Σάββα Καθητζιώτη ν. Πανίκκου Καθητζιώτη, Αρ. Αγωγής: 5557/10, 18/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A315 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5557/10 Μεταξύ: Σάββα Καθητζιώτη, από τη Λεμεσό Ενάγοντος - και - Πανίκκου Καθητζιώτη, από τη Λεμεσό Εναγόμενου - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 29.1.2013 18.10.2013 Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κ. Μ. Ιωάννου Για τον Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Α. Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατά τη διάρκεια της δίκης και αφού κατέθεσαν δύο μάρτυρες, μεταξύ των οποίων και ο Ενάγων, καταχωρίστηκε η παρούσα Αίτηση με την οποία ο Εναγόμενος Αιτητής ζητά από το Δικαστήριο όπως τροποποιήσει την Υπεράσπισή του και προσθέσει ανταπαίτηση. Ζητά όπως προσθέσει δέκα νέες παραγράφους στην Υπεράσπιση του για να ισχυριστεί ότι πρέπει να υπάρξει συνεισφορά στην κατανομή της περιουσίας της αποβιωσάσης μητέρας τους με τρόπο που να μην προκαλείται αδικία στον Εναγόμενο, ο οποίος έλαβε από τη μητέρα του, όταν αυτή ευρίσκετο εν ζωή, μικρότερης αξίας περιουσία από τον Ενάγοντα και ο Ενάγων θα πρέπει να αποκλειστεί από το κληρονομικό μερίδιο της αποβιωσάσης μητέρας τους κατά το χρόνο του θανάτου της. Επιχειρεί δε να προσθέσει τους λόγους και λεπτομέρειες. Υποστηρίζει πως η αξία του μεριδίου του Ενάγοντος της ακινήτου περιουσίας που μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ΄ ονόματι του από τη μητέρα τους ενώ αυτή βρισκόταν εν ζωή, κατά το χρόνο του θανάτου της ανήρχετο σε €3.271.400 ενώ η αξία του μεριδίου του Εναγομένου της ακινήτου περιουσίας που μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ΄ ονόματι του από τη μητέρα τους κατά τον ίδιο χρόνο ανήρχετο στα €2.745.900, δηλαδή ο Ενάγων έλαβε ακίνητα αγοραίας αξίας €525.500 επιπλέον συγκρινόμενα με τα ακίνητα ιδιοκτησίας του Εναγομένου. Περαιτέρω, επιχειρεί να προσθέσει ισχυρισμό πως στην περιουσία του Ενάγοντος δέον να προστεθεί το ποσό των €400.000 που αποτελεί το δικαίωμα είσπραξης ετησίου ενοικίου, σταθμού πετρελαιοειδών που βρίσκεται επί δύο τεμαχίων γης, εγγεγραμμένων επ΄ ονόματι του Ενάγοντος, που αυξάνει επιπλέον την περιουσία του στα €825.500. Το εν λόγω ποσό θα πρέπει να συνυπολογιστεί στην αξία της περιουσίας που ο Ενάγων έλαβε από τη μητέρα του ενόσω η τελευταία ευρίσκετο εν ζωή. Επιχειρεί επίσης να προσθέσει ισχυρισμό πως ο Ενάγων επωφελήθη εις βάρος του Εναγομένου το ½ της αξίας πολυκατοικίας του πατέρα τους αξίας €623.500 η οποία μεταβιβάστηκε από τον πατέρα επ΄ ονόματι του Ενάγοντος στις 14.5.2009 με τη συμφωνία ή διαβεβαίωση ότι ο Ενάγων δεν θα έχει οποιαδήποτε απαίτηση σε δύο οικόπεδα της αποβιωσάσης μητέρας τους αξίας €1.247.000. Με την ανταπαίτηση ζητά την έκδοση δηλωτικών αποφάσεων για τα πιο πάνω και διαζευκτικά (α) διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Ενάγοντα όπως εγγράψει και μεταβιβάσει επ΄ ονόματι του Εναγομένου το υπόλοιπο ½ της πολυκατοικίας επί της οδού Φρ. Ρούσβελτ και Γαλιλαίου, γωνία, ενορία Ομόνοια, Λεμεσός, υπ΄ αριθμό εγγραφής 3/55257 Τεμ. 333, (β) διάταγμα του Δικαστηρίου ώστε κατά τον υπολογισμό του κληρονομικού μεριδίου των διαδίκων συνυπολογισθεί και η αξία της ακίνητης περιουσίας που ο κάθε ένας από αυτούς έλαβε από τη μητέρα τους ενόσω η τελευταία βρισκόταν εν ζωή με βάση την αξία που είχε η εν λόγω περιουσία κατά το θάνατο της μητέρας τους την 6.4.2009 κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η αρχή της ισότητας του κληρονομικού δικαιώματος. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 θ.9, Δ.48 θ.1, Δ.48 θ.8
(4), θ.9, Δ.19, Δ.20, Δ.25 κανονισμοί 1-6, στα άρθρα 2, 5, 12, 36, 41, 46, 47 και 51 του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου Κεφ. 195 και στην εν γένει δικαιοδοσία, εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου καθώς και στις αρχές που καθιέρωσε η νομολογία στην πολιτική έφεση αρ. 300/08 ημερ. 31.5.2012 Κωνσταντίνος Κυριακίδης κ.α. ν. Μερόπη Δικηγορόουλου κ.α. καθώς και στις αρχές της επιείκειας. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου - Αιτητή στην οποία επαναλαμβάνει το αίτημα του και αναφέρει πως ο δικηγόρος του τον συμβουλεύει ότι θα πρέπει να υπάρξει συνεισφορά στην κατανομή της περιουσίας της αποβιωσάσης μητέρας τους με τρόπο που να μην προκαλείται αδικία στον ίδιο διότι αυτός έλαβε από τη μητέρα τους όταν ευρίσκετο εν ζωή, μικρότερης αξίας περιουσία από τον Ενάγοντα και ο Ενάγων θα πρέπει να αποκλειστεί από το κληρονομικό μερίδιο που άφησε η μητέρα τους κατά το χρόνο του θανάτου της. Αναφέρει πως οι αξίες έχουν υπολογιστεί από εκτιμητές ακινήτων και επισυνάπτει σχετική έκθεση τους (Τεκμ.Γ). Υποστηρίζει πως η ανάγκη για την τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης και την προσθήκη Ανταπαίτησης προέκυψε για την καλύτερη προστασία των δικαιωμάτων του και επιβάλλετο η καταχώριση της παρούσας Αίτησης κατά τρόπο ώστε να γίνεται αναφορά σε γεγονότα που σχετίζονται με τις πρόνοιες του άρθρου 51 του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου, Κεφ. 195 και έτσι μπορεί να γίνει από το Δικαστήριο κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, η διακρίβωση ή επίλυση της διαφοράς μεταξύ του και του Ενάγοντος. Το θέμα προέκυψε κατά τη μελέτη της υπόθεσής του ότι μετά την καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισής του την 6.12.2011 το Ανώτατο Δικαστήριο, στα πλαίσια της πολιτικής έφεσης 300/08 έκδωσε απόφαση την 31.5.2012 στην οποία διασφαλίζετο η αρχή της ισότητας του κληρονομικού δικαιώματος και ότι έπρεπε να συνυπολογίζεται και η αξία ακίνητης περιουσίας που ένας κληρονόμος παίρνει από αποβιώσαντα εν ζωή με αξία που να υπολογίζεται κατά το χρόνο του θανάτου και έτσι με βάση τα δεδομένα της απόφασης και με βάση το γεγονός ότι περιήλθε στην αντίληψη του μόλις πρόσφατα η εγγραφή μέρους ακινήτου στο εμπορικό οικόπεδο του Ενάγοντος, αφού προέβηκε σε σχετική εκτίμηση, ο δικηγόρος του το συμβούλευσε ότι είναι αναγκαία η καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Ο Ενάγων - Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στην Αίτηση του Εναγομένου, με τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η παρούσα αίτηση αντίκειται στο άρθρο 30 του Συντάγματος και/ή στους κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης και Επιείκειας και/ή η αιτούμενη τροποποίηση παραβιάζει τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα του Ενάγοντα.
- Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και/ή παράτυπη και/ή κακόπιστη και/ή εκπρόθεσμη και/ή ανεπίτρεπτη στο παρόν στάδιο.
- Η αιτούμενη τροποποίηση θα προκαλέσει ζημία και θα επηρεάσει δυσμενώς την υπόθεση του ενάγοντα (prejudicial). Υποστηρίζει δε την ένσταση του με ένορκη του δήλωση στην οποία αναφέρει πως οι ισχυρισμοί που επιχειρεί την προσθήκη ο Εναγόμενος είναι οι ίδιοι ή παρόμοιοι με τους ισχυρισμούς οι οποίοι τίθενται με την καταχωρηθείσα έκθεση υπεράσπισης του Εναγομένου ημερομηνίας 6.12.
- Αυτοί δεν τέθηκαν στον Ενάγοντα ρητά ή άλλως πως κατά την αντεξέταση του, παρόλο που υπήρχαν μέσα στην Υπεράσπισή του. Σαν αποτέλεσμα δεν δόθηκε ποτέ στον Ενάγοντα το δικαίωμα ή η δυνατότητα να απαντήσει ή να απορρίψει τους ισχυρισμούς του Εναγομένου όπως προωθούνται στο αιτητικό της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω, έστω και αν τα συγκεκριμένα θέματα ή οι ισχυρισμοί που τίθενται με την επιχειρούμενη προσθήκη των νέων παραγράφων 23 - 34 είχαν υποπέσει στην αντίληψη του Εναγομένου κατά την ακροαματική διαδικασία το ζήτημα έπρεπε να τεθεί πριν να μαρτυρήσει ο Ενάγων. Αντίθετα, ο Εναγόμενος κακόπιστα, όπως προκύπτει από τα γεγονότα, προώθησε το σχετικό αίτημα μετά τη μαρτυρία του Ενάγοντος και μετά από ορισμένους μήνες με αποτέλεσμα αν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση να επηρεαστεί δυσμενώς η υπόθεση του Ενάγοντος εφόσον ο Ενάγων δεν θα έχει την ευκαιρία να σχολιάσει αναφορικά με τους ισχυρισμούς για την περιουσία ή την κατανομή της περιουσίας της αποβιωσάσης μητέρας τους και επί των άλλων θεμάτων που επιχειρούνται με τις αιτούμενες προσθήκες. Περαιτέρω, ισχυρίζεται πως οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι άσχετοι με τα επίδικα ζητήματα δεν αφορούν και δεν έχουν σχέση με την υποχρέωση του Εναγομένου, ως εκτελεστή της διαθήκης της αποβιωσάσης, να παραχωρήσει στον Ενάγοντα τη νόμιμη μοίρα και ή το ποσοστό στις περιουσίες που του αναλογούσε. Υποστηρίζει πως ο Εναγόμενος, μετά τη δοθείσα μαρτυρία, προσπαθεί να αλλάξει γραμμή πλεύσεις και προβάλλει ισχυρισμούς σε μια προσπάθεια να ενισχύσει την υπόθεση του. Πιστεύει πως η Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη αφού παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά και θα παραβιασθεί το συνταγματικό του δικαίωμα να προβάλει τους ισχυρισμούς του για τα ζητήματα αυτά. Και οι δυο πλευρές υπέβαλαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες ανέπτυξαν και προφορικά. Σε σχέση με τις αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις που έχουν ως νομικό υπόβαθρο τις πρόνοιες του κ. 1 της Δ.25, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, έχουν γίνει αντικείμενο εξέτασης και λεπτομερούς ανάλυσης σε πληθώρα υποθέσεων. Στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Κayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation, Πολ. Έφεση αρ. 58/2012 ημερ. 4.3.13 αναφέρθηκαν τα εξής: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: "Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Επίσης, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου: "Στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά." Με την προτεινόμενη τροποποίηση ο Εναγόμενος επιδιώκει να τροποποιήσει την υπεράσπιση του ώστε να συνυπολογισθεί και η αξία της ακινήτου περιουσίας που ένας έκαστος των κληρονόμων έλαβε από την αποβιώσασα όταν αυτή ευρίσκετο εν ζωή. Η ανάγκη της τροποποίησης προέκυψε μετά την καταχώριση της υπεράσπισης στις 6.12.11 κατά τη μελέτη της υπόθεσης και υπό το φως της απόφασης στην υπόθεση Κυριακίδης κ.α. ν. Δικηγορόπουλου κ.α. Πολ. Εφεση 300/2008 ημερ. 31.5.12. Με άλλα λόγια, με την προτεινόμενη τροποποίηση επιδιώκεται η δικογράφηση των γεγονότων που κατ' ισχυρισμό του Εναγόμενου θα επιτρέψει το σωστό υπολογισμό της νόμιμης μοίρας του Ενάγοντος. Σε αντίθετη περίπτωση θα αποστερείτο του δικαιώματος ο Εναγόμενος να αποδείξει ότι ο Ενάγων-Αιτητής θα πρέπει να αποκλειστεί από το κληρονομικό μερίδιο της αποβιωσάσης μητέρας του κατά το χρόνο του θανάτου της. Η θέση του Ενάγοντος-Καθ' ου η αίτηση πως έγκριση του αιτήματος θα προκαλέσει στον ίδιο ανεπανόρθωτη ζημιά, δεν έχει διαφύγει της προσοχής μου. Όμως σε περίπτωση επανακλήτευσης του Ενάγοντος, μια τέτοια ζημιά μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Επομένως η οποιαδήποτε δυσκολία ήθελε προκληθεί από την επανακλήτευση, δεν μπορεί να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ του Ενάγοντος-Καθ' ου η αίτηση. Το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος, το δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Σχετικές με τις πιο πάνω αρχές είναι και οι υποθέσεις Courtis v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, Nicolaides n. Yerolemi
(1980)1 C.L.R. 1, Πουρίκκος ν. Σάββα
(1990)1 Α.Α.Δ. 862, Jack v. Philippa Estates Ltd
(1988)1 C.L.R. 607, Christodoulou v. Christodoulou κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934. Ενόψει της νομολογίας, κρίνω πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέμα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, όπως τονίστηκε και πιο πάνω, να δοθεί η ευκαιρία στους διάδικους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους (βλ. Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1005). Όσον αφορά το αίτημα για την προσθήκη ανταπαίτησης από τα γεγονότα δεν διαφαίνεται η αναγκαιότητα προσθήκης της. Υπενθυμίζω ότι δεν επιτρέπεται τροποποίηση για προσθήκη μη αναγκαίας ανταπαίτησης (βλ. το Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελ.131). Περαιτέρω αν θεωρηθεί πως η προσθήκη της είναι αναγκαία θεωρώ πως υπήρξε καθυστέρηση στη λήψη μέτρων για εξασφάλιση άδειας για προσθήκη της, δεδομένου ότι τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται υπάρχουν ήδη στην υφιστάμενη υπεράσπιση. Στην υπόθεση C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(2001)1 ΑΑΔ 2075, το Εφετείο υιοθέτηση την πρωτόδικη προσέγγιση όπου το Δικαστήριο «Επεσήμανε, με αναφορά, στην πρόσφατη Federal Bank of Levanon v. Νίκου Σιακόλα
(1999)1 ΑΑΔ 44, τη σημασία της καθυστέρησης με την έννοια όχι αφ΄ εαυτής της μακράς εκκρεμότητας της αγωγής αλλά της αργοπορίας στην εκδήλωση διαβήματος για άδεια τροποποίησης, εκεί όπου προϋποτίθεται η δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και δεν εξηγείται ικανοποιητικά η παράλειψη.» Επίσης δεν θα επιτραπεί η προσθήκη της προτεινόμενης παραγράφου 33 στην αίτηση. Οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί είναι επανάληψη ισχυρισμών που ήδη υπάρχουν στην υφιστάμενη υπεράσπιση. Οι λόγοι ένστασης όπως έχουν προωθηθεί με την αγόρευση του δικηγόρου του Ενάγοντος - Καθ΄ ου η αίτηση, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, με επιφύλαξη τα όσα αναφέρω στην προηγούμενη παράγραφο, θεωρώ πως δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. Το αίτημα, υπό την πιο πάνω επιφύλαξη, στην απουσία κακοπιστίας από πλευράς Εναγομένου με βάση την κρατούσα νομολογία δικαιολογείται. Συνεπώς εκδίδω διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης ως η αίτηση παράγραφοι Α 23-32. Το αίτημα για προσθήκη της παραγράφου 33 και της ανταπαίτησης απορρίπτονται. Η τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωριστεί εντός 15 ημερών και Απάντηση σε περαιτέρω 15 ημέρες. Τα έξοδα της αίτησης και όσα έξοδα σπαταληθούν (thrown away expenses), όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται σε βάρος του Εναγομένου - Αιτητή και υπέρ του Ενάγοντος - Καθ΄ ου η αίτηση και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ....................................................... Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ, ΜΚ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο