Oleksii Arturovich Ostroukhov ν. Dream Industries Limited κ.α., Aγωγή αρ. 1183/13, 26/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A267 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Aγωγή αρ. 1183/13 Μεταξύ: Oleksii Arturovich Ostroukhov, από τη Ρωσία Εναγόντων Και
- Dream Industries Limited, εκ Λεμεσού
- Yano Holdings Limited, από BVI
- Simon Dunlop, από τη Ρωσία
- Victor Frumkin, από τη Ρωσία
- Δημήτριου Λαμπριανίδη, εκ Λεμεσού
- Γιώργου Χαραλαμπίδη, εκ Λεμεσού
- Ισαβέλλας Θεοδοσίου, εκ Λεμεσού
- Σοφίας Λαμπριανίδου, εκ Λεμεσού Εναγομένων -------------------------- Αίτηση ημερ. 11.6.2013 για αποκάλυψη εγγράφων. 26.9.2013 Για τον αιτητή/ενάγοντα: κ.κ. Σκορδής και Γαβριηλίδης Για τους καθ' ων/εναγόμενους: κ.κ. Τριανταφυλλίδης και Χριστοδούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα ημερ. 12.3.2013, το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα ως προς τα αιτητικά Α, Β, Ζ και Η της αίτησης ενώ για τα υπόλοιπα δόθηκαν οδηγίες όπως επιδοθεί η αίτηση, ώστε να ακουστεί και η πλευρά των καθ' ων η αίτηση. Οι καθ' ων, όπως αναμενόταν, καταχώρισαν ένσταση τόσο σε σχέση με τα εκδοθέντα διατάγματα όσο και σε σχέση με τα υπόλοιπα αιτητικά και η αίτηση προγραμματίστηκε για ακρόαση στις 13.6.
- Μετά από σχετική άδεια και οδηγίες του Δικαστηρίου καταχωρίστηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις εκατέρωθεν. Δυο ημέρες πριν από την ακρόαση της αίτησης και συγκεκριμένα στις 11.6.2013, καταχωρίστηκε η εξεταζόμενη αίτηση από τον αιτητή, με την οποία επιδιώκεται η αποκάλυψη εγγράφων από τους καθ' ων η αίτηση. Ειδικότερα, ο αιτητής ζητά όπως οι εναγόμενοι 5-8, διευθυντές των εναγομένων 1 και 2 εταιρειών, αποκαλύψουν όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με τις εξουσίες τους ως διευθυντές των εναγομένων εταιρειών, τη σχέση τους με τους πραγματικούς μετόχους καθώς και τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων τους. Αφορμή για την καταχώριση της αίτησης, αποτέλεσε, σύμφωνα με τον αιτητή, η άρνηση από τον ενόρκως δηλούντα στην ένσταση (εναγόμενο 4) της θέσης που πρόβαλε ο αιτητής, τόσο στην αίτηση όσο και στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ότι οι 4 πιο πάνω διευθυντές (εναγόμενοι 5-8) ενεργούν ως εντολοδόχοι (nominees) ή και αντιπρόσωποι των τελικών δικαιούχων ιδιοκτητών των εναγομένων εταιρειών, στα πλαίσια παροχής επαγγελματικών υπηρεσιών. Ο μεν εναγόμενος 5 ως μόνος διοικητικός σύμβουλος της εναγόμενης 2 και οι εναγόμενοι 6-8, ως οι διοικητικοί σύμβουλοι της εναγόμενης
- Ανάμεσα σε άλλα, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 3 και 4 υπέγραψαν και απέστειλαν στους εναγόμενους 5 - 8 επιστολές ανάληψης υποχρέωσης κάλυψης (Directors' indemnity letters) καλώντας τους να ενεργούν στη βάση γραπτών οδηγιών που θα τους έδιδαν οι ίδιοι, αποκλείοντας με τον τρόπο αυτό τον ίδιο από την ίση συμμετοχή με τους εναγόμενους 3 και 4, στη διεύθυνση και διαχείριση των εναγομένων εταιρειών, την οποία δικαιούται. Ο εναγόμενος 4, καταλήγει, τόσο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση όσο και στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, αρνήθηκε ότι δόθηκαν από τον ίδιο ή από τον εναγόμενο 3, τέτοιες οδηγίες ή/και η αναφερθείσα ανάληψη, προς τους εναγόμενους 5-
- Τα αμφισβητούμενα αυτά γεγονότα, εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή, είναι καίριας σημασίας για την εκδίκαση της αίτησης, για τούτο και ο αιτητής υποχρεώθηκε να προβεί στο εξεταζόμενο διάβημα, ώστε να διαπιστωθούν με βεβαιότητα τα γεγονότα που αγγίζουν την ουσία των αξιώσεων του ενάγοντα. Είναι, επίσης, αναγκαία η αποκάλυψη, συνέχισε ο συνήγορος, ως εκ του γεγονότος ότι συμφωνήθηκε να μην καταχωρηθεί ένσταση εκ μέρους των εναγομένων 1, 2 και 5-8, στη βάση κοινής δήλωσης των συνηγόρων που φαίνεται στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.4.
- Η εν λόγω διευθέτηση, σύμφωνα με το συνήγορο, έγινε στη βάση ότι οι διαφορές στην παρούσα υπόθεση είναι μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων 3 και 4, ως των πραγματικών δικαιούχων μετόχων. Στο πρακτικό ημερομηνίας 19.4.2013 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Τριανταφυλλίδης: Οι καθ' ων η αίτηση 1, 2, 5, 6, 7 και 8 ενίστανται τόσο στα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα όσο και στην αίτηση που αφορά τα διατάγματα που δεν εκδόθηκαν μονομερώς ήτοι τις παρα. Γ, Δ, Ε και Στ αυτής. Εφόσον οι διαφορές στην παρούσα υπόθεση, όπως φαίνεται τόσο από την αίτηση όσο και από την ένσταση, είναι ουσιαστικά μεταξύ του αιτητή αφ' ενός και των καθ' ων η αίτηση 3 και 4 αφ' ετέρου τους οποίους τα διατάγματα αφορούν και οι οποίοι επηρεάζονται από αυτά, οι καθ' ων η αίτηση 1, 2, 5, 6, 7 και 8 δηλώνουν ότι δεν θα καταχωρήσουν χωριστή ένσταση και ότι θα συμμορφωθούν και θα δεσμεύονται από την απόφαση του Δικαστηρίου η οποία θα εκδοθεί στην παρούσα αίτηση όπου και θα εκδικασθούν και θ' αποφασισθούν όλα τα επίδικα θέματα της αίτησης. Γραβριηλίδης: Συμφωνώ με την πιο πάνω δήλωση του κ. Τριανταφυλλίδη χωρίς βεβαίως οποιοδήποτε επηρεασμό οποιωνδήποτε εκ των ισχυρισμών του ενάγοντα ως αυτοί παρατίθενται στην ένορκο του δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για προσωρινά διατάγματα και στην αγωγή. Περαιτέρω δηλώνω ότι ο ενάγων θα δεν προχωρήσει με αίτηση για απόφαση εναντίον των εναγομένων 1, 2, 5, 6, 7 και 8 λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης στην αγωγή τουλάχιστον μέχρι και την έκδοση της απόφασης του σεβαστού Δικαστηρίου επί των προσωρινών διαταγμάτων και της σχετικής αίτησης του ενάγοντα.» Με την ένσταση τους οι καθ' ων υποστηρίζουν πως δεν δικαιολογείται το διάβημα του αιτητή τόσο επί της ουσίας όσο και για τυπικούς - διαδικαστικούς λόγους. Αναπτύσσοντας τους λόγους ένστασης, ο ευπαίδευτος συνήγορος τους, ανάφερε τα ακόλουθα: Όσον αφορά τους νομοτυπικούς λόγους επεσήμανε πως η αίτηση είναι παράτυπη και θα πρέπει να απορριφθεί, είτε αυτή στηρίζεται στη Δ.28 θ.1 (γενική) είτε στη Δ.28 θ.11 (ειδική). Εάν, διευκρίνισε, εκληφθεί ότι κατεχωρήθη με βάση τη Δ.28 θ.1, τότε πρέπει να απορριφθεί καθότι από το αιτητικό της προκύπτει σαφώς ότι επιζητείται αποκάλυψη συγκεκριμένων εγγράφων ενώ, με βάση τη νομολογία, θα έπρεπε να είχε ζητηθεί γενική αποκάλυψη (ΤΒF (Cyprus) Ltd κ.α. ν. Εμπ. Μελ. Σχεδ. και Επιχ. Κεφ. Α.Ε. κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 153). Στη περίπτωση, κατέληξε, που θεωρηθεί ότι κατεχωρήθη με βάση τη Δ.28 θ.11 και πάλι θα πρέπει να απορριφθεί, αφ' ενός γιατί δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, όπως απαιτείται από τους διαδικαστικούς κανονισμούς και αφ' ετέρου γιατί, με βάση τη συγκεκριμένη διαταγή, καταχωρείται πάντοτε μετά από διάταγμα γενικής αποκάλυψης. Στη συνέχεια της αγόρευσης του, ο κ. Τριανταφυλλίδης, υπέδειξε πως το αίτημα για αποκάλυψη δεν θα μπορούσε σε καμιά περίπτωση να επιτύχει στο βαθμό που αφορά τα ενδιάμεσα διατάγματα που έχουν εκδοθεί μονομερώς. Τούτο γιατί με βάση την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε τέτοια περίπτωση, η τύχη της αίτησης αποφασίζεται με βάση τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής παρουσίασε στο Δικαστήριο με την αρχική του ένορκη δήλωση. Επί της ουσίας, ο συνήγορος των καθ' ων επεσήμανε πως το επιδιωκόμενο διάταγμα δεν προσφέρεται στα πλαίσια της εκδικαζόμενης ενδιάμεσης διαδικασίας, ιδιαιτέρως δε γιατί αφορά αίτηση για προσωρινά διατάγματα, όπου το δικαστήριο δεν πρέπει να προβαίνει σε τελικά ευρήματα επί των γεγονότων. Η υπόθεση ΤBF (Cyprus) Ltd - ανωτέρω - την οποία επικαλέστηκε ο συνήγορος του αιτητή, κατέληξε ο συνήγορος, αφορούσε αίτηση παραμερισμού, γεγονός που τονίζεται, όπως υπέδειξε, στην απόφαση, αφού σε περίπτωση επιτυχίας θέτει οριστικό τέρμα στην αγωγή. Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκεί το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια για αποκάλυψη εγγράφων είναι πού καλά γνωστές. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marritima SRL
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1624 - στη σελ. 1629: «Η αποκάλυψη εγγράφων στοχεύει στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που είναι σχετικά με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιονδήποτε από τους διαδίκους. Σχετικά είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη είτε να προωθήσει την υπόθεση του είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, αλλά δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας (Βλ. Compagnie Financiere v. Peruvian Guano Co.
(1882)11 Q.B.D. 55, Board v. Thomas Hedley & Co Ltd
(1951)2 All E.R. 431). Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28, αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Η αποκάλυψη υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το διάταγμα δεν εκδίδεται αν το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι δεν είναι αναγκαίο για τη δίκαιη επίλυση της αιτίας αγωγής ή ενός επίδικου θέματος ή για εξοικονόμηση εξόδων.» Στην υπόθεση ΤΒF (Cyprus) Ltd (ανωτέρω) αναγνωρίστηκε η εξουσία του δικαστηρίου να διατάσσει, σε κατάλληλες περιπτώσεις, την αποκάλυψη εγγράφων στα πλαίσια εκδίκασης ενδιάμεσων αιτήσεων. Η εξουσία όμως αυτή, όπως προκύπτει από την όλη προσέγγιση του Εφετείου στην αναφερθείσα απόφαση του, πρέπει να ασκείται με φειδώ και νοουμένου ότι το δικαστήριο πεισθεί ότι η αποκάλυψη είναι αναγκαία για τη δίκαιη εκδίκαση της αίτησης. Πλήρως κατατοπιστικό επί του ζητήματος είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Αγγλική υπόθεση Fiona Trust Holding Corporation & others v. Yuri Privalov & others
(2007)EWHC 39, στις παραγράφους 24 και 25: "The starting point is the scope of the court's jurisdiction to order disclosure in the present circumstances. The general obligation of disclosure under CPR Part 31 usually arises after both the close of pleadings and the subsequent case management conference: see Admiralty and Commercial Court Guide Section E and Appendix 8. It is of course open to the court to order disclosure at any stage of the proceedings, including for the purpose of interlocutory proceedings. But it is well established under the previous procedural rules that such a power should be exercised sparingly and only for such documents as can be shown to be necessary for the fair disposal of the application; See Rome v. Punjab National Bank
(1989)2 All England Reports
- There are no reasons for concluding that any different approach is appropriate under the provisions of CPR: see Disclosure, Matthews and Malek 2nd Edition Para 2.68." Στην εξεταζόμενη υπόθεση, ο αιτητής επιδιώκει την αποκάλυψη εγγράφων ώστε να διακριβωθεί ο ρόλος των διοικητικών συμβούλων των εναγομένων 1 και 2 εταιρειών. Όπως διατείνεται, βρίσκονται σε συνεννόηση με τους εναγόμενους 3 και 4 και δέχονται εντολές μόνο από αυτούς, ενώ ως αντιπρόσωποι και των τριών πραγματικών ιδιοκτητών, όφειλαν να ενεργούν κατόπιν συνεννόησης και μετά από εντολές τόσο του ιδίου όσο και των εναγομένων 3 και
- Επειδή οι εναγόμενοι 3 και 4 αρνήθηκαν τα γεγονότα που επικαλέστηκε ο αιτητής προς θεμελίωση του ισχυρισμού του, καταχώρισε την παρούσα αίτηση, θεωρώντας, όπως αναφέρει, κυρίαρχο το ζήτημα αυτό, τόσο για την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινά διατάγματα, όσο και επί της ουσίας της αγωγής. Είναι πολύ καλά γνωστό πως, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού υποβάθρου της υπόθεσης, έργο που θα κληθεί να επιτελέσει κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Το γεγονός ότι αμφισβήτησαν οι εναγόμενοι τους ισχυρισμούς του αιτητή σε σχέση με το αναφερόμενο ζήτημα, δεν καθιστά αναγκαίο το αίτημα. Η αίτηση μπορεί να αποφασιστεί στη βάση των ισχυρισμών και των στοιχείων που έχουν παρατεθεί από την κάθε πλευρά με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, καθώς και με τις συμπληρωματικές τους ένορκες δηλώσεις. Υποδεικνύεται συναφώς πως η εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα διεξάγεται με βάση τη διαδικασία που προβλέπεται στη Δ.48 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών. Όπως έχει υποδειχθεί πιο πριν, στα πλαίσια της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας δεν πρέπει να κρίνονται τελικά τα ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων, τα οποία αποφασίζονται στο πλαίσιο εκδίκασης της κυρίως υπόθεσης, μετά από την αξιολόγηση της μαρτυρίας που θα προσκομισθεί εκατέρωθεν. (βλ. επίσης Μάριος Αποστόλου ν. Ροδούλα Ιωάννου κ.α. Πολιτικές Εφέσεις 20 και 21/2010, ημερομηνίας 3.4.2012). Καταλήγω, συνεπώς, πως η ζητούμενη αποκάλυψη δεν είναι αναγκαία για τη δίκαιη εκδίκαση της αίτησης. Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του ενάγοντα - αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα καταβληθούν στο τέλος. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για αποκάλυψη εγγράφων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο