← Κύπρος

S. SYMEONIDES & SONS LIMITED όπως εμπορεύεται υπό την επωνυμία ROYALE BAKERIES ν. ΕΣΕΛ - ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1946/13, 21/11/2013

S. SYMEONIDES & SONS LIMITED όπως εμπορεύεται υπό την επωνυμία ROYALE BAKERIES ν. ΕΣΕΛ - ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1946/13, 21/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A361 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1946/13 Μεταξύ: S. SYMEONIDES & SONS LIMITED όπως εμπορεύεται υπό την επωνυμία ROYALE BAKERIES Εναγόντων και ΕΣΕΛ - ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ Εναγομένων Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης εντάλματος κινητών ημερ. 23.9.13 Ημερομηνία: 21.11.2013 Για Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Σ. Βασιλείου. Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κ. Γ. Γεωργίου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε στις 17.5.13. Στις 4.7.13, μετά από μονομερή αίτηση ημερ. 14.6.13, εκδόθηκε, στην απουσία των Εναγομένων, οι οποίοι παρέλειψαν να εμφανισθούν στην αγωγή, απόφαση για το ποσό των €51,198.04, πλέον τόκο 5.5% ετησίως από 17.5.13 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα. Στις 23.9.13 οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούν, υπό τις παραγράφους 1 και 2, τον παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στην αγωγή λόγω του ότι οι Αιτητές δεν είναι τα ίδια πρόσωπα που αναγράφονται επί του κλητηρίου εντάλματος και λόγω του ότι η επίδοση έγινε κακώς και/ή σε μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο και/ή παράτυπα και υπό την παράγραφο 3 την ακύρωση και/ή παραμερισμό της προαναφερόμενης απόφασης ημερ. 4.7.13. Την ίδια μέρα δηλ. στις 23.9.13 οι Αιτητές καταχώρησαν και την παρούσα αίτηση (στο εξής η αίτηση) με την οποία ζητούν ουσιαστικά την αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος πώλησης κινητών που εκδόθηκε στην ίδια αγωγή, μέχρι την εκδίκαση της προαναφερόμενης αίτησης παραμερισμού της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος και της απόφασης ημερ. 4.7.13 ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται στις Δ.2, Δ.5, Δ.5Β, Δ.9, Δ.16, Δ.17 Κ.3, 5, 7 και 10, Δ.19, Δ.20, Δ.26 Κ.14, Δ.40, Δ.48, Δ.50, Δ.59 και Δ.64 Κ.1 και 2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του Νίκου Σουτζιή, εργαζόμενου στους Αιτητές στην οποία αναφέρονται βασικά τα ακόλουθα: Οι Εναγόμενοι-Αιτητές είναι συνεργατική εταιρεία εγγεγραμμένη στον Έφορο Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών και διοικείται από επταμελή Επιτροπή και ασχολείται μεταξύ άλλων με την διαχείριση και ιδιοκτησία υπεραγορών και την εισαγωγή, διανομή και πώληση τροφίμων και ποτών και συναφή ειδών. Το όνομα αυτών είναι ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ και όχι ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ ως φαίνεται στον τίτλο της αγωγής. Η αγωγή επιδόθηκε στον Σουτζιή την 27.5.13. Την συγκεκριμένη χρονική περίοδο αυτός δεν ήταν ούτε Μέλος της Επιτροπής των Αιτητών ούτε Γραμματέας αυτών. Την επόμενη μέρα, 28.5.13, ο Σουτζιής επικοινώνησε με τον Αριστείδου, Γραμματέα των Αιτητών, του ανέφερε ότι του επιδόθηκε η αγωγή, αλλά παρόλα αυτά, ως του ανέφερε ο Αριστείδου πρέπει να έγινε κάποιο λάθος στο όνομα των Αιτητών αφού το ορθό ήταν ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ και όχι ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ. Επίσης ως του ανέφερε ο Αριστείδου, λανθασμένα έγινε η επίδοση σε αυτόν, αφού δεν ήταν ούτε Πρόεδρος ούτε Μέλος της Επιτροπής αλλά ούτε και Γραμματέας των Αιτητών. Περί τα μέσα lουνίου 2013, στην αμέσως επόμενη συνεδρία της η Επιτροπή των Αιτητών ενημερώθηκε για την αγωγή, ενώ ήταν κοινό συμπέρασμα όλων ότι εκ λάθους οι Καθ' ων η αίτηση κινήθηκαν εναντίον των Αιτητών, με το όνομα που αναγράφεται στο κλητήριο ένταλμα. Περί τα τέλη Ιουνίου ο Σουτζιής επικοινώνησε εκ νέου με τον Αριστείδου με πρόθεση να πληροφορηθεί την πορεία και τον χειρισμό της αγωγής και εκείνος τον πληροφόρησε ότι η συνεργασία των Αιτητών με τους των Καθ' ων η αίτηση συνεχιζόταν κανονικά, γίνονταν πληρωμές από τους Αιτητές και πως είναι ξεκάθαρο ότι οι Καθ' ων η αίτηση εκ λάθους καταχώρησαν αγωγή εναντίον των Αιτητών με το όνομα ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ. Περί τις 15.7.13 σε συνάντηση που είχε ο Σουτζιής με τους δικηγόρους των Αιτητών με σκοπό την συζήτηση και την ενημέρωση της πορείας υποθέσεων που χειρίζονται οι εν λόγω δικηγόροι εκ μέρους των Αιτητών αλλά και την παράδοση εγγράφων, ο Σουτζιής ανέφερε παρεμπιπτόντως στον Βασιλείου τα πιο πάνω και εκείνος του ανέφερε ότι θα έπρεπε να καταχωρηθεί εμφάνιση υπό διαμαρτυρία ή αίτηση παραμερισμού της επίδοσης της πιο αγωγής και πως ανεξαρτήτως εάν εκ λάθους καταχωρήθηκε η αγωγή εναντίον των Αιτητών με το πιο πάνω όνομα και εκ λάθους επιδόθηκε στον ίδιο, η μη λήψη διαδικαστικών μέτρων εκ μέρους των Αιτητών ήταν δυνατό να οδηγήσει σε έκδοση απόφασης εναντίον τους, πράγμα το οποίο και έγινε αφού λίγες ημέρες αργότερα δικαστικός επιδότης προσήλθε στα γραφεία των Αιτητών για εκτέλεση εντάλματος κινητών. Την επόμενη ημέρα ο Σουτζιής ενημέρωσε τον Αριστείδου σχετικά και εκείνος του ανέφερε ότι θα επικοινωνήσει με τους δικηγόρους των Αιτητών για διευθέτηση συνάντησης και συζήτησης της υπόθεσης. Ως τον ενημερώνει ο Αριστείδου αλλά και οι δικηγόροι των Αιτητών προγραμματίστηκε συνάντηση στα γραφεία της ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ περί τις αρχές Αυγούστου 2013, η οποία στην συνέχεια ακυρώθηκε λόγω σοβαρού ιατρικού προβλήματος του Γραμματέα των Αιτητών, Παύλου Αριστείδου και επαναπρογραμματίστηκε στις 26.8.13, αφού το δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών θα παρέμενε κλειστό, λόγω των θερινών διακοπών από τις 9.8.13 μέχρι και την 26.8.13. Την 26.8.13 στην παρουσία του Σουτζιή, του Αριστείδου και του Προέδρου της Επιτροπής της ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ, οι δικηγόροι των Αιτητών ενημερώθηκαν για τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και τους ανέφεραν ότι λανθασμένα δεν καταχωρήθηκε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία ή αίτηση παραμερισμού της επίδοσης, αφού ανεξαρτήτως εάν εκ λάθους καταχωρήθηκε η αγωγή εναντίον των Αιτητών με το πιο πάνω όνομα και παράτυπα επιδόθηκε στον Σουτζιή, η μη καταχώρηση εμφάνισης ήταν δυνατό να οδηγήσει σε έκδοση απόφασης εναντίον τους, πράγμα που έχει ήδη γίνει. Το ότι το όνομα των Αιτητών καταγράφεται λανθασμένα στoν τίτλο της αγωγής έχει ως αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι να μην υπάρχουν. Ως εκ τούτου η καταχώρηση και η επίδοση της αγωγής έγινε στο όνομα λανθασμένου Εναγομένου και ως εκ τούτου η επίδοση πρέπει να παραμεριστεί, αφού η συγκεκριμένη επίδοση ήταν λανθασμένη και παράτυπη. Επιπλέον η αγωγή επιδόθηκε σε πρόσωπο που δεν είναι ούτε Γραμματέας, ούτε Πρόεδρος, ούτε Μέλος της Επιτροπής των Αιτητών και ως εκ τούτου η επίδοση είναι κακή και πρέπει να παραμεριστεί και για αυτόν τον λόγο. Οι Αιτητές συνέχισαν να συνεργάζονται με τους Καθ' ων η αίτηση και μετά την έκδοση απόφασης. Ήταν η συμφωνία των Αιτητών και των Καθ' ων η αίτηση, με την παράδοση των εμπορευμάτων από τους Καθ' ων η αίτηση στους Αιτητές, οι τελευταίοι θα είχαν ένα διάστημα 120 ημερών για να εξοφλήσουν τα οποιαδήποτε τιμολόγια εκκρεμούσαν. Από έλεγχο που έγινε στα μητρώα και βιβλία των Αιτητών και από ενημέρωση από τον υπεύθυνο του λογιστηρίου κανένα ληξιπρόθεσμο ποσό δεν φαίνεται να όφειλαν οι Αιτητές προς τους Καθ' ων η αίτηση κατά την καταχώρηση της αγωγής, με αποτέλεσμα η αγωγή να καταχωρήθηκε πρόωρα ενώ και το ποσό της απόφασης είναι υπέρογκο. Τα προϊόντα που φαίνεται να έχουν παραδώσει οι Καθ' ων η αίτηση στους Αιτητές, βάσει τιμολογίων, είναι (σήμερα) πολύ χαμηλότερης αξίας από το ποσό για το οποίο εξασφάλισαν απόφαση οι Καθ' ων η αίτηση. Επιπλέον, οι Αιτητές, στην βάση της συνεργασίας τους με τους Καθ' ων η αίτηση, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, κατέβαλλαν και καταβάλλουν στους Καθ' ων η αίτηση σε τακτά χρονικά διαστήματα, και σύμφωνα με την συμφωνία, χρηματικά ποσά, έναντι του λογαριασμού τους, λογαριασμός ο οποίος κατά την καταχώρηση της αγωγής φαίνεται να ήταν εξοφλημένος (όσον αφορά τα ληξιπρόθεσμα χρέη των Καθ' ων η αίτηση τότε). Η αίτηση καταχωρήθηκε ως μονομερής και ορίσθηκε στις 26.9.13 οπόταν, για τους λόγους που εξηγούνται στο πρακτικό της ημερομηνίας εκείνης, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν έπρεπε να προχωρήσει μονομερώς και διέταξε την επίδοση της. Μετά την επίδοση της οι Ενάγοντες (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση) καταχώρησαν ένσταση στις 21.10.13, η οποία στηρίζεται στις Δ.5, Δ.9, Δ.16, Δ.17 Κ.2, 3 και 11, Δ.26, Δ.39, Δ.40, Δ.41, Δ.44, Δ.48 Κ.1-4, 8(l)(
  2. s)και 9, Δ.59 και Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, στην νομολογία καθώς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αβάσιμη και/ή αντίθετη με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας. 2. Τα γεγονότα τα οποία στηρίζουν την αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 3. Οι Αιτητές δεν ήλθαν με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο αφού έχουν αποκρύψει ουσιώδες πληροφορίες και/ή δεν έχουν προβεί σε πλήρη αποκάλυψη. 4. Δεν πληρούνται και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για καταχώρηση αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης του εντάλματος κινητών. 5. Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και/ή δεν εφαρμόζεται στην παρούσα αίτηση. 6. Οι Αιτητές δεν δικαιούνται να καρπωθούν από την αντινομική και/ή παράτυπη συμπεριφορά τους και/ή αποστερούνται του δικαιώματος να ζητήσουν θεραπείες που έχουν ως αφετηρία την δική τους κακοβουλία. 7. Η αίτηση είναι κακόπιστη και αποτελεί κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, εφόσον γίνεται για να παρακάμψει τις νενομισμένες διαδικασίες. 8. Η αίτηση αποτελεί κακόπιστο και καταχρηστικό διαδικαστικό διάβημα καθότι σπαταλά άδικα το χρόνο του Δικαστηρίου, παρακωλύει και προκαλεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση προς την εκτέλεση του εντάλματος κινητών. 9. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της εκτέλεσης του εντάλματος κινητών και/ή οι προϋποθέσεις για ακύρωση της απόφασης. 10. Οι Καθ' ων η αίτηση ακολούθησαν την νενομισμένη και ορθή διαδικασία για έκδοση απόφασης εναντίον των Αιτητών. 11. Έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει αχρείαστη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση καθότι οι Αιτητές σκόπιμα καθυστερούν την εκτέλεση του εντάλματος κινητών με σκοπό να αποφύγουν να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους έναντι των Καθ' ων η αίτηση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Κώστα Καττιρτζή, Διευθυντή Πωλήσεων των Καθ' ων η αίτηση, στην οποία αναφέρονται βασικά τα ακόλουθα: Στις 16.5.13 οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Στις 4.7.13 εξασφάλισαν απόφαση εναντίον των Αιτητών, στην απουσία τους, λόγω παράλειψης τους να εμφανισθούν παρά το ότι τους επιδόθηκε δεόντως πιστό αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος. Προς ανάκτηση του εξ αποφάσεως χρέους στις 24.7.13 οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση, στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας (εφεξής «Writ») εναντίον των Αιτητών. Συνεπεία της καταχώρησης αυτής ο δικαστικός επιδότης Σάββας Κωνσταντίνου, ο οποίος ανέλαβε την εκτέλεση του εντάλματος, μετέβηκε στα υποστατικά των Αιτητών επί της οδού Αχαιών στην Λεμεσό με σκοπό την εκτέλεση του Writ. Η επίσκεψη αυτή αφύπνισε τους Αιτητές, οι οποίοι δια των δικηγόρων τους απέστειλαν στις 27.8.13 επιστολή (Τεκμήριο 1) προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση με την οποία τους ζητούσαν να διευθετηθεί συνάντηση μεταξύ των δύο πλευρών, η οποία θα αποσκοπούσε στην εξεύρεση φιλικής διευθέτησης τόσο σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό, όσο και σε σχέση με τον τρόπο που θα πραγματοποιείτο η αποπληρωμή του. Περαιτέρω στις 3.9.13 οι δικηγόροι των Αιτητών αφού επικοινώνησαν τηλεφωνικώς με τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, έστειλαν προς αυτούς και νέα επιστολή (Τεκμήριο 2) αναφορικά με το ίδιο θέμα, η οποία απαντήθηκε από τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση αυθημερόν. Στην απαντητική τους επιστολή (Τεκμήριο 3) οι δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση ζητούσαν από τους Αιτητές να τους αποστείλουν την γραπτή τους πρόταση επί του φιλικού διακανονισμού που εισηγούντο ούτως ώστε να μπορέσουν να την μελετήσουν με τους πελάτες τους. Παρά την ως άνω αρχική αλληλογραφία, η οποία ανταλλάχθηκε μεταξύ των δύο πλευρών με σκοπό τον φιλικό διακανονισμό, την αμέσως επόμενη ημέρα, δηλαδή στις 4.9.13 οι δικηγόροι των Αιτητών αντί να αποστείλουν την πρόταση τους σε σχέση με την διευθέτηση την οποία οι ίδιοι εισηγούνταν μέσω των προηγούμενων τους επιστολών, απέστειλαν νέα επιστολή (Τεκμήριο 4) προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση με την οποία πλέον τους ενημέρωναν ότι δεν θα απέστελλαν καμία γραπτή πρόταση διακανονισμού καθ' ότι κατά την άποψη τους κάτι τέτοιο θα τους αποστερούσε το δικαίωμα τους να προχωρήσουν με αίτηση παραμερισμού της απόφασης. Στις 6.9.13, οι δικηγόροι των Αιτητών επανήλθαν με νέα επιστολή προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, με την οποία, με επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους, αντίθετα με τα όσα είχαν δηλώσει μέσω της επιστολής τους ημερομηνίας 4.9.13, προέβαιναν σε συγκεκριμένη πρόταση φιλικού διακανονισμού για διευθέτηση του οφειλόμενου ποσού. Ενόψει της πιο πάνω επιστολής οι δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν στις 9.9.13 απαντητική επιστολή (Τεκμήριο 5) στην οποία διευκρίνιζαν ότι, για να γίνει αποδεκτή η πρόταση των Αιτητών θα έπρεπε αυτή να διαφοροποιείτο ούτως ώστε να εξασφαλίζονταν τα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση αναφορικά με την καταβολή του οφειλόμενου ποσού. Η επιστολή τεκμήριο 5 δεν έτυχε απάντησης. Αντίθετα ενώ οι δικηγόροι των Αιτητών αντάλλασαν αλληλογραφία με τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση με σκοπό την φιλική διευθέτηση της υπόθεσης, καταχώρησαν στις 23.9.13, χωρίς ειδοποίηση, την παρούσα αίτηση καθώς και την αίτηση παραμερισμού του κλητηρίου εντάλματος και ακύρωσης της απόφασης ημερομηνίας 4.7.13. Εν τω μεταξύ, στις 23.9.13 ο δικαστικός επιδότης Σάββας Κωνσταντίνου, ειδοποίησε γραπτώς (Τεκμήριο 6) τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση ότι προέβηκε σε καταγραφή και κατάσχεση της κινητής περιουσίας των Αιτητών και ότι θα διεξήγαγε στις 30.9.13, ώρα 10:00 στην υπεραγορά ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ, η οποία βρίσκεται επί της οδού Αχαιών στην Λεμεσό, δημόσιο πλειστηριασμό με σκοπό την πώληση των αντικειμένων που κατέγραψε και κατάσχεσε από τα υποστατικά των Αιτητών. Συνεπεία της πιο πάνω ειδοποίησης στις 30.9.13 και ώρα 10:00, ο Καττιρτζής και ο δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση Γιώργος Ιωάννου, μετέβηκαν μαζί στον χώρο όπου θα έπρεπε να διεξάγετο ο δημόσιος πλειστηριασμός για να εκτελεστεί το ένταλμα. Διαπίστωσαν όμως ότι δεν διεξαγόταν εκεί κανένας πλειστηριασμός και για αυτό επικοινώνησαν τηλεφωνικώς με τον δικαστικό επιδότη Σάββα Κωνσταντίνου, ο οποίος τους ανέφερε ότι ο πλειστηριασμός εν τέλει αναβλήθηκε εξαιτίας προφορικών εντολών που είχε λάβει στο ενδιάμεσο από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού να μην προχωρήσει σε δημοσίευση του. Λόγω του ότι ο δικαστικός επιδότης αδυνατούσε να εξηγήσει γιατί οι δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση δεν έλαβαν ενημέρωση για την αναβολή του πλειστηριασμού, τους παρέπεμψε στον ίδιο τον Ανώτερο Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, Σάββα Κυριάκου, για περαιτέρω διευκρινίσεις. Την ίδια ημέρα επισκέφθηκαν με τον δικηγόρο Γιώργο Ιωάννου, τον Σάββα Κυριάκου, για να λάβουν περαιτέρω εξηγήσεις επί του θέματος που είχε προκύψει. Ο Κυριάκου αφού πρώτα τους απολογήθηκε που δεν ενημερωθήκαν εγκαίρως, τους ανάφερε ότι ο λόγος για τον οποίο αναβλήθηκε ο δημόσιος πλειστηριασμός ήταν διότι οι Αιτητές ήγειραν θέμα ονόματος ως προς την εκτέλεση του εντάλματος ισχυριζόμενοι ότι η ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ είναι διαφορετικό νομικό πρόσωπο από την Συνεργατική Εταιρεία ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ. Συνεπεία της συζήτησης που είχε μαζί τους ο Κυριάκου ζήτησε να εξετάσει το δικαστηριακό φάκελο για να μπορέσει να αντιληφθεί καλύτερα το πρόβλημα που δημιουργήθηκε. Κατόπιν εξέτασης του δικαστηριακού φακέλου της υπόθεσης διαπίστωσε ότι παρά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και της αίτησης για ακύρωση της απόφασης από τους Αιτητές, δεν υπήρχε στο φάκελο της υπόθεσης διάταγμα του Δικαστηρίου για αναστολή του εντάλματος. Για αυτό το λόγο ο Κυριάκου ζήτησε από τον δικαστικό επιδότη να προβεί στις δέουσες ενέργειες ούτως ώστε να εκτελεστεί το ένταλμα κατάσχεσης της κινητής περιουσίας των Αιτητών χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση. Στις 2.10.13 έλαβαν επιστολή (Τεκμήριο 7) από τον Κυριάκου μέσω της οποίας τους ενημέρωνε ότι η εκτέλεση του εντάλματος εναντίον των Αιτητών και πάλιν δεν κατέστη εφικτή γιατί οι Αιτητές και πάλιν προέβαλλαν τον ισχυρισμό ότι η απόφαση εκδόθηκε εναντίον της ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ, ενώ το πραγματικό όνομα της εταιρείας είναι Συνεργατική Εταιρεία ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ. Περαιτέρω τους εξηγούσε ότι εξαιτίας αυτών των ισχυρισμών τους οι Αιτητές δεν επέτρεψαν στον δικαστικό επιδότη να εισέλθει στα υποστατικά τους για να εκτελέσει το ένταλμα προσκομίζοντας του μάλιστα και σχετική επιστολή (Τεκμήριο 8) στην οποία προβάλλονταν οι θέσεις τους. Το τεκμήριο 8 υπογράφεται από τον Νίκο Σουτζιή, ο οποίος παρουσιάζεται ως ο Διευθυντής Προσωπικού και Διοικητικών Υπηρεσιών των Αιτητών και η επιστολή αυτή είναι τυπωμένη πάνω σε επιστολόχαρτο της εταιρείας, η οποία φέρει το λογότυπο «ESEL-SPOLP LTD» και όχι «Συνεργατική Εταιρεία ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ». Εν πάση περιπτώσει κατόπιν των πιο πάνω οι δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση προέβηκαν σε έρευνα στον Έφορο Εταιρειών αλλά και στον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών με σκοπό να εξετάσουν κατά πόσον η εταιρεία «ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ» και η «Συνεργατική Εταιρεία ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ» αποτελούν ξεχωριστές νομικές οντότητες, οι οποίες δεν σχετίζονται μεταξύ τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία τα οποία διατηρεί στο Αρχείο του ο Έφορος Εταιρειών (Τεκμήριο 9) δεν υπάρχει καταχωρημένη στα μητρώα του εταιρεία με το όνομα «ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ». Αντίθετα, σύμφωνα με επιστολή του Εφόρου Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών ημερομηνίας 11.10.13, (Τεκμήριο 10) η «ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ» είναι στην πραγματικότητα η «Συνεργατική Εταιρεία ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ» αφού αυτό είναι το επίσημο καταχωρημένο όνομα της στα αρχεία του Εφόρου Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών. Σύμφωνα με τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών η ονομασία «ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ» χρησιμοποιείται συνήθως από την εταιρεία (δηλαδή την Συνεργατική Εταιρεία ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ) (π.χ. σε επιστολόχαρτα) ως συντομογραφία του ονόματος της. Ως εκ των άνω οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο Νίκος Σουτζιής στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 23.9.13 και στην επιστολή του ημερομηνίας 30.9.13 είναι εσφαλμένοι, παραπλανητικοί, αντιφατικοί και αναληθείς. Ακόμα και ο ίδιος σε κάποια σημεία της ένορκης του δήλωσης προβαίνει σε αναφορά στους Αιτητές αποκαλώντας τους ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ, ενώ στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει την στάση των Αιτητών προβαίνει σε σοβαρότατες αντιφάσεις. Οι αντιφατικές δηλώσεις και οι αναλήθειες συνεχίζονται και επαναλαμβάνονται σε όλη την έκταση της ένορκης δήλωσης του Σουτζιή όπου ψευδώς αναφέρει ότι οι Αιτητές δεν όφειλαν ή οφείλουν κανένα ποσό στους Καθ' ων η Αίτηση Τέλος, όσον αφορά τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί κακής επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος, αυτό ορθώς παραδόθηκε στον διευθυντή των Αιτητών στα γραφεία εργασιών της επί της οδού Αχαιών 4. Περαιτέρω από την ένορκη δήλωση του Σουτζιή φαίνεται ότι στις 28.5.13 αφού τον πληροφόρησε σχετικά ο Σουτζιής, έλαβε γνώση της αγωγής και ο Γραμματέας των Αιτητών, Αριστείδου, αλλά εσφαλμένα δεν ενήργησε ως έπρεπε καθ' ότι θεώρησε ότι οι Καθ' ων η αίτηση στρέφονταν εναντίον εσφαλμένου διάδικου. Ως εκ των άνω ζητούν απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ τους. Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι περιορίσθηκαν σε γραπτές αγορεύσεις, όπου υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας στη σχετική νομολογία. Νομική πτυχή Στην παρούσα, με βάση τις διατάξεις που αναφέρονται στην νομική βάση της αίτησης, η μόνη Διαταγή που προβλέπει για αναστολή είναι η Δ.40 και συγκεκριμένα οι Κ.7(
  3. b)και Κ.11 αυτής, οι οποίοι προνοούν τα εξής: «Κ.7: Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows: (
  4. a)If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (
  5. b)The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit.» Κ.11: Any party against whom judgment has been given or an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just. Νοείται ότι το Δικαστήριο ή Δικαστής πριν τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης μεριμνά για την καταβολή των εξόδων που έχουν προκύψει ή αναμένεται να προκύψουν σε σχέση με την κατάσχεση.» Αρχίζοντας από την Δ.40 Κ.11 θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή αφορά αναστολή εκτέλεσης με βάση γεγονότα που προέκυψαν καθυστερημένα και δεν μπορούσαν να περιληφθούν στα δικόγραφα (βλ. Αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου (Αρ. 1)

(2000)1Γ Α.Α.Δ 1868). Επιπρόσθετα, όπως έχει τονισθεί στην Stavrou and Another v. Christopoulos
(1985)1 C.L.R. 449, η διάταξη αυτή δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλη από εκείνη που αποτελεί το αντικείμενο έφεσης (βλ. και Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284). Ως εκ των άνω φαίνεται ότι η Δ.40 Κ.11 δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα. Αναφορικά με την Δ.40 Κ.7 θα πρέπει κατ΄ αρχήν να λεχθεί ότι αυτή αφορά ειδικά αποφάσεις για συγκεκριμένο ποσό ή για έξοδα (βλ. Αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου (Αρ. 1) ανωτέρω, Barberi v. Papadopoulou [1982] J.S.C. 308 και Thorn Domestic Appliances (Export) Ltd v. Alpan (Takis Bros) Ltd [1983] 2 J.S.C. 544.). Δίδεται δε με την διάταξη αυτή, στο Δικαστήριο, διακριτική εξουσία να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης και μάλιστα για χρονικό διάστημα που ήθελε κρίνει σωστό (βλ. Αναφορικά με την αίτηση των American Express (Europe) Ltd
(1989)1E Α.Α.Δ. 228). Πρέπει δε στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση δικαστικής απόφασης συναρτάται άμεσα με τους σκοπούς για τους οποίους επιδιώκεται η αναστολή (βλ. Πατσαλοσαββής ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων
(1989)1E Α.Α.Δ 45). Σε σχέση με το πλαίσιο εντός του οποίου εξετάζεται αίτηση στη βάση της Δ.40 Κ.7, ως λέχθηκε στην Anderson & Coltman Ltd v. Sonco Canning Ltd
(1982)2 JSC 325, ισχύουν κατ' αναλογία οι αρχές που διέπουν την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης εκρεμμούσης έφεσης δηλ. στη βάση της Δ.35 Κ.18. Οι αρχές αυτές συνοψίσθηκαν στην Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ 1978 ως ακολούθως: «(α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης». Περαιτέρω στην Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 λέχθηκε σχετικά ότι: «Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει η στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου». H διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται λοιπόν με βάση δύο αρχές: πρώτον ότι «ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε» και δεύτερο ότι «το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του δηλ. η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα» (βλ. επίσης Mavrochanna and another v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760, E.U.R.I.K and Others v. Kotsonis
(1986)1 C.L.R. 617, BP Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 και Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.
(1998)1Α Α.Α.Δ 513). Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου ζητήματος. Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής, σε βάρος της πρώτης (βλ. Χ''Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others
(1991)1 Α.Α.Δ. 172). Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για χορήγηση αναστολής (βλ. Βογαζιανός ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 591). Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται δε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή τέτοιων όρων που να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ 1978). Όσον δε αφορά το είδος των αποφάσεων που υπόκεινται σε αναστολή, έχει νομολογηθεί ότι το αντικείμενο της σχετικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι η αναστολή θετικής και άμεσης υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Αντικείμενο λοιπόν της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α.
(1997)1Γ Α.Α.Δ 1384) Πρέπει δε να διευκρινισθεί στο σημείο αυτό ότι εφόσον οι πιο πάνω αρχές ισχύουν κατ' αναλογία στην παρούσα αίτηση, τα όσα αναφέρονται σχετικά με έφεση στην ανωτέρω εκτεθείσα νομολογία, αφορούν την αίτηση παραμερισμού ημερ. 23.9.13. Πριν προχωρήσω όμως στην εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω ότι πρέπει να εξετασθούν οι λοιπές θέσεις των Καθ' ων η αίτηση. Αποτελεί θέση αυτών ότι η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. Πράγματι η αίτηση αναφέρει μόνο τη Δ.40 και όχι τον Κ.7 αυτής στον οποίο μπορεί να στηρίζεται τέτοια αίτηση. Στην Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου,
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366 κρίθηκε ότι η αναφορά λανθασμένης νομικής βάσης στην αίτηση, σύμφωνα με τη νέα Δ.64, δεν αποτελεί θεμελιώδη παραβίαση αλλά απλά μη συμμόρφωση (παρατυπία) με τους Θεσμούς και συγκεκριμένα με τη Δ.48 Κ.1. Τέτοια παρατυπία μπορεί να θεραπευθεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ.64, η οποία είναι διατυπωμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχει στο Δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία να απονέμει Δικαιοσύνη. Τονίστηκε επίσης ότι ρητή ή εξυπακουόμενη παραίτηση της άλλης πλευράς αποτελεί καλό λόγο για να γίνει δεκτή η παρατυπία. Σύμφωνα με τη νομολογία (Wunderlich ανωτέρω και Μιχαήλ ν. Ττουνιά
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 113) παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο στην άσκηση της σχετικής διακριτικής του ευχέρειας είναι οι ακόλουθοι:
  1. Ο δυσμενής επηρεασμός της άλλης πλευράς.
  2. Η πρόκληση αδικίας στο διάδικο που ευθύνεται για την παρατυπία.
  3. Το μέγεθος της παρατυπίας. Στην προκείμενη περίπτωση ναι μεν οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν παραιτηθεί από το θέμα της παρατυπίας αλλά από την άλλη δεν φαίνεται να έχουν υποστεί οποιονδήποτε δυσμενή επηρεασμό. Αντίθετα έχουν λάβει μέρος στη διαδικασία και στην αγόρευση τους έχουν υποστηρίξει τις θέσεις τους έχοντας υπόψη την καταχωρηθείσα αίτηση και τις διατάξεις που αυτή αναγράφει στη νομική της βάση, κάνοντας αναφορά και στην Δ.40 Κ.
  4. Το μέγεθος δε της παρατυπίας αυτής δεν είναι μεγάλο δεδομένου ότι στην αίτηση γίνεται έστω γενικά αναφορά στη Δ.
  5. Η Δ.64 πρέπει να εφαρμόζεται με φιλελεύθερο τρόπο για να αποτρέπεται η πρόκληση αδικίας σε διάδικο λόγω της τυπικής προσήλωσης στους διαδικαστικούς κανονισμούς. Το Δικαστήριο πρέπει να έχει την ευχέρεια να απονέμει Δικαιοσύνη επί της ουσίας και όχι να απορρίπτονται διαδικασίες με την διαπίστωση απλών παρατυπιών (βλ. Wunderlich ανωτέρω). Ως εκ των άνω κρίνω λοιπόν ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί και ασκείται υπέρ της έκδοσης διατάγματος απαλλαγής από την εν λόγω παρατυπία. Αποτελεί επίσης θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι οι Αιτητές δεν ήλθαν με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο αφού έχουν αποκρύψει ουσιώδες πληροφορίες και/ή δεν έχουν προβεί σε πλήρη αποκάλυψη. Η θέση αυτή θα ήταν βάσιμη στην περίπτωση που η παρούσα αίτηση προχωρούσε ως μονομερής και η μη αποκάλυψη των γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στην απουσία των Καθ΄ων η αίτηση (βλ. The Timberland Co of U.S.A. ν. Evans & Sons Ltd κ. ά.
(1998)1(B) ΑΑΔ 1179 και Rybolovlev κ.ά. v. Rybolovleva, Πολ. Εφέσεις 130 και 131/09, ημερ. 29.1.10). Αυτό όμως δεν ισχύει στην παρούσα όπου, ως προαναφέρθηκε, η αίτηση δεν προχώρησε ως μονομερής αλλά διατάχθηκε η επίδοση της και οι Καθ΄ων η αίτηση είχαν την ευχέρεια να ακουσθούν πριν την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου. Όσον δε αφορά τη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η παρούσα γίνεται με κακή πίστη θα πρέπει να λεχθεί ότι από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου δεν προκύπτει πουθενά ότι η αίτηση γίνεται κακόπιστα. Επίσης δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε κατάχρηση διαδικασίας εφόσον, λαμβάνοντας υπόψην ότι η αίτηση επιδιώκει την αναστολή εκτέλεσης μέχρι την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού ημερ. 23.9.13 και ότι εάν διαταχθεί η αναστολή θα είναι μέχρι την εκδίκαση της εν λόγω αίτησης δηλ. για μικρό χρονικό διάστημα, δεν φαίνεται η παρούσα να γίνεται για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο την προορίζει ο νόμος (βλ. Constantinides v. Vima
(1983)1 C.L.R 348). Ερχόμενος τώρα στην εξέταση της ουσίας της αίτησης, ως προκύπτει από την σχετική νομολογία, αυτό που επιβάλλεται είναι, προς εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων, να σταθμισθεί κάθε γεγονός της παρούσας υπόθεσης που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και με τη ζωτικότητα του δικαιώματος για τον παραμερισμό της απόφασης. Πρέπει λοιπόν να υπάρχουν τέτοια γεγονότα που να γέρνουν την πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι η αίτηση παραμερισμού δεν θα πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας της δηλ. να μην χάνει την σημασία της μένοντας χωρίς αντίκρυσμα σε ενδεχόμενη επιτυχία της. Ως προκύπτει αβίαστα από τα όσα εκτίθενται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αλλά ακόμη και από την αγόρευση αυτών, οι Αιτητές, προς στοιχειοθέτηση του αιτήματος τους για αναστολή εκτέλεσης, περιορίστηκαν στο να αναφερθούν στα γεγονότα εκείνα που έχουν να κάνουν με τις συνθήκες έκδοσης της απόφασης και την αίτηση παραμερισμού της και συναφώς με την πιθανότητα επιτυχίας της τελευταίας. Αναφορικά με αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι εξετάζοντας την δια κλήσεως αίτηση για παραμερισμό, δεν θεωρώ ότι μπορεί στα πλαίσια της παρούσας να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή την αποτυχία της. Ως έχει νομολογηθεί το πλαίσιο για τη διάγνωση της επιτυχίας της αίτησης παραμερισμού, σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Αιτητής, δεν μπορεί να είναι άλλο από την ακρόαση της αίτησης εκείνης. Εν πάση περιπτώσει να υπομνησθεί ότι ως επίσης έχει νομολογηθεί οι προοπτικές επιτυχίας της αίτησης είναι οριακής σημασίας και δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για την επιτυχία του υπό εξέταση αιτήματος αναστολής. Πέραν λοιπόν των πιο πάνω οι Αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει οποιαδήποτε άλλα γεγονότα ή στοιχεία σε σχέση με την υποστήριξη του εν λόγω αιτήματος τους, τα οποία να καταδεικνύουν για παράδειγμα ότι η ενδεχόμενη επιτυχία της αίτησης παραμερισμού θα έχανε την σημασία της και θα έμενε χωρίς αντίκρισμα ή ότι, σε περίπτωση εκτέλεσης του εντάλματος κινητών, οι Καθ' ων η αίτηση δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψουν το ποσό που θα προκύψει, εάν η αίτηση παραμερισμού επιτύχει ή έστω ότι οι Αιτητές δεν είναι σε θέση να εξοφλήσουν το εξ αποφάσεως χρέος τους, κάτι που εν πάση περιπτώσει δεν αποτελεί λόγο έγκρισης αίτησης για αναστολή. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη οποιασδήποτε περίστασης που να δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος αναστολή εκτέλεσης του επίδικου εντάλματος πώλησης κινητών. Συναφώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Αίτηση αναστολής εκτέλεσης εντάλματος κινητής περιουσίας) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.