Ανδρέας Όθωνος Υιοί Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ ν. Bardsey Enterprises Ltd, Αρ. Γεν. Αίτησης: 301/11, 19/9/2013

(1)& 14

(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου, τους Περί Διαιτησίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και τη Δ.48, Κ.2 & 3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Όθωνος, ημερ. 18.5.

1. Αμέσως πάρακατω παρατίθενται οι ισχυρισμοί που εμπεριέχονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Αναφέρει κατ' αρχή ότι είναι ο διοικητικός σύμβουλος των Αιτητών. Στις πρώτες παραγράφους εξηγεί πώς οδηγήθηκαν οι διαφορές μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 σε Διαιτησία και στο διορισμό του Διαιτητή κ. Γιάννη Οικονομίδη (Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3) και της Διαιτητού κας Άννας Ιακώβου (Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2), καθώς και στα δικόγραφα που κατατέθηκαν στη Διαιτησία, επισυνάπτοντας διάφορα Τεκμήρια - Τεκμήρια Α, Β, Γ. Προσθέτει ότι η προκαταρκτική συνάντηση της Διαιτησίας έγινε στη Λεμεσό στις 27.05.
2. Είναι η θέση του ότι στην εν λόγω συνάντηση συμφωνήθηκε από τα μέρη και τους Διαιτητές ότι η Διαιτησία θα διεξαγόταν στη Λεμεσό ή Λευκωσία ανάλογα με τις περιστάσεις της κάθε συνάντησης. Ακολούθως αναφέρει τα εξής: «
3. Όπως φαίνεται από την Οδηγία Αρ. 1, Τεκμήριο Δ, εγέρθηκε ως προκαταρκτικό ζήτημα στη διαιτησία ότι οι Διαιτητές είχαν διοριστεί από τα μέρη με διαφορετικούς όρους αμοιβής. Συγκεκριμένα, η ωριαία χρέωση που συμφωνήθηκε μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και της Διαιτητή ήταν ψηλότερη (€120 από το 2010 με αύξηση 10% ανά εξάμηνο) από αυτή που συμφωνήθηκε μεταξύ των Αιτητών και του Διαιτητή (Λ.Κ.35 από 13/01/07 με αύξηση 8% ανά έτος). Οι Διαιτητές ζητούσαν επιτακτικά από τα μέρη να συμφωνήσουν ότι η ωριαία χρέωση αμφοτέρων των Διαιτητών θα ήταν €120 από το 2010 με αύξηση 10% ανά εξάμηνο, όπως φαίνεται και από το Τεκμήριο Ε. Με επιστολή του κ. Γεωργιάδη ημερ. 10/06/09, Τεκμήριο Στ, οι Αιτητές διαφώνησαν.
4. Η Διαιτητής, με επιστολή της ημερ. 08/07/09, Τεκμήριο Ζ, συγκάλεσε συνάντηση του Κυπριακού Τμήματος του Ινστιτούτου Διαπιστευμένων Διαιτητών. Στη συνάντηση παρέστη ο εκ των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση κ. Ανδρέας Δημητρίου, καθώς και τρίτα πρόσωπα. Ο κ. Γεωργιάδης δεν παρέστη, αν και είχε κληθεί. Όπως ο κ. Γεωργιάδης πληροφορήθηκε από τη Διαιτητή μετά την εν λόγω συνάντηση, η ίδια έθεσε στη συνάντηση το ζήτημα της παρ. 8 παραπάνω, και ζήτησε και έλαβε προφορικά τις θέσεις των συμμετεχόντων, περιλαμβανομένου του κ. Δημητρίου.
5. Στις επόμενες συναντήσεις στις οποίες συζητήθηκε το ζήτημα των εξόδων των Διαιτητών, οι Διαιτητές επέμεναν πεισματικά στη θέση ότι αμφότεροι θα έπρεπε να αμείβονται €120 ανά ώρα με αποτέλεσμα να προκληθεί σημαντική καθυστέρηση στη διαιτησία.
6. Με την Οδηγία Αρ. 3, Τεκμήριο Η, οι Διαιτητές ενημέρωσαν τα μέρη πως είχαν διορίσει τον κ. Πέτρο Ζωγράφο ως επιδιαιτητή στη διαιτησία («ο Επιδιαιτητής»). Όπως φαίνεται από την Οδηγία Αρ. 9, Τεκμήριο Θ, ο Επιδιαιτητής δεν θα συμμετείχε στην ακροαματική διαδικασία εκτός αν προέκυπτε διαφωνία μεταξύ των Διαιτητών.
7. Με την συμφωνία ημερ. 31/05/10, Τεκμήριο 1, τα μέρη συμφώνησαν ότι αμφότεροι οι Διαιτητές θα αμείβονταν €100 ανά ώρα. Οι Αιτητές αποδέχτηκαν αυτόν τον όρο με την προσδοκία ότι οι Διαιτητές θα προχωρούσαν άμεσα στην εκδίκαση της υπόθεσης.
8. Με το Τεκμήριο Ι επίσης συμφωνήθηκε ότι τα επίδικα θέματα ήταν αυτά που φαίνονται στα δικόγραφα που υποβλήθηκαν στη διαιτησία. Μετά την υπογραφή του Τεκμηρίου Ι, η Αγωγή Ε.Δ. Πάφου Αρ. 2455/06 αποσύρθηκε.
9. Ήμουν ο πρώτος μάρτυρας που έδωσε κατάθεση στη διαιτησία. Η κύρια μου εξέταση έγινε με γραπτή δήλωση στις 20/05/
10. Η αντεξέταση έγινε στις 31/05/10, 04/06/10 & 30/07/
11. O Επιδιαιτητής δεν παρέστη στις εν λόγω συναντήσεις. Το Τεκμήριο Κ είναι ψηφιακός δίσκος που περιέχει τα ηχογραφημένα πρακτικά της ακρόασης ημερ. 31/05/
12. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης μου από τον κ. Δημητρίου, ο τελευταίος με διέκοπτε επανειλημμένα. Ο κ. Γεωργιάδης έφερνε ενστάσεις που όμως απορρίπτονταν από τους Διαιτητές, οι οποίοι θεωρούσαν ότι ο κ. Δημητρίου είχε δικαίωμα να με διακόπτει ενώ απαντούσα σε ερωτήσεις του.
13. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασής μου στις 31/05/10 (αρχείο 10053102, 25΄-32΄), οι Διαιτητές μου υπέβαλλαν πολυάριθμες συνεχόμενες ερωτήσεις υπό μορφή αντεξέτασης και συχνά με διέκοπταν ενώ έδινα απαντήσεις. Σε αρκετές περιπτώσεις η Διαιτητής έκφρασε έντονη αποδοκιμασία για τις θέσεις μου καθώς και τη δική της γνώμη αναφορικά με τα επίδικα ζητήματα, που συνέπιπτε με τις θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση.
14. Επίσης στις 31/05/10, ο Διαιτητής επισήμανε ότι υπήρχε τυπογραφικό λάθος στο Συμβόλαιο, το οποίο τα μέρη δεν είχαν αντιληφθεί προηγούμενα. Συγκεκριμένα, οι σελίδες 19-22 του Συμβολαίου ήταν λανθασμένες.
15. Από ότι με πληροφορεί ο κ. Γεωργιάδης και ο κ. Ανδρέας Σφήκας (2ος μάρτυρας των Αιτητών), στις 25/08/10, κατά την κύρια εξέταση του κ. Σφήκα, ζητήθηκε από τον μάρτυρα να καταθέσει ως τεκμήριο στη διαιτησία τις σελίδες που έπρεπε κανονικά να περιληφθούν στο Συμβόλαιο ως σελίδες 19-
16. Οι Καθ' ων η Αίτηση έφεραν ένσταση και διακόπηκε η εξέταση για συζήτηση. Στη συζήτηση o κ. Γεωργιάδης ανέφερε πως έπρεπε να μελετήσει το ζήτημα εν όψει της ένστασης για να αποφασίσει για το ορθό διάβημα που έπρεπε να λάβει. Ο κ. Δημητρίου ανέφερε πως ο μόνος τρόπος να προχωρήσουν οι Αιτητές ήταν με ξεχωριστή αγωγή για επανόρθωση (rectification) του Συμβολαίου. Η Διαιτητής αμέσως συμφώνησε με τη θέση του κ. Δημητρίου. Ο κ. Γεωργιάδης διαμαρτυρήθηκε για τη στάση της Διαιτητή, η οποία απολογήθηκε προς τον κ. Γεωργιάδη εκτός πρακτικών. Συμφωνήθηκε ότι οι Διαιτητές θα ζητούσαν γνωμάτευση από τον δικηγόρο κ. Αλέκο Μαρκίδη κατά πόσο μπορούσαν να δεχθούν ως τεκμήριο τις εν λόγω σελίδες.
17. Ακολούθως οι Αιτητές υπέβαλαν προς τους Διαιτητές την αίτηση τροποποίησης, Τεκμήριο Λ, και οι Διαιτητές αποφάσισαν να παραπέμψουν στο Δικαστήριο με υπόμνημα το νομικό ζήτημα που προέκυψε με την αίτηση. Μετά από συνάντηση στις 14/10/10, οι Διαιτητές ζήτησαν από τα μέρη να ετοιμάσουν προσχέδιο του υπομνήματος για να βοηθήσουν τους Διαιτητές, όπως φαίνεται από την Οδηγία Αρ. 12, Τεκμήριο Μ. Από το Τεκμήριο Μ προκύπτει επίσης ότι οι Διαιτητές αποφάσισαν να μην ζητήσουν γνωμάτευση από τον κ. Μαρκίδη.
18. Στη συνάντηση στις 14/10/10, από ότι με πληροφορεί ο κ. Γεωργιάδης, ο ίδιος εξ αρχής ζήτησε να μαγνητοφωνηθεί η συζήτηση αλλά οι Διαιτητές απέρριψαν το αίτημα του χωρίς οποιαδήποτε αιτιολογία. Ο κ. Γεωργιάδης διαμαρτυρήθηκε προς τη Διαιτητή διότι η τελευταία επανειλημμένα εξέφραζε γνώμη για τα επίδικα και διαδικαστικά ζητήματα της διαιτησίας, που συνέπιπτε σε όλες σχεδόν της περιπτώσεις με τις θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση. Η Διαιτητής ανακάλεσε την προηγούμενη απολογία της και επέμενε ότι είχε δικαίωμα να εκφράζει γνώμη για οποιοδήποτε ζήτημα της διαιτησίας. Σε απάντηση ο κ. Γεωργιάδης ζήτησε να μαγνητοφωνούνται όλες οι συζητήσεις που γίνονταν στα πλαίσια της διαιτησίας.
19. Με το Τεκμήριο Μ οι Διαιτητές αποφάνθηκαν ότι θα μαγνητοφωνούνται μόνο οι ακροάσεις. Δηλαδή ότι δεν θα μαγνητοφωνούνται οι συζητήσεις που γίνονταν στη διαιτησία. Οι Διαιτητές δεν έδωσαν οποιαδήποτε αιτιολογία για αυτή τους την απόφανση. Ο κ. Γεωργιάδης διαμαρτυρήθηκε για την απόφανση των διαιτητών με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 29/10/10, Τεκμήριο Ν. Με το ίδιο μήνυμα έστειλε στους Διαιτητές προσχέδιο υπομνήματος που ετοίμασε ο ίδιος. Ακολούθησε η Οδηγία Αρ. 13 και η επιστολή του κ. Γεωργιάδη ημερ. 05/11/10, Τεκμήρια Ξ & O, αντίστοιχα. Η τελευταία επιστολή, όσον αφορά στο ζήτημα της τήρησης πρακτικών, αγνοήθηκε από τους Διαιτητές.
20. Οι Διαιτητές συμπλήρωσαν το προσχέδιο υπομνήματος που είχε ετοιμάσει ο κ. Γεωργιάδης και το έστειλαν στα μέρη για να τοποθετηθούν επί του περιεχομένου του. Το συμπληρωμένο προσχέδιο είναι το Τεκμήριο Π. Ακολούθησαν τα ηλεκτρονικά μηνύματα, Τεκμήριο Ρ, αναφορικά με το περιεχόμενο του υπομνήματος.
21. Τελικά οι Διαιτητές καταχώρησαν το υπόμνημα στις 20/04/11, σε τελείως διαφορετική μορφή από αυτή του Τεκμηρίου Π και περιλαμβάνοντας επιπρόσθετο ερώτημα προς το Δικαστήριο, χωρίς προηγούμενα να ενημερώσουν ή να ζητήσουν τη συγκατάθεση ή τις θέσεις των Αιτητών. Το υπόμνημα είναι το Τεκμήριο Σ.
22. Στις 19/04/11, οι Διαιτητές έστειλαν επιστολή προς τα μέρη, Τεκμήριο Τ, στην οποία επισύναψαν τιμολόγιο της Διαιτητή.
23. Ο κ. Γεωργιάδης διαμαρτυρήθηκε για το ύψος του τιμολογίου της Διαιτητή και πρόβαλε ερωτήματα προς τους Διαιτητές με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 03/05/11, Τεκμήριο Υ. Η Διαιτητής απάντησε με επιστολή που φέρει ημερ. 05/05/11, Τεκμήριο Φ. Στην εν λόγω επιστολή η Διαιτητής έψεξε τον κ. Γεωργιάδη αδικαιολόγητα και χρησιμοποιώντας ανάρμοστη γλώσσα.
24. Περαιτέρω με το Τεκμήριο Φ η Διαιτητής πληροφόρησε τους Αιτητές για πρώτη φορά ότι οι Διαιτητές είχαν προηγούμενα αποταθεί, προφανώς προφορικά σε Πρωτοκολλητή και σε δικηγόρο σε σχέση με το υπόμνημα, χωρίς να αποκαλύπτει τα ονόματά τους. Οι Διαιτητές ουδέποτε ενημέρωσαν ή ζήτησαν τη συγκατάθεση ή τις θέσεις των Αιτητών για να αποτεθούν σε τρίτους αναφορικά με το υπόμνημα. Μέχρι σήμερα δεν είναι γνωστά στους Αιτητές τα ονόματα αυτών των τρίτων. Επίσης, οι Αιτητές δεν γνωρίζουν τι λέχθηκε μεταξύ των Διαιτητών και αυτών των τρίτων. Ούτε δόθηκε οποιαδήποτε αιτιολογία από τους Διαιτητές για την απόφανσή τους να ζητήσουν και να ακολουθήσουν τις συμβουλές τρίτων.
25. Το υπόμνημα ορίστηκε για πρώτη φορά στις 09/05/
26. Από ότι με πληροφορεί ο κ. Γεωργιάδης, για τους Αιτητές εμφανίστηκε ο ασκούμενος δικηγόρος κ. Ευτύχιος Πίτρος. Ο τελευταίος εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι η ενδεδειγμένη διαδικασία ήταν να οριστεί το υπόμνημα για αγορεύσεις. Ο κ. Δημητρίου και η Διαιτητής επέμεναν ότι θα έπρεπε να δοθεί χρόνος στους Καθ' ων η Αίτηση να καταχωρήσουν ένσταση. Αντίγραφο του πρακτικού που συντάχθηκε στις 16/05/11 είναι το Τεκμήριο Χ. Η Διαιτητής δεν εξήγησε τους λόγους για τους οποίους επέμενε να υποστηρίζει την εισήγηση του κ. Δημητρίου». Καταλήγοντας υποστηρίζει ότι προκύπτει από τα πιο πάνω ότι αμφότεροι οι Διαιτητές (δηλαδή η Καθ' ης η Αίτηση 2 και ο Καθ' ου η Αίτηση 3) επέδειξαν κακή και ανάρμοστη συμπεριφορά και ότι απώλεσαν την αμεροληψία τους που είναι απαραίτητη για τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης στη Διαιτησία επιδεικνύοντας συμπεριφορά που κατέστρεψε την εμπιστοσύνη που οι Αιτητές έπρεπε να είχαν προς τους Διαιτητές και προσθέτει στην παράγραφο 29: «Η Διαιτητής διορίστηκε στις 20/10/08 και μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί η διαιτητική απόφαση. Από ότι με πληροφορεί ο κ. Γεωργιάδης, με την απομάκρυνση των Διαιτητών, η εκδίκαση της υπόθεσης θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή. Εν' όψει της μεγάλης καθυστέρησης που έχει ήδη σημειωθεί στην εκδίκαση της υπόθεσης αλλά και των νομικών ζητημάτων που προέκυψαν και που πιθανότατα θα πρέπει να επιλυθούν από το Δικαστήριο, ζητώ όπως το συνυποσχετικό διαιτησίας παύσει να ισχύει όσον αφορά στη διαφορά που παραπέμφθηκε στην εν λόγω διαιτησία, ώστε οι Αιτητές να έχουν τη δυνατότητα να προωθήσουν την υπόθεσή τους στο Δικαστήριο με αγωγή.» Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ BARDSEY ENTERPRISES LTD (Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1) Την 10.11.2011 καταχωρήθηκε η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 στην επίδικη αίτηση. Οι λόγοι ένστασης έχουν ως εξής: «
27. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και είναι καταπιεστική και ενοχλητική (abuse of court and process, oppressive and frivolous and vexatious).
28. Οι Απαιτητές/Αιτητές εμποδίζονται και/ή κωλύονται από του να προωθήσουν την παρούσα αίτηση ενόψει της συγκατάθεσης και/ή συμφωνίας (consent and/or agreement) και/ή συμπεριφοράς (conduct) τους (estoppel by deed/by contract and estoppel by conduct) κατά τη διαδικασία της Διαιτησίας και ειδικότερα ενόψει της συγκατάθεσης και/ή συμφωνίας στην καταχώρηση της αίτησης αρ. 441/11 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για την απάντηση ή εξέταση νομικών θεμάτων που έχουν εγερθεί κατά τη διάρκεια της ακρόασης της Διαιτησίας από το εν λόγω Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, οι Απαιτητές/Αιτητές εμποδίζονται και/ή κωλύονται από του να προωθήσουν την παρούσα αίτηση από τον δεσμευτικό Κανόνα Δικαστηρίου που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στην αγωγή αρ. 2455/2006 (estoppels by record).»
29. H αίτηση δεν περιλαμβάνει νομική βάση για τις αιτούμενες θεραπείες Α ή Β ή Γ ή Δ αφού δεν βασίζεται σε άρθρα του νόμου ή δικονομικούς κανόνες ή διαταγές που προβλέπουν ή επιτρέπουν την έκδοση διαταγμάτων για τις προαναφερόμενες αιτούμενες θεραπείες.
30. Η αίτηση γίνεται κατά παράβαση του όρου 36 της σύμβασης ημερομηνίας 1.5.2002 μεταξύ των διαδίκων, του συνυποσχετικού Διαιτησίας ημερομηνίας, του Κανόνα Δικαστηρίου (rule of court) του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στα πλαίσια της αγωγής 2455/2006 για παραπομπή των επίδικων διαφορών μεταξύ των διαδίκων σε Διαιτησία, καθώς και του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, άρθρο
32. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού είναι αναρμόδιο για την εκδίκαση της παρούσας αίτησης, αφού οι ισχυρισμοί των Απαιτητών/Αιτητών αφορούν διαδικασίες που διεξήχθηκαν αποκλειστικά στη Λευκωσία». Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-4, 7-9, στον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρα 3, 8, 11 και 27, στην κατά τόπο αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού καθώς και στην συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Λόρδου ημερομηνίας 10.11.2011, όπου αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής. Είναι διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση αρ.
33. Με την εν λόγω ένορκη δήλωση του συμφωνεί ότι η επίδικη Διαιτησία άρχισε νόμιμα και με τον τρόπο που αναφέρεται στις παραγράφους 2, 3 και 4 της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος και επισημαίνει ότι το σχετικό συμβόλαιο μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 περιέχει δεσμευτικό όρο (τον όρο 36) για επίλυση των διαφορών τους μέσω διαιτησίας. Αναφέρει επίσης ότι είναι παραδεκτό ότι η Διαιτησία άρχισε δυνάμει Κανόνα Δικαστηρίου στα πλαίσια της αγωγής 2455/06 του Ε.Δ. Πάφου. Είναι η θέση του ότι τα όσα αναφέρει ο κ. Όθωνος στις παραγράφους 7, 8, 9 και 10 της ένορκης δήλωσης του, είναι άσχετα με τις επίδικες διαφορές αφού οι Αιτητές αποδέχθηκαν και τους δυο Διαιτητές καθώς και τον επιδιαιτητή. Σύμφωνα με τον κ. Λόρδο, αυτά όμως δείχνουν την αντιπαραθετική στάση τόσο του κ. Όθωνος όσο και του δικηγόρου του έναντι των Διαιτητών και γενικά της Καθ' ης η Αίτηση 2 ιδιαίτερα. Όσο αφορά το θέμα της παρουσίας του επιδιαιτητή κ. Πέτρου Ζωγράφου, αναφέρει ότι ήταν συμφωνημένο ότι για σκοπούς περιορισμού των εξόδων της Διαιτησίας δεν θα παρουσιαζόταν στη Διαιτησία εκτός εάν προέκυπτε διαφωνία μεταξύ των Διαιτητών. Σύμφωνα με τον κ. Λόρδο, αυτό συμφωνήθηκε από τα διάδικα μέρη στη συνεδρίαση της Διαιτησίας που έγινε στις 28.05.2010 (Οδηγία αρ. 9 - Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του κ. Λόρδου). Προσθέτει, μεταξύ άλλων, ότι ο κ. Ζωγράφος κλήθηκε να παρουσιαστεί σε ακρόαση της Διαιτησίας και συγκεκριμένα υπό τις συνθήκες που αναφέρονται στην Οδηγία αρ. 10 (αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2) που προέκυψε κατόπιν σχετικής αίτησης των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 διότι υπήρξε, κατ' ισχυρισμό, σοβαρό θέμα αξιοπιστίας του κ. Άντη Σφήκα. Αρνείται κατηγορηματικά την παράγραφο 14 της στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, προσθέτοντας ότι η διαδικασία της Διαιτησίας διεξήχθη κανονικά και χωρίς ένσταση από πλευράς των Αιτητών μέχρι την καταχώρηση της επίδικης αίτησης. Ακολούθως στην παρ. 9 αναφέρει ότι: «Οι Απαιτητές/Αιτητές συμφώνησαν στα εξής βήματα μετά από τη συμπλήρωση της μαρτυρίας του κ. Όθωνος, η οποία συμπληρώθηκε στις 31.07.2010: (α) Να καταχωρήσουν γραπτή δήλωση του επόμενου μάρτυρα, του κ. Άντη Σφήκα. (β) Να αρχίσει η εξέταση του κ. Άντη Σφήκα. (γ) Να παραπεμφθούν τα νομικά ερωτήματα στο Δικαστήριο υπό μορφή υπομνήματος, σύμφωνα με την αίτηση των Διαιτητών αρ. 441/2011 (αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην ολότητα της για σκοπούς ορθής πληροφόρησης του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 3), η οποία καταχωρήθηκε στις 20.04.
34. (δ) Να παραπεμφθεί το νομικό θέμα που είχε εγερθεί στο δικηγόρο κ. Αλέκο Μαρκίδη για γνωμάτευση.» (Βλ. παραγράφους 1 - 9 της ένορκης δήλωσης του κ. Κ. Λόρδου.) Αποδίδει δε στους Αιτητές εκ των υστέρων σκέψεις για την καταχώρηση της επίδικης αίτησης «διότι έχουν αντιληφθεί ότι η υπόθεση τους στη Διαιτησία δεν έχει καλές προοπτικές επιτυχίας για τους εξής λόγους: «(α) Υπάρχει σοβαρό νομικό θέμα που πιθανό να προβεί σε βάρος των Απαιτητών/Αιτητών σε σχέση με το περιεχόμενο της Συμφωνίας που διέπει τη σχέση των διαδίκων της Διαιτησίας, αφού το εν λόγω συμβόλαιο δεν περιέχει όρους στους οποίους αναφέρεται ο κ. Σφήκας στην έκθεση του. Αυτό δε, είναι το θέμα που έχει παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της προαναφερόμενης αίτησης αρ. 441/
35. (β) Υπάρχει σοβαρό θέμα αποδεκτότητας και αξιοπιστίας του επόμενους τους μάρτυρα, του κ. Άντη Σφήκα.» Σύμφωνα με τον κ. Λόρδο, οι Αιτητές με στόχο να εκτροχιάσουν τη διαδικασία της Διαιτησίας, έχουν μεταξύ άλλων προβεί στην επίδικη αίτηση κατηγορώντας αδίκως τους Διαιτητές. (Βλ. παραγράφους 10 - 12 της ένορκης δήλωσης του κ. Κ. Λόρδου.) Ακολούθως στις παραγράφους 13 - 15 αναφέρει τα εξής: «
36. Η αίτηση δεν περιλαμβάνει όλα τα πρακτικά ώστε να δίνεται η πλήρης και ορθή εικόνα της διαδικασίας. Η αίτηση επίσης παραλείπει να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι όλες οι συνεδρίες της Διαιτησίας, πλην της αρχικής που έγινε πριν από τη συνομολόγηση της Συμφωνίας Διαιτησίας, και στις οποίες έλαβαν χώρα οι διαδικασίες που περιγράφονται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ανδρέα Όθωνος, έγιναν στη Λευκωσία και καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με την επαρχία Λεμεσού.
37. Η αίτηση των Απαιτητών/Αιτητών επίσης δεν δίνει πλήρη εικόνα αφού συνοδεύεται από αποσπάσματα των πρακτικών με ψηφιακή μορφή, η οποία δεν είναι η μορφή με την οποία παραδόθηκαν από τους Διαιτητές στους διαδίκους και αποτελούν ανασκευή ή αναπαραγωγή των εν λόγω πρακτικών που έγινε από τρίτο πρόσωπο και σίγουρα όχι από τους Διαιτητές. Για τους λόγους αυτούς και με το σκοπό να υπάρξει πλήρης διαλεύκανση των γεγονότων θα γίνει αίτημα αντεξέτασης του κ. Ανδρέα Όθωνος.
38. Πάραυτα, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Δηλαδή ενώ ο κ. Όθωνος παραπονείται στην παράγραφο 14 για την ακρόαση της 31.5.2010, παραλείπει σκόπιμα να αναφέρει ότι η αντεξέταση του συνεχίστηκε χωρίς ένσταση στις 4.6.2010 και ολοκληρώθηκε πάλι χωρίς ένσταση στις 30.7.2010.» Ακολούθως ισχυρίζεται ότι οι Διαιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να προβαίνουν σε ερωτήσεις προς τον κ. Όθωνος για σκοπούς διασαφήνισης των απαντήσεων του και επισημαίνει ότι σύμφωνα με τις παραγράφους 14 και 15 της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος, οι ενστάσεις του δικηγόρου του αφορούσαν τις ισχυριζόμενες ενέργειες του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και δεν έγιναν σε σχέση με τις ερωτήσεις των Διαιτητών. Από ότι τον πληροφορεί ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 που χειρίζεται την επίδικη Διαιτησία, τα όσα αναφέρει ο κ. Όθωνος στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης του δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ο κ. Λόρδος προσθέτει ότι η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 ουδέποτε συμφώνησε με τη θέση του κ. Δημητρίου, δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και επισημαίνει ότι αυτό είναι φανερό από την εξέλιξη της Διαιτησίας όπως περιγράφεται στις παραγράφους 20 μέχρι 25 της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 στην Αίτηση 441/2011 που παραθέτουν οι ίδιοι οι Αιτητές ως Τεκμήριο Π στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος χωρίς οι Αιτητές να εκφράζουν διαφωνία σε σχέση με το περιεχόμενο της. Αναφέρει ότι η Αίτηση 441/2011 περιέχει ορθή παράθεση των γεγονότων και επισημαίνει ότι έχει δοθεί στους Αιτητές κάθε ευκαιρία να προωθήσουν την υπόθεση τους και να έχουν απάντηση στα νομικά θέματα που έχουν εγερθεί κατά τη διάρκεια της Διαιτησίας μέσω διαδικασίας με την οποία έχουν συμφωνήσει και στην οποία έχουν συνδράμει. Προσθέτει ότι από την αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων και Διαιτητών που επισυνάπτεται υπό μορφή τεκμηρίων στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, ότι ο δικηγόρος του κ. Όθωνος, ο κ. Γεωργιάδης προσπάθησε να επιβάλει τις απόψεις του, πρώτα επί της διαδικασίας της παραπομπής ερωτήματος προς τον επιλεγόμενο δικηγόρο κ. Αλέκο Μαρκίδη και μεταγενέστερα επί της παραπομπής του νομικού ερωτήματος στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 να φέρουν ένσταση όπως φαίνεται από την αλληλογραφία που περιέχεται στο Τεκμήριο Ρ της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος. (Βλ. παραγράφους 16 - 19 της ένορκης δήλωσης του κ. Κ. Λόρδου.) Αναφορικά με τις παραγράφους 23 - 26 της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος, ο κ. Λόρδος απαντά ως εξής: «
39. Ο δικηγόρος των Απαιτητών/Αιτητών ήταν πάντοτε αντιπαραθετικός με τους Διαιτητές και εχθρικός και επιθετικός σε ότι αφορούσε την αμοιβή τους. Αυτή η συμπεριφορά καθυστέρησε την έναρξη των ακροάσεων και επαναλήφθηκε όταν οι Διαιτητές παρουσίασαν το τιμολόγιο τους που αναφέρεται στην παράγραφο 23 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Α. Όθωνος. Αυτό το θέμα, κατά την άποψη μου, είναι άσχετο με την ενώπιον σας αίτηση. Αλίμονο αν η ζήτηση πληρωμής συμφωνημένης αμοιβής αποτελεί κακή συμπεριφορά ή μη αμεροληψία των Δαιηττών.
40. Επίσης και σε σχέση με το υπόμνημα/την αίτηση των Διαιτητών αρ. 441/2011 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, η άποψη μου είναι ότι, αντί ο κ. Όθωνος να είναι ευγνώμων στους Διαιτητές για το γεγονός ότι ετοίμασαν οι ίδιοι το υπόμνημα τους και δεν εργοδότησαν δικηγόρο για τη διαδικασία, περιορίζοντας έτσι αισθητά τα έξοδα τους, τους κατακρίνει γιατί ζήτησαν καθοδήγηση από τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου και ότι προβαίνουν σε υποθέσεις για συνομιλίες με άγνωστους τρίτους. Η αίτηση αρ. 441/2011 καταχωρήθηκε σύμφωνα με τη διαδικασία που συμφωνήθηκε και είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Επισημαίνω ότι η αίτηση αρ. 441/2011 καταχωρήθηκε ορθώς, κατά την άποψη μου και σύμφωνα με τα όσα με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Bardsey, στη Λευκωσία αντί στη Λεμεσό, πράγμα για το οποίο δεν διαμαρτύρεται ο κ. ΌΘωνος.
41. Όσο αφορά την εμφάνιση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της αίτησης αρ. 441/2011 και όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Bardsey, το πρακτικό του Δικαστηρίου ομιλεί από μόνο του και δεν ευσταθούν οι ισχυρισμοί του κ. Όθωνος. Ο ασκούμενος δικηγόρος εμφανίστηκε χωρίς να γνωρίζει την αίτηση, ούτε και τον σκοπό της, αλλά ούτε και τη διαδικασία.
42. Ήταν αναφαίρετο δικαίωμα της Bardsey να καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση των Διαιτητών, δικαίωμα το οποίο το Δικαστήριο αποδέχθηκε. Ο ασκούμενος δικηγόρος δεν έφερε ένσταση στο αίτημα, όπως φαίνεται και στο πρακτικό. Η κα. Άννα Στυλιανού δεν είναι δικηγόρος και, εκτός του ότι δεν ήταν σε θέση να τεκμηριώσει οποιαδήποτε ένσταση, ευσεβάστως υποβάλλω, θα ήταν απαράδεκτο από πλευράς της να προσπαθήσει να εμποδίσει την καταχώρηση ένστασης από πλευράς της Bardsey.» Είναι η θέση του ότι η πλευρά των Αιτητών έχει προκαλέσει πάμπολλες καθυστερήσεις στη διεξαγωγή της Διαιτησίας και ότι αναπόφευκτα έχει καθυστερήσει και την εκδίκαση της Αίτησης των Διαιτητών αρ. 441/2011 στο Ε.Δ. Λευκωσίας. Προσθέτει ότι στην προσπάθεια των Αιτητών να υπερπηδήσουν το νομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν που εστιάζεται στο γεγονός ότι η έκθεση του κ. Άντη Σφήκα αναφέρεται σε άρθρα που δεν περιλαμβάνονται στο υπογραμμένο συμβόλαιο, έχουν ουσιαστικά σταματήσει τη Διαιτησία από του να προχωρήσει. Υποστηρίζει ότι η ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος δεν παρουσιάζει καμιά κακή συμπεριφορά από πλευράς των Διαιτητών, αλλά προσπαθεί ατεκμηρίωτα να πλήξει τους Διαιτητές με αστήρικτες αναφορές. Σύμφωνα με τον κ. Λόρδο, η τυχόν έκδοση των αιτούμενων θεραπειών θα σημαίνει απαράδεκτη καθυστέρηση στην εκδίκαση της διαφοράς και μεγάλη σπατάλη δικηγορικών εξόδων, πράγμα άδικο για τους των Καθ' ων η Αίτηση αρ.
43. (Βλ. παραγράφους 25 - 28 της ένορκης δήλωσης του κ. Κ. Λόρδου.) Με την παράγραφο 29 Α - Δ, επικαλούμενος νομική συμβουλή, ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος για έγκριση των αιτούμενων θεραπειών. Και τέλος με την παράγραφο 30 ισχυρίζεται ότι η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε για αλλότριους και αβάσιμους λόγους που στόχο έχουν τον εκτροχιασμό της Διαιτησίας υπό συνθήκες αθέμιτες και ενάντια στα συμφέροντα της ορθής και αποδοτικής απονομής της δικαιοσύνης. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΤΟΥ ΚΑΣ ΑΝΝΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ (ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 2) Η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 καταχωρήθηκε την 14.11.
44. Φέρει τους εξής λόγους ένστασης: «
45. Η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση.
46. Οι Απαιτητές/Αιτητές εμποδίζονται και/ή κωλύονται από του να προωθήσουν την παρούσα αίτηση ενόψει της εμφάνισης και συγκατάθεσης τους στη διαδικασία της αίτησης αρ. 441/11 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
47. Η αίτηση δεν στηρίζεται σε καμία νομική βάση για τις αιτούμενες θεραπείες Α ή Β ή Γ ή Δ αφού δεν βασίζεται σε άρθρα του νόμου ή δικονομικούς κανόνες ή διαταγές που προβλέπουν ή επιτρέπουν την έκδοση διαταγμάτων για τις προαναφερόμενες αιτούμενες θεραπείες.
48. Οι ισχυρισμοί των Απαιτητών/Αιτητών δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων σύμφωνα με το νόμο και την νομολογία.
49. Η αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει περιλαμβάνει ανυπόστατους και/ή αναληθείς ισχυρισμούς.
50. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού είναι κατά τόπον αναρμόδιο για την εκδίκαση της παρούσας αίτησης, αφού οι ισχυρισμοί των Απαιτητών/Αιτητών αφορούν διαδικασίες που διεξήχθηκαν αποκλειστικά στη Λευκωσία.» Η συγκεκριμένη ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της ίδιας της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2, ημερομηνίας 14.11.2011 όπου αναφέρει μεταξύ άλλων ότι διάβασε την αίτηση και την ένορκη δήλωση του κ. Α. Όθωνος και εκτός όπου ρητά παραδέχεται, αρνείται όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του. Συμφωνεί ότι τα μέρη στη Διαιτησία παρέπεμψαν τις διαφορές τους σε Διαιτησία με βάση το Άρθρο 36 του Οικοδομικού Συμβολαίου. Ως Διαιτητές διορίστηκαν η ίδια και ο Καθ' ου η Αίτηση αρ.
51. Απορρίπτει κατηγορηματικά τον ισχυρισμό στις παραγράφους 8 και 10 του κ. Όθωνος ότι οι Διαιτητές ζητούσαν επιτακτικά από τα μέρη να συμφωνήσουν στην αμοιβή τους. Προσθέτει ότι σε κάθε περίπτωση η αμοιβή των Διαιτητών συμφωνήθηκε περί την 31.05.
52. Ακολούθως η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι η διαδικασία της Διαιτησίας προχώρησε σε ακρόαση σύμφωνα με το Νόμο και την ισχύουσα πρακτική σε Διαιτησίες παρόμοιας φύσης και πάντοτε σύμφωνα με τις οδηγίες των Διαιτητών. Προσθέτει ότι οι ισχυρισμοί του κ. Όθωνος στις παραγράφους 14 και 15 της ένορκης δήλωσης του είναι εντελώς ανυπόστατοι και παραπλανητικοί και ότι τόσο η κυρίως εξέταση όσο και η αντεξέταση του έγιναν με βάση τη συνήθη διαδικασία σε Διαιτησίες. Προβάλλει τη θέση ότι οι Διαιτητές δικαιωματικά υπέβαλαν κάποιες ερωτήσεις αλλά όχι υπό μορφή αντεξέτασης, ούτε και εκφράστηκε αποδοκιμασία για τις θέσεις του κ. Όθωνος ως ισχυρίζεται. Εκφράζει τη θέση ότι οι Διαιτητές ως ειδικοί στο αντικείμενο της Διαιτησίας είχαν κάθε δικαίωμα να υποβάλουν ερωτήσεις. (Βλ. παραγράφους 1 - 5 της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η Αίτηση αρ.
53. ) Ακολούθως στις παραγράφους 6 - 11 της ένορκης δήλωσης της αναφέρεται στο θέμα των σελίδων του οικοδομικού Συμβολαίου μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 ως εξής: Αναφορικά με την παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος αναφέρει ότι επισημάνθηκε από την ίδια ότι κάποιες από τις σελίδες του Οικοδομικού Συμβολαίου ήταν διαφορετικές και ότι αυτό ανέφερε καθηκόντως στα μέρη αφού αυτό είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο. Αναφορικά με την παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος, αναφέρει ότι προέκυψε νομικό θέμα αναφορικά με την κατάθεση επιπλέον σελίδων, οι οποίες ως ισχυρίστηκαν οι Αιτητές, αποτελούσαν μέρος του Οικοδομικού Συμβολαίου το οποίο είχε ήδη κατατεθεί ως Τεκμήριο. Προσθέτει ότι σε σχέση με το επιτρεπτό της κατάθεσης των σελίδων, έγινε συζήτηση μεταξύ των δικηγόρων και των Διαιτητών (Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3) και αποφασίστηκε να ζητηθεί νομική γνωμάτευση από το δικηγόρο κ. Αλέκο Μαρκίδη. Απορρίπτει τον ισχυρισμό του κ. Όθωνος ότι η ίδια έλαβε θέση υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 ή ότι διαρκώς οι Διαιτητές (Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3) λάμβαναν θέση υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση αρ.
54. Προσθέτει ότι τελικά το θέμα δεν παραπέμφθηκε στον κ. Μαρκίδη διότι οι Αιτητές υπέβαλαν αίτηση τροποποίησης. Έτσι αποφασίστηκε από όλα τα μέρη όπως το νομικό ζήτημα που προέκυψε να παραπεμφθεί ως νομικό ερώτημα προς το Δικαστήριο. Σε σχέση δε με την παραπομπή του νομικού ερωτήματος προς το Δικαστήριο αναφέρει τα εξής: - Ο ίδιος ο δικηγόρος των Αιτητών προσφέρθηκε να μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να υποβληθεί το ερώτημα προς υποβοήθηση των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και
55. - Όντως το υπόμνημα ετοιμάστηκε αλλά οι Διαιτητές έκριναν ότι θα έπρεπε να πάρουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή όσον αφορά την ορθή διαδικασία υποβολής του στο Δικαστήριο. - Με τη σύμφωνη γνώμη του Καθ' ου η Αίτηση 3, η Καθ' ης η Αίτηση 2 αποτάθηκε στο δικηγορικό γραφείο Τάσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, των οποίων η νομική γνώμη ήταν ότι το εγερθέν ερώτημα θα έπρεπε να υποβληθεί στο Δικαστήριο με πρωτογενή αίτηση. - Με βάση τη γνωμάτευση αυτή οι δικηγόροι της Διαιτητού καταχώρησαν την πρωτογενή Αίτηση αριθμός 441/2011 στο Ε.Δ. Λευκωσίας, αφού η έδρα της Διαιτησίας ήταν στη Λευκωσία και προσθέτει ότι ουδεμία υποχρέωση είχαν οι Διαιτητές να συμφωνήσουν εκ των προτέρων με τα μέρη στη Διαιτησία για τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου αφού ήταν υποχρέωση των Διαιτητών οι οποίοι ενήργησαν με ανεξάρτητη νομική συμβουλή και όχι με βάση τη συμβουλή του δικηγόρου οποιουδήποτε διαδίκου. - Οι Απαιτητές εμφανίστηκαν στην Αίτηση 441/2011 στο Ε.Δ. Λευκωσίας και ζήτησαν να τοποθετηθούν. Σύμφωνα με τη συμβουλή των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2, η ορθή διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου επέβαλλε την καταχώρηση ένστασης για να εισαχθούν οι θέσεις των μερών. - Κατά την εμφάνιση τους στην Αίτηση 441/2011 του Ε.Δ. Λευκωσίας οι Αιτητές δεν έγειραν ένσταση στο θέμα της κατά τόπον αρμοδιότητας. Οι δε δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 τη συμβουλεύουν ότι η επίδικη Αίτηση 441/2011 του Ε.Δ. Λευκωσίας δεν μπορεί να εκδικαστεί ενώπιον του Ε.Δ. Λεμεσού αφού κατά τόπον αρμοδιότητα έχει το Ε.Δ. Λευκωσίας. Με με την παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης της αρνείται τις παραγράφους 27, 28, 29 της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος και υποστηρίζει ότι οι Διαιτητές ενήργησαν, ορθά επισημαίνοντας ότι η ίδια είναι Διαιτητής με πολυετή πείρα. Καταληκτικά στην παράγραφο 13 αναφέρει τα εξής: «Προφανώς οι Απαιτητές επειδή διαφώνησαν με το τιμολόγιο της αμοιβής των Διαιτητών και το γεγονός ότι οι Διαιτητές έλαβαν ανεξάρτητη νομική συμβουλή (όπως άλλωστε όφειλαν) όσον αφορά τη διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας προχώρησαν στην παρούσα αίτηση την οποία επιχειρούν να στηρίξουν με τα όσα απαράδεκτα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος.» ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΙΤΗΤΗ Κ. ΓΙΑΝΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ (ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 3) Την 14.11.2001 καταχωρήθηκε η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση αρ.
56. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ημερ. 14.11.
57. Τόσο η ένσταση όσο και η ένορκη δήλωση είναι σχεδόν πανομοιότυπες με αυτές τις Καθ' ης η Αίτηση αρ.
58. Συνεπώς, θεωρώ αχρείαστο να γίνει περιγραφή στην απόφαση. Ούτως ή άλλως η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3 και η ένορκη δήλωση του είναι καταχωρημένες στο φάκελο του Δικαστηρίου. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΚΡΟΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΙΚΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: Να διευκρινιστεί ότι πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας της επίδικης αίτησης, δηλώθηκε από τους συνηγόρους ότι η ακρόαση θα διεξαγόταν με αντεξετάσεις των ενόρκως δηλούντων (βλ. πρακτικό ημερ. 19.03.2012: «Όλοι συμφωνούμε ότι η ακροαματική διαδικασία θα διεξαχθεί με αντεξετάσεις των ενόρκως δηλούντων. Δηλαδή οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και τις ενστάσεις θα θεωρηθούν ως η κυρίως εξέταση των μαρτύρων, τους οποίους θα παρουσιάσουμε κατά τη δικάσιμο για να αντεξεταστούν.... Για τη σειρά της αντεξέτασης πρώτα θα αντεξεταστεί ο ενόρκως δηλών της αίτησης, ακολούθως ο ενόρκως δηλών της Bardsey, ακολούθως η Άννα Ιακώβου και τέλος ο κ. Οικονομίδης.. »). Και με αυτό τον τρόπο διεξήχθη η ακρόαση της επίδικης αίτησης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΙΚΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ: Ο κ. Όθωνος αντεξετάστηκε από τον κ. Δημητρίου, τον κ. Ηλιάδη και τον κ. Σεραφείμ και ακολούθησε η επανεξέταση του από τον κ. Γεωργιάδη. Όλοι οι υπόλοιποι ενόρκως δηλούντες αντεξετάστηκαν από τον κ. Γεωργιάδη. Επανεξέταση υπήρξε στην περίπτωση της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 και του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ.
59. Ακολούθησαν οι τελικές αγορεύσεις. ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΟΘΩΝΟΣ Υιοθέτησε την ένορκη δήλωση του. Η αντεξέταση του κ. Όθωνος περιστράφηκε γύρω από τους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύουν την αίτηση. Ιδιαίτερα κλήθηκε να επεξηγήσει τους λόγους για τους οποίους αναφέρει ότι έχει παράπονα εναντίον των δύο Διαιτητών. Ενδεικτικά για το θέμα της αντεξέτασης του κατά τη διάρκεια της διαιτησίας κατόπιν ερωτήσεων ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: Αναγνώρισε ότι οι Αιττητές επέλεξαν τον Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 για τις γνώσεις του λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας και αντίστοιχα το ίδιο η άλλη πλευρά την Καθ΄ ης η Αίτηση αρ.
60. Σε υποβολές ότι ως ειδικοί είχαν δικαίωμα να υποβάλλουν ερωτήσεις στους μάρτυρες, απάντησε ότι οι ερωτήσεις ήταν συνεχόμενες και εξέφραζαν άποψη, κάτι που βοηθούσε την άλλη πλευρά και πολλές φορές η θέση των Διαιτητών ήταν η ίδια με αυτήν της άλλης πλευράς. Ανάφερε μεταξύ άλλων ότι κατά τη διάρκεια της Διαιτησίας γίνονταν συζητήσεις εκτός πρακτικού ή εκτός της διαδικασίας της ακρόασης. Ανεπίσημες δηλαδή συζητήσεις με τους δικηγόρους για διάφορα θέματα της Διαιτησίας. Ο ίδιος έχει παρευρεθεί και σε άλλες Διαιτησίες στο παρελθόν και αναγνώρισε ότι είναι σύνηθες σε Διαιτησίες, ιδίως αυτής της φύσεως που αφορούν οικοδομικά σημεία, να ανταλλάσσονται ανεπίσημα και απόψεις μεταξύ των Διαιτητών, των δικηγόρων, ακόμα και των διαδίκων. Επέμενε για προκατάληψη των Διαιτητών, διότι οι Αιτητές ζήτησαν να μαγνητοφωνούνται οι συζητήσεις και δεν έγινε αποδεκτό. Επίσης και για το λόγο ότι κατά την αντεξέταση του κατά τη Διαιτησία παρά τις ενστάσεις του δικηγόρου του, οι Διαιτητές άφηναν τον κ. Δημητρίου να μην του δίνει την ευκαιρία να απαντήσει. Συμφώνησε ότι όσο αφορά τη διαδικασία κατά την ακρόαση της διαιτησίας, σύμφωνα με την παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης του, το παράπονο του εστιάζεται στη διαδικασία ημερομηνίας 31.05.
61. Ήταν η θέση του ότι οι Αιτητές δεν είχαν ενημερωθεί από τους Διαιτητές για όλα τα ερωτήματα που οι Διαιτητές τελικά περιέλαβαν στην αίτηση και/ή που καταχώρησαν (Τεκμήριο Σ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Έπρεπε να τίθετο μόνο το ερώτημα της τροποποίησης και όχι να τίθετο το επιπρόσθετο ερώτημα της παραγράφου Β της αίτησης. Αυτή είναι η άποψη του δικηγόρου των Αιτητών. Η διαδικασία καθυστερούσε και λόγω του θέματος των εξόδων που είχε τεθεί, αλλά και γενικά. Διευκρίνησε ότι οι Αιτητές είχαν εγείρει την αγωγή 2455/2006 στο Ε.Δ. Πάφου. Ήταν η θέση του ότι και τα δικόγραφα θα μπορούσαν να καταχωρούνταν νωρίτερα. Ερωτήθηκε κατά πόσο υπάρχει οποιοδήποτε γραπτό παράπονο των Αιτητών από τις 27.05.2009 (πρώτη συνάντηση) μέχρι και την 31.05.
62. Απάντησε ότι όταν άρχισε η διαδικασία θεώρησαν καλό να μην παρεμβάλλουν εμπόδια και ότι είναι ανθρωπίνως κατανοητό να υπάρχει κάποια καθυστέρηση, γι' αυτό και σ' εκείνο το στάδιο δεν ήγειραν θέμα καθυστέρησης. Ήταν η θέση του ότι αναλώθηκε αρκετός χρόνος για συζήτηση της αμοιβής η οποία ήταν δεδομένη από την αρχική συμφωνία για αμοιβή. Επίσης οι Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 1 καθυστέρησαν να διορίσουν Διαιτητή. Δέχτηκε ότι η επισήμανση του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 για τις σελίδες του συμβολαίου είναι ορθή και καλόπιστη. Μάλιστα ενόψει της επισήμανσης αυτής, ο δικηγόρος των Αιτητών καταχώρησε την αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης, το Τεκμήριο Λ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος. Επέμενε όμως ότι η κακοπιστία συνίστατο στα θέματα που είχε θίξει προηγουμένως (παραπομπή στο Δικαστήριο χωρίς συγκατάθεση, τρόπος αντιμετώπισης προσβλητικής συμπεριφοράς του κ. Δημητρίου, μη καταγραφή των συζητήσεων). Είπε μεταξύ άλλων ότι κατά την αντεξέταση του στη Διαιτησία η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 ήταν πιο πιεστική στις ερωτήσεις και λάμβανε θέση. Ήταν πιο ήπια η θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 χωρίς όμως ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 να θέτει θέμα για τη συμπεριφορά του κ. Δημητρίου. Έγινε συζήτηση ως προς το ακριβές ισχυριζόμενο πρόβλημα με τις σελίδες του συμβολαίου και ως προς το πώς έπρεπε οι Διαιτητές να προχωρούσαν. Ήταν η θέση του οι σελίδες 19-22 εκ παραδρομής υπογράφτηκαν και στη θέση τους έπρεπε να υπήρχαν οι ορθές σελίδες. Σε υποβολή ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 ήταν ορθός και αμερόληπτος, και ότι έτσι θα είναι σε περίπτωση που η Διαιτησία θα συνεχίσει, ο μάρτυρας επέμενε ότι πράγματι ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 ήταν πιο ήπιος αλλά έπρεπε να επενέβαινε προς τον κ. Δημητρίου. Κατά την επανεξέταση από τον κ. Γεωργιάδη ερωτήθηκε γιατί λέει ότι το Τεκμήριο Κ είναι ο ψηφιακός δίσκος που έχει τα ηχογραφημένα πρακτικά της ακρόασης ημερομηνίας 31.05.2010, εφόσον είχε αναφέρει κατά την πρώτη δικάσιμο της παρούσας διαδικασίας ότι δεν τα άκουσε. Απάντησε: «Ζήτησα μετά την πρώτη συνάντηση εδώ και με την υποβολή του κ. Δημητρίου πήγα στο γραφείο του δικηγόρου μου και άκουσα τα πρακτικά και συμφωνούν με εκείνα που δήλωσα στο Δικαστήριο, δεν υπάρχει κάτι το διαφορετικό.» ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΛΟΡΔΟΥ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 1 Υιοθέτησε την ένορκη δήλωση του και αντεξετάστηκε από τον κ. Γεωργιάδη. Ανάφερε μεταξύ άλλων ότι οι Καθ' ων η αίτηση αρ. 1 απέσυραν την ανταπαίτηση τους στην Αγωγή αρ. 2455/06 Ε.Δ. Πάφου μετά την υπογραφή της συμφωνίας Διαιτησίας ημερομηνίας 31.5.2010 (Τεκμήριο Ι στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Σε ερώτηση του κ. Γεωργιάδη κατά πόσο διαπίστωσε να είναι αντιπαραθετικός ο κ. Γεωργιάδης, ο μάρτυρας ανάφερε ότι διαπίστωσε ότι κατά την δικάσιμο ημερομηνίας 31.05.2010 ο κ. Γεωργιάδης ήταν αντιπαραθετικός. Πρόσθεσε ότι αυτό το διαπίστωσε αφού άκουσε τους σχετικούς ηλεκτρονικούς δίσκους που εμπεριέχουν τα πρακτικά. Κατά την πρώτη δικάσιμο της αντεξέτασης του κ. Λόρδου ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι είχε στο Δικαστήριο τα πρακτικά των συναντήσεων 20.05.2010, 31.05.2010, 04.06.2010, 30.07.2010, 23.08.2010, 25.08.2010 σε ηλεκτρονική μορφή. Ακολούθησε αίτημα του κ. Γεωργιάδη για να ακουστούν τα πρακτικά τα οποία επικαλέστηκε ο μάρτυρας. Κατόπιν ενστάσεως με ενδιάμεση απόφαση του στην επόμενη δικάσιμο το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα λόγω του ότι μεταξύ άλλων τα φερόμενα πρακτικά στα οποία αναφέρθηκε ο μάρτυρας (ο ηλεκτρονικός δίσκος) και τα οποία έλεγε ότι τα είχε στο Δικαστήριο, δεν ήταν κατατεθειμένα ενώπιον του Δικαστηρίου. Αφού ακούστηκε απόφαση του Δικαστηρίου συνεχίστηκε η αντεξέταση του μάρτυρα. Ακολούθησαν μεταξύ άλλων ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τα πρακτικά της διαιτησίας και τη μορφή που ο ίδιος τα έλαβε και κατά πόσο ήταν διατεθειμένος να τα προσκομίσει στη διαδικασία του παρόντος Δικαστηρίου. Ο ίδιος ουδέποτε παρέστη σε συνάντηση της διαιτησίας. Επέμενε στην θέση του ότι οι Αιτητές δημιούργησαν πάμπολλες καθυστερήσεις στην Διαιτησία. Πρόσθεσε ότι όσον αφορά αιτήματα αναβολής και οι δύο πλευρές (Αιτητές και Καθ' ων η αίτηση αρ.1) ζητούσαν αναβολές και παράταση χρόνου. Διαπίστωσε το θέμα της καθυστέρησης από τη διεξαγωγή της όλης υπόθεσης. Αναφορικά με το Συμβόλαιο - Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος υποστήριξε ότι ήταν αυτό που και οι δύο πλευρές ήθελαν να υπογράψουν. Συμφωνεί με το περιεχόμενο της παραγράφου 7 της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος όπου ο κ. Όθωνος αναφέρει ότι η προκαταρτική συνάντηση της διαιτησίας έγινε στη Λεμεσό στις 27.05.
63. Στην εν λόγω συνάντηση συμφωνήθηκε από τα μέρη και τους Διαιτητές ότι η διαιτησία θα διεξαγόταν στη Λεμεσό ή Λευκωσία, ανάλογα με τις περιστάσεις κάθε συνάντησης. Ακολούθησε συζήτηση σε σχέση με το θέμα της αμοιβής των Διαιτητών και επεσήμανε ότι εφόσον τελικά κατέληξαν σε €100 την ώρα και για τους δύο το θέμα αυτό έληξε. Σε αυτή τη συζήτηση ανέφερε ότι οι Διαιτητές είχαν απευθυνθεί σε σχέση με το θέμα της αμοιβής τους στο Arbitration Club για να στηρίξουν το αίτημα τους αλλά τελικά τα μέρη συμφώνησαν. Έγινε συζήτηση αναφορικά με την επιστολή της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 (Τεκμήριο Ζ της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος). Ακολούθησαν ερωτήσεις και απαντήσεις σε σχέση με την πηγή πληροφόρησης του για τα διάφορα θέματα. Επίσης για το τιμολόγιο των Διαιτητών το οποίο δέχτηκε ότι οι Καθ' ων η αίτηση αρ. 1 δεν πλήρωσαν. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε ούτε από τον κ. Hλιάδη ούτε και από τον κ. Σεραφείμ. Δεν υπήρξε επανεξέταση. ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΤΟΥ κας ΑΝΝΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ (Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2) Κατ' αρχή υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της. Χωρίς ένσταση από τον κ. Γεωργιάδη κατόπιν ερωτήματος από τον κ. Ηλιάδη ανέφερε ότι το Arbitration Club είναι ένα Club όπου ανήκουν άτομα που ασχολούνται με τις Διαιτησίες και συναντούνται τέσσερεις με πέντε φορές ετησίως όπου τίθενται ερωτήματα τα οποία είναι βασισμένα σε πραγματικές υποθέσεις, χωρίς όμως να δίδονται ονόματα και γίνεται συζήτηση κατά τη διάρκεια δείπνου ή γεύματος. Η συνάντηση στην οποία αναφέρεται ο κ. Όθωνος στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του ήταν μια προκαταρκτική συνάντηση και ένα από τα ερωτήματα που συζητήθηκε ήταν ως προς το πότε θεωρείται κάποιος Διαιτητής διορισμένος. Δεν είχε σχέση δηλαδή με τη συγκεκριμένη υπόθεση αλλά κάποιο μέρος του ερωτήματος είχε κάποια σχέση. Κατά την αντεξέταση από τον κ. Γεωργιάδη ανέφερε ότι η προκαταρκτική συνάντηση της Διαιτησίας έγινε την 27.05.2009 στη Λεμεσό αφού τα μέρη είχαν συμφωνήσει για τον τόπο συνάντησης. Απ' ότι θυμάται είχε προγραμματιστεί ακόμη μία συνάντηση στη Λεμεσό η οποία έγινε τελικά στη Λευκωσία γιατί κάποιος είχε ζητήσει αναβολή. Δεν αμφισβήτησε ότι στην προκαταρτική συνάντηση συμφωνήθηκε απ' όλα τα μέρη και τους Διαιτητές ότι η Διαιτησία θα διεξαγόταν στη Λεμεσό ή Λευκωσία ανάλογα με την περίσταση της κάθε συνάντησης και πρόσθεσε ότι μετά είχε προσφερθεί ο κ. Δημητρίου να γίνονται οι συζητήσεις στο γραφείο του, κάτι που έγινε αποδεκτό από όλους οπόταν κανονίζονταν εκεί οι συναντήσεις. Πλην της προκαταρκτικής συνάντησης, οι υπόλοιπες συναντήσεις έγιναν στη Λευκωσία. Δεν υπήρχε συμφωνία ότι οι συναντήσεις θα γίνονταν στη Λευκωσία. Ανάφερε ότι μέχρι τον Ιανουάριο του 2010 είχαν γίνει ανταλλαγές των δικογράφων οι οποίες μάλιστα ήταν ολοκληρωμένες εκθέσεις με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία. Θεωρεί από την πείρα της ότι από τον Μάιο του 2009 μέχρι τον Ιανουαρίου του 2010 ο χρόνος αυτός παρόλο ότι υπήρχαν αλλεπάλληλες αναβολές και από τις δύο πλευρές, δεν ήταν τόσος ώστε να θεωρηθεί ότι η Διαιτησία αργοπορούσε. Ακολούθησε σύντομη συζήτηση ως προς το κατά πόσο ο δικηγόρος των Αιτητών ζητούσε αναβολές. Ερωτήθηκε κατά πόσο στις αρχικές συναντήσεις τέθηκε θέμα διαφορετικής αμοιβής των Διαιτητών. Η Καθ΄ ης αρ. 2, χωρίς να το αρνείται, διευκρίνισε ότι το ζήτημα που προέκυψε στην προκαταρκτική συνάντηση, δεν ήταν τόσο για τις αμοιβές όσο για το γεγονός ότι η δύο Διαιτητές είχαν ο καθένας τους διοριστεί με διαφορετικούς όρους και πρόσθεσε ότι από τη στιγμή που διορίζεται κάποιος Διαιτητής, δεν μπορεί να αρχίζει το θέμα της αμοιβής. Πρόσθεσε ότι για το θέμα της αμοιβής είχε την ίδια θέση και ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρ.
64. Σε σχέση με την επιστολή της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 (Τεκμήριο Ζ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος), διευκρίνισε ότι δεν είχε συγκαλέσει η ίδια τη συνάντηση του Chartered Institute of Arbitrators αλλά απλά είχε αναλάβει να παίρνει τις απαντήσεις ως προς το ποιοι θα πήγαιναν στη συνάντηση. Σε εκείνη την συνάντηση του Arbitration Club ήταν και ο κ. Δημητρίου και άλλα άτομα. Εκείνο που θυμάται να συζητήθηκε ήταν το πότε θεωρείται ένα Διαιτητής διορισμένος «αμφιβάλλω ότι μίλησα για διαφορετικούς όρους αμοιβής, ίσως να μίλησα για διαφορετική δικαιοδοσία αλλά όχι για όρους αμοιβής.» Σε άλλες ερωτήσεις ανάφερε ότι η ίδια ήταν ξανά Διαιτητής σε Διαιτησία, όπου ένας από τους δικηγόρους ήταν ο κ. Δημητρίου και ακολούθησε συζήτηση ως προς το κατά πόσο ο κ. Δημητρίου την είχε προτείνει για Διαιτητή σε άλλες διαιτησίες. Ήταν η θέση της ότι και τα δύο μέρη (εκεί οι Αιτητές δεν ήταν διάδικοι) την είχαν προτείνει και σε άλλες Διαιτησίες. Δέκτηκε ότι λανθασμένα αναφέρει στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης της ότι η ίδια επεσήμανε το πρόβλημα με τις σελίδες στο Συμβόλαιο και διευκρίνισε ότι αρχικά το λάθος είχε επισημανθεί από τον Καθ΄ ου η Αίτηση αρ.
65. Ανάφερε ότι στη συνάντηση ημερομηνίας 25.08.2010, σε συζήτηση εκτός πρακτικού, ο κ. Δημητρίου είχε εισηγηθεί αναφορικά με το θέμα των σελίδων, όπως καταχωρηθεί αγωγή για επανόρθωση (rectification). Σ' εκείνη τη συνάντηση και η ίδια συμφώνησε με τη θέση του κ. Δημητρίου, ενώ ο κ. Γεωργιάδης είχε αναφέρει ότι δεν ήταν σίγουρος αν έπρεπε να καταχωρείτο τέτοια αγωγή. Πρόσθεσε κατά την αντεξέταση της ότι η ίδια δεν είναι νομικός όμως έχει διαβάσει βιβλία που σχετίζονται με το θέμα και γνωρίζει ότι για το θέμα του «rectification» είναι υπό αμφισβήτηση κατά πόσο μπορούν να το αποφασίσουν οι Διαιτητές. Κατά την εν λόγω συνάντηση ημερομηνίας 25.08.2010 ο κ. Γεωργιάδης διαμαρτυρήθηκε πάρα πολύ έντονα για το γεγονός ότι η Καθ΄ ης αρ. 2 είχε εκφράσει άποψη για το θέμα του «rectification». Η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 ισχυρίστηκε κατά την αντεξέταση της ότι ο κ. Γεωργιάδης διαμαρτυρόταν για οτιδήποτε έλεγε η ίδια και ότι πολλές φορές την είχε απειλήσει για τη σημερινή κατάσταση των πραγμάτων. Ερωτούμενη κατά πόσο είχε απολογηθεί προς τον κ. Γεωργιάδη η Καθ΄ ης αρ. 2 απάντησε: «Είπα απολογούμαι αν νομίζετε ότι υπερβαίνω τις δικαιοδοσίες μου, απλούστατα θεωρώ ότι σαν διαιτητής όφειλα να πω την γνώμη μου για να βοηθήσω τα μέρη να βρεθεί τι ακριβώς πρέπει να κάμουμε για το καλό της υπόθεσης τους με λιγότερα έξοδα και λιγότερο χρόνο όπως θεωρώ ότι είναι το πρώτιστο καθήκον.» Κατόπιν ερωτήσεως κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι ούτε γνωρίζει τον κ. Λόρδο, ούτε ποτέ συζήτησε την υπόθεση μαζί του. Ακολούθησε συζήτηση για τη συνάντηση στο γραφείο της ημερομηνίας 14.10.2010 και για το θέμα της τήρησης των πρακτικών. Πράγματι, ο κ. Γεωργιάδης τοποθέτησε μαγνητόφωνο στο γραφείο της απαιτώντας να μαγνητοφωνηθεί η συζήτηση της συνάντησης. Η θέση της ήταν ότι κρατούνται πρακτικά μόνο όταν γίνονται ακροάσεις και όχι όταν γίνεται μια συζήτηση με τους Διαιτητές και τους δικηγόρους για να επιλυθεί κάποιο θέμα σε φιλικό περιβάλλον, και πρόσθεσε ότι είναι γραμμένο στα σχετικά βιβλία Διαιτησίας ότι μόνο στις ακροάσεις κρατούνται πρακτικά. Γνωρίζοντας τις αρχές της δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η ίδια να είπε ότι σε εκείνη τη συνάντηση δεν θα κρατούντο πρακτικά. Ερωτούμενη κατά πόσο σε εκείνη τη συνάντηση επέμενε ότι είχε το δικαίωμα να εκφράζει άποψη για τα επίδικα θέματα, απάντησε: «Αυτό το οποίο θυμούμαι κ. Γεωργιάδη είναι ότι πάντοτε είχατε προβλήματα με το γεγονός ότι έλεγα τη δική μου γνώμη την οποία εξέφραζα. Σε όλη την εκπαίδευση που έχω κάμει με την διαιτησία έχω μάθει ότι τίποτε δεν πρέπει να είναι κρυφό και ούτε μπορώ να εκφράσω δική μου γνώμη σε απόφαση δική μου εκτός αν αυτή η γνώμη παρατεθεί στα δυο μέρη ούτως ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν. Σε περίπτωση όπου είτε αφορούσε κάτι νομικό όπου είχα κάποια γνώμη θεωρούσα καθήκον μου να το πω για να μπορούν τα μέρη να τοποθετηθούν. Δυστυχώς αυτό το πράγμα είχε παρεξηγηθεί πάρα πολλές φορές από εσένα με αποτέλεσμα να εκφραστείς με όχι και τόσο καλό τρόπο πάρα πολλές φορές κατά τη διάρκεια της διαιτησίας.» Παραδέχθηκε ότι οι Διαιτητές δεν απάντησαν στην επιστολή του κ. Γεωργιάδη ημερομηνίας 05.11.2010, (Τεκμήριο Ο στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Υπήρξαν ερωτήσεις και απαντήσεις ως προς το γιατί οι Διαιτητές είχαν καταλήξει ότι θα έπρεπε να υπήρχε στενογράφος για τις συναντήσεις, ενώ οι ακροάσεις θα ηχογραφούνταν. Αναφορικά με το υπόμνημα: Ανάφερε ότι οι Διαιτητές θεώρησαν βοηθητικό το γεγονός ότι ο κ. Γεωργιάδης τους είχε στείλει προσχέδιο υπομνήματος. Ακολούθως οι Διαιτητές έστειλαν το προσχέδιο (Τεκμήριο Π στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Ακολούθησε συζήτηση ως προς το πώς επιλέγηκε για καταχώρηση το Ε.Δ. Λευκωσίας. Αναφορικά με το πού θα καταχωρείτο η αίτηση τέθηκαν ερωτήσεις κατά την αντεξέταση της αναφορικά με τη θέση των Διαιτητών στην Οδηγία αρ. 13 (Τεκμήριο Ξ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος και την επιστολή του κ. Γεωργιάδης (Τεκμήριο Ο στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, και συγκεκριμένα αναφορικά με το γεγονός ότι δεν απάντησαν για το θέμα αυτό στην επιστολή Τεκμήριο Ο. Η θέση της Καθ΄ ης αρ. 2 κατά την αντεξέταση της για το θέμα αυτό ήταν ότι δεν έχει υποχρέωση να δικαιολογεί την οποιαδήποτε ενδιάμεση απόφαση της πάνω σε θέματα διαδικαστικά. Ακολούθησαν ερωτήσεις και απαντήσεις ως προς το πώς αποφάσισαν να ζητήσουν νομική γνωμάτευση για το υπόμνημα και πώς απευθύνθηκαν στο Πρωτοκολλητείο της Λευκωσίας. Κατόπιν ερωτήσεων ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων ότι το γεγονός ότι ο κ. Δημητρίου είχε εισηγηθεί να λάβουν ανεξάρτητη νομική γνωμάτευση ήταν συμπτωματικό και οι Διαιτητές το είχαν αποφασίσει πριν δουν τη συγκεκριμένη εισήγηση του κ. Δημητρίου, αφού οι δυο δικηγόροι συνεχώς διαφωνούσαν. Δεν ενημέρωσαν προηγουμένως τα μέρη ότι θα ζητούσαν νομική γνωμάτευση, ούτε ποιος θα τους έδιδε νομική γνωμάτευση. Και δεν θεώρησαν κάτι τέτοιο αναγκαίο. Διευκρίνισε ότι αυτό δεν ήταν θέμα γνωμάτευσης. Πρόσθεσε ότι το Τεκμήριο Σ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, είναι η πρωτογενής αίτηση όπως τελικά καταχωρήθηκε, την οποία δεν είχαν δείξει στα μέρη πριν την καταχωρήσουν. Ισχυρίστηκε ότι μόνοι τους οι Διαιτητές σκέφτηκαν να εισάξουν στην αίτηση 441/11 και το επιπρόσθετο νομικό ερώτημα το οποίο δεν περιλαμβανόταν στο προηγούμενο σχέδιο, και ήταν η θέση της ότι με βάση το Κεφ. 4 οι Διαιτητές μπορούν να ζητούν την αρωγή του Δικαστηρίου σε νομικά θέματα. Παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση της ότι οι Αιτητές έμαθαν για πρώτη φορά για την ανεξάρτητη γνωμάτευση και τον Πρωτοκολλητή με την επιστολή Τεκμήριο Φ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος. Επέμενε ότι οι Διαιτητές δεν είχαν υποχρέωση να συμφωνήσουν εκ των προτέρων με τα μέρη για τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε σχέση με την παράγραφο 17 της Συμφωνίας Διαιτησίας του Τεκμήριου Ι την ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, ισχυρίστηκε ότι η παράγραφος αφορά περιπτώσεις που προκύπτουν διαφορές μεταξύ των μερών, ενώ το θέμα της πρωτογενούς αίτησης ήταν θέμα διαδικαστικό των Διαιτητών με βάση τον περί Διαιτησίας Νόμο. Πρόσθεσε ότι η γνωμάτευση την οποία είχαν ζητήσει από τους δικηγόρους ήταν για τον τρόπο παρουσίασης στο Δικαστήριο. Τα ερωτήματα υπήρχαν, είχαν τεθεί από τα μέρη και οι Διαιτητές ήξεραν τι έπρεπε να ρωτήσουν. Ακολούθησε συζήτηση κατά πόσο τα μέρη ζήτησαν να παραπεμφθεί στο Δικαστήριο το θέμα του «rectification». Οπότε ανάφερε μεταξύ άλλων τα εξής: - Κατά την εξέταση του κ. Σφήκα ζητήθηκε να καταθέσει τις σελίδες 19 - 22 του σχετικού συμβολαίου διότι είχε επισημανθεί από τον Καθ΄ ου αρ. 3 κατά τη μαρτυρία του κ. Όθωνος ότι οι σελίδες που βρίσκονταν στο συμβόλαιο που υπέγραψαν τα μέρη δεν ήταν οι τυπικές σελίδες του σχετικού συμβολαίου. Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 δεν συμφώνησε με τη σκοπούμενη κατάθεση των σελίδων, επιχειρηματολογώντας ότι επιχειρείτο να εισαχθούν θέματα εκτός δικογράφων. - Για το συγκεκριμένο αυτό θέμα το οποίο είχε άμεση σχέση με το θέμα του «rectification of contract» τα μέρη ήθελαν να ζητήσουν γνωμάτευση από τον κ. Μαρκίδη. Συμφωνήθηκε αυτό ο θέμα. - Μετά ο κ. Γεωργιάδης ζήτησε όπως οι Διαιτητές μη ζητήσουν γνωμάτευση από τον κ. Μαρκίδη αλλά ζήτησε να τροποποιηθεί η Έκθεση Απαίτησης του. «Βάζοντας τις σελίδες αυτές μέσα στην Έκθεση Απαίτησης». - Είναι γι' αυτό το θέμα που οι Διαιτητές ζήτησαν γνωμάτευση του Δικαστηρίου στο κατά πόσο δηλαδή θα μπορούσε να γίνει η αλλαγή αυτή. «..οπότε όπως το συζητήσαμε και με τον κ. Οικονομίδη θεωρήσαμε ήταν εντάξει και αν δεχθούν να γίνει τούτη η εισαγωγή, τέλος πάντων μιλώ σαν διαιτητής, θα μπορούσαμε μετά να αποφασίσουμε κατά πόσο μπορούμε να διορθώσουμε το συμβόλαιο. Γι' αυτό το λόγο το ρωτήσαμε. Ήταν επειδή προέκυψαν όλα αυτά και μάλιστα ήταν πολύ σύντομα, δηλαδή ήταν 2.9.10 συμφωνήθηκε να δοθεί η γνωμάτευση του κ. Μαρκίδη, 18.10.10 συμφωνήθηκε να μην δοθεί στον κ. Μαρκίδη αλλά να πάει Δικαστήριο, οπότε επειδή είμαστε σε κείνο το στάδιο...» Ακολούθησε συζήτηση γιατί οι Διαιτητές επέλεξαν τη γνωμάτευση του κ. Ηλιάδη αντί του κ. Γεωργιάδη. Η Καθ΄ ης αρ. 2 ανάφερε ότι ήταν η θέση τόσο του Πρωτοκολλητή του Ε.Δ. Λευκωσίας όσο και του κ. Ηλιάδη ότι θα έπρεπε να καταχωρείτο πρωτογενής αίτηση και όχι υπόμνημα, το οποίο συχνά χρησιμοποιείται στα Αγγλικά Δικαστήρια. Ακολούθησε συζήτηση για τα Τεκμήρια Τ, Η και Φ της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος. Μετά την καταχώρηση της πρωτογενούς αίτησης η Καθ΄ ης αρ. 2 έστειλε το τιμολόγιο της Τεκμήριο Τ το οποίο μετά την επιστολή του κ. Γεωργιάδη Τεκμήριο Η, η Καθ΄ ης αρ. 2 το διόρθωσε. Πιο συγκεκριμένα, σε σχέση με το Τεκμήριο Φ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, ακολούθησε συζήτηση ως προς το ύφος της επιστολής της Καθ΄ ης αρ. 2 και κατά πόσο τα δυο μέρη μπορούσαν να επικοινωνούσαν με τους Διαιτητές με e-mail. Σε σχέση με την καταχώρηση πρωτογενούς αίτησης η Καθ΄ ης αρ. 2 παρέπεμψε στην παράγραφο 5 του Τεκμηρίου Φ. Ακολούθησε συζήτηση κατά πόσο μετά την καταχώρηση της πρωτογενούς αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας οι Διαιτητές ζήτησαν νομική συμβουλή. Μέχρι την ημέρα καταχώρησης της ένστασης της Καθ΄ ης αρ. 2 στην παρούσα αίτηση (301/2011) δεν είχαν καταχωρηθεί ενστάσεις στην αίτηση 441/
66. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 τέθηκαν ερωτήσεις και απαντήσεις αναφορικά με τη συμπεριφορά των Διαιτητών κατά την αντεξέταση του κ. Όθωνος την 31.5.
67. Κατά την αντεξέταση της ακούστηκε απόσπασμα από το Τεκμήριο Κ της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος (αρχείο 10053102 25΄-32΄). Κατά την επανεξέταση από τον κ. Ηλιάδη διευκρίνισε μεταξύ άλλων ότι για τη διαδικασία της πρωτογενούς αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας οι Διαιτητές δεν χρέωσαν τα μέρη στη Διαιτησία. Είπε επίσης ότι ο κ. Γεωργιάδης δεν ήταν παρών κατά την προαναφερόμενη συνάντηση του «Arbitration Club». ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΙΤΗΤΗ Κ. ΓΙΑΝΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ (ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 3) Πριν την αντεξέταση του υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του. Κατά την αντεξέταση του από τον κ. Γεωργιάδη συμφώνησε ότι η προκαταρκτική συνάντηση της Διαιτησίας έγινε στη Λεμεσό την 27.05.
68. Ανέφερε ότι κατά την προκαταρκτική συνάντηση τέθηκε η άποψη η Διαιτησία να διεξάγεται στη Λεμεσό ή Λευκωσία ανάλογα με τις περιστάσεις της κάθε συνάντησης. Δεν καθορίστηκαν περαιτέρω λεπτομέρειες και δεν θυμάται αν διαφώνησε κάποιος. Αναφορικά με την ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση ανέφερε ότι έγινε συνάντηση με το δικηγόρο του τον κ. Σεραφείμ, έδωσε όλες τις λεπτομέρειες και ετοιμάστηκε η ένορκη δήλωση. Ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3 δεν είδε την ένορκη δήλωση της κας Στυλιανού και προσωπικά δεν της είχε δείξει τη δική του ένορκη δήλωση, χωρίς να γνωρίζει αν η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 είδε τη δική του ένορκη δήλωση. Συμφώνησε ότι κατά τη διάρκεια της Διαιτησίας προέκυψε ζήτημα αναφορικά με τις διαφορετικές αμοιβές των Διαιτητών. Σε ερώτηση του κ. Γεωργιάδη κατά πόσο η θέση των Διαιτητών ήταν ότι έπρεπε να αμείβονται με τον ίδιο τρόπο, απάντησε καταφατικά και πρόσθεσε μεταξύ άλλων ότι έγινε συζήτηση γι' αυτό το θέμα και κατάληξαν σε ένα κοινό πλαίσιο αμοιβής. Ερωτούμενος κατά πόσο προτού καταλήξουν στα €100 την ώρα και για τους δυο Διαιτητές, και οι δυο Διαιτητές ζήτησαν να αμείβονται με €120 την ώρα, είπε ότι αυτό δεν το θυμάται. Θυμάται μόνο το ποσό της κατάληξης το οποίο ήταν χαμηλότερο από το ποσό της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 και ψηλότερο από το δικό του αρχικό ποσό. Έχει υπόψη του την επιστολή της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 ημερομηνίας 08.07.2009 αναφορικά με την πρόσκληση για γεύμα του Chartered Institute of Arbitrators, Τεκμήριο Ζ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν ήταν στην εν λόγω συνάντηση και δεν ενημερώθηκε από τη Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 για το τι συζητήθηκε στη συνάντηση αυτή. Ερωτούμενος κατά πόσο έχει ακούσει το cd Τεκμήριο Κ της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος, απάντησε ότι: «Έχω ακούσει όλα τα cd των ηχογραφήσεων των συναντήσεων. Άρα εφόσον αυτό το cd είναι μέρος των συναντήσεων θεωρώ ότι το έχω ακούσει.» Σε ερώτηση κατά πόσο το cd Τεκμήριο Κ περιλαμβάνει τα πρακτικά της συνάντησης της Διαιτησίας ημερομηνία 31.05.2010, απάντησε καταφατικά. Συμφώνησε επίσης ότι στη συγκεκριμένη συνάντηση (31.05.2010) έγινε αντεξέταση του κ. Όθωνος στα πλαίσια της Διαιτησίας. Συμφώνησε επίσης ότι κατά τη διάρκεια της εν λόγω αντεξέτασης έγιναν πολλές ενστάσεις από το δικηγόρο των Αιτητών και ότι ο δικηγόρος των Αιτητών είχε θέσει θέμα ότι δεν έπρεπε ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 να διακόπτει το μάρτυρα ενώ απαντούσε. Απ' ότι θυμάται ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3 είχε πει να δίδεται η ευκαιρία στον κ. Όθωνος να ολοκληρώνει την απάντηση του. Σε υποβολή ότι οι Διαιτητές επέτρεπαν στον κ. Δημητρίου επανειλημμένα να διακόπτει τον κ. Όθωνος ενώ απαντούσε, ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3 απάντησε «..θυμούμαι ότι πρέπει να είχα πει σε κάποιο σημείο να δίδουμε την ευκαιρία στον κ. Όθωνος να ολοκληρώνει.» Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι δεν θυμάται κατά τη διάρκεια της Διαιτησίας να είχε απειληθεί η Καθ' ης η Αίτηση αρ.
69. Σε σχετική ερώτηση είπε ότι δεν θυμάται τη συγκεκριμένη πρόταση «πώς τα έφερες έτσι χάλι» να ειπώθηκε από τη Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του κ. Όθωνος στα πλαίσια της Διαιτησίας, αλλά πρόσθεσε ότι θυμάται ότι όντως έγινε κάποιο σχόλιο από τη Διαιτητή. Επεξηγώντας περαιτέρω τι θυμάται σε σχέση με το σημείο αυτό, ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3 ανέφερε τα εξής στο Δικαστήριο: «Θυμούμαι ότι ο κ. Όθωνος ανέπτυξε την μεθοδολογία τοποθέτησης του "scrit" που είναι το υπόστρωμα πριν από την τοποθέτηση του κεραμικού. Ζητήσαμε κάποιες διευκρινίσεις από τον κ. Όθωνος για να καταλάβουμε ακριβώς την διαδικασία την οποία εφάρμοσαν και θυμούμαι ότι σε κάποιο στάδιο η κα Στυλιανού, αν θυμούμαι καλά, είχε πει ότι, δεν θυμούμαι αν είναι ακριβώς έτσι που το είπε, αλλά το γενικό νόημα είναι αυτό, ότι «φαίνεται ότι αυτό είναι το πρόβλημα». Κάπως έτσι το θυμούμαι. Αυτό το σχόλιο θυμούμαι να έκανε η κα Στυλιανού.» Ερωτούμενος για τη δική του θέση για το σχόλιο της Διαιτητού, απάντησε ότι η δική του θέση ήταν ότι ο ίδιος δεν εκφράζει άποψη στην κατάθεση του κ. Όθωνος και ζητά διευκρινίσεις για να καταλάβει ακριβώς πώς δούλεψε το εργολάβος στο συγκεκριμένο θέμα καθότι ο ίδιος ο Διαιτητής θεωρεί ότι δεν είναι ορθό να εκφράζονται απόψεις από τους Διαιτητές στο στάδιο της Διαιτησίας και ειδικά επί των καταθέσεων των μαρτύρων. Ερωτούμενος κατά πόσο συζήτησε με τη Διαιτητή το γεγονός ότι έγινε σχόλιο από την ίδια, απάντησε καταφατικά. Ανέφερε ότι καθ' όλη τη διάρκεια της Διαιτησίας και ειδικά στη συνάντηση όπου η Διαιτητής εξέφρασε κάποιο σχόλιο για το "scrit", υπήρχε ένταση μεταξύ του κ. Γεωργιάδη και της Καθ' ης η Αίτηση αρ.
70. Για το συγκεκριμένο σημείο θυμάται ότι η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 εξέφρασε άποψη και ο κ. Γεωργιάδης διαμαρτυρήθηκε ότι δεν έπρεπε να εκφράζονται τέτοιου είδους απόψεις από τους Διαιτητές. Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ο Διαιτητής συμφώνησε ότι δεν πρέπει να εκφράζονται απόψεις από τους Διαιτητές. Ερωτούμενος τι είχε πει ο ίδιος στη Διαιτησία, απάντησε: «Είπα να αφήσουμε τον κ. Όθωνος να ολοκληρώσει και αν θυμάμαι καλά και από τις ηχογραφήσεις που άκουσα ακούγομαι να λέω ότι εγώ δεν εκφράζω άποψη. Ακούω την μαρτυρία του κ. Όθωνος και δεν θυμούμαι αν υπήρξε άλλο σημείο που η κα Στυλιανού να εξέφρασε άποψη πάνω στην κατάθεση του κ. Όθωνος.» Αναφορικά με το θέμα των σελίδων του συμβολαίου, διευκρίνισε ότι ήταν ο ίδιος που εντόπισε θέμα ορθών σελίδων στο συμβόλαιο και όχι η Διαιτητής. Συμφώνησε ότι εκείνο που είχε προκύψει ήταν «.ένα ζήτημα ότι κάποιες σελίδες του συμβολαίου δεν ήταν αυτές που ενδεχομένως θα έπρεπε να ήταν.» Ακολούθησαν ερωτήσεις και απαντήσεις σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα. Ανέφερε ότι ο μεν κ. Δημητρίου είχε πει ότι θα έπρεπε να καταχωρηθεί αγωγή για επανόρθωση ενώ ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3 είχε πει ότι θα έπρεπε να μελετούσε το θέμα καθότι δεν ήταν σίγουρος. Η δε Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 είχε συμφωνήσει με τη θέση του κ. Δημητρίου ότι έπρεπε να καταχωρείτο αγωγή για επανόρθωση. Δεν θυμάται αν ο κ. Γεωργιάδης είχε διαμαρτυρηθεί για τη συγκεκριμένη θέση της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 ή αν η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 είχε απολογηθεί εκτός πρακτικού διότι είχε τοποθετηθεί πάνω σε αυτό το θέμα. Ακολούθησαν ερωτήσεις και απαντήσεις για τη συνάντηση μεταξύ των Διαιτητών και των δικηγόρων ημερομηνίας 14.10.2010 στο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 και σε σχέση με τον τρόπο τήρησης των πρακτικών. Στα πλαίσια αυτής της συζήτησης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου έγινε μεταξύ άλλων αναφορά στην Οδηγία ημερομηνίας 18.10.2010 (Τεκμήριο Μ) στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, στην Οδηγία αρ. 13 ημερομηνίας 02.11.2010 (Τεκμήριο Ξ) στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, καθώς και στις επιστολές του κ. Γεωργιάδη ημερομηνίας 29.10.2010 (Τεκμήριο Ν) στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, και 05.11.2010 (Τεκμήριο Ο) στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος. Ο μάρτυρας ανέφερε μεταξύ άλλων ότι οι συναντήσεις μέχρι την ημέρα που διακόπηκε η Διαιτησία ήταν βασικά οι ακροάσεις οι οποίες ηχογραφούνταν. Δεν ηχογραφήθηκε η συνάντηση ημερομηνίας 14.10.2010 στο γραφείο της Διαιτητού η οποία, σύμφωνα με το μάρτυρα, δεν ήταν κανονική συνάντηση της Διαιτησίας αλλά έγινε μόνο και μόνο για να ανταλλαγούν απόψεις στο θέμα των σελίδων. Ακολούθησε συζήτηση ως προς το τι έγινε αναφορικά με το θέμα των σελίδων του συμβολαίου. Συμφώνησε ότι όταν τέθηκε το ζήτημα της παραπομπής νομικού ερωτήματος, ο κ. Γεωργιάδης είχε προσφερθεί να ετοιμάσει ένα σχετικό προσχέδιο, και εφόσον οι Διαιτητές δεν είναι νομικοί, δέχθηκαν τη συγκεκριμένη βοήθεια. Το προσχέδιο το οποίο ετοίμασε ο κ. Γεωργιάδης το έστειλε στους Διαιτητές με την επιστολή ημερομηνίας 29.10.2010, Τεκμήριο Ν στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ο κ. Γεωργιάδης επεσήμανε την εξής αναφορά του στο Τεκμήριο Ν: «Σας στέλνω υπόδειγμα υπομνήματος που ετοίμασα. Το υπόμνημα μπορεί να καταχωρηθεί στη Λεμεσό ή τη Λευκωσία εφόσον η συμφωνία για τον τόπο διεξαγωγής της Διαιτησίας είναι Λεμεσό ή Λευκωσία ανάλογα με τις περιστάσεις. Εισηγούμαι να καταχωρηθεί Λεμεσό..» Σε ερωτήσεις γιατί οι Διαιτητές δεν απάντησαν στην εν λόγω επιστολή του κ. Γεωργιάδη ή κατά πόσο είχαν εκφράσει διαφωνία με την ύπαρξη της συμφωνίας ως προς τον τόπο διεξαγωγής της Διαιτησίας, ο μάρτυρας είπε μεταξύ άλλων ότι δεν υπήρξε ποτέ συμφωνία με την έννοια ότι π.χ. οι μισές συναντήσεις θα γίνονταν στη Λεμεσό και οι άλλες μισές στη Λευκωσία. Συμφώνησε όμως με ερώτηση του κ. Γεωργιάδη ότι υπήρχε συμφωνία ότι μπορούσαν να γίνονται και στις δυο πόλεις, και πρόσθεσε ότι η διαδικασία των συναντήσεων ξεκίνησε και εκτός από την πρώτη συνάντηση, οι υπόλοιπες έγιναν στη Λευκωσία και δεν θυμάται οποιαδήποτε έντονη αντίδραση είτε από τον κ. Γεωργιάδη είτε από τον κ. Όθωνος γιατί να γίνεται συνάντηση στη Λευκωσία. Πάνω στο προσχέδιο που τους είχε στείλει ο κ. Γεωργιάδης, οι Διαιτητές έκαναν κάποιες αλλαγές, οπότε έστειλαν στα δυο μέρη το Τεκμήριο Π της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος. Ακολούθησαν ερωτήσεις και απαντήσεις ως προς το γιατί αποφασίστηκε από τους Διαιτητές η καταχώρηση του υπομνήματος/Αίτησης στο Ε.Δ. Λευκωσίας και όχι στο Ε.Δ. Λεμεσού. Ακολούθησε συζήτηση κατά την αντεξέταση ως προς το τι έγινε μετά που οι Διαιτητές είχαν στείλει στα μέρη το προσχέδιο, με αναφορά και στην ανταλλαγή επιστολών, Τεκμήριο Ρ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος. Σύμφωνα με το μάρτυρα το θέμα το οποίο προέκυψε ήταν καθαρά νομικό, οι Διαιτητές δεν είναι νομικοί, άκουσαν τις απόψεις των δυο δικηγόρων αλλά τόσο η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 όσο και ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3 θεώρησαν ότι στο τέλος έπρεπε να έχουν και οι ίδιοι μια δική τους ανεξάρτητη συμβουλή για το πώς προχωρούν στο Δικαστήριο για να πάρουν απόφαση σχετικά με το πολύ σοβαρό νομικό θέμα που προέκυψε από την απουσία σελίδων στο συμβόλαιο. Τελικά, έχοντας ακούσει ανεξάρτητη νομική συμβουλή, την οποία ο ίδιος και η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 ασπάστηκαν, κατέληξαν στην καταχώρηση πρωτογενούς αιτήσεως. Κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας συμφώνησε με υποβολή του κ. Γεωργιάδη ότι οι Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 1 ουδέποτε πριν την καταχώρηση της πρωτογενούς αιτήσεως έθεσαν ζήτημα ότι κακώς οι Διαιτητές είχαν ετοιμάσει υπόμνημα. Συμφώνησε και με άλλη υποβολή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση Αρ. 1 ουδέποτε έθεσαν ζήτημα ότι έπρεπε να προστεθεί στο υπόμνημα ερώτημα. Είπε επίσης ότι δεν τους είχε εισηγηθεί κάποιος να λάβουν ανεξάρτητη συμβουλή, οπότε του επισημάνθηκε από τον κ. Γεωργιάδη η επιστολή του κ. Δημητρίου ημερομηνίας 04.03.2011 (Τεκμήριο Ρ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος), στην οποία εισηγείτο ο κ. Δημητρίου όπως οι Διαιτητές λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή σε σχέση με την ετοιμασία του υπομνήματος. Απάντηση ότι η θέση των Διαιτητών για το θέμα της ανεξάρτητης συμβουλής συνέπιπτε με τη θέση του κ. Δημητρίου, όμως οι ίδιοι οι Διαιτητές λόγω του ότι δεν είναι νομικοί ένοιωθαν ότι χρειάζονταν ανεξάρτητη νομική συμβουλή και δέχθηκαν την άποψη του ανεξάρτητου συμβούλου τους. Κατόπιν ερωτήσεων είπε ότι δεν ενημέρωσαν τα μέρη ότι θα ζητούσαν νομική γνωμάτευση και θεωρεί ότι οι Διαιτητές δεν είχαν τέτοια υποχρέωση ενημέρωσης προς τα μέρη. Ενημέρωσαν τα μέρη στο τέλος ότι προχωρούν με αυτή τη διαδικασία. Η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 είχε λάβει γνωμάτευση από τον κ. Ηλιάδη με τη συγκατάθεση και του ίδιου του Καθ' ου η Αίτηση αρ.
71. Τη γνωμάτευση από τον κ. Ηλιάδη δεν την έλαβαν γραπτώς. Οι Διαιτητές κατέληξαν στο να καταθέσουν την πρωτογενή Αίτηση κατόπιν της συμβουλής από τον κ. Ηλιάδη. Πρόκειται για την αίτηση Τεκμήριο Σ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, η οποία τελικά καταχωρήθηκε και συντάχθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 μετά από συναντήσεις και συμβουλές από τον κ. Ηλιάδη. Οι Διαιτητές δεν είχαν ζητήσει τις απόψεις των μερών για το δεύτερο ερώτημα που εμπεριέχεται στην αίτηση διότι ήδη από την αλληλογραφία και συζητήσεις οι Διαιτητές είχαν πλήρη εικόνα για τις απόψεις των μερών και δεν θεώρησαν ότι χρειαζόταν κάτι επιπρόσθετο. Ακολούθησε συζήτηση ως προς το κατά πόσο οι Αιτητές είδαν για πρώτη φορά την πρωτογενή αίτηση (Τεκμήριο Σ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος) μετά που καταχωρήθηκε. Ακολούθησαν ερωτήσεις και απαντήσεις σε σχέση με την επιστολή της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 προς τον κ. Γεωργιάδη (Τεκμήριο Φ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Ο μάρτυρας δεν αμφισβήτησε ότι ήταν με το Τεκμήριο Φ που έγινε η πρώτη ενημέρωση των Αιτητών, ότι οι Διαιτητές είχαν ζητήσει και έλαβαν τη γνώμη νομικού και κάποιου Πρωτοκολλητή για το υπόμνημα/αίτηση. Με αναφορά στην παράγραφο 17 του Τεκμηρίου Ι στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος, ρωτήθηκε αν επιμένει ότι δεν όφειλαν να ενημερώσουν τα μέρη προτού ζητήσουν γνωμάτευση κάποιου τρίτου νομικού. Οπότε απάντησε: «Πιστεύω ότι κάναμε αρκετά από αυτά και όταν συζητήσαμε μαζί σας αρχικά για το πώς θα προχωρήσουμε να πάρουμε μια γνωμάτευση για το θέμα της απουσίας των σελίδων. Θυμούμαι ότι συμφωνήθηκε και δεχθήκατε τον κ. Μαρκίδη αρχικά για να πάρουμε τη γνωμάτευση. Μετά όμως υπήρχαν κάποιες διαφωνίες μεταξύ σας. Υπήρξε όλη αυτή η ανταλλαγή απόψεων όπως την διαβάσατε και προηγουμένως στα e-mail και καταλήξαμε εμείς με το να υποβάλουμε την πρωτογενή αίτηση στο Δικαστήριο.» Κατόπιν ερωτήσεως πρόσθεσε ότι, προτού ζητήσουν την γνωμάτευση από τον κ. Ηλιάδη δεν γνώριζαν τα μέρη αν συμφωνούσαν να δώσει γνωμάτευση ο κ. Ηλιάδης. «Η άποψη του κ. Ηλιάδη ήταν μια άποψη την οποία επεξεργαζόμασταν άρα δεν θεωρήσαμε ότι υπήρχε οτιδήποτε το οποίο θα έπρεπε να ενημερώσουμε. Δηλαδή δεν καταλήξαμε να κάνουμε εμείς κάτι επειδή μας είπε ο κ. Ηλιάδης θα κάνετε αυτό.» Ακολούθησε συζήτηση αναφορικά με το ύφος της Διαιτητού στην επιστολή της ημερομηνίας 03.05.2011 Τεκμήριο Υ. Κατόπιν ερωτήσεων διευκρίνισε ότι ο ίδιος είναι Διαιτητής εδώ και έξι χρόνια. Μετά την καταχώρηση της πρωτογενούς αίτησης δεν έλαβαν περαιτέρω νομική συμβουλή. Δεν καταχωρήθηκαν ενστάσεις στην αίτηση. Κατά την επανεξέταση, ανέφερε ότι ο ίδιος διορίστηκε Διαιτητής από τους Αιτητές τον Ιανουαρίου του 2007, δεν υπήρχε έγγραφο διορισμού, αλλά ο ίδιος είχε στείλει επιστολή αποδοχής ημερομηνίας 13.01.2007 στην οποία ανέφερε τους όρους διορισμού του και την αμοιβή του (£35.00). Δεν καθυστερούσε, ούτε εκβίαζε, μέχρι να καθοριστεί μεγαλύτερη αμοιβή από αυτή που αρχικά είχε συμφωνηθεί. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ακρόασης καθώς και τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσαν. Όσον αφορά τον κ. Όθωνος: Παρακολουθώντας τον δεν έχω πειστεί ότι η αιτία της καταχώρησης της επίδικης αίτησης είναι ο κλονισμός της εμπιστοσύνης και μάλιστα και προς τους δύο Διαιτητές, παρά η γενικότερη επιθυμία για απεμπλοκή από τη διαδικασία της διαιτησίας. Όσον αφορά τον κ. Λόρδο, Διευθυντή των Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 1: Όπως και στην περίπτωση του κ. Όθωνος, η αξιολόγηση της μαρτυρίας του από το παρόν Δικαστήριο δεν αφορά αναφορές του μάρτυρα που άπτονται της ουσίας των διαφορών μεταξύ των Αιτητών και των Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 1 και που είναι αντικείμενο της διαιτησίας και δεν αφορά αναφορές του μάρτυρα που άπτονται την ουσία της αίτησης 44/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Σε κάθε περίπτωση κατά την αντεξέταση του ο κ. Λόρδος έπεισε ότι ουδεμία γνωριμία υπάρχει μεταξύ του και οποιωνδήποτε από τους Διαιτητές (πλην του ότι είχε δει την Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 έξω από την αίθουσα του Δικαστηρίου). Ούτως ή άλλως ο ίδιος δεν ήταν παρών κατά την ακρόαση ή σε οποιεσδήποτε συναντήσεις για τη Διαιτησία και σε πάρα πολλές περιπτώσεις κατά την αντεξέταση του εξέφραζε απλώς τη δική του άποψη ως προς τη συμπεριφορά των Διαιτητών από πληροφορίες που είχε για την διαδικασία και με αναφορά στα διάφορα Τεκμήρια. Η μαρτυρία του δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την επίδικη αίτηση. Όσον αφορά την Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2: Έχω εξετάσει τις απαντήσεις και της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 σημείο προς σημείο αλλά και σφαιρικά τη μαρτυρία της. Δεν αγνοώ ότι υπήρξαν κάποια σημεία της μαρτυρίας της όπου οι απαντήσεις της δεν ήταν ορθές όπως π.χ. όταν ρωτήθηκε από τον κ. Γεωργιάδη κατά πόσο στη δικάσιμο της διαιτησίας ημερ. 31.5.2010 είπε «πως τα έφερες έτσι χάλι», απάντησε «το σχόλιο το οποίο έκαμα δεν ήταν πως τα έφερες έτσι χάλι, αυτό το οποίο έλεγε ο μάρτυρας ήταν ότι έβαζε το σκριτ, δεν το άπλωνε για όλη την επιφάνεια αλλά το άφηνε μέχρι εκεί και μετά έβαζε άμμο». Να επισημανθεί όμως ότι η απάντηση δόθηκε μετά που την προηγούμενη δικάσιμο είχε ακουστεί το σχετικό απόσπασμα στο Δικαστήριο όπου η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 ακούγεται να λέει αυτή τη φράση. Οπότε δεν θα είχε νόημα εσκεμμένα να αρνήθηκε ότι το είπε. Πάντως όταν ξανακούστηκε το σχετικό απόσπασμα δέχτηκε ότι το είπε. Εξάλλου όταν αμέσως μετά ρωτήθηκε κατά πόσο στο απόσπασμα που είχε ακουστεί στην προηγούμενη δικάσιμο είχε πει «τούτο ήταν το πρόβλημα σας» δεν το απέκλεισε ότι είπε αυτή τη φράση. Επιπρόσθετα δεν αγνοώ τη διαφορετική εξήγηση που έδωσε (σε σχέση με την εξήγηση του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3) αναφορικά με το λόγο που καταχωρήθηκε η αίτηση 441/11 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Όμως εξετάζοντας σφαιρικά την όλη μαρτυρία της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 διαπιστώνεται ότι ήταν διατεθειμένη να αναφέρει αυτά που θυμόταν σε σχέση με τη δικαστική διαδικασία π.χ. για το θέμα της επανόρθωσης του συμβολαίου (rectification) δέχθηκε ότι είχε εκφέρει την άποψη της ως προς την περαιτέρω διαδικασία σε μια συζήτηση εκτός πρακτικών στην παρουσία και των δύο δικηγόρων. Επίσης δέχθηκε ότι είναι Διαιτητής σε άλλη διαδικασία όπου ένας από τους δικηγόρους είναι ο κ. Δημητρίου. Εκείνο που αρνήθηκε να αναφέρει είναι τα ονόματα των διαδίκων με πρόθεση προφανώς να προστατεύσει την εμπιστευτικότητα σε σχέση με την άλλη διαιτησία και συνεπώς τούτο δεν αποκαλύπτει διάθεση απόκρυψης σχετικού σημείου. Γενικά διαφαίνεται ένα θέμα αυθορμητισμού της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 παρά μη ειλικρίνειας. Η περαιτέρω αξιολόγηση της φαίνεται και σε άλλα διάφορα σημεία της απόφασης. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 ήταν ειλικρινής μάρτυρας, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και σε κάθε περίπτωση έπεισε για την αντικειμενικότητα του. ΚΥΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ: Δεν έχει αμφισβητηθεί και αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι με έγγραφο συμβολαίου ημερομηνίας 01.05.2002 στα οποία περιλαμβάνεται το Έντυπο Κυρίως Συμβολαίου για Οικοδομικά έργα (Χωρίς Ποσότητες) (στο εξής το «Συμβόλαιο»), οι Καθ' ων η Αίτηση Bardsey Enterprises Ltd (οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1) ανέθεσαν στους Αιτητές την ανέγερση κατοικιών στη Δρούσια Πάφου (Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Όθωνος). (Διευκρινίζεται ότι στη Διαιτησία είχε τεθεί θέμα κατά πόσο το Συμβόλαιο περιλαμβάνει τις ορθές σελίδες). Κατά την εκτέλεση του έργου προέκυψαν διαφορές μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση Αρ.
72. Αποτέλεσμα του πιο πάνω ήταν η έγερση από τους Αιτητές της Αγωγής Αρ. 2455/06 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση Αρ.
73. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 1 είχαν καταχωρήσει ανταπαίτηση στην Αγωγή. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ότι οι Αιτητές πρώτοι είχαν κινήσει τη δικαστική διαδικασία της Διαιτησίας με βάση το άρθρο 36 του Συμβολαίου, ορίζοντας τον κ. Γιάννη Οικονομίδη, πολιτικό μηχανικό, ως Διαιτητή από τις 13.1.
74. Ακολούθως την 20.10.2008, στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής 2455/06, έγιναν οι εξής δηλώσεις εκ μέρους των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 αντίστοιχα, σε σχέση με την παραπομπή των διαφορών σε διαιτησία: «Για Ενάγοντες κ. Αγ. Γεωργιάδης Για Εναγόμενους κα Κορακίδου για κ. Λαμπριανίδη για κ. κ. Ιωαννίδη και Δημητρίου κ. Γεωργιάδης Οι δύο πλευρές συμφωνούν όπως σύμφωνα με το άρθρο 36 του Περί Δικαστηρίων Νόμου παραπεμφθούν τα θέματα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 της δήλωσης συμβιβασμού που έγινε εκείνη την ημέρα Τεκμήριο Α προς εκδίκαση από δύο Διαιτητές. Έχει ήδη οριστεί από τους Ενάγοντες σύμφωνα με το άρθρο 36 του συμβολαίου το οποίο έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο ως παράρτημα Β. Το όνομα του δεύτερου Διαιτητή είναι κα Άννα Στυλιανού και έχει διοριστεί από τους εναγόμενους. Και οι δύο Διαιτητές έχουν αποδεχθεί. Ως προς τα έξοδα της διαιτητικής διαδικασίας καταχωρούμε έγγραφο δήλωση μας. Δικαστήριο Σημειούται ως Τεκμήριο Γ. κ. Γεωργιάδης Με αυτά τα στοιχεία που σας έχομε δώσει παρακαλούμε όπως η υπόθεση ως προς όλα τα ζητήματα εξαιρουμένου του ζητήματος με γράμμα Γ δοθούν οδηγίες να εκδικαστούν από τους δύο Διαιτητές σύμφωνα με τους όρους του μεταξύ μας συμβιβασμού και τους όρους του μεταξύ μας συμβολαίου. Έχοντας υπόψη τη φύση της υπόθεσης ζητούμε όπως η υπόθεση παραμείνει για οδηγίες σε περίοδο τουλάχιστον 6 μηνών για να έχομε την απόφαση των Διαιτητών. κα Κορακίδου Συμφωνώ . Δικαστήριο Ενόψει της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων όπως περιέχεται στην παράγραφο 2 του Τεκμηρίου Α τα ζητήματα που προκύπτουν από τα δικόγραφα μέχρι σήμερα της παρούσας αγωγής εξαιρουμένου του ζητήματος με γράμμα Γ του αιτητικού μέρους της ανταπαίτησης θα αποφασιστούν από τους Διαιτητές που έχουν διοριστεί εκ μέρους των διαδίκων όπως αναφέρεται πιο πάνω, τα δε έξοδα της διαιτητικής διαδικασίας καθορίζονται με βάση το Τεκμήριο Γ το οποίο παραπέμπει στο άρθρο 36

(5)(ζ) του τεκμηρίου Β που αποτελεί το έντυπο του κυρίως συμβολαίου μεταξύ των διαδίκων. Μετά την έκδοση της απόφασης από μέρους των Διαιτητών το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην εκδίκαση του μέρους Γ του αιτητικού της ανταπαίτησης.»

1. Όπως προκύπτει από την παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος, αρχικά οι Αιτητές είχαν συμφωνήσει με το Διαιτητή κ. Οικονομίδη ως αμοιβή του Λ.Κ.35 την ώρα από 13.01.2007 με αύξηση 8% ανά έτος. Ενώ η ωριαία χρέωση που είχε συμφωνηθεί μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 ήταν €120 από το 2010 με αύξηση 10% ανά εξάμηνο.
2. Η προκαταρκτική συνάντηση για τη διαιτησία έγινε την 27.5.2009 στη Λεμεσό. Εκεί παρόντες ήταν από πλευράς των αιτητών ο δικηγόρος κ. Άγις Γεωργιάδης, ο κ. Αντρέας Οθωνος και από πλευράς των Καθ'ων η αίτηση 1 Bardsey ο δικηγόρος κ. Κωνσταντίνος Λαμπριανίδης.
3. Ακολούθως την 29.5.09 οι Διαιτητές εξέδωσαν την οδηγία αρ. 1 (Τεκμήριο Δ στην Ενορκη Δήλωση του κ. ΄Οθωνος). Σε εκείνη την οδηγία καταγράφονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Λόγω του ότι Δόθηκαν διαφορετικοί όροι Διαιτητών μέχρι σήμερα λόγω του ότι κατ' αρχή και οι δύο Διαιτητές προσεγγίστηκαν ξεχωριστά από τα μέρη, ΚΑΙ λόγω του ότι Οι Διαιτητές συμφώνησαν σε κοινούς όρους εντολής βάση των όρων εντολής της κυρίας Στυλιανού οι οποίοι έγιναν ήδη αποδεκτοί από την πλευρά των Καθ'ων η αίτηση Οι κοινοί όροι των Διαιτητών θα σταλούν για υπογραφή στα μέρη σε μία εβδομάδα και θα σταλούν πίσω στους Διαιτητές.» Στο Τεκμήριο Δ επισυνάπτεται επίσης και άλλο έγγραφο με τίτλο «Οροι Διαιτητών» όπου καταγράφεται, μεταξύ άλλων, ότι η χρέωση ανά ώρα απασχόλησης θα είναι 120 ευρώ. Στην ίδια οδηγία αρ. 1 ημερομηνίας 29.5.09 οι Διαιτητές αναφέρονται και σε άλλα θέματα όπως, μεταξύ άλλων, στη διαδικασία και στο πρόγραμμα της διαιτησίας (περιλαμβανομένων και οδηγιών για καταχώρηση των δικογράφων).
4. Οι Αιτητές, με επιστολή του δικηγόρου τους κ. Γεωργιάδη ημερ. 10.06.2009 προς τους δύο Διαιτητές (Τεκμήριο ΣΤ της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος) διαφώνησαν ως προς την πιο πάνω προσέγγιση για την αμοιβή των Διαιτητών.
5. Η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 απέστειλε στα μέλη του Chartered Institute of Arbitrators, Cyprus Branch και του Arbitration Club πρόσκληση ημερομηνίας 8.7.09 (Τεκμήριο Ζ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος).
6. Με επιστολή του ημερομηνίας 8.7.09 (μέρος του Τεκμηρίου Η της ένορκης δήλωσης του κ. Όθωνος) ο κ. Πέτρος Ζωγράφος αποδέχθηκε τον διορισμό του ως επιδιαιτητής στην διαιτησία.
7. Την 3.2.2010 οι Διαιτητές εξέδωσαν την οδηγία αρ. 3 Τεκμήριο Η στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος.
8. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του κ. Οθωνος η οποία συνοδεύει την αίτηση και το Τεκμήριο Γ της ένορκης δήλωσης του, τα δικόγραφα αναφορικά με την εν λόγω διαιτησία έκλεισαν μέχρι τον Απρίλιο του
10. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος η οποία συνοδεύει την επίδικη αίτηση, ο κ. Όθωνος ήταν ο πρώτος μάρτυρας στη διαιτησία καταθέτοντας την γραπτή του δήλωση στις 20.5.
12. Την 28.5.2010 οι Διαιτητές εξέδωσαν την οδηγία αρ. 9 (Τεκμήριο Θ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος).
13. Η αντεξέταση του κ. Όθωνος στη διαιτησία άρχισε την 31.5.
14. Σε εκείνη τη δικάσιμο ο Καθ΄ου η Αίτηση αρ. 3 ανέφερε ότι οι σελίδες 19 με 22 του Συμβολαίου ήταν λανθασμένες.
15. Την 31.5.2010 υπογράφηκε μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 η γραπτή συμφωνία για παραπομπή διαφορών σε διαιτησία (Τεκμήριο Ι στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Με το Τεκμήριο Ι συμφωνήθηκε μεταξύ άλλων ότι και οι δύο Διαιτητές θα αμείβονταν €100 ανά ώρα.
16. Δεν έχει αμφισβητηθεί και αποτελεί πραγματικό γεγονός η αναφορά στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος ότι μετά την υπογραφή του Τεκμηρίου Ι η αγωγή 2455/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου αποσύρθηκε.
17. Την 4.6.2010 και 30.7.2010 συνεχίστηκε η αντεξέταση του κ. Όθωνος.
18. Στις 25.08.2010, κατά την κύρια εξέταση του κ. Σφήκα (2ος μάρτυρας των αιτητών) του ζητήθηκε να καταθέσει ως τεκμήριο στη διαιτησία σελίδες 19-22 ως σελίδες που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των αιτητών έπρεπε να είχαν περιληφθεί στο Συμβόλαιο.
19. Την 27.08.2010 οι Αιτητές υπέβαλαν προς τους Διαιτητές αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης αναφορικά με το θέμα που προέκυψε με τις σελίδες 19 - 22 του συμβολαίου (Τεκμήριο Λ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος).
20. Την 02.09.2010 οι Διαιτητές εξέδωσαν την Οδηγία αρ. 10 (Τεκμήριο 2) στην ένορκη δήλωση του κ. Κ. Λόρδου που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ων η αίτηση αρ.
21. Στην εν λόγω οδηγία γίνεται καταρχήν αναφορά στην δικάσιμο ημερομηνίας 25.08.2010 κατά την οποία έδινε μαρτυρία ο κ. Σφήκας και είχε εγερθεί το θέμα των συμβολαίων. Ακολούθως αναφέρω στην οδηγία τα εξής: «.Συμφωνήθηκε όπως - Τεθεί το θέμα που προκύπτει για γνωμάτευση σε κοινώς αποδεκτό δικηγόρο. - Τα μέρη επέλεξαν τον κ. Αλέκο Μαρκίδη σαν τον κοινώς αποδεκτό δικηγόρο ΚΑΙ - Συμφωνήθηκε όπως οι δικηγόροι ετοιμάσουν τα ερωτήματα που θα τεθούν για γνωμάτευση από τον κ. Μαρκίδη για να σταλούν στη συνέχεια από τους Διαιτητές προς τον κ. Μαρκίδη. - Για αυτό το λόγο η συνάντηση στις 26.08.2010 ακυρώθηκε. Εν τω μεταξύ - Ο δικηγόρος των αιτητών αιτήθηκε όπως τροποποιήσει την έκθεση απαίτησης και έστειλε την συγκεκριμένη τροποποίηση που αιτείται και που αφορά την περίληψη των τυποποιημένων σελίδων 19-22 στην έκθεση απαίτησης και αιτείται όπως δεν προχωρήσουν οι Διαιτητές στο να ζητήσουν γνωμάτευση από τον κ. Μαρκίδη. Ενώ - Ο δικηγόρος των Καθ΄ων η αίτηση φέρει ένσταση στην αίτηση για τροποποίηση. Και τώρα - Έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά την όλη κατάσταση όπως διαμορφώνεται κρίνουμε ότι η γνωμάτευση του κ. Μαρκίδη ως προς το θέμα που προκύπτει είναι πολύ σημαντική και αναγκαία προτού γίνει η οποιαδήποτε τροποποίηση στα δικόγραφα, η οποία τροποποίηση θα πρέπει να μελετηθεί κατά πόσο θα είναι αποδεκτή σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Γι΄αυτό το λόγο - Οι δύο δικηγόροι θα συντάξουν τα ερωτήματα προς τον κ. Μαρκίδη μέχρι τις 08.09.2010 και θα έχουν έτοιμες τις αγορεύσεις τους για να δοθούν προς αυτόν μέχρι τις 20.09.2010..» ..........
22. Από τη μαρτυρία δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί και αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι την 14.10.2010 πραγματοποιήθηκε συνάντηση για τη διαιτησία στο γραφείο της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 όπου παρόντες από την πλευρά των Αιτητών ήταν ο κ. Άγις Γεωργιάδης και από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 ο κ. Ανδρέας Δημητρίου.
23. Την 18.10.2010 εκδόθηκε από τους Διαιτητές η Οδηγία αρ. 12 (Τεκμήριο Μ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Παρατίθεται αυτούσιο το κείμενο της Οδηγίας αρ. 12: «.Πραγματοποιήθηκε συνάντηση για την πιο πάνω Διαιτησία στις 14.10.2010 στις 3:30μ.μ. όπως ήταν προγραμματισμένη στο γραφείο της Διαιτητού κ. Άννας Ιακώβου Στυλιανού στη Λευκωσία. Παρόντες από πλευράς των Αιτητών ήταν ο δικηγόρος κ. Άγις Γεωργιάδης του Δικηγορικού Γραφείου Χρήστος και Τηλέμαχος Γεωργιάδης ΔΕΠΕ και ο κ. Αντρέας Δημητρίου του Δικηγορικού Γραφείου Ιωαννίδης Δημητρίου. Οι πιο κάτω οδηγίες δίνονται κοινή συναινέσει ως εξής: Διευκρινίζεται ότι:
24. Ο κ. Ζωγράφος θα καλείται και θα παρίσταται στην Διαιτησία μόνο κατά την εξέταση του μάρτυρα κ. Ανδρέα Σφήκα. Ως εκ τούτου δεν θα αποστέλλεται αντίτυπο της αλληλογραφίας προς αυτόν.
25. Ο κ. Αλέκος Μαρκίδης είναι ο δικηγόρος που επιλέχτηκε σαν ο δικηγόρος που θα έδινε γνωμάτευση προς τους Διαιτητές για το θέμα που προέκυψε κατά την ακρόαση στις 25.08.
27. Παρόλο που έχει επιτραπεί το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σαν τρόπος επικοινωνίας, αυτό δεν θα χρησιμοποιείται για αγορεύσεις ή αιτήσεις, εκτός και εάν ειδικά ζητηθεί από τους Διαιτητές.
28. Επιβεβαιώνεται ότι έχει αποφασιστεί ότι δεν θα κρατούνται πρακτικά άλλα θα ηχογραφούνται μόνο οι ακροάσεις. Λόγω του ότι
29. Ο δικηγόρος των Αιτητών έκανε αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ΚΑΙ
30. Αιτήθηκε όπως η διαδικασία που αποφασίστηκε κατά την προηγούμενη ακρόαση στις 25.08.2010 όπου θα αποστελλόταν ερωτήματα για γνωμάτευση στον κ. Αλέκο Μαρκίδη, δεν προχωρήσει. Αποφασίζουμε ότι:
31. Η διαδικασία για αποστολή ερωτήματος για γνωμάτευση προς τον κ. Μαρκίδη δεν θα προχωρήσει.
32. Μέχρι τις 05.11.2010, ο δικηγόρος των Καθ΄ων η αίτηση θα αποστείλει την απάντηση του προς την αίτηση τροποποίησης του δικηγόρου των Αιτητών και ακολούθως οι Διαιτητές θα παραπέμψουν το θέμα που προκύπτει για απόφαση από το Δικαστήριο αφού ετοιμαστεί το περίγραμμα της παραπομπής αυτής από τους δικηγόρους.».
33. Ακολούθησε το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 29.10.2010 του κ. Γεωργιάδη προς τους δύο Διαιτητές και κοινοποίηση στον κ. Δημητρίου [Τεκμήριο Ν) στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος. Παρατίθεται αυτούσιο το κείμενο του μηνύματος: «Σας στέλνω υπόδειγμα υπομνήματος που ετοίμασα βασιζόμενος στο Russel on Arbitration

(1963). Το υπόμνημα μπορεί να καταχωρηθεί στη Λεμεσό ή τη Λευκωσία εφόσον η συμφωνία για τον τόπο διεξαγωγής της διαιτησίας είναι Λεμεσό ή Λευκωσία, ανάλογα με τις περιστάσεις. Εισηγούμαι να καταχωρηθεί Λεμεσό ώστε να μοιραστεί η απόσταση μεταξύ Πάφου και Λευκωσίας. Διαφορετικά τα έξοδα των Απαιτητών θα είναι δυσανάλογα. Το pdf αποτελείται από το σχετικό άρθρο του νόμου, τα αποσπάσματα από τον Russel και μία απόφαση που πιθανόν να σας φανεί χρήσιμη. Αναφορικά με την παρ. 4 της Οδηγίας αρ. 12, διευκρινίζω και γραπτώς ότι οι Απαιτητές δεν συμφωνούν να ηχογραφούνται μόνο οι ακροάσεις. Η θέση τους είναι ότι πρέπει να ηχογραφούνται όλες και ολόκληρες οι συναντήσεις ώστε να κρατείται πρακτικό για όσα αναφέρονται ενώπιον των διαιτητών και που δυνατόν να επηρεάσουν την κρίση τους.». Με το ίδιο μήνυμα ο κ. Γεωργιάδης έστειλε στους Διαιτητές το σχέδιο υπομνήματος που ετοίμασε ο ίδιος.

1. Ακολούθησε η Οδηγία των Διαιτητών αρ. 13 ημερ. 02.11.
2. Παρατίθεται αυτούσιο το κείμενο της Oδηγίας (Τεκμήριο Ξ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος): "Λόγω του ότι - Τέθηκε θέμα από το δικηγόρο των Αιτητών σχετικά με την επιλογή δικαστηρίου (Λεμεσού ή Πάφου) στο οποίο θα παραπεμφθεί από τους Διαιτητές το νομικό ερώτημα που προέκυψε στην πιο πάνω διαιτησία. - Διευκρινίζεται ότι αυτό δεν αφορά τους δικηγόρους αλλά τους Διαιτητές οι οποίοι έχουν ήδη αποφασίσει ότι το θέμα θα παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για πρακτικούς λόγους. - Όσον αφορά το θέμα που θέτει ο δικηγόρος των Αιτητών για τα πρακτικά οι Διαιτητές δεν έχουν πρόβλημα νοούμενου ότι τα Μέρη θα επωμιστούν τα κόστα και θα φροντιστούν να παρευρίσκεται έμπειρη στενογράφος στην επόμενη συνάντηση."
3. Ακολούθως ο κ. Γεωργιάδης απέστειλε επιστολή προς τους Διαιτητές με αντίγραφο στον κ. Α. Δημητρίου ημερ. 05.11.2010 (Τεκμήριο Ο στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Με την επιστολή αυτή ο κ. Γεωργιάδης ζητά από τους Διαιτητές να αιτιολογήσουν την απόφαση τους για την καταχώρηση του υπομνήματος στο Ε. Δ. Λευκωσίας απόφαση με την οποία εκφράζει την διαφωνία του. Εισηγούμενος ότι η καταχώρηση στην Λεμεσό είναι μέση και πιο πρακτική λύση. Εκφράζει επίσης τη θέση ότι όλα τα πρακτικά θα πρέπει να κρατούνται με τον ίδιο τρόπο και ότι η απαίτηση των Διαιτητών για έμπειρη στενογράφο όσον αφορά τα πρακτικά των συζητήσεων δεν δικαιολογείται αφού τους επισημαίνει ότι οι Διαιτητές είχαν συμφωνήσει ότι τα πρακτικά της εξέταση των μαρτύρων θα κρατούνται με μαγνητοφώνηση.
4. Οι Διαιτητές συμπλήρωσαν το προσχέδιο υπομνήματος που είχε ετοιμάσει ο κ. Γεωργιάδης και το έστειλαν στα μέρη για να τοποθετηθούν επί του περιεχομένου του. Το συμπληρωμένο προσχέδιο είναι το Τεκμήριο Π. Ακολούθησαν τα ηλεκτρονικά μηνύματα, Τεκμήριο Ρ, αναφορικά με το περιεχόμενο του υπομνήματος.
5. Ακολούθως την 20.04.2011 οι Διαιτητές καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την αίτηση υπ' αριθμό 441/11 (Τεκμήριο Σ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος).
6. Εν τω μεταξύ την 19.04.2011 η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 απέστειλε επιστολή προς τον κ. Γεωργιάδη και τον κ. Δημητρίου στην οποία επισυνάπτεται το τιμολόγιο της Διαιτητή (Τεκμήριο Τ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος).
7. Ακολούθησε η εξής επιστολογραφία. - Ηλεκτρονικό μήνυμα του κ. Γεωργιάδη προς τους Διαιτητές (με αντίγραφο προς τον κ. Δημητρίου ημερ. 03.05.2011) (Τεκμήριο Υ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). - Η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 απάντησε με επιστολή ημερ. 05.05.2011 προς τον κ. Γεωργιάδη και τον κ. Δημητρίου (Τεκμήριο Φ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος).
8. Η Αίτηση 441/2011 ορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την 09.05.
9. Το πρακτικό της εν λόγω εμφάνισης είναι το Τεκμήριο Χ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος.
10. Ως προς το επάγγελμα των δύο Διαιτητών: Η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 είναι επιμετρητής ποσοτήτων και ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 πολιτικός μηχανικός. Γενικά η μαρτυρία που έχει τεθεί ως προς την καταχώρηση δικογράφων, αιτήσεων, ανταλλαγή επιστολών, δεν έχει αμφισβητηθεί και συνεπώς αυτά αποτελούν πραγματικά γεγονότα αν και δεν αναφέρονται ρητά. Περαιτέρω ευρήματα προκύπτουν πιο κάτω σε άλλα σημεία της απόφασης. ΚΑΤΑ ΤΟΠΟΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Εγείρεται ως λόγος ένστασης από όλους τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Ο κ. Δημητρίου καταγράφει τη δική του θέση στη τελική του αγόρευση, στις σελίδες 5-9 όπου καταλήγει με την εξής εισήγηση: «Η παρούσα αίτηση έχει τον ουσιαστικότερο δεσμό της με το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, δεδομένου ότι η οποιαδήποτε διαφορά η οποία οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης προέκυψε κατά τη διάρκεια της διαιτησίας, η οποία λάμβανε χώρα στη Λευκωσία. Επομένως, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν κέκτηται δικαιοδοσίας για την εκδίκαση της παρούσας αίτησης.» Το Άρθρο 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου προνοεί τα εξής: «
11. -

(1)Το Επαρχιακόν Δικαστήριον, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 19, θα έχη πρωτόδικον δικαιοδοσίαν ίνα ακούη και αποφασίζη οιανδήποτε αγωγήν συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις - (α) η βάσις της αγωγής έχη προκύψει είτε καθ' ολοκληρίαν είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας δι' ην το δικαστήριον καθιδρύθη∙ (β) ο εναγόμενος ή οιοσδήποτε των εναγομένων, κατά τον χρόνον της εγέρσεως της αγωγής, διαμένη ή διεξάγη επάγγελμα εντός της επαρχίας δι' ην το δικαστήριον καθιδρύθη∙» Θέμα δικαιοδοσίας μπορεί να εξεταστεί σ' οποιοδήποτε στάδιο νοουμένου ότι όλα τα σχετικά γεγονότα είναι ενώπιον του Δικαστηρίου (Theofanous v. Georgiou

(1969)1 C.L.R. 203, βλ. επίσης Αίτηση για certiorari της Χρύσως Ηρακλέους

(1998)1 Α.Α.Δ. 1241 στη σελ. 1248: «Το ζήτημα δικαιοδοσίας καθίσταται αμιγώς νομικό μόνον εφόσον αποκρυσταλλώνεται η βάση πραγμάτων». Ανάλυση και ευρήματα σε σχέση με το θέμα της δικαιοδοσίας: Από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία προκύπτουν τα εξής πραγματικά γεγονότα σε σχέση με το θέμα αυτό: - Είναι ξεκάθαρο από τον ίδιο τον τίτλο της επίδικης αίτησης ότι οι Αιτητές έχουν την έδρα τους στην Πάφο, και οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 έχουν την έδρα στους στη Λάρνακα. - Στον τίτλο της αίτησης δεν εμπεριέχονται τα ονόματα των διαιτητών όμως στη δεύτερη σελίδα της αίτησης, στο κάτω μέρος της σελίδας καταγράφεται ότι η αίτηση απευθύνεται όχι μόνο στους Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 1 αλλά και στους δύο Διαιτητές από τους οποίους, η μεν Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 είναι από τη Λευκωσία, ο δε Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 από τη Λεμεσό. Παρατίθεται το σχετικό σημείο της αίτησης όπου καταγράφεται σε ποιους απευθύνεται η επίδικη αίτηση: «

1. κ.κ. Bardsey Enterprises Ltd, Lordos Properties, Πυργά, 7648, Λάρνακα.
2. κα Άννα Ιακώβου Στυλιανού, Χίου 10, Αγ. Δομέτιος, 2373, Λευκωσία.
3. κ. Γιάννη Οικονομίδη, Πηνελόπης 25, Νεάπολη, 3101, Λεμεσός.» - Η επίδικη αίτηση επιδόθηκε στους Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 1 όσο και στους Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 2 και
4. Όλοι τους καταχώρησαν ο καθένας την ένσταση του στην επίδικη αίτηση. - Η προκαταρκτική συνάντηση για τη διαιτησία έγινε την 27.5.09 στη Λεμεσό. - Ακολούθως την 29.05.2009 οι Διαιτητές εξέδωσαν την πρώτη οδηγία (Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Στην παρ. 8.01 αναφέρεται: «ο τόπος και ο χρόνος της ακρόασης θα καθοριστεί ανάλογα με την απόφαση για τη διαδικασία». - Την 29.10.10 ο κ. Γεωργιάδης απέστειλε επιστολή προς τους δύο πιο πάνω Διαιτητές με αντίγραφο στον κ. Δημητρίου (Τεκμήριο Ν στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος) όπου αναφέρει «το υπόμνημα μπορεί να καταχωρηθεί Λεμεσό και Λευκωσία εφόσον η συμφωνία για τον τόπο διεξαγωγής της διαιτησίας είναι Λεμεσό ή Λευκωσία ανάλογα με τις περιστάσεις». - Κατά την αντεξέταση της η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 δεν διαφώνησε ότι στην προκαταρκτική συνάντηση συμφωνήθηκε από όλα τα μέρη και Διαιτητές ότι η διαιτησία θα διεξαγόταν Λεμεσό ή Λευκωσία ανάλογα με τις περιστάσεις της κάθε συνάντησης. - Η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 κατά την αντεξέταση δέχτηκε ότι δεν υπήρξε συμφωνία ότι οι συναντήσεις θα γίνονταν μόνο στη Λευκωσία. - Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι κατά την προκαταρκτική συνάντηση στη Λεμεσό την 27.5.09 συμφωνήθηκε από τα μέρη και τους Διαιτητές ότι η Διαιτησία θα διεξαγόταν Λεμεσό ή Λευκωσία ανάλογα με τις περιστάσεις. - Από τη μαρτυρία προκύπτει επίσης ότι μεταγενέστερα όσες συναντήσεις έγιναν, έλαβαν χώρα στη Λευκωσία κυρίως επειδή ο κ. Δημητρίου προσέφερε το γραφείο του ως χώρο για τη διεξαγωγή της Διαιτησίας στη Λευκωσία. Από δε την αντεξέταση της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 προκύπτει ότι πέραν από την προκαταρκτική συνάντηση που έγινε στη Λεμεσό, είχε προγραμματιστεί ακόμα μία συνάντηση στη Λεμεσό, η οποία όμως αναβλήθηκε. Στη Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Limited,

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 1978 επισημάνθηκαν τα εξής: «ο όρος «αγωγή» περιλαμβάνει, σύμφωνα με τον ορισμό ο οποίος παρέχεται τόσο στο Άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου όσο και στον Κ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κάθε πολιτική διαδικασία, η οποία αρχίζει με κλητήριο ένταλμα ή με άλλο τρόπο που καθορίζεται από το Διαδικαστικό Κανονισμό σ΄ αυτή την περίπτωση, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Το άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου προσδιορίζει, επίσης, τα πρόσωπα τα οποία ενέχουν την ιδιότητα του ενάγοντα και του εναγομένου σε πολιτική διαδικασία. Ενάγων είναι κάθε πρόσωπο, το οποίο αξιώνει την παροχή θεραπείας από το δικαστήριο εναντίον άλλου προσώπου, σε διαδικασία η οποία εγείρεται με κλητήριο ένταλμα, αίτηση, ή με αναφορά, ή με άλλη εναρκτήρια διαδικασία. Εναγόμενος είναι κάθε πρόσωπο, στο οποίο επιδίδεται το ένταλμα ή άλλο εναρκτήριο διαδικαστικό έγγραφο.» Συνεπώς η επίδικη αίτηση η οποία είναι πρωτογενής εμπίπτει στον όρο «αγωγή». Επιπρόσθετα τόσο η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 όσο και ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 3 εμπίπτουν στον όρο «Εναγόμενος». Όπως επισημαίνει ο κ. Γεωργιάδης στην παράγραφο 14 της αγόρευσης του στην Dynacon αποφασίστηκε ότι με την επίδοση της πρωτογενούς αίτησης στο Διαιτητή αυτός είχε προσλάβει την ιδιότητα του Εναγομένου. Συνεπώς με βάση το άρθρο 21(β) του Περί Δικαστηρίων Νόμου το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει δικαιοδοσία να ακούσει και να αποφασίσει την αίτηση αυτή εφόσον τουλάχιστον ένας από τους Καθ΄ ων η Αίτηση διαμένει και διεξάγει το επάγγελμα του στη Λεμεσό. Δεν έχει τεθεί αντίθετη επιχειρηματολογία από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση σε σχέση με το πιο πάνω σκεπτικό (στα πλαίσια δηλαδή του άρθρου 21

(1)(β) του Περί Δικαστηρίων Νόμου). Με βάση την πιο πάνω ανάλυση κρίνεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει δικαιοδοσία για να ακούσει την υπόθεση με βάση το άρθρο 21

(1)(β). Συνεπώς κρίνεται ότι δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση ως προς το κατά πόσο το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία και με βάση το άρθρο 21

(1)(α) του Περί Δικαστηρίων Νόμου. ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΙΤΗΤΩΝ, ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ - ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ: · Ως προς το έργο των διαιτητών: «Το έργο των διαιτητών είναι οιονεί δικαστικό. Δικαστική είναι και η αποστολή τους..... Η φύση του δικαστικού λειτουργήματος, καθιστά απαράδεκτη οποιαδήποτε επαφή ή συζήτηση των επιδίκων θεμάτων με οποιοδήποτε από τα μέρη έξω από το πλαίσιο της νενομισμένης διαδικασίας. Αυτό αποτελεί απόρροια του δικαστικού καθήκοντος και της ευπρέπειας που πρέπει να χαρακτηρίζει την συμπεριφορά του δικαστή, ανεξάρτητα από τον κλονισμό που επιφέρει απόκλιση από το αναμενόμενο επίπεδο συμπεριφοράς στην αμεροληψία του. Τα ίδια ισχύουν και για τον διαιτητή ο οποίος ασκεί οιονεί δικαστικό καθήκον. Το πρέπον της συμπεριφοράς των διαιτητών δεν συσχετίζεται μόνο με τα εχέγγυα αμεροληψίας, αλλά και με τη συμπεριφορά εκείνη η οποία αναμένεται από άτομο το οποίο λειτουργεί δικαστικά. Οι διάδικοι αλλά και το κοινό δικαιολογημένα αναμένουν ότι πρόσωπα που αναλαμβάνουν δικαστικά καθήκοντα συμπεριφέρονται κατά τρόπο σύμφωνο με την αποστολή του απρόσωπου και απερίσπαστου κριτή. Απόκλιση από τα θέσμια αυτά, τείνει να κλονίσει την εμπιστοσύνη στους δικαστές και να διασαλεύσει την πίστη στους φορείς της δικαιοσύνης... Οι διάδικοι ακούονται στο πλαίσιο της δίκης και ποτέ έξω από αυτήν (Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 717, στις σελ. 723, 724)». · Ως προς το πώς διεξάγεται η διαιτησία «Η διαιτησία διεξάγεται σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομικές αρχές (Halsbury's ανωτέρω, παραγρ. 670). Μια από τις συνέπειες είναι ότι η διαιτησία διεξάγεται υπό μορφή προφορικής ακρόασης, εκτός βέβαια αν οι διάδικοι συμφωνήσουν διαφορετικά (Altco Ltd v. Sutherland

(1971)2 Lloyd's Rep 515), (A.N. Stasis Estates Co Ltd v. G.M.P Katsambas Ltd

(2001)1 Α.Α.Δ. 2006) στη σελίδα 2010. · Ως προς τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων του διαιτητή: «Ο διαιτητής θεωρείται λειτουργός του δικαστηρίου. Ο διαιτητής θα πρέπει να είναι προσηλωμένος και να συμμορφώνεται αυστηρά με τους όρους του διορισμού του (Winter v. White

(1819)1 B & B 350, 357). Ως λειτουργός του δικαστηρίου, είναι υποχρεωμένος να τηρεί τους δικονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στις δικαστικές διαδικασίες. Διαφορετικά θα προέκυπτε κίνδυνος δημιουργίας ενός συστήματος διαιτητικού δικαίου, ανεξάρτητου και ίσως διαφορετικού από το νόμο και τις διαδικασίες που εφαρμόζονται στα δικαστήρια της χώρας, με απρόβλεπτες συνέπειες, μια και ο κάθε διαιτητής θα μπορούσε να εφαρμόζει κανόνες, τόσο του ουσιαστικού, όσο και του δικονομικού δικαίου, που κατά τη δική του κρίση τυγχάνουν εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση, με αποτέλεσμα να παραβιάζεται η ισονομία, βασική αρχή του δικαίου (βλ. Stasis (πιο πάνω) στη σελ. 2010). Επίσης στην υπόθεση Charalambos Galatis v. Sofronios Savvides and Another

(1966)1 C.L.R. 87 στη σελίδα 96 επισημάνθηκαν τα εξής: "The first principle in arbitration is that the arbitrator must act fairly to both parties, and that he must observe in this the ordinary well-understood rules for the administration of justice. The arbitrator must not hear one party or his witnesses in the absence of the other party or his representative except in few cases, where exceptions are unavoidable, both sides must be heard and each in the presence of the other". · Σύμφωνα με τη νομολογία τα δικαστήρια δεν επεμβαίνουν με ευκολία σε διαιτητικές διαδικασίες. Η επισήμανση αυτή έγινε στη Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd, Πολιτική Έφεση, ημερομηνίας 19.5.2010: «Όπως δε εξηγείται και στη μεταγενέστερη 23η έκδοση του Russell on Arbitration

(2007), σελ. 375, παρ. 7-056, τα Δικαστήρια ήταν πάντοτε απρόθυμα να επεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες, εκτός όπου η νομοθεσία παρείχε ειδικά τέτοια δυνατότητα, οι δε αποφάσεις των διαιτητών γενικώς δεν ήταν δεκτικές αναθεώρησης από το Δικαστήριο, εκτός στο βαθμό που ο διαιτητής υπερέβη τη δικαιοδοσία του ή ενήργησε κατά τρόπο πασιφανή εναντίον των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης.» Το Άρθρο 20 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 και ο όρος «misconduct»: Το Άρθρο 20 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 προνοεί τα εξής: · «

(1)Όταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επιδεικνύει κακή συμπεριφορά ή χειρίζεται κακώς την υπόθεση, το Δικαστήριο δύναται να τον απομακρύνει.

(2)Όταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση, ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση.» · Σε σχέση με το Άρθρο 20

(1)του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 εξηγήθηκαν τα εξής στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 717, στις σελ. 720 και 722: - Το Άρθρο 20

(1)αποτελεί μετάφραση του αρχικού κειμένου του Άρθρου 20

(1)διατυπωμένου στα Αγγλικά, το οποίο έχει ως εξής: "When an arbitrator or umpire has misconducted himself or the proceedings, the Court may remove him." - Η αντιπαραβολή των δύο κειμένων γίνεται ώστε να επισημανθεί ότι ο αγγλικός όρος «misconduct», στο πλαίσιο που απαντάται καλύτερα αποδίδεται με τον ελληνικό όρο «ανάρμοστη» αντί «κακή» συμπεριφορά. (Βλ. Ν.67/88όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 79

(1)/97 και απόφαση της Ολομέλειας στην αίτηση Roula Mohamed

(1998)1 Α.Α.Δ. 1304. - Το Άρθρο 20

(1)αποτελεί αναπροσαρμογή του άρθρου 23

(1)του αγγλικού περί Διαιτησίας Νόμου του 1950. - Στον όρο «misconduct», ανάρμοστη συμπεριφορά, αποδίδεται ευρεία ερμηνεία, όπως προκύπτει από τις αγγλικές αποφάσεις ερμηνευτικές του άρθρου 23

(1)του περί Διαιτησίας Νόμου του

1. Αυτό διαφαίνεται από την ανάλυση του όρου «misconduct» στην οποία προέβη ο Λόρδος Denning στην Modern Engineering v. Miskin [1981] 1 Lloyd's Rep. 135 ... Περιλαμβάνει κάθε μορφή συμπεριφοράς, η οποία τείνει να διασαλεύσει και να καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία οι διάδικοι ή εκάτερος από αυτούς πρέπει να έχει στους Διαιτητές, ότι θα προέλθουν σε δίκαιη απόφαση. Άλλη απόφαση στην οποία μας παρέπεμψε η εφεσείουσα διαφωτιστική της σημασίας του όρου misconduct είναι η "Catalina" Owners v. "Norma" Owners 61 LI.L. Rep. 360 στην οποία κρίθηκε ότι παρατήρηση κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης μειωτική για τη ροπή προς την αλήθεια μαρτύρων της εθνικής προέλευσης εκείνων που κατέθεσαν, θεωρήθηκε ανάρμοστη συμπεριφορά και αποκαλυπτική προκατάληψης ασυμβίβαστης με την αμεροληψία από την οποία πρέπει να διαπνέεται ο διαιτητής.» · Στο Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση τόμος 2 στη σελ. 57 παράγρ. 126, αναλύεται ο όρος «misconduct» στα πλαίσια των λόγων παραμερισμού μιας διαιτητικής απόφασης και στη βάση του Arbitration Act του 1950 που ίσχυε τότε. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα: «
2. What constitutes "misconduct." It is difficult to give an exhaustive definition of what amounts to misconduct on the part of an arbitrator or umpire. The expression is of wide import, including on the one hand bribery and corruption and on the other a mere mistake as to the scope of the authority conferred by the agreement of reference or a mere error of law appearing on the face of the award. ..if there has been irregularity in the proceedings, as, for example, where the arbitrator failed to give notice to the parties of the time and place of meeting, or where the agreement of reference required the evidence to be taken viva voce, and the arbitrator received affidavits, ...or where the umpire, after hearing evidence from both arbitrators, received further evidence from one without informing or hearing the other; if the arbitrator or umpire has failed to act fairly towards both parties, as, for example, by hearing one party and refusing to hear the other, or by taking instructions from or talking with one party in the a absence of the other, or by taking evidence in the a bsence of one party, or both parties, ..if the arbitrator or umpire refuses to state a special case himself or to allow an opportunity for an application to the Court to order a special case; if the arbitrator or umpire delegates any part of his authority whether to a stranger or to one of the parties, or even to a co-arbitrator; if the arbitrator or umpire accepts the hospitality of one of the parties such hospitality being offered with the intention of influencing his decision; ..or if he takes a bribe from either party." · Στη Σολωμού (ανωτέρω), που πρόκειται για σχετικά πρόσφατη απόφαση, συζητήθηκε η νομική εμβέλεια του άρθρου 20 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 και ιδιαίτερα η φράση «ανάρμοστη συμπεριφορά» («misconduct») στα πλαίσια όμως της παραγράφου 2 του άρθρου
3. Επειδή η έννοια του «misconduct» υπάρχει τόσο στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 20 όσο και στην πρώτη, αναφορικά με την απομάκρυνση Διαιτητή, θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω σχετικά αποσπάσματα της εν λόγω απόφασης: Εγείρεται προς απάντηση θεμελιακό ερώτημα ως προς τη νομική εμβέλεια του άρθρου 20 και ιδιαίτερα της φράσης «ανάρμοστη συμπεριφορά» («misconduct»). ............................... Ενδιαφέρει εδώ το εδάφιο

(2), εφόσον είχε επιδιωχθεί πρωτοδίκως η ακύρωση ή παραμερισμός της διαιτητικής απόφασης. Στο πρωτότυπο Αγγλικό κείμενο, ο όρος που χρησιμοποιείται στο άρθρο 23

(1)του Arbitration Act 1950 απ' όπου λήφθηκε το Κεφ. 4, είναι «misconduct», και έχει πλειστάκις ερμηνευτεί να περιλαμβάνει διάφορες κατηγορίες που δυνατόν να αφορούν στη συμπεριφορά του ιδίου του διαιτητή ή τον τρόπο διεξαγωγής της διαιτησίας («.... has misconducted himself or the proceedings ....». Στον Russell on Arbitration 16η έκδ. σελ. 307, θεωρείται λανθασμένη συμπεριφορά η εκ μέρους του διαιτητή ακρόαση μαρτύρων ή εξέταση εγγράφων στην απουσία των διαδίκων, η απόδοση στον εαυτόν του ενός συνολικού ποσού για τα έξοδα του, ώστε να αποκλείει τους διαδίκους από του να ενστούν στις χρεώσεις του, (δέστε την απόφαση K/S Norjarl A/S v. Hyundai Heavy Industries Co. Ltd [1991] 3 W.L.R. 1025, για κατεύθυνση ως προς τον τρόπο χρέωσης αμοιβής από ένα διαιτητή), η εκ μέρους του παράλειψη να εξασκήσει όλες τις εξουσίες του ή η λανθασμένη άσκηση διακριτικής ευχέρειας. Στη δε σελ. 309, αναφέρεται σε σχέση με τη διεξαγωγή της διαιτησίας, ότι οι κύριοι άξονες επί των οποίων μπορεί να υποβληθεί επιτυχώς αίτηση για παραμερισμό, είναι η εκ μέρους του διαιτητή διεξαγωγή της διαιτησίας ex parte χωρίς ουσιώδη λόγο, ο αποκλεισμός ατόμων που έχουν δικαίωμα να είναι παρόντα, η λανθασμένη απόρριψη ή αποδοχή μαρτυρίας και η λανθασμένη μετακύλιση καθηκόντων. Η κλασσική αντιμετώπιση της έννοιας του «misconduct», έχει βέβαια αναφορά στη δωροδοκία του διαιτητή ή στην ύπαρξη εκ μέρους του μυστικού συμφέροντος στην ενώπιον του διαφορά. Επεκτείνεται όμως και σε θέματα πέραν αυτών, ώστε ακόμη και στην απουσία ηθικά ή δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς, να ελέγχονται και οι περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας ή η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνεία συμβολαίου,.................. Όπως έχει αποφασιστεί και στην A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2006), (που αφορούσε περίπτωση παραπομπής τεχνικών θεμάτων σε διαιτησία, εν μέσω δικαστικής αγωγής), «Η πλημμελής εκτέλεση των καθηκόντων του διαιτητή συνιστά λόγο ακύρωσης του τελικού του πορίσματος» ενώ «....παράβαση βασικού δικονομικού κανόνα.... κλονίζει το θεμέλιο της όλης διαδικασίας» (εκεί ο διαιτητής είχε λανθασμένα υιοθετήσει, έξω από τους όρους εντολής του, τη μαρτυρία που είχε προηγηθεί στο Δικαστήριο). .............................. Όπως δε εξηγείται και στη μεταγενέστερη 23η έκδοση του Russel on Arbitration

(2007), σελ. 375 παρ. 7-056, τα Δικαστήρια ήταν πάντοτε απρόθυμα να επεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες, εκτός όπου η νομοθεσία παρείχε ειδικά τέτοια δυνατότητα, οι δε αποφάσεις των διαιτητών γενικώς δεν ήταν δεκτικές αναθεώρησης από το Δικαστήριο, εκτός στο βαθμό που ο διαιτητής υπερέβη τη δικαιοδοσία του ή ενήργησε κατά τρόπο πασιφανή εναντίον των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. ............................. Σύμφωνα με τον Russell - πιο πάνω - σελ. 285, η έννοια του «misconduct» περιλαμβάνει στην ευρεία της σημασία «..... even including mistake (in law or fact) admitted by the arbitrator», στη δε σελ. 306, εξηγείται, ως προς το λάθος περί το νόμο, ότι αυτό πρέπει να είναι παραδεκτό από το διαιτητή. ....... Ακόμη και στην εξέλιξη της νομοθεσίας στην Αγγλία με την εισαγωγή του Arbitration Act 1996, όπου με το s. 68 εισήχθηκε ο γενικότερος όρος του «serious irregularity», ως προϋπόθεση για τον παραμερισμό διαιτητικής απόφασης, έχει αποσαφηνιστεί ότι πρέπει η περίπτωση να εμπίπτει σε μια από τις έννοιες που αποδίδει στον όρο το εδάφιο

(2)(a)-(i). Έχει δε ερμηνευτεί στην Petroships Pte Ltd v. Petec Trading and Investment Corp. (The "Petro Ranger") [2001] 2 Lloyd's Rep. 348, ότι οι καθορισθείσες παρατυπίες στο εδάφιο

(2), δεν μπορούν να επεκταθούν από το Δικαστήριο, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να οδηγούν και σε «substantial injustice», που να δικαιολογούν την επέμβαση του Δικαστηρίου. Όπως περαιτέρω εξηγήθηκε στην Losotho Highlands Development Authority v. Impregilo SpA [2005] 3 All E.R. 789, η επέμβαση του Δικαστηρίου καθίσταται αναγκαία μόνο στην περίπτωση όπου ο διαιτητής έχει υπερβεί τις εξουσίες του κάτω από τη συμφωνία διαιτησίας. .............................. Είναι επομένως πρόδηλο, ότι η νομολογία έχει σταδιακά (με οδηγό βέβαια τη νέα νομοθεσία στην Αγγλία), περιορίσει, αντί να επεκτείνει, τις περιστάσεις που θα αποτελούσαν «misconduct». (Δέστε Russel on Arbitration 23η έκδ. σελ. 375, παρ. 7-056). Όπως δε αναφέρεται στο Civil Procedure Vol. 2: The White Book Service 2006, στη σελ. 470 στην παρ. 2Ε-78:..» · Έχω ανατρέξει στην ίδια την παράγραφο 7-056 στη σελ. 375 του Russel on Arbitration 23η έκδοση (στην οποία παραπέμπει η Σολωμού (πιο πάνω)). Είναι χρήσιμο να παρατεθεί αυτούσια η παράγραφος: «..Even before the Arbitration Act 1996, the English court had already expressed a reluctance to interfere in the conduct of arbitration proceedings, which they accepted should be left as far as possible to the arbitral tribunal. The court had no general supervisory power over the conduct of arbitrations beyond those powers conferred by the Arbitration Acts then in force. Thus, the tribunal's decisions during the course of a reference were not reviewable by the court, unless the tribunal exceeded its jurisdiction or it could be shown that what the tribunal was doing or had done was something manifestly contrary to natural justice. The appropriate remedy during the course of the reference was for the court to remove the tribunal. If the award had already been made, the appropriate application would have been for an order to set it aside on the grounds of misconduct. The Arbitration Act 1996 restricted the courts ability to interfere in the arbitral process yet further. The principle of non-intervention is expressed in s.l.(c) of the Act and that principle is reflected throughout the body of the Act. Thus, although the court retains wide powers to support the arbitral process (e.g. appointment of arbitrators where the procedure breaks down) the scope of intervention in other areas has been curtailed. For example, the broad ground for removing the tribunal during the reference for "misconduct" has been limited to specific grounds for removal and to a challenge of the award for serious irregularity, although a great many applications are still brought under this section." · Ως προς το τεστ για τη διαπίστωση προκατάληψης σχετική είναι η υπόθεση Tracomin S.A. vs Gibbs Nathanael (Canada)

(1985)Vol. 1 Lloyds Rep. σελ. 586 όπου λέχθηκαν τα εξής: «..The test is objective on to what a reasonable would think. It is not in arguing into what the party alleging bial thinks.» · Το ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίζει την απομάκρυνση κάποιου Διαιτητή με φειδώ προκύπτει και από το εξής απόσπασμα από το σύγγραμμα Commercial Arbitration (Mustill & Boyd): «..The fact that the Court is given a wide power to remove the arbitrator in cases of misconduct does not mean that the power will be freely exercised. An arbitrator may commit errors - even serious errors - in the course of the reference, and yet remain perfectly able to carry the arbitration to a successful conclusion once his mistakes have been pointed out. Justice, requires that in such a case the arbitrator should be left in office, rather than that the parties should suffer the delay and expense of beginning the arbitration afresh.." ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Α. ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΑΙΤΗΤΩΝ: ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΑΝΤΙ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΟΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ, ΛHΨΗ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗΣ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ, ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΚΑΘ΄ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 2 ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΤΕΚΜΗΡΙΟ Φ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Κ. ΟΘΩΝΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Στην προκειμένη περίπτωση πτυχή των παραπόνων των Αιτητών η οποία περιήλθε στην γνώση τους λίγο πριν την καταχώρηση της επίδικης αίτησης ήταν (α) η καταχώρηση πρωτογενούς αίτησης αντί υπομνήματος για το θέμα των σελίδων, η προσθήκη στην εν λόγω πρωτογενή αίτηση πρόσθετου ερωτήματος ως προς το κατά πόσο οι διαιτητές έχουν εξουσία επανόρθωσης του Συμβολαίου Τεκμηρίου 12, (β) το γεγονός ότι οι διαιτητές είχαν λάβει γνώμη από τρίτο δικηγόρο και πρωτοκολλητή σε σχέση με την αίτηση/υπόμνημα που θα καταχωρούσαν χωρίς μάλιστα να ενημερώσουν προηγουμένως τους διαδίκους, και (γ) η συμπεριφορά της Καθ΄ ης Αίτηση αρ. 2 όπως προκύπτει από την επιστολή Τεκμήριο Φ και η συμπεριφορά της στη παρούσα διαδικασία. (Υπενθυμίζεται ότι η αίτηση 441/11 καταχωρήθηκε την 20.4.2011, ακολούθως η Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 απέστειλε το τιμολόγιο της. Ακολούθησε επιστολή του κ. Γεωργιάδη ημερ. 3.5.2011 (Τεκμήριο Υ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος) και μετά η επιστολή της Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 2 ημερ. 5.5.2011 (Τεκμήριο Φ στην ένορκη δήλωση του κ. Όθωνος). Η δε επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε την 18.5.2011), και Επειδή δεν είναι εύλογο να επιχειρηματολογηθεί ότι για τα συγκεκριμένα παράπονα οι Αιτητές έχουν παραιτηθεί από το να τα εγείρουν, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο τα παράπονα αυτά είτε μαζί, είτε ξεχωριστά (και χωρίς να αγνοείται η όλη προγενέστερη συμπεριφορά τους) αποτελούν λόγο απομάκρυνσης των διαιτητών. · Σε σχέση με τη γενικότερη εξουσία διαιτητή να αναθέτει καθήκοντα σε τρίτους συναντούμε τα εξής στο Russel on the Law of Arbitration 16η έκδοση στη σελίδα 130: «4. ΤΗΕ POWER TO DELEGATE DUTIES An arbitrator must not, generally speaking, delegate his duties. Delegatus non potest delagare 'One who has an authority to do an act for another must execute it himself, and cannot transfer it to another; for this, being a trust and confidence reposed in the party, cannot be assigned to a stranger, whose ability and integrity were not so well thought of by him for whom the act was to be done." Ακολούθως αναφέρονται στη σελίδα 131 περιπτώσεις όπου επιτρέπεται τέτοια ανάθεση σε τρίτους π.χ.: ".....Arbitrators to decide by skill and knowledge may consult other persons Where arbitrators are appointed on account of their skill and knowledge of the subject-matter referred to them, and are not required to decide by the hearing of evidence, they may consult other persons when it is necessary that they should do so in order to decide the matter submitted, and may adopt the views of the persons consulted as their own........" Στη σελίδα 132 διευκρινίζεται το εξής: "Arbitrators must form their own judgment But in such cases the arbitrators must form their own judgment upon the information they have received from others." Επίσης στη σελίδα 133 διευκρινίζεται το εξής: "Delegation by consent of parties Arbitrators may properly delegate their duties if so authorized by the terms of the submission or by agreement of the parties, e.g., to accountants, surveyors, lawyers, etc. "His (the third party's) decision then comes before the arbitrator in the shape of an admission, which is nothing more than a matter of evidence agreed upon........." Where the submission authorises the delegation of the arbitrator's duties the terms of the authority must be complied with. An arbitrator was at liberty under the reference to appoint an accountant 'not objected to by any of the parties'. He appointed one without communicating with the parties. The award was set aside: Re Tidswell

(1863)33 Beav. 213. Ακολούθως στις σελίδες 134-135 γίνεται ειδική αναφορά στη λήψη νομικής γνώμης: "Authority to obtain legal professional assistance As the Privy Council has admitted the precise length to which an arbitrator may go in seeking outside advice upon matters of law may be difficult to prescribe in general terms'. It follows that generally speaking an arbitrator should not seek such advice without first securing the consent of the parties. If such consent is not secured, it would seem that he may seek advice:-

(1)In the drawing up of the award;

(2)In the conduct of the reference; and

(3)As to the general principles of law governing that class of case, but not (except in the case of a legally-qualified arbitrator putting a point of law to a friend) upon the actual question of law in dispute in the case. An arbitrator who is appointed to decide upon disputes involving questions of law must make his own decision and not adopt as his own the decision of some legal adviser. If he cannot proceed without instruction as to the law, he should state a case to the court or (if the parties prefer it, as they sometimes do) for the opinion counsel. Case submitted to counsel should be shown to both parties When a case is submitted to counsel it ought, as a matter of prudence, to be shown to both parties, because, if an arbitrator obtains an opinion based on an erroneous statement of facts and acts upon it, the award may be set aside.......... Arbitrator employing attorney of one of the parties When a legal opinion is taken by an arbitrator, it is an impropriety for him to employ the attorney of one of the parties (though his own attorney also) to assist him in framing the award, but is not sufficient ground for setting the award aside........................." (Σχόλιο του παρόντος Δικαστηρίου σε σχέση με τις τελευταίες παραγράφους: Από το λεκτικό των παραγράφων προκύπτει ότι η αναφορά στους διαδίκους δεν είναι επιτακτικής φύσεως). Επίσης στο Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση τόμος 2 στη σελ. 32 διευκρινίζεται το εξής: "71. Expert advice and assistance. It has been said that an arbitrator may for his own guidance consult persons of expert knowledge or skill on questions arising in the course of the reference; but it is not advisable that he should do so except with the knowledge and consent of the parties.... An arbitrator or umpire may, and frequently does, obtain legal assistance in the framing of his award......" Εστιάζεται τώρα η προσοχή του Δικαστηρίου στα σχετικά για αυτή την ενότητα γεγονότα μεταξύ της περιόδου 31.05.2010 - 5.05.2011 (αρκετά από τα οποία ήδη καταγράφονται πιο πάνω). Παρατίθενται επιγραμματικά για σκοπούς αυτής της ενότητας: - Κατά την αντεξέταση του κ. Όθωνος την 31.05.2010 ο Καθ΄ου η αίτηση αρ. 3 εγείρει θέμα ορθότητας των σελίδων 19 - 22 του σχετικού Συμβολαίου - Την 31.05.2010 υπογράφεται η συμφωνία Διαιτησίας (Τεκμήριο Ι στην Ε.Δ. του κ. Όθωνος) η οποία περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τον όρο 17 : «Οι Διαιτητές δύνανται, αν το