← Κύπρος

Κωνσταντίας Γεωργίου κ.α. ν. Δήμου Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 120/10, 4765/08, 4766/08, 4767/08, 2412/09, 4764/08, 13/11/2013

Κωνσταντίας Γεωργίου κ.α. ν. Δήμου Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 120/10, 4765/08, 4766/08, 4767/08, 2412/09, 4764/08, 13/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A350 ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 120/10 Μεταξύ: Κωνσταντίας Γεωργίου Ενάγουσας και Δήμου Αντωνίου Εναγόμενου και Σωτήρη Χριστοδούλου

  1. Κώστα Γεωργίου Τριτοδιαδίκων --------------------------------- ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ.Αγωγής:4765/08 Μεταξύ: Rowena Celis, από τη Λεμεσό Ενάγουσα και
  2. Δήμου Αντωνίου
  3. Σωτήρη Χριστοδούλου Εναγομένων Και
  4. Κώστα Γεωργίου
  5. Κωνσταντίνα Γεωργίου Τριτοδιαδίκων ----------- ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ. Αγωγής:4766/08 Μεταξύ: Garmelita Andrade Ocampo Ενάγουσα και
  6. Δήμου Αντωνίου
  7. Σωτήρη Χριστοδούλου Εναγομένων και
  8. Κώστας Γεωργίου
  9. Κωνσταντίνας Γεωργίου Τριτοδιαδίκων ----------- ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ. Αγωγής:4767/08 Μεταξύ: Madalina Dobre Ενάγουσα και
  10. Δήμου Αντωνίου
  11. Σωτήρη Χριστοδούλου Εναγομένων και
  12. Κώστα Γεωργίου
  13. Κωνσταντίνας Γεωργίου Τριτοδιαδίκων ----------- ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ. Αγωγής:2412/09 Μεταξύ: ΚΩΣΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ενάγοντα και Δήμου Αντωνίου Εναγόμενου και
  14. Κωνσταντίνας Γεωργίου
  15. Σωτήρη Χριστοδούλου Τριτοδιαδίκων ----------- ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ. Αγωγής:4764/08 Μεταξύ: MOHAMMAD SAKHAWAT HOSSAIN Ενάγοντα και
  16. Δήμου Αντωνίου
  17. Σωτήρη Χριστοδούλου Εναγομένων και
  18. Κώστα Γεωργίου
  19. Κωνσταντίνας Γεωργίου Τριτοδιαδίκων --------------- Αίτηση ημερομηνίας 30.04.2013 Ημερομηνία: 13.11.2013 Για Αιτήτρια-Τριτοδιάδικο: κ. Π. Κωνσταντίνου Για Καθ΄ου η αίτηση: κ. Κ. Χ΄Πιέρας (κα Βερεσιέ κατά την απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στις 07.03.13 εκδόθηκαν αποφάσεις για όλες τις συνενωμένες αγωγές, περιλαμβανομένης και της διαδικασίας τριτοδιάδικου. Στις 30.04.2013 η τριτοδιάδικος Κωνσταντίνα Γεωργίου (στο εξής η αιτήτρια) καταχώρησε αίτηση (στο εξής η επίδικη αίτηση) με την οποία ζητά τα πιο κάτω: Α. Τροποποίηση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και συμπερίληψη σ΄αυτήν απόφασης σύμφωνα με την οποίαν η διαδικασία Τριτοδιαδίκου υπό του Εναγομένου Δήμου Αντωνίου εναντίον της Τριτοδιαδίκου Κωνσταντίνας Γεωργίου απορρίπτεται και συμπερίληψης διαταγής ως προς τα έξοδα εναντίον του Εναγομένου Δήμου Αντωνίου και υπέρ της Τριτοδιαδίκου Κωνσταντίνας Γεωργίου στις συνενωμένες μέχρι 07.03.2013 αγωγές Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, υπ΄αρ. 4764/08, 4765/08, 4766/08, 4767/08, 2412/09 και/ή όπως επιδικασθούν μέχρι την συνένωση των πιο πάνω αγωγών τα έξοδα εναντίον του Εναγόμενου Δήμου Αντωνίου και υπέρ της Τριτοδιαδίκου Κωνσταντίνας Γεωργίου. Β. Οιανδήποτε θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει πρέπουσα. Η επίδικη αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου της, ο οποίος την υπερασπίστηκε στη διαδικασία τριτοδιάδικου, η οποία ηγέρθηκε εναντίον της στις πιο πάνω συνενωμένες αγωγές πλην αυτής που ήταν Ενάγουσα (120/10). Αναφέρει πως μέσα από την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 07.03.2013 δεν γίνεται αναφορά σε οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με τα έξοδα που προέκυψαν στη διαδικασία τριτοδιαδίκου μέχρι τη συνένωση των πιο πάνω αγωγών, παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο αποφάσισε ότι η τριτοδιάδικος-αιτήτρια ουδεμία ευθύνη είχε για το επίδικο δυστύχημα. Πιστεύει ότι πρόκειται για τυχαία παράλειψη και εκ παραδρομής δε δόθηκε διαταγή για τα έξοδα εναντίον του εναγόμενου και προς όφελος της αιτήτριας-τριτοδιάδικου, αφού η διαδικασία τριτοδιάδικου απορρίφθηκε εναντίον της λόγω μη στοιχειοθέτησης ευθύνης. Δέον είναι πως σε τέτοια περίπτωση τα έξοδα θα έπρεπε να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Συνεπώς, θα πρέπει με παρέμβαση του το Δικαστήριο να διορθώσει την απόφαση του ως προς τα έξοδα της διαδικασίας τριτοδιαδίκου και να επιδικάσει έξοδα εναντίον του εναγόμενου και προς όφελος της αιτήτριας-τριτοδιάδικου. Ο Εναγόμενος (στο εξής Καθ΄ου η αίτηση) ενίσταται στην επίδικη αίτηση και ως εκ τούτου στις 12.09.2013 καταχώρησε γραπτή ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: (α) Η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία της καθυστέρησης αυτής. (β) Εάν επιτύχει η αίτηση, τότε ο καθ΄ου η αίτηση θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη καθότι ενώ εναντίον του συνόλου της Πρωτόδικης Δικαστικής απόφασης ασκήθηκε από τον καθ΄ου η αίτηση, στις 11.04.13, η Έφεση αριθμός 118/13 και δεν συμπεριλαμβάνεται σ΄αυτή λόγος έφεσης σε σχέση με αυτό που ζητά τώρα από το Δικαστήριο η αιτήτρια - ακριβώς γιατί τέτοια δικαστική απόφαση δεν υπήρχε εις βάρος του Εναγόμενου-καθ΄ου η αίτηση - ενώ αν υπήρχε τότε, η πρόθεση του Εναγόμενου θα ήτο βέβαια να την εφεσιβάλει, διάβημα που δεν θα μπορέσει να ασκήσει αν εγκριθεί η παρούσα αίτηση, αφού παρήλθε η προθεσμία της έφεσης. (γ) Η αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και υποβάλλεται με κακή πίστη. (δ) Οι λόγοι που επικαλείται ο ενόρκως δηλών για στήριξη της αίτησης, δεν συνιστούν λόγους που εμπίπτουν στη Δ.25 Θ.5 και
  20. (ε) Η αίτηση δεν αφορά γραμματικό λάθος ή λάθος από διολίσθηση ή παράλειψη. (στ) Η αίτηση δεν στηρίζεται σε ένορκο δήλωση και/ή η ένορκος δήλωση του κ. Περικλή Κωνσταντίνου, είναι απαράδεκτη, αφού είναι ο ίδιος που ως δικηγόρος υποβάλλει και υπογράφει την αίτηση. (η) Η αίτηση στερείται νομικής βάσης και είναι νομικά αβάσιμη και αστήριχτη, αλλά και στην πράξη αχρείαστη. (θ) Ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών του. (ι) Ουδείς επαρκής και συγκεκριμένος λόγος παρατίθεται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση, επί του οποίου να στηριχθεί το Δικαστήριο και να εκδώσει την αιτούμενη απόφαση. (κ) Ο κ. Περικλής Κωνσταντίνου, ως ο δικηγόρος που υπογράφει την αίτηση αλλά και ως το πρόσωπο του οποίου η ένορκος δήλωση στηρίζει την αίτηση, από πουθενά ΔΕΝ προκύπτει ότι νομιμοποιείται στις ως άνω ενέργειες, αφού: (α) Η εξουσιοδότηση που είχε από την αιτήτρια Κωνσταντία Γεωργίου, έχει εκπνεύσει με την έκδοση και απαγγελία της Πρωτόδικης Δικαστικής απόφασης, στις 07.03.
  21. (β) Δεν αναφέρει καν στην ένορκη του δήλωση ότι έχει την εξουσιοδότηση της Κωνσταντίας Γεωργίου, είτε για να συντάξει, υπογράψει και/ή καταχωρήσει την παρούσα αίτηση, είτε για να προβεί στην ένορκη δήλωση. (γ) Μέχρι αυτή την στιγμή δεν έχει διοριστεί ως δικηγόρος της φερόμενης ως αιτήτριας στην παρούσα αίτηση Κωνσταντίας Γεωργίου - στην Έφεση αριθμός 118/2013, στην οποία η Κωνσταντία Γεωργίου είναι Εφεσίβλητη αρ.
  22. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Φρόσως Βερεσιέ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του καθ΄ου η αίτηση. Σε αυτή την πολυσέλιδη ένορκη δήλωση προβάλλονται, ανεπίτρεπτα, επιχειρήματα και συλλογισμοί και όχι μόνο γεγονότα όπως προκύπτει από τη Δ.39 Κ.1 και 2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Όσον αφορά στα γεγονότα αυτά συνίστανται στο ότι ο δικηγόρος της αιτήτριας εργάζεται στο γραφείο Α.Π. Ερωτοκρίτου & Σία ΔΕΠΕ, το οποίο εκπροσωπούσε τον εναγόμενο 2 στις πιο πάνω συνενωμένες αγωγές. Η αιτήτρια είχε θέση ενάγουσας στην Αγωγή 120/2010 εκπροσωπούμενη από άλλο δικηγόρο. Στις 11.04.2013 ο καθ΄ου η αίτηση καταχώρισε έφεση (υπ΄αριθμό 118/2013). Αν και η έφεση επιδόθηκε στο δικηγόρο της αιτήτριας δεν καταχωρήθηκε οποιαδήποτε εμφάνιση. Προφανώς τα στοιχεία για τα οποία ζητείται τροποποίηση, προϋποθέτουν κρίση κατά πόσο θα έπρεπε να δοθούν έξοδα ή όχι στη διαδικασία τριτοδιαδίκου προς όφελος της αιτήτριας. Συνεπώς, η περίπτωση δεν είναι απλή και δεν πρόκειται για λάθος του Δικαστηρίου να εκδηλώσει την όποια πρόθεση του. Η ακροαματική διαδικασία διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων έχει αντεξεταστεί. Θέση της αιτήτριας είναι πως η Δ.25 Κ.6 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και τα όσα έχουν διατυπωθεί για την ερμηνεία της Ο.28 r.11 των Αγγλικών Θεσμών συνιστούν ικανοποιητικό έρεισμα για παροχή της αιτούμενης θεραπείας. Είναι ξεκάθαρο, κατά την εισήγηση, ότι το Δικαστήριο δεν έχει μεταφέρει κάποιο μήνυμα και δεν αποσαφήνισε οτιδήποτε αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Συνεπώς, υπάρχει κενό ως προς την πρόθεση που το Δικαστήριο είχε κατά νου. Μπορεί, ενδεχομένως το Δικαστήριο, να διορθώσει την παράλειψη, είτε μη επιδικάζοντας έξοδα, είτε περιορίζοντας τα έξοδα είτε επιδικάζοντας έξοδα υπέρ της αιτήτριας. Γίνεται παραπομπή στην υπόθεση Θεόδωρος Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α. Πολιτική Έφεση 76/08 ημερομηνίας 31.05.2012, μέσα από την οποία αναφέρθηκε ότι υπάρχει πάντοτε η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιεί τις αποφάσεις ή διατάγματα του ώστε να μεταφερθεί ορθά το μήνυμα τους ή να τα αποσαφηνίσει. Από την άλλη πλευρά κύρια θέση του καθ΄ου η αίτηση είναι πως η αίτηση θα πρέπει να αποτύχει καθότι δεν πρόκειται για λάθος και ιδιαίτερα για γραμματικό λάθος ή λάθος που προέκυψε από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη του Δικαστηρίου. Με την επίδικη αίτηση ζητείται διόρθωση της απόφασης ημερομηνίας 07.03.2013 ή παρέμβαση σε αυτή με τρόπο που προϋποτίθεται κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, το οποίο δεν είναι το εκδικάσαν Δικαστήριο. Προκύπτει έτσι το ερώτημα πως μπορεί το παρόν Δικαστήριο να διεισδύσει στο μυαλό του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση όταν σε αυτή δεν υπάρχει δηλωμένη πρόθεση ως προς τα έξοδα. Δεν είναι η περίπτωση όπου με την επίδικη αίτηση θα διατυπωθεί δηλωμένη πρόθεση του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα, τίθεται θέμα πρόκλησης βλάβης στον Καθ' ου η αίτηση λόγω της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, ενώ έχει μεσολαβήσει η καταχώρηση έφεσης χωρίς να εγείρεται τέτοιο ζήτημα απ΄αυτόν αλλά ούτε και από την αιτήτρια ηγέρθηκε έφεση. Συνεπώς, αν εγκριθεί η επίδικη αίτηση, ο καθ΄ου η αίτηση δεν θα έχει δικαίωμα να εγείρει έφεση έναντι οποιουδήποτε νέου στοιχείου ως προς τα έξοδα. Νομική πτυχή: Η νομική βάση της επίδικης αίτησης είναι η Δ.25 Κ.5 και 6 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.25 Κ.5 διαλαμβάνει τα εξής: «The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may think just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings". H Δ.25 Κ.6 διαλαμβάνει τα εξής: "Clerical mistakes in judgments or orders, or errors arising therein from any accidental slip or omission may, at any time, be corrected by the Court or a judge on application without an appeal." Στην υπόθεση Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους

(1993)1 Α.Α.Δ. 179, διατυπώθηκαν τα ακόλουθα: «Γραμματικά λάθη σε αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη τα οποία προκύπτουν από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη, μπορεί, καθ΄οιονδήποτε χρόνο, να διορθωθούν από το Δικαστήριο ή δικαστή κατόπιν αιτήσεως, χωρίς έφεση». ........................... «Ο όρος «γραμματικό λάθος» ενέχει την ίδια έννοια σε σχέση με δικαστικές αποφάσεις και σκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του Δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με την απόφαση του το Δικαστήριο επιδίκασε στην Αγωγή Αρ. 739/84 έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου. Στη Sofocli v. Leondiou
(1988)1 C.L.,R. 573, 587, εξηγείται ότι τόσο η εξουσία η οποία παρέχεται από τη Δ.25 θ.6, όσο και η σύμφυτη δικαιοδοσία του δικαστηρίου για τη διόρθωση λαθών περιορίζεται σε λάθη τα οποία προκύπτουν από παράλειψη του δικαστηρίου να δώσει λεκτική έκφραση στην εξ συμφώνου αναντίλεκτη πρόθεση του (βλ. επίσης R. v. Cripps
(1983)3 All E.R. 72 (C.A.)» Μετά την τελειοποίηση απόφασης με την υπογραφή της από το δικαστή ή δικαστές που την έχουν εκδώσει, ο μόνος τρόπος διόρθωσης σφάλματος που περιέχεται σ΄αυτή είναι μέσω της άσκησης έφεσης. Μόνο το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει εξουσία να αναθεωρήσει εκδοθείσα απόφαση. Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο δεν προέβη στη διόρθωση λάθους αλλά στην αναμόρφωση της προηγούμενης απόφασης του, υπερβαίνοντας τις εξουσίες του». Στην υπόθεση Ειρήνη Γεωργίου ν. Κυπριακές Αερογραμμές ΛΤΔ
(1999)1 ΑΑΔ 1043, ζητούνταν η διόρθωση απόφασης Πρωτόδικου Δικαστηρίου, έτσι ώστε να συμπεριλάβει και τόκο 6%. Το Εφετείο αποφάσισε ως εξής: «Με την αίτηση δεν επιδιώκεται η διόρθωση γραμματικού λάθους, παράλειψης ή τυχαίας διολίσθησης..αλλά η διόρθωση του κατ΄ισχυρισμό νομικού σφάλματος το οποίο διαφαίνεται στην απόφαση». Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3rd edition, Tόμος 22 στη σελίδα 785 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: "As a general rule, except by way of appeal, no court, judge, or master has power to rehear, review, alter or vary any judgment or order after it has been entered or drawn up.". Περαιτέρω, στη σελίδα 787 του ιδίου συγγράμματος τονίζονται, ανάμεσα σ΄άλλα τα εξής: "Alterations or additions to the judgment or order based upon materials not contained in the pleadings or evidence, or involving matters which were not brought to the attention of the court, cannot be obtained under the rules applying to accidental mistakes or omissions". Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων και συμπέρασμα Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω αναφερόμενων νομικών κανόνων και αυθεντιών, το κύριο ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο μέσα από την απόφαση του Δικαστηρίου (υπό άλλη σύνθεση) υπάρχει δηλωμένη πρόθεση ως προς τα έξοδα της διαδικασίας τριτοδιαδίκου είτε κατ΄επέκταση πρόθεση επιδίκασης εξόδων στη διαδικασία τριτοδιαδίκου προς όφελος της αιτήτριας. Μέσα από το περιεχόμενο της πιο πάνω απόφασης (τεκμήριο επί της αίτησης) προκύπτει η απόρριψη της διαδικασίας τριτοδιαδίκου εναντίον του τριτοδιάδικου Σωτήρη Χριστοδούλου, λόγω μη ευθύνης, δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στα έξοδα της διαδικασίας τριτοδιαδίκου, τόσο πριν την συνένωση των αγωγών όσο και για τα έξοδα κατά τη συνεκδίκαση, όσον αφορά την αιτήτρια όπου αυτή είχε θέση τριτοδιάδικου. Γίνεται, ωστόσο, πρόνοια για έξοδα προς όφελος του τριτοδιάδικου-Σωτήρη Χριστοδούλου και εναντίον του εναγόμενου- Δήμου Αντωνίου. Δεν εντοπίζεται στο κείμενο της απόφασης οποιαδήποτε νύξη ή αναφορά, η οποία να σχετίζεται με πρόθεση του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα της διαδικασίας τριτοδιαδίκου για την αιτήτρια. Υπάρχει κενό, το οποίο όμως προϋποθέτει κρίση δικαστική, διεισδύοντας στο κείμενο της απόφασης, προκειμένου να αποφασισθεί ότι θα έπρεπε να δοθούν έξοδα ή όχι στην αιτήτρια. Το παρόν Δικαστήριο δεν εξέδωσε την απόφαση ημερομηνίας 07.03.
  1. Οι θέσεις του καθ΄ου η αίτηση ότι η ενάγουσα δικαιώθηκε στην αγωγή της και πήρε έξοδα σ΄αυτήν και ίσως γι΄αυτό να μην της δόθηκαν έξοδα στη διαδικασία τριτοδιαδίκου, ενδέχεται να ήταν, μπορεί και όχι, στο μυαλό του εκδικάσαντος Δικαστηρίου, όμως δεν γίνεται αναφορά σε κάτι τέτοιο. Για να επέμβει το παρόν Δικαστήριο προϋποτίθεται κρίση. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόθεση η οποία δεν εκδηλώθηκε. Το γεγονός ότι, κατά κανόνα, τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, έχει μία λογική. Πριν όμως αποφασισθεί κάτι τέτοιο, προϋποτίθεται κρίση και κατόπιν απόφαση του Δικαστηρίου. Όπως έχει προαναφερθεί, δεν διαφάνηκε στοιχείο κρίσης από το Δικαστήριο, η οποία δεν εκδηλώθηκε. Με κάθε σεβασμό στην εισήγηση του δικηγόρου της αιτήτριας, η παραπομπή εκ μέρους του στην υπόθεση Λαζάρου ν. Νέμεσις (ανωτέρω) δεν βοηθά την εκδοχή του. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα. «Υπάρχει όμως πάντοτε η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιεί τις αποφάσεις ή τα διατάγματα του ώστε να μεταφερθεί ορθά το μήνυμα τους ή να τα αποσαφηνίσει. Όπως αναφέρεται επί λέξει στη σελ. 633 του Annual Practice 1958, όπου στα πλαίσια του σχολιασμού του O. 28 r. 11, εξηγείται και η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου: «Apart from the Rule, the Court has an inherent power to vary its own orders so as to carry out its own meaning and to make its meaning plain (Lawrie v. Lees, 7 App. Cas. Pp. 34, 35; Milson v. Carter [1893] A.C. 640; Kay v. Lovell, [1941] Ch. 420); City Housing Trust, [1942] Ch.
  2. "Where an error of that kind has been committed it is always within the competency of the Court, if nothing has intervened which would render it inexpedient or inequitable to do so, to correct the record in order to bring it into harmony with the order which the Judge obviously meant to pronounce.» Διαφαίνεται από τα πιο πάνω, πως σε κάθε περίπτωση, η τροποποίηση ή διόρθωση απόφασης θα πρέπει να στοχεύει στη συμπλήρωση και διατύπωση προφανούς, μέσα από το κείμενο της απόφασης, πρόθεσης για το ζήτημα που δεν διατυπώθηκε. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω, κρίνεται ότι το κενό, ως προς την επιδίκαση εξόδων για τη διαδικασία τριτοδιαδίκου, όσο αφορά την αιτήτρια, τόσο πριν τη συνένωση αλλά όσο και κατά τη συνεκδίκαση, δε συνιστά γραμματικό λάθος ή τυχαία διολίσθηση. Ουδεμία πρόθεση, πόσο μάλλον καταφανής πρόθεση, υπάρχει μέσα από το κείμενο της απόφασης όσον αφορά το υπό συζήτηση θέμα εξόδων. Όσον αφορά το θέμα που ηγέρθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση ότι θα προκληθεί ζημιά σ' αυτόν από τυχόν έγκριση της αίτησης, αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό για δύο λόγους. Πρώτο, δεν είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορούσε να ζητήσει τροποποίηση των λόγων έφεσης, άρα θα προωθούσε το όποιο ζήτημα προέκυπτε. Κατά δεύτερο λόγο θα μπορούσε να εφεσιβάλει την ενδιάμεση απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου. Εν' όψει όμως των πιο πάνω η επίδικη αίτηση δεν δύναται να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα αυτής, επιδικάζονται προς όφελος του καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΙΜ Subject: Civil/Other actions/interim Αναφορά: Τροποποίηση απόφασης και συμπερίληψη διαταγής ως προς τα έξοδα, κ.α. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.