BALTEX LTD ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΥΠΕΡΑΓΟΡΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 636/2012, 27/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A269 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 636/2012 Μεταξύ: BALTEX LTD, από τη Λεμεσό Εναγόντων - και - ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΥΠΕΡΑΓΟΡΑ ΛΤΔ, από τη Λεμεσό ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ, από τη Λεμεσό ΣΤΕΛΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, από τη Λεμεσό Εναγόμενων ------------------------------ Αίτηση παραμερισμού απόφασης, ημερομηνίας 14.2.2013 Ημερομηνία: 27.9.2013 Εμφανίσεις: Για εναγόμενο 3 - Αιτητή: κα Γρηγορίου Για ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κα Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Τα ακόλουθα γεγονότα, εν μέρει αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών, ενώ μέρος αυτών αποτελούν τη δικογραφημένη θέση των εναγόντων, σύμφωνα με την αγωγή τους: Κατά ή περί τις 27.9.2010, μεταξύ εναγόντων και εναγόμενων 1, μέσω της διευθύντριάς τους, εναγόμενης 2 συνάφθηκε γραπτή συμφωνία franchising (στο εξής «η επίδικη σύμβαση»), η οποία διαλαμβάνει ότι οι ενάγοντες θα παραχωρήσουν δικαιώματα franchising στους εναγόμενους 1 και οι τελευταίοι, ως αντάλλαγμα των συνεχών παροχών των πρώτων, θα τους καταβάλλουν μία τρέχουσα αμοιβή franchising. Ο εναγόμενος 3, δυνάμει γραπτής, επίσης, συμφωνίας εγγύησης, ημερομηνίας 27.9.2010, η οποία ενσωματώθηκε στην επίδικη σύμβαση εγγυήθηκε την πιστή τήρηση των όρων της και ανέλαβε την καταβολή αποζημιώσεων προς τους ενάγοντες, σε περίπτωση οποιασδήποτε παράβασής της. Για λόγους που επικαλούνται οι ενάγοντες, η επίδικη σύμβαση παραβιάστηκε από τους εναγόμενους 1, οπότε και την τερμάτισαν οι ίδιοι, υπαιτιότητι των εναγόμενων
- Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιώνουν τ' ακόλουθα: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία χορήγησης δικαιωμάτων franchising μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 27/09/2010 έχει τερματιστεί με υπαιτιότητα της Εναγόμενης
- Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο τερματισμός της εν λόγω συμφωνίας χορήγησης δικαιωμάτων franchising εκ μέρους της Ενάγουσας είναι νόμιμος και δικαιολογημένος. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εναγόμενη 1 και/ή τους διευθυντές της και/ή την Εναγόμενη 2 και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή οποιονδήποτε πρόσωπο ενεργεί κατ' εξουσιοδότηση τους και/ή για λογαριασμό τους όπως αφαιρέσουν κάθε διακοσμητικό και/ή ταμπέλα και/ή επιγραφή και/ή διαφημιστικό φέρει τον διακριτικό τίτλο «PLUS» που ανήκει στην Ενάγουσα από το υποστατικό της Εναγόμενης 1 στην οδό Μακαρίου 5, στον Ύψωνα Λεμεσού. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει την Εναγόμενη 1 και/ή τους διευθυντές της και/ή την Εναγόμενη 2 και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή οποιονδήποτε πρόσωπο ενεργεί κατ' εξουσιοδότηση τους και/ή για λογαριασμό τους από του να παραβιάζουν και/ή εμπορεύονται και/ή συναλλάσσονται υπό και/ή με οποιονδήποτε τρόπο χρησιμοποιούν την επωνυμία «SHOP N SAVE PLUS DISCOUNT MARKET», τους διακριτικούς τίτλους και σήματα «PLUS», «ΑΛΕΞΑΚΗΣ», «ALEXAKIS» που ανήκουν στην Ενάγουσα κατά τρόπο που να παρουσιάζουν και/ή επιχειρούν να παρουσιάσουν και/ή να προκαλείται και/ή δυνατό να προκαλείται σύγχυση στο κοινό ως προς το ότι οι εργασίες της Εναγόμενης 1 και/ή της Εναγόμενης 2 και/ή οιωνδήποτε εξ' αυτών σχετίζονται και/ή συνδέονται με την εμπορική δραστηριότητα και/ή εργασίες της Ενάγουσας και/ή εν γένει να εμποδίζει από του να ασκούν αθέμιτο ανταγωνισμό. Ε. Απόφαση και/ή διάταγμα το οποίο να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει την Εναγόμενη 1 και/ή την Εναγόμενη 2 και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί κατ' εξουσιοδότηση και/ή για λογαριασμό τους, από το να εξουσιοδοτούν και/ή επιτρέπουν οποιαδήποτε δραστηριότητα που αναφέρεται στις πιο πάνω παραγράφους Γ και Δ. Στ. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εναγόμενη 1, όπως παραδώσει στην Ενάγουσα ή/και στους δικηγόρους της κ.κ. A. CHR. THEOPHILOU LLC ενόρκως τεκμηριωμένους λογαριασμούς των μηνιαίων πωλήσεων δυνάμει τιμολογίων και/ή αξία εμπορευμάτων και τζίρου από την εν γένει εμπορική δραστηριότητα της και/ή ετήσιου όγκου συναλλαγών, κερδών και ετήσιου τζίρου που πραγματοποίησε από την εμπορία και/ή διεξαγωγή εργασιών υπό την επωνυμία «SHOP N SAVE PLUS DISCOUNT MARKET», τους διακριτικούς τίτλους και σήματα «PLUS», «ΑΛΕΞΑΚΗΣ», «ALEXAKIS» που ανήκουν στην Ενάγουσα από 01/09/2011 μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της παρούσας αγωγής και/ή την πληρωμή στην Ενάγουσα οποιωνδήποτε ποσών που δύναται να αποφασίσει το Δικαστήριο. Ζ. Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις εναντίον της Εναγόμενης 1 και της Εναγόμενης 2 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως αναφορικά με τη ζημιά των εργασιών, τη βλάβη στην καλή φήμη και τον επηρεασμό της εμπορικής εύνοιας της Ενάγουσας. Η. Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις εναντίον της Εναγόμενης 1 και της Εναγόμενης 2 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για τις ζημιές που υπέστη η Ενάγουσα ένεκα της δόλιας συμπεριφοράς και/ή των καταδολιευτικών πράξεων της Εναγόμενης 1 και/ή της Εναγόμενης 2 οι οποίες προέκυψαν από τη δόλια πώληση και/ή μεταβίβαση της επιχείρησης και/ή της αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης 1 σε συγγενικό πρόσωπο της Εναγόμενης 2 με σκοπό την πρόκληση βλάβης και/ή ζημιών στην Ενάγουσα και/ή την αποφυγή εξόφλησης των συμβατικών οφειλών έναντι αυτής. ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ 1 ΚΑΙ 3 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΑΙ/Η ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΑ Θ. €35.621,04 ως υπόλοιπο αξίας εμπορευμάτων. Ι. Αποζημιώσεις και/ή αμοιβή Franchise για το χρονικό διάστημα Σεπτέμβρη 2011- Ιανουάριο
- Κ. €13.683,89 ως αξία εμπορευμάτων πληρωθέντα από την Ενάγουσα σε τρίτο πρόσωπο για λογαριασμό της Εναγόμενης
- Λ. €4.235,16 ως κόστος διαφημίσεων απορρέοντα από την εν λόγω συμφωνία Franchising ημερομηνίας 27/09/2010 καταβληθέν από την Ενάγουσα για λογαριασμό της Εναγόμενης
- ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΑΙ/Η ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΑ Μ. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και ορθή υπό τις περιστάσεις. Ν. Νόμιμους Τόκους. Ξ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα επίδοσης». Η αγωγή καταχωρήθηκε με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 13.2.2012 και επιδόθηκε νομότυπα σ' όλους τους εναγόμενους. Οι εναγόμενοι 1 και 2, στις 23.2.2012 καταχώρησαν εμφάνιση, κάτι που δεν έκανε ο εναγόμενος 3, μολονότι, πιστό αντίγραφο του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος της αγωγής επιδόθηκε στη σύζυγο και συγκάτοικό του για λογαριασμό του, στις 15.2.
- Συνεπεία αυτού, οι ενάγοντες, στις 12.10.2012 καταχώρησαν έκθεση απαίτησης καθώς και μονομερή αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον του. Επιλήφθηκα της αίτησης στις 7.11.2012 και εξέδωσα απόφαση εναντίον του εναγόμενου 3, ως ακολούθως: Για το ποσό των €35.621,04, που αποτελεί το υπόλοιπο της αξίας εμπορευμάτων παραγωγής των εναγόντων, τα οποία αγόρασαν από αυτούς οι εναγόμενοι
- Για το ποσό των €13.683,89, που αποτελεί την αξία εμπορευμάτων που πληρώθηκαν από τους ενάγοντες σε τρίτο πρόσωπο για λογαριασμό των εναγόμενων
- Τέλος, για το ποσό των €4,235,16, που αποτελεί το κόστος διαφημίσεων που καταβλήθηκε από τους ενάγοντες για λογαριασμό των εναγόμενων
- Όλα τα παραπάνω ποσά φέρουν νόμιμο τόκο, ενώ, ο εναγόμενος 3 καταδικάστηκε και στα έξοδα της αγωγής. Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 14.2.2013, ο εναγόμενος 3 ζητά: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την ακύρωση ή/και τον παραμερισμό (Set-Aside) της απόφασης ημερομηνίας 7/11/12, η οποία εξεδόθη εναντίον του στην απουσία του λόγω σοβαρού και δικαιολογημένου για την μη εμφάνιση του κωλύματος αλλά και λόγω καλής υπεράσπισης στην ουσία της υπόθεσης. Β) Αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 7/11/12 μέχρι εκδίκασης της ως άνω αγωγής ή/και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ) Οποιανδήποτε περαιτέρω ή άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο θα θεωρούσε ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Δ) Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης». Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.5 Θ.Θ.1, 2 και 6, Δ.17 Θ.10 και Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3 και 9 (h), στα άρθρα 32 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και τέλος, στις συμφυείς εξουσίες καθώς και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του εναγόμενου 3, στην οποία, ας σημειωθεί, επισυνάπτεται ως τεκμήριο και ένορκη δήλωση της συζύγου του, Λαμπηδόνας Δημητρίου (βλ. το τεκμήριο 1). Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των εναγόντων και συγκριμένα στους εξής λόγους: «
- Η αίτηση του Αιτητή - Εναγομένου 3 είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- Η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη και/ή οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί των οποίων γίνεται επίκληση δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση και/ή δεν είναι ορθή η βάση για αίτηση τέτοιου περιεχομένου.
- Απουσιάζει το νομικό υπόβαθρο και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και/ή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση των διαταγμάτων που αιτείται ο Αιτητής.
- Ο Αιτητής παρέλειψε και/ή αμέλησε και/ή αδιαφόρησε να προσέλθει στο Δικαστήριο εντός ευλόγου χρόνου, ενώ αδικαιολόγητα καθυστέρησε να προβεί στην παρούσα αίτηση.
- Ο Αιτητής δεν έχει καλή υπεράσπιση και/ή ούτε καν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση για να αντιτείνει στην Αγωγή που εγέρθηκε εναντίον του από τους Καθ' ων η Αίτηση.
- Η Αίτηση του Αιτητή δεν στηρίζεται σε ικανή και/ή επαρκή μαρτυρία, που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του εξουσία με τρόπο που ζητά ο Αιτητής και/ή να εκδώσει διατάγματα παραμερισμού και/ή ακύρωσης της Απόφασης που έχει εκδοθεί εναντίον του Αιτητή.
- Ο Αιτητής δεν λέει την αλήθεια και ούτε προσφεύγει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
- Ο Αιτητής, με την μη εμφάνισή του στο Δικαστήριο, επέδειξε συμπεριφορά ασύγγνωστη και/ή περιφρονητική προς την Δικαιοσύνη.
- Αν εκδοθεί Διάταγμα ως η παρούσα Αίτηση, οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη και/ή θα προσβληθεί το συνταγματικό τους δικαίωμα για δίκαιη και γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης και/ή για αποκόμιση των καρπών της προς όφελός τους απονομής της δικαιοσύνης από το Δικαστήριο». Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του εκ των διευθυντών των εναγόντων, Βασίλη Αλεξάκη. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων που ακολούθησαν. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Αναμφίβολα, θεμελιακή βάση της αίτησης αποτελεί η Δ.17 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αναφορικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται και τα κριτήρια που επιβάλλεται να ικανοποιούνται κατά την εξέταση αίτησης παραμερισμού απόφασης που εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης, υπάρχει πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Phylactou v. Michael
(1982)1 CLR 204, 210: «Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο πρέπει να επιδιώκει την εξισορρόπηση δύο παραγόντων, θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης. Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του και, αφετέρου, την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Εάν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση, και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απωλεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης - (βλ. παρατηρήσεις του Megaw L.J. στη Lambert v. Mainland Market
(1977)2 All E.R. 826, στη σελ. 833 (c-d)). Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί αν παραμερίσει την απόφαση.» Στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941 τονίστηκε κάτι ανάλογο: «Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του εναγόμενου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματός του. Διαφορετικά, η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και τα αποτελέσματά της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του εναγόμενου σε σχέση με την εναντίον του αγωγή.» Στην υπόθεση Ζήνωνα Μερκή v. Yiannoukas Holiday Inns Limited και Άλλου
(1994)1 Α.Α.Δ. 736, στις σελίδες 748 και 749 αναφέρονται συναφώς τ' ακόλουθα: «Από το σκεπτικό της Evans v. Bartlam, συνάγεται ότι:
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για ν' αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης, και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης έγγραφης μαρτυρίας, συνημμένης στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσής του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας». Τέλος, στην υπόθεση Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.α. v. Χαπυ Στρήτς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 28 στη σελ. 31 αναφέρεται ότι: «Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη στην εξέταση αιτήσεων, όπως η παρούσα, έχουν επανειλημμένα συζητηθεί σε αριθμό αποφάσεων του Δικαστηρίου μας, που υιοθετούν την ίδια προσέγγιση με τα δικαστήρια στην Αγγλία, όπου ισχύουν παρομοίας φύσεως Κανονισμοί. Θεμελιακή υπόθεση θεωρείται η Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. p. 646 στην οποία ελέχθη πως το Δικαστήριο δεν θέτει, και είναι αμφίβολο αν μπορεί να θέσει άκαμπτους κανόνες που αποστερούν τη δικαιοδοσία του. Το βασικό κριτήριο είναι κατά πόσον ο εναγόμενος ικανοποιεί το δικαστήριο πως έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να την προβάλει. Τα υπόλοιπα κριτήρια, όπως π.χ. η επιμέλεια την οποία επέδειξε και η ταχύτητα με την οποία έδρασε μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον του, μολονότι στοιχεία που μετρούν στην κρίση του δικαστηρίου, δεν αναιρούν το πιο ουσιώδες, την ύπαρξη δηλαδή εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης.» Έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω αρχές και με βάθρο την ενώπιόν μου μαρτυρία παρατηρώ τα εξής: Θεωρώ άνευ αποχρώντος λόγου την παράλειψη του εναγόμενου 3 να καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή, εντός της ταχθείσας προθεσμίας των 10 ημερών, από τις 15.2.2012 που του επιδόθηκε μέσω της συζύγου του το κλητήριο ένταλμα. Ακολουθεί το σκεπτικό: Ισχυρίζεται ο εναγόμενος στην ένορκη δήλωσή του, ότι την 1η 2.2013 με μεγάλη του έκπληξη ενημερώθηκε από κάποιο δικαστικό επιδότη ότι εναντίον του εκκρεμούσε ένταλμα πώλησης κινητών, επειδή στις 7.11.2012 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή εναντίον του. Τότε, επικοινώνησε αμέσως με τους δικηγόρους του, οι οποίοι, όταν τους ενημέρωσε ότι ουδέποτε του επιδόθηκε η αγωγή, το συμβούλευσαν να κάνει έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου, για να διαπιστώσει αν πράγματι επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα και σε ποιο. Τους εξουσιοδότησε να προβούν στη σχετική έρευνα. Όταν πήγε στο σπίτι και συζήτησε το όλο θέμα με τη σύζυγό του, αφού της είπε τα καθέκαστα, αυτή θυμήθηκε ότι πριν από πολύ καιρό, μια μέρα που ο ίδιος απουσίαζε από το σπίτι, την επισκέφθηκε ένας δικαστικός επιδότης και της έδωσε ένα έγγραφο, το οποίο φύλαξε σε κάποιο συρτάρι, με σκοπό να του το δώσει αργότερα, όταν θα επέστρεφε. Ξεχάστηκε όμως και δεν του το παρέδωσε. Τότε, την κάλεσε αμέσως να του το φέρει και όταν το ανάγνωσε διαπίστωσε ότι πράγματι αφορούσε κλητήριο ένταλμα της αγωγής. Αυτός είναι ο λόγος που δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο για να προβάλει την υπεράσπισή του και όχι επειδή αγνόησε τη δικαστική διαδικασία. Με τη σειρά της, η σύζυγός του, στη δική της ένορκη δήλωση αναφέρει τα εξής, συναφώς με το ίδιο θέμα: Πριν ένα περίπου χρόνο, την επισκέφθηκε κάποιος κύριος, ο οποίος της συστήθηκε ως ιδιώτης επιδότης και τη ρώτησε αν ο Στέλιος Δημητρίου ήταν ο σύζυγός της και αν ήταν στο σπίτι. Του απάντησε ότι ο σύζυγός της απουσίαζε από το σπίτι και αυτός της ζήτησε να υπογράψει πάνω σε ένα «μπλε χαρτί» και να του το δώσει όταν θα τον έβλεπε. Πράγματι υπόγραψε το χαρτί στο σημείο που της υπέδειξε και μετά το τοποθέτησε σε κάποιο συρτάρι της κουζίνας με σκοπό να το παραδώσει στο σύζυγό της, χωρίς προηγουμένως να το αναγνώσει. Στη συνέχεια, απορροφημένη όπως ήταν στις διάφορες δουλειές, αλλά και στα διάφορα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε εκείνη την περίοδο, αφού ανάρρωνε μετά από εργατικό ατύχημα, ξέχασε να το παραδώσει στο σύζυγό της. Μάλιστα μπορεί να πει ότι ξέχασε εντελώς, ακόμη και την ύπαρξή του, το οποίο παρέμεινε ξεχασμένο στο συρτάρι της κουζίνας. Όταν κατά ή περί την 1η 2.2013 την ενημέρωσε ο σύζυγός της ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον του στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, ενώ ουδέποτε ενημερώθηκε για την ύπαρξή της και ότι είχε διορίσει δικηγόρο για να ψάξει το όλο θέμα και αφού της εξήγησε την ακολουθητέα πρακτική αναφορικά με την επίδοση των αγωγών, όπως του τα είπε ο δικηγόρος του, τότε ήταν που η ίδια θυμήθηκε την επίσκεψη του επιδότη και το μπλε χαρτί. Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που έμαθε ότι επρόκειτο για κλητήριο ένταλμα και τη σημασία που είχε η παράδοσή του στο σύζυγό της. Στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσής της, η σύζυγος του εναγόμενου αναφέρει τα εξής: «Πραγματικά αναφέρω ότι αν γνώριζα την σημαντικότητα του εγγράφου θα το παρέδιδα αμέσως στο σύζυγο μου αλλά εν πάση περιπτώσει το ότι δεν του παρέδωσα δεν οφείλετο τόσο στο ότι αγνοούσα την σημαντικότητα του αλλά στο γεγονός ότι λόγω των προβλημάτων υγείας ξέχασα εντελώς την ύπαρξη του.» Παρατηρώ τα εξής: Εκτός του ότι δε θεωρώ πειστική την εξήγηση που προβάλλει ο εναγόμενος, προκειμένου να αιτιολογήσει την παράλειψή του να καταχωρήσει ως όφειλε εμφάνιση στην αγωγή, με αποτέλεσμα την έκδοση έγκυρης και κανονικής απόφασης εναντίον του και στην απουσία του είναι και το γεγονός, ότι, ακόμη κι αν αποδεχόμουν την επί του προκειμένου προβαλλόμενη εκ μέρους του αιτιολογία, δε σημαίνει ότι αυτή, κατ' ανάγκη αποτελεί και δικαιολογία. Ακολουθεί το σκεπτικό: Καταρχήν, δεδομένου ότι δεν αμφισβητείται ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο, μέσω της συζύγου του είναι ορθή και κανονική, τυχόν αποδοχή της προβαλλόμενης αιτιολογίας εκ μέρους του εναγόμενου, για την παράλειψή του να καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή, θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου και θα ενεθάρρυνε και άλλα πρόσωπα - εναγόμενους, τα οποία, προκειμένου τεχνηέντως να εξουδετερώσουν την κανονική πορεία της εναντίον τους δικαστικής διαδικασίας, να αποφεύγουν την προσωπική επίδοση της αγωγής, να αφήνουν τη διαδικασία να προχωρήσει στην απουσία τους και όταν αργότερα βρεθούν αντιμέτωποι με τα αποτελέσματά της, επικαλούμενοι άγνοια της διαδικασίας που οδήγησε στο σε βάρος τους αποτέλεσμα, να επιδιώκουν την ανατροπή του, αδιαφορώντας προφανώς για τις επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου τους, πλήττοντας έτσι και το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Με αυτά ως εισαγωγή, εκείνο που θέλω να πω είναι ότι, είτε προσωπική είναι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ή γενικά, οποιουδήποτε δικαστικού ή άλλου εγγράφου σε κάποιο πρόσωπο, είτε μέσω τρίτου, το βάρος εκείνου τον οποίο αφορά η επίδοση να δικαιολογήσει την παράλειψή του να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις ή υποδείξεις του εγγράφου που του επιδίδεται, δεν είναι ουσιωδώς διαφορετικό. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, η εξήγηση που δίδεται πρέπει να είναι το ίδιο πειστική για να μπορεί να γίνει αποδεκτή, με μόνη διαφορά, ότι στην περίπτωση που η επίδοση ενός εγγράφου δεν είναι προσωπική, εκείνος τον οποίο αφορά το έγγραφο, θα πρέπει να δικαιολογήσει, εκτός από τη δική του παράλειψη να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις του και την παράλειψη εκείνου στον οποίο επιδόθηκε το έγγραφο για λογαριασμό του, να τον ενημερώσει σχετικά. Για λόγους που θα παραθέσω αμέσως, τόσο ο εναγόμενος όσο και η σύζυγός του, στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν την παράλειψη του πρώτου να καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή υπήρξαν αντιφατικοί μεταξύ τους, ενώ η σύζυγος του εναγόμενου και αυτοτελώς, η οποία προέβαλε και ισχυρισμούς που στερούνται λογικής και πειστικότητας. Ειδικότερα: Ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι όταν είπε στη σύζυγό του τα καθέκαστα, αυτή θυμήθηκε ότι πριν πολύ καιρό, μια μέρα που ο ίδιος απουσίαζε από το σπίτι, την επισκέφθηκε κάποιος ιδιώτης επιδότης και της έδωσε ένα έγγραφο, το οποίο φύλαξε σε κάποιο συρτάρι με σκοπό να του το δώσει αργότερα, όταν θα επέστρεφε στο σπίτι και ότι στη συνέχεια ξεχάστηκε και δεν του το παρέδωσε δε συνάδει με τον ισχυρισμό της τελευταίας, ότι τοποθέτησε το χαρτί - όπως αποκαλεί το κλητήριο ένταλμα που της επιδόθηκε - σε κάποιο συρτάρι της κουζίνας και ότι στη συνέχεια, όπως ήταν απορροφημένη στις διάφορες δουλειές, αλλά και στα διάφορα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε εκείνη την περίοδο, ξέχασε να το παραδώσει στο σύζυγό της. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός της ότι ξέχασε εντελώς ακόμη και την ύπαρξη του εν λόγω εγγράφου, δε δικαιολογεί την ευκολία με την οποία αυτή, ένα περίπου χρόνο μετά, θυμήθηκε το χρώμα του κλητηρίου εντάλματος και συγκεκριμένα ότι ήταν μπλε, ότι της το επέδωσε κάποιος κύριος για τον οποίο θυμόταν ότι της συστήθηκε ως ιδιώτης επιδότης, του οποίου μάλιστα θυμόταν και το όνομα και τέλος, ότι τοποθέτησε το κλητήριο σε κάποιο συρτάρι της κουζίνας. Προβληματίζομαι για την ευκολία με την οποία η σύζυγός του εναγόμενου θυμήθηκε όλα τα παραπάνω, με το που της είπε ο εναγόμενος σύζυγός της τα καθέκαστα, συναφώς με την έκδοση απόφασης στην αγωγή εναντίον του κ.λ.π., σε βαθμό που δεν μπορώ να δεχθώ ότι οι παραπάνω ισχυρισμοί της ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Και κάτι ακόμη. Η σύζυγος του εναγόμενου, εκτός κι αν εθελοτυφλούσε, δεν μπορεί να ισχυρίζεται και να θέλει να την πιστέψω, ότι κατ' απαίτηση του επιδότη υπόγραψε το μπλε χαρτί στο σημείο που της υπέδειξε και μετά το τοποθέτησε στο συρτάρι της κουζίνας χωρίς να το διαβάσει. Εάν ισχυριζόταν ότι την επισκεπτόταν συστηματικά δικαστικός επιδότης και της επέδιδε έγγραφα για λογαριασμό του συζύγου της, ενδεχομένως θα μπορούσα να δεχθώ ότι έτυχε μία φορά να ξεχάσει, είτε να παραδώσει το έγγραφο στο σύζυγό της είτε να το διαβάσει. Το να επισκέπτεται όμως ένας δικαστικός επιδότης κάποια στο σπίτι της και να ψάχνει το σύζυγό της για να του επιδώσει κάποιο έγγραφο και επειδή αυτός απουσιάζει, να παραλαμβάνει το έγγραφο η σύζυγός του, θέτοντας μάλιστα και την υπογραφή της σ' αυτό, επειδή έτσι της ζήτησε να κάνει ο δικαστικός επιδότης, χωρίς προηγουμένως να μπει στον κόπο να ρωτήσει τον επιδότη, τι έγγραφο είναι αυτό που θα παραλάβει και πολύ περισσότερο, έστω από απλή περιέργεια, να διαβάσει το έγγραφο, είτε προτού το υπογράψει και παραλάβει είτε στη συνέχεια, για να δει τι αφορά αυτό, μου φαίνεται τόσο αφύσικο και παράλογο, σε βαθμό που με τίποτε δεν μπορώ να δεχθώ ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Υπάρχει όμως και συνέχεια. Στην προκειμένη περίπτωση, η σύζυγος του εναγόμενου, ακόμη και να ήθελε να μη διαβάσει το περιεχόμενο του κλητηρίου εντάλματος, εξ αντικειμένου, δεν μπορούσε να το κάνει, σε σχέση με μέρος αυτού, το οποίο μάλιστα είναι τόσο ουσιώδες και δηλωτικό της ταυτότητάς του, σε βαθμό που θα έπρεπε να την εμβάλει σε ανησυχία και αγωνία να θέλει να το διαβάσει ολόκληρο καθώς και να επικοινωνήσει το συντομότερο με το σύζυγό της για να τον ενημερώσει σχετικά. Ακριβώς κάτω από το σημείο όπου έθεσε την υπογραφή της στο κλητήριο ένταλμα αναγράφεται ο τίτλος του εγγράφου και συγκεκριμένα ότι πρόκειται για κλητήριο ένταλμα. Ακριβώς από κάτω, στα αριστερά αναγράφεται το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, και στα δεξιά, ο αριθμός αγωγής, ενώ ακολουθούν στη συνέχεια οι διάδικοι με κεφαλαία γράμματα, καθώς και η ιδιότητά τους στην αγωγή, με το σύζυγό της να αναγράφεται ως εναγόμενος
- Χωρίς να χρειάζεται να επεκταθώ, δεδομένου ότι δεν μπορώ να δεχθώ, ότι η σύζυγός του εναγόμενου δεν ανάγνωσε όλα τα παραπάνω στοιχεία, αποκλείω να μην της κινήθηκε η περιέργεια να διαβάσει και το περιεχόμενο της οπισθογράφησης απαιτήσεως της αγωγής, όπου με κεφαλαία και μεγάλα γράμματα διατυπώνεται η αξίωση των εναγόντων και εναντίον του συζύγου της, για το ουχί ευκαταφρόνητο συνολικό ποσό των €53.540,
- Για όλους τους παραπάνω λόγους θεωρώ ως εντελώς αδικαιολόγητη την παράλειψή του εναγόμενου 3 να καταχωρήσει εμφάνιση, εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των δέκα ημερών από την ημέρα που του επιδόθηκε κανονικά το κλητήριο ένταλμα της αγωγής. Περαιτέρω θεωρώ ότι, το γεγονός ότι ο εναγόμενος στον οποίο επιδόθηκε κανονικά η αγωγή, αντί να καταχωρήσει εμφάνιση, άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του στην απουσία του και αποφάσισε να αντιδράσει ένα περίπου χρόνο μετά που του επιδόθηκε η αγωγή και τούτο, όταν πια, καθ' ομολογία του βρέθηκε αντιμέτωπος με τις επιπτώσεις επί της περιουσίας του, απότοκο της δικαστικής απόφασης, τις οποίες επιδιώκει να εξουδετερώσει, αποτελεί διαγωγή ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των εναγόντων, σε σημείο που πλήττεται το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης, οπότε, κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας αρνούμαι να παραμερίσω την απόφαση, αυτοτελώς και γι αυτό το λόγο. Έπεται ότι ο εναγόμενος απέτυχε να ικανοποιήσει το πρώτο κριτήριο παραμερισμού της απόφασης. Για λόγους που θα παραθέσω αμέσως - που φαίνεται να συνδέονται και με την παράλειψη του εναγόμενου να καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή - θεωρώ ότι ο εναγόμενος 3, ούτε και το τρίτο και βασικό κριτήριο για σκοπούς παραμερισμού της απόφασης, που είναι η απόδειξη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης στην αγωγή, ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να την προβάλει, κατόρθωσε να ικανοποιήσει. Προς τούτο, παραπέμπω σε όσα επικαλείται στην ένορκή του δήλωση ότι συνθέτουν και ταυτόχρονα αποκαλύπτουν την υπεράσπισή του στην αγωγή, συναφώς με τις αξιώσεις των εναγόντων για τις οποίες εκδόθηκε απόφαση εναντίον του. Ειδικότερα: Οι τρεις αξιώσεις των εναγόντων για τις οποίες εξασφάλισαν την έκδοση απόφασης εναντίον του εναγόμενου αναφέρονται σε άλλο σημείο πιο πάνω. Κατά συνέπεια, δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω. Υπεισέρχομαι αμέσως στους ισχυρισμούς του εναγόμενου συναφώς με αυτές. Για λόγους που αναφέρει στις παραγράφους 10, 11 και 12 της δήλωσής του, ισχυρίζεται ότι για την περίοδο Σεπτέμβρης του 2011 μέχρι και τις 9.12.2011 ναι μεν υπήρχε κάποιο οφειλόμενο υπόλοιπο που αφορούσε στην αμοιβή των εναγόντων από τους εναγόμενους 1, πλην όμως, το ύψος του δεν μπορεί να καθοριστεί επακριβώς, επειδή οι ενάγοντες παρέλειψαν να τους εφοδιάσουν με τις σχετικές πιστωτικές σημειώσεις, τις αποδείξεις πληρωμών και κάποια τιμολόγια που αφορούν την εν λόγω περίοδο. Αυτά γενικά, αφού οι λόγοι για τους οποίους θεωρεί ότι έχει υπεράσπιση στην αγωγή, χωριστά για κάθε μια από τις τρεις αξιώσεις των εναγόντων για τις οποίες εξασφάλισαν την έκδοση απόφασης εναντίον του εκτίθενται στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσής του. Ειδικότερα: Αναφορικά με την αξίωση των εναγόντων για το ποσό των €35.621,04, που αποτελεί την αξία εμπορευμάτων που οι εναγόμενοι αγόρασαν απευθείας από αυτούς κατά τη διάρκεια και στα πλαίσια λειτουργίας της μεταξύ τους επίδικης σύμβασης, ο εναγόμενος αμφισβητεί το συγκεκριμένο ποσό, επειδή σ' αυτό συμπεριλήφθηκαν και ανυπόγραφα τιμολόγια, τα οποία εκδόθηκαν στις 31.12.2011, για το συνολικό ποσό των €1.235,30 και ουδέποτε παραδόθηκαν στους εναγόμενους 1 και 2, ενώ, από το ποσό της ίδιας αξίωσης, όπως είναι η θέση του, θα πρέπει να αφαιρεθεί και η αξία των εμπορευμάτων που φέρουν τα διακριτικά των εναγόντων, τα οποία αυτοί αρνούνται και/ή αμελούν να παραλάβουν. Δεν αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στη σχετική αξίωση οι παραπάνω ισχυρισμοί και θέσεις του εναγόμενου
- Η επίδικη σύμβαση - που δεν αμφισβητεί τη σύναψή της ο εναγόμενος - αποτελεί τη βάση της αγωγής των εναγόντων εναντίον όλων των εναγόμενων, συναφώς και με τις τρεις αξιώσεις τους για τις οποίες εξασφάλισαν την έκδοση απόφασης εναντίον του εναγόμενου
- Αιτία της αγωγής τους αποτελεί η παράβαση της εν λόγω σύμβασης από τους εναγόμενους
- Επομένως, ακόμη κι αν υποτεθεί ότι οι ενάγοντες περιέλαβαν στο ποσό που συνθέτει την περί ου ο λόγος αξίωσή τους και το ποσό για το οποίο, όπως ισχυρίζεται ο εναγόμενος, αυτοί εξέδωσαν ανυπόγραφα τιμολόγια και γι αυτό το αμφισβητεί και όχι επειδή το συνολικό ποσό της συγκεκριμένης αξίωσης δεν αντιπροσωπεύει την αξία των εμπορευμάτων που οι ενάγοντες προμήθευσαν απευθείας τους εναγόμενους 1, αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην εν λόγω αξίωση, επειδή, πολύ απλά, για να επαναλάβω, αυτή δεν εδράζεται στην έκδοση τιμολογίων, για να έχει νόημα η συζήτηση κατά πόσο αυτά είναι ή όχι υπογεγραμμένα, αλλά στην επίδικη σύμβαση. Απ' εκεί και πέρα, ούτε και ο γενικός και αόριστος ισχυρισμός του εναγόμενου, ότι από το ποσό της ίδιας αξίωσης, θα πρέπει να αφαιρεθεί και η αξία των εμπορευμάτων που φέρουν τα διακριτικά των εναγόντων, χωρίς να προσδιορίζεται η αξία των εν λόγω εμπορευμάτων, αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην υπό αναφορά αξίωση. Μολονότι ο εναγόμενος, έστω έμμεσα φαίνεται να αποδέχεται ότι η αξία των εμπορευμάτων που συνθέτει τη συγκεκριμένη αξίωση ανέρχεται στο ποσό για το οποίο οι ενάγοντες εξασφάλισαν την έκδοση απόφασης εναντίον του (διαφορετικά, δεν έχει νόημα η αναφορά του ότι από το ποσό αυτό θα πρέπει να αφαιρεθεί και η αξία των εμπορευμάτων κ.ο.κ.), δεν αντιλαμβάνομαι κατά ποία έννοια ή λογική αποτελεί υπεράσπιση η κατ' ισχυρισμό του άρνηση και/ή αμέλεια των εναγόντων να παραλάβουν τα εμπορεύματα που φέρουν τα διακριτικά τους. Αναφορικά με την αξίωση των εναγόντων, ύψους €13.683,89, που αντιπροσωπεύει την αξία εμπορευμάτων που πληρώθηκαν από αυτούς σε τρίτο πρόσωπο για λογαριασμό των εναγόμενων 1, αξίωση για την οποία επίσης εκδόθηκε απόφαση εναντίον του εναγόμενου 3, ο ισχυρισμός του τελευταίου ότι αυτή ανέρχεται στο ποσό των €7.223,25 και όχι στο παραπάνω ποσό, επειδή, τρία τιμολόγια για το συνολικό ποσό των €6.460,74, δεν παραδόθηκαν στους εναγόμενους 1 και 2 και πάλι δεν μπορώ να αντιληφθώ κατά ποία έννοια ή λογική αποτελεί υπεράσπιση στη συγκεκριμένη αξίωση, το ύψους της οποίας, επίσης, έστω έμμεσα, ο εναγόμενος παραδέχεται. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, θεωρώ ότι ο εναγόμενος απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, συναφώς και με την τρίτη αξίωση των εναγόντων για την οποία αυτοί εξασφάλισαν την έκδοση απόφασης εναντίον του. Δεδομένου ότι ο εναγόμενος και πάλι δεν αμφισβητεί ότι οι ενάγοντες κατέβαλαν για λογαριασμό των εναγόμενων 1 για διαφημίσεις, το ποσό των €4.235,16, ο ισχυρισμός του ότι το ποσό που πραγματικά οφείλεται είναι €3.008,55, επειδή, 4 τιμολόγια που αφορούν το συνολικό ποσό των €1.226,61, ουδέποτε παραδόθηκαν στους εναγόμενους 1 και 2, στους οποίους γνωστοποιήθηκαν μετά τον τερματισμό της επίδικης σύμβασης, δεν αποκαλύπτει άνευ άλλου υπεράσπιση στη συγκεκριμένη αξίωση. Νοουμένου ότι ικανοποιούνταν οι πρώτες δύο προϋποθέσεις - κριτήρια για σκοπούς παραμερισμού της επίδικης απόφασης, εξ αντικειμένου θα έβρισκα ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση, δεδομένου ότι η περίοδος 13 ημερών που μεσολάβησε από την ημέρα που ο εναγόμενος υποτίθεται ότι έλαβε γνώση ότι εκδόθηκε η επίδικη απόφαση εναντίον του μέχρι και τις 14.2.2013 που καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί βάσιμα να λεχθεί ότι αποτελεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των εναγόντων και σε βάρος του εναγόμενου 3, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση παραμερισμού εκ συμφώνου απόφασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο