Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού μέσω Εκκλησιαστικής Επιτροπής Ιερού Ναού Πανα

Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού μέσω Εκκλησιαστικής Επιτροπής Ιερού Ναού Παναγίας και Μονογενής Κοινότητος Κοιλανίου ν. Δήμητρας Παναγιώτη Νικολάου, Αρ. Αγωγής: 2071/2013, 18/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A312 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2071/2013 Μεταξύ: Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού μέσω Εκκλησιαστικής Επιτροπής Ιερού Ναού Παναγίας και Μονογενής Κοινότητος Κοιλανίου, από τη Λεμεσό Εναγόντων -και- Δήμητρας Παναγιώτη Νικολάου, από τη Λεμεσό Εναγόμενης ........ Αίτηση ημερομηνίας 28.05.2013 για προσωρινό διάταγμα Ημερομηνία: 18.10.2013 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Λ. Κυπριανού και κα Κ. Αναστασιάδου Για Εναγόμενη-Καθ΄ης η αίτηση: κος Α. Χουβαρτάς (κα Α. Ευσταθίου κατά την απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, καταχωρημένο στις 28.05.2013, διεκδικούν από την Εναγόμενη το ποσό των €12.300,00 ως οφειλόμενα δεδουλευμένα ενοίκια. Ζητούν επίσης την έκδοση απόφασης για τα ποσά των €6.150,00 για κάθε 1η Μαρτίου και €6.150,00 για κάθε 1η Σεπτεμβρίου ετησίως, ως ενδιάμεσα κέρδη και/ή αποζημιώσεις και/ή ως ενοίκια από 01.09.2013 μέχρι εκκενώσεως και παράδοσης της κατοχής ενοικιαζόμενου υποστατικού. Ζητείται ακόμη διάταγμα ανάκτησης κατοχής του ενοικιαζόμενου υποστατικού και διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη να κατεδαφίσει και/ή αποξενώσει οποιαδήποτε προσθήκη και/ή εγκατάσταση και/ή καλυτέρευση στην οποία έχει προβεί επί του υποστατικού. Διαζευκτικά, ζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει την Εναγόμενη να επαναφέρει με έξοδα της το ενοικιαζόμενο υποστατικό στην ίδια κατάσταση στην οποία βρισκόταν προηγουμένως, σε περίπτωση κατεδάφισης και/ή αποξένωσης οποιασδήποτε προσθήκης και/ή εγκατάστασης και/ή καλυτέρευσης στην οποία έχει προβεί στο ενοικιαζόμενο υποστατικό. Στις 31.05.2013 εξασφαλίστηκε από τους Ενάγοντες προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Εναγόμενη να κατεδαφίσει και/ή αποξενώσει οποιαδήποτε προσθήκη και/ή εγκατάσταση και/ή καλυτέρευση στην οποία έχει προβεί, επί του ενοικιαζόμενου υποστατικού, το οποίο ενοικιάζει από τους Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) και το οποίο χρησιμοποιεί η Εναγόμενη (στο εξής Καθ' ης η Αίτηση), ως ΚΑΦΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ-ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟ, στο χωριό Κοιλάνι Λεμεσού. Η μαρτυρία που υποστήριξε την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος προέρχεται από ένορκη δήλωση του Άριστου Αποστόλου, γραμματέα της εκκλησιαστικής επιτροπής του Ιερού Ναού Παναγίας και Μονογενούς της Κοινότητας Κοιλανίου. Ως αναφέρει δυνάμει ενοικιαστηρίου, το οποίο επισυνάπτει ως τεκμήριο 1, οι Αιτητές ενοικίασαν προς την Καθ' ης η Αίτηση το Κέντρο της Αγίας Μαύρης στο χωριό Κοιλάνι. Κατά παράβαση των όρων της ενοικίασης η Καθ΄ης η Αίτηση καθυστερούσε συστηματικά την καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων οπότε οι Αιτητές, τερμάτισαν την ενοικίαση (Τεκμήριο 2 επιστολή ημερομηνίας 16.04.2013) διεκδικώντας όλα τα απλήρωτα ενοίκια. Ζητήθηκε ταυτόχρονα η εκκένωση και παράδοση ελεύθερης της κατοχής του ενοικιαζόμενου υποστατικού. Εξ όσων γνωρίζει, πιστεύει, και πληροφορείται, η Καθ΄ης η Αίτηση προτού παραδώσει το ενοικιαζόμενο υποστατικό προτίθεται να επέμβει και/ή να κατεδαφίσει οποιεσδήποτε προσθήκες και/ή μετατροπές και/ή εγκαταστάσεις έχει κάνει επί του ενοικιαζόμενου υποστατικού μετά την ενοικίαση του, κατά παράβαση όρου του ενοικιαστηρίου με τον οποίο η Καθ' ης η Αίτηση είναι υποχρεωμένη να διατηρήσει και να παραχωρήσει προς όφελος των Αιτητών οποιεσδήποτε προσθήκες έκανε. Εάν η Καθ' ης η αίτηση δεν εμποδιστεί με προσωρινό διάταγμα, από του να κατεδαφίσει τις προσθήκες ή μετατροπές, θα προκληθούν εκτεταμένες ζημιές στους Αιτητές. Το προσωρινό διάταγμα επιδόθηκε στην Καθ΄ης η αίτηση, η οποία έχει καταχωρήσει Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης. Προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «

Η αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και/ή η βάση της είναι ελλιπής.
Δεν πληρούνται οι νομικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος και/ή διατήρηση του διατάγματος ημερομηνίας 31.5.
Το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση είναι λανθασμένο, αντικρουόμενο, παραπλανητικό και αναληθές. Δεν αποκαλύπτονται και/ή δεν εκθέτονται στην ένορκο δήλωση των αιτητών όλα τα γεγονότα. Οι Αιτητές και ο ενόρκως δηλών Άριστος Αποστόλου δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο στις 28.5.13 που ορκίστηκε την σχετική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 28.5.
Ο ενόρκως δηλών είναι πλήρως αναξιόπιστος καθότι στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 28.5.13 αναφέρεται σε ισχυρισμούς που έρχονται σε αντίθεση με τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου που επικαλείται ημερομηνίας 26.2.
Η έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 31.5.13 είναι προϊόν δόλου, πονηρίας και κακοπιστίας και ανακριβών δηλώσεων εκ μέρους των Εναγόντων, αντιπροσώπων τους και του ενόρκως δηλούντα Άριστου Αποστόλου. Η έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 31.5.13 έγινε σε χρόνο και κατά τρόπο που δεν έπρεπε και ενώ δεν υφίστατο λόγος. Η έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 31.5.13 επιτεύχθηκε κατόπιν παραπλάνησης του Δικαστηρίου καθότι ο ενόρκως δηλών σκοπίμως παρέλειψε να επισυνάψει το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 26.2.
Η αίτηση γίνεται από ανύπαρκτο πρόσωπο για εκδικητικούς λόγους.
Υπάρχουν πολύ καλοί και εύλογοι λόγοι για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 31.5.
Γενικά η αίτηση της αιτήτριας είναι νομικά και ουσιαστικά παράτυπη, αναληθής και αβάσιμη και στερείται του αναγκαίου νομικού και ουσιαστικού υπόβαθρου και πρέπει να απορριφθεί και το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 31.5.13 να ακυρωθεί.
Το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση είναι ελλιπές, λανθασμένο και αναληθές.
Οι Αιτητές δεν δικαιούνται θεραπείας ως η αίτηση τους και/ή καθόλου.
Η αίτηση είναι καταχρηστική, πρόωρος και άκαιρη και η ένορκος δήλωση του Άριστου Αποστόλου που την υποστηρίζει γίνεται από αναρμόδιο και/ή μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο.
Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η σχετική νομοθεσία για την έκδοση και διατήρηση του διατάγματος ημερομηνίας 31.5.
Τόσο η αίτηση όσο και η ένορκη δήλωση δεν περιέχουν τόσα και τέτοια γεγονότα κατά τρόπο ώστε το Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα.
Το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 31.5.13 είναι γενικό, ασαφές και αόριστο.
Δεν έχει καταδειχθεί με ασφαλή τρόπο η αναγκαιότητα και η ύπαρξη του εκδοθέντος διατάγματος.
Το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 31.5.13 δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής.
Η κλίμακα επί της οποίας κινήθηκε η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή είναι λανθασμένη και αυθαίρετη.
Δεν υπήρξε τερματισμός και/ή νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης του υπό αναφορά υποστατικού.» Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από μακροσκελή ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση. Σ' αυτήν, κατά παράβαση της Δ.39 Κ1,2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, γίνονται αναφορές, πέραν από γεγονότα, σε νομικούς ισχυρισμούς και επιχειρήματα. Το Δικαστήριο θα αναφερθεί μόνο στα γεγονότα. Η Καθ΄ης η Αίτηση παραδέχεται ότι είναι ενοικιάστρια του αναφερόμενου στην Έκθεση Απαίτησης χώρου, απορρίπτει όμως το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Άριστου Αποστόλου και το θεωρεί κατά το μεγαλύτερο μέρος απαράδεκτο, ανυπόστατο, παραπλανητικό και αναληθές. Λέει πως ο Άριστος Αποστόλου δεν είναι εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από τους Αιτητές για να προβεί στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 28.05.
Αναφέρει ότι το ενοικιαζόμενο υποστατικό προκειμένου να λειτουργήσει σωστά και σύμφωνα με το Υγειονομείο και τον Κ.Ο.Τ. (Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού) χρειαζόταν προσθήκες τις οποίες αυτή διενήργησε μετά την ενοικίαση, ξοδεύοντας συνολικά το ποσό των €152.000,
Δηλώνει επίσης ότι στην ένορκη δήλωση του Άριστου Αποστόλου δεν επισυνάφθηκε το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 26.02.
Αυτό έγινε εκ μέρους των Αιτητών για να αποκρύψουν από το Δικαστήριο, ότι υπάρχει συμβατικός όρος ο οποίος, την υποχρεώνει να επαναφέρει τον ενοικιαζόμενο χώρο στην κατάσταση που αυτός βρισκόταν όταν τον ενοικίασε. Θα έπρεπε ακόμη να παρουσιαστεί εκ μέρους των Αιτητών αρχιτεκτονικό σχέδιο πριν τις προσθήκες και μετατροπές που αυτή έκανε, οπότε θα διαφωτιζόταν το Δικαστήριο καλύτερα. Ισχυρίζεται ακόμη η Καθ΄ης η αίτηση ότι στις 12.04.2013 υπήρξε συμφωνία με αντιπροσώπους των Αιτητών περιλαμβανομένου του Άριστου Αποστόλου, του Κοινοτάρχη Κοιλανίου, του Ιερέα Κοιλανίου και μελών της εκκλησιαστικής επιτροπής. Συμφωνήθηκε όπως η Καθ' ης η Αίτηση λάβει το ποσό των €42.000,00 ή σε περίπτωση που θα παρέμενε στο εν λόγω κέντρο μέχρι το Σεπτέμβριο του 2013, να μην πληρώσει οποιοδήποτε ενοίκιο καθώς και τα ισχυριζόμενα οφειλόμενα ενοίκια, αλλά να αφήσει συγκεκριμένο και συμφωνηθέντα εξοπλισμό στο πιο πάνω κέντρο. Ενώ αυτή ανέμενε εκτιμητή εκ μέρους των Αιτητών για να εκτιμήσει τις κατασκευές που αυτή έκανε στο ενοικιαζόμενο υποστατικό, οι Αιτητές της απέστειλαν ειδοποίηση μέσω δικηγόρου. Στις 20.05.2013 τα προαναφερόμενα πρόσωπα επανήλθαν και της ζήτησαν, σε συνέχεια με τη συμφωνία τους ημερομηνίας 12.04.2013, να αφήσει 500 καρέκλες και 80 τραπέζια καθώς και κάποια άλλα αντικείμενα προκειμένου να εκτελεστεί η συμφωνία τους. Αντί όμως για εκτέλεση της συμφωνίας οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αγωγή. Όταν δε επικοινώνησε με κάποιο από τα μέλη της εκκλησιαστικής επιτροπής, ζητώντας εξηγήσεις για την αγωγή, της ειπώθηκε να αγνοήσει τα έγγραφα που της επιδόθηκαν, να μην πάει στο Δικαστήριο και ότι ισχύει η συμφωνία τους. Ενόψει των πιο πάνω θεωρεί ότι δεν υπάρχει νόμιμος τερματισμός της συμφωνίας ενοικίασης. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων, και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Εκ μέρους των αιτητών γίνεται αναφορά στις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων όπως αυτές καθορίζονται στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/
Η εισήγηση είναι ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις, και πως το συμφέρον της δίκαιης απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλει οριστικοποίηση της ισχύος του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Σε διαφορετική περίπτωση η Καθ' ης η Αίτηση θα προκαλέσει εκτεταμένες ζημιές και ταλαιπωρία στους Αιτητές, εάν αφεθεί να κατεδαφίσει τις προσθήκες ή μετατροπές στις οποίες προέβηκε μετά την ενοικίαση του ενοικιαζόμενου υποστατικού. Τέλος αναφέρουν πως, το ότι με την αίτηση τους αρχικά ζητούσαν και την έκδοση δεύτερου διατάγματος στο οποίο όμως τελικά δεν επέμειναν, αυτό ήταν σαν εναλλακτική λύση σε περίπτωση που κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις η Καθ' ης η Αίτηση θα προχωρούσε σε κατεδάφιση των προσθηκών, και δεν θα μπορούσαν να ζητήσουν την έκδοση του διατάγματος όπως έχει σήμερα δοθεί από το Δικαστήριο. Από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση τέθηκε θέμα ότι, επειδή, ο Άριστος Αποστόλου δεν αναφέρει από ποιους είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη του δήλωση, αφήνεται να νοηθεί ότι οι Αιτητές είναι ένα πρόσωπο και οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες του ενοικιαζόμενου υποστατικού είναι άλλο πρόσωπο. Η Καθ΄ης η Αίτηση ουδέποτε συναλλάχθηκε με τους Αιτητές. Περαιτέρω το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Άριστου Αποστόλου είναι γενικό, ασαφές και αόριστο, ως εκ τούτου δεν υποστηρίζονται επαρκώς οι λόγοι και η ανάγκη έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Είναι ακόμη η θέση της Καθ΄ης η Αίτηση πως σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο αυτή είναι υποχρεωμένη να επαναφέρει τον ενοικιαζόμενο χώρο στην κατάσταση που βρισκόταν όταν τον παρέλαβε. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι οι Αιτητές απέκρυψαν το περιεχόμενο του ενοικιαστηρίου εγγράφου, συνεπώς δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Όφειλαν δε οι Αιτητές να προσδιορίσουν τις προσθήκες που έγιναν στο ενοικιαζόμενο υποστατικό, ή να αναφέρουν κατά πόσο υπάρχει άδεια οικοδομής για αυτές, αφού ενδέχεται κάποιες να είναι παράνομες και θα πρέπει να κατεδαφιστούν. Νομική πτυχή: Η Επίδικη Αίτηση στηρίζεται τόσο στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στα άρθρα 4, 7 και 9 του Κεφ.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην αγόρευση τους οι δικηγόροι των Αιτητών δεν έκαναν αναφορά, και ορθά πρέπει να λεχθεί, στο άρθρα 4 του Κεφ. 6, γι' αυτό το λόγο ούτε το Δικαστήριο θα ασχοληθεί με το θέμα που αυτό ρυθμίζει, εκτός από του να παραπέμψει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,

(1994)1 ΑΑΔ 694 από τη σελίδα 701. «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32

(1)έχει ως εξής: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.». Είναι πρόδηλη η διαπίστωση ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 αναλύθηκε σε σωρεία αποφάσεων και συγκεκριμενοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Οι υποθέσεις Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis

(1975)1 CLR 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another

(1978)1 CLR 585, ιδιαίτερα η Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 CLR 557, είναι μόνο μερικές που ενδεικτικά μνημονεύονται. Έχει νομολογιακά αποσαφηνισθεί ότι θα πρέπει να συντρέχουν τρεις βασικές προϋποθέσεις πριν το Δικαστήριο αποφασίσει ν΄ ασκήσει τη διακριτική του εξουσία, με βάση το ισοζύγιο των επιπτώσεων υπέρ της έκδοσης ή μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, και κατ΄ επέκταση στη διατήρηση του σε ισχύ μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Οι προϋποθέσεις είναι: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις έχει εξηγηθεί ότι ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα ή τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγοντας σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία, ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι

(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estated Ltd and Others

(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 CLR 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others

(1976)3 ALL E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Gyanamid v. Ethicon

(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει προσωρινό διάταγμα. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του Ενάγοντα για να αποζημιωθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του Ενάγοντα δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται πάντοτε με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο Εναγόμενος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία, και να καθορίσει, εάν είναι δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους, θα υποστεί τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι του διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cinamid Co. v. Ethicon Ltd

(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Ένα άλλο θέμα το οποίο εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο Ενάγοντας, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί προς την έκδοση τέτοιου διατάγματος. Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης

(1975)1 Α.Α.Δ 321. Μια άλλη αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd

(1969)1 CLR 578, Bhimjiyani v. Gregoriou

(1980)1 CLR 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98 της 8.10.98). Περαιτέρω σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν, για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Πριν το Δικαστήριο εξετάσει την ουσία των προϋποθέσεων για έκδοση προσωρινού διατάγματος, κρίνει ορθό να αποφανθεί επί συγκεκριμένων λόγων ένστασης οι οποίοι είναι ορθό να αποφασιστούν από αυτό το στάδιο. Προβλήθηκε η θέση από την Καθ' ης η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ότι απέκρυψαν στοιχεία. Το μόνο συγκεκριμένο στοιχείο που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και το οποίο αντανακλά σε τέτοια θέση είναι η αναφορά της Καθ΄ης η Αίτηση ότι, στην ένορκη δήλωση του Άριστου Αποστόλου, η οποία της επιδόθηκε μαζί με το προσωρινό διάταγμα και την Επίδικη Αίτηση, δεν επισυνάφθηκε η συμφωνία ημερομηνίας 26.02.2008 για ενοικίαση του επίδικου υποστατικού. Το Δικαστήριο έχει μέσα από το φάκελο της υπόθεσης διαπιστώσει ότι όντως επιδόθηκε στην Καθ΄ης η Αίτηση το προσωρινό διάταγμα με τη μονομερή αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει χωρίς το ενοικιαστήριο έγγραφο. Ωστόσο το ενοικιαστήριο είναι επισυνημμένο ως Τεκμήριο 1 στην καταχωρημένη ενώπιον του Δικαστηρίου Επίδικη Αίτηση. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα απόκρυψής του από το Δικαστήριο. Τίθεται βέβαια θέμα μη επίδοσης όλων των εγγράφων σε διάδικο, κατά παράβαση της Δ.48 Κ.13 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία, δεν αναφέρεται βέβαια σε επίδοση των τεκμηρίων, πρόκειται όμως για κάτι το αυτονόητο όταν υπάρχουν τεκμήρια επισυνημμένα σε ένορκη δήλωση. Με βάση τη Δ.64 η παράλειψη αυτή συνιστά παρατυπία δυνάμενη να θεραπευθεί. Κρίνεται ότι από αυτή την παρατυπία δεν προήλθε οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη στην Καθ΄ ης η Αίτηση, αφού όπως διαφάνηκε αυτή γνώριζε το συγκεκριμένο έγγραφο, το είχε στην κατοχή της και γι' αυτό προφανώς το επισύναψε στην ένορκη δήλωση της με την οποία υποστήριξε τους λόγους ένστασης. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα απαλλαγής της παρατυπίας. Περαιτέρω τα όσα προβάλλονται στους λόγους ένστασης και δη ότι η αίτηση δεν στηρίζεται σε σωστή νομική βάση ή η βάση της είναι ελλιπής, ή ότι ο Άριστος Αποστόλου είναι πλήρως αναξιόπιστος ή ότι η έκδοση του προσωρινού διατάγματος ήταν προϊόν δόλου, πονηρίας και αναξιοπιστίας και ανακριβών δηλώσεων ή ότι πρόκειται για πρόωρη, άκαιρη και καταχρηστική αίτηση, απορρίπτονται ενόψει του ότι δεν υποστηρίχθηκαν ούτε με σχετική μαρτυρία αλλά ούτε και με νομικά επιχειρήματα. Ειδικότερα δε τα περί αναξιοπιστίας δεν μπορούν να εξεταστούν σ' αυτό το στάδιο. Μέσα από την ένορκη του δήλωση ο Άριστος Αποστόλου αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη του δήλωση. Τα στοιχεία αυτά ικανοποιούν το Δικαστήριο ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν προέβηκε στην ένορκη δήλωση χωρίς την εξουσιοδότηση των Αιτητών. Δεν ήταν απαραίτητο, αν και θα ήταν πιο ξεκάθαρο, να αναφέρει ότι η εξουσιοδότηση του προέρχεται από τους Αιτητές. Συνακόλουθα η αντίθετη θέση της Καθ' ης η Αίτηση περί του ζητήματος αυτού απορρίπτεται. Τέθηκε ακόμη από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση θέμα πως οι Αιτητές είναι ανύπαρκτο πρόσωπο και ότι αυτή έχει συμβληθεί με την εκκλησιαστική επιτροπή του Ιερού Ναού της Παναγίας Κοιλανίου. Ούτε αυτή η θέση είναι δυνατό, στο παρόν στάδιο να απασχολήσει το Δικαστήριο στο βαθμό που θα ασκούσε τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ ή εναντίον της διατήρησης του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 31.05.

Εάν αυτό το θέμα έχει τέτοια βαρύτητα και αξία, εναπόκειται στην Καθ΄ης η Αίτηση, όπως το συντομότερο δυνατό προβεί σε κατάλληλο διάβημα σύμφωνα με την Πολιτική Δικονομία, ούτως ώστε να ξεκαθαριστεί από το Δικαστήριο στη βάση συγκεκριμένης μαρτυρίας που θα δοθεί και από τις δύο πλευρές για το συγκεκριμένο θέμα. Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω νομικών αρχών και κανόνων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται οποιαδήποτε αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, εφ΄ όσον αυτές αμφισβητούνται, και κατά ακολουθία εάν δικαιολογείται η διατήρηση του διατάγματος ημερομηνίας 31.05.2013 σε ισχύ. (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση: Στηριζόμενο το Δικαστήριο στα όσα προβλήθηκαν στην ένορκη δήλωση των Αιτητών για τη διεκδίκηση ποσού €12.300,00 ως οφειλόμενα δεδουλευμένα ενοίκια και επιπλέον €6.150,00 κάθε 1η Μαρτίου και 1η Σεπτεμβρίου, ως ενδιάμεσα κέρδη μετά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης μέχρι την παράδοση του ενοικιαζόμενου ακινήτου εφ΄όσον κατ΄ισχυρισμό η Καθ΄ης η αίτηση κατέχει το ενοικιαζόμενο υποστατικό χωρίς να καταβάλλει ενοίκιο, κρίνεται ότι η πλευρά των Αιτητών έχει ικανοποιήσει-αποδείξει ότι όντως ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Ως εκ τούτου πληρείται η πρώτη προϋπόθεση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία Εξετάζοντας τις πιθανότητες να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία ή την προοπτική επί αυτού του ζητήματος, σημειώνεται ότι η Καθ' ης η αίτηση αποδέχεται τη σύναψη γραπτής ενοικίασης ημερομηνίας 26.02.
Κρίνεται ορθό όπως παρατεθούν στη συνέχεια αυτούσιοι κάποιοι όροι της συμφωνίας ενοικίασης. «Ενοίκιον: Δώδεκα χιλιάδες τριακόσια ευρώ ετησίως (€12.300,00), πληρωτέου ως ακολούθως: α) Έξη χιλιάδες εκατόν πενήντα ευρώ (αρ. Ευρώ 6.150,00) εκάστη 1ην Μαρτίου β) Έξη χιλιάδες εκατόν πενήντα ευρώ (αρ. Ευρώ 6.150,00) εκάστη 1ην Σεπτεμβρίου Τα ενοίκια θα πληρώνωνται εις την Εκκλησιαστικήν Επιτροπή. ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΙ ΟΡΟΙ:
Ο ενοικιαστής οφείλει να πληρώνει ανελλιπώς τας ως άνω αναφερομένας δόσεις του ενοικίου κατά τους άνω αναφερομένους χρόνους. ...................................
Ο ενοικιαστής δεν θα δικαιούται να προβαίνει εις οιανδήποτε μετατροπήν του ρηθέντος κτήματος ή εις οιανδήποτε προσθήκη εις τούτο, άνευ της προηγούμενης γραπτής συνεναίσεως του ιδιοκτήτου. Πάσα τοιαύτη προσθήκη η εγκατάσταση η καλλιτέρευση θα ανήκει εις τον ιδιοκτήτη εν πάση περίπτωσει. Εις περίπτωσει παραβάσεως του όρου τούτου υπό του ενοικιαστού ο ιδιοκτήτης θα ζητεί όπως ο ενοικιαστής επαναφέρει δι εξόδων του το ρηθέν κτήμα εις την ίδια κατάσταση, εις την οποία τούτο ευρίσκετο προηγουμένως. ..................................
Εάν και όταν το επιφυλαττόμενο ενοίκιο ή μέρος αυτού καθυστερείται διά περίοδο δέκα ημερών απο της ημέρας κατά την οποία θα καθίστατο πληρωτέο και/ή απαιτητό (είτε νομίμως ζητηθεί είτε όχι) η εάν και όταν ο Ενοικιαστής παραβεί οιονδήποτε των ανωτέρω όρων και συνομολογιών της παρούσης συμφωνίας, τότε ο Ιδιοκτήτης δικαιούται να τερματίσει την παρούσα συμφωνία και/η εναγάγει τον Ενοικιαστήν δι επανάκτηση κατοχής των προαναφερθέντων υποστατικών και/η καταβολήν καθυστερημένων ενοικίων και τούτο άνευ επηρεασμού των δικαιωμάτων του Ιδιοκτήτου να εναγάγει τον Ενοικιαστή για αποζημιώσεις δια παράβαση συμφωνίας ή άλλως πως.» Το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε αυτό το στάδιο στην ερμηνεία των πιο πάνω συμβατικών όρων. Τους λαμβάνει όμως υπόψη κατά αφηρημένο και αντικειμενικό τρόπο. Δεν μπορεί να παραγνωρίσει την ύπαρξη και το περιεχόμενο τους αφού και η Καθ' ης η Αίτηση τα αποδέχεται. Από την πλευρά τους οι Αιτητές ενόρκως υποστήριξαν ότι οφείλονται καθυστερημένα ενοίκια ύψους €12.300,00 από την Καθ΄ης η Αίτηση και ότι αυτή συνεχίζει να κατέχει το ενοικιαζόμενο υποστατικό χωρίς να καταβάλλει ενοίκιο. Ως εκ τούτου αποτελεί πρόσθετη αξίωση των Αιτητών το αίτημα για επιδίκαση ενδιάμεσων κερδών ύψους €6.150,00 για κάθε 1η Μαρτίου και 1η Σεπτεμβρίου εκάστου έτους μέχρι την παράδοση του ενοικιαζόμενου ακινήτου. Ενδεχομένως ενοίκια ή αποζημιώσεις προς τους Αιτητές να οφείλονται στη βάση παράνομης επέμβασης αν διαφανεί ότι έληξε η συμφωνία στις 28.02.2012, χωρίς να ανανεωθεί ή ότι συνεχίστηκε, θέση που προωθεί η Καθ΄ης η αίτηση, αλλά τερματίστηκε με την επιστολή ημερομηνίας 16.04.2013 (Τεκμήριο 2). Συνακόλουθα των πιο πάνω προκύπτουν στοιχεία με δυναμική στην εκδοχή των Αιτητών η οποία συνηγορεί στο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής τους. Ως εκ τούτου πληρείται και αυτή η προϋπόθεση. Δεν παραγνωρίζεται η θέση της Καθ' ης η Αίτηση περί μη νόμιμου τερματισμού ή ότι υπήρξε συμφωνία στις 12.04.2013 με την οποία αυτή θα απαλλασσόταν της καταβολής των καθυστερημένων ενοικίων αλλά και όλων των ενοικίων μέχρι το Σεπτέμβριο του 2013 εάν εγκατέλειπε το ενοικιαζόμενο υποστατικό. Όπως έχει όμως προαναφερθεί δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για αξιολόγηση της μίας ή της άλλης θέσης. (Βλέπε υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED (ανωτέρω). Πολύ δε περισσότερο να γίνει αποδεκτό σε αυτό το στάδιο, ότι η προφορική συμφωνία ημερομηνίας 12.04.2013 που η Καθ΄ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι έγινε, τροποποίησε τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 26.02.
Δεν θα ήταν δε ορθό σ΄αυτό το στάδιο να κριθεί κατά πόσο τροποποιήθηκε η συμφωνία ενοικίασης ή ότι υπήρξε παράλληλη προφορική συμφωνία, ως ισχυρίζεται η Καθ΄ης η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει δεν τέθηκε μαρτυρία από την Καθ΄ης η αίτηση ότι αυτή εφάρμοσε από πλευράς της την ισχυριζόμενη συμφωνία, αφού ακόμη κατέχει το ενοικιαζόμενο υποστατικό. Ακόμη δε και στην περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι η συμφωνία ενοικίασης τερματίστηκε, ο όρος 8, μπορεί να αποτελέσει βάση για έκδοση τελικού διατάγματος ως το (Ε) του απαιτητικού της Έκθεσης Απαίτησης. (γ) Η μη έκδοση του διατάγματος θα συνεπάγεται δυσκολία ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Θα μπορούσε να ειπωθεί για την παρούσα υπόθεση, πως οποιαδήποτε ζημιά, έχει επέλθει ή θα επέλθει στους Αιτητές θα μπορούσε να εκτιμηθεί σε χρήμα, άλλωστε έχουν ήδη αποτιμήσει τη ζημιά τους σε €12.300,00 για τα δεδουλευμένα ενοίκια και σε €6.150,00 κάθε 1η Μαρτίου και 1η Σεπτεμβρίου εκάστου έτους ως ενδιάμεσα κέρδη μέχρι την παράδοση του ενοικιαζόμενου ακινήτου. Είναι όμως σημαντικό να επισημανθεί πως, στην υπόθεση Papastratis v. Petrides

(1979)1 CLR 231, έχει αναφερθεί ότι ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Επισημαίνεται δε πως οι Αιτητές, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση, αναφέρουν πως η Καθ' ης η Αίτηση προτίθεται να κατεδαφίσει οποιεσδήποτε προσθήκες και/ή μετατροπές και/ή εγκαταστάσεις επί του ενοικιαζόμενου ακινήτου με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν στο ενοικιαζόμενο υποστατικό εκτεταμένες ζημιές σε βαθμό που οι Ενάγοντες θα εμποδιστούν από το να ικανοποιήσουν τυχόν εκδοθείσα απόφαση υπέρ τους. Η πρόθεση κατεδάφισης εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση ενισχύεται και από τα όσα αυτή αναφέρει στην ένορκη της δήλωση. Η Καθ΄ης η Αίτηση θεωρεί ότι έχει συμβατικό δικαίωμα να κατεδαφίσει οποιεσδήποτε προσθήκες έχει κάνει στο ενοικιαζόμενο υποστατικό. Φαίνεται πως εκ πρώτης όψεως τέτοιο δικαίωμα δεν προκύπτει από τη συμφωνία ενοικίασης. Επιπλέον με την επιστολή τους οι Αιτητές δεν ζητούν από αυτήν να επαναφέρει το ενοικιαζόμενο υποστατικό στην προτέρα του κατάσταση. Φαίνεται να έχουν τέτοιο δικαίωμα όμως δεν το άσκησαν, επομένως δεν τίθεται θέμα ανάλογης υποχρέωσης από την Καθ' ης η Αίτηση. Σε περίπτωση δε που διαφανεί στο τέλος της δίκης, επί της αγωγής, ότι οι Αιτητές δικαιούνται σύμφωνα με συμβατικό όρο, τα οφέλη επί των μετατροπών, κρίνεται πως δεν θα είναι εύκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον. Η Καθ΄ης η αίτηση δηλώνει ότι το κόστος των προσθηκών, σύμφωνα με εκτίμηση που έχει, ανέρχεται σε €152.000,00. Δεν τέθηκε ισχυρισμός από αυτήν πως σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής και ειδικότερα της έκδοσης διατάγματος ως το Ε του αιτητικού της Έκθεσης Απαίτησης, αυτή είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση που οι Αιτητές δεν θα πρέπει να ανησυχούν. Η θέση που προβάλλεται ότι ενδεχομένως σε αυτά τα υποστατικά να έγιναν παράνομες προσθήκες, και επομένως το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να συνδράμει στη διατήρηση τέτοιων παρανομιών, απορρίπτεται ως γενική και χωρίς βαρύτητα αφού δεν εξειδικεύθηκε συγκεκριμένα αν υπάρχουν παράνομα οικοδομήματα τα οποία προστέθηκαν από την Καθ΄ης η Αίτηση. Συνεπώς πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση. Στο στάδιο αυτό κρίνεται ορθό να γίνει αναφορά στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd,

(1996)1 Α.Α.Δ. 788 στην οποία αναφέρθησαν τα εξής σχετικά με το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας. "Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited

(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Όσον αφορά το ισοζύγιο των επιπτώσεων από τη διατήρηση του προσωρινού διατάγματος σε ισχύ, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, παρατηρείται και επισημαίνεται πως η Καθ΄ης η Αίτηση δεν προβάλλει θέση για πρόκληση οποιασδήποτε συγκεκριμένης ζημιάς ή βλάβης σε αυτή, σε περίπτωση που δεν ακυρωθεί το προσωρινό διάταγμα. Συνεπώς η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί προς την κατεύθυνση της διατήρησης του προσωρινού διατάγματος. Κρίνεται ακόμη ότι υπό τις πιο πάνω περιστάσεις μία ενέργεια κατεδάφισης μετατροπών ή προσθηκών θα δημιουργούσε διατάραξη του status quo, όπως αυτό λειτουργεί μέχρι σήμερα από την υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης και έκτοτε. Περαιτέρω, αν όντως η Καθ' ης η Αίτηση, μετά την ενοικίαση έκανε προσθήκες ύψους €152.000,00 εύλογα μπορεί κανείς να αντιληφθεί τις προεκτάσεις που θα υπάρξουν μέχρι την κατεδάφιση τους αν δεν της απαγορευθεί κάτι τέτοιο αλλά και τις προεκτάσεις που θα έχει η επαναφορά τους αν διαταχθεί προς τούτο, στο τέλος, η Καθ΄ης η αίτηση. Αυτό είναι πρόσθετο στοιχείο το οποίο συνηγορεί προς τη διατήρηση του προσωρινού διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Εν' όψει όλων των πιο πάνω η Καθ' ης η Αίτηση δεν απέδειξε οποιοδήποτε λόγο για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 31.05.2013. Διαφάνηκε δε πως η διατήρηση του σε ισχύ είναι προς όφελος της απονομής της δικαιοσύνης. Ως εκ τούτου το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 31.05.2013 καθίσταται απόλυτο μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Τα έξοδα της επίδικης αίτησης και του προσωρινού διατάγματος επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης επί της αγωγής. (Υπ.) ........... Δ. Ι. Κίτσιος, Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ - ΛΗ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Προσωρινό διάταγμα - Συμβατικός όρος ενοικίασης για διατήρηση μετατροπών προς όφελος ιδιοκτήτη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.