← Κύπρος

Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Sopera Trading Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4034/12, 4/10/2013

Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Sopera Trading Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4034/12, 4/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A283 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4034/12 Μεταξύ: Hellenic Bank Public Company Ltd, από τη Λευκωσία Ενάγουσας - και - 1. Sopera Trading Ltd, από τη Λεμεσό 2. Νίκου Μάμα Χατζηνικόλα, από τη Λάρνακα 3. Ευριπίδη Στυλιανίδη, από τη Λεμεσό Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 11.6.2013 για Περισσότερες και Καλύτερες Λεπτομέρειες 4.10.2013 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Α. Μελάς για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Λ. Νικολάου για Κ. Κ. Σαβαριάδης & Σία ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε την 7.9.2012 με κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο. Σύμφωνα με την αξίωση, η Ενάγουσα Τράπεζα κατόπιν γραπτών συμφωνιών ημερομηνίας 1.12.2009 και 22.9.2010 δάνεισε στην Εναγόμενη 1 εταιρεία €675.000 και €190.000 αντίστοιχα με όρους αποπληρωμής όπως καταγράφονται. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 ενάγονται ως εγγυητές της πρωτοφειλέτριας δυνάμει γραπτών συμφωνιών ιδίων ημερομηνιών όπως και τα δάνεια. Οι Εναγόμενοι με επιστολή των δικηγόρων τους ζήτησαν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με τις παραγράφους 9, 10, 13 και 14 της Έκθεσης Απαίτησης και καταχώρισαν προς τούτο αίτηση για να τις εξασφαλίσουν. Με επιστολή των δικηγόρων της η Ενάγουσα έδωσε κάποιες λεπτομέρειες που προφανώς ικανοποίησαν μερικώς τους Εναγόμενους που απέσυραν άνευ βλάβης την αίτηση. Για τα σημεία που δεν ικανοποιήθηκαν επανήλθαν με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 6.6.2013 και καταχώρισαν στη συνέχεια την υπό κρίση Αίτηση. Οι περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες που ζητούνται αφορούν την παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτησης στην οποία αναφέρεται ότι: «Σύμφωνα με τις καταστάσεις λογαριασμών που τηρούνται από τους Ενάγοντες οι Εναγόμενοι 1 οφείλουν σ΄ αυτούς: (α) για το λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 201-31-396208-04 [που είναι το πρώτο δάνειο] το ποσό των €840.997,13 πλέον τόκο προς 13% ετησίως επί ποσού €840.997,13 από 01/07/2012 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. (β) για το λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 201-31-396208-05 [που είναι το δεύτερο δάνειο] το ποσό των €232.724,58 πλέον τόκο προς 13% ετησίως επί ποσού €232.724,58 από 01/07/2012 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου τη 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, .» Ζητούν οι Εναγόμενοι να καθοριστεί πώς έχουν υπολογιστεί τα ποσά των €840.997,13 και €232.724,58 και ξεχωριστά το ποσό του κεφαλαίου, των τόκων, άλλων χρεώσεων, διαφόρων τύπων εξόδων, δικαιωμάτων, προμηθειών κλπ. Ουσιαστικά ζητείται ανάλυση των ποσών. Κατά πόσο εξαιτούμενες λεπτομέρειες θα πρέπει να διαταχθεί να δοθούν προδιαγράφεται συνήθως από τη δικογραφία και είναι προδήλως γι' αυτό που αίτηση για παροχή περισσοτέρων και καλύτερων λεπτομερειών δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από υποστηρικτική ένορκη δήλωση όπως προνοεί η Δ.48, θ.9 (
  2. i)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ. Kassapi v. Louca

(1981)1 C.L.R. 666, 668). Έτσι, δεν έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα το γεγονός πως οι Εναγόμενοι (βλ. παράγρ. 4 της ένορκης δήλωσης της Αθηνούλας Χαραλάμπους ημερομηνίας 11.6.2013 που υποστηρίζει την Αίτηση) γενικά διατείνονται πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται είναι απαραίτητες για τη σύνταξη της Έκθεσης Υπεράσπισής τους χωρίς να εξειδικεύουν τη θέση τους. Στον αντίποδα, η Ενάγουσα απορρίπτει τη θέση, υποστηρίζοντας πως η Αίτηση αποσκοπεί στην εξασφάλιση μαρτυρίας και δεν αφορά γεγονότα που έπρεπε να δικογραφηθούν. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Παπαδόπουλου ημερομηνίας 28.9.2013 που υποστηρίζει την Ένσταση πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται αφορούν ζητήματα τα οποία οι Εναγόμενοι γνωρίζουν ή όφειλαν να γνωρίζουν. Σημειώνει ο ομνύοντας ότι η Εναγόμενη 1 λάμβανε σε τακτά χρονικά διαστήματα αναλυτικές καταστάσεις των επίδικων λογαριασμών μέχρι την ημερομηνία τερματισμού τους. Αναφέρει ακόμα πως μετά την καταχώριση της αγωγής στις 7.3.2013 οι Εναγόμενοι υπόβαλαν πρόταση πληρωμής συγκεκριμένου ποσού για πλήρη και τελεία εξόφληση της αξίωσης, προφανώς υπονοώντας πως για να πράξουν τούτο γνώριζαν αυτά που ζητούν με την Αίτησή τους. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.19, θ.6 και 8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι προνοούν ότι: «A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just.» ................................... «Particulars of a claim shall not be ordered under Rule 6 of this Order to be delivered before defence unless the Court or Judge shall be of opinion that they are necessary or desirable to enable the defendant to plead or ought for any other special reason to be so delivered.» Στην Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Χατζηκώστα
(1990)1 Α.Α.Δ. 244, 249 αναφέρεται ότι: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα - και όχι μαρτυρία - δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γενομένων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασάφηση υπαγορεύεται για διάφορους λόγους μεταξύ των οποίων και η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς περί της φύσης της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειασθεί η άλλη πλευρά.» Στην υπόθεση Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146, 1152 αναφέρεται ότι: «Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται τη διευκρίνιση των επιδίκων θεμάτων όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή, όπως υποστηρίζει η νομολογία, η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα στα οποία γίνεται αναφορά στα δικόγραφα.» Στη Χριστοδούλου v. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718, 721 αναφέρεται ότι: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεση τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R., 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξαπίνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι v. Credig Libanais S.A.L.
(1991)1 A.A.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη.» Στη Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 157, αναφέρεται ότι: «.περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξαπίνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν.» Στο σύγγραμμα Odger´s Principles of the Pleading and Practice, 21η έκδ., σελ. 148 αναφέρεται πως (σε δική μου ελεύθερη μετάφραση): «Λεπτομέρειες θα διαταχθούν όπου το Δικαστήριο ικανοποιείται πως χωρίς αυτές ο Αιτητής δεν μπορεί να πει τι πρόκειται να αποδειχθεί εναντίον του στη δίκη. Αλλά πως ο αντίδικος θα το αποδείξει είναι ζήτημα μαρτυρίας για το οποίο λεπτομέρειες δεν θα διαταχθούν.» Ο σκοπός των λεπτομερειών είναι να επιτρέψει στον αντίδικο να γνωρίζει την υπόθεση που θα αντιμετωπίσει κατά τη δίκη ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να βρεθεί προ εκπλήξεως και να σπαταληθεί δικαστικός χρόνος και έξοδα. Για να διαταχθεί να δοθούν λεπτομέρειες προτού καταχωρηθεί η Έκθεση Υπεράσπισης, πρέπει να ικανοποιούνται οι πρόνοιες του Θεσμού 8. Οι λεπτομέρειες πρέπει να είναι αναγκαίες ή επιθυμητές για να μπορεί ο εναγόμενος να διαμορφώσει την υπεράσπισή του ή να είναι αναγκαίο ή επιθυμητό να δοθούν για κάποιο άλλο ειδικό λόγο. Στο σύγγραμμα Bullen & Leake Precedents and Pleadings, 12η έκδ. σελ.116-117, αναφέρεται ότι λεπτομέρειες που χρειάζονται πριν την υπεράσπιση, θεωρούνται εκείνες που θα βοηθήσουν τον εναγόμενο να αποφασίσει τη γραμμή υπεράσπισης του ή θα το βοηθήσουν να μην επηρεαστεί ή βρεθεί σε αμηχανία στην ετοιμασία του δικογράφου. Είναι πρόδηλο πως τα ποσά των €840.997,13 και €232.724,58, εφόσον είναι μεγαλύτερα των ποσών που η Ενάγουσα δάνεισε την Εναγόμενη 1, εμπεριέχουν τόκους και ενδεχομένως τραπεζικές χρεώσεις. Είναι ακόμα πρόδηλο πως το επιτόκιο του 13% το οποίο ζητείται από 1.7.2012 είχε η Ενάγουσα επιβάλει από τις 9.12.2011 (βλ. παράγρ. 12 της Έκθεσης Απαίτησης). Προηγουμένως ίσχυε προφανώς άλλο επιτόκιο σύμφωνα με τους όρους των δύο συμφωνιών (βλ. παράγρ. 3(α) και 6(α) της Έκθεσης Απαίτησης). Δεν είναι δυνατό οι Εναγόμενοι να εξάξουν από τη δικογραφία το επιτόκιο το οποίο κατά καιρούς χρεώνονταν. Θα πρέπει οι Εναγόμενοι να πληροφορηθούν τη σύνθεση του κάθε αξιούμενου ποσού ώστε να μπορούν με ευχέρεια να δικογραφήσουν ποια πτυχή αποδέχονται και ποια όχι. Έτσι, ενδέχεται να περιοριστούν τα επίδικα ζητήματα προς εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και εξόδων. Θα μπορούν ακόμα οι Εναγόμενοι, αποδεχόμενοι το μέρος της αξίωσης που κρίνουν ότι οφείλουν, να προβούν σε πληρωμή του ποσού στο Δικαστήριο προς διασφάλιση της θέσης τους ώστε να μην επιβαρύνονται με περαιτέρω έξοδα. Η θέση της Ενάγουσας ότι η Αίτηση αποσκοπεί στην αποκάλυψη της μαρτυρίας που θα προσφέρει προς απόδειξη της υπόθεσής της, δεν ευσταθεί. Δεν απαιτείται από την Ενάγουσα να αποκαλύψει τη μαρτυρία της αλλά μόνο το γεγονός των χρεώσεων που συνθέτουν το τελικό ποσό. Η μαρτυρία για το πώς το επιτόκιο για την τάδε περίοδο αυξήθηκε στο τάδε ποσοστό δεν χρειάζεται να αποκαλυφθεί. Ούτε πώς επιβλήθηκε μια τραπεζική χρέωση παρά μόνο το γεγονός της. Όσον αφορά τη θέση της Ενάγουσας ότι οι Εναγόμενοι γνωρίζουν ή όφειλαν να γνωρίζουν τις λεπτομέρειες που ζητούν η αποδεχτή προσέγγιση είναι πως τούτο δεν συνιστά αφ΄ εαυτού λόγο για να μην διαταχθούν τέτοιες . Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Bullen & Leake Precedents and Pleadings, 12η έκδ. σελ.115: «.the mere fact that the applicant may or even must know the true facts of the case is not itself an objection to an order for particulars being made against him and to tie down the other side by his particulars.» Παρόμοια αναφορά γίνεται στην ετήσια Δικονομική Πρακτική (Annual Practice) 1958 στη σελ. 374 κάτω από τον τίτλο «Facts within Applicant's own knowledge» όπου διαβάζουμε τα εξής: «It is sometimes urged as an objection to an application for particulars that the applicant must know the true facts of the case better than his opponent (Harbord v. Monk 38 L.T. 411, Keogh v. Incorporated Dental Hospital of Ireland
(1910)2 I.R. 166 (C.A.)). But each party is entitled to know the outline of the case that his adversary is going to make against him and to bind him down to a definite story. Particulars therefore will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant will not know what his opponent will try to prove against him at the trial.» Εκδίδεται συνεπώς διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Η Ενάγουσα να καταχωρίσει τις Περαιτέρω και Καλύτερες Λεπτομέρειες εντός 30 ημερών. Τα έξοδα της Αίτησης όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήρο επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Αιτητών και εναντίον της Ενάγουσας - Καθ΄ ης η Αίτηση. Αυτά θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ................. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση για παροχή περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.