Μαίρη Λιασίδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αριθμός Παραπομπής: 40/2012, 42/2012, 42/2012, 22/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A319 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε. Δ. Αριθμός Παραπομπής: 40/2012 Μεταξύ: 1. Μαίρη Λιασίδου 2. Ηλία Λιασίδη 3. Σουζάνας Χριστοφόρου Αιτητών και Κυπριακής Δημοκρατίας Απαλλοτριούσης/Αποζημιούσας Αρχής --------------------- Συνένωση κατόπιν διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.1.2013 Αριθμός Παραπομπής: 41/2012 Μεταξύ: Άννας Πέτρου Λιβανίου, εκ Λεμεσού Αιτήτριας και Κυπριακής Δημοκρατίας Απαλλοτριούσης/Αποζημιούσας Αρχής -------------------------- Συνένωση κατόπιν διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.1.2013 Αριθμός Παραπομπής: 42/2012 Μεταξύ: 1. Ζένου Α. Λεμή και 2. Στάθη Α. Λεμή ως διαχειριστές της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαριάννας Λεμή Λοφίτου, τέως εκ Λεμεσού Αιτητών και Κυπριακής Δημοκρατίας Απαλλοτριούσης/Αποζημιούσας Αρχής -------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 22.5.2013 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22.10.2013 EMΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για απαιτητές-αιτητές: κ. Ζ. Λεμής Για καθ' ης η αίτηση-απαλλοτριούσα αρχή: κ. Α. Μελάς (κα Γεωργίου για ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο των τριών παραπάνω συνενωμένων παραπομπών είναι ο καθορισμός της καταβλητέας αποζημίωσης των απαιτητών, συναφώς με την έκταση ακινήτου τους που απαλλοτριώθηκε με το διάταγμα απαλλοτρίωσης Δ.Π. 893/30-10-09. Σύμφωνα με τη σχετική - προηγηθείσα γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης Δ.Π. 436/05-06-09, η απαλλοτρίωση κατέστη αναγκαία για σκοπούς κατασκευής δρόμου πρωταρχικής σημασίας που προεκτείνεται από το νέο νοσοκομείο Λεμεσού προς το νέο λιμάνι Λεμεσού (επιπρόσθετη απαλλοτρίωση τεμαχίου 199 Φ./Σχ. 53/64). Οι απαιτητές είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του όλου ακινήτου, με μερίδιο, έκαστος, ως εμφαίνεται ξεχωριστά σε κάθε παραπομπή. Με την υπό κρίση αίτηση, οι απαιτητές ζητούν: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Αποζημιούσα Αρχή στες 3 πιο πάνω Συνενωμένες Παραπομπές όπως εντός 30 ημερών από την έκδοση του διατάγματος δώσει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της υπερασπίσεως του και ειδικότερα: Περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με την παράγραφο 2 της εκθέσεως υπερασπίσεως των 3 πιο πάνω συνενωμένων Παραπομπών και ειδικά, διευκρινίσεις σε σχέση με τες παραγράφους 6 και 9 της έκθεσης εκτίμισης της Αποζημιούσας Αρχής, που καταχωρήθηκε με τες Υπερασπίσεις, σε ότι αφορά τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν κατά την εκτίμηση και σε ότι αφορά τες απαλλοτριώσεις και έγγραφες προσφορές που έγιναν στους ιδιοκτήτες των κάτωθι τεμαχίων που γειτνιάζουν με το επίδικο τεμάχιο 199 των πιο πάνω Αιτητών ως ακολούθως: α) Στοιχεία σε σχέση με την τιμή που προσφέρθηκε με έγγραφο προσφορά ανά τετραγωνικό μέτρο για την απαλλοτριωθείσα έκταση στα πιο κάτω 19 γειτνιάζοντα τεμάχια που επηρεάζονται με την απαλλοτρίωση,. Και β) Στοιχεία σε σχέση με τις καταβλητέες αποζημιώσεις που είτε πληρώθηκαν στους ιδιοκτήτες των πιο κάτω τεμαχίων είτε για τα οποία έχουν εκδοθεί αποφάσεις ενώπιον Δικαστηρίου σε παραπομπές έστω και αν δεν έχουν ακόμη εκτελεστεί οι εν λόγω αποφάσεις. ΤΕΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 1. Τεμαχ. 1134 Φ/Σχ 53/64 2. Τεμαχ. 1135 Φ/Σχ53/64 3. Τεμαχ. 1122 Φ/ΣΧ 53/64 4. Τεμαχ. 201 Φ/ΣΧ 53/64 5. Τεμαχ. 202 Φ/ΣΧ 53/64 6. Τεμαχ. 312 Φ/ΣΧ 53/64 7. Τεμαχ. 313 Φ/ΣΧ 53/64 8. Τεμαχ. 310 Φ/ΣΧ 53/64 9. Τεμαχ. 307 Φ/ΣΧ 53/64 10. Τεμαχ. 1002 Φ/ΣΧ 53/64 11. Τεμαχ. 1003 Φ/ΣΧ 53/64 12. Τεμαχ. 1004 Φ/ΣΧ 53/64 13. Τεμαχ. 1005 Φ/ΣΧ 53/64 14. Τεμαχ. 1008 Φ/ΣΧ 53/64 15. Τεμαχ. 1009 Φ/ΣΧ 53/64 16. Τεμαχ. 1010 Φ/ΣΧ 53/64 17. Τεμαχ. 1011 Φ/ΣΧ 53/64 18. Τεμαχ. 1012 Φ/ΣΧ 53/64 19. Τεμαχ. 1013 Φ/ΣΧ 53/64 γ) Επιπρόσθετα όπως παρουσιάσουν στο δικαστήριο, επιστολές των Αιτητών στες 3 πιο πάνω συνενωμένες Παραπομπές που στάλισαν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού και Υπουργείο Εσωτερικών με τες οποίες οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 199 κατά την πρώτη απαλλοτρίωση που έγινε στο τεμάχιο τους τον Φεβρουάριο 2008 ζήτησαν να απαλλοτριωθεί το μέρος του τεμαχίου 199 που αφορά τες παραπομπές 40-41 και 42/2012 και την αρνητική απάντηση που έλαβαν από το Υπ Εσωτερικών επί του αιτήματος των. Β. Έξοδα της παρούσας αιτήσεως πλέον ΦΠΑ (Αρ. Μητρώου 30008377C)». Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.19 Θ.6 και Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3 και 9 (
- i)καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της απαλλοτριούσας αρχής, η οποία εδράζεται στους ακόλουθους λόγους: «1. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. 2. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνιστούσε εκτροπή από τα ορθά πλαίσια της διαδικασίας καθορισμού της αποζημίωσης. 3. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει αύξηση των εξόδων της διαδικασίας. 4. Παραβιάζονται οι διατάξεις των Περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Διαδικαστικών Κανονισμών (The Compensation Tribunal Rules of 1956) και/ή η ακολουθούμενη πρακτική και/ή διαδικασία του Δικαστηρίου σε περιπτώσεις καθορισμού αποζημιώσεων εξαιτίας απαλλοτρίωσης.». Η ένσταση βασίζεται στο άρθρο 20 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου 15/1962, στα άρθρα 7 και 9 των περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Διαδικαστικών Κανονισμών (The Compensation Tribunal Rules of 1956), στη Δ.19 Θ.6 και Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και τέλος, στη νομολογία, πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της εκτιμήτριας στον κλάδο εκτιμήσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, Λένιας Γεωργίου. Συνοψίζοντας, οι βασικές θέσεις και ισχυρισμοί που προβάλλει η ενόρκως δηλούσα είναι οι εξής: Η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει επειδή το νομικό της υπόβαθρο είναι λανθασμένο και δεν παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Αν εγκριθεί η αίτηση θα παρεκτραπεί η προβλεπόμενη διαδικασία καθορισμού αποζημιώσεων. Ο καθορισμός της αποζημίωσης γίνεται από το Δικαστήριο με βάση τις ενώπιόν του κατατεθειμένες εκτιμήσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, οι εκτιμήσεις βρίσκονται στο φάκελο και ο δυο πλευρές κατέληξαν στον υπολογισμό της αξίας του επίδικου ακινήτου, χρησιμοποιώντας τη συγκριτική μέθοδο εκτίμησης. Οι αιτούμενες λεπτομέρειες καμία σχέση έχουν με την παρούσα διαδικασία. Οι θέσεις και αξιώσεις των απαιτητών, οι συγκριτικές πωλήσεις και η μεθοδολογία που χρησιμοποίησε ο εκτιμητής τους προβάλλονται στην εκτίμησή τους. Από την άλλη, οι προσφορές που έγιναν στον κάθε απαιτητή ξεχωριστά βασίζονται στα στοιχεία που παρουσιάζονται στη έκθεση εκτίμησης της αποζημιούσας αρχής. Οι απαιτητές ζητούν λεπτομέρειες σε σχέση με τις τιμές που προσφέρθηκαν για τα γειτνιάζοντα με το επίδικο ακίνητό τους, τα οποία επηρεάστηκαν με τη ίδια απαλλοτρίωση, ώστε να αποδείξουν ότι υπέστησαν αδικία οι ίδιοι. Δεν μπορούν να δοθούν οι εν λόγω λεπτομέρειες, επειδή οι προσφορές που έγιναν αφορούν προσωπικά δεδομένα των ιδιοκτητών. Ακόμη, το κάθε γειτνιάζον τεμάχιο έχει τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά τα οποία καθορίζουν την αξία του και με βάση αυτά έγιναν οι προσφορές για κάθε τεμάχιο ξεχωριστά. Επομένως, τα στοιχεία που ζητούν οι απαιτητές είναι άσχετα με την παρούσα διαδικασία, αφού σε καμιά περίπτωση θα βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στην ορθή και εύλογη αποζημίωση για το επίδικο ακίνητο. Ο μόνος τρόπος για να αποδείξουν οι απαιτητές ότι αδικήθηκαν από το ποσό που τους προσφέρθηκε ως αποζημίωση είναι να προωθηθεί η υπόθεση προς εκδίκαση και να πείσουν το Δικαστήριο ότι η δική τους εκτίμηση είναι πιο ορθή και αξιόπιστη από τη δική της. Οποιαδήποτε άλλη διαδικασία θα παραβίαζε τους σχετικούς κανονισμούς του 1956. Τέλος, η Διαταγή 19 των Θεσμών δεν ισχύει σε υπόθεση παραπομπής, δεδομένου του κανονισμού 7 των Κανονισμών Καθορισμού Αποζημιώσεων, ο οποίος προβλέπει ότι ο Πρωτοκολλητής, μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου δικαιούται να ζητήσει από οποιοδήποτε διάδικο περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με τη βάση της παραπομπής ή με οποιαδήποτε εκτίμηση ακινήτου στην οποία στηρίζεται η παραπομπή και οποιαδήποτε γεγονότα που είναι σχετικά με την παραπομπή. Με βάση το λεκτικό του εν λόγω κανονισμού, η αποκλειστική εξουσία για να ζητήσουν λεπτομέρειες παρέχεται στο Δικαστήριο και στον Πρωτοκολλητή και όχι σε διάδικο. Κατά την ακρόαση της αίτησης και οι δύο δικηγόροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη κ.ά.
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ.1608: «Η διαδικασία της Παραπομπής διέπεται από τους περί Δικαστηρίων Καθορισμού Αποζημιώσεων Κανονισμούς του 1956 (Δευτερογενής Νομοθεσία, Τόμος ΙΙ, σελ. 110) (οι Κανονισμοί του 1956) που διατηρήθηκαν σε ισχύ με την επιφύλαξη στο άρ. 20 του Περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου του 1962 (Ν 15/62). Οι Κανονισμοί του 1956 είναι αυτοτελείς και δεν παραπέμπουν στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Η διαδικασία ενδιάμεσων αιτήσεων, όπως είναι η παρούσα, διέπεται από τον Καν. 9 των Κανονισμών του 1956. Σύμφωνα με την παραγ. 2 του Καν. 9 η «αίτηση πρέπει να είναι έγγραφη και πρέπει να περιέχει τον τίτλο της διαδικασίας και τους λόγους για τους οποίους υποβάλλεται» Αντίθετα λοιπόν με τα όσα απαιτούνται από την Δ.48 θ.2 για αναφορά στη νομική βάση της αίτησης ο Κ. 9
(2)δεν απαιτεί τέτοια αναφορά. Η αυτοτέλεια των Κανονισμών του 1956 και οι πρόνοιες του πιο πάνω Καν. 9
(2)καθιστούν αχρείαστη την αναφορά στη νομική βάση της αίτησης». Από το παραπάνω απόσπασμα είναι φανερό, ότι, η αίτηση, ενώ κανένα πρόβλημα αντιμετωπίζει, εξαιτίας του γεγονότος ότι η νομική βάση της είναι εσφαλμένη, το γεγονός ότι κατά παράβαση της παραγράφου 2 του κανονισμού 9 των σχετικών κανονισμών του 1956, δεν περιέχει τους λόγους για τους οποίους υποβάλλεται, την καθιστά αυτοτελώς έκθετη σε απόρριψη. Ούτε και μπορεί να λεχθεί ότι το σχετικό κενό συμπληρώνεται με όσα αναφέρει ο ευπαίδευτος δικηγόρος των απαιτητών, στο πλαίσιο της γραπτής αγόρευσής του. Είναι καλά γνωστό ότι το περιεχόμενο της αγόρευσης δικηγόρου, δεν μπορεί να αναπληρώσει ή συμπληρώσει, το περιεχόμενο της αναγκαίας μαρτυρίας, για σκοπούς απόδειξης γεγονότων, ιδιαίτερα, όταν αυτά δεν απορρέουν από το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι οι λόγοι για τους οποίους καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση περιέχονται αποκλειστικά στη γραπτή αγόρευση του κ. Λεμή, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Αυτό, με απλά λόγια σημαίνει ότι η αίτηση είναι ουσία αβάσιμη και ως τέτοια, θα πρέπει να απορριφθεί. Μολονότι η τύχη της αίτησης έχει κριθεί, εντούτοις υπάρχει ακόμη ένας λόγος για το οποίο αυτή θα πρέπει να απορριφθεί. Όπως αναφέρει ο ευπαίδευτος δικηγόρος των απαιτητών στην πρώτη παράγραφο της γραπτής αγόρευσής του, ό,τι επιδιώκεται με την αίτηση είναι να δοθούν πληροφορίες στους απαιτητές, σε σχέση με την ανά τετραγωνικό μέτρο τιμή που προσφέρθηκε από την απαλλοτριούσα αρχή με έγγραφο προσφορά, για κάθε ένα από τα 19 γειτνιάζοντα με το επίδικο ακίνητα που επηρεάστηκαν από την ίδια απαλλοτρίωση. Η ενόρκως δηλούσα για την απαλλοτριούσα αρχή, που ας σημειωθεί υπόβαλε και την αιτιολογημένη έκθεση εκτίμησης για την απαλλοτριούσα αρχή και στις τρεις παραπομπές, στην παράγραφο 5 της δήλωσής της αναφέρει τα εξής, συναφώς με τα παραπάνω: «Εξ' όσων αντιλαμβάνομαι, οι Απαιτητές θεωρούν ότι αδικήθηκαν με την προσφερθείσα αποζημίωση και ζητούν λεπτομέρειες σε σχέση με τις τιμές που προσφέρθηκαν για γειτνιάζοντα με το επίδικο ακίνητα που επηρεάσθηκαν με την ίδια απαλλοτρίωση, ώστε να αποδείξουν την ισχυριζόμενη αδικία που υπέστησαν. Κατ' αρχήν, είναι η θέση μας ότι τα στοιχεία αυτά δεν μπορούν να δοθούν για τον λόγο ότι οι προσφορές που έγιναν αφορούν προσωπικά δεδομένα των ιδιοκτητών. Ακόμη, το κάθε γειτνιάζον τεμάχιο έχει τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά τα οποία καθορίζουν την αξία του και με βάση τα οποία έγιναν οι προσφορές για το κάθε τεμάχιο ξεχωριστά. Άρα, θεωρώ ότι τα στοιχεία που ζητούν οι Απαιτητές είναι παντελώς άσχετα με την παρούσα διαδικασία, αφού σε καμία περίπτωση δεν θα βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στην ορθή και εύλογη αποζημίωση για το επίδικο ακίνητο. Θα μπορούσε κάλλιστα να λεχθεί εδώ ότι σε περίπτωση που εγκριθεί το αιτούμενο διάταγμα θα καταλήξουμε να δικάζουμε εάν ήταν δίκαιες και εύλογες οι αποζημιώσεις που δόθηκαν για τα γειτνιάζοντα ακίνητα ή όχι, με αποτέλεσμα να παρεκτραπεί η διαδικασία καθορισμού της αποζημίωσης από τα ορθά πλαίσια και να έρθει σε σύγκρουση με τους Κανονισμούς του 1956 που τη ρυθμίζουν.» Η έμφαση είναι δική μου. Παρατηρώ τα εξής: Καταρχήν, η θέση της ενόρκως δηλούσας για την απαλλοτριούσα αρχή, ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες δεν μπορούν να δοθούν, επειδή οι προσφορές που έγιναν αφορούν προσωπικά δεδομένα των ιδιοκτητών, δε με βρίσκει σύμφωνο. Η δυνάμει του άρθρου 8 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου 15/1962 υποχρέωση της απαλλοτριούσας αρχής, να έλθει σε διαπραγματεύσεις με όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, για την απόκτηση της ιδιοκτησίας την οποία αφορά η γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης, με ιδιωτική σύμβαση και για τον καθορισμό της αποζημίωσης με συμφωνία, δεν ενέχει την έννοια της σύναψης γενικά, οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσότερων ιδιωτών, οι οποίοι, στα πλαίσια της ελευθερίας του συμβάλλεσθε δικαιούνται να συνάψουν κάποια νόμιμη σύμβαση, με περιεχόμενο το οποίο αφορά αποκλειστικά τους ίδιους, για να τίθεται θέμα προστασίας προσωπικών δεδομένων οποιουδήποτε των συμβαλλομένων. Επί του προκειμένου, η απαλλοτριούσα αρχή, μολονότι είναι με ιδιωτική συμφωνία που εντέλλεται να προβεί στα παραπάνω, ό,τι διαφοροποιεί τη συμφωνία αυτή από άλλες συμφωνίες αμιγώς ιδιωτικής φύσεως είναι η ιδιότητα της απαλλοτριούσας αρχής και ο δημόσιος χαρακτήρας της και προπαντός, το γεγονός ότι το ποσό που καθορίζεται ως αποζημίωση, κατά περίπτωση, καταβάλλεται από κάποιο δημόσιο ταμείο και όχι από κάποιο ιδιώτη. Επομένως και για λόγους διαφάνειας, αλλά και χρηστής διοίκησης, έχω τη γνώμη, ότι η απαλλοτριούσα αρχή, δεν μπορεί να επικαλείται την προστασία των προσωπικών δεδομένων των άλλων ιδιοκτητών στους οποίους έγινε προσφορά αποζημίωσης, σε σχέση με την ίδια απαλλοτρίωση, ως λόγο απόρριψης της αίτησης. Απ' εκεί και πέρα, με μόνο λόγο τον αναντίλεκτο ισχυρισμό της ενόρκως δηλούσας για την απαλλοτριούσα αρχή, ότι το κάθε ένα από τα 19 γειτνιάζοντα με το επίδικο τεμάχια, για τα οποία οι απαιτητές ζητούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες έχει τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά, τα οποία καθορίζουν την αξία του και είναι με βάση αυτά που έγιναν οι προσφορές, ξεχωριστά για κάθε τεμάχιο, θα συμφωνήσω μαζί της, ότι τα στοιχεία που ζητούν οι απαιτητές, όντως είναι άσχετα με την παρούσα διαδικασία και περαιτέρω, ότι, ακόμη και να δοθούν, πράγματι, σε καμιά περίπτωση θα βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στην ορθή και εύλογη αποζημίωση για το επίδικο τεμάχιο. Δεδομένου ότι για την ετοιμασία της αιτιολογημένης έκθεσης εκτίμησης και των δύο πλευρών χρησιμοποιήθηκε ως μέθοδος η συγκριτική, δεν βλέπω με ποιο τρόπο θα βοηθηθώ κατά τον υπολογισμό της καταβλητέας αποζημίωσης των απαιτητών, με το να τεθούν ενώπιόν μου τα στοιχεία που αυτοί ζητούν, συναφώς με τεμάχια που ναι μεν απαλλοτριώθηκαν κι αυτά με το ίδιο διάταγμα απαλλοτρίωσης με το οποίο απαλλοτριώθηκε και το επίδικο, με το οποίο μάλιστα γειτνιάζουν, πλην όμως, τα πρώτα, όπως έχει τεθεί από την ενόρκως δηλούσα για την απολλοτριούσα αρχή - που δεν είναι οποιαδήποτε μάρτυρας, αλλά η εκτιμήτρια της απαλλοτριούσας αρχής - έχουν τα δικά τους ξεχωριστά - νομικά και πραγματικά υποθέτω εννοεί - χαρακτηριστικά, τα οποία καθορίζουν την αξία τους και είναι με βάση αυτά που έγιναν οι προσφορές για το κάθε τεμάχιο ξεχωριστά. Έπεται ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και γι αυτό το λόγο. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της αποζημιούσας αρχής και σε βάρος της απαιτητών και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο