Αντώνη Ιωάννου ν. Σολωμού Αργυρού Καρασιαλη κ.α., Αρ. Αγωγής 3046/13, 29/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A329 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3046/13 Mεταξύ: Αντώνη Ιωάννου, εκ Λεμεσού Ενάγοντα -και-
- Σολωμού Αργυρού Καρασιαλη, εκ Κυπερούντας
- Στέλιου Παπαστυλιανού, εκ Λευκωσίας
- Χριστάκη Θεοχάρους, εκ Λευκωσίας
- Άριστου Αριστείδου, εκ Κυπερούντας
- Αντώνη Προκοπίου, εκ Λευκωσίας
- Άνθιμου Πολυδώρου, εκ Κυπερούντας
- Θεόδουλου Πετούση, εκ Κυπερούντας,
- Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κυπερούντας Λτδ, εκ Κυπερούντας
- Εφόρου Υπηρεσίας Εποπτείας Συνεργατικών Εταιρειών, εκ Λευκωσίας Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση ημερ. 25.10.2013 για έκδοση συντηρητικού διατάγματος 29 Oκτωβρίου 2013 Για Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Ε. Πουργουρίδης Αιτητής παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Δοθείσα αυθημερόν) Στις 26.9.2013 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους εναγομένους από του να εμποδίζουν τον Ενάγοντα να εισέρχεται στο γραφείο της Εναγομένης 8 και να εκτελεί τα καθήκοντα του ως Γραμματέας της Εναγομένης
- Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι από τότε μέχρι σήμερα οι Εναγόμενοι «μηχανεύονται τρόπους» μη συμμόρφωσης με το διάταγμα. (Λεπτομέρειες αυτής της συμπεριφοράς δίδονται). Είναι δεδομένο εξάλλου ότι ο ενάγων καταχώρησε στις 2.10.2013 εναντίον τους αίτηση παρακοής που είναι ορισμένη για ακρόαση αύριο. Στο ενδιάμεσο δε διάστημα οι Εναγόμενοι καταχώρησαν αίτηση παραμερισμού του εκδοθέντος διατάγματος επικαλούμενοι διάφορα γεγονότα. Ex-parte αίτηση για αναστολή της ισχύος του διατάγματος μετά από κάποια σκέψη αποσύρθηκε αφού ακριβώς υπήρξε προγραμματισμός του Δικαστηρίου για σύντομη εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού η οποία επίσης είναι ορισμένη για αύριο. Σήμερα το Δικαστήριο αντιμετωπίζει την παρούσα αίτηση. Ανάφερα στον κ. Πουργουρίδη τους προβληματισμούς μου αν θα μπορεί ή αν θα ήταν συνετό το Δικαστήριο μ' αυτά τα δεδομένα να προχωρήσει σε μονομερή έκδοση διατάγματος που στην ουσία του είναι επαναληπτικό ή έστω διευρυντικό του πρώτου διατάγματος που εξεδόθη όχι μονομερώς, αλλά μετά που ακούσθηκαν και οι δυο πλευρές. Ο κ. Πουργουρίδης ανάφερε ότι είναι αναγκαία η έκδοση του διατάγματος γιατί μόνο έτσι θα επιτευχθεί η ανακοπή των τετελεσμένων, αφού στις 2.11.2013 - κάτι που ο Ενάγων δεν γνώριζε προηγουμένως - θα γίνει η ολοκλήρωση των συγχωνεύσεων των ΣΠΕ με δημιουργία αποτελεσμάτων που δεν θα μπορούν να ανατραπούν και θα επηρεάσουν τα δικαιώματα του Ενάγοντα. Η διαδικασία της παρακοής, όπως χαρακτηριστικά είπε, δεν ανατρέπει τετελεσμένα. Ακόμη ο κ. Πουργουρίδης ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι (και ειδικά ο Εναγόμενος 7 ως νέος γραμματέας) θα επισπεύσουν διαδικασίες αξιολογήσεων που θα έπρεπε ο Ενάγων να κάνει, «νομιμοποιώντας την παρανομία». Πυρήνας της εισήγησης του ήταν η διαφύλαξη των κάτωθι: (α) Αποτελεσματική ανακοπή των τετελεσμένων. (β) Προστασία δικαιωμάτων. (γ) Κατίσχυση του κράτους δικαίου. Έχω προβληματισθεί ιδιαίτερα για τη δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος ως επείγουσας θεραπείας που δύναται να δοθεί κατά παρέκκλιση των αρχών δικαιοσύνης που επιτάσσει στο Δικαστήριο να ακούει και την άλλη πλευρά πριν την απόδοση μιας θεραπείας. Έχω εξετάσει την αίτηση από αυτή κυρίως την οπτική γωνία στη βάση αυτών που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα που την στηρίζει αλλά και σ' αυτά που ο κ. Πουργουρίδης σθεναρά προέβαλε για την βασιμότητα του αιτήματος του. Είναι ένα ακλόνητο δεδομένο ότι το διάταγμα που εξεδόθη στις 26.9.2013, μετά που ακούσθηκαν και οι δυο πλευρές, έλαβε υπόψη του πολλά από τα γεγονότα που προβάλλονται και εν προκειμένω έστω και αν τα γεγονότα αυτά ήσαν σε εξέλιξη. Μάλιστα οι συγχωνεύσεις και η διαδικασία συγχωνεύσεων των ΣΠΕ - στις οποίες ο Ενάγων δεν μετείχε και η αναγκαιότητα να μετέχει - ήταν ένας λόγος που οδήγησε στην απόφαση του Δικαστηρίου. Δεδομένο επίσης είναι ότι σ' ένα κράτος δικαίου τα δικαστικά διατάγματα γίνονται σεβαστά και η μη συμμόρφωση τους δύναται να οδηγήσει σε τιμωρία των παραβατών και μάλιστα όχι μόνο εναντίον διαδίκων αλλά και τρίτων με βάση τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία. Στο Lloyds Law Reports
(1982)Vol.I, στη σελ. 247 παρατίθενται τα ακόλουθα: "
- The person against whom the order is made will be liable for contempt of court if he acts in breach of the order after having notice of it.
- A third party will also be liable if he knowingly assists in the breach, that is to say if knowing the terms of the injunction he willfully assists the person to whom it was directed to disobey it. This will be so whether or not the person enjoined has had notice of the injunction. The first proposition is clear enough. As to the second, however, it was admitted that until the defendant had notice of the injunction nothing done by the bank could amount to contempt of court. Also two opposing views were canvassed (I use this expression as the arguments were not strictly contentious) as to the extent to which mens rea was a necessary ingredient in determining the bank's responsibility to the Court. I will give my reasons for the second proposition and take first the question of prior notice to the defendant. It was argued that the liability of a third party arose because he was treated as aiding and abetting the defendant (i.e. he was an accessory) and as the defendant could himself not be in breach unless he had notice it followed that there was no offence to which the third party could be an accessory,. In my opinion this argument misunderstands the true nature of the liability of the third party. He is liable for contempt of Court committed by himself. It is true that his conduct may very often be seen as possessing a dual character of contempt of court by himself and aiding and abetting the contempt by another, but the conduct will always amount to contempt of court by himself. It will be conduct which knowingly interferes with the administration fo justice by causing the order of the Court to be thwarted." Υπό τις περιστάσεις - τις διαδικαστικές κυρίως - κρίνω ότι δεν είναι ορθή η μονομερής απόδοση θεραπείας όπως εν προκειμένω επιχειρείται. Πολλά από τα δεδομένα που προβάλλονται αλλά και οι ενδεχόμενες παρενέργειες πράξεων ή παραλείψεων - θεωρούμενες στα πλαίσια του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 - κρίθηκαν ότι παρέχουν υπόβαθρο στην έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 26.9.
- Η ισχυριζόμενη μη συμμόρφωση και τα κατ' ισχυρισμό επακολουθήσαντα συμβάντα - μεταξύ των οποίων και ο «διορισμός» γραμματέα - και η δυνατότητα συνέχισης της διαδικασίας συγχωνεύσεων χωρίς τον Ενάγοντα οδήγησε στην καταχώρηση αιτήματος για τιμωρία λόγω παρακοής. Ένα από τα ενδεχόμενα που προσφέρει αυτή η θεραπεία είναι και η τιμωρία δια φυλακίσεως των παραβατών έως ότου συμμορφωθούν. Και μάλιστα να σημειωθεί ότι αίτηση παρακοής αφορά ένα συνεχιζόμενο αδίκημα αφενός αλλά και ως Καθ' ων η Αίτηση συνυπάρχουν ή μπορεί να συνυπάρξουν και όσοι έπραξαν ή υποβοήθησαν ή μετείχαν, εφ' όσον κριθούν - στα πλαίσια του νόμου και της νομολογίας - στην παρακοή του διατάγματος. Οπότε, είναι η κρίση μου κατά πρώτον ότι τα δεδομένα που προβάλλονται προϋπήρχαν ή υπήρχαν στη γνώση του Ενάγοντα από πριν και δεν συνηγορεί στο επείγον της θεραπείας επειδή στις 2.11.2013 θα ολοκληρωθούν οι διαδικασίες συγχώνευσης. Δεν είναι συνετό, κατά την κρίση μου, να απομονωθεί το στοιχείο αυτό ως τέτοιας δυναμικότητας για να δικαιολογήσει το επείγον της θεραπείας. Κατά δεύτερον, αν οι Εναγόμενοι ή όποιος τρίτος - πάντα υπό τις προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας - παρακούει το διάταγμα του Δικαστηρίου και διαπιστωθεί ότι το πράττει, η καταχωρηθείσα αίτηση ή όποια άλλη αίτηση παρακοής δίδει την δυνατότητα ανακοπής της παρανομίας, εάν ήθελε διαπιστωθεί κάτι τέτοιο. Αυτό απαντά και στον τελευταίο ισχυρισμό του κ. Πουργουρίδη ότι «η επιτροπεία νέου σχήματος» δεν θα έχει καμιά υποχρέωση συμμόρφωσης. Η υποχρέωση συμμόρφωσης είναι δεδομένη και δεν είναι συνετό κάθε φορά που δεν υπάρχει συμμόρφωση να δίδεται βάση για έκδοση νέου διατάγματος - επαναληπτικού στην ουσία του πρώτου. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Μονομερής Αίτηση για συντηρητικό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο