Λοϊζου Καραλοϊζου κ.α. ν. King Franchises Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 4526/12, 17/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A305 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4526/12 Μεταξύ:
- Λοϊζου Καραλοϊζου
- Κωνσταντίνου Καραλοϊζου Εναγόντων - και -
- King Franchises Limited
- Κυριάκου Ζιβανάρη
- Χάρη Λοϊζίδη
- Πρόδρομου Πετρίδη Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 22.1.2013 17.10.2013 Για Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κ. Λ. Νεοφύτου για Αργυρού και Δημοσθένους ΔΕΠΕ, κα Α. Γεωργίου για ν΄ ακούσει απόφαση Για Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Δ. Βάκης για Χρίστος Βάκης & Σία ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο στις 9.10.
- Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι Ενάγοντες συνήψαν συμφωνία μίσθωσης με την Εναγόμενη 1 εταιρεία και της μίσθωσαν συγκεκριμένο ακίνητο για την περίοδο 1.1.2004 μέχρι 31.12.
- Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 εγγυήθηκαν τις συμβατικές υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1, περιλαμβανομένης της υποχρέωσής της για τακτική πληρωμή του ενοικίου. Η Εναγόμενη 1 καθυστερούσε στην καταβολή των ενοικίων και την 8.6.2010 χρωστούσε στους Ενάγοντες καθυστερημένα ενοίκια ύψους €124.861,
- Οι τελευταίοι, με επιστολή τους ημερομηνίας 8.6.2012 τερμάτισαν τη μίσθωση και κάλεσαν την Εναγόμενη 1 να τους παραδώσει ελεύθερη κατοχή του ακινήτου. Κάλεσαν ακόμα το σύνολο των Εναγομένων να εξοφλήσουν τα καθυστερημένα ενοίκια. Ουδέν συνέβηκε, οπόταν οι Ενάγοντες καταχώρισαν την παρούσα αγωγή. Αυτή επιδόθηκε στους Εναγόμενους 2 και 3 που καταχώρισαν εμφάνιση στις 2.11.2012 και 26.10.2012 αντίστοιχα. Στην Εναγόμενη 1 εταιρεία επιδόθηκε στις 25.10.
- Η τελευταία δεν καταχώρισε εμφάνιση και στις 14.11.2012 οι Ενάγοντες, με μονομερή αίτηση, ζήτησαν την έκδοση απόφασης εναντίον της. Την 22.11.2012 εκδόθηκε, ερήμην της Εναγόμενης 1, απόφαση εναντίον της με την οποία διατασσόταν να παραδώσει άμεσα στους Ενάγοντες ελεύθερη κατοχή του ακινήτου, να τους πληρώσει τα καθυστερημένα ενοίκια που είχαν συσσωρευτεί, αποζημιώσεις μέχρι την παράδοση ελεύθερης κατοχής του ακινήτου σε αυτούς και έξοδα. Η απόφαση εκδόθηκε στη βάση ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα 1 ημερομηνίας 22.11.
- Η Εναγόμενη 1 καταχώρισε εμφάνιση εκ των υστέρων, την 3.12.
- Δεν προέβηκε όμως, στο στάδιο εκείνο, σε οιονδήποτε διάβημα. Την 9.1.2013 οι Ενάγοντες αιτήθηκαν την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου ακινήτου το οποίο εκδόθηκε στις 14.1.
- Την 22.1.2013, καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία η Εναγόμενη 1 εξαιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται ή και να ακυρώνεται η εκδοθείσα εναντίον της απόφαση. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Michael Ibrahim El Teter, διευθυντής της, ιδίας ημερομηνίας. Ταυτόχρονα η Εναγόμενη 1 καταχώρισε μονομερή αίτηση εξαιτούμενη την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής μέχρι εκδίκασης της υπό κρίση Αίτησης. Το Δικαστήριο με απόφαση ημερομηνίας 23.1.2013 την απέρριψε. Στην υπό κρίση Αίτηση οι Ενάγοντες καταχώρισαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης ημερομηνίας 20.2.2013 που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1, ίδιας ημερομηνίας. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται και κατηγοριοποιούνται ως ακολούθως: · Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση είναι ανεπαρκή ή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ο ομνύοντας δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών του αναφορικά με θέματα που δεν έχει προσωπική γνώση. · Δεν αποκαλύπτεται υπεράσπιση στην αγωγή. · Δεν αποκαλύπτονται ικανοποιητικοί λόγοι για την καθυστέρηση στην καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης και της υπό κρίσης Αίτησης. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.17 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί πως: «Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διάταξης θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι.» Ο Αιτητής έχει το βάρος να αποκαλύψει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής, να εξηγήσει και ικανοποιήσει το Δικαστήριο για τους λόγους της δικονομικής του παράλειψης που είχε ως συνέπεια την έκδοση απόφασης εναντίον του και να δικαιολογήσει τυχόν καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης για τον παραμερισμό της. Στην Ιωάννου ν. Σκάφους «Veronica»
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 437, 440 αναφέρεται ότι: «Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από την μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής δικαιοσύνης..» Στην υπόθεση Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ v. Χάπη Στρητς Ντίσκο Λτδ,
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 28, 31 αναφέρεται πως: «. το Δικαστήριο δεν θέτει, και είναι αμφίβολο αν μπορεί να θέσει, άκαμπτους κανόνες που αποστερούν τη δικαιοδοσία του. Το βασικό κριτήριο είναι κατά πόσο ο εναγόμενος ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή, ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να την προβάλει.» Στην Siberia Air v. Πουλλίκα
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 893, 897 αναφέρεται ότι: «Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ότι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό.» Αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης ο El Teter επικαλείται όρο της συμφωνίας μίσθωσης για υποβολή αίτησης στις αρμόδιες αρχές για τροποποίηση των αδειών του μισθωμένου ακινήτου με σκοπό να ληφθούν τροποποιημένες άδειες που θα επέτρεπαν τη χρήση του ως εστιατόριο, take away - drive through, καθώς και την ανέγερση οικοδομής με βάση σχέδια που θα ετοιμάζονταν από την Εναγόμενη 1 και θα τύγχαναν της έγκρισης των Εναγόντων. Η Εναγόμενη 1 θα ετοίμαζε και θα παρέδιδε στους Ενάγοντες μέχρι τις 24.7.2003 τα σχέδια και αναγκαία έγγραφα για την υποβολή των αιτήσεων για λήψη πολεοδομικής άδειας και οι τελευταίοι συμφώνησαν να υπογράψουν και υποβάλουν προς τις αρμόδιες αρχές όλες τις απαιτούμενες αιτήσεις. Καταλογίζεται στους Ενάγοντες πως, παρά το ότι είχαν παραλάβει από την Εναγόμενη 1 όλα τα απαραίτητα έγγραφα που απαιτούνταν για την αλλαγή χρήσης και άδεια οικοδομής, ουδέποτε προχώρησαν στην υποβολή τους και των ανάλογων αιτήσεων κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας μεταξύ τους. Ως εκ τούτου, η Εναγόμενη 1 αντιμετώπισε ποινικές υποθέσεις για λειτουργία της επιχείρησης της χωρίς τις απαιτούμενες άδειες και επιβαρύνθηκε μεγάλα χρηματικά ποσά σε πρόστιμα. Οι συνεχείς ποινικές υποθέσεις δημιούργησαν προβλήματα στην πρόσληψη καλών διευθυντών με αποτέλεσμα τη δραστική μείωση των εργασιών της Εναγόμενης 1 και της δημιουργίας ζημιάς που υπερβαίνει τις €900.
- Οι θέσεις αυτές είχαν προβληθεί στις επιστολές των δικηγόρων της Εναγόμενης 1 προς τους δικηγόρους των Εναγόντων ημερομηνίας 11.7.2012 και 16.7.
- Περαιτέρω στην τελευταία επιστολή αναφερόταν ότι: «Εν πάση περιπτώσει οι πελάτες μας προτίθενται να παραδώσουν τα εκμισθούμενα υποστατικά στους πελάτες σας μέχρι τις 15/08/2012, οπόταν και θα συντονίσουμε τις ενέργειες μας για την ομαλή παράδοση - παραλαβή των υποστατικών, αφού οι συνθήκες λειτουργίας είναι πλέον ακατάλληλες εξ΄ υπαιτιότητας των πελατών σας.» Ο Ενάγοντας 1 υποστηρίζει στην ένορκη του δήλωση πως ο El Teter ανέλαβε διευθυντής της Εναγόμενης 1 μόλις την 1.2.2012 και συνεπώς δεν έχει προσωπική γνώση των πιο πάνω ζητημάτων. Ο El Teter δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών του, παρουσιάζει όμως τις προαναφερθείσες επιστολές των δικηγόρων της Εναγόμενης 1 που εμπεριέχουν τις ίδιες θέσεις. Οι επιστολές είναι του Ιουλίου του 2012, μετά την επιστολή τερματισμού της μίσθωσης και αν συνιστούν τη μόνη πηγή του El Teter γεννάται το ερώτημα κατά πόσο αυτός μεταφέρει θέσεις που υφίσταντο κατά τον Ιούλιο του 2003 ή ισχυρισμούς που προβλήθηκαν τον Ιούλιο του
- Υποστηρίζεται ακόμη με την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1 ότι τα όσα αναφέρονται από τον El Teter, αναφορικά με παράλειψη των Εναγόντων να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις σε σχέση με την υπογραφή και υποβολή αιτήσεων, είναι ψέματα. Είναι η θέση του Ενάγοντα 1 πως τον Ιανουάριο του 2004 και όχι πριν την 24.7.2003 ετοιμάστηκε η σχετική αίτηση από τον Γιάννη Αρμεύτη, αρχιτέκτονα της Εναγόμενης
- Οι Ενάγοντες υπόγραψαν την αίτηση η οποία υποβλήθηκε από τον συγκεκριμένο αρχιτέκτονα, εκ μέρους τους ως ιδιοκτητών, στο Δήμο Λεμεσού την 20.1.2004 και έλαβε αριθμό ΠΑ 33/
- Επισυνάπτονται αντίγραφα ενημερωτικού σημειώματος του αρχιτέκτονα, Γνωστοποίηση Λήψης Πολεοδομικής Αίτησης από το Δήμο Λεμεσού, και Απόδειξη Είσπραξης των νενομισμένων τελών για εξέταση της αίτησης με επίσπευση. Οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα 1 ήταν πολύ συγκεκριμένοι. Από πλευράς Εναγόμενης 1 δεν έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια για να απαντηθούν. Άτοπα γίνεται κάποιος σχολιασμός στην αγόρευση των δικηγόρων της Εναγόμενης 1 όπου γίνεται αναφορά σε γεγονότα που δεν έχουν αποκαλυφθεί μέσα από τις ένορκες δηλώσεις. Στα πλαίσια αίτησης όπως η υπό κρίση, το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση των προβαλλόμενων θέσεων αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης αλλά εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει κατά πόσο εγείρεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (βλ. Κean Soft Drinks Ltd v. Safm. Conlt. Lines N.V. κ.α.
(2001)1(Γ) A.A.Δ. 1784). Λαμβάνεται υπόψη η εκδοχή του αιτητή αφού με βάση αυτή κρίνεται κατά πόσο έχει αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας. Ωστόσο, όταν προβάλλονται από τον καθ΄ ου η αίτηση συγκεκριμένα στοιχεία αναμένονται κάποιες περαιτέρω εξηγήσεις από τον αιτητή έτσι που να μην αφήνεται η εντύπωση ότι απλά επινοήθηκε μια υπεράσπιση προς εξυπηρέτηση της αίτησης. Οι θέσεις του Ενάγοντα 1 δεν αξιολογούνται (βλ. Land Securities P.L.C. v. Receiver for the Metropolitan Police District
(1983)1 W.L.R. 439) ούτε προσμετρούν ώστε να καταρριφθεί η εκδοχή της Εναγόμενης
- Διεγείρουν όμως την περαιτέρω εξέταση του κατά πόσο η προβληθείσα υπεράσπιση είναι γνήσια ή κακόπιστα προωθείται για να επιτευχθεί ο παραμερισμός της απόφασης. Το να συμβαίνει το τελευταίο ενισχύεται από το γεγονός πως τα προβαλλόμενα στις δύο επιστολές των δικηγόρων της Εναγόμενης 1, ανάγονται στο
- Εστιάζεται δηλαδή το παράπονο τους σε ισχυριζόμενες παραλείψεις των Εναγόντων που επεσυνέβησαν 9 χρόνια πριν το χρόνο που τις επικαλέστηκαν. Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη το ποσό της αγωγής και το μηνιαίο ενοίκιο για το ακίνητο, εξάγεται το συμπέρασμα ότι η Εναγόμενη 1 είχε απλήρωτα 11 ενοίκια, που σημαίνει πως για 8 περίπου χρόνια μετά τις ισχυριζόμενες παραλείψεις των Εναγόντων συνέχιζε να πληρώνει το συμφωνηθέν ενοίκιο και κανένα στοιχείο δεν παρουσίασε πως είχε ποτέ, κατά την περίοδο των 8 αυτών ετών, εκφράσει σχετικό παράπονο. Στην Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1(Β) A.A.Δ. 793 αναφέρεται πως η αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σε αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών. Θα ήταν εύκολο κάθε φορά να προβάλλεται ένας αστήρικτος ισχυρισμός και να παραμερίζονται νομότυπα ληφθείσες αποφάσεις. Υιοθετείται (στη σελ. 799) απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση όπου αναφέρεται: «Αντλώντας κατεύθυνση από την Νομολογία, η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης προϋποθέτει αλλά και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση από τον αιτητή μιας εκδοχής, διαφορετικής από εκείνης του ενάγοντα. Θα πρέπει να προσκομιστούν στο Δικαστήριο κάποια αποδεικτικά στοιχεία τα οποία εξυπακούεται πως θα πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα καταδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς, ώστε η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους του αιτητή.» Στην Orams κ.α. ν. Αποστολίδη
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1402, τονίστηκε ότι απαιτείται από τον αιτητή να δώσει επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν το επανάνοιγμα της υπόθεσης, επομένως δεν αρκεί η προβολή μιας θέσης αλλά η σε κάποιον έστω μικρό βαθμό τεκμηρίωσή της (βλ. Δωρίτη ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολ. Έφ. 405/2008 ημερ. 8.3.2012). Δεν προβλήθηκε, εκ μέρους της Εναγόμενης 1, ισχυρισμός ότι δεν οφείλονταν τα καθυστερημένα ενοίκια που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης ή ότι εξοφλήθηκαν ή ότι καταβλήθηκε οιοδήποτε ποσό έναντι. Ούτε προβλήθηκε η θέση ότι η ισχυριζόμενη παράλειψη των Εναγόντων παρείχε, δυνάμει της σύμβασης μίσθωσης, την ευχέρεια στην Εναγόμενη 1 να μην πληρώνει τα ενοίκια. Εάν οι Ενάγοντες είχαν πράγματι παραβιάσει τη συμφωνία μίσθωσης και η Εναγόμενη 1 είχε γνήσιο παράπονο θα μπορούσε η ίδια να τερματίσει τη συμφωνία μίσθωσης να εγκαταλείψει το ακίνητο και να αξιώσει αποζημιώσεις. Μπορούσε ακόμη να εμμένει στην τήρηση της συμφωνίας διατηρώντας την κατοχή του ακινήτου, αξιώνοντας αποζημιώσεις. Στη δεύτερη περίπτωση όφειλε να καταβάλλει το ενοίκιο. Δεν είχε δικαίωμα να κατέχει το ακίνητο και να μην πληρώνει, ούτε να συμψηφίζει τα ενοίκια με οποιαδήποτε ισχυριζόμενη ζημιά της. Η Εναγόμενη 1, δεν έχει αποκαλύψει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής και τούτο αφ΄ εαυτού είναι καταδικαστικό για την Αίτηση. Για σκοπούς πληρότητας θα προχωρήσω στην εξέταση και του ζητήματος της καθυστέρησης. Στην υπόθεση Eros Travel & Tours Ltd v. D.E.L. Kirzis Tourist Enterprises Ltd.,
(1997)1(B) A.A.Δ. 712, αναφέρεται πως: «Το Δικαστήριο επίσης θα πρέπει να εξετάσει τις εξηγήσεις του αιτητή για το λόγο που παρέλειψε να παρουσιαστεί μετά την επίδοση, αν και κατά κανόνα η παράλειψή του μπορεί ικανοποιητικά να τιμωρηθεί με διαταγή ως προς τα έξοδα ή άλλους όρους που το Δικαστήριο έχει την εξουσία να επιβάλει.» σημειώνεται ωστόσο πως: «Παρά την επικουρική της σημασία η εξήγηση των λόγων παράλειψης εμφάνισης δεν παύει να είναι ένας σημαντικός παράγοντας που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη.» Η αναφορά στην Βίκα πως πέραν του βασικού κριτηρίου της αποκάλυψης εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης στην αγωγή: «Τα υπόλοιπα κριτήρια, όπως π.χ. η επιμέλεια την οποία επέδειξε και η ταχύτητα με την οποία έδρασε μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον του μολονότι στοιχεία που μετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου δεν αναιρούν το πιο ουσιώδες, την ύπαρξη δηλαδή εκ πρώτη όψεως καλή υπεράσπισης.» περιορίστηκε στα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης στην Λυσιώτης ν. Δημοκρατίας
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 364, 378-379 όπου απορρίφθηκε η θέση πως η νομολογία έχει καταστεί ελαστικότερη στο θέμα της αργοπορίας στην καταχώριση της αίτησης για παραμερισμό. Στην υπόθεση Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1101, 1105-6 αναφέρεται ότι: «Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του αιτητή να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να αποτελέσει λόγο για την απόρριψη της αίτησης.» Όσο και αν το ζήτημα της μη εμφάνισης εξετάζεται ανεξάρτητα των άλλων θεμάτων που εγείρονται σε μια αίτηση για παραμερισμό, φαίνεται να είναι η προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου πως αν η δικαιολογία για την παράλειψη εμφάνισης προβάλλει λογική και δεν συνιστά η απραξία του αιτητή περιφρόνηση του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης και εφόσον έχει προβάλει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας, η απόφαση θα παραμεριστεί. Έτσι, βλέπουμε πως είναι σε καθαρές περιπτώσεις έλλειψης ενδιαφέροντος που η μη εμφάνιση ή και η καθυστέρηση στην καταχώριση αίτησης για παραμερισμό κρίθηκαν ως αφ΄ εαυτών τροχοπέδη στο "επανάνοιγμα" της υπόθεσης. Αναφορικά με το ζήτημα του χρόνου καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης και της υπό κρίση Αίτησης πέραν των όσων εμφαίνονται στο φάκελο της δικογραφίας και έχουν σημειωθεί, στοιχεία προκύπτουν και από την ένορκη δήλωση του El Teter. Της καταχώρισης της αγωγής προηγήθηκε αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των Εναγόντων και της Εναγόμενης
- Μετά την επιστολή τερματισμού, οι δικηγόροι των Εναγόντων απηύθυναν επιστολή ημερομηνίας 2.7.2012 στους διευθυντές της Εναγόμενης
- Οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1 απηύθυναν στη συνέχεια τις δύο προαναφερθείσες επιστολές ημερομηνίας 11.7.2012 και 16.7.2012 προς τους δικηγόρους των Εναγόντων. Οι τελευταίοι, απάντησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 19.7.
- Με αυτή τελειώνει η σχετική αλληλογραφία και, όπως έχει σημειωθεί, την 9.10.2012 καταχωρίστηκε η παρούσα αγωγή. Αποκαλύπτεται πως μετά την επίδοση της αγωγής στην Εναγόμενη 1 στις 25.10.2012, οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1 απηύθυναν επιστολή ημερομηνίας 31.10.2012 προς τους δικηγόρους των Εναγόντων γνωστοποιώντας την πρόθεση τους να καταχωρίσουν σημείωμα εμφάνισης. Σημαντική παράμετρος είναι το γεγονός πως, προτού οι Ενάγοντες καταχωρίσουν αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης εμφάνισης, μέσω των δικηγόρων τους απηύθυναν επιστολή ημερομηνίας 8.11.2012 προς τους δικηγόρους της Εναγόμενης 1 προειδοποιώντας τους για να καταχωρίσουν άμεσα την εμφάνιση τους. Εμφάνιση καταχωρίστηκε μόλις την 3.12.2012 αφού, όπως προειπώθηκε, είχε στο μεταξύ εκδοθεί απόφαση εναντίον της Εναγόμενης
- Η εξήγηση που προβάλλεται είναι πως η Εναγόμενη 1 έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της για καταχώριση εμφάνισης και την επόμενη, 9.11.2012 οι δικηγόροι ετοίμασαν και απέστειλαν σημείωμα εμφάνισης σε γραφείο συνεργατών τους δικηγόρων στη Λεμεσό για να το καταχωρίσουν. «Εκ παραδρομής και/ή λάθους και/ή αβλεψίας» του δικηγορικού υπαλλήλου των δικηγόρων στη Λεμεσό, όπως αναφέρεται, το σημείωμα εμφάνισης δεν καταχωρήθηκε αμέσως αλλά στις 3.12.
- Σύμφωνα με τη νομολογία, ο διάδικος δεν μπορεί κατά κανόνα να προβάλλει το λάθος, αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου του για να πετυχαίνει την παράταση προθεσμιών ή την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών. Θα αποτελούσε ένα εύσημο τρόπο υπερφαλάγγισης των δικονομικών διατάξεων. Από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα αυτά εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και συνακόλουθα το κύρος της (βλ. Βαρδιάνος ν. Richards
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 698, 704, Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 793, 797 και Γεωργίου κ.α. ν. Χριστοδούλου Π.Ε. 266/2008, ημερ. 21.3.2011). Εμφάνιση έπρεπε να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από της επίδοσης. Η περίοδος είχε ήδη εκπνεύσει όταν οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1 έλαβαν την προειδοποιητική επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων ημερομηνίας 8.11.
- Παρά τη ρητή προειδοποίηση δεν επέδειξαν τη δέουσα επιμέλεια ώστε να βεβαιωθούν πως καταχωρίστηκε σημείωμα εμφάνισης. Η Εναγόμενη 1 δεν ήταν σε άγνοια του γεγονότος της έκδοσης απόφασης εναντίον της. Οι δικηγόροι των Εναγόντων απηύθυναν επιστολή ημερομηνίας 5.12.2012 προς τους δικηγόρους της Εναγόμενης 1 πληροφορώντας τους σχετικά. Περαιτέρω, αντίγραφο της απόφασης της επιδόθηκε την επόμενη. Πέρασαν άλλες δύο βδομάδες μέχρι τις 19.12.2012 για να κοινοποιήσουν οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1 προς τους δικηγόρους των Εναγόντων την πρόθεση της Εναγόμενης 1 να καταχωρίσει αίτηση παραμερισμού της απόφασης και άλλος ένας και πλέον μήνας για να καταχωριστεί η υπό κρίση Αίτηση. Η δικαιολογία που φαίνεται να προβάλλεται για την καθυστέρηση είναι η «συλλογή όλων των απαιτούμενων στοιχείων». Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση εμπεριέχει πληροφορίες αναφορικά με την προηγηθείσα δικαστική διαδικασία, αναφέρεται στην ανταλλαγείσα αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των μερών και προβάλλει θέσεις επί της ουσίας της υπόθεσης όπως αυτές είχαν τεθεί στις επιστολές των δικηγόρων της Εναγόμενης 1 που επισυνάπτονται. Επισυνάπτεται ακόμα στην ένορκη δήλωση η εκδοθείσα απόφαση που ήταν πολύ εύκολο για τους δικηγόρους της Εναγόμενης 1 να λάβουν αντίγραφο είτε από τους αντιδίκους τους είτε από το Δικαστήριο. Άλλωστε, αντίγραφο αυτής επιδόθηκε στην Εναγόμενη 1 την 6.12.
- Η αναφορά σε «συλλογή όλων των απαιτούμενων στοιχείων» δεν έχει ουσιαστική βαρύτητα και προδήλως η γενικότητα προτιμήθηκε για να δημιουργηθεί μια νεφελώδης κατάσταση με σκοπό την απόκρυψη του πρόδηλου. Ότι δηλαδή από τις 5.12.2012 που η Εναγόμενη 1 πληροφορήθηκε, μέσω των δικηγόρων της, για την έκδοση της απόφασης επιδείχθηκε αδικαιολόγητη καθυστέρηση και παρήλθαν 48 ημέρες μέχρι την καταχώριση της αίτησης. Η Εναγόμενη 1 επέδειξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση σημειώματος εμφάνισης ακόμα και μετά που προειδοποιήθηκε με την επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων ημερομηνίας 8.11.
- Ακόμα πιο σοβαρή ήταν παράληψη της Εναγόμενης 1 να καταχωρίσει την υπό κρίση Αίτηση μετά που πληροφορήθηκε την έκδοση της απόφασης. Αυτός θα ήταν ένας περαιτέρω λόγος ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκηθεί προς όφελος της. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον της Εναγόμενης 1 - Αιτήτριας, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση παραμερισμού απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο