← Κύπρος

PELEDI DEVELOPERS LTD ν. GRAVINET HOLDINGS LTD κ.α., Aγωγή αρ. 1366/12, 30/9/2013

PELEDI DEVELOPERS LTD ν. GRAVINET HOLDINGS LTD κ.α., Aγωγή αρ. 1366/12, 30/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A272 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Aγωγή αρ. 1366/12 Μεταξύ: PE.LE.DI. DEVELOPERS LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων Και

  1. GRAVINET HOLDINGS LTD, εκ Λεμεσού
  2. Χριστάκη Φιλίππου, εκ Λεμεσού Εναγομένων -------------------------- Αίτηση ημερ. 18.2.2013 για διακοπή της αγωγής 30.9.2013 Για τους ενάγοντες/αιτητές: Κα Ν. Δημητρίου με την Μ. Αριστοτέλους Για τους εναγόμενους/καθ' ων: κ. Μ. Ιωάννου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή που καταχώρισαν οι ενάγοντες στις 27.3.2012, επιδιώκουν την απομάκρυνση των εναγομένων από το επίδικο κατάστημα, υποστηρίζοντας ότι ανέλαβαν την κατοχή του παράνομα και συνεχίζουν να το κατέχουν χωρίς τη συγκατάθεση τους. Με την εξεταζόμενη αίτηση ζητούν τη διακοπή της αγωγής και τα έξοδα, τόσο της αγωγής όσο και της παρούσας αίτησης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Δημόκριτου Αριστείδου, ο οποίος, καθώς ισχυρίζεται, είναι ο μοναδικός διευθυντής των εναγόντων, γεγονός που αμφισβητείται από τους εναγόμενους. Ο λόγος για τον οποίο ζητείται η διακοπή, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του κ. Αριστείδου (παράγραφοι 4, 6, 7 και 8) είναι επειδή η αγωγή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου αφού οι ενάγοντες πώλησαν την επιχείρηση που ασκούσαν στο επίδικο κατάστημα και παρέδωσαν την κατοχή του σε τρίτα πρόσωπα. Επισυνάπτει, μάλιστα, αντίγραφο της συμφωνίας της εναγόμενης 1 με τους νέους κατόχους (αγοραστές της επιχείρησης) ως Τεκμήριο
  3. Σημειώνεται ότι η συμφωνία φέρει ημερομηνία 3.12.2011 και περιήλθε σε γνώση των εναγόντων, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του κ. Αριστείδου, πολύ αργότερα, χωρίς να προσδιορίζεται ο ακριβής χρόνος της ενημέρωσης τους. Όταν το πληροφορήθηκε και μετά που οι νέοι κάτοχοι (αγοραστές) ανέλαβαν να αποζημιώσουν κατά ένα μέρος τους ενάγοντες για τις ζημιές τους, αναφέρει στην παράγραφο 6 ο κ. Αριστείδου, πρότειναν στους εναγόμενους, μέσω επιστολής ημερ. 23.11.2012, προς τους δικηγόρους τους, όπως διακόψουν την αγωγή και η κάθε πλευρά να επωμισθεί τα έξοδα της (Τεκμήριο 2). Η πρόταση καθώς φαίνεται δεν έγινε αποδεκτή από τους εναγόμενους οι οποίοι καταχώρισαν γραπτή ένσταση με την οποία δεν αμφισβητούν, κατ' ουσία, το δικαίωμα των εναγόντων να διακόψουν την αγωγή αλλά την αξίωση τους να τους επιδικαστούν τα έξοδα. Με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση την οποία υπογράφει η δικηγόρος κα Έλενα Ιωάννου, προωθείται η θέση ότι το αίτημα υποβάλλεται κακόπιστα και στοχεύει να αποστερήσει τους εναγόμενους από τα έξοδα τα οποία δικαιούνται. Σε σχέση με τη συμφωνία Τεκμήριο 1, υποστηρίζει πως πρόκειται για συμφωνία υπό αίρεση και ότι δεν υπάρχει μαρτυρία κατά πόσο έχει υλοποιηθεί. Με τις γραπτές αγορεύσεις τους, οι δυο συνήγοροι υποστηρίζουν τις θέσεις που προβάλλονται με την αίτηση και ένσταση, αντίστοιχα. Με αναφορά στη σχετική δικονομική διάταξη (Δ.15.1) και σε νομολογία, οι συνήγορος των εναγόντων εισηγήθηκε πως δικαιολογημένα οι ενάγοντες προώθησαν το διάβημα για διακοπή αφού η αγωγή κατέστη άνευ αντικειμένου, ενώ δικαιούνται και τα έξοδα τους λόγω της συμπεριφοράς των εναγομένων, οι οποίοι πώλησαν την επιχείρηση και παρέδωσαν την κατοχή σε τρίτα πρόσωπα, χωρίς να το γνωρίζουν οι ενάγοντες. Όχι μόνο δεν γνωστοποίησαν το γεγονός στους ενάγοντες, τονίζεται στην αγόρευση, αλλά το παρασιώπησαν αφήνοντας, αχρείαστα, τη διαδικασία να προχωρεί, μέχρι που περιήλθε σε γνώση των εναγόντων από τρίτους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων, υποστήριξε με τη σειρά του πως το δικαστήριο θα πρέπει να ακολουθήσει τη γνωστή αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της αγωγής. Εφόσον οι ενάγοντες, αναφέρει, επέλεξαν να διακόψουν την αγωγή, θα πρέπει να επωμισθούν τα έξοδα τόσο της αγωγής όσο και της αίτησης. Το πρώτο ζήτημα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι εάν παρέχεται δυνατότητα στον ενάγοντα να διακόψει την αγωγή του, σε προχωρημένο στάδιο, όπως συμβαίνει στην εξεταζόμενη υπόθεση. Σημειώνω, πως έχει καταχωριστεί έκθεση υπεράσπισης και προηγήθηκε αίτηση για συνοπτική απόφαση, η οποία αποσύρθηκε. Επί του ζητήματος η νομολογία είναι σαφής. Αποτελεί προνόμιο του ενάγοντα, όποτε επιθυμεί να διακόψει την αγωγή του. Εάν βέβαια το πράξει μετά την καταχώριση της υπεράσπισης του, χωρίς να εξασφαλίσει σχετική άδεια από το Δικαστήριο, τότε δημιουργείται δεδικασμένο. (βλ. Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τράπεζας Λτδ

(1995)1 Α.Α.Δ. 670, Πατσαλίδης ν. Δίσπυρου
(2006)1 Α.Α.Δ. 17 κ.α.). Μόνο στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται ότι ασκείται καταχρηστικά το δικαίωμα ή όπου με το διάβημα δυνατό να αποκομίσει πλεονέκτημα ο ενάγων εις βάρος του εναγόμενου, δύναται το Δικαστήριο να μην επιτρέψει τη διακοπή της αγωγής (βλ. Kypreos v. Kypreos
(1984)1 C.L.R. 565). Το δικαίωμα αυτό των εναγόντων δεν αμφισβητήθηκε από τους εναγόμενους και επ' αυτού δεν χωρεί περαιτέρω συζήτηση. Εκείνο που αμφισβητείται είναι το δικαίωμα και η αξίωση των εναγόντων στα έξοδα της αγωγής καθώς και της παρούσας αίτησης. Εκτιμώ πως και επί του θέματος αυτού η νομολογία είναι σαφής. Στις περιπτώσεις όπου ο ενάγων, αποφασίζει να διακόπτει την αγωγή χωρίς να απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου, ήτοι προτού καταχωριστεί έκθεση υπεράσπισης ή εάν καταχωριστεί προτού λάβει οποιοδήποτε περαιτέρω δικονομικό διάβημα, τότε υποχρεούται, με βάση τη Δ.15 να πληρώσει τα έξοδα του εναγόμενου. Στην περίπτωση όμως που αποφασίσει να διακόψει την αγωγή σε κατοπινό στάδιο, οπότε απαιτείται σχετική άδεια του Δικαστηρίου, το θέμα επιδίκασης εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία, όπως έχει νομολογηθεί, ασκείται δικαστικά αφού ληφθούν υπόψη διάφοροι παράγοντες, όπως το αποτέλεσμα της αγωγής, η συμπεριφορά των διαδίκων και άλλα σχετικά γεγονότα που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση. (βλ. Χάσικος & άλλοι ν. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 189, Νίκου Αργυρού ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 241/2009, ημερ. 13.2.2012). Στην εξεταζόμενη υπόθεση, δεν είναι αποκρυσταλλωμένα τα γεγονότα που σχετίζονται με το ζήτημα αυτό. Ένα από τα θέματα που πρέπει να συνυπολογίσει το Δικαστήριο για να ασκήσει ορθά τη διακριτική του εξουσία ως προς τα έξοδα, είναι πότε και πώς έλαβαν γνώση οι ενάγοντες για την ισχυριζόμενη παράδοση της κατοχής του επίδικου καταστήματος από τους ενάγοντες στα τρίτα πρόσωπα (αγοραστές). Το γεγονός αυτό δεν διευκρινίζεται επακριβώς στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Από την άλλη, οι εναγόμενοι με την ένσταση τους αμφισβητούν το γεγονός, αφήνοντας ανοικτό ακόμη και το ενδεχόμενο να μην υλοποιήθηκε η συμφωνία Τεκμήριο 1. Προκειμένου να εξασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια επί του ζητήματος των εξόδων, εκτιμώ ότι θα πρέπει να προσκομιστεί σχετική μαρτυρία από τις δύο πλευρές για το ανωτέρω θέμα (βλ. Μιχαηλίδης κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1153). Για τους πιο πάνω λόγους, δίδεται άδεια στους ενάγοντες για διακοπή της αγωγής. Παραμένει το θέμα των εξόδων της αγωγής και για το ζήτημα αυτό η υπόθεση ορίζεται για ακρόαση στις 4.11.2013 και ώρα 10.30 π.μ. Υπό τις περιστάσεις, εξασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια αποφάσισα να μην επιδικάσω έξοδα της αίτησης, ώστε η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για διακοπή της αγωγής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.