Notiora Limited ν. Solution Agency Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1346/13, 22/11/2013

(1995)1 Α.Α.Δ. 947, 951-2). Καταλήγω πως μπορεί να ληφθεί υπόψη προς υποστήριξη της Αίτησης. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση Χ"Σάββα, η Ενάγουσα είναι εταιρεία με έδρα το Χόνγκ-Κόνγκ που εμπορεύεται συστήματα και εξαρτήματα πληροφορικής, τηλεόρασης και ραδιοφώνου. Την 31.1.2013 η Ενάγουσα υπέγραψε συμφωνία (ΓΧ 1) με την εταιρεία Heskard International INC από το Μπελίζ για την αγορά εξοπλισμού αξίας 1.700.000 δολ. Αμερ. Βάσει των όρων της συμφωνίας η Ενάγουσα όφειλε να καταβάλει το ήμισι του ποσού ως προκαταβολή. Την 6.2.2013 η Ενάγουσα έλαβε ηλεκτρονικό μήνυμα που φαινόταν ότι προερχόταν από την «Heskard» με οδηγίες όπως το ποσό της προκαταβολής πληρωθεί σε λογαριασμό της «Solution» στην «Κύπρου». Η Ενάγουσα έμβασε ποσό 850.000 δολ. Αμερ. σύμφωνα με τις οδηγίες (ΓΧ 2). Το ηλεκτρονικό μήνυμα δεν ήταν αληθινό. Άγνωστοι είχαν καταφέρει να αποκτήσουν παράνομα έλεγχο στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της Ενάγουσας και επενέβησαν στο μήνυμα της «Heskard» αλλάζοντας τα στοιχεία του λογαριασμού πληρωμής με το λογαριασμό της «Solution» στην «Κύπρου». Έξι ημέρες μετά η «Heskard» ειδοποίησε πως ουδέν εισέπραξε και όταν της υποδείχθηκε η σχετική εντολή πληρωμής (ΓΧ 3) ανάφερε και βεβαίωσε γραπτώς (ΓΧ 4) πως ουδεμία σχέση είχε με την «Solution». Η «Κύπρου» επιβεβαίωσε γραπτώς (ΓΧ 5) ότι έγινε το έμβασμα στο λογαριασμό της «Solution» και πως το ζήτημα ήταν υπό διερεύνηση. Οι «Startex» και «Leronda» εμπλέκονται γιατί, σύντομα μετά την ισχυριζόμενη απάτη και, σύμφωνα πάντα με την Ενάγουσα, τα χρήματα μεταφέρθηκαν σε δικούς τους λογαριασμούς. Για να μπορούν καλύτερα να συσχετιστούν τα ποσά, σημειώνεται πως υφίσταται και η αγωγή 772/13 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, με ενάγουσα κάποια εταιρεία Levanda Ltd πάλι εναντίον της «Solution», της «Κύπρου» και της «Ελληνικής» (ΓΧ 7 και 7.1). Φαίνεται πως η Ενάγουσα και η «Levanda» σχετίζονται, αφού ο Andreii Boiko εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος της Ενάγουσας, ήταν ο ομνύοντας ένορκης δήλωσης που υποστήριζε αίτηση της «Levanda» στην άλλη αγωγή και εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος και εκείνης, όπως ο ίδιος είχε ορκιστεί. Η αξίωση της «Levanda» είναι για 870.000 δολ. Αμερ. στη βάση παρόμοιων ισχυρισμών. Εκεί αποκαλύφθηκαν από την «Κύπρου» στοιχεία που δείχνουν ότι: Από το λογαριασμό της «Solution» στην «Κύπρου» μεταφέρθηκαν στο λογαριασμό της «Startex» στην «Ελληνική» από τις 8.2.2013 μέχρι τις 13.2.2013 με έξι μεταφορές (ΓΧ 8 - 13) συνολικά 1.716.590 δολ. Αμερ. που είναι πολύ πλησίον στο ποσό των 1.720.000 δολ. Αμερ. που είναι το συνολικό ποσό που, κατ΄ ισχυρισμό, αποσπάστηκε από την Ενάγουσα και την «Levanda». Σε σχέση με την «Leronda» γίνεται αναφορά σε μεταφορά σε λογαριασμό της στην «Πειραιώς». Αναφέρεται ακόμα κατ΄ επίκληση πληροφοριών πως πολλά χρήματα μεταφέρθηκαν στο λογαριασμό της «Leronda» στην «Πειραιώς». Δεν προστίθεται κάτι περισσότερο με την ένορκη δήλωση Hudenko. Εναντίον της Εναγόμενης 1 και 5 η Αίτηση απορρίφθηκε στις 11.10.2013 λόγω μη επίδοσης και εναντίον τους το εκδοθέν Διάταγμα (Α) έπαψε να ισχύει. Η μη επίδοση της Αίτησης στις Εναγόμενες 1 και 5 μέχρι την 11.10.2013 που η Αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση και διεκπεραιώθηκε η ακρόαση της, οδήγησε το Δικαστήριο στο να απορρίψει την Αίτηση εναντίον τους. Αίτηση για επίδοση σε αυτές εκτός Κύπρου καταχωρίστηκε την 23.5.2013 και ορίστηκε την 6.6.

1. Όπως διαπιστώθηκε, δεν υπήρχε πρακτικό ημερομηνίας 6.6.2013 στο φάκελο ούτε φαινόταν να εκδόθηκε (και κατ΄ επέκταση να συντάχθηκε) οποιοδήποτε διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση. Προφανώς ουδέποτε της επιλήφθηκε το Δικαστήριο. Την 20.9.2013 που η Αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση ζητήθηκε αναβολή για να επιτευχθεί επίδοση στις Εναγόμενες 1 και
2. Η Αίτηση αναβλήθηκε για ακρόαση στις 11.10.
3. Στο ενδιάμεσο δεν έγινε κανένα διάβημα. Η κατάληξη ήταν πως η Ενάγουσα εξασφάλισε ενδιάμεσο διάταγμα εναντίον των Εναγομένων 1 και 5 εταιρειών που εδρεύουν εκτός Κύπρου και, παρά την πάροδο 4 ½ μηνών, δεν εξασφάλισε καν διάταγμα για επίδοση του σε αυτές εκτός δικαιοδοσίας (βλ. Capman Holdings Limited v. Ismatov Andrey Zayniyevich, Πολ. Εφ. 136/2011, ημερ. 28.5.2013). Σήμερα, επτά σχεδόν μήνες μετά την καταχώριση της αγωγής, δεν υπάρχει διάταγμα για επίδοση της εκτός δικαιοδοσίας στις Εναγόμενες 1 και
4. Η Εναγόμενη 2 δεν καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης. Δηλώθηκε εκ μέρους της, στις 20.9.2013, πως οι λογαριασμοί που διατηρούν σε αυτήν οι Εναγόμενες 1 και 5 είναι όλοι δεσμευμένοι. Όσον αφορά την Εναγόμενη 1 δυνάμει διατάγματος σε άλλη αγωγή, προφανώς την 772/13 Ε.Δ. Λεμεσού και όσον αφορά την Εναγόμενη 5 δυνάμει του υπό κρίση Διατάγματος. Η Εναγόμενη 3 καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης χωρίς υποστηρικτική ένορκη δήλωση. Η Εναγόμενη 4 καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 8.7.2013 της Χριστίνας Δωρίτου, υπαλλήλου της. Σε αυτή, δεν εκτίθενται γεγονότα παρά μόνο επισημαίνονται αδυναμίες της υπόθεσης της Ενάγουσας και αναπτύσσεται νομική επιχειρηματολογία. Η Εναγόμενη 6 καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 5.7.2013 της Μαρίας Τοπούζογλου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της. Η ομνύουσα ουσιαστικά περιορίζεται σε υποδείξεις αδυναμιών της υπόθεσης της Ενάγουσας εναντίον της. Μεταφέρει ακόμα τη θέση της «Leronda» πως δεν έχει συμμετοχή στην ισχυριζόμενη απάτη εναντίον της Ενάγουσας, αρνούμενη όλους τους ισχυρισμούς της Χ"Σάββα που αφορούν την «Leronda». Κατά τα άλλα, αναλώνεται και αυτή σε νομική επιχειρηματολογία. Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδ., παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω) στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 αναφέρεται στην Poltava Petroleum Co. v. Mexana Oil Ltd κ.α.

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1301, 1316-1320 πως ο μοναδικός σκοπός ή δικαιολογία για διάταγμα τύπου Mareva είναι να αποτρέψει την απόσπαση με απάτη του προϊόντος της αγωγής σε περίπτωση επιτυχίας της, είτε με το να μεταφέρει ο εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στο εξωτερικό ή με το να τα εξαφανίσει εντός της δικαιοδοσίας. Μνημονεύεται απόσπασμα από την C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, 789-90, ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του Εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα δοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.

(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Η παρατήρηση των δικηγόρων της Εναγόμενης 3 πως το περιεχόμενο των παραγράφων 5 και 6 της ένορκης δήλωσης Hudenko (είναι οι ίδιες με τις αντίστοιχες παραγράφους της ένορκης δήλωσης Χ"Σάββα) είναι αντιφατικό, είναι ανεδαφική. Άλλες επισημάνσεις που γίνονται στην αγόρευση τους έχουν υπόσταση, είναι όμως ζητήματα που θα απασχολήσουν κατά την εκδίκαση της αγωγής. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, αυτή υπήρξε θύμα μιας πολύ σοβαρής απάτης. Η «Solution» είναι η εταιρεία στο λογαριασμό της οποίας η Ενάγουσα εξαπατήθηκε να καταθέσει το ποσό της αξίωσης, ενώ οι περιστάσεις που περιβάλλουν τις μεταφορές στο λογαριασμό της «Startex», δηλαδή ο χρόνος και το συνολικό ποσό μπορούν να τεκμηριώσουν τη δική της μη αθώα εμπλοκή. Έχει, συνεπώς, καταδειχθεί πως στην αξίωση εναντίον των Εναγομένων 1 και 5 υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Είναι η βασική θέση της Εναγόμενης 6 πως οι αναφορές σε αυτήν είναι ατεκμηρίωτες. Οι σχετικές αναφορές στην ένορκη δήλωση Χ"Σάββα εμπεριέχονται στις παραγράφους 22 και 34 τις οποίες παραθέτω αυτούσιες: «

1. Εξ όσων γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων πληροφορήθηκα από έγγραφα τα οποία αποκάλυψε σε άλλη διαδικασία η Εναγομένη 2 ο Εναγόμενος 1 έχει ήδη μεταφέρει χρήματα από τον Εναγόμενο 2 στον Εναγόμενο 3, και ακολούθως κάποια χρήματα μεταφέρθηκαν στον Εναγόμενο 4 στον λογαριασμό της Εναγομένης 6 από τις Σεϋχέλλες. Αυτό δείχνει την μεγάλη πιθανότητα να μεταφερθούν και πάλι, αν δεν έχουν ήδη μεταφερθεί τα χρήματα και να χαθεί η δυνατότητα ανίχνευσης. Για το λόγο αυτό είναι αναγκαία τα διατάγματα τόσο της παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων και λογαριασμών των Εναγομένων 1, 5 και 6 σε παγκόσμια βάση όσο και τα διατάγματα αποκάλυψης. Επισυνάπτω σχετικό διάταγμα που μας παραχώρησαν οι πελάτες μας ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
2. ..............................
3. Από ότι έχω πληροφορηθεί οι Εναγόμενοι 5 μετέφεραν πάρα πολλά χρήματα σε λογαριασμό τον οποίο διατηρεί η Εναγόμενη 6 στην Εναγόμενη 4 και είναι πιθανό να τα μεταφέρει σε άλλο λογαριασμό.» Στην αγόρευση τους οι ευπαίδευτοι δικηγόροι της Ενάγουσας ανάφεραν πως το διάγραμμα ΓΧ 6 είναι προφανές ότι ετοιμάστηκε με βάση την πληροφόρηση και ενημέρωση την οποία η Ενάγουσα είχε αναφορικά με την κατάληξη των χρημάτων της και τις καταγγελίες που έκαμε προς τις αστυνομικές αρχές της Κύπρου και της Ουκρανίας, την Interpol και την ΜΟΚΑΣ. Αν αυτό που εννοείται είναι πως η πληροφόρηση πως έγιναν μεταφορές χρημάτων σε λογαριασμό της «Leronda» στην «Πειραιώς» εμμέσως προέρχεται από τις πιο πάνω υπηρεσίες ή κάποια από αυτές, διαπιστώνω πως, όπως και αν αναγνωστεί η ένορκη δήλωση Χ"Σάββα, κάτι τέτοιο δεν προκύπτει θετικά. Αν αυτό συνέβαινε, όφειλε η Χ"Σάββα να το διατυπώσει ευθαρσώς. Η Χ"Σάββα ορκίστηκε την ένορκη της δήλωση από πληροφόρηση που έλαβε από τον Hudenko και τον Boiko. Ο Hudenko στη δική του ένορκη δήλωση δεν αναφέρει οτιδήποτε το συγκεκριμένο για τη «Leronda». Ο Hudenko είχε, μαζί με τον Boiko, επισκεφθεί τη ΜΟΚΑΣ την 20.3.2013 (παράγρ. 17) και δεν αναφέρει ότι πληροφορήθηκε οτιδήποτε για τη «Leronda». Αναφερόμενος ο Hudenko στις μεταφορές στο λογαριασμό της «Startex» στην «Ελληνική» επισημαίνει κίνδυνο να μεταφερθούν τα χρήματα αλλού χωρίς να επικαλείται ότι πραγματοποιήθηκαν μεταφορές σε λογαριασμό της «Leronda» στην «Πειραιώς» ή αλλού. Το διάγραμμα (ΓΧ 6) είναι σε ξένη ακατανόητη γλώσσα, προφανώς ρωσικά και δεν παρουσιάστηκε μετάφραση. Σε κάθε όμως περίπτωση δεν θα συνιστούσε αποδεικτικό στοιχείο αφού ετοιμάστηκε από την ίδια την Ενάγουσα που, αν είχε θετική πληροφόρηση για το ζήτημα, όφειλε να την αποκαλύψει. Αναφέρεται επίσης στην ένορκη δήλωση Χ"Σάββα ότι αντλήθηκαν πληροφορίες από έγγραφα που αποκαλύφθηκαν σε άλλη διαδικασία, προφανώς στην αγωγή 772/13 Ε.Δ. Λεμεσού, όμως αναφορά στην «Leronda» δεν ανιχνεύεται στα παρουσιασθέντα έγγραφα. Καθ΄ όσον αφορά την παράγραφο 34, σημειώνεται πως το περιεχόμενο της δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Δεν αποκαλύπτεται η πηγή της «γνώσης» της ομνύουσας όπως επιβάλλει η Δ.39 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αναφέρεται στην Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, 1463-4: «Η μαρτυρία η οποία υποστηρίζει την αίτηση παρέχεται με ένορκη δήλωση, όπως προβλέπεται στη Δ.

1. Η ένορκη δήλωση πρέπει να συνάδει με τους κανόνες που διέπουν τον καταρτισμό της και προβλέπονται στη Δ.
2. Ο ομνύων υπόκειται σε αντεξέταση εφόσο κρίνει τούτο αναγκαίο το Δικαστήριο ή κατόπιν αιτήσεως του αντιδίκου (Δ.39 θ. 1). Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης πρέπει να έχει ως πηγή την προσωπική γνώση των γεγονότων από τον ομνύοντα· σε ενδιάμεσες αιτήσεις η ένορκη δήλωση μπορεί να αναφέρεται και σε γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση ο μάρτυρας, νοουμένου ότι αποκαλύπτει την πηγή από την οποία αντλείται η πληροφόρησή του. Το θέμα ρυθμίζεται από τις διατάξεις της Δ.39 θ. 2, η οποία βασίζεται στους αγγλικούς Θεσμούς που ίσχυαν μέχρι το
3. Η Αγγλική νομολογία, ερμηνευτική των παλαιών Αγγλικών θεσμών, υποστηρίζει ότι, ένορκη δήλωση η οποία δε βασίζεται σε γεγονότα για τα οποία ο καταθέτων έχει προσωπική γνώση και δεν αποκαλύπτει την πηγή πληροφοριών, είναι αντικανονική [βλ. In re J.L. Young Manufacturing Company Limited [1900] 2 Ch. 753, C.A. και Lumley v. Osborne [1901] 1 K.B. 532]· ................................... Στην προκείμενη περίπτωση η ένορκη δήλωση η οποία στοιχειοθετεί την αίτηση, είναι πρόδηλα αντικανονική. Η πηγή προέλευσης των πληροφοριών της για τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία αναφέρεται, όπως η φήμη και η εμπορική εύνοια που απολαμβάνουν τα προϊόντα των εφεσειόντων στην τοπική αγορά και διεθνώς, καθώς και οι συνέπειες από τις ενέργειες των εφεσιβλήτων, δεν αποκαλύπτονται. Το κενό δεν πληρώνεται με την πίστη της ομνύουσας για την ορθότητα των αόριστων πληροφοριών της.» Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, αναφέρεται ότι: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Wafers and others

(1976)3 All E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon

(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας: "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relied to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held."» Ήταν υποχρέωση της Ενάγουσας που διατείνεται εμπλοκή της «Leronda» να υποστηρίξει την εκδοχή της. Δεν το έπραξε και η θέση πως η «Leronda» έχει οιαδήποτε σχέση, παραμένει ένας ατεκμηρίωτος ισχυρισμός. Με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση της Εναγόμενης 6 δεν προβάλλεται θετικά ισχυρισμός πως δεν μεταφέρθηκε κάποιο ποσό σε λογαριασμό της «Leronda» από λογαριασμό της «Startex» στην «Ελληνική». Η θέση που προωθείται είναι πιο γενική. Προβάλλεται, ωστόσο, ότι η Εναγόμενη 6 δεν έχει συμμετοχή στην ισχυριζόμενη απάτη και γίνεται άρνηση όλων των ισχυρισμών που την αφορούν. Καταλήγω πως δεν υπάρχουν στοιχεία που να εμπλέκουν την Εναγόμενη 6. Υπενθυμίζω πως η διαπίστωση αφορά στο στάδιο τούτο και για σκοπούς εξέτασης των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και μόνο. Το ζήτημα παραμένει ανοικτό για να αποφασιστεί κατά τη δίκη. Συνεπώς κανένα ενδιάμεσο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί εναντίον της Εναγόμενης 6 και το ήδη εκδοθέν Διάταγμα ημερομηνίας 24.5.2013 καθ΄ όσην έκταση αναφέρεται στην Εναγόμενη 6 ακυρώνεται και παύει να ισχύει. Ο συνδετικός κρίκος της Εναγόμενης 4, της «Πειραιώς» με την υπόθεση ήταν η Εναγόμενη 6. Η αποτυχία σύνδεσης της Εναγόμενης 6, αποσυνδέει και την Εναγόμενη 4 από την υπόθεση. Δεν δικαιολογείται η έκδοση οιουδήποτε ενδιάμεσου διατάγματος ούτε εναντίον της. Ό,τι παραμένει προς εξέταση είναι το εξαιτούμενο Διάταγμα (Γ) που αφορά στην αποκάλυψη πληροφοριών. Πρόκειται για διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal. Αυτού του είδους τα διατάγματα πήραν το όνομα τους από την ομώνυμη θεμελιακή απόφαση Norwich Pharmacal Co and Others v. Commissioners & Custom Excise

(1973)2 All E.R. 943 όπου τέθηκαν οι βασικές αρχές που διέπουν την έκδοσή τους. Αναφέρθηκε από το Λόρδο Reid (σελ. 948) ότι: «. if through no fault of his own a person gets mixed up in the tortious acts of others so as to facilitate their wrongdoing he may incur no personal liability but he comes under a duty to assist the person who has been wronged by giving him full information and disclosing the identity of the wrongdoers. I do not think that it matters whether he became so mixed up by voluntary action on his part or because it was his duty to do what he did. It may be that if this causes him expenses the person seeking the information ought to reimburse him. But justice requires that he should co-operate in righting the wrong if he unwittingly facilitated its perpetration.» Η αρχή της Norwich Pharmacal διατυπώνεται στο σύγγραμμα Commercial Injunctions του S. Gee, 5η έκδ., 2004, σελ. 449 κάτω από τον τίτλο «An order for disclosure of names and addresses and other information»: «It applies whether or not the defendant is a wrongdoer provided that there is evidence that he has become "mixed up" in wrongdoing, or participated or became involved in it. In Norwich Pharmacal Co v. Customs & Excise, the particular information which was ordered to be disclosed was the names and addresses of the persons who were infringing the patent. As stated by Lord Reid in that case, the principle oblige the Customs and Excise Commissioners to give "full information and disclosing the identity of the wrongdoers" to the person who has been wronged. Whether an order is to be made is discretionary. But the jurisdiction to order disclosure is not limited to ordering identification of wrongdoers. Under the principle an order may be made for disclosure of information in which the claimant has a legitimate interest, provided that the contemplated disclosure does not offend against the "mere witness" rule, namely it is not for the purpose of obtaining pre-trial discovery of what a witness would say if called at the trial, whether as a voluntary witness or under a witness summons.» Στην Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd [2005] EWHC 625 (Ch) [2005] 3 All E.R. 511 γίνεται αναφορά στην εξέλιξη του διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal και επιβεβαιώνονται επεξηγηματικά οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν ώστε να παρασχεθεί. Αναφέρεται πως με μεταγενέστερη νομολογία τα Δικαστήρια έχουν επεκτείνει την εφαρμογή της βασικής αρχής. Η δικαιοδοσία δεν περιορίζεται στις περιστάσεις όπου έχει διαπραχθεί ένα αστικό αδίκημα και είναι τώρα διαθέσιμη σε υποθέσεις που αφορούν συμβατικές παραβάσεις. Η δικαιοδοσία δεν περιορίζεται σε υποθέσεις όπου η ταυτότητα του αδικοπραγούντα είναι άγνωστη. Θεραπεία μπορεί να διαταχθεί όπου η ταυτότητα του αδικοπραγούντα είναι γνωστή, αλλά ο απαιτητής ζητεί αποκάλυψη σημαντικών πληροφοριών έτσι ώστε να δυνηθεί να εγείρει την αξίωση του ή όπου ο απαιτητής αναζητεί κομμάτια που λείπουν από την εικόνα της υπόθεσης. Περαιτέρω το τρίτο πρόσωπο από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες, δεν είναι ανάγκη να είναι αθώο τρίτο μέρος. Μπορεί να είναι και ο ίδιος αδικοπραγείς. Αναφέρεται με επιδοκιμασία η αναφορά του Lord Woolf C.J. στην Asworth Hospital Authority v. MGN Ltd [2002] 4 All E.R. 193, [2002] 1 WLR 2033 στην 2049, ότι νέες περιπτώσεις αναπόφευκτα πρόκειται να εγερθούν όπου θα είναι κατάλληλο η δικαιοδοσία έκδοσης διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal να ασκηθεί και όπου η δικαιοδοσία δεν έχει προηγουμένως επεκταθεί. Οι περιορισμοί που εφαρμόζονταν στα πρώτα στάδια εφαρμογής αυτής της δικαιοδοσίας δεν πρέπει να επιτραπεί να εξασθενήσουν τη χρήση της τώρα που έχει καταστεί μια ώριμη και πολύτιμη θεραπεία. Στην Aoot Kalmneft v. Denton Wild Sapte [2002] 1 Lloyd's Rep. 417 αναφέρθηκε πως η αρχή της Norwich Pharmacal δεν περιορίζεται στην αποκάλυψη της ταυτότητας αγνώστου αδικοπραγούντα αλλά επεκτείνεται σε πληροφορίες που αποκαλύπτουν ότι αυτός έχει διαπράξει το αδίκημα. Τα αποσπάσματα που ακολουθούν καταδεικνύουν την προσέγγιση που θα πρέπει να έχουν τα Δικαστήρια: «. The information held by [the respondent] may not conclusively reveal an alternative defendant to [one of the alleged wrongdoers] nor conclusively disclose who received any part of the prepayment moneys, but I am satisfied that there is a sufficient prospect that the information they hold will assist [the applicant] in its search for wrongdoers and the funds paid away . to justify making the orders sought. .................................. The potential advantages to [the applicant] of seeing this part of the jigsaw and the potential disadvantages of it being denied a sight of that part outweigh, in my view, any detriment to [the respondent].» Καταλήγει η Mitsui πως: «The three conditions to be satisfied for the court to exercise the power to order Norwich Pharmacal relief are: (i) a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (ii) there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and (iii) the person against whom the order is sought must: (a) be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (b) be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued.» Είναι ευρέως νομολογημένο ότι τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal αποτελούν μια δραστική και εξαιρετική θεραπεία που ασκείται μόνο όταν κρίνεται ότι το μέτρο είναι αναγκαίο για τη δίκαιη έκβαση (βλ. TBP (Cyprus) Ltd v. Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας

(2001)1 Α.Α.Δ. 253). Η φύση και η δραστικότητα τέτοιων διαταγμάτων επιβάλλει στο Δικαστήριο μια πιο αυστηρή προσέγγιση για να καταλήξει αν θα εγκρίνει το αίτημα ή όχι. Οι δικηγόροι της Εναγόμενης 3 αναφέρουν πως η Ενάγουσα δεν εξήγησε γιατί δεν ζητήθηκαν στοιχεία από την Ουκρανική αστυνομία ή από άλλες δικαιοδοσίες. Επισημαίνουν πως με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν προβάλλεται ότι οι σχετικές πληροφορίες δεν μπορούν να ληφθούν από εκεί ή αλλού, ώστε να ικανοποιείται η προϋπόθεση της αναγκαιότητας έκδοσης διατάγματος στην Κύπρο εναντίον αθώου μέρους και μάλιστα εναντίον τράπεζας. Αναφέρονται στην Mitsui και ειδικά στη δεύτερη προϋπόθεση για την ανάγκη παροχής των πληροφοριών και της δυνατότητας εξασφάλισης τους από αλλού. Μνημονεύουν εκτενή απασπάσματα από τη Mitsui όπως και την R (on the application of Omar) v. Secretary of State for Foreign & Commonwealth Affairs

(2012)EWHC 1737 (Admin). Το εξαιτούμενο διάταγμα αποκάλυψης καλύπτει ευρύ φάσμα, όμως καθ΄ όσον αφορά την «Ελληνική» οι πληροφορίες που μπορεί να κατέχει συναρτούνται με τη σχέση της με τις εμπλεκόμενες εταιρείες και τον ρόλο της στις σχετικές μεταφορές χρημάτων. Η «Startex» διαφάνηκε πως είναι πελάτης της «Ελληνικής» όπου διατηρεί λογαριασμό. Είναι η υπόθεση της Ενάγουσας, που για σκοπούς του άρθρου 32 ικανοποίησε το Δικαστήριο, πως ο λογαριασμός της «Startex» στην «Ελληνική» ήταν η οδός φυγάδευσης του προϊόντος της απάτης της «Solution» εναντίον της. Η «Ελληνική» είναι το κατάλληλο πρόσωπο, και το μόνο πέραν αυτών που διέπραξαν την ισχυριζόμενη απάτη, που κατέχει τις πληροφορίες που η Ενάγουσα χρειάζεται. Η «Κύπρου» έχει και αποκάλυψε, σε άλλη αγωγή, τις μεταφορές από την ίδια στην «Ελληνική». Δεν έχει και δεν θα μπορούσε να έχει στοιχεία για τον πελάτη της «Ελληνικής», την «Startex». Αυτά τα στοιχεία κατέχει η «Ελληνική». Το ίδιο ισχύει και για την περαιτέρω μετακίνηση ποσών από το λογαριασμό της «Startex». Εφόσον δεν είναι γνωστό προς ποιες κατευθύνσεις μετακινήθηκαν χρήματα μόνο η «Ελληνική» μπορεί να πληροφορήσει πού τα απέστειλε ώστε να ολοκληρωθεί ή έστω συμπληρωθεί περαιτέρω η εικόνα και να διαφανεί η τυχόν εμπλοκή τρίτων που έλαβαν τα χρήματα στους λογαριασμούς τους. Είναι συνεπώς αναγκαίο η «Ελληνική» να δώσει τις σχετικές πληροφορίες οι οποίες δεν μπορούν να εξασφαλιστούν από αλλού. Τα ίδια ισχύουν για την πτυχή που αφορά την «Solution» και τις μεταφορές από το λογαριασμό της στην «Κύπρου» προς το λογαριασμό της «Startex» στην «Ελληνική». Είναι προς το δημόσιο συμφέρον να υποβοηθείται ο διάδικος ο οποίος έχει θυματοποιηθεί από τα πρόσωπα που, έστω και αθώα, ενεπλάκησαν στην εναντίον του παρανομία. Εξυπηρετείται, στην προκειμένη περίπτωση, το δημόσιο συμφέρον με την αποκάλυψη από τις δύο τράπεζες των οποίων η λειτουργία και υπηρεσίες χρησιμοποιήθηκαν για την διοχέτευση και φυγάδευση των χρημάτων που παράνομα αποσπάστηκαν από την Ενάγουσα και άρετε συνεπώς το τραπεζικό απόρρητο που τις δεσμεύει (άρθρο 29

(1)και

(2)(η) του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου). Έχοντας υπόψη τη φύση των διαταγμάτων αποκάλυψης και τους σκοπούς που εξυπηρετούν, η απουσία των Εναγομένων 1 και 5 από τη διαδικασία της Αίτησης, μετά την απόρριψη της εναντίον τους, δεν συνιστά εμπόδιο στην έκδοση των αναγκαίων διαταγμάτων έστω και αν ζητείται η αποκάλυψη στοιχείων που τις αφορούν. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση εναντίον της Εναγόμενης 6 απορρίπτεται και το εκδοθέν Διάταγμα (Α) εναντίον της ακυρώνεται και παύει να ισχύει (έχει ήδη ακυρωθεί και παύσει να ισχύει εναντίον των υπολοίπων Εναγομένων που αφορούσε, των Εναγομένων 1 και 5 την 11.10.2013). Επιδικάζονται έξοδα της Αίτησης υπέρ της Εναγόμενης 6 και εναντίον της Ενάγουσας όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στη βάση της παραγράφου (Γ) της Αίτησης εκδίδεται διάταγμα διατάττον την Εναγόμενη 2, όπως εντός 7 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του, προβεί σε ένορκη δήλωση αποκάλυψης, την οποία να καταθέσει στο Δικαστήριο και να παραδώσει αντίγραφο στους δικηγόρους της Ενάγουσας, αποκαλύπτοντας και επισυνάπτοντας αντίγραφα όλων των εγγράφων που έχει στην κατοχή, έλεγχο ή εξουσία της, περιλαμβανομένων εγγράφων που είναι στην κατοχή, έλεγχο ή εξουσία υπαλλήλων της τα οποία σχετίζονται με την Εναγόμενη 1 περιλαμβανομένων, άνευ περιορισμού: (

1. i)Όλων των εγγράφων που δείχνουν το πραγματικό ιδιοκτησιακό καθεστώς της Εναγόμενης 1, τους πραγματικούς ιδιοκτήτες και/ή τελικούς δικαιούχους (ultimate beneficial owners) αυτής, τα πλήρη στοιχεία ταυτότητας των εν λόγω τελικών δικαιούχων, τις διευθύνσεις τους και τα στοιχεία επικοινωνίας τους όπως και τυχόν σχετικά έγγραφα καταπιστεύματος (trust deeds). (
2. ii)Όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Εναγόμενης 1. (iii) Όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς των προσώπων που είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες και/ή οι τελικοί δικαιούχοι (ultimate beneficial owners) της Εναγόμενης 1. (
3. iv)Όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς εταιρειών που έχουν τους ίδιους πραγματικούς ιδιοκτήτες και/ή τελικούς δικαιούχους (ultimate beneficial owners) με την Εναγόμενη 1. (
4. v)Όλες τις συναλλαγές που έγιναν στους πιο πάνω λογαριασμούς από 1.2.2013 και μετά. Περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα διατάττον την Εναγόμενη 3, όπως εντός 7 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του, προβεί σε ένορκη δήλωση αποκάλυψης, την οποία να καταθέσει στο Δικαστήριο και να παραδώσει αντίγραφο στους δικηγόρους της Ενάγουσας, αποκαλύπτοντας και επισυνάπτοντας αντίγραφα όλων των εγγράφων που έχει στην κατοχή, έλεγχο ή εξουσία της, περιλαμβανομένων εγγράφων που είναι στην κατοχή, έλεγχο ή εξουσία υπαλλήλων της τα οποία σχετίζονται με την Εναγόμενη 5 περιλαμβανομένων, άνευ περιορισμού: (
5. i)Όλων των εγγράφων που δείχνουν το πραγματικό ιδιοκτησιακό καθεστώς της Εναγόμενης 5, τους πραγματικούς ιδιοκτήτες και/ή τελικούς δικαιούχους (ultimate beneficial owners) αυτής, τα πλήρη στοιχεία ταυτότητας των εν λόγω τελικών δικαιούχων, τις διευθύνσεις τους και τα στοιχεία επικοινωνίας τους όπως και τυχόν σχετικά έγγραφα καταπιστεύματος (trust deeds). (
6. ii)Όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Εναγόμενης 5. (iii) Όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς των προσώπων που είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες και/ή οι τελικοί δικαιούχοι (ultimate beneficial owners) της Εναγόμενης 5. (
7. iv)Όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς εταιρειών που έχουν τους ίδιους πραγματικούς ιδιοκτήτες και/ή τελικούς δικαιούχους (ultimate beneficial owners) με την Εναγόμενη 5. (
8. v)Όλες τις συναλλαγές που έγιναν στους πιο πάνω λογαριασμούς από 1.2.2013 και μετά. Η Ενάγουσα θα δικαιούται να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες που θα αποκαλυφθούν μόνο για σκοπούς της παρούσας αγωγής, ενώ δεν θα δικαιούται να αποκαλύψει αυτές σε τρίτα πρόσωπα εκτός του πλαισίου προώθησης της παρούσας αγωγής, εκτός κι αν εξασφαλίσει προηγουμένως την άδεια του Δικαστηρίου. Οι Εναγόμενες 2 και 3 Τράπεζες, δεσμευμένες με το τραπεζικό απόρρητο, ήταν σωστές στο να αναζητήσουν δικαστική απόφαση προτού αποκαλύψουν οτιδήποτε στην Ενάγουσα. Ως εκ τούτου, δικαιούνται στα έξοδα τους. Κατά συνέπεια επιδικάζονται έξοδα της Αίτησης υπέρ των Εναγομένων 2 και 3 και εναντίον της Ενάγουσας όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αυτές θα δικαιούνται σε ξεχωριστό σετ εξόδων η κάθε μία (βλ. Norwich Pharmacal, σελ. 449
9. h)(Υπ.) ................ Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο