OLGA VASILYEVA ν. ΞΕΝΟΦΩΝ ΦΟΒΕΡΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 582/2008, 24/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A265 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 582/2008 Μεταξύ: OLGA VASILYEVA, εκ Ρωσίας Ενάγουσας -και-
- ΞΕΝΟΦΩΝ ΦΟΒΕΡΟΣ, εκ Λεμεσού
- GEORGE A. GEORGIOU & SONS DEVELOPERS LIMITED, εκ Λεμεσού Εναγομένων .. .............. Αίτηση ημερομηνίας 21.5.2013 για τροποποίηση υπεράσπισης 24.09.2013 Για τους Εναγόμενους 2-Αιτητές: Κος Σ. Σταυρινίδης για Δ. ΠΑΝΑΟΥΤΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα-Καθ΄ης η αίτηση: Κος Χρ. Πουργουρίδης για ΧΡ. ΠΟΥΡΓΟΥΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με το τροποποιημένο, δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 26.06.2009, ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η Ενάγουσα απαιτεί από τους Εναγόμενους 1 και 2 μαζί αλλά και ξεχωριστά: (α) €153.774,13 που αντιστοιχεί στο ποσό των ΛΚ90.000,00 το οποίο έμβασε σε λογαριασμό του Εναγόμενου 1 στις 31.05.2007 για να καταβληθεί, όπως της αναφέρθηκε, στους Εναγόμενους 2 και/ή ως μαύρα χρήματα και/ή ως χρήματα κάτω από το τραπέζι και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού. (β) €17.086,01 που αντιστοιχεί σε ΛΚ10.000,00 ως κόστος και/ή αξία κολυμβητικής δεξαμενής την οποία οι Εναγόμενοι 2 παρέλειψαν να κατασκευάσουν, ενώ είχαν υποχρέωση προς τούτο, σε κατοικία που η Ενάγουσα αγόρασε από αυτούς. (γ) €8.555,47 που αντιστοιχεί σε ΛΚ5.007,29 ως υποχρέωση για την κατασκευή ξυλουργικών εργασιών. (δ) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 2 όπως εξοφλήσουν τρεις υποθήκες για το συνολικό ποσό των €558.712,
- (ε) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 2 να πληρώσουν φόρο κεφαλαιουχικών κερδών για την κατοικία που πώλησαν προς την Εναγόμενη (προφανώς εννοείται η Ενάγουσα). Οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας οι οποίοι υποστηρίζουν τις πιο πάνω διεκδικήσεις σχετίζονται με τη θέση της ότι, στις 24.05.2007, αυτή με γραπτή συμφωνία, αγόρασε από τους Εναγόμενους 2 με τη διαμεσολάβηση του Εναγόμενου 1, μία κατοικία στον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού. Το τίμημα της αγοράς της κατοικίας ήταν ₤300.000,00 πλέον Φ.Π.Α. Ακολούθως η Ενάγουσα στη βάση όρων της συμφωνίας πλήρωσε στους Εναγόμενους 2 το ποσό των ₤10.000,00 ως προκαταβολή. Στις 29.5.2007 έμβασε, από τη Μόσχα, σε τραπεζιτικό λογαριασμό των Εναγομένων 2 το ποσό των ₤335.000,00 για πλήρη εξόφληση συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Στη συνέχεια ο Εναγόμενος 1 και οι Εναγόμενοι 2 και/ή αντιπρόσωποί τους επικοινώνησαν με την Ενάγουσα και της ανέφεραν ότι, αυτή θα έπρεπε να εμβάσει επιπλέον το ποσό των ₤90.000,00 σε λογαριασμό του Εναγόμενου 1, ο οποίος με τη σειρά του θα έπρεπε να το πληρώσει στους Εναγόμενους
- Το ποσό αυτό δεν θα έπρεπε να αναφέρεται στο αγοραπωλητήριο έγγραφο για λόγους τους οποίους θα εξηγούσαν στην Ενάγουσα αργότερα. Η Ενάγουσα στη βάση των πιο πάνω παραστάσεων και οδηγιών του Εναγόμενου 1 και/ή 2 και/ή των αντιπροσώπων αυτών, κατά/ή περί τις 31.05.2007 έμβασε σε τραπεζικό λογαριασμό του Εναγόμενου 1 το ποσό των ₤90.000,
- Παρόλο που η Ενάγουσα ζήτησε από τους Εναγόμενους 1 και 2 απόδειξη πληρωμής για το εν λόγω ποσό, καθώς και τους λόγους που το πλήρωσε, αυτοί δεν της έδωσαν οποιαδήποτε απόδειξη αλλά ούτε και εξήγηση, της υπέδειξαν ότι θα ήταν καλύτερα να μη συζητά αυτό το θέμα διότι ενδεχόμενα να αντιμετώπιζε προβλήματα. Σε επιμονή της Ενάγουσας για έκδοση απόδειξης προκειμένου αυτή να αποταθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο για παραχώρηση άδειας εγγραφής του ακινήτου στο όνομα της, οι Εναγόμενοι 2 την παρέπεμψαν στον Εναγόμενο 1 ο οποίος της ανέφερε ότι το ποσό των ₤90.000,00 το πλήρωσε στους Εναγόμενους 2 ως μαύρα χρήματα και/ή χρήματα κάτω από το τραπέζι, κάτι για το οποίο η Ενάγουσα πρώτη φορά άκουγε. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται πως εάν γνώριζε ότι το εν λόγω ποσό είχε σχέση με παράνομη συναλλαγή ουδέποτε θα το πλήρωνε. Ισχυρίζεται ακόμη, η Ενάγουσα, ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 από κοινού και/ή ο καθένας από αυτούς ξεχωριστά χρησιμοποίησαν δόλο και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή συνωμότησαν μεταξύ τους με σκοπό να την εξαπατήσουν καθότι: (α) Ενώ την έπεισαν να τους αποστείλει επιπλέον το ποσό των ₤90.000,00 (€153.774,13) και το λόγο πληρωμής του εν λόγω ποσού θα τον εξηγούσαν σ΄αυτήν μετά, γνώριζαν ότι τούτο δεν ήταν αληθές. (β) Δεν της απεκάλυψαν από την αρχή τον πραγματικό σκοπό της πληρωμής του ποσού των ₤90.000 (€153.774,13). (γ) Έδωσαν υπόσχεση προς αυτήν ότι θα της παρέδιναν απόδειξη είσπραξης για τα ποσά που πλήρωσε, και ειδικότερα για το ποσό των ₤90.000,00 (€153.774,13), ενώ δεν είχαν πρόθεση να εκπληρώσουν την εν λόγω υπόσχεση. (δ) Ενώ ζήτησαν από αυτήν το ποσό των ₤90.000,00 (€153.774,13) δήθεν για λόγους που θα της εξηγούσαν μετά, ουδεμία εξήγηση της έδωσαν. (ε) Προκάλεσαν πλάνη για την ουσία του αντικειμένου της συμφωνίας ημερομηνίας 24.05.
- (ζ) Την παραπλάνησαν και της προκάλεσαν ζημία ανερχόμενη στο ποσό των ₤90.000,00 (€153.774,13). (η) Απέκρυψαν από αυτήν, όταν της ζήτησαν να τους αποστείλει το ποσόν των ₤90.000,00 (€153.774,13), ότι τούτο αφορούσε μαύρα χρήματα και/ή πληρωμή κάτω από το τραπέζι, πράγμα που της ανέφεραν εκ των υστέρων. (θ) Απέκρυψαν από αυτήν ότι το πωλούμενο ακίνητο, κατά το χρόνο της αγοράς του, ήταν υποθηκευμένο στην Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, και συνεχίζει να είναι μέχρι σήμερα για το ποσό των €558.712,
- (ι) Ενώ τη διαβεβαίωσαν ότι το διπλανό οικόπεδο, στη δεξιά πλευρά της κατοικίας που αγόρασε, είναι πάρκο και δεν επρόκειτο να ανεγερθεί οτιδήποτε που θα της εμπόδιζε τη θέα, τόσο προς τη θάλασσα όσο και προς την πόλη της Λεμεσού, γνώριζαν ότι τούτο δεν ήταν αληθές. (κ) Ενώ οι Εναγόμενοι 2 ανέλαβαν να ανεγείρουν την κατοικία σύμφωνα με την άδεια οικοδομής Νο. 3054, στην οποία υπήρχε άδεια κατασκευής κολυμβητικής δεξαμενής, καθώς επίσης και σύμφωνα με αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία μονογράφησαν και επισυνάφθηκαν ως A, B, C στο αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 24.05.2007, και στα οποία υπήρχε κολυμβητική δεξαμενή 700Χ350, γνώριζαν ότι δεν είχαν πρόθεση να κατασκευάσουν τέτοια κολυμβητική δεξαμενή. (λ) Υπερχρέωσαν αυτήν στην κατασκευή ξυλουργικών εργασιών προκειμένου να αποκομίσουν όφελος εκ €8.555,47 (₤5.007,29). Στην Υπεράσπισή του καταχωρημένη 08.07.2009, ο Εναγόμενος 1, αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας. Ισχυρίζεται ότι ο ίδιος ήταν απλός μεσολαβητής, όταν συζούσε με αυτήν με προοπτική το γάμο, και την έφερε σε επαφή με τους Εναγόμενους
- Αποδέχεται ότι πράγματι η Ενάγουσα έμβασε σε λογαριασμό του το ποσό των ₤90.000,00 με ρητές οδηγίες να το πληρώσει στους Εναγόμενους 2, πράγμα το οποίο έπραξε. Οι Εναγόμενοι 2 του πρόσφεραν το ποσό των ₤15.000,00 σαν δώρο στις υπηρεσίες που αυτός πρόσφερε για το κλείσιμο της πράξης. Δε γνωρίζει το λόγο που πληρώθηκε το ποσό των ₤90.000,00 στους Εναγόμενους 2, αφού αυτός εκτελούσε οδηγίες της Ενάγουσας. Στην Υπεράσπισή τους, καταχωρημένη στις 08.10.2009 οι Εναγόμενοι 2 πέραν των προδικαστικών θεμάτων που εγείρουν, αποδέχονται ότι συμφώνησαν με την Ενάγουσα να της πωλήσουν μία κατοικία, αρνούνται όμως τους ισχυρισμούς περί απάτης, δόλου και ψευδών παραστάσεων. Ισχυρίζονται ότι δεν έχουν υποχρέωση για πληρωμή κεφαλαιουχικών φόρων, και ότι ουδέποτε εγγυήθηκαν στην Ενάγουσα τη μη ύπαρξη υποθήκης στο ακίνητο που της πώλησαν. Ανέλαβαν μόνο να αφαιρέσουν και απαλείψουν οποιαδήποτε υποθήκη από αυτό πριν από τη μεταβίβαση, πράγμα που έκαναν. Όσον αφορά την ισχυριζόμενη παράβαση ως προς τα πολεοδομικά σχέδια, η Ενάγουσα ή ο δικηγόρος της θα μπορούσε να πληροφορηθεί εύκολα για την πολεοδομική και χωροταξική κατάσταση της περιοχής, και των γειτονικών από την κατοικία οικοπέδων. Όσον αφορά δε το θέμα της κολυμβητικής δεξαμενής, η κατοικία ανεγέρθηκε με πρόνοια για κατασκευή της. Οι Εναγόμενοι 2 όμως ουδέποτε ανέλαβαν ευθύνη να την κατασκευάσουν. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος 1 παρουσιαζόταν ως ο σύντροφος της Ενάγουσας προβάλλοντας και υποστηρίζοντας τα συμφέροντα της, ταυτιζόμενος πλήρως με αυτή και δεν ενεργούσε σαν διαμεσολαβητής της Ενάγουσας και των Εναγομένων
- Οι Εναγόμενοι 2 δεν εξήγησαν στην Ενάγουσα τους όρους της συμφωνίας ημερομηνίας 24.05.2007 αλλά αυτή έλαβε γνώμη και συμβουλή από τρίτα πρόσωπα για τους όρους της συμφωνίας. Οι Εναγόμενοι 2 αρνούνται τον ισχυρισμό περί πρόσθετων ξυλουργικών εργασιών. Ουδέποτε έλαβαν το ποσό των ₤8.000,00 ως πληρωμή για την εκτέλεση τέτοιων εργασιών, οι οποίες αν έγιναν, δεν εκτελέστηκαν από αυτούς, και ούτε πληρώθηκαν για να εκτελέσουν τέτοιες εργασίες. Τέλος, οι Εναγόμενοι 2 αρνούνται ότι εισέπραξαν από την Ενάγουσα και/ή τον Εναγόμενο 1 το ποσό των ₤90.000,00, και λέγουν ότι οι περιλαμβανόμενοι στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμοί της Ενάγουσας αναφορικά με τον Εναγόμενο 1, αποκαλύπτουν στενή διασύνδεση και/ή διαπλοκή μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου 1 στην όλη υπόθεση που οι Εναγόμενοι 2 δεν ήταν και ούτε είναι σε θέση να γνωρίζουν. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά στις 03.06.2010 και αναβλήθηκε αρκετές φορές χωρίς να αρχίσει με τελευταία ημερομηνία την 27.05.
- Στις 21.05.2013 οι Εναγόμενοι 2 (στο εξής αιτητές) καταχώρησαν αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης τους (στο εξής η επίδικη αίτηση). Ο Εναγόμενος 1 δεν ήγειρε ένσταση στην αιτούμενη τροποποίηση. Η Ενάγουσα (στο εξής καθ΄ης η αίτηση) ενίσταται και ως εκ τούτου στις 12.06.2013 καταχώρησε γραπτή ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Με την επίδικη αίτηση οι Αιτητές ζητούν:
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παρέχει άδεια και/ή να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων 2 - Αιτητών της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ως ακολούθως: Α. Με την διαγραφή και αντικατάσταση του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης δια νέου εδαφίου, το οποίο θα διαβάζεται ως εξής:
- Οι Εναγόμενοι 2 αρνούνται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας που περιέχονται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης της και την καλούν σε αυστηρή απόδειξη των και προς υπεράσπιση των ισχυρίζονται τα πιο κάτω: (α) Περί τα τέλη Απριλίου και/ή αρχάς Μαΐου 2007 η Ενάγουσα συνοδευόμενη από τον Εναγόμενο 1 είχαν συνάντηση με τους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους των και τους πληροφόρησαν ότι ήθελαν να αγοράσουν από αυτούς την υπ΄αριθμό 1 κατοικία την οποία οι Εναγόμενοι 2 είχαν ανεγείρει επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 12638 Τεμ.360, Φ/Σχεδ. 54/34 στον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού και η οποία θα ήταν η συζυγική των κατοικία μετά την τέλεση του επικείμενου γάμου των, ο οποίος έγινε κατά ή περί τον Ιούλιο του
- (β) Κατόπιν σχετικών διαπραγματεύσεων η Ενάγουσα συμφώνησε με τους Εναγόμενους 2 και/ή τους αντιπροσώπους των στην παρουσία του μέλλοντα συζύγου της Εναγόμενου 1, όπως αγοράσει την ανωτέρω κατοικία αντί του ποσού των ₤390.000 5 (€666.354,56), το οποίο ποσό η Ενάγουσα, με την σύμφωνη γνώμη του Εναγόμενου 1, ζήτησε από τους Εναγόμενους 2 και/ή τους αντιπροσώπους των να πληρωθεί ως ακολούθως:
(1)Ποσό εξ ₤90.000 (€153.774.13), θα πληρωνόταν στους Εναγόμενους 2 κάτω από το τραπέζι σε μετρητά και χωρίς αυτό να αναφέρεται στο αγοραπωλητήριο έγγραφο, ώστε να μην πληρωθούν από την Ενάγουσα στο Κτηματολόγιο τα ανάλογα μεταβιβαστικά τέλη για το ποσό αυτό ούτε και ΦΠΑ και το οποίο η Ενάγουσα θα έστελνε από την Ρωσία στο μέλλοντα σύζυγο της, Εναγόμενο 1 στην Κύπρο, ο οποίος θα το κατέβαλλε στους Εναγόμενους 2 χωρίς να εκδοθεί απόδειξη είσπραξης από αυτούς.
(2)Το υπόλοιπο ποσό των ₤300.000 (€512.580,43), πλέον ΦΠΑ θα καταγραφόταν στο αγοραπωλητήριο έγγραφο ως τίμημα πώλησης και το ποσό αυτό θα πληρωνόταν από την Ενάγουσα (α) ₤10.000 (€17086,01) πλέον ΦΠΑ με την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου. (β) το ποσό των ₤289.000 (€493.785,82), πλέον ΦΠΑ θα πληρωνόταν από την Ενάγουσα εντός 30 ημερών από την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου και με την πληρωμή του ποσού αυτού η Ενάγουσα θα παραλάμβανε την κατοχή της κατοικίας, (γ) το ποσό των ₤1.000 (€1.708,60), θα πληρωνόταν με την μεταβίβαση και εγγραφή στο όνομα της Ενάγουσας της κατοικίας, οι δε Εναγόμενοι 2 αποδέχτηκαν και συμφώνησαν με την πρόταση της Ενάγουσας.
(3)Ο Εναγόμενος 1 κατά τις διαπραγματεύσεις που είχαν οι Εναγόμενοι 2 με την Ενάγουσα για την αγορά της κατοικίας συμμετείχε ενεργά ως μελλοντικός σύζυγος, παρά το γεγονός ότι πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραμάτιζε η Ενάγουσα και συμφωνούσε πλήρως με τις προτάσεις και θέσεις που εξέφραζε η Ενάγουσα για την αγορά της κατοικίας. Β. Τροποποίηση της παραγράφου 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης δια της διαγραφής της τελείας στο τέλος της παραγράφου και αντικατάστασης της με κόμμα και της προσθήκης των λέξεων «και τα σχέδια της κατοικίας και του ακινήτου επισυνάφτηκαν ως μέρος και/ή αποτελούσαν παράρτημα του αγοραπωλητηρίου εγγράφου». Γ. Τροποποίηση της παραγράφου 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης δια της διαγραφής της λέξεως «σύντροφος» και αντικατάσταση της με τις λέξεις «μελλοντικός σύζυγος». Δ. Τροποποίηση της παραγράφου 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης δια της διαγραφής των λέξεων «για πλήρη εξόφληση του συμφωνηθέντος τιμήματος της αγοράς της πιο πάνω κατοικίας (πέμπτη γραμμή από την αρχή της παραγράφου) και αντικατάσταση των μες τις λέξεις «για εξόφληση του αναφερομένου ποσού στο αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 24.5.2007 και παρέμεινε οφειλόμενο από την Ενάγουσα προς τους Εναγόμενους 2 το προαναφερθέν ποσό των ₤90.000 (€153.774.13)». Ε. Τροποποίηση της παραγράφου 9 της Έκθεσης Υπεράσπισης δια της διαγραφής της τελείας στο τέλος της παραγράφου και αντικατάστασης της με κόμμα και της προσθήκης των λέξεων «και περαιτέρω αναφέρουν ότι η Ενάγουσα γνώριζε τι αντιπροσώπευε το ποσό των ₤90.000 (€153.774.13) και τον τρόπο πληρωμής του ποσού, τον οποίο η ίδια εισηγήθηκε στους Εναγόμενους 2 και οι οποίοι δέχτηκαν της εισήγησης της.» ΣΤ. Τροποποίηση της παραγράφου 11 της Έκθεσης Υπεράσπισης δια της διαγραφής της τελείας στο τέλος του πρώτου εδαφίου της παραγράφου και αντικατάστασης της με κόμμα και της προσθήκης των λέξεων «και αναφέρουν ότι η Ενάγουσα γνώριζε εξ αρχής τον λόγο που πλήρωνε το ποσό των ₤90.000 (€153.774.13) όπως και τον τρόπο πληρωμής του τον οποίο η ίδια εισηγήθηκε στους Εναγόμενους 2 και οι οποίοι δέχθηκαν της εισήγηση της.» Ζ. Τροποποίηση της παραγράφου 16 της Έκθεσης Υπεράσπισης δια της διαγραφής όλης της παραγράφου και αντικατάστασης της με την ακόλουθη νέα.
- Οι Εναγόμενοι 2 αρνούνται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας όπως περιέχονται στην παράγραφο 20 της Έκθεσης Απαίτησης της και προς υπεράσπιση των αναφέρουν ότι η Ενάγουσα γνώριζε από την αρχή τον σκοπό που πλήρωσε το ποσό των ₤90.000 (€153.774.13) προς τους Εναγόμενους 2 και τον τρόπο πληρωμής του γιατί η ίδια τον εισηγήθηκε στους Εναγόμενους 2 γιατί θα είχε η ίδια οικονομικό όφελος και γνώριζε ότι η πληρωμή του εν λόγω ποσού αποτελούσε παράνομη συναλλαγή εκ μέρους της. Η. Τροποποίηση της παραγράφου 17 της Έκθεσης Υπεράσπισης δια της διαγραφής όλης της παραγράφου και αντικατάστασης της με την ακόλουθη νέα:
- Οι Εναγόμενοι 2 αρνούνται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας όπως περιέχονται στην παράγραφο 21 της Έκθεσης Απαίτησης της και προς υπεράσπιση των αναφέρουν ότι η κατοικία συμφωνήθηκε και αγοράστηκε για το ποσό των ₤390.000 (€666.354,56) και κάτω από τους όρους που έχουν προαναφερθεί στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης την οποία υιοθετεί πλήρως. Ι. Τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης δια της προσθήκης δυο νέων παραγράφων με αριθμό 21 και
- Οι Εναγόμενοι 2, ισχυρίζονται ότι εγκατέστησαν στην κατοικία κεντρική θέρμανση δωρεάν χωρίς αυτή να συμπεριλαμβάνεται στην συμφωνία αγοράς της κατοικίας και επιπλέον έκαμαν έκπτωση από το ποσό της συμφωνίας της κατοικίας ύψους ₤15.000 (€25.629,00) το οποίο ωφελήθηκε η Ενάγουσα.
- Οι Εναγόμενοι 2 ισχυρίζονται ότι η Ενάγουσα είχε ενεργό ρόλο και συμμετείχε σε παράνομη συναλλαγή με τους Εναγόμενους και με την ενέργεια της αυτή εμποδίζεται να αξιώνει θεραπεία από το Δικαστήριο εναντίον των Εναγομένων λόγω της συμμετοχής της σε παράνομη συναλλαγή της και να ζητά να ωφεληθεί από την παράνομη πράξη της. Κ. Τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης δια της επαναρίθμησης της παραγράφου 21 σε παράγραφο
- Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να παρέχει άδεια και/ή να επιτρέπει την επαναρίθμηση των παραγράφων 1 έως 21 της Έκθεσης Υπεράσπισης σε παραγράφους 1 έως
- Η επίδικη αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του διευθυντή των Αιτητών, Γεώργιου Γεωργίου. Σε αυτή γίνονται αναφορές στο ιστορικό του φακέλου της υπόθεσης και στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης (21.05.2013) ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 27.05.
- Αναφέρει ο Γεωργίου ότι λόγω διαφωνίας με τους προηγούμενους δικηγόρους υπήρξε αντικατάσταση τους στις 15.04.
- Κατά τη συνάντηση που έγινε με τους νέους δικηγόρους για την προετοιμασία της ακρόασης της αγωγής και κατά τη διάρκεια συζήτησης, οι νέοι δικηγόροι του ανέφεραν ότι στην υπεράσπισή του θα έπρεπε να συμπεριληφθούν κάποια γεγονότα τα οποία οι προηγούμενοι δικηγόροι, για άγνωστο λόγο, δεν συμπεριέλαβαν και τα οποία οι Αιτητές ζητούν να συμπεριληφθούν με την επίδικη αίτηση. Αντιλήφθηκε επίσης, κατά τη συζήτηση, ότι αυτά τα γεγονότα ήταν πολύ ουσιώδη οπότε ζητήθηκε η λήψη δικονομικών διαβημάτων ούτως ώστε να τεθούν όλα τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Καθ' ης η Αίτηση προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
(1)Η αίτηση υποβάλλεται με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
(2)Η αίτηση υποβάλλεται κακόπιστα.
(3)Η αιτήτρια δεν αποκαλύπτει επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος και/ή οι λόγοι που αποκαλύπτει είναι ανεπαρκείς.
(4)Η αιτήτρια δεν έρχεται με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου εφόσον δεν αποκαλύπτει όλα τα περιστατικά και/ή εσκεμμένα επιχειρεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο.
(5)Η αίτηση είναι αντίθετη με την πρακτική του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση στη ρωσική γλώσσα, με επισυνημμένο κείμενο μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα. Αναφέρει η Καθ' ης η Αίτηση ότι όπως την πληροφορεί ο δικηγόρος της, εντός του φακέλου της υπόθεσης υπάρχει Ένορκη Δήλωση του Γεωργίου, διευθυντή των Αιτητών, ημερομηνίας 06.05.2008, μέσα από την οποία αυτός προβάλλει τη θέση ότι πέραν από το προβλεπόμενο στο αγοραπωλητήριο έγγραφο ποσό δεν εισέπραξε άλλο ποσό. Το 2008 όταν αυτή έκανε καταγγελία στην Αστυνομία Λεμεσού εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, ο Γεωργίου έδωσε κατάθεση ισχυριζόμενος ότι εισέπραξε από αυτή μέσω του Εναγόμενου 1 το ποσό των ₤75.000,00 για πρόσθετες εργασίες, παρά το ότι η αρχική κοστολόγηση των ισχυριζόμενων επιπλέον εργασιών ήταν ₤90,000.00. Αναφέρει ακόμη η Καθ΄ης η αίτηση ότι το ποσό των ₤90.000,00 το έμβασε στις 31.05.2007 σε λογαριασμό του Εναγόμενου 1 με σκοπό να πληρώσει τους Εναγόμενους 2, δηλαδή αρκετές μέρες μετά την υπογραφή του συμβολαίου και 2 μέρες μετά την πλήρη εξόφληση του τιμήματος αγοράς. Οι ισχυρισμοί που επιδιώκουν να περιλάβουν στην υπεράσπισή τους οι Αιτητές είναι κακόβουλοι και κατασκευασμένοι με σκοπό να καθυστερήσουν και να περιπλέξουν την εκδίκαση της υπόθεσης. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε δια των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, στη βάση της αίτησης και της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης συνοδευόμενες από ένορκες δηλώσεις. Ουδείς εκ των διαδίκων ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι θέσεις και τα επιχειρήματα των Αιτητών συνοψίζονται στα ακόλουθα: - Η αίτηση γίνεται με καλή πίστη και μετά από συζήτηση της υπόθεσης με τους νέους δικηγόρους τους. Οπότε οι αιτητές έδωσαν αμέσως οδηγίες για τη σχετική τροποποίηση. - Η αιτούμενη τροποποίηση θα θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση για να απονεμηθεί σωστή δικαιοσύνη. - Στο στάδιο που υποβλήθηκε το αίτημα τροποποίησης δεν προκαλείται στην Καθ' ης η Αίτηση βλάβη ή κατάφορη αδικία η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. - Το Δικαστήριο δεν πρέπει να κάνει δεχτή την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση διότι είναι αντικανονική, αφού δεν καθορίζει με σαφήνεια για ποια γεγονότα έχει προσωπική γνώση, ούτε και κατονομάζει ποιος της έχει μεταφράσει στα ρωσικά την ένορκη κατάθεση του Γεώργιου Γεωργίου ώστε να γνωρίζει το περιεχόμενο της. Τα γεγονότα που αυτή αναφέρει βασίζονται σε πληροφορίες που έχει από το δικηγόρο της τα οποία δεν αποτελούν μαρτυρία σύμφωνα με την υπόθεση Louis Vuitton. - Η ένσταση είναι αντικανονική διότι δεν αναφέρει ρητά ότι στηρίζεται στο φάκελο της δικογραφίας, ώστε να δικαιούται η Καθ΄ης η αίτηση να επικαλεσθεί οποιαδήποτε στοιχεία προκύπτουν από αυτή. Οι θέσεις και τα επιχειρήματα της Καθ' ης η Αίτηση συνοψίζονται στα ακόλουθα: - Οι Αιτητές με την επίδικη αίτησή τους επιχειρούν να εισάξουν θέμα παρανομίας, κάτι που σύμφωνα με τις αυθεντίες που διέπουν το θέμα της τροποποίησης δεν επιτρέπεται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις. Τα στοιχεία που σχετίζονται με την παρανομία ήταν γνωστά στους Αιτητές από την αρχή, δεν προέκυψαν στην πορεία της υπόθεσης. Συνεπώς προκύπτει θέμα σοβαρής καθυστέρησης στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης. - Οι Αιτητές προβαίνουν στην επίδικη αίτηση με κακή πίστη. Τούτο συνάγεται από το γεγονός ότι ο διευθυντής των Αιτητών σε ένορκη του δήλωση, που βρίσκεται εντός του φακέλου της υπόθεσης, ισχυρίστηκε ουσιαστικά ότι ουδέποτε έλαβε ποσό ₤90.000,00 από της Καθ' ης η Αίτηση, ενώ για το ίδιο θέμα έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία λέγοντας ότι εισέπραξε ₤75.000,00 για επιπρόσθετες εργασίες. Με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρεί να δώσει εντελώς διαφορετικό ισχυρισμό. Καταλήγει η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση πως λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα στοιχεία αλλά και το στοιχείο της μεγάλης καθυστέρησης, η κακή πίστη είναι ολοφάνερη. - Με βάση τα πιο πάνω η αιτούμενη τροποποίηση συνιστά εκ των υστέρων σκέψεις που έχουν σκοπό να οδηγήσουν την απονομή της δικαιοσύνης σε εκτροχιασμό. - Η εισαγωγή του αιτούμενου νέου θέματος, που εγείρουν οι Αιτητές, αν επιτραπεί μπορεί να έχει καταλυτικές συνέπειες για την πλευρά της Ενάγουσας. Νομική πτυχή: Η διαδικαστική διάταξη που προβλέπει για την τροποποίηση των δικογράφων είναι η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, έχει δε τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Μερικές από τις βασικές νομολογιακές αρχές αναφέρονται πιο κάτω προς κατατόπιση. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναίδος Ι. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου, Πολιτική Έφεση 8355, ημερ. 29.5.1995 το Εφετείο ανέφερε ότι όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η θεμελιακή αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, σε αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια επίσης στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704. Η υπόθεση αφορούσε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης μετά την έναρξη της δίκης, για να συνάδει με τη μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας ότι εν πρώτοις, δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Αναφέρει χαρακτηριστικά στη σελίδα 707 το εξής: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που διατάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια .» Περαιτέρω στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. Α. & G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, επιβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή. Λέχθηκε ακόμη ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Αναφορικά με τη φύση των νέων γεγονότων που μπορούν να εισαχθούν με το τροποποιημένο δικόγραφο, σχετική είναι η υπόθεση Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., σελ. 11. Στην υπόθεση αυτή με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν επιχειρούνταν εισαγωγή μαρτυρίας στο δικόγραφο, αλλά ουσιαστικά δίνονταν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών που προβάλλονταν με την έκθεση απαιτήσεως. Αν και το Εφετείο ανέφερε ότι δεν ενθαρρύνει τις συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, δέχθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση η τροποποίηση θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents, Πολ. Έφεση 8826, ημερ. 31.5.1994, λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής γίνεται παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα του Annual Practice
(1959)σελ 627 το οποίο παρατέθηκε στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου (ανωτέρω): "The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42, Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh n. Goshen
(1988)1 Ch. p. 81)". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι δεν παρέχεται ευχέρεια για τροποποίηση κλητηρίου, με την οποία εισάγεται νέα βάση αγωγής, η οποία δεν υπήρχε κατά το χρόνο έκδοσης του αρχικού κλητηρίου. Αυτό γιατί με την τροποποίηση δεν εισάγεται νέο κλητήριο ένταλμα αλλά η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση να περιλαμβανόταν από την αρχή. (Βλ. υπόθεση Ναυτοδικείου Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. σελ. 990). Συνοψίζοντας τις πιο πάνω αρχές που η νομολογία καθιέρωσε προκύπτουν τα ακόλουθα καθοδηγητικά στοιχεία:
- Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προκύπτει ως θεμελιακή αρχή ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
- Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε.
- Το Δικαστήριο δεν θα δώσει την άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
- Δεν δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, και όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Δύο καίρια ερωτήματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο είναι κατά πόσο υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση και αν η αίτηση του αιτητή διαπνέεται από κακή πίστη. Σ΄αυτά τα ζητήματα άλλωστε φαίνεται να επικεντρώνεται η ένσταση πρόσθετα με το στοιχείο της εισαγωγής νέας βάσης στην υπεράσπιση. Μελετώντας τους ισχυρισμούς των αιτητών επί της Υπεράσπισης τους και αντιπαραβάλλοντας τους με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις, προκύπτει ότι μέρος αυτών συνιστά προσπάθεια εισαγωγής νέας βάσης στην Υπεράσπιση τους. Στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωή Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005 ζητήθηκε τροποποίηση υπεράσπισης στην ανταπαίτηση, ούτως ώστε να συμπεριληφθεί ισχυρισμός περί παραγραφής της ανταπαίτησης. Σαφώς, επρόκειτο για εισαγωγή και νέας βάσης στην υπεράσπιση. Πρωτόδικα το αίτημα απορρίφθηκε. Το Εφετείο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου (ανωτέρω) η αίτηση τροποποίησης, η οποία πρωτόδικα απορρίφθηκε αλλά εγκρίθηκε κατ΄έφεση, αφορούσε αίτημα για εισαγωγή ισχυρισμού ότι η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων ήταν προφορική και όχι γραπτή ως αρχικά υπήρξε ισχυρισμός. Το αίτημα υποβλήθηκε μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Η ακρόαση της παρούσας αγωγής είχε προγραμματιστεί αρκετές φορές χωρίς να αρχίσει, για λόγους που σχετίζονται κυρίως με την έλλειψη χρόνου του Δικαστηρίου. Τελευταία ημερομηνία ακρόασης ορίστηκε η 27.05.2013 και 07.06.2013 που δεν άρχισε λόγω της επίδικης αίτησης. Η ύπαρξη καθυστέρησης των 4 ετών από την καταχώρηση της Υπεράσπισης είναι δεδομένη. Στην υπόθεση Νικολάου (ανωτέρω) το Δικαστήριο ανέφερε πως, όπου δεν προκαλείται ζημιά, ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογημένη καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος από του να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους ώστε να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Ακόμη, αναφέρθηκε πως το γεγονός ότι το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, και ότι δεν θα προκαλούνταν μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντιδίκων του εφεσείοντα με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ΄ης η αίτηση παρέπεμψε προς υποστήριξη της ένστασης στην υπόθεση Α. Παπαχρυσοστόμου ν. Κ. Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α.
(2012)ημερομηνίας 04.05.
- Παρατηρείται ότι στην εν λόγω υπόθεση η αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε εφτά χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής και ένα χρόνο μετά που υπήρξε αλλαγή δικηγόρων. Επίσης κρίθηκε ότι με την αιτούμενη τροποποίηση θα εισάγονταν ισχυρισμοί που ήταν ήδη δικογραφημένοι σε άλλες δυο αγωγές. Αξιολογώντας όλα τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, λαμβάνονται υπόψη ως προς την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας τα πιο κάτω:
- Η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε.
- Η μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώριση της επίδικης αίτησης από την καταχώριση της Υπεράσπισης δεν είναι ικανή να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Καθ΄ης η αίτηση τέτοια, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Καθυστέρηση διαπιστώνεται πως υπήρξε, έστω μικρή, και όταν η Καθ΄ης η αίτηση καταχώρισε στις 10.03.2009 αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης της, και αφού τα δικόγραφα είχαν συμπληρωθεί. Ακόμη και η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κάνει λόγο για πιθανότητα, και όχι βεβαιότητα, να υπάρξουν καταλυτικές συνέπειες για την πλευρά της. Δεν υπήρξε εισήγηση για συγκεκριμένες τέτοιες συνέπειες.
- Τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν δικαιολογούν με ασφάλεια συμπέρασμα για ύπαρξη κακής πίστης εκ μέρους των Αιτητών. Το γεγονός ότι ο διευθυντής τους σε ένορκη δήλωση του, καταχωρημένη εντός του φακέλου κατά την αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, καθώς και σε κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, αναφέρεται σε ισχυρισμό που ίσως να είναι πλήρως ή εν μέρει αντίθετος με αυτόν που επιχειρείται να εισαχθεί με την επίδικη αίτηση, δεν κρίνεται ικανοποιητικό στοιχείο για στοιχειοθέτηση κακής πίστης. Τα στοιχεία αυτά θα βρίσκονται στη διάθεση της πλευράς της Καθ΄ης η αίτηση όταν θα τον αντεξετάσει, αν καταθέσει στην ακρόαση της αγωγής ή και να τα αξιοποιήσει εναντίον της εκδοχής των Αιτητών. Κρίνεται ότι εγχείρημα του Δικαστηρίου να αξιολογήσει αυτά τα στοιχεία θα ήταν παρακινδυνευμένο, αφού θα σχετιζόταν με την αξιοπιστία και την ειλικρίνεια του Διευθυντή των Αιτητών, σε θέματα που άπτονται της ουσίας της αγωγής. Πόσο μάλλον στην απουσία αντεξέτασης αυτού, ως ενόρκως δηλούντα, στην επίδικη αίτηση.
- Η εισαγωγή νέας βάσης υπεράσπισης δεν αποτελεί από μόνη της, κατά τη νομολογία, ικανό στοιχείο για απόρριψη αίτησης τροποποίησης.
- Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε σχετικά έγκαιρα (ένα μήνα περίπου) από το διορισμό νέων δικηγόρων. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, παρότι το Δικαστήριο ουδόλως παραγνωρίζει το θέμα της καθυστέρησης, η μη στοιχειοθέτηση συμπεράσματος ότι, η επίδικη αίτηση διαπνέεται από κακή πίστη καθώς και ότι, η καθυστέρηση που υπήρξε αλλά και η περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, και δη με τη επιδίκαση εξόδων, αποτελούν στοιχεία τα οποία οδηγούν το Δικαστήριο στο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση, με σκοπό να βρίσκονται ενώπιον του, κατά την ακρόαση, όλα τα επίδικα θέματα που θα προσδιορίσουν τη διαφορά των διαδίκων. Η επίδικη αίτηση εγκρίνεται. Όλα τα έξοδα που έχουν απωλεσθεί, εξαιτίας της τροποποίησης που θα ακολουθήσει, καθώς και τα έξοδα της επίδικης αίτησης είναι δίκαιο, να επιβαρύνουν τους Αιτητές. Συνεπώς, αυτά επιδικάζονται εναντίον τους και προς όφελος της Καθ΄ης η αίτηση. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να πληρωθούν στο τέλος της δίκης. Όλα τα νέα δικόγραφα να κοινοποιούνται στον Εναγόμενο
- Λόγω του ότι πρόκειται για παλαιά υπόθεση δίδονται σύντομες προθεσμίες καταχώρισης της τροποποιημένης Υπεράσπισης. Τροποποιημένη υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 08.11.2013 ώρα 10.30 π.μ. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΙΜ - ΛΗ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Διάταγμα με το οποίο να επιτραπεί Τροποποίηση της Ε/Υ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο