POLYCAST IMPORTS LTD ν. SMERA TRADING LTD, Αρ. Αγωγής: 2429/09, 30/10/2013

(1)/99 άρθρα 86-91 και στη Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Με την αίτηση ουσιαστικά επιζητείται η ένορκη εξέταση του Δημήτρη Σμεράιδο, διευθυντή της εναγομένης εταιρείας για την ικανότητα και των οικονομικών μέσων αυτής, προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους και διάταγμα διατάτον την εναγομένη καθ ης η αίτηση, να καταβάλλει το ποσό των €1.000 μηνιαίως. Η καθ ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας ως λόγο ότι από τον Σεπτέμβριο του 2011 είναι ανενεργή χωρίς καθόλου εισοδήματα ή διενέργεια εμπορικών δραστηριοτήτων και αδυνατεί να καταβάλει οποιονδήποτε ποσό. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Δημήτρη Σμεράιδου διευθυντή της εναγομένης. Στα πλαίσια της αίτησης ο ρηθείς διευθυντής εξετάστηκε από την κα Ευριπίδου εκ μέρους των αιτητών. Πριν γίνει αναφορά στη μαρτυρία κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί ότι η διαδικασία εναντίον εταιρείας κάτω από τις πρόνοιες του Κεφ. 6 ως έχει τροποποιηθεί, διαφέρει ως προς τις εφαρμοζόμενες αρχές επί τη βάση των οποίων κρίνεται και εξετάζεται τέτοια αίτηση. Στην υπόθεση J & M Paperchase Ltd ν. Δωροιδέα ΛΤΔ,

(2006)1 ΑΑΔ 1234, υπεδείχθη ότι οι αρχές καθώς και οι αυθεντίες που αφορούν φυσικά πρόσωπα δεν είναι άμεσα σχετικές με την εκδίκαση αίτησης εναντίον εταιρείας. Εκείνο που ερευνάται και εξετάζεται είναι τα εισοδήματα της εταιρείας και ποια είναι η δυνατότητά της, εξαιρουμένων των αναγκαίων εξόδων λειτουργίας της, να πληρώνει ένα λογικό ποσό προς εξόφληση του χρέους (Gesico Photographic Ltd v. J.K Video Art Co. Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 134, βλπ ακόμα Ιωάννου κ.ά ν. Polly Frocks Ltd

(2000)1 ΑΑΔ 398). Προκύπτει από την μαρτυρία του Σμεράιδου ότι είναι διευθυντής και μέτοχος της εναγομένης και οι άλλοι μέτοχοι είναι η σύζυγος και τα παιδιά του. Η εναγομένη ασχολείτο με την εμπορία υποδημάτων και από το 2011 έχει παύσει τις εργασίες της γιατί έχει γίνει έξωση από το γραφείο - αποθηκευτικό χώρο που είχε και κατάσχεση της κινητής περιουσίας της. Παρουσίασε ένταλμα ανάκλησης κατοχής (τεκμ.1) ημερ.9.5.11 δυνάμει απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού στην υπόθεση με αριθμό Ε158/

1. Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου ημερομηνίας 23.11.10 εκδόθηκε διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του αποθηκευτικού χώρου επί της οδού Α. Αραούζου 39 Κάτω Πολεμίδια, εντός 15 ημερών από της επιδόσεως του διατάγματος, πλέον το ποσό των €12.320 με τόκο 5.5% ετησίως οφειλόμενα καθυστερημένα ενοίκια, καθώς και το ποσό των €560 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.12.09 μέχρι 30.11.10 πλέον δικηγορικά έξοδα. Στις 7.4.11 εκδόθηκε από το δικαστήριο ένταλμα ανάκτησης της κατοχής του πιο πάνω αποθηκευτικού χώρου και στις 9.5.11 το ρηθέν ένταλμα για την ανάκληση της κατοχής του ρηθέντος χώρου και την είσπραξη του ποσού των €12.230 πλέον €560 μηνιαίως για την πιο πάνω περίοδο ως η απόφαση του δικαστηρίου, πλέον τόκους και έξοδα. Συνάγεται περαιτέρω πως δικαστικός επιδότης, κατόπιν κατάσχεσης και δημοσίευσης σε εφημερίδα προέβη σε πλειστηριασμό, το καθαρό προϊόν του οποίου εκ €1117.15 κατεβλήθη την 16.10.11 στον Αναστάσιο Ιωάννου αιτητή στην πιο πάνω υπόθεση. Σύμφωνα με τον μάρτυρα έγινε κατάσχεση των εμπορευμάτων που είχε η εταιρεία, γεγονός που επιβεβαιώνεται από το πιο πάνω τεκμήριο. Η εταιρεία σήμερα δεν έχει κανένα περιουσιακό στοιχείο και έκτοτε ο ίδιος αρρώστησε και λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας εκ €365.89 μηνιαίως ως η σχετική επιστολή του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερ.12.4.13, τεκμήριο
2. Η σύζυγος του είναι άνεργη και λαμβάνει και αυτή επίδομα €1000 περίπου μηνιαίως από το γραφείο Ευημερίας. Καταβάλλει ενοίκιο €460 και με €540 που απομένουν πρέπει να ζήσει αυτός και η σύζυγος του. Ο λογιστής γνωρίζει ότι η εταιρεία είναι ανενεργή και δεν έχει δηλωθεί στα διάφορα τμήματα γιατί θα πρέπει να πληρώσει τον λογιστή το ποσό των €3000-4000 το οποίο δεν διαθέτει. Η εταιρεία δεν έχει ακίνητη περιουσία αλλά ούτε ο ίδιος και η σύζυγος του. Ήταν η θέση της κας Ευριπίδου με αναφορά σε νομολογία και στις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, ότι το βάρος απόδειξης για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας το φέρει η εναγόμενη καθ ης η αίτηση. Ήταν περαιτέρω η θέση της ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε δια του διευθυντή της καθ η αίτηση δεν είναι επαρκής ώστε να εξαχθεί συμπέρασμα ότι αυτή είναι ανενεργή. Αντίθετη η θέση του κ. Κονναρή, ότι από τη μαρτυρία του διευθυντή και των σχετικών τεκμηρίων καταδεικνύεται ότι η εταιρεία δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία, είναι ανενεργή και δεν έχει εισοδήματα για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Αυτή σε συντομία ήταν η προσκομισθείσα μαρτυρία και κατά συνέπεια το Δικαστήριο θα πρέπει, αν την κρίνει αξιόπιστη, να βασιστεί σε αυτή, χωρίς όμως να αποκλείεται από του να εξάξει τα δικά του συμπεράσματα, στη βάση των γεγονότων όπως έχουν καταδειχθεί προς ικανοποίησή του (βλ. Petsas v. Demetriadou

(1971)1 AΑΔ 187). Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτούσιο το σχετικό άρθρο 84

(2)του Νόμου που προνοεί ότι : «Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να παρουσιάσει ενόρκως ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο νόμιμα θεωρούμενο υποκατάστατο του όρκου όλα τα βιβλία, έγγραφα, συμβόλαια, καταστάσεις λογαριασμών, αποδείξεις και άλλα παρόμοια αποδεικτικά τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του ή στη φύλαξη ή κάτω από τον έλεγχο τρίτου και τα οποία σχετίζονται με την περιουσία που δύναται ή εδύνατο να διατεθεί για σκοπούς πληρωμής του χρέους.» Όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Βασιλειάδης ν. Τσουρή

(2007)1 A.A.Δ. 43, στην οποία έγινε αναφορά από την κα Ευριπίδου, σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης είναι ότι μεταφέρει το βάρος απόδειξης στον εξ αποφάσεως οφειλέτη να αποδείξει ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος. Και τούτο γιατί ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Συνακόλουθα ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο μάρτυρας άφησε καλές εντυπώσεις στο δικαστήριο και η μαρτυρία του κρίνεται ειλικρινής. Δεν έχει διαπιστωθεί ούτε και έχει εντοπιστεί κάποια προσπάθεια του για να αποφύγει να απαντήσει στις διάφορες ερωτήσεις, ούτε και να αποκρύψει οτιδήποτε. Από τα αναφερθέντα τεκμήρια που κατέθεσε, τα οποία γίνονται αποδεκτά με την εξαγωγή αναλόγων ευρημάτων, εξάγεται ότι η εταιρεία έχει εκδιωχθεί κατόπιν δικαστικού διατάγματος από τον αποθηκευτικό χώρο που κατείχε για τους σκοπούς της επιχειρηματικής της δραστηριότητας. Τα εμπορεύματα που βρίσκονταν εκεί πωλήθηκαν σε δημόσιο πλειστηριασμό προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων στην υπόθεση με αριθμό Ε158/

1. Η εταιρεία έκτοτε, σύμφωνα με τον μάρτυρα, δεν δραστηριοποιήθηκε ξανά και ο ίδιος παίρνει πλέον σύνταξη ανικανότητας ως το σχετικό τεκμήριο
2. Η σύζυγος του ομοίως λαμβάνει βοήθημα από το γραφείο ευημερίας. Αυτά τα δεδομένα τα οποία γίνονται αποδεκτά, αποκλίνουν υπέρ της θέσης ότι η εταιρεία δεν εργάζεται και δεν έχει οικονομική δραστηριότητα. Ο μάρτυρας ως ο μοναδικός διευθυντής της εταιρείας, και στην απουσία μαρτυρίας ότι η εταιρεία δραστηριοποιείται από κάποιο τρίτο πρόσωπο, δεδομένου ότι ο ίδιος δεν μπορεί να εργαστεί αφού παίρνει σύνταξη ανικανότητας, γίνεται αποδεκτό από το δικαστήριο με ανάλογο εύρημα ότι η εταιρεία είναι ανενεργή. Το γεγονός ότι δεν δηλώθηκε από τον λογιστή της εταιρείας στις διάφορες αρμόδιες αρχές ότι η εταιρεία δεν εργάζεται, για τους λόγους που εξηγήθηκε, δεν αλλοιώνει ούτε και ανατρέπει την αξιοπιστία του μάρτυρα, αφού αυτό περισσότερο βεβαιωτική και ενισχυτική αξία θα είχε. Η μαρτυρία του έχει γίνει αποδεκτή από το δικαστήριο ώστε να μην απαιτείται οτιδήποτε περαιτέρω ενισχυτικό προς αυτή την κατεύθυνση. Συνάγεται επίσης ότι τα επιδόματα που λαμβάνουν ο μάρτυρας διευθυντής της εναγομένης καθώς και η σύζυγος του μέτοχος στην εταιρεία, δεν διασυνδέονται καθ οιονδήποτε τρόπο με κάποια εισοδήματα της εταιρείας ώστε να μπορούσε να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα για την οικονομική δραστηριότητα της εταιρείας. Έχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας και τα ευρήματα που έχω καταλήξει, καθώς επίσης και τις νομικές αρχές όπως έχουν εξηγηθεί και αναλυθεί ανωτέρω, κρίνεται και αυτή είναι η κατάληξη του δικαστηρίου, ότι η εναγόμενη-καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία δεν έχει κάποια επιχειρηματική δραστηριότητα, ή περιουσία κινητή ή και ακίνητη προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους της. Η αίτηση συνεπώς απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα η πάγια αρχή είναι ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της διαδικασίας που συνιστά μέτρο εκτέλεσης, σχετικό είναι το Άρθρο 14 του Κεφ.6 αλλά και του λόγου για τον οποίο η αίτηση έχει απορριφθεί, κρίνεται ως λογικό και δίκαιο να μην εκδοθεί καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο