Tiffany Investments Ltd κ.α. ν. Indigo Mall Business Ltd, Αρ. Αγωγής 549/11, 29/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A328 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 549/11 Μεταξύ: Tiffany Investments Ltd, από τη Λεμεσό
- Μ.Ι.Μ. Services Ltd, από τη Λεμεσό Εναγόντων και Indigo Mall Business Ltd, από τη Λευκωσία Εναγομένων ---------------------------------- Αίτηση ημερ. 14.2.2013 29 Oκτωβρίου 2013 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Α. Χαραλάμπους (για την εκφώνηση της απόφασης κα Α. Μαλαχτού) Για Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση: κ. Π. Χριστοδουλίδης (για την εκφώνηση της απόφασης κα Χρ. Κάντου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης είναι πρωτοκύτταρο της έννομης τάξης σε μια ευνομούμενη πολιτεία. Επειδή η καθυστέρηση της υποβολής της αίτησης αλλά και της προώθησης της αγωγής έχει τεθεί ιδιαίτερα σθεναρά από τους Καθ' ων η Αίτηση είναι αναγκαίο να τεθεί η διαδικαστική εξέλιξη της υπόθεσης. Η υπόθεση αυτή καταχωρήθηκε στις 4.2.2011 με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο. Σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε στις 28.2.
- Στις 4.2.2011 επίσης καταχωρήθηκε διά κλήσεως αίτηση εκ μέρους των Εναγόντων με την οποία επιδιώκονταν διάφορες ενδιάμεσες θεραπείες που αφορούσαν την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό των Εναγομένων που είναι το κατάστημα αρ. 72 στο Πολυκατάστημα «My Mall» που ανήκει στους Ενάγοντες. Μετά την καταχώρηση ένστασης επί της αίτησης αυτής υπήρχαν διάφορες αναβολές για την εκδίκαση της. Στις 18.11.2011 δόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου, για την οποία θα γίνει αναφορά στη συνέχεια. Εν τω μεταξύ την 1.6.2011 καταχωρήθηκε Έκθεση Απαιτήσεως των Εναγόντων, ενώ η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης καταχωρήθηκε στις 12.9.
- Οι Ενάγοντες, χωρίς να καταχωρίσουν Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, προχώρησαν στις 14.2.2013 στην παρούσα υπό εκδίκαση αίτηση. Η Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε τελικά στις 4.9.2013 και την ιδία ημέρα ζητήθηκε ημερομηνία ορισμού της υπόθεσης. Τώρα σε σχέση με την διαδικαστική πορεία της παρούσας αίτησης από τις 14.2.2013 έως σήμερα μεγάλο χρονικό διάστημα αναλώθηκε σε ενδιάμεσες διαδικασίες της αίτησης αυτής, η δε ένσταση των Εναγομένων καταχωρήθηκε τελικά στις 28.6.
- Πριν να προχωρήσω με τις αιτούμενες θεραπείες εν προκειμένω, θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω το ενδιάμεσο διάταγμα που εξεδόθη από το Δικαστήριο στις 18.11.2011 μετά από ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 4.2.
- Το Δικαστήριο απορρίπτοντας μέρος του παρακλητικού της αίτησης, εξέδωσε το ακόλουθο διάταγμα: «
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους Εναγόμενους υπαλλήλους και αντιπροσώπους αυτών μέχρι νεώτερης οδηγίας του Δικαστηρίου να καταναλώνουν Ηλεκτρικό Ρεύμα εντός του Καταστήματος με Αρ. 72 στο πολυκατάστημα των Εναγόντων 1 " MY MALL" και/ή να χρησιμοποιούν το Σύστημα Κλιματισμού εντός του Καταστήματος προκαλώντας έτσι περαιτέρω έξοδο στους Ενάγοντες από την κατανάλωση του Ηλεκτρικού Ρεύματος που αναλογεί στο Σύστημα Κλιματισμού για το Κατάστημα.
- Η ισχύς του πιο πάνω διατάγματος αναστέλλεται για περίοδο 30 ημερών, εντός της οποίας οι Εναγόμενοι να καταθέσουν τραπεζική εγγύηση ύψους €40.000.- για κάλυψη των Εναγόντων σε περίπτωση που εκδοθεί υπέρ τους απόφαση. Με την κατάθεση της εγγύησης παύει η ισχύς του διατάγματος.» Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές-Ενάγοντες επιζητούν τα κάτωθι: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Εναγομένους και/ή τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους τους και/ή άλλα άτομα που ενεργούν με εντολές και οδηγίες των Εναγομένων, από του να χρησιμοποιούν και/ή παρέχουν και/ή εγκαταστήσουν και/ή διατηρούν στην Μονάδα με αρ. 72, η οποία βρίσκεται στο εμπορικό κέντρο «MY MALL», που βρίσκεται στο Ζακάκι της επαρχίας Λεμεσού και λειτουργεί από τους Εναγόμενους ως επιχείρηση, με ονομασία Ιndigo Mall Business Ltd, οποιουδήποτε είδους ανεξάρτητη πηγή ενέργειας και/ή φορητές μπαταρίες για σκοπούς φωτισμού της Μονάδας καθώς και για σκοπούς παροχής ηλεκτρικού ρεύματος σ' αυτήν. Β. Διαζευκτικά, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ν' απαγορεύεται στους Εναγόμενους, υπαλλήλους και αντιπροσώπους αυτών από του να εισέρχονται και/ή να χρησιμοποιούν την Μονάδα Αρ. 72 στο πολυκατάστημα των Εναγόντων 1 «MY MALL», εκτός αν οι Εναγόμενοι καταθέσουν την τραπεζική εγγύηση ύψους €40.000 που το Δικαστήριο τους διέταξε στις 18/11/11 σύμφωνα με το διάταγμα της ίδιας ημερομηνίας μέσα σε προθεσμία επτά
(7)ημερών ή άλλη προθεσμία που θα καθορίσει το Δικαστήριο. Η αίτηση έχει πραγματική βάση την ένορκη δήλωση του κ. Yoram Kedem, υπεύθυνου των Εναγόντων
- Η ένσταση ερείδεται σε διάφορους λόγους ως εκτίθεται στο σώμα της ως εξής: Οι Αιτητές καθυστέρησαν υπερβολικά να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση και ως αποτέλεσμα απώλεσαν το δικαίωμα να ζητούν τα συγκεκριμένα διατάγματα, συγκεκριμένα, ενώ οι Αιτητές εξασφάλισαν διάταγμα για διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος από τις 18.11.2011 και ενώ η καθ' ης η αίτηση εγκατέστησε το συγκεκριμένο σύστημα το οποίο λειτουργεί με μπαταρίες εντούτοις δεν έλαβαν οποιοδήποτε μέτρο μέχρι την καταχώριση της παρούσης αίτησης, ήτοι μετά πάροδο 15 μηνών. Με τα αιτούμενα διατάγματα της αίτησης τους, οι Αιτητές ζητούν κατ' ουσία Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο, αν εκδοθεί, θα κλείσει την επιχείρηση της Καθ' ης Αίτηση. Στην ουσία οι Αιτητές θα πετύχουν έξωση της Καθ' ης η Αίτηση ή και διαφορετικά να την εξαναγκάσουν να εγκαταλείψει το επίδικο υποστατικό με ενδιάμεση διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου την στιγμή που όλες οι διαφορές των διαδίκων εκκρεμούν προς εκδίκαση. Με τον παρόν αιτητικό οι Αιτητές ζητούν έξωση ή και εξαναγκασμό σε έξωση του Καθ' ου η Αίτηση. Εάν εκδοθούν τα επίδικα διατάγματα τότε ο Καθ' ου η Αίτηση θα υποχρεωθεί να εγκαταλείψει το κατάστημα το οποίο κατέχει χωρίς να εκδικαστεί η ουσία της αγωγής, στην ουσία το Δικαστήριο θα έχει προδικάσει την αγωγή. Εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα τότε το Δικαστήριο θα έχει εκδικάσει και την ουσία της αγωγής που καταχώρησαν οι Αιτητές εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. Η πραγματική βάση της ένστασης είναι η ένορκη Δήλωση του Γιώργου Καροτσάκη εκ Λευκωσίας ημερομηνίας 28.6.2013 πληρεξούσιου του διευθυντή των Εναγομένων. Θέσεις των Εναγόντων Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η καθυστέρηση του διαβήματος τους εξηγείται επί το ότι το συγκεκριμένο σύστημα υπέπεσε στην αντίληψη «πρόσφατα», εξ ου και προέκυψε η αναγκαιότητα της αίτησης, ειδικά στην βάση της θέσης τους ότι το σύστημα είναι επικίνδυνο. Έχει ιδιαίτερη σημασία για τους Αιτητές ότι υπήρξε συμβατική δέσμευση των Εναγομένων «ότι δεν δικαιούνται να εγκαταστήσουν τέτοιο σύστημα». Οι Ενάγοντες παραπέμπουν τόσο στους όρους της σύμβασης (Άδειας Χρήσης) τους με τους Εναγόμενους (κατ' ακρίβεια με την προηγούμενη εταιρεία η οποία ωστόσο εκχώρησε τα δικαιώματα της στους εναγομένους) και άλλες συναφείς συμφωνίες. Οι Εναγόμενοι - ισχυρίζονται οι Ενάγοντες - δεν αμφισβητούν την εγκυρότητα της Συμφωνίας Άδειας Χρήσης ούτε τα ποσά που αξίωναν οι Ενάγοντες όταν τερμάτισαν τη Συμφωνία. Αποτελεί περαιτέρω θέση των Αιτητών ότι οι Εναγόμενοι συμφώνησαν ρητά, δυνάμει των επίδικων συμφωνιών πως δεν δικαιούνταν σε καμιά περίπτωση χωρίς την έγκριση των Εναγόντων να προβούν σε ενέργειες που προέβησαν «δηλαδή στην αυθαίρετη εγκατάσταση ηλεκτρικού συστήματος που δεν πληροί καμία προδιαγραφή, δεν είναι εγκαταστημένη και για την οποία οι Ενάγοντες δεν ενημερώθηκαν ή συγκατατέθηκαν. Εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 Είναι κοινό έδαφος ότι τους διαδίκους τους συνδέουν νομικά κάποιες συμφωνίες που αφορούν την χρήση του καταστήματος αρ. 72 από τους Εναγομένους (κατ' ακρίβεια αρχικά μια άλλη εταιρεία που εκχώρησε τα δικαιώματα της στους Εναγομένους) από το Πολυκατάστημα My Mall στο Ζακάκι Λεμεσού, ιδιοκτησίας των Εναγόντων 1 ενώ οι Ενάγοντες 2 είναι θυγατρική εταιρεία των Εναγόντων 1 που έχει αναλάβει την διαχείριση του My Mall παρέχοντας προς την ιδιοκτήτρια εταιρεία και στα αδειούχα καταστήματα υπηρεσίες που έχουν σχέση με καθαριότητα, συντήρηση κ.λ.π. του My Mall και των καταστημάτων που βρίσκονται σ' αυτήν. Σημαντικές συμφωνίες είναι η άδεια χρήσης ημερομηνίας 10.9.2008 για την χρήση από τους Εναγομένους του καταστήματος 72 (Μονάδα). Το παράρτημα δε Γ είναι η συμφωνία διαχείρισης. Οι συμφωνίες αυτές τροποποιήθηκαν από ένα ειδικό Annex που επισυνάφθηκε στην άδεια χρήσης. Τα δικαιώματα χρήσης καθορίζονται από τον όρο 9 της Άδειας Χρήσης. Πέραν από τα δικαιώματα χρήσης (όρος 9) οι Εναγόμενοι όφειλαν να καταβάλλουν στους Ενάγοντες 1 και/ή 2 μεταξύ άλλων, τέλη διαχείρισης εκ €852 μηνιαίως πλέον Φ.Π.Α. (αρχικά και μετά με βάση την αρχή κόστος πλέον 15% και Φ.Π.Α) όπως επίσης τα έξοδα αναφορικά με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος εντός της Μονάδος αλλά και του ηλεκτρικού ρεύματος του Συστήματος Κλιματισμού του My Mall που αναλογούσε στην Μονάδα. Οι Εναγόμενοι ανάλαβαν και «τα έξοδα ανοίγματος λογαριασμού» για διαχειριστικά έξοδα εκ €11.304 (όρος 10.3). Δυνάμει της συμφωνίας, οι Εναγόμενοι 1 σε περίπτωση παράβασης ουσιώδους όρου της Άδειας Χρήσης, θα δικαιούνται να τερματίσουν την Συμφωνία με παράδοση ειδοποίησης τερματισμού και θα είχαν δικαίωμα να απαιτήσουν άμεση εκκένωση της Μονάδας και παράδοση της κατοχής. Λόγω οικονομικών δυσκολιών των Εναγομένων και μη καταβολής κάποιου ποσού εκ της άδειας χρήσεως κ.α. στις 8.3.2010 υπογράφθηκε η Πρόσθετη Συμφωνία (Addendum). Οι Εναγόμενοι να ανέβαλαν να εξοφλήσουν τα χρεωστούμενα. Πλην όμως δεν υπήρξε συμμόρφωση όμως κατά τον ίδιο χρόνο έγινε εκχώρηση της άδειας στους Εναγομένους, το οποίο οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν (29.3.2010) με τροποποίηση της τραπεζικής εγγύησης. Επειδή οι Εναγόμενοι δεν πλήρωναν τις υποχρεώσεις τους τελικά λόγω του χρέους (€62.944,20 άδειας χρήσης κ.α. τέλη διαχείρισης, ηλεκτρικό ρεύμα) στις 14.10.2010 οι Ενάγοντες τερμάτισαν τη συμφωνία. Ακολούθησε αλληλογραφία των δικηγόρων των διαδίκων. Είναι η παραπέρα θέση των Αιτητών ότι: Οι Εναγόμενοι που παρέλειψαν να εξοφλήσουν τις οφειλές τους, συνέχισαν να κατέχουν την Μονάδα κατά παράβαση της Άδειας Χρήσης μετά την εκπνοή της επταήμερης προειδοποίησης που δόθηκε στους Εναγόμενους με την Ειδοποίηση Τερματισμού ημερομηνίας 14.10.2010 που έληξε στις 22.10.
- Κατ' ακρίβεια οι Εναγόμενο από τις 22.102010 είναι επεμβασίες εντός της Μονάδας, καθότι οι Ενάγοντες είχαν τερματίσει νόμιμα και δικαιωματικά την Συμφωνία Άδειας Χρήσης λόγω τω πιο πάνω παραλείψεων των Εναγομένων. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι κατέχουν την Μονάδα μέχρι σήμερα παράνομα και/ή χωρίς την συγκατάθεση και/ή έγκριση των Εναγόντων και/ή διαπράττουν παράνομη επέμβαση και/ή βρίσκονται σε παράβαση ουσιωδών όρων της Συμφωνίας δεδομένου ότι παρέλειψαν να εκκενώσουν αυτήν μέχρι την 22.10.2010, ημερομηνία κατά την οποία κλήθηκαν να την εκκενώσουν με την επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 14.10.
- Είναι φανερό δε ότι επιδιώκουν με την αγωγή παράδοση σ' αυτούς την κατοχή του επίδικου καταστήματος. Αν οι Εναγόμενοι παρέδιδαν πίσω μέχρι την 12.12.2010 τις Μονάδες ως όφειλαν, οι Ενάγοντες θα τις διέθεταν σε τρίτους και θα λάμβαναν τουλάχιστο τα ίδια, αν όχι σίγουρα μεγαλύτερα, Δικαιώματα Χρήσης και τα Διαχειριστικά Δικαιώματα. Οι Εναγόμενοι, παρά τις προειδοποιήσεις και/ή οχλήσεις των Εναγόντων, συνεχίζουν να λειτουργούν την επιχείρηση τους εντός της Μονάδας, ενώ παραλείπουν να καταβάλουν σημαντικά ποσά στους Ενάγοντες που έχουν ως εξής μέχρι την 1.6.2011 αφού αφαιρεθούν τα ποσά του ντεποζίτου εκ €16.956,00 και της τραπεζικής εγγύησης εκ €17.129,15 χωρίς να περιλαμβάνεται ο ΦΠΑ. Να σημειωθεί ότι, μετά την καταχώρηση της Αγωγής, κατά ή περί την 15.2.2011 οι Εναγόμενοι κατέβαλαν όλα τα οφειλόμενα μέχρι τότε σε σχέση με το Ηλεκτρικό Ρεύμα και το Σύστημα Κλιματισμού και συνέχισαν να πράττουν τούτο μέχρι της καταχώρισης της Έκθεσης Απαίτησης. Δικαιώματα Χρήσης προς τους Ενάγοντες 1 €72.229,32 Διαχειριστικά Δικαιώματα προς τους Ενάγοντες 2 €11.928,00» Είναι γεγονός που προκύπτει από την ίδια την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση αλλά και από τις άλλες διαδικασίες - ειδικά την απόφαση του Δικαστηρίου στις 18.11.2011 που δεν εφεσιβλήθηκε - ότι οι δυο πρώτες προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσης θεραπείας συντρέχουν αφού έχει καταδειχθεί σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση της πιθανότητας οι Ενάγοντες να επιτύχουν στην αγωγή στη βάση των πιο πάνω συμφωνιών και των προβαλλόμενων παραβιάσεων αυτών που οδήγησαν σε τερματισμό των συμφωνιών και κατέστησαν τους Εναγομένους - κατά τη θέση των Εναγόντων - παράνομους επεμβασίες, πάντα εκ πρώτης όψεως. Όσα προβάλλονται από τους Εναγόμενους ως προς διαφορές στις εφαρμογές των συμφωνιών και η σύνδεση τους με ανταπαίτηση, δεν αναιρούν την δυναμική των ισχυρισμών των Εναγόντων στα πλαίσια των δυο προϋποθέσεων του άρθρου
- Όπως σοφά ετέθη στις υποθέσεις Τ. Α. Μicrologic Computer Consultants Ltd - v - Microsoft Corporation,
(2002)1 A.Α.Δ 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Βeogradska Banka A.D
(1999)1 A.Α.Δ 225), δεν χρειάζεται «η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση οι Ενάγοντες λέγουν: Οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους όπως αυτές καθορίστηκαν στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στις 18/11/2011, δηλαδή δεν παρείχαν τραπεζική εγγύηση ύψους €40.000 με αποτέλεσμα η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στην Μονάδα να διακοπεί από τους Ενάγοντες. Υπάρχει μαρτυρία από την πλευρά των Εναγόντων η οποία υποστηρίζει πως ενώ αρχικά οι Εναγόμενοι λειτουργούσαν την Μονάδα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα χρησιμοποιώντας επαναφορτιζόμενους λαμπτήρες, εντούτοις στη συνέχεια έγινε αντιληπτό από τους Ενάγοντες πως οι Εναγόμενοι εγκατέστησαν ένα ανεξάρτητο και εντελώς ερασιτεχνικό σύστημα παροχής ηλεκτρικού ρεύματος για σκοπούς φωτισμού της Μονάδας, το οποίο είναι εμφανές στο Τεκμήριο 3 της ένορκης δήλωσης του Yoram Kedem ημερομηνίας 14/2/
- Οι Εναγόμενοι συμφώνησαν ρητά, δυνάμει των επίδικων συμφωνιών πως δεν δικαιούνταν σε καμία περίπτωση χωρίς την έγκριση των Εναγόντων να προβούν στις ενέργειες που προέβηκαν δηλαδή στην αυθαίρετη εγκατάσταση ηλεκτρικού συστήματος που δεν πληροί καμία προδιαγραφή, δεν είναι εγκεκριμένη και για την οποία οι Ενάγοντες ουδέποτε ενημερώθηκαν ή συγκατατέθηκαν.» Οι Εναγόμενοι επικαλούνται διάφορες αιτιάσεις, οι οποίες δεν έχουν σχέση με την υποχρέωση τους να καταβάλουν τις οφειλές τους, αλλά με τις δικές τους ισχυριζόμενες απαιτήσεις, που όμως «δεν μπορούσαν και δεν μπορούν ποτέ να συμψηφιστούν ή να αποτελέσουν έγκυρο λόγο ν' αρνούνται να πληρώνουν τις δικές τους υποχρεώσεις. Ουσιαστικά υπάρχει σιωπή και από πλευράς των Εναγόμενων ως προς την νομιμότητα ή μη του τερματισμού της επίδικης Συμφωνίας Άδειας Χρήσης.» Εξηγούν δε οι Ενάγοντες τη θέση τους: Σύμφωνα με τον Όρο 22.4.
- οι Εναγόμενοι ήταν υποχρεωμένοι εντός της εύλογης προθεσμίας που οι Ενάγοντες 1 καθόρισαν στην Ειδοποίηση Τερματισμού (δηλαδή 3 ημέρες), να εγκαταλείψουν το υποστατικό. Λόγω του ότι οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν να το πράξουν, τότε με βάση τον Όρο 23.4.
- της Συμφωνίας και πάλι οι Ενάγοντες 1 δικαιούνταν να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και να εισέλθουν στο υποστατικό και να μεταφέρουν εκτός αυτού τα αντικείμενα των Εναγομένων και να εμποδίζουν τους Εναγόμενους και τους υπαλλήλους τους να εισέρχονται. Είναι γι' αυτό το λόγο που οι Ενάγοντες ζήτησαν πάνω σε σωρευτική και διαζευκτική βάση τα αιτούμενα διατάγματα. Ακόμη και το Δικαστήριο να ήθελε να εξετάσει το θέμα των ισχυριζόμενων γενικών και ακαθόριστων ζημιών των Εναγόμενων ή και να δεχθεί ότι υπάρχει ο ορατός κίνδυνος ν' αποφασιστεί στο τέλος ότι οι αξιώσεις τους υπερβαίνουν τις αξιώσεις των Εναγόντων (που συνεχίζουν ν' αυξάνονται κάθε μήνα που περνά και οι Εναγόμενοι δεν καταβάλουν είτε τα Τέλη Άδειας Χρήσης προς τους Ενάγοντες 1 ή τα Τέλη Διαχείρισης προς τους Ενάγοντες 2, γεγονός που αποτελεί περαιτέρω παραβίαση των δικαιωμάτων των Εναγόντων), τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει τους Ενάγοντες να επιτύχουν την έξωση των Εναγομένων μόνο και μόνο στη βάση του ότι είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες της περιουσίας στην οποία επεμβαίνουν οι Εναγόμενοι μετά που η Συμφωνία Άδεια Χρήσης τερματίστηκε στις 14/10/
- Όσον αφορά τον ισχυρισμό των Εναγομένων ότι επιζητούνται ενδιάμεσες θεραπείες ίδιες με της αγωγής αντιτείνουν τα ακόλουθα: Αναγνωρίζεται ότι ο κάτοχος του οποίου το δικαίωμα δεν αμφισβητείται νομιμοποιείται prima facie σε διάταγμα προστασίας της κατοχής του, ανεξάρτητα από το αν υφίσταται οικονομική ζημία ή όχι. Σε τέτοια περίπτωση όπως εξηγείται στην Κοσμά ν. Χατζηκυπρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 169, το θέμα δεν είναι η οικονομική δυνατότητα του εναγόμενου να ικανοποιήσει ενδεχόμενη επιτυχή αξίωση του ενάγοντα για αποζημιώσεις, αλλά το κατά πόσο η μη άμεση παράδοση κατοχής στον ενάγοντα θα καθιστούσε δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο: «Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (ιδέ: Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 CLR 263). Όπως όμως δείχνει καθαρά η υπόθεση Michael v. Βrevinos
(1969)1 CLR 578, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή.» Ακόμη και με τις οποιεσδήποτε αξιώσεις των Εναγομένων που προβάλλονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση , το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια πρέπει να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, ή έστω ένα από αυτά, εφόσον το δικαίωμα των Εναγόντων να απαγορεύσουν την αυθαίρετη εγκατάσταση συστήματος παροχής ηλεκτρισμού για το φωτισμό της Μονάδας είναι συμβατικό και αδιαμφισβήτητο. Από την άλλη πλευρά οι Εναγόμενοι εξήγησαν ότι επέλεξαν να μην καταβάλουν την εγγυητική και έτσι τέθηκε σε ισχύ το Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει την κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος και την χρήση του κλιματιστικού ώστε να μην προκαλείται πρόσθετο κόστος για το ρεύμα του καταστήματος και την αναλογία για τον κλιματισμό. Από την πρώτη στιγμή οι Εναγόμενοι συμμορφώθηκαν πλήρως με το εν λόγω διάταγμα και σταμάτησαν να καταναλώνουν ρεύμα και δεν χρησιμοποίησαν ξανά τον κλιματισμό. Παράλληλα εγκατέστησαν «ακίνδυνο σύστημα για τον φωτισμό του καταστήματος με μπαταρίες». Το αξιοσημείωτο είναι, συνεχίζει η πλευρά των Εναγομένων, πως εδώ και 15 μήνες οι Αιτητές δεν ενοχλήθηκαν με αυτή την κατάσταση των πραγμάτων και επιπλέον δεν ενδιαφέρθηκαν να προωθήσουν την αγωγή τους προς εκδίκαση. Οι καθ' ων η αίτηση συμμορφώθηκαν άμεσα και πλήρως στο Διάταγμα του Δικαστηρίου και δεν έδειξαν οποιαδήποτε ανυπακοή επειδή δεν διατάχθηκαν να καταβάλουν τραπεζική εγγύηση, αυτό ήταν απλώς όρος για ακύρωση του διατάγματος και σίγουρα η καταβολή της εγγύησης δεν ήταν όρος για την συνέχιση της εμπορίας. Οι Εναγόμενοι αντιτείνουν την ανεπάρκεια της δοθείσης μαρτυρίας εκ μέρους των Αιτητών ότι το σύστημα που εγκαταστάθηκε είναι «επικίνδυνο». Παντελώς ελλείπει λένε οι Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόμενοι επιστημονική μαρτυρία για την επικινδυνότητα του συστήματος. Δεν πρόκειται καν για ηλεκτρολογικό σύστημα. Τίθεται εν προκειμένω το επιχείρημα του κ. Χαραλάμπους ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να εξετάσει το λόγο αυτό ένστασης αφού ενώ περιλαμβάνεται ισχυρισμός στην Ένορκη Δήλωση του κ. Καροτσάκη, δεν περιλαμβάνεται στους λόγους ένστασης. Δεν θα παρέμεινα σ' αυτή την σχηματικά μόνο σωστή θέση. Η επικινδυνότητα τίθεται ως μέρος των θέσεων των Εναγόντων άρα είναι επίδικο ζήτημα αφού οι Εναγόμενοι αρνούνται τις θέσεις των Εναγόντων. Κρίνω ότι η τρίτη προϋπόθεση στοιχειοθετείται εν προκειμένω, αφού η δυσκολία ή αδυναμία για πλήρη απονομή δικαιοσύνης δεν κρίνεται μόνο στη βάση της αυστηρής χρηματικής σκοπιάς. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι πρόκειται βασικά για αγωγή που υποστηρίζει παράνομη επέμβαση, οπότε και λαμβάνει σάρκα και οστά η έννοια της ευρύτερης προστασίας πέραν από την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς ( Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. Timperland Co
(1997)1(G) A.A.D. 1791 και Thanos Hotels Ltd ν. Iωακείμ
(2004)1(B) A.A.Δ. 1167 που ομοίως αφορούσε άδεια χρήσεως). Όπως έχει τεθεί το θέμα στην Κυρίσαββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. σελ. 1245 στη σελ. 1253: «Όμως, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231).» Είναι φανερό ότι εν προκειμένω πληρούται η τρίτη προϋπόθεση έστω και αν ζητούνται παρόμοιες με τις τελικές θεραπείες. Όπως ορθά τονίστηκε και στην Κούνουνας ν. C & A Simons Ltd,
(2002)1(B) 1361 η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, αντίστοιχου προς την τελική θεραπεία που ζητείται με την αγωγή δεν αποκλείεται. Μπορεί να γίνει σε ξεκάθαρες υποθέσεις Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578, όπως κρίνω ότι συμβαίνει εδώ. Είναι σημαντικό ότι στην κρινόμενη υπόθεση φαίνεται συμβατική δέσμευση και αναγνώριση των ακόλουθων: «η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στην Μονάδα θα ρυθμιζόταν αποκλειστικά από τους Ενάγοντες 1 (όρος 12.9.10.1), η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος θα ρυθμιζόταν με βάση τις διαδικασίες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος που καθορίζονταν από τους Ενάγοντες 1 (12.9.10.6), οι Εναγόμενοι αναγνώρισαν την υποχρέωση να μην εκτελούν οποιαδήποτε αλλαγή ή προσθήκη στην ηλεκτρική εγκατάσταση της Μονάδας χωρίς την εκ των προτέρων γραπτή εξουσιοδότηση των Εναγόντων και αναγνώρισαν την υποχρέωση όπως άμεσα διορθώσουν, μετακινήσουν ή αντικαταστήσουν οποιοδήποτε σύστημα, ηλεκτρική ή ηλεκτρονική συσκευή την οποία οι Ενάγοντες 1 ζητούσαν και σε οποιαδήποτε περίπτωση που οι Ενάγοντες ή οποιοσδήποτε ενεργεί εκ μέρους τους είναι της γνώμης ότι η συσκευή είναι επικίνδυνη και/ή ενδέχεται να προκαλέσει ζημιά και/ή είναι ακατάλληλη ή δεν πληροί τις προϋποθέσεις κλπ και οι Εναγόμενοι δεν θα έχουν καμία απαίτηση ή ισχυρισμό εναντίον των Εναγόντων (12.9.10.8). οι Εναγόμενοι αναγνώρισαν την υποχρέωση να μην εκτελέσουν οποιαδήποτε προσθήκη ή αλλαγή στην Μονάδα είτε εσωτερική είτε εξωτερική χωρίς την γραπτή έγκριση των Εναγόντων 1, η οποία έπρεπε να δοθεί εκ των προτέρων (όρος 21.1). Αναγνώρισαν επίσης το δικαίωμα των Εναγόντων να ζητήσουν την μετακίνηση ή την καταστροφή τέτοιας προσθήκης ή αλλαγής τυχόν γίνει χωρίς την συγκατάθεση των Εναγόντων 1 και τους έδωσαν το δικαίωμα σε περίπτωση άρνησης συμμόρφωσης των Εναγομένων να εισέλθουν στην Μονάδα και να μετακινήσουν τέτοια προσθήκη ή αλλαγή (όρος 21.2).» Όλα αυτά συνηγορούν στην πλήρωση της τρίτης προϋπόθεσης. Ακολουθεί η εξέταση της προσφορότητας. Εκείνο που με ανησύχησε ιδιαίτερα στην παρούσα υπόθεση είναι ότι για την καθυστέρηση εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης κύριοι υπαίτιοι είναι οι ίδιοι οι Ενάγοντες, οι οποίοι θεωρώντας σαν δεδομένο ότι θα υπάρξει καθυστέρηση της ουσίας της υπόθεσης από το Δικαστήριο λόγω του φόρτου εργασίας, όχι μόνο δεν κάνουν τα δέοντα, ώστε να μην συμβάλουν σ' αυτήν την καθυστέρηση αλλά με την μακρόχρονη παράλειψη τους να καταχωρίσουν έγκαιρα δικόγραφα - και ειδικά την Υπεράσπιση τους στην Ανταπαίτηση, το οποίο έκαναν με 19 μήνες καθυστέρηση - έρχονται και ομιλούν για «εκμετάλλευση» της καθυστέρησης από τους Εναγόμενους. Η αντιφατική αυτή στάση των Εναγόντων με οδήγησε στο ερώτημα αν πρέπει να τους απαρνηθεί όλως διόλου η αιτούμενη θεραπεία στην βάση της ολιγωρίας που έδειξαν στην προώθηση της αγωγής τους. Βέβαια είναι δεδομένος ο φόρτος εργασίας του Δικαστηρίου. Όπως δεδομένο είναι ότι ειδικά στις υψηλές κλίμακες δυστυχώς ενόψει σωρείας ενδιάμεσων αιτήσεων που καταχωρούνται - πολλές φορές αχρείαστα - καθίσταται ολοένα και πιο δυσχερές μια υπόθεση να βρεθεί δικογραφικά και/ή άλλως πως έτοιμη για ακρόαση. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι διάδικοι δεν θα τηρούν τις προθεσμίες, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο την έγκαιρη εκδίκαση. Αυτή η τακτική έτυχε αυστηρού σχολιασμού στην υπόθεση Akis Express ν. Aris Express
(1998)1 A.A.Δ. 149. Το ότι αυτή η καθυστέρηση στην προώθηση υπόθεσης δεν έχει εξηγηθεί είναι αρνητικά σημαντικό για τους Αιτητές (βλ. Παπανικολάου ν. Κότσαπα
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1800). Όμως παρατηρείται ότι ούτε οι Εναγόμενοι έπραξαν, ο,τιδήποτε που να έτεινε στην γρήγορη εκδίκαση με δεδομένο μάλιστα ότι είχαν ανταπαίτηση αφενός αλλά και ότι κατείχαν και κατέχουν το εν λόγω κατάστημα αφετέρου παρά τις νομικές ή άλλες ενστάσεις ως προς το υπόβαθρο των συμφωνιών τους με τους Ενάγοντες. Εξάλλου όπως είναι καλά εδραιωμένη αρχή, διάδικος που συναίνεσε στην καθυστέρηση δεν μπορεί να οικοδομεί σ' αυτήν. (Βλ. Medochemie Ltd n. UCB S.A
(1998)1 A.A.Δ. 2159). Μετά από προβληματισμό - και όχι πάντως χωρίς δισταγμό - έχω καταλήξει να μην αποστερήσω από τους Αιτητές την ενδιάμεση θεραπεία. Ειδικά, εν όψει του ότι η παρούσα αίτηση δεν καταχωρήθηκε ποτέ ως ex-parte, όπως επίσης ότι η ιδία η εκδίκαση της αίτησης δεν επιτεύχθηκε εγκαίρως λόγω ενδιαμέσων αυτής αιτήσεων που καταχώρησαν κυρίως οι Καθ' ων η Αίτηση αλλά και κυρίως γιατί η όλη εξέλιξη των γεγονότων - μετά την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 18.11.2011 - δεν ήταν ομαλή, αφού οι μεν Εναγόμενοι δεν ακολούθησαν τον όρο του διατάγματος με την παροχή εγγύησης και αποπειράθηκαν άλλη πορεία διεξαγωγής της επιχείρησης τους με άλλο τρόπο παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά από την άλλη εξακολουθούν να κατέχουν το επίδικο κατάστημα ενώ φαίνεται να «αποποιούνται» των συμβατικών των υποχρεώσεων. Και ασφαλώς επειδή οι Εναγόμενοι με τον άλφα ή βήτα τρόπο συναίνεσαν στην καθυστέρηση. Το θέμα καλύπτεται, κατά την κρίση μου, απ' αυτά που λέχθηκαν στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consulatants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1(G) A.A.Δ. 1802 ως εξής: «Μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης, με μετατόπιση του κύριου βάρους στην εξασφάλιση και διατήρηση ενδιάμεσης θεραπείας ώστε να φαίνεται πια αυτή να μοιάζει σαν αυτοσκοπός στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων ενάγοντος, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η έκταση της καθυστέρησης συχνά μιλά αφεαυτής. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου αποκτούν σημασία και άλλοι παράγοντες. Στην προκείμενη περίπτωση, ενώ η καθυστέρηση των περίπου δέκα μηνών φανερώνει σφάλμα και προκαλεί ανησυχία, κατά τη γνώμη μας δεν σημαίνει αυτόματα και κατάχρηση διαδικασίας. Το διάταγμα ημερ. 14 Σεπτεμβρίου 2001 για παράταση χρόνου, το οποίο εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση χωρίς εν συνεχεία να υπάρξει από μέρους της εφεσείουσας αμφισβήτηση βάσει της Δ.48 θ. 8
(4), στηρίχθηκε και στο ότι αρχικά διεξήγοντο διαπραγματεύσεις μεταξύ των δικηγόρων για διευθέτηση της υπόθεσης. Δεν είναι άτοπη η αναγνώριση περιθωρίων για τέτοιο σκοπό. Και εξηγεί σε κάποιο βαθμό την καθυστέρηση. Σε σχέση με την οποία δεν νομίζουμε ότι δικαιολογούνται λεπτές γραμμές. Καταλήγουμε ότι με τα όσα συνθέτουν την υπό εξέταση περίπτωση δεν δικαιολογείται η άποψη ότι η σημειωθείσα καθυστέρηση συνιστούσε κατάχρηση διαδικασίας.» Δεν μου διαφεύγει επίσης η ανοχή που επέδειξαν αρχικά οι Ενάγοντες ως προς την χρήση του πρώτου συστήματος επαναφορτισμένων μπαταριών. Όμως είναι δεκτό ότι υπήρξε «αναβάθμιση» ή όπως αλλιώς μπορεί να ονομασθεί αυτού του συστήματος. Το φυσιολογικό και το αναμενόμενο για ένα κατάστημα που υπάγεται σ' ένα Πολυκατάστημα κοινής χρήσης και κάποιων κοινών κανόνων είναι ακριβώς να ακολουθεί τους γενικούς κανόνες χρήσης που συναρτώνται άμεσα και με την χρήση του εγκεκριμένου ηλεκτρικού συστήματος από την Α.Η.Κ., όπως προκύπτουν και από τις συμβατικές υποχρεώσεις των μερών, όπως εδώ. Ο,τιδήποτε αφίσταται αυτού, εγγενώς και χωρίς ιδιαίτερη εμβάθυνση σε μαρτυρία, εγκυμονεί τόσο κινδύνους όσο και μια «νομιμοποίηση» εκτός των συμβάσεων συμπεριφορά. Γι' αυτό κρίνω ότι τελικά και η εξέταση της προσφορότητας ή του ισοζυγίου της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Αιτητών. Είναι θεμελιακό εν προκειμένω ότι η κατοχή παραμένει στους Εναγομένους παρά τις προβαλλόμενες θέσεις - ανταπαιτήσεις σ' ένα συνολικό χώρο όπου πολλές επιχειρήσεις συμβιούν κάτω από τους κανόνες-όρους που τίθενται. Παρά λοιπόν την διαγνωθείσα ολιγωρία των Αιτητών, θα προχωρήσω τελικά στην έκδοση θεραπείας ως το Α του παρακλητικού της αίτησης, το οποίο εκδίδεται υπό τον όρο οι Ενάγοντες εντός 5 ημερών από σήμερα να καταχωρίσουν τραπεζική εγγύηση εκ ποσού €30.000,00. Το παρακλητικό Β απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα έχω αποφασίσει να μην εκδώσω οιανδήποτε διαταγή υπέρ των Εναγόντων, εν όψει της διαγνωσθείσας καθυστέρησης στην προώθησης της υπόθεσης, όπως την έχω εξηγήσει. (Υπ.) .............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο