← Κύπρος

FBME BANK LTD ν. Seaforce Marine Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1531/12, 18/10/2013

FBME BANK LTD ν. Seaforce Marine Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1531/12, 18/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A314 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1531/12 Μεταξύ: FBME BANK LTD Εναγόντων -και-

  1. Seaforce Marine Limited
  2. Χαράλαμπος Μανώλη
  3. Interfleet Shipmanagment Limted
  4. Interfleet Shipmanagement Limited
  5. Acheon Akti Navigation Company Limited Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερ. 9.5.2013 για τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 10.4.2012, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 10.7.
  6. Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια/Εναγόμενη 5: κ. Α. Γιωρκάτζης για Ερμής Σ. Στυλιανίδης ΔΕΠΕ Για την Καθ΄ης η αίτηση/Ενάγουσα: κα Οικονόμου με κ. Ιωάννου για Γ. Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την πιο πάνω αγωγή η ενάγουσα τράπεζα διεκδικεί από τους εναγόμενους ποσό US$4.245.015,16 (ισότιμο σε ευρώ €3,183,640,53) πλέον τόκους, δυνάμει δανείου. Επιδιώκει, περαιτέρω, την έκδοση διαφόρων διαταγμάτων τα οποία δεν ενδιαφέρουν την παρούσα διαδικασία. Μετά από μονομερή αίτηση πέτυχε στις 10.4.2012 την έκδοση διαταγμάτων τύπου Mareva τα οποία οριστικοποιήθηκαν κατόπιν ακροάσεως, με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 10.7.2012 με κάποιες τροποποιήσεις. Παρατίθεται αυτούσιο το πρώτο σκέλος του οριστικοποιηθέντος διατάγματος γιατί μόνο το μέρος αυτό ενδιαφέρει, όπως έχει διαμορφωθεί με την απόφαση ημερ. 10.7.2012: «
  7. Το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 10/04/12 υπό παράγραφο 1 (παράγραφος Α της αίτησης) καταστεί και δια του παρόντος καθίσταται απόλυτο εναντίον των Εναγομένων αρ. 4 και 5 με την πιο κάτω τροποποίηση: "Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται απαγορευτικό διάταγμα του Δικαστηρίου τύπου Mareva, το οποίο παγοποιεί ή/και δεσμεύει όλους τους λογαριασμούς ή/και καταθέσεις των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 4 και 5, στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, στην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, Ελληνική Τράπεζα Λτδ, στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, στην Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ, στην Universal Bank, στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, στην Berenberg Bank Hamburg είτε οι εν λόγω λογαριασμοί και καταθέσεις βρίσκονται στην Κύπρο είτε βρίσκονται εκτός Κύπρου μέχρι ποσού 2,500,000.00 USD δολλάρια ΗΠΑ. Νοείται ότι το διάταγμα αυτό ισχύει για τους ήδη, κατά την έκδοση του, υπάρχοντες λογαριασμούς"». Σημειώνεται πως με το αρχικό διάταγμα, το οποίο στρεφόταν εναντίον όλων των εναγομένων, δεσμευόταν ποσό μέχρι US$4.500.000 (ισότιμο σε ευρώ €3.424.545,92). Με την αναφερθείσα απόφαση ημερ. 10.7.2012, τροποποιήθηκε ώστε να απευθύνεται μόνο εναντίον των εναγομένων 4 και 5 ενώ, ταυτόχρονα, το ποσό που δεσμεύεται περιορίστηκε σε US$2.500.
  8. Με την εξεταζόμενη αίτηση, η εναγόμενη 5/αιτήτρια, ζητά όπως μειωθούν τα ποσά που δεσμεύονται με το διάταγμα, από US$2.500.000 σε US$1.113.354,45 ή το ισότιμο σε ευρώ. Με την ίδια αίτηση ζητούσε (με το αιτητικό Β) εξαίρεση από την παγοποίηση των λογαριασμών δανείων ή/και παρατραβηγμάτων που διατηρούσε με τις τράπεζες η εναγόμενη
  9. Το μέρος όμως αυτό της αίτησης διευθετήθηκε και εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης, δυνάμει του οποίου επιτρέπεται η κατάθεση χρημάτων ή εμβασμάτων στους υπό αναφορά λογαριασμούς. Δεν θα απασχολήσει συνεπώς το Δικαστήριο το σκέλος αυτό της αίτησης. Η αιτήτρια υποστηρίζει πως μετά την έκδοση της απόφασης ημερ. 10.7.2012, η ενάγουσα εισέπραξε σημαντικό ποσό από το προϊόν πώλησης ενός πλοίου και έτσι η αξίωση της μειώθηκε αισθητά, σε βαθμό που δικαιολογείται και η μείωση του ποσού που έχει δεσμευθεί με το διάταγμα. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώθηκε με σχετική επιστολή της ενάγουσας προς την εναγόμενη
  10. Πιο συγκεκριμένα, στις παραγράφους 4-9 της ένορκης δήλωσης του υπαλλήλου της αιτήτριας Α. Τοφή, η οποία συνοδεύει την αίτηση, αναφέρονται τα ακόλουθα: «
  11. Μεταγενέστερα από την έκδοση της απόφασης 10/07/2012 υπήρξε τέτοια διαφοροποίηση των γεγονότων που δικαιολογεί την τροποποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων όπως η επισυνημμένη αίτηση των Αιτητών.
  12. Συγκεκριμένα το πλοίο SAKHALIN πωλήθηκε διά δημοσίου πλειστηριασμού μετά από σχετικό διάταγμα του αρμόδιου δικαστηρίου του Hong Kong στην τιμή των 3.900.000 δολαρίων Αμερικής και τα επ' αυτού καύσιμα για το ποσό των 199.800 δολαρίων Αμερικής.
  13. Εκ του πιο πάνω ποσού οι Ενάγοντες έχουν εισπράξει το ποσό των δολαρίων Αμερικής 2.979.078,06 με αποτέλεσμα να δικαιολογείται η μείωση του δεσμευμένου ή παγοποιημένου ποσού.
  14. Σημειώνεται επίσης ότι περαιτέρω ποσό από 554,195.28 δολαρίων Αμερικής παραμένει ακόμη κατατεθειμένο στο Δικαστήριο του Hong Kong εν αναμονή της έκβασης της απόφασης στις αγωγές για καύσιμα και για σώστρα (salvage) και το οποιοδήποτε υπόλοιπο παραμείνει θα καταβληθεί στην Ενάγουσα.
  15. Η Ενάγουσα απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 09/01/2013 προς τους Εναγόμενους 1 με την οποία επιβεβαιώνεται ότι το οφειλόμενο στην Ενάγουσα ποσό κατά την 31/12/2012 ήταν 1.113.354,35 Δολάρια Αμερικής. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α την εν λόγω επιστολή.
  16. Ενόψει των πιο πάνω δικαιολογείται η τροποποίηση του διατάγματος έτσι ώστε το ποσό το δεσμευθέν ποσό να μειωθεί στο 1.113.354,35 δολαρίων Αμερικής». Η ενάγουσα ενίσταται στο αίτημα υποστηρίζοντας πως δεν δικαιολογείται περαιτέρω τροποποίηση του διατάγματος για τους ακόλουθους, κυρίως, λόγους: α) Η επιστολή της ενάγουσας (τεκμήριο Α στην αίτηση) απευθύνεται στην εναγόμενη 1 και όχι στην αιτήτρια - εναγόμενη
  17. Ούτε η εναγόμενη 5 ούτε η εναγομένη 1 τοποθετήθηκαν επί του ακριβούς ποσού που οφείλουν. β) Η ανωτέρω επιστολή της ενάγουσας δεν νομιμοποιεί την αιτήτρια να υποβάλει τέτοιο αίτημα. γ) Η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. δ) Δεν παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο για τροποποίηση διατάγματος που έχει οριστικοποιηθεί μετά από ακρόαση. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, η οποία υπογράφεται από τον λειτουργό της ενάγουσας τράπεζας Κ. Κυριακίδη, γίνεται παραδεκτό ότι το προϊόν από την πώληση του πλοίου πιστώθηκε στο λογαριασμό της εναγόμενης
  18. Αναφέρεται, όμως, πως το ποσό που εισπράχθηκε από την πώληση ήταν €2.887.917,73 και όχι €2.979.078,06 όπως διατείνεται η αιτήτρια. Αναφέρει περαιτέρω πως πιστώθηκαν ακόμη δύο ποσά στο λογαριασμό της εναγόμενης 1: α) ποσό $2.607.832,15 που εξασφάλισε η ενάγουσα από την πώληση διαφόρων μηχανημάτων και εξοπλισμού του πλοίου και β) ποσό $150.000 από πληρωμή των ασφαλιστών. Προέκυψαν όμως και σημαντικά έξοδα και δαπάνες συμποσούμενα στο ποσό των $5.562.373,31, ώστε το οφειλόμενο υπόλοιπο να ανέρχεται σήμερα σε $4.615.900,
  19. Σε σχέση με την επιστολή της ενάγουσας τεκμήριο Α, την οποία αποδέχεται ότι απέστειλε, δίνει την ακόλουθη εξήγηση στις παραγράφους 19, 20 και 21 της ένορκης της δήλωσης: «
  20. Στην Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Τοφή ημερομηνίας 09/05/2013 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α επιστολή της Ενάγουσας προς την Εναγομένη 1 ημερομηνίας 09/01/2013 βάσει της οποίας αναφέρεται ότι εκείνη την χρονική περίοδο το χρεωστικό υπόλοιπο ήταν το ποσό των $1,113,107.
  22. Το ποσό των $1,113,107.74 προκύπτει μετά την αφαίρεση του ποσού που έλαβε η Ενάγουσα από τον πλειστηριασμό χωρίς να συμπεριλαμβάνει τόκους και τα έξοδα που επωμίστηκε η Ενάγουσα.
  23. Η Ενάγουσα διατηρούσε και μέχρι σήμερα διατηρεί διαφορετικούς λογαριασμούς και καταστάσεις αναφορικά με τα έξοδα που προέκυψαν από τις διάφορες διαδικασίες που χρειάστηκε να επέμβει λόγω της κακοδιαχείρισης, σύλληψης και πώλησης του πλοίου σε πλειστηριασμό και αυτός είναι και ο λόγος που η Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας καταχωρήθηκε στις 21/06/2013, καθότι η Ενάγουσα περίμενε να ολοκληρωθούν όλες οι διαδικασίες για να διαφανεί το τελικό υπόλοιπο». Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστηρίζουν τις θέσεις που προβάλλονται στην αίτηση και ένσταση, αντίστοιχα. Ο συνήγορος της αιτήτριας, αφού αναφέρθηκε στην εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση εκδοθέντος διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 32

(2)του Ν.14/60, εισηγήθηκε πως τα γεγονότα, όπως έχουν διαμορφωθεί μετά την έκδοση του διατάγματος, δικαιολογούν όχι μόνο την τροποποίηση αλλά και την ακύρωση του διατάγματος. Η ίδια η ενάγουσα, υπόδειξε, αποδέχεται με την επιστολή που απέστειλε στην εναγόμενη 1 (τεκμήριο Α στην αίτηση) ότι η οφειλή των εναγομένων ανέρχεται στο $1.113.107,
  1. Από το γεγονός αυτό και μόνo το αίτημα είναι δικαιολογημένο, γιατί δεν μπορεί να δεσμεύεται ποσό μεγαλύτερο από το οφειλόμενο. Πέραν τούτου, συνέχισε ο συνήγορος, η ενάγουσα εισέπραξε το συνολικό ποσό των $5.645.749,88 από την πώληση του πλοίου και των εξαρτημάτων του, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Τα νέα αυτά δεδομένα που δεν ήταν εις γνώση της αιτήτριας, δικαιολογούν την ακύρωση του διατάγματος, εφόσον η ενάγουσα εισέπραξε ποσό μεγαλύτερο από την αρχική της αξίωση. Δεν μπορεί η ενάγουσα, κατέληξε ο συνήγορος, να επικαλείται ότι δαπάνησε διάφορα έξοδα της τάξης των 5.562.373,31 δολαρίων για να δικαιολογήσει την ένσταση της. Η συνήγορος της ενάγουσας υπόδειξε με τη σειρά της, πως με βάση την ένορκη δήλωση του κ. Κυριακίδη που συνοδεύει την ένσταση, ναι μεν εισπράχθηκαν τα πιο πάνω ποσά, αλλά η ενάγουσα επωμίστηκε έξοδα και έτσι παραμένει υπόλοιπο το συνολικό ποσό των $4.615.900,
  2. Υπόδειξε περαιτέρω, το λόγο για τον οποίο παρουσιάζεται ως υπόλοιπο το ποσό του $1.113.107,74 με την επιστολή της ενάγουσας προς την εναγόμενη ημερ. 9.1.2013, τεκμήριο Α. Όπως εξηγεί ο κ. Κυριακίδης στην ένορκη του δήλωση, πρόσθεσε η συνήγορος, το ποσό που η ενάγουσα αναφέρει ως οφειλόμενο στο τεκμήριο Α, προκύπτει μετά από την αφαίρεση του ποσού που εισπράχθηκε από τον πλειστηριασμό, χωρίς να συμπεριληφθούν οι τόκοι και τα έξοδα που επωμίστηκε η ενάγουσα. Καταλήγοντας η συνήγορος εισηγήθηκε πως δικαιολογημένα η ενάγουσα συμπεριέλαβε τα διάφορα έξοδα, στα οποία υποβλήθηκε για τον πλειστηριασμό του πλοίου, στο χρέος των εναγομένων και συνεπώς, δικαιολογείται η τελική οφειλή των εναγομένων όπως εκτίθεται στην έκθεση απαίτησης η οποία καταχωρίστηκε στο μεταξύ. Η εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση προσωρινού διατάγματος συνάγεται από το ίδιο το λεκτικό της παραγράφου 2 του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 όπου αναφέρεται: «οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, εκδοθέν συμφώνως τω εδαφίω
(1), δύναται να εκδοθεί υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις, ως το Δικαστήριον θεωρεί δίκαιον και το Δικαστήριον δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώση ή τροποποιήση οιονδήποτε τοιούτον διάταγμα». Από το πιο πάνω λεκτικό, προκύπτει ότι το κριτήριο που τίθεται για την τροποποίηση του διατάγματος είναι η απόδειξη από το πρόσωπο που ζητά την τροποποίηση εύλογης αιτίας. Το τι συνιστά εύλογη αιτία είναι ζήτημα που συναρτάται με τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Η εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος, συνάγεται από το σκεπτικό της ABP Holdings κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694. Επίσης από την υπόθεση Seamark Consultants Services Ltd κ.α. ν. Lasala
(2007)1(A) 162, στην οποία υποδείχθηκε ότι οι εφεσείοντες διατηρούσαν πάντοτε το δικαίωμα να αποταθούν στο Δικαστήριο για θεραπεία μετά τη λήξη της συναινετικής διευθέτησης (σελίδα 183). Σχετικές είναι επίσης οι πρωτόδικες αποφάσεις Joseph Lasala κ.α. ν. Λυκούργου Κυπρανού κ.α., αγωγή αρ. 5581/05 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 19.4.2006 και Δήμου Στροβόλου ν. D. J. Karapatakis & Sons Ltd, συνενωμένες αγωγές αρ. 9310/04, 5803/06 και 1485/07, ημερ. 28.12.2012, τις οποίες επικαλέστηκε ο συνήγορος της αιτήτριας. Στην εξεταζόμενη υπόθεση βρίσκω ότι έχει καταδειχθεί εύλογη αιτία από την αιτήτρια για την τροποποίηση του διατάγματος για τους ακόλουθους λόγους: α) Μετά την έκδοση του οριστικοποιηθέντος διατάγματος, η ενάγουσα απέστειλε στην εναγόμενη την επιστολή Tεκμήριο Α με την οποία την πληροφόρησε ότι το υπόλοιπο του χρέους της ανερχόταν, τότε, στο ποσό των $1.113.107,
  1. Από μόνο του το γεγονός αυτό αποτελεί μια νέα εξέλιξη που διαφοροποιεί, σαφώς, τα δεδομένα που υπήρχαν κατά το χρόνο εκδίκασης της αίτησης, επί των οποίων στηρίχθηκε το Δικαστήριο για να οριστικοποιήσει το διάταγμα, τροποποιώντας το αρχικό, ώστε να δεσμεύεται, συνολικό ποσό $2.500.
  2. Το Δικαστήριο, τότε, είχε υπόψη του την αξίωση της ενάγουσας όπως παρουσιαζόταν στο κλητήριο ένταλμα, που ήταν $4.245.015,16 πλέον τόκους, ενώ είχε διαφανεί ότι η ενάγουσα θα ήταν σε θέση να ανακτήσει ποσό ύψους $2.757.663 από τον πλειστηριασμό του πλοίου Sakhalin. Σήμερα, μετά από την είσπραξη των πραγματικών πλέον ποσών που προέκυψαν από την πώληση του πλοίου και του εξοπλισμού του, η ενάγουσα επιβεβαίωσε με την επιστολή της τεκμήριο Α, ότι το υπόλοιπο περιορίστηκε στο ποσό των $1.113.107,
  3. β) Η ενάγουσα υποστηρίζει πως το ποσό που αναφέρεται στην επιστολή τεκμήριο Α, δεν είναι το πραγματικό υπόλοιπο γιατί σ' αυτό δεν προστέθηκαν τα έξοδα που επωμίστηκε η ενάγουσα. Αφαιρέθηκαν, υποστήριξε, απλά τα ποσά που εισπράχθηκαν χωρίς να προστεθούν οι τόκοι και τα έξοδα. Η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο ισχυρισμός καταρρίπτεται από μια απλή μαθηματική πράξη. Εάν αφαιρούντο τα ποσά που εισπράχθηκαν (σύνολο $5.645.749,88) από το ποσό της αξίωσης που αναφέρεται στην αγωγή ($4.245.015,16), ασφαλώς και δεν θα υπήρχε υπόλοιπο, αφού θα εξοφλείτο η απαίτηση με υπερπληρωμή €1.400.000, περίπου. Είναι, επομένως, φανερό πως η ενάγουσα πρόσθεσε τόκους και έξοδα στο χρέος, μετά από την είσπραξη του ποσού που προέκυψε από το εκπλειστηρίασμα του πλοίου και του εξοπλισμού του. γ) Στις 10.7.2012, όταν το Δικαστήριο εξέδιδε την απόφαση του για οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος, προβαίνοντας, ταυτόχρονα, και στη μείωση των ποσών που είχαν δεσμευθεί στους λογαριασμούς της αιτήτριας από US$4.500.000 σε 2.500.000, είχε υπόψη του και τα ακόλουθα δεδομένα: (Ι) Την αξίωση της ενάγουσας, όπως παρουσιαζόταν στο κλητήριο ένταλμα και επιβεβαιωνόταν με την ένορκη ομολογία η οποία συνόδευε την αίτηση της. (ΙΙ) Το γεγονός ότι η ενάγουσα ήταν δυνατό να ανακτήσει το ποσό των US$2.757.663 από το προϊόν πώλησης του πλοίου. Ας σημειωθεί ότι το συνολικό ποσό που είχε εισπραχθεί από την πώληση του πλοίου (και των καυσίμων) ήταν 4.099.000 δολάρια. Τα δεδομένα, όπως τέθηκαν με την αίτηση και ένσταση, αντίστοιχα, διαφοροποιήθηκαν, προς όφελος της αιτήτριας, εφόσον το συνολικό ποσό που εισπράχθηκε από την ενάγουσα ανέρχεται σε €5.645.749,
  4. Το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει, το γεγονός ότι η ενάγουσα επικαλείται τα έξοδα που έχει υποστεί για τη διαδικασία σύλληψης και πώλησης του πλοίου. Το κατά πόσο δικαιολογείται να διεκδικεί τα έξοδα αυτά, δεν είναι θέμα που θα αποφασιστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Εκείνο που ενδιαφέρει, είναι πως η ενάγουσα εισέπραξε ποσό υπερδιπλάσιο από το ποσό που είχε υπόψη του το Δικαστήριο, όταν εξέδιδε την απόφαση με την οποία τροποποίησε και οριστικοποίησε το διάταγμα. Με όλα τα ανωτέρω νέα δεδομένα, κρίνεται δικαιολογημένο το αίτημα της αιτήτριας για περαιτέρω μείωση των ποσών που έχουν δεσμευθεί. Η αιτήτρια εισηγείται πως δικαιολογείται η ακύρωση του διατάγματος, εφόσον έχει εισπραχθεί ποσό που υπερβαίνει κατά πολύ την αξίωση. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται αυτή τη θέση. Αφ' ενός γιατί δεν ζητείται τέτοια θεραπεία με την αίτηση και αφ' ετέρου, γιατί η ενάγουσα διατείνεται ότι έχει υποστεί διάφορα έξοδα προκειμένου να καταστεί δυνατή η πώληση του πλοίου και η είσπραξη των ποσών που αναφέρθηκαν. Υπό τις περιστάσεις, κρίνω ότι δικαιολογείται η μείωση του δεσμευθέντος με το διάταγμα ποσού από 2.500.000 σε 1.200.000 δολάρια Αμερικής, ώστε να καλύπτει και τυχόν έξοδα και τόκους που πιθανό να μην έχουν περιληφθεί στην επιστολή της ενάγουσας, Τεκμήριο Α. Εκδίδεται, κατά συνέπεια, διάταγμα με το οποίο τροποποιείται το διάταγμα ημερομηνίας 10.7.2012, ως ανωτέρω. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας/εναγόμενης 5 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΧ, ΑΛ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση προσωρινού διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.