Hepp III Luxembourg Master SARL ν. Central Europe Finance (Holding) SA, η οποία επίσης εμπορεύεται και/ή συναλλάττεται με το όνομα Cefin Europe Finance Holding SA και/ή Cefin (Holding) SA, εκ Λουξεμβούργου (υπό εκούσια Πτώχευση) μέσω του trustee in Bankruptcy κ. Yann Baden, Αρ. Αίτησης 20/12, 24/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A264 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 20/12 Αναφορικά με τον Περί της Συμβάσεως Περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμου Αρ. 84/79 και Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο αρ. 101/87 και Αναφορικά με την Διαιτησία στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (International Court of Arbitration of the International Chamber of Commerce) στην υπόθεση υπ' αριθμό 16687/ND Μεταξύ: Hepp III Luxembourg Master S.A.R.L., εκ Λουξεμβούργου Αιτητών και Central Europe Finance (Holding) S.A., η οποία επίσης εμπορεύεται και/ή συναλλάττεται με το όνομα Cefin Europe Finance Holding S.A και/ή Cefin (Holding) S.A., εκ Λουξεμβούργου Καθ΄ ων η αίτηση ------------------------------- ΑΙΤΗΣΗ HΜΕΡ. 15.11.2012 ΥΠΟ:-Central Europe Finance (Holding) S.A., η οποία επίσης εμπορεύεται και/ή συναλλάττεται με το όνομα Cefin Europe Finance Holding S.A και/ή Cefin (Holding) S.A.,εκ Λουξεμβούργου Καθ΄ ων η αίτηση - Αιτητών ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 5/3/2013 Αναφορικά με τον Περί της Συμβάσεως Περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο Αρ. 84/79 και Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο αρ. 101/87 και Αναφορικά με την Διαιτησία στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (International Court of Arbitration of the International Chamber of Commerce) στην υπόθεση υπ' αριθμό 16687/ND Μεταξύ: Hepp III Luxembourg Master S.A.R.L., εκ Λουξεμβούργου Αιτητών και Central Europe Finance (Holding) S.A., η οποία επίσης εμπορεύεται και/ή συναλλάττεται με το όνομα Cefin Europe Finance Holding S.A και/ή Cefin (Holding) S.A., εκ Λουξεμβούργου (υπό εκούσια Πτώχευση) μέσω του trustee in Bankruptcy κ. Yann Baden, εκ Λουξεμβούργου Καθ' ων η αίτηση ------------------------------ ΑΙΤΗΣΗ HMER. 15.11.12 ΥΠΟ: Central Europe Finance (Holding) S.A., η οποία επίσης εμπορεύεται και/ή συναλλάττεται με το όνομα Cefin Europe Finance Holding S.A και/ή Cefin (Holding) S.A. μέσω του trustee in Bankruptcy κ. Yann Baden, εκ Λουξεμβούργου Καθ' ων η Αίτηση/Αιτητών ----------------------------- 24 Σεπτεμβρίου 2013 Για αιτητές: κ. Α. Ιωάννου- Κίτσιος Για καθ' ων η αίτηση: κ. Σ. Πίττας με κα Χρ. Φιάκα (για ν' ακούσει απόφαση κα Κουδουνάρη) Α Π Ο Φ Α Σ Η Το ιστορικό της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης και της αίτησης ακύρωσης της Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού κατόπιν υποβολής της Ex-parte αιτήσεως ημερομηνίας 22.6.2012, εκ μέρους της αιτήτριας-καθ' ης η αίτηση εταιρείας, στις 27.6.2012 εξέδωσε την πιο κάτω απόφαση και διατάγματα: «A. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο αναγνωρίζεται η απόφαση που εκδόθηκε στις 26 Απριλίου 2011 από το Διεθνές Εμπορικό Δικαστήριο Διαιτησίας του Παρισιού (International Chamber of Commerce International Court of Arbitration) (''η Διαιτητική Απόφαση'') δια του Διαιτητή John Martin QC δεόντως διορισθέντος με βάση συμφωνία των μερών για παραπομπή διαφορών τους σε διαιτησία που περιέχεται σε συμφωνία ημερομηνίας 11ης Οκτωβρίου 2006 (Master Agreement) σύμφωνα με την οποία οι καθ' ων η αίτηση διατάχθηκαν να καταβάλουν στους αιτητές: 1. Αποζημιώσεις για παράβαση Σύμβασης ποσό Ευρώ 15,993,650,00. 2. Προ της απόφασης τόκους , ποσό Ευρώ 756,036,45 3. Τόκους από την έκδοση της Απόφασης, ποσό Ευρώ 1,376,69 ημερησίως, μέχρι πλήρους εξόφλησης. 4. Τα έξοδα του Διαιτητικού Δικαστηρίου που ανέρχονται σε Δολαρίων Αμερικής 117,000 5. Τα έξοδα Νομικής Αντιπροσώπευσης που ανέρχονται σε ποσό Ευρώ 750,000.00. Β. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διατάσσεται η εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης, που αναφέρεται στην ως άνω παράγραφο Α, σαν απόφαση του Δικαστηρίου. Γ. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο επιτρέπεται η εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο Α ανωτέρω. Δ. Τα πιο πάνω διατάγματα εκδίδονται δια του παρόντος με επιφύλαξη του δικαιώματος του καθ΄ ου η αίτηση να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό της εγγραφής της απόφασης εντός 30 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος και της Διαιτητικής Απόφασης στην οποία αφορά το διάταγμα. Μέσα στο εν λόγω διάστημα η εκτέλεση της απόφασης αναστέλλεται. Ε. Ο καθ' ου η αίτηση να πληρώσει το ποσό των €102.- έξοδα εκδόσεως , πλέον έξοδα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.'' Με βάση την δυνατότητα που δόθηκε από το δικαστήριο με την παραγρ. Δ. ως άνω οι καθ' ων η αίτηση και αιτητές εν προκειμένω καταχώρησαν στις 15/11/2012, εντός της περιόδου των 30 ημερών από την επίδοση του διατάγματος ημερομηνίας 27/6/2012 και των άλλων σχετικών εγγράφων, την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά από το δικαστήριο διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/6/2012, το οποίο εξεδόθη στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, ως άνω. Νομική βάση της Αίτησης Η Αίτηση βασίζεται στους Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1 - 3, 7, και 8
(4), στον Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2000 (Ν. 121
(1)/2000) άρθρα 2, 3, 4 και 5, στον Περί Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο του 1979 (Ν.84/1979)άρθρα 2 και 3, στην Σύμβαση περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών αποφάσεων που έγινε στην Νέα Υόρκη στις 10/6/1958 που εκτίθεται σαν πίνακας στον πιο πάνω Νόμο του οποίου αποτελεί μέρος και ειδικότερα στα άρθρα I μέχρι VI, στον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987 (Ν.101/1987)άρθρα 2, 3,7, 35 και 36, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 2, 21 και 31, στις Αρχές Κοινοδικαίου και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι αιτητές διατυπώνουν τέσσερις πυλώνες που στηρίζουν τα επιχειρήματα τους για ακύρωση της πιο πάνω εγγραφής. Η πραγματική βάση της αίτησης είναι η ένορκη δήλωση της κας Ιωάννου και οι λόγοι αυτοί έχουν αναπτυχθεί ενδελεχώς στην αγόρευση του κ. Ιωάννου. Μη ύπαρξη αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Με βάση τον νόμο 121
(1)/2000, ο οποίος παρόλο που ρυθμίζει και ουσιαστικά θέματα στο τομέα αυτό, είναι στην ουσία ο διαδικαστικός νόμος ο οποίος θέτει το δικονομικό πλαίσιο και ρυθμίζει την διαδικασία εφαρμογής των όσων προβλέπουν οι Νόμοι 84/79 και 101/87, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν είχε αρμοδιότητα να εκδικάσει την αίτηση ημερομηνίας 22/6/2012 και να εκδώσει τα σχετικά διατάγματα. Συγκεκριμένα, ο Νόμος 121
(1)/2000 είναι ο νόμος που εφαρμόζεται σε διαδικασίες όπου ζητείται η αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπής Διαιτητικής Απόφασης, με βάση τον Νόμο 84/79 με τον οποίον κυρώθηκε η Σύμβαση για την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων της Νέας Υόρκης, ημερομηνίας 10 Ιουνίου 1958, την οποίαν Σύμβαση έχουν προσυπογράψει τόσο η Κύπρος όσο και η Γαλλία, χώρα στην οποία εξεδόθην η Διαιτητική απόφαση. Προς τούτοις επισυνάπτεται από τους αιτητές στην αίτηση τους ημερομηνίας 22/6/2012 (Τεκμήριο 2), κατάλογος των χωρών που έχουν προσυπογράψει τη Σύμβαση σύμφωνα με την ιστοσελίδα των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο ( UNCITRAL), και είναι σαφές ότι ισχύει στην περίπτωση μας. Ας σημειωθεί ότι, το γεγονός αυτό γίνεται παραδεκτό και από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση, επισυνάπτεται μάλιστα επίσης και σχετικό τεκμήριο (τεκμήριο 5) από το Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας το οποίο οι αιτητές επισυνάπτουν στην αίτηση τους ημερομηνίας 22/6/2012, (Τεκμήριο 3). Ο Νόμος 121(Ι)/2000 θέτει ως ξεκάθαρη προϋπόθεση για την ύπαρξη αρμοδιότητας στο δικαστήριο, ένας εκ των διαδίκων να έχει την κατοικία του στην Κύπρο, προϋπόθεση η οποία είναι ξεκάθαρο ότι δεν ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση, καθότι ουδείς των διαδίκων ούτε η εταιρεία ούτε οι καθ' ων η αίτηση είχαν ή έχουν την έδρα (κατοικία) τους η διαμένουν στην Κύπρο. Λανθασμένη διαδικασία Λόγω του ότι δεν υπήρξε καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως (στην πρωτογενή αίτηση), ως αναλύεται στις σελ. 11-13 της αγόρευσης του κ. Ιωάννου. Κακή επίδοση Οι καθ' ων η αίτηση ενώ είχαν εξασφαλίσει συγκεκριμένο διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση το Διατάγματος και της απόφασης ημερομηνίας 27.6.2012 στον Διευθυντή της Εταιρείας Central Europe Finance (Holding) S.A., στην διεύθυνση της Εταιρείας στο Λουξεμβούργο, επέδωσαν αυτά κατά παράβαση του διατάγματος του δικαστηρίου στον εκκαθαριστή στις 23.10.2012 ,αντί στον Διευθυντή της Εταιρείας και στην διεύθυνση της εταιρείας στο Λουξεμβούργο, όπως ήταν το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.9.2012, με το οποίο επετράπη η επίδοση της αιτήσεως και του διατάγματος εκτός δικαιοδοσίας. Επισημαίνεται ακόμη ότι δεν προηγήθηκε άδεια του Δικαστηρίου για συνέχιση της διαδικασίας και/ή τροποποίησης του τίτλου της αίτησης για την προσθήκη του εκκαθαριστή και επίδοση των σχετικών εγγράφων προς αυτόν. Μη τήρηση των προϋποθέσεων του σχετικού Νόμου για την αναγνώριση και/ή εγγραφή και/ή εκτέλεση της σχετικής Διαιτητικής απόφασης στην Κύπρο Είναι η θέση των αιτητών ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Ν. 84/1979και Ν. 101/1987ή ακόμη και από τον Ν. 120(Ι)/2000για την αναγνώριση και/ή εγγραφή και/ή εκτέλεση της σχετικής Διαιτητικής απόφασης στην Κύπρο για τους πιο κάτω λόγους, ήτοι:- α) Το αντίγραφο της Διαιτητικής απόφασης το οποίο έχει προσκομισθεί στο Δικαστήριο και της οποίας ζητήθηκε η αναγνώριση και εκτέλεση δεν είναι δεόντως πιστοποιημένο (duly Certified). β) Δεν έχει προσκομισθεί το πρωτότυπο ή δεόντως πιστοποιημένο αντίγραφο της γραπτής συμφωνίας για υποβολή των διαφορών των μερών σε Διαιτησία. Η ένσταση Οι λόγοι ένστασης, στηριζόμενοι από τις ένορκες δηλώσεις
(1)Ε.Δ. Maziukiewich,
(2)δεύτερη ένορκη δήλωση του ιδίου,
(3)Ε.Δ. Σωτ. Φλουρέντζου,
(4)Ε.Δ. Α. Σπύρου, διατυπώνουν τα εξής εναντίον των θέσεων των Αιτητών. «(α) Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται και/ή δεν δικαιούνται να προωθούν την Αίτηση, ούτε δύνανται και/ή δικαιούνται να καταχωρούν οποιανδήποτε διαδικασία εν όψει του ότι έχουν τεθεί σε διαδικασία εκκαθάρισης από τα αρμόδια Δικαστήρια, ήτοι τα Δικαστήρια του Λουξεμβούργου και στις 17/8/2012 διορίστηκε εκκαθαριστής και/ή παραλήπτης στην εταιρεία των Αιτητών. (β) Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν με το αποδεικτικό υλικό που έθεσαν ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου για την υποστήριξη της Αίτησης ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου στην Αίτηση διατάγματος παραμερισμού και/ή για τον παραμερισμό του Διατάγματος. (γ) Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει κανένα λόγο και/ή εύλογο και/ή βάσιμο λόγο για τον οποίο θα πρέπει το Σεβαστό Δικαστήριο να παραμερίσει το Διάταγμα. (δ) Το Δικαστήριο το οποίο ενέγραψε την Διαιτητική Απόφαση, είχε αρμοδιότητα και δικαιοδοσία να επιληφθεί της αίτησης των Καθ' ων η Αίτηση για εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης εν όψει του ότι η Εταιρεία ENTAILO HOLDINGS LTD, στην οποία οι Αιτητές δόλια και/ή με σκοπό να καταδολιεύσουν τους πιστωτές αυτών, μεταβίβασαν τα περιουσιακά τους στοιχεία, έχει τη βάση και/ή εγγεγραμμένο γραφείο και/ή έδρα της στη Λεμεσό, ήτοι εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. (ε) Η Διαιτητική Απόφαση ημερ. 26/04/2011, την οποία αφορά το Διάταγμα, πληρούσε και/ή ικανοποιεί όλες τις υπό του Νόμου και/ή της Σύμβασης της Νέας Υόρκης και/ή της σχετικής νομολογίας προϋποθέσεις, και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση παρουσίασαν και/ή προσκόμισαν στο Δικαστήριο, όλα τα υπό του Νόμου απαραίτητα έγγραφα προς υποστήριξη της αίτησης για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης που αφορούσε. (στ) Οι Αιτητές έχουν λάβει νέο διάβημα στην διαδικασία και ως εκ τούτου κωλύονται και/ή εμποδίζονται και/ή δεν δύνανται να ισχυρίζονται και/ή να προωθούν και/ή να εγείρουν θέμα παραμερισμού του Διατάγματος επί τη βάση ισχυριζόμενης κακής επίδοσης.» Οι τέσσερις πυλώνες της αίτησης σε συνδυασμό με τις θέσεις της ένστασης Θα είμαι σύντομη στους τρεις πυλώνες (εκτός του θέματος της αρμοδιότητας που θα εξετασθεί ξέχωρα). Τα θέματα που εγείρονται έχουν επιλυθεί από τη νομολογία, ειδικά την υπόθεση Udruzena Beogradska Banka v. Westcre Investment, Inc
(1999)1A A.A.Δ.
- Το θέμα του τύπου, της μη καταχώρησης, δηλαδή και by summons αίτησης δεν είναι θανατηφόρο όπως κρίθηκε ήδη στις Beoggradska, όπου γίνεται σαφές ότι: «
- Στο Άρθρο ΙΙΙ της Σύμβασης, προβλέπεται ότι η αναγνώριση και εκτέλεση διαιτητικών αποφάσεων γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες διαδικασίας της χώρας στην οποία τίθεται το ζήτημα. Ως αποτέλεσμα, δεν μπορεί να αναζητηθεί από το λεκτικό της Σύμβασης οποιοσδήποτε προσδιορισμός δικονομικού μηχανισμού όσο και αν δημιουργούνται εντυπώσεις για τη μια ή την άλλη λύση. Στην Κύπρο δεν έγιναν ειδικοί κανόνες για εφαρμογή της Σύμβασης. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι καθίστανται ανενεργά τα δικαιώματα τα οποία παρέχει. Σημαίνει ότι για πρόσβαση στο Δικαστήριο χρησιμοποιούνται οι γνωστές στο δίκαιο διαδικασίες, φτάνει να κατοχυρώνονται τα δικαιώματα όλων των μερών. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας δεν διέπουν άμεσα την περίπτωση, παρέχουν όμως τους μηχανισμούς που μπορεί να χρησιμοποιηθούν.
- Παρόλο που θα ήταν δυνατό στην προκείμενη περίπτωση να χρησιμοποιηθούν και άλλες διαδικασίες τίποτε δεν απέκλειε τη μονομερή αίτηση για έκδοση του προκαταρκτικού και υπό αίρεση εκδοθέντος διατάγματος. Η διαδικασία που χρησιμοποιήθηκε ήταν η πλέον πρόσφορη. Είναι δε η ρητά προβλεπόμενη για την εγγραφή αλλοδαπών δικαστικών αποφάσεων δυνάμει του περί Αλλοδαπών Δικαστικών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ.
- Η έναρξη διαδικασίας με μονομερή αίτηση είναι επιτρεπτή, όπου με τη μονομερή αίτηση, καλείται το Δικαστήριο να προβεί σε κάποια διαπίστωση, ιδιαίτερα, μάλιστα όταν πρόκειται, όπως στην παρούσα υπόθεση, για προκαταρκτική και όχι στις περιπτώσεις που η διαδικασία αποβλέπει στην επίλυση διαφοράς. Ως εκ τούτου η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η μονομερής αίτηση ήταν παράτυπη δεν ευσταθεί.
- Εφόσον με τη μονομερή αίτηση, που δεν αποτελούσε εναρκτήρια διαδικασία, ετίθετο μόνο θέμα διαπίστωσης αν επληρούντο οι όροι του Άρθρου III της Σύμβασης και όχι η επίλυση οποιασδήποτε διαφοράς, η δικαιοδοσία δεν εσυναρτάτο με το ύψος της αξίας του αντικειμένου. Ως εκ τούτου Επαρχιακός Δικαστής είχε καθ' ύλην δικαιοδοσία να επιληφθεί της μονομερούς αίτησης.» Άλλωστε το θέμα ως θέμα ουσίας έχει επιλυθεί με το σωστό τρόπο αφού δια του λεκτικού του διατάγματος διατυπώνεται αμέσως το δικαίωμα των καθ' ων η αίτηση να προχωρήσουν σε αίτηση παραμερισμού. Γι' αυτό δεν έχει σημασία ότι η πιο πάνω απόφαση εξεδόθη πριν την θέσπιση του νόμου 121
(1)/2000. Για το θέμα της προβαλλόμενης ως ελαττωματικής επίδοσης, θα συμφωνήσω με τον κ. Πίττα ότι με δεδομένο ότι δεν ζητήθηκε ειδικά ο παραμερισμός της επίδοσης, το Δικαστήριο εξετάζοντας το θέμα της εγκυρότητας της παρούσας αίτησης, δεν θα πρέπει να ασχοληθεί με θέματα επίδοσης για τα οποία δεν υπήρξε ειδικά αίτηση παραμερισμού τους. Ως εμφαίνεται από το παρακλητικό της παρούσας αίτησης οι αιτητές δεν ζήτησαν την ακύρωση ή τον παραμερισμό της γενόμενης επίδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 27/6/2012, και των άλλων δικαστικών εγγράφων, αλλά ούτε ζήτησαν την ακύρωση και/ή παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 25/9/2012, που επέτρεψε την σχετική επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας. Απλώς ζήτησαν την ακύρωση και/ή παραμερισμό του μονομερούς διατάγματος ημερομηνίας 27/6/2012, με το οποίο είχε επιτραπεί η υπό αίρεση εγγραφή και αναγνώριση της διαιτητικής απόφασης. Συνεπεία της ανωτέρω παράλειψης των αιτητών, κρίνεται ότι έχουν παραιτηθεί και εμποδίζονται να αμφισβητήσουν την γενόμενη επίδοση των δικαστικών εγγράφων και ως εκ τούτου οι ισχυρισμοί περί κακής επίδοσης, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Άλλωστε τα δικαστικά έγγραφα απεστάλησαν στους αιτητές στην διεύθυνση που αναφέρεται στο διάταγμα που εξέδωσε το Δικαστήριο για να γίνει η επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας και τελικά το περιεχόμενο αυτών περιήλθαν στην γνώση της CEFIN μέσω του εκκαθαριστή που είχε διορισθεί. Το γεγονός ότι οι αιτητές προχώρησαν στην καταχώριση αίτησης παραμερισμού του ανωτέρω διατάγματος ημερομηνίας 27/6/2012 εντός 30 ημερών από την επίδοση σ' αυτή των δικαστικών εγγράφων, δεικνύεται ότι ο ισχυρισμός για κακή επίδοση δεν ισχύει. Η ορθότητα του τύπου της αίτησης εγγραφής διαιτητικής απόφασης συναρτάται με το θέμα της δικαιοδοσίας της εγγραφής το οποίο είναι το σημαντικότερο σημείο ως προς την αίτηση παραμερισμού και θα εξετασθεί στην συνέχεια: Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ο νόμος που θα μας απασχολήσει είναι ο Ν.121
(1)/00 με τον τίτλο Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και εκτέλεση δυνάμει Συμβάσεως) Νόμος του
- Μας ενδιαφέρουν κυρίως οι ακόλουθες πρόνοιες: "Ερμηνεία.
- Στο Νόμο αυτό, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια— «απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου» έχει την έννοια που αποδίδει στον όρο αυτό το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου· ...................................... «δικαστήριο» σημαίνει το Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας όπου ο καθ' ου η αίτηση διαμένει και προκειμένου για διαφορές σε οικογενειακές σχέσεις, το Οικογενειακό Δικαστήριο της Επαρχίας όπου διαμένει ο καθ' ου η αίτηση. Σε περίπτωση διαμονής του καθ' ου η αίτηση στο εξωτερικό ή σε περίπτωση όπου στη διαδικασία κατά την οποία έχει εκδοθεί η απόφαση δεν υπήρχε αντίδικος, «δικαστήριο» σημαίνει το Επαρχιακό Δικαστήριο ή το Οικογενειακό Δικαστήριο της επαρχίας όπου διαμένει ο αιτητής· «ποινική διαδικασία» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό στον περί Δικαστηρίων Νόμο· ....................................................... Απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου. 3.—
(1)Απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου σημαίνει απόφαση δικαστηρίου ή διαιτητικού σώματος ή οργάνου ξένης χώρας με την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία έχει συνομολογήσει ή συνδέεται με συνθήκη για αμοιβαία αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών και διαιτητικών αποφάσεων και η οποία είναι εκτελεστή στη χώρα στην οποία εκδίδεται. ...................................... 4. Παρά τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, ο παρών Νόμος εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις όπου ζητείται η αναγνώριση, εγγραφή ή εκτέλεση απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου. Ακολουθητέα διαδικασία. 5.—
(1)Η διαδικασία η οποία ακολουθείται δυνάμει του παρόντος Νόμου για την εγγραφή, αναγνώριση ή εκτέλεση απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου είναι η ακόλουθη: (α) Η διαδικασία αρχίζει με καταχώριση στο δικαστήριο αίτησης διά κλήσεως που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τις διατάξεις των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, με τις ανάλογες προσαρμογές, στην οποία εμφαίνεται ως αιτητής η αρμόδια αρχή ή το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εξεδόθη η απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου, αναλόγως της περιπτώσεως, και ως καθ' ου η αίτηση το πρόσωπο εναντίον του οποίου ζητείται η αναγνώριση, εγγραφή ή εκτέλεση της απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου: Νοείται ότι οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί για υποκατάστατη επίδοση ισχύουν: Νοείται περαιτέρω ότι σε περιπτώσεις όπου στη διαδικασία κατά την οποία έχει εκδοθεί η απόφαση δεν υπήρχε αντίδικος, η διαδικασία αρχίζει με μονομερή αίτηση που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. (β) Κατά την καταχώριση της αίτησης ορίζεται ημερομηνία ακρόασης σε χρόνο που να μην υπερβαίνει τις τέσσερις εβδομάδες από την ημερομηνίας καταχώρησής της. (γ) Μετά την καταχώρηση της αίτησης επιδίδεται, χωρίς καθυστέρηση, στον καθ' ου η αίτηση αντίγραφο της. (δ) Ο καθ' ου η αίτηση υποβάλλει, εάν επιθυμεί, γραπτή ένσταση που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση για τα γεγονότα στα οποία στηρίζει την ένστασή του, τουλάχιστο δύο μέρες πριν από την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης (ε) Οι λόγοι επί των οποίων ο καθ' ου η αίτηση δύναται να στηρίξει την ένσταση του περιορίζονται στο θέμα της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ή στην αποδεδειγμένη ικανοποίηση της απόφασης και στην ύπαρξη των προϋποθέσεων που αναφέρονται στη συνθήκη σχετικά με την εφαρμογή της. (στ) Το δικαστήριο δε δίνει παράταση της προθεσμίας για την υποβολή ένστασης, εκτός αν πεισθεί ότι υπάρχουν ειδικοί λόγοι για παραχώρηση εύλογου χρόνου παράτασης. (ζ) Η απόδειξη των γεγονότων δύναται να γίνει είτε με ένορκη δήλωση είτε με προφορική μαρτυρία σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. (η) Μετά το πέρας της ακρόασης, το δικαστήριο εκδίδει την απόφαση του το ταχύτερο δυνατό.
(2)Η αναφερόμενη στο εδάφιο
(1)αίτηση δύναται να γίνει μόνο για την αναγνώριση και εγγραφή απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου, χωρίς να είναι απαραίτητο να ζητείται ταυτόχρονα και η εκτέλεσή της.» Προκύπτει από το άρθρο 4 του Ν.121(Ι)/2000, ότι ο νόμος αυτός εφαρμόζεται, παρά τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, σε όλες τις περιπτώσεις όπου ζητείται η αναγνώριση, εγγραφή ή εκτέλεση απόφασης αλλοδαπού Διαιτητικού δικαστηρίου. Για να είχε αρμοδιότητα το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού θα πρέπει η σχετική αίτηση για αναγνώριση της Διαιτητικής απόφασης να αφορά απόφαση εν τη εννοία του άρθρου 3 του νόμου και οι καθ' ων η αίτηση, (στην προκειμένη περίπτωση, η Central Europe Finance (Holding) S.A.), να έχουν την κατοικία τους ή την έδρα τους εντός της Επαρχίας Λεμεσού, πράγμα το οποίο δεν συνέβαινε εν προκειμένω, ούτε υπήρξε τέτοιος ισχυρισμός, ή μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δηλαδή κατά τον χρόνο της εξέτασης της μονομερούς αιτήσεως ημερομηνίας 22/6/2012 και της έκδοσης της αποφάσεως του δικαστηρίου στις 27/6/2012 κάτι τέτοιο συνέβαινε. Απεναντίας η μαρτυρία που υπήρχε ενώπιον του δικαστηρίου ήταν ότι και τα δύο διάδικα μέρη (εταιρείες), είχαν την κατοικία τους στο Λουξεμβούργο και όχι στην επαρχία Λεμεσού. Εκτός δηλαδή της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Εν προκειμένω παρατηρείται ότι η καθ' ης η αίτηση-αιτήτρια στην παρούσα αίτηση εταιρεία - Central Europe Finance (Holding) S.A., είναι εταιρεία η οποία έχει έδρα της στο Λουξεμβούργο, είναι δηλαδή εταιρεία η οποία δεν έχει την έδρα της στην Κύπρο. Ακόμα προκύπτει ότι ούτε η εταιρεία, Hepp III Luxembourg Master S.A.R.L, - καθ' ης η αίτηση στην παρούσα αίτηση, δεν έχει την έδρα της (κατοικία) στην Κύπρο αλλά στο Λουξεμβούργο. (Βλ. ένορκη δήλωση ημερομηνίας 26.2.12 που στηρίζει την πρωτογενή αίτηση). Ο Νόμος 121
(1)/2000 ρύθμισε το θέμα της διαδικασίας εγγραφής αποφάσεων αλλοδαπών Δικαστηρίων συμπεριλαμβανομένων και Διαιτητικών, καλύπτοντας το κενό το οποίο υπήρχε πριν από την θέσπιση του και για το οποίο γίνεται αναφορά στις παλαιότερες αποφάσεις (βλ. Beogradska Banka D.D.
(1995)1 A.A.Δ. 737 και Udruzena Beogradska Bank v. Westacre Investments, Inc
(1999)1 A.A.Δ. 124). Mε τον Νόμο 121
(1)/2000 και την υποχρεωτική και αποκλειστική εφαρμογή του, (άρθρο 4 του Νόμου) δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι υποχρεώσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας όσον αφορά τις πρόνοιες της σύμβασης Περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεως της Νέα Υόρκης, η οποία επικυρώθηκε με τον Νόμο 84/79 υποχρεωτικά περνούν μέσα από την εφαρμογή των προνοιών του Νόμου 121
(1)/2000. Επί του θέματος της δικαιοδοσίας το μόνο ουσιαστικό που αντιτείνουν οι καθ' ων η αίτηση, είναι ότι: «(α) Εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ευρίσκετο και ευρίσκεται η έδρα και/ή το εγγεγραμμένο γραφείο της Κυπριακής Εταιρείας ENTAILO HOLDINGS LTD, στην οποία η CEFIN δόλια και με σκοπό να καταδολιεύσει τους πιστωτές αυτής, μεταβίβασε τα περιουσιακά στοιχεία της. (β) Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, ήταν και είναι το πιο αρμόδιο και βολικό δικαστήριο για να εκδικάσει την ανωτέρω Γενική Αίτηση της ΗΕΡΡ ένεκα της παρουσίας του εγγεγραμμένου γραφείου της ENTAILO HOLDINGS LTD στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, ήταν εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.» Τα πιο πάνω επιχειρήματα (α) και (β) δεν μπορούν να πετύχουν αφού ο νόμος είναι καθαρός και δεν βάζει άλλες προϋποθέσεις για την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου εκτός από την κατοικία οποιουδήποτε των διαδίκων στην Κύπρο (και δη στη Λεμεσό), κάτι που εμφανώς εδώ δεν ισχύει. Εξάλλου στην ίδια την πρωτογενή αίτηση είναι αυτού του νόμου που γίνεται επίκληση, ενώ ταυτόχρονα τίθεται ο πιο πάνω ισχυρισμός για την ύπαρξη δικαιοδοσίας ως εκ της συνάφειας της Κυπριακής εταιρείας Entailo με τους καθ' ων η αίτηση (βλ. παράγρ. 24 της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την πρωτογενή αίτηση). Παράλληλα δεν μου ετέθη ότι εφαρμόζεται οποιοσδήποτε άλλος νόμος που ήρε ή περιορίζει την ισχύ του Νόμου 121
(1)/00. Στη βάση αυτών που έχω εξηγήσει θεωρώ ότι η αίτηση παραμερισμού πρέπει να πετύχει και ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση με έξοδα υπέρ των αιτητών στην παρούσα αίτηση. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / General Applications / Interim Αναφορά: Αίτηση παραμερισμού εγγραφής διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο