Vera Litvinyuk ν. Hawaii Hotels Limited (Hawaii Grand Hotel & Resort), Αρ. Αγωγής: 5382/07, 29/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A375 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 5382/07 Μεταξύ: Vera Litvinyuk, από την Ρωσσία Ενάγουσας και Hawaii Hotels Public Ltd (Hawaii Grand Hotel & Resort) Εναγόμενων και Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ Τριτοδιάδικων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.6.12 Vera Litvinyuk, από την Ρωσσία Ενάγουσας και Hawaii Hotels Limited (Hawaii Grand Hotel & Resort) Εναγόμενων και Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ Τριτοδιάδικων ........................... Ημερομηνία: 29.11.13 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Χριστοφόρου για κκ Πελαγία, Χριστοδούλου, Βράχα & Σία (για να ακούσει την απόφαση ο κ. Α. Παντέχης) Για την Εναγόμενη εταιρεία: κ. Α. Μυλωνάς για κκ Τσαγκαρίδης & Τσαγκαρίδης (για να ακούσει την απόφαση η κα Ε. Κίτρου) ---------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνει από την Εναγόμενη εταιρεία, από τώρα και στο εξής «η Εναγόμενη», γενικές αποζημιώσεις για ψυχική οδύνη και ταλαιπωρία καθώς και το ποσό των Λ.Κ. 14.572,43 σεντ ως ειδικές αποζημιώσεις για ζημίες που υπέστη εξ' αιτίας της «παράνομης και/ή αμελούς συμπεριφοράς και/ή παράβασης καθηκόντων» της Εναγόμενης και/ή των υπαλλήλων της για τους οποίους φέρει εκ προστήσεως ευθύνη και/ή παράβασης σύμβασης. Επιπλέον αξιώνει δικηγορικά έξοδα, νόμιμο τόκο και ΦΠΑ. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η απαίτηση της Ενάγουσας προκύπτει από το ότι αυτή ενώ μετά τον έλεγχο εξόδου της από το ξενοδοχείο με το όνομα Hawaii Grand Hotel & Resort, από τώρα και στο εξής «το ξενοδοχείο», γνωστό στα Αγγλικά ως check out, εμπιστεύθηκε την ταξιδιωτική της βαλίτσα στο προσωπικό του ξενοδοχείου για φύλαξη μέχρι την στιγμή που θα αναχωρούσε από το ξενοδοχείο για το αεροδρόμιο το ξενοδοχείο απώλεσε την εν λόγω βαλίτσα. Το ξενοδοχείο ανήκει στην Εναγόμενη. Βρίσκεται στην Λεμεσό και λειτουργεί ως ξενοδοχείο πολυτελείας πέντε αστέρων (παράγραφος 2 της Έκθεσης Απαίτησης). Η Ενάγουσα έφθασε στο ξενοδοχείο στις 19.6.07 όπου και θα διέμεινε μέχρι τις 29.6.07 (παράγραφος 3 της Έκθεσης Απαίτησης). Αναχωρούσε δε από την Κύπρο με προγραμματισμένη πτήση στις 29.6.07 το απόγευμα. Κατά την ημέρα της αναχώρησής της από την Κύπρο η Ενάγουσα ζήτησε όπως της δοθεί παράταση χρόνου παράδοσης του δωματίου της και, συγκεκριμένα, μετά τις 12 η ώρα το μεσημέρι που ήταν η ώρα κατά την οποία έπρεπε να το παραδώσει. Οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου την ενημέρωσαν ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό. Τότε, η Ενάγουσα ζήτησε να της παραχωρήσουν χώρο στο χρηματοκιβώτιο του ξενοδοχείου όπου και τα πράγματά της θα μπορούσαν να φυλαχθούν με ασφάλεια μέχρι την αναχώρησή της απο το ξενοδοχείο αφού προηγουμένως είχε ενημερώσει το ξενοδοχείο ότι η βαλίτσα της περιείχε αντικείμενα αξίας. Και πάλι οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου της είπαν ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό. Της είπαν, όμως, ότι θα μπορούσαν να τοποθετήσουν την βαλίτσα της σε ειδικό χώρο όπου φυλάσσονταν οι αποσκευές και ότι η βαλίτσα της θα ήταν εκεί ασφαλής μέχρι την αναχώρησή της. Μετά από τις πιο πάνω διαβεβαιώσεις των υπευθύνων η Ενάγουσα συγκατατέθηκε όπως η βαλίτσα της τοποθετηθεί στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Όταν η Ενάγουσα ζήτησε να παραλάβει την βαλίτσα της οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου δεν μπορούσαν να την βρουν και την ενημέρωσαν ότι η βαλίτσα της είχε απωλεσθεί. Για την απώλεια της βαλίτσας της η Ενάγουσα προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία. Επειδή στην βαλίτσα της βρίσκονταν όλα της τα ταξιδιωτικά έγγραφα η Ενάγουσα αναγκάσθηκε να προχωρήσει σε διαδικασία έκδοσης νέων εγγράφων προκειμένου να μπορέσει να ταξιδέψει. Συνεπεία των πιο πάνω ακύρωσε το ταξίδι της επιστροφής της και παρέμεινε αναγκαστικά στην Κύπρο μέχρι τις 9.7.07 αφήνοντας πίσω σοβαρές δουλειές που είχε στην χώρα της. Ως εκ τούτου αναγκάσθηκε να πληρώσει άλλο εισιτήριο για να επιστρέψει στην χώρα της ενώ στις 4.7.07 και εξ' αιτίας της συμπεριφοράς των υπαλλήλων του ξενοδοχείου αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει το ξενοδοχείο και να διαμείνει σε άλλο ξενοδοχείο ονόματι St Raphael μέχρι τις 9.7.
- Το ξενοδοχείο δε της έκανε και μεγαλύτερη χρέωση και συγκεκριμένα για την περίοδο από 29.6.07 μέχρι και 6.7.
- Με την αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει ως ειδικές ζημίες το συνολικό ποσό των Λ.Κ.14.572,43 σεντ. Αυτό αποτελείται από την αξία των αντικειμένων που απώλεσε ένεκα της απώλειας της βαλίτσας της και η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των Λ.Κ.13.599,00 σεντ καθώς και τα ακόλουθα κονδύλια: (α) λογαριασμός ξενοδοχείου St Raphael για την περίοδο από 4.7.07 μέχρι 9.7.07 ύψους Λ.Κ.628,48 σεντ, (β) περαιτέρω χρέωση από το ξενοδοχείο ύψους Λ.Κ.227,45 σεντ και (γ) αγορά εισιτηρίου (one way) με την Eurocypria για Αγία Πετρούπολη ύψους Λ.Κ.117,50 σεντ. Αξιώνει, επίσης, γενικές αποζημιώσεις για ταλαιπωρία και ψυχική οδύνη. Σύμφωνα, επίσης, με την τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησής της εντός της βαλίτσας της η Ενάγουσα είχε και φάρμακα τα οποία δεν μπορούσε να προμηθευτεί από την Κύπρο. Παρά τις επιστολές των δικηγόρων της Ενάγουσας ημερομηνίας 4.7.07 και 19.7.07 η Εναγόμενη αρνήθηκε και/ή αμέλησε να προβεί σε οποιαδήποτε αποζημίωση της Ενάγουσας και/ή προσπάθησε τεχνηέντως να αποποιηθεί των ευθυνών της. Βασίζει δε την απαίτησή της σε παράβαση σύμβασης καθώς και σε αμέλεια και παράβαση καθήκοντος της Εναγόμενης και/ή των υπαλλήλων της για τους οποίους η Εναγόμενη έχει εκ προστήσεως ευθύνη. Ειδικότερα, σε παράλειψη λήψης όλων των απαραίτητων και/ή ενδεικνυόμενων μέτρων για την ασφαλή φύλαξη της βαλίτσας της παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις και προς αποφυγή παντός ενδεχόμενου απώλειας περιουσίας πελάτη. Σημειώνεται ευθύς εξ' αρχής ότι αναφορικά με τον δικογραφημένο ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι το ξενοδοχείο την χρέωσε για την περίοδο από 29.6.07 μέχρι και 6.7.07 θα πρέπει να λεχθεί ότι η τελευταία ημερομηνία μάλλον αποδίδεται σε τυπογραφικό λάθος αφού σύμφωνα με άλλο δικογραφημένο της ισχυρισμό ο οποίος εκτίθεται στην ίδια παράγραφο (παράγραφο 9 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης) η Ενάγουσα εγκατέλειψε το ξενοδοχείο στις 4.7.07 και κατέφυγε στο ξενοδοχείο St Raphael όπου και διέμεινε μέχρι τις 9.7.
- Ό,τι δε με ενάργεια προκύπτει και από το τιμολόγιο που εκδόθηκε από το ξενοδοχείο St Raphael και που η Ενάγουσα κατέθεσε - Τεκμήριο 6 - αλλά και την μαρτυρία της ίδιας της Ενάγουσας είναι ότι από τις 4.7.07 μέχρι και τις 8.7.07 αυτή διέμεινε στο εν λόγω ξενοδοχείο. Επίσης, το τιμολόγιο που εκδόθηκε από το ξενοδοχείο και που η Ενάγουσα κατέθεσε ως τεκμήριο - Τεκμήριο 5 - αφορά σε χρέωση για την περίοδο από 29.6.07 μέχρι 4.7.07 και όχι σε χρέωση μέχρι 6.7.
- Το εν λόγω τιμολόγιο εκδόθηκε για το ποσό των Λ.Κ.227,45 σεντ που είναι και το ποσό το οποίο η Ενάγουσα αξιώνει με την παράγραφο 11 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησής της υπό τον τίτλο «Άλλα έξοδα στα οποία υπεβλήθει ένεκα της προκληθήσας κατάστασης:». Με την Υπεράσπισή της η Εναγόμενη αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας εκτός από αυτούς που είναι παραδεκτοί με την Υπεράσπιση. Παραδεκτοί είναι, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθοι ισχυρισμοί από την Έκθεση Απαίτησης: ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η Ενάγουσα βρισκόταν στην Λεμεσό (παράγραφος 1 της Έκθεσης Απαίτησης) οι ισχυρισμοί που εκτίθενται στις παραγράφους 2 και 3 της Έκθεσης Απαίτησης και που πιο πάνω αναφέρθηκαν ότι η Ενάγουσα όφειλε να παραδώσει το δωμάτιό της μέχρι η ώρα 12:00 το μεσημέρι της 29.6.07 (παράγραφος 4 της Έκθεσης Απαίτησης) ότι η Ενάγουσα στις 29.6.07 ζήτησε να της δοθεί παράταση παράδοσης του δωματίου της και το ξενοδοχείο αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημά της λέγοντάς της ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό (παράγραφος 4 της Έκθεσης Απαίτησης) η παράγραφος 6 της Έκθεσης Απαίτησης. Σύμφωνα με την εν λόγω παράγραφο όταν η Ενάγουσα ζήτησε να παραλάβει την βαλίτσα της οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου δεν μπορούσαν να την βρουν και την ενημέρωσαν ότι η βαλίτσα της είχε απωλεσθεί. Σημειώνεται ότι καμία αναφορά δεν υπάρχει στην Υπεράσπιση αναφορικά με την πιο πάνω παράγραφο, είτε υπό μορφή άρνησης, είτε υπό μορφή παραδοχής. Τούτο σύμφωνα με τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων εκλαμβάνεται ως παραδοχή η απώλεια της βαλίτσας της Ενάγουσας σύμφωνα με ό,τι εύλογα προκύπτει από την αμέσως προηγούμενη παράγραφο ότι η Ενάγουσα εγκατέλειψε το ξενοδοχείο στις 4.7.07 (παράγραφος 9 της Έκθεσης Απαίτησης). Αποτελούν ισχυρισμοί της Εναγόμενης τα ακόλουθα: η συμβατική σχέση μεταξύ Εναγόμενης ως ξενοδόχου και Ενάγουσας ως πελάτη είχε λήξει στις 12:00 η ώρα το μεσημέρι της 29.6.07 και έτσι η Εναγόμενη δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να επιτρέψει στην Ενάγουσα να παραμείνει στο δωμάτιο όπου διέμενε και/ή να της παρέχει οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία η Ενάγουσα ουδέποτε ενημέρωσε την Εναγόμενη για το περιεχόμενο της βαλίτσας της ή για το ότι σε αυτήν περιέχονταν αντικείμενα αξίας. Ούτε και ζήτησε να της παραχωρηθεί χώρος εντός του χρηματοκιβωτίου του ξενοδοχείου. Συν τοις άλλοις, η πιο πάνω υπηρεσία δεν ήταν διαθέσιμη για την Ενάγουσα αφού αυτή είναι διαθέσιμη μόνο για τους ένοικους του ξενοδοχείου. Η Ενάγουσα, όμως, από τις 12 η ώρα το μεσημέρι της 29.6.07 είχε παύσει να είναι ένοικος του ξενοδοχείου η Εναγόμενη ουδέποτε έδωσε οποιαδήποτε διαβεβαίωση στην Ενάγουσα ότι η βαλίτσα της θα ήταν ασφαλής μέχρι την αποχώρησή της ή ότι θα φυλασσόταν. Αντιθέτως, της εξηγήθηκε ότι η βαλίτσα θα παρέμενε στον χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου υπό την ευθύνη της μόλις εξακριβώθηκε η απώλεια της βαλίτσας της Ενάγουσας το ξενοδοχείο ενημέρωσε την τελευταία ότι θα διεξήγαγε έρευνα προς εντοπισμό της, πράγμα για το οποίο κατέβαλε πολλές προσπάθειες χωρίς, όμως, αποτέλεσμα όταν η Εναγόμενη πληροφορήθηκε από την Ενάγουσα ότι είχαν απωλεσθεί τα ταξιδιωτικά έγγραφα της τελευταίας επικοινώνησε με την Πρεσβεία της χώρας της Ενάγουσας και μεσολάβησε όπως εκδοθούν νέα ταξιδιωτικά έγγραφα για την Ενάγουσα το συντομότερο δυνατό. Έθεσε, επίσης, στην διάθεση της Ενάγουσας αυτοκίνητο με το οποίο η Ενάγουσα πηγαινοερχόταν στην Πρεσβεία στην Λευκωσία με έξοδα της Εναγόμενης προς τον σκοπό έκδοσης νέων ταξιδιωτικών εγγράφων η Εναγόμενη με δικά της έξοδα αγόρασε αεροπορικό εισιτήριο ώστε η Ενάγουσα να μεταβεί στην Αγία Πετρούπολη στις 9.7.07 το οποίο και ακύρωσε όταν η Ενάγουσα στις 4.7.07 εξαφανίσθηκε και έφυγε απροειδοποίητα από το ξενοδοχείο η Εναγόμενη έθεσε στην διάθεση της Ενάγουσας δωμάτιο στο οποίο αυτή θα παρέμενε δωρεάν μέχρι την αναχώρησή της και, επίσης, της παρασχέθηκε δωρεάν σίτηση στο ξενοδοχείο. Επιπλέον, η Εναγόμενη έδωσε στην Ενάγουσα χρήματα σε μετρητά ώστε η τελευταία να προμηθευτεί φάρμακα και άλλα προσωπικά είδη. Μέχρι τις 4.7.07 που η Ενάγουσα διέμενε στο ξενοδοχείο αυτή έκανε χρήση των πιο πάνω παραχωρήσεων η Εναγόμενη δεν προέβη σε περαιτέρω χρέωση της Ενάγουσας για την περίοδο από 29.6.07 μέχρι και 6.7.07 η Εναγόμενη δεν είχε καθήκον επιμέλειας προς την Ενάγουσα αφού η σύμβαση ενοικίασης διαμονής και υπηρεσιών ξενοδοχείου είχε λήξει κατά τον χρόνο της παράδοσης της βαλίτσας της. Επιπλέον, η ζημία που υπέστη η Ενάγουσα οφείλεται σε δική της αμέλεια η αμέλεια της Ενάγουσας συνίσταται στο ότι αυτή παρέλειψε να κρατήσει το περιεχόμενο της βαλίτσας της στο άτομό της, προδήλως, εννοείται μαζί της και/ή να ζητήσει όπως τα αντικείμενα που περιέχονταν εντός της απωλεσθείσας βαλίτσας της τοποθετηθούν εντός του χρηματοκιβωτίου του ξενοδοχείου. Το ξενοδοχείο ουδέποτε ανέλαβε οποιαδήποτε ευθύνη και δεν έκανε οποιαδήποτε παράσταση για την ασφάλεια του χώρου όπου φύλαξε την βαλίτσα της Ενάγουσας. Μάλιστα, η Ενάγουσα είχε διαπιστώσει ότι ο χώρος δεν φρουρείτο. Επίσης, η Εναγόμενη παρέλειψε να πληροφορήσει την Εναγόμενη για το ότι η βαλίτσα της περιείχε αντικείμενα αξίας οι ζημιές της Ενάγουσας είναι υπερβολικές η Εναγόμενη αρνείται τα κονδύλια συνολικού ύψους Λ.Κ.973,43 σεντ που εκτίθενται στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισής της υπό παράγραφο «Άλλα έξοδα στα οποία υπεβλήθει ένεκα της προκληθήσας κατάστασης» και ισχυρίζεται ότι αποχωρώντας η Ενάγουσα από το ξενοδοχείο στο οποίο της είχε παραχωρηθεί δωρεάν δωμάτιο μέχρι τις 9.7.07 και καταφεύγοντας σε άλλο ξενοδοχείο απέτυχε να περιορίσει την ζημιά της και προέβη σε έξοδα στα οποία δεν ήταν αναγκασμένη να προβεί λόγω της απώλειας της βαλίτσας της. Επίσης, η Ενάγουσα κανένα επιπλέον ποσό δεν πλήρωσε στο ξενοδοχείο και δεν επωφελήθηκε από το εισιτήριο το οποίο η Εναγόμενη είχε θέσει στην διάθεσή της. Υπό το φως των πιο πάνω η Εναγόμενη απαιτεί όπως η αγωγή απορριφθεί με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας. Με την Απάντησή της η Ενάγουσα απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης στο μέτρο που αυτοί αντιβαίνουν τους ισχυρισμούς της όπως αυτοί εκτίθενται στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησής της. Ειδικότερα, αρνείται ότι η ίδια υπήρξε αμελής ως προς την περιουσία της «καθότι έλαβε όλες τις επιβεβαιώσεις από τους εναγομένους, ένα σοβαρό και γνωστό ξενοδοχείο, ότι οι αποσκευές της και το περιεχόμενό τους θα ήταν ασφαλή μέχρι την παραλαβή τους από αυτήν». Διαδικασία τριτοδιάδικου την οποία ήγειρε η Εναγόμενη εναντίον των Γενικών Ασφαλειών Κύπρου διακόπηκε άνευ βλάβης μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας και συγκεκριμένα στις 12.11.
- Για την πλευρά της Ενάγουσας κατέθεσε η ίδια η Ενάγουσα, ενώ για την πλευρά της Εναγόμενης ο Θεοχάρης Θεοχάρους, διευθύνων σύμβουλος και μέτοχος της Εναγόμενης. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή και τους δύο μάρτυρες ενόσω έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική τοιαύτη κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η Ενάγουσα κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενό της γραπτή της δήλωση συνταγμένη στην μητρική της γλώσσα - Τεκμήριο Α - ως μέρος της κυρίως εξέτασής της σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Μετάφρασή της στα Ελληνικά κατατέθηκε, επίσης, και σημειώθηκε ως Τεκμήριο Β. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η Ενάγουσα έδωσε περαιτέρω μαρτυρία διά ζώσης και κατέθεσε αριθμό εγγράφων τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως τεκμήρια. Μετά το πέρας της κυρίως εξέτασής της αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης. Η Ενάγουσα μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της τέθηκαν μου ενέπνευσε την πεποίθηση ότι ήταν ειλικρινής. Στα ουσιώδη ζητήματα η μαρτυρία της ήταν θετική, σταθερή και δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Απαντούσε με φυσικότητα και αυθορμητισμό και χωρίς να δίνει χρόνο στον εαυτό της να υπολογίζει τις απαντήσεις της. Κάποιες δε αντιφάσεις στην μαρτυρία της καθώς και κάποιες αναντιστοιχίες μεταξύ της μαρτυρίας της και των δικογραφημένων ισχυρισμών της είναι επουσιώδεις και δεν δημιουργούν ρήγμα στην υπόθεση. Ευθύς εξ' αρχής κρίνω σκόπιμο να σημειώσω τα ακόλουθα. Πρώτο, πριν την κατάθεση της γραπτής της δήλωσης στην μητρική της γλώσσα - Τεκμήριο Α - η Ενάγουσα προέβη ενώπιον του Δικαστηρίου σε δύο χειρόγραφες σε αυτή διορθώσεις, μια στην παράγραφο 3 και μια στην παράγραφο
- Για τις διορθώσεις αυτές η Ενάγουσα ρωτήθηκε κατά την κυρίως εξέτασή της και διευκρίνισε τα ακόλουθα: στην παράγραφο 3 του Τεκμηρίου Β λανθασμένα αναφέρεται ότι τον Ιούνιο του 2007 είχε έρθει στην Κύπρο για επαγγελματικούς λόγους. Η αλήθεια είναι ότι στην Κύπρο είχε έρθει τόσο για επαγγελματικούς λόγους, ήτοι για επαγγελματικές συναντήσεις, όσο και για διακοπές. Αναφορικά με την παράγραφο 19 ανέφερε ότι λανθασμένα αναφέρεται στο Τεκμήριο Β ότι πτήση για την Αγία Πετρούπολη στις 9.7.07 της είχε εξασφαλίσει ο διευθυντής του ξενοδοχείου, κύριος Χρίστος Αριστείδου. Η αλήθεια είναι ότι το εισιτήριο για το πιο πάνω ταξίδι το είχε κλείσει μια κυρία ονόματι Ειρήνα την οποία η Ενάγουσα γνώρισε στο ξενοδοχείο. Δεύτερο, κατά την κυρίως εξέταση διευκρινίσθηκε, επίσης, από την Ενάγουσα ότι αντίγραφο της αναφοράς του ξενοδοχείου για τις απωλεσθείσες αποσκευές της, την ετοιμασία της οποίας είχε ζητήσει από το ξενοδοχείο και για την οποία κάνει αναφορά στην παράγραφο 12 του Τεκμηρίου Β, της δόθηκε σε αντίθεση με τον ισχυρισμό της που εκτίθεται στην πιο πάνω παράγραφο και σύμφωνα με τον οποίο αν και το ξενοδοχείο είχε ετοιμάσει την εν λόγω αναφορά αντίγραφό της δεν της είχε δοθεί. Η Ενάγουσα είχε στην κατοχή της το πρωτότυπο έγγραφο το οποίο κατέθεσε χωρίς ένσταση από την πλευρά της Εναγόμενης και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Αυτό φέρει τίτλο «Report for Lost Property» και είναι ημερομηνίας 29.6.
- Υπογράφεται από τον Παύλο Ιωάννου, Front Office Manager του ξενοδοχείου. Τρίτο, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η Ενάγουσα κατέθεσε, επίσης, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα έγγραφα χωρίς ένσταση από την πλευρά της Εναγόμενης: βεβαίωση από την Κυπριακή Αστυνομία ημερομηνίας 3.7.07 σύμφωνα με την οποία η Ενάγουσα δήλωσε στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας ότι στις 29.6.07 απώλεσε το Ρώσικό της διαβατήριο - Τεκμήριο
- Διευκρίνισε δε ότι το πρωτότυπο βρίσκεται στο Προξενικό Τμήμα της Ρωσικής Πρεσβείας στην Κύπρο. Η εν λόγω βεβαίωση είναι η δήλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 19 της γραπτής δήλωσης της Ενάγουσας - Τεκμήριο Β - την οποία η Ενάγουσα εξασφάλισε σύμφωνα με την μαρτυρία της αφότου πληροφορήθηκε από την Ρωσική Πρεσβεία κατά την δεύτερη της επίσκεψη σε αυτήν ότι τα όσα της είχαν αναφερθεί από την Λαρίσα Στεπάνοβα και τα οποία η τελευταία είχε πληροφορηθεί από την Ρωσική Πρεσβεία κατά την πρώτη τους επίσκεψη ως αναγκαία για την έκδοση νέων ταξιδιωτικών εγγράφων για την Ενάγουσα ήταν λανθασμένα. Σύμφωνα με την Ενάγουσα ο υπεύθυνος της Πρεσβείας της χώρας της κατά την δεύτερη της επίσκεψη στην Πρεσβεία την πληροφόρησε ότι ό,τι χρειαζόταν για την έκδοση νέων ταξιδιωτικών εγγράφων ήταν (α) αντίγραφο διαβατηρίου και (β) δήλωση από την Αστυνομία για την διεκδίκηση απωλεσθέντος διαβατηρίου. Το εν λόγω τεκμήριο είναι η δήλωση από την Αστυνομία που αναφέρεται στην παράγραφο (β) ανωτέρω και σε αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ο αριθμός 526/07 ως ο αριθμός καταχώρησης της καταγγελίας της Ενάγουσας στο Βιβλίο Απωλεσθείσας και Ευρεθείσας Περιουσίας της Αστυνομίας (Lost and Found Property Book) και στον οποίο γίνεται αναφορά στην γραπτή δήλωση της Ενάγουσας - Τεκμήριο Β φωτοαντίγραφο βεβαίωσης επιστροφής της Ενάγουσας στην Ρωσική Ομοσπονδία ημερομηνίας 4.7.07 προς αντικατάσταση του απωλεσθέντος διαβατηρίου της εκδοθέν από την Ρωσική Πρεσβεία με ισχύ μέχρι τις 13.7.07 - Τεκμήριο
- Με το εν λόγω τεκμήριο πιστοποιείται ότι η Ενάγουσα γεννήθηκε στο Λένινγκραντ στις 16.1.1952, είναι υπήκοος της Ρωσικής Ομοσπονδίας και ότι επίκειτο η επιστροφή της στην Ρώσικη Ομοσπονδία. Στο κάτω μέρος του εγγράφου αριστερά υπάρχει φωτογραφία της Ενάγουσας. Διευκρίνισε ότι το πρωτότυπο το παρουσίασε στις Τελωνειακές Αρχές της Ρωσίας με την άφιξη της στην εκεί χώρα και, ακολούθως, στις αρμόδιες αρχές μαζί με άλλα έγγραφα για να της εκδοθεί νέο διαβατήριο. Πρόκειται για το έγγραφο που αναφέρεται στην παράγραφο (α) της προηγούμενης παραγράφου, το οποίο, σύμφωνα με τον υπεύθυνο της Πρεσβείας, ήταν αναγκαίο για την έκδοση νέων ταξιδιωτικών εγγράφων για την Ενάγουσα φωτοαντίγραφο ηλεκτρονικού εισιτηρίου για την επιστροφή της Ενάγουσας στην πατρίδα της - Τεκμήριο 4 φωτοαντίγραφο τιμολογίου εκδοθέν από το ξενοδοχείο για την περίοδο από τις 29.6.07 μέχρι την 4.7.07 - Τεκμήριο 5 φωτοαντίγραφο τιμολογίου εκδοθέν από το ξενοδοχείο St Raphael για την περίοδο από 4.7.07 μέχρι την 9.7.07 - Τεκμήριο 6 και επιστολή των δικηγόρων της Ενάγουσας ημερομηνίας 4.7.07 καθώς και απόδειξη αποστολής της εν λόγω επιστολής με τηλεομοιότυπο στις 19.7.07 ως υπενθύμιση - Τεκμήρια 7Α και 7Β αντίστοιχα. Τέλος, σημειώνεται το εξής σημαντικό. Ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι η βαλίτσα της τοποθετήθηκε σε αποθήκη ή χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου είναι παραδεκτός με την Υπεράσπιση. Ενδεικτικοί τούτου είναι οι ακόλουθοι δικογραφημένοι ισχυρισμοί της Εναγόμενης: (α) ο ισχυρισμός της Εναγόμενης στην παράγραφο 5 της Υπεράσπισης, από τώρα και στο εξής «η Υπεράσπιση», στο τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα. Στην πιο πάνω παράγραφο η Εναγόμενη απαντά στους ισχυρισμούς της Ενάγουσας οι οποίοι εκτίθενται στην παράγραφο 5 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης της, από τώρα και στο εξής «η Έκθεση Απαίτησης». Σύμφωνα με την τελευταία παράγραφο οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου πληροφόρησαν την Ενάγουσα ότι η αποσκευή της θα μπορούσε να φυλαχθεί σε ειδικό χώρο εντός του ξενοδοχείου όπου φυλάσσονταν οι αποσκευές. Μετά τις διαβεβαιώσεις των υπευθύνων του ξενοδοχείου ότι η βαλίτσα της θα ήταν ασφαλής εκεί μέχρι την αναχώρησή της από το ξενοδοχείο η Ενάγουσα συγκατατέθηκε όπως η βαλίτσα της τοποθετηθεί στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Με την παράγραφο 5 της Υπεράσπισής της η Εναγόμενη αρνείται μεν ότι είχαν δοθεί οποιεσδήποτε διαβεβαιώσεις στην Ενάγουσα ότι η αποσκευή της θα ήταν ασφαλής μέχρι την αναχώρησή της ή ότι θα φυλασσόταν, ισχυρίζεται, όμως, ότι είχε εξηγηθεί στην Ενάγουσα ότι η αποσκευή της θα παρέμενε εκεί υπό την ευθύνη της. Η χρήση της λέξης «εκεί» υποδηλοί ότι είναι ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι η αποσκευή της Ενάγουσας τοποθετήθηκε στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου για τον οποίο η Ενάγουσα κάνει ακριβώς αναφορά στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης και, ειδικότερα, την παραδοχή της Εναγόμενης στον υπό συζήτηση ισχυρισμό της Ενάγουσας (β) στην παράγραφο 8 της Υπεράσπισης προβάλλεται η θέση ότι η Εναγόμενη δεν είχε καθήκον επιμέλειας προς την Ενάγουσα αφού «η σύμβαση ενοικίασης διαμονής και υπηρεσιών ξενοδοχείου είχε λήξει κατά το χρόνο της παράδοσης της αποσκευής». Από τον πιο πάνω ισχυρισμό σε συνδυασμό με το ότι αυτός προβάλεται εις απάντηση των ισχυρισμών της Ενάγουσας που εκτίθενται στην παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαίτησης, όπου δικογραφούνται οι παραλείψεις του ξενοδοχείου συνεπεία των οποίων η βαλίτσα της Ενάγουσας απωλέσθηκε, προκύπτει με ενάργεια ότι είναι παραδεκτό από την Εναγόμενη ότι η βαλίτσα της Ενάγουσας είχε περιέλθει στην κατοχή του ξενοδοχείου πριν αυτή απωλεσθεί. (γ) στην υποπαράγραφο (α) της παραγράφου 8 της Υπεράσπισης γίνεται, επίσης, παραδεκτό ότι η αποσκευή της Ενάγουσας είχε φυλαχθεί από το ξενοδοχείο σε χώρο δικό του, αφού σύμφωνα με την υποπαράγραφο αυτή «το ξενοδοχείο δεν ανέλαβε καμιά ευθύνη και δεν έκανε οποιαδήποτε παράσταση για την ασφάλεια του χώρου όπου φύλαξε την αποσκευή της και παρόλο που η ίδια διαπίστωσε ότι ο χώρος δεν εφρουρείτο». Τέλος, (δ) σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, οι οποίοι εκτίθενται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης, όταν η Ενάγουσα ζήτησε να παραλάβει την βαλίτσα της οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου δεν μπορούσαν να την βρουν και την ενημέρωσαν ότι η βαλίτσα της είχε απωλεσθεί. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι παραδεκτοί από την Εναγόμενη για τον λόγο που ενωρίτερα εξηγήθηκε. Από τους πιο πάνω ισχυρισμούς συνάγεται ευκρινώς ότι πριν απωλεσθεί η βαλίτσα της Ενάγουσας είχε περιέλθει στην κατοχή του ξενοδοχείου. Υπό το φως των πιο πάνω προκύτπει ότι και οι δηλώσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου της Υπεράσπισης κατά την τελική του αγόρευση ότι η βαλίτσα της Εναγόμενης τοποθετήθηκε στο λόμπυ του ξενοδοχείου και όχι σε χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου δεν βρίσκουν έρεισμα στις δικογραφημένες θέσεις της Εναγόμενης. Σημειώνεται ότι εκτός των όσων πιο πάνω αναφέρθηκαν κανένας τέτοιος ισχυρισμός δεν δικογραφείται από την Εναγόμενη στην Υπεράσπιση. Κατ' επέκταση, άνευ σημασίας θα πρέπει να θεωρηθεί και η άλλη δήλωση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εναγόμενης κατά την τελική του αγόρευση ότι η Ενάγουσα δεν υποστήριξε με την μαρτυρία της ότι είτε αυτή είτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο είδε την βαλίτσα της να τοποθετείται στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου. Από την αντεξέταση διεφάνη ότι όταν ο υπεύθυνος Υποδοχής αρνήθηκε να παραχωρήσει στην Ενάγουσα παράταση του δωματίου της η Ενάγουσα ζήτησε να της παραχωρηθεί άλλο δωμάτιο ώστε να μπορέσει να τοποθετήσει τα πολύτιμα αντικείμενα που είχε μαζί της στο χρηματοκιβώτιο του δωματίου αυτού. Και αυτό της το αρνήθηκε το ξενοδοχείο. Στην Έκθεση Απαίτησης δεν προβάλλεται, όμως, ένας τέτοιος ισχυρισμός. Ό,τι σχετικά προβάλει στις έγγραφές της προτάσεις η Ενάγουσα είναι ότι όταν η Υποδοχή της αρνήθηκε παράταση του δωματίου της αυτή ζήτησε όπως της παραχωρηθεί χώρος στο χρηματοκιβώτιο του ξενοδοχείου, παράκληση που, επίσης, δεν εισακούσθηκε. Τα πιο πάνω θεωρώ ότι συνιστούν αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας της Ενάγουσας και των δικογραφημένων ισχυρισμών της. Η σημειωθείσα αντίφαση δεν άπτεται, όμως, καίριου για την υπόθεση σημείου. Ό,τι δε έχει σημασία είναι ότι σύμφωνα με την μαρτυρία της Ενάγουσας η βαλίτσα της εν τέλει τοποθετήθηκε - με την δική της συγκατάθεση - σε ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου, ισχυρισμός ο οποίος, όπως και πιο πάνω είδαμε, είναι παραδεκτός με την Υπεράσπιση. Επομένως, η υπό συζήτηση αντίφαση δεν είναι ικανή να κλονίσει την εν γένει αξιοπιστία και την καλή εντύπωση που η Ενάγουσα μου έκανε ως μάρτυρας της αλήθειας. Στην παράγραφο 4 του Τεκμηρίου Β η Ενάγουσα αναφέρει ότι η Εναγόμενη είναι δημόσια εταιρεία. Ό,τι, δηλαδή, αναφερόταν και στον τίτλο της αγωγής με τον οποία αυτή αρχικά κινήθηκε (Hawaii Hotels Public Ltd). Στην συνέχεια, όμως, και μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας η πλευρά της Ενάγουσας καταχώρησε αίτηση τροποποίησης με την οποία εξαιτείτο την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και την αντικατάσταση του ονόματος της Εναγόμενης από Hawaii Hotels Public Ltd σε Hawaii Hotels Limited καθώς και την τροποποίηση της αρχικής Έκθεσης Απαίτησης με την διαγραφή της λέξης «δημόσια» από την πρώτη γραμμή της δεύτερης παραγράφου αυτής. Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση που υποστήριζε την αίτηση τροποποίησης η Εναγόμενη είχε από της σύστασής της αλλάξει το όνομά της πέντε συνολικά φορές. Η τελευταία αλλαγή ονόματος επήλθε στις 22.12.06, ήτοι πριν την καταχώρηση της παρούσης αγωγής. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία η Εναγόμενη άλλαξε όνομα από Hawaii Hotels Public Ltd σε Hawaii Hotels Limited. Η αγωγή, όμως, εκ παραδρομής κινήθηκε με το όνομα που η Εναγόμενη είχε πριν την τελευταία αλλαγή του ονόματός της. Με ενδιάμεση απόφασή του ημερομηνίας 22.6.12 το Δικαστήριο επέτρεψε την τροποποίηση και διέταξε την καταχώρηση νέων δικογράφων, πράγμα το οποίο και έγινε. Κατ' αρχή, ο πιο πάνω λανθασμένος, όπως εν τέλει αποδείχθηκε, ισχυρισμός της Ενάγουσας είναι επουσιώδης. Δεύτερο, δικαιολογημένα θα έλεγε κανείς η Ενάγουσα προέβη σε ένα τέτοιο ισχυρισμό κατά την μαρτυρία της. Η εξακρίβωση του ακριβούς ονόματος της Εναγόμενης ήταν καθήκον των δικηγόρων της και όχι αυτής της ιδίας. Το σφάλμα της Ενάγουσας αντανακλά το σφάλμα των δικηγόρων της να κινήσουν την παρούσα αγωγή εναντίον της Εναγόμενης με το όνομα που η τελευταία είχε πριν την τελευταία αλλαγή και το οποίο οι δικηγόροι της αντιλήφθηκαν αφότου ολοκληρώθηκε η μαρτυρία της. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνονται και από την δήλωση της Ενάγουσας ότι η Εναγόμενη ήταν δημόσια εταιρεία εξ' όσων αυτή είχε πληροφορηθεί. Υπό το φως των πιο πάνω τίποτε το μεμπτό δεν μπορεί να καταλογισθεί για την αξιοπιστία της Ενάγουσας από τον υπό συζήτηση ισχυρισμό της. Σύμφωνα με την παράγραφο 3 της γραπτής της δήλωσης - Τεκμήριο Β - η Ενάγουσα τον Ιούνιο του 2007 επισκέφθηκε την Κύπρο τόσο για να πραγματοποιήσει τις επαγγελματικές της συναντήσεις στο νησί όσο και για να κάνει διακοπές. Επί του ζητήματος τούτου, ήτοι του σκοπού για τον οποίο η Ενάγουσα είχε επισκεφθεί την Κύπρο κατά τον ουσιώδη χρόνο, η Υπεράσπιση υπέβαλε στην Ενάγουσα δύο μόνο ερωτήσεις από τις οποίες δεν διεφάνη, θα πρέπει να λεχθεί, ποια ήταν η θέση της επί του προκειμένου. Αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι μέσα από την μαρτυρία της Ενάγουσας διεφάνη με ενάργεια ότι οι επαγγελματικές συναντήσεις που η Ενάγουσα είχε προγραμματίσει στο νησί μας ήταν η κύρια αιτία για την επίσκεψη της στην Κύπρο, κάτι το οποίο αντανακλά και τον δικογραφημένο ισχυρισμό της ο οποίος εκτίθεται στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Απαίτησης όπου και ρητά αναφέρεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η Ενάγουσα βρισκόταν στην Λεμεσό για επαγγελματικούς λόγους. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι με το ταξίδι της αυτό η τελευταία προσδοκούσε και στην αναψυχή της. Ούτε και θεωρώ ότι η Ενάγουσα προσπάθησε χωρίς αποχρώντα λόγο να αποδώσει εξίσου βαρύτητα στον τελευταίο πιο πάνω αναφερόμενο στόχο που γι' αυτήν σύμφωνα με την μαρτυρία της είχε το ταξίδι της στην Κύπρο. Οι απαντήσεις της κατά την αντεξέταση είναι ενδεικτικές. Ερωτηθείσα αν το ταξίδι της στην Κύπρο είχε πέραν των επαγγελματικών του σκοπών ως σκοπό και την αναψυχή η Ενάγουσα απάντησε καταφατικά προσθέτοντας ότι αφ' ης στιγμής της είχε δοθεί η ευκαιρία να έρθει στην Κύπρο από τόσο μακριά επιθυμούσε να συνδυάσει και τα δύο. Τον πιο πάνω ισχυρισμό επανέλαβε ισχυριζόμενη ότι εν' όψει του ότι της είχε δοθεί η ευκαιρία να έρθει στην Κύπρο από τόσο μακριά προγραμμάτιζε να συνδυάσει τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις με την αναψυχή της. Από τις πιο πάνω δηλώσεις της, οι οποίες κρίνονται λογικές, προκύπτει με ενάργεια ότι το ότι κύρια αιτία για την κάθοδο της Ενάγουσας στην Κύπρο αποτέλεσαν λόγοι επαγγελματικοί δεν αναιρεί ότι και η αναψυχή ήταν ένας στόχος στον οποίο αυτή προσδοκούσε. Αυτό, άλλωστε, προκύπτει και από τον αριθμό των ημερών που η Ενάγουσα είχε στην διάθεσή της και που της επέτρεπε, όπως συνάγεται από την μαρτυρία της, να αφιερώσει και χρόνο για διακοπές. Χαρακτηριστική είναι και η δήλωσή της ότι μέρος του χρόνου της ανάλωσε στην παραλία και σε συναναστροφή με τον υιό της. Ήταν, όπως ενδεικτικά δήλωσε, το ταξίδι αυτό μια αφορμή για να κάνει και διακοπές μαζί με τον τελευταίο. Υπό το φως των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι ο υπό συζήτηση ισχυρισμός της εκφεύγει των δικογραφημένων θέσεών της. Η Ενάγουσα δεν ισχυρίσθηκε στην μαρτυρία της ότι ήρθε στην Κύπρο για λόγους αναψυχής και όχι για επαγγελματικούς λόγους. Ισχυρίσθηκε ότι επιθυμούσε να συνδυάσει τον επαγγελματικό χαρακτήρα του ταξιδιού της στην Κύπρο με την αναψυχή της. Διεφάνη κατά την αντεξέταση ότι στο ξενοδοχείο μαζί με την Ενάγουσα διέμενε για κάποιες ημέρες και ο υιός της, ο οποίος είχε κι' εκείνος έρθει στην Κύπρο από την Ρωσία. Ενώ η Ενάγουσα κατά την αντεξέταση αρχικά υποστήριξε ότι είχε αφιχθεί στην Κύπρο μαζί με τον υιό της σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασής της δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο όπως ο υιός της είχε φθάσει στην Κύπρο ενωρίτερα από αυτήν. Απέδωσε δε την διαφορά αυτή ανάμεσα στους ισχυρισμούς της στην πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος από τον καιρό που τα γεγονότα είχαν διαδραματισθεί. Πάντως, ήταν σαφής και σταθερή στην θέση της ότι την ημέρα που απώλεσε την βαλίτσα της ο υιός της δεν βρισκόταν στην Κύπρο καθότι αυτός είχε αναχωρήσει από την Κύπρο ενωρίτερα. Εισηγήθηκε δε στον ευπαίδευτο συνήγορο της Υπεράσπισης να ελέγξει τα σχετικά στοιχεία που τηρούνται από το ξενοδοχείο για να διαπιστώσει την αλήθεια των όσων η ίδια υποστήριξε. Συνεπώς, ανακριβής θα πρέπει να θεωρηθεί η δήλωση του ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης στην τελική του αγόρευση ότι η Ενάγουσα κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε ότι κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο και ο υιός της. Βεβαίως, δεν μου διαφεύγει ότι ερωτηθείσα αρχικά αν κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο και ο υιός της η Ενάγουσα απάντησε καταφατικά. Στην συνέχεια, όμως, και, προδήλως, όταν με την ερώτηση της Υπεράσπισης αν κατά την ημέρα που ισχυρίζεται ότι είχε απωλέσει την βαλίτσα της ο υιός της βρισκόταν στην Κύπρο η Ενάγουσα αντιλήφθηκε ότι επίδικος χρόνος ήταν ο πιο πάνω αναφερόμενος χρόνος, ήτοι ο χρόνος κατά τον οποίο διαπίστωσε την απώλεια της βαλίτσας της, υποστήριξε τα όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν. Η Υπεράσπιση δεν δέχθηκε την πιο πάνω θέση της Ενάγουσας υποβάλλοντας σε αυτήν ότι κατά την πιο πάνω ημέρα ο υιός της βρισκόταν μαζί της στην Κύπρο. Κατ' αρχή, το πότε ακριβώς είχε αφιχθεί στην Κύπρο ο υιός της Ενάγουσας ή αν αυτός είχε αφιχθεί στην Κύπρο ενωρίτερα από την Ενάγουσα είναι ζήτημα επουσιώδες με αποτέλεσμα οι μη σταθεροί ισχυρισμοί της Ενάγουσας επί του προκειμένου να μην είναι ικανοί να κλονίσουν την αξιοπιστία της σε συνδυασμό και με το ότι από τον πιο πάνω χρόνο μέχρι και την ημέρα της κατάθεσης της Ενάγουσας στο Δικαστήριο είχαν παρέλθει 4 και πλέον χρόνια. Το αν, όμως, ο υιός της Ενάγουσας βρισκόταν μαζί της στην Κύπρο κατά την ημέρα που η Ενάγουσα είχε απωλέσει την βαλίτσα της είναι ουσιώδες σημείο στην υπόθεση καθότι άπτεται του θέματος της ταλαιπωρίας που η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη από την συμπεριφορά της Εναγόμενης και κατ' επέκταση, των αποζημιώσεων που αξιώνει. Η Ενάγουσα, όμως, επί του σημείου τούτου ήταν, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, σαφής, σταθερή και θετική και δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση από την Υπεράσπιση, η θέση της οποίας επί του προκειμένου παρέμεινε γενικόλογη και αστήρικτη από οποιαδήποτε περί του αντιθέτου μαρτυρία. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι σε κανένα σημείο της αντεξέτασής της δεν υπεβλήθη στην Ενάγουσα από την Υπεράσπιση ότι η ταλαιπωρία που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της η Ενάγουσα υπέστη από την συμπεριφορά της Εναγόμενης είχε μετριασθεί από την παρουσία του υιού της στην Κύπρο κατά την ημέρα που διαπίστωσε την απώλεια της βαλίτσας της. Είναι, επίσης, άξιο αναφοράς ότι η θέση της Υπεράσπισης εστιάσθηκε στην παρουσία του υιού της μόνο κατά την ημέρα που η Ενάγουσα διαπίστωσε την απώλεια της βαλίτσας της και όχι σε οποιαδήποτε ημέρα μετά. Στις τελικές δε αγορεύσεις της Υπεράσπισης ουδόλως θίγηκε το υπό συζήτηση θέμα. Από όλα τα πιο πάνω προκύπτει και το άστοχο της υποβολής. Υπεβλήθη στην Ενάγουσα από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης ότι όταν αυτή δήλωσε στο ξενοδοχείο την επιθυμία της να παρατείνει την διαμονή της κατά την ημέρα της αναχώρησής της πέραν της 12ης μεσημβρινής ώρας δήλωσε και την απροθυμία της να πληρώσει για την εν λόγω παράταση παρά την πληροφόρηση που αυτή έτυχε από τον υπεύθυνο της Υποδοχής σύμφωνα με την οποία για τις επιπλέον ώρες της διαμονής της θα χρεωνόταν. Αυτός ήταν και ο λόγος σύμφωνα με την Υπεράσπιση που δεν της είχε παραχωρηθεί η παράταση. Και όχι γιατί το ξενοδοχείο δεν είχε διαθέσιμα δωμάτια ως η Ενάγουσα ισχυρίσθηκε ότι της είχε λεχθεί από τον υπεύθυνο της Υποδοχής. Η Ενάγουσα αρνήθηκε σθεναρά τις πιο πάνω υποβολές. Πρόσθεσε δε ότι ουδέποτε απολαμβάνει δωρεάν υπηρεσίες και ότι η ίδια είχε προτείνει να πληρώσει για την επιπλέον διαμονή της στο ξενοδοχείο. Και ότι είχε αρκετά χρήματα για να πληρώνει τις υποχρεώσεις της. Στην περίπτωση της δε και με τα προβλήματα υγείας που την ταλάνιζαν η παράταση θα ήταν ό,τι καλύτερο για εκείνη. Θα καθόταν στο κλιματιζόμενο δωμάτιό της με όλη της την άνεση και θα ανέμενε την ώρα της αναχώρησής της από το ξενοδοχείο απολαμβάνοντας το διάβασμα κάποιου βιβλίου. Οι πιο πάνω θέσεις της Υπεράσπισης εκφεύγουν των δικογραφημένων ισχυρισμών της Εναγόμενης. Σε κανένα σημείο της Υπεράσπισης δεν δικογραφείται ότι ο λόγος που το ξενοδοχείο αρνήθηκε να παρατείνει την διαμονή της Ενάγουσας στο δωμάτιό της για κάποιες ώρες κατά την ημέρα της αναχώρησής της ήταν γιατί η Ενάγουσα αρνείτο να πληρώσει. Θέση της Εναγόμενης είναι σύμφωνα με την παράγραφο 4(β) και (γ) της Υπεράσπισης ότι ο λόγος που η πιο πάνω παράκληση της Ενάγουσας δεν είχε εισακουσθεί από το ξενοδοχείο ήταν γιατί η συμβατική σχέση μεταξύ της Εναγόμενης και της Ενάγουσας είχε λήξει και, έτσι, η Εναγόμενη δεν είχε καμία υποχρέωση να επιτρέψει στην Ενάγουσα να παραμείνει στο δωμάτιο όπου διέμενε και/ή να της παράσχει οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία. Υπό το φως των πιο πάνω καμία βαρύτητα δεν μπορεί να δοθεί στην υπό συζήτηση υποβληθείσα στην Ενάγουσα θέση της Υπεράσπισης. Κατά την αντεξέταση η Ενάγουσα ρωτήθηκε αν μετά το υπό αυτής ισχυριζόμενο περιστατικό είχε αποταθεί στο πρακτορείο μέσω του οποίου ταξίδευσε στην Κύπρο για να πληροφορηθεί αν για το ταξίδι της στην χώρα μας είχε ασφαλιστική κάλυψη. Θέση της Ενάγουσας ήταν ότι δεν είχε επικοινωνήσει ούτε και αποταθεί είτε στο ταξιδιωτικό γραφείο Akademia στην Ρωσία, είτε στο ταξιδιωτικό γραφείο Katia Tours, που, όπως από την μαρτυρία της προκύπτει, είναι οι αντιπρόσωποι του πρώτου στην Κύπρο. Με την πιο πάνω αντεξέταση η Υπεράσπιση στόχευε, προφανώς, να κλονίσει την αξιοπιστία της Ενάγουσας στο μέτρο και στον βαθμό που αυτή αφορούσε στα επίδικα γεγονότα και, ειδικότερα, αφενός, την απώλεια της βαλίτσας της υπό τις συνθήκες που αυτή περιέγραψε στην μαρτυρία της, αφετέρου, τις υπό αυτής ισχυριζόμενες ζημίες. Ειδικότερα, η Υπεράσπιση εστίασε στο πώς εξηγείτο η Ενάγουσα να είχε χρόνο και διάθεση να αποταθεί σε Κύπριους δικηγόρους και να μην ενδιαφερθεί να μάθει για το αν καλυπτόταν από ασφάλεια. Εις απάντηση η Ενάγουσα πρόβαλε ότι το πρώτιστο μέλημά της ήταν να επιζήσει - προδήλως αναφερόταν στην κατάσταση της υγείας της η οποία σύμφωνα με την μαρτυρία της είχε επιδεινωθεί - και όχι να ενδιαφερθεί για ασφαλιστικές καλύψεις. Προτεραιότητα είχε, επίσης, το να επικοινωνήσει με δικηγόρο στην Κύπρο για θέματα που αφορούσαν στην έκδοση πιστωτικών καρτών, προδήλως, για να μπορεί να διακινείται, καθότι η επικοινωνία με δικηγόρο από την Ρωσία μέσω διαδυκτίου για τον πιο πάνω σκοπό ήταν πάρα πολύ δύσκολη, αλλά και για να συζητήσει μαζί του το όλο συμβάν ώστε να μπορέσει να κινηθεί νομικά, όπως και εν τέλει έπραξε. Οι πιο πάνω απαντήσεις της κρίνονται λογικές και οι ενέργειές της σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να κριθούν ικανές να κλονίσουν τους ισχυρισμούς της αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Δεν μου διαφεύγει ότι όταν υποβλήθηκε στην Ενάγουσα από την Υπεράσπιση ότι είχε ασφαλιστική κάλυψη η Ενάγουσα πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν θυμόταν. Σε αντίθεση με τον προηγούμενο της ισχυρισμό σύμφωνα με τον οποίο δεν είχε ενδιαφερθεί καν να μάθει για το πιο πάνω θέμα. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι επί του προκειμένου σημείου η Ενάγουσα δεν ήταν ειλικρινής. Επίσης, δεν μπορώ να δεχθώ ότι η Ενάγουσα δεν θυμόταν ένα τέτοιο σοβαρό υπό τις περιστάσεις ζήτημα αφ' ης στιγμής αυτό άπτετο του ζητήματος της κάλυψης των ισχυριζόμενων ζημιών της. Προδήλως, η Ενάγουσα με την πιο πάνω απάντησή της απέφυγε να απαντήσει. Αυτό, όμως, δεν είναι ικανό να κλονίσει την εν γένει αξιοπιστία της αναφορικά με τα επίδικα στην αγωγή ζητήματα. Επίσης, το πιο πάνω ζήτημα δεν είναι επίδικο, οπότε ενασχόλησή μου με αυτό πέραν των όσων αναφέρθηκαν σε σχέση με την αξιοπιστία της Ενάγουσας κρίνεται περιττή. Σύμφωνα με την παράγραφο 7 της γραπτής δήλωσης της Ενάγουσας - Τεκμήριο Β - η βαλίτσα της Ενάγουσας μεταφέρθηκε στον χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου από τον αχθοφόρο ονόματι Στήβεν. Σύμφωνα με την παράγραφο 8 του Τεκμηρίου Β όταν λέχθηκε στην Ενάγουσα ότι η βαλίτσα της είχε απολεσθεί την ίδια ημέρα και περί ώρα 2:00 μ.μ. ο πιο πάνω αχθοφόρος είπε στην Ενάγουσα ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί πώς ήταν η βαλίτσα της. Σύμφωνα δε με την διά ζώσης μαρτυρία της Ενάγουσας περί τις 8 η ώρα το βράδυ της ίδιας ημέρας και αφότου αυτή επέστρεψε από την Αστυνομία ο Στήβεν της παρουσίασε μια βαλίτσα που ουδόλως έμοιαζε με την απολεσθείσα δική της βαλίτσα. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε τα όσα η Ενάγουσα ισχυρίσθηκε ως να αναφέρθηκαν σε αυτήν από τον Στήβεν στις 8:00 μ.μ.. Και αυτό γιατί ο Στήβεν σύμφωνα με την Υπεράσπιση την ημέρα εκείνη είχε σχολάσει από η ώρα 3:30 το απόγευμα. Προκύπτει από την μαρτυρία της Ενάγουσας ότι το πρόσωπο που η ώρα 2:00 το απόγευμα της είπε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί πώς ήταν η βαλίτσα της ήταν και το πρόσωπο που είχε μεταφέρει την βαλίτσα της από το δωμάτιό της στον χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Άλλη έννοια δεν θα μπορούσε να έχει ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι το πρόσωπο αυτό στις 2 η ώρα το μεσημέρι είχε πει στην Ενάγουσα ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί πώς ήταν η βαλίτσα της. Το βάσιμο του πιο πάνω συμπεράσματός μου ενισχύεται και από τον ισχυρισμό της Ενάγουσας σύμφωνα με τον οποίο όταν το πιο πάνω πρόσωπο έλεγξε δύο φορές στο δωμάτιο της Ενάγουσας για να βρει την βαλίτσα της και δεν την βρήκε άρχισε να πανικοβάλλεται και να απολογείται. Μάλιστα, τηλεφώνησε και στο αεροδρόμιο. Σημειώνεται, επίσης, ότι η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι η βαλίτσα της μεταφέρθηκε από τον αχθοφόρο τον Στήβεν. Μάλιστα, το ότι ο Στήβεν ήταν αυτός που κατέβασε την βαλίτσα της Ενάγουσας από το δωμάτιό της είναι αποδεκτό και από τον μάρτυρα Υπεράσπισης. Επίσης, η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ούτε και τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι το πιο πάνω πρόσωπο στις 2:00 μ.μ. της ανέφερε αυτά που η Ενάγουσα ισχυρίσθηκε στην μαρτυρία της ότι αυτός της είχε αναφέρει. Ούτε και τα όσα η Ενάγουσα υποστήριξε αναφορικά με την αντίδραση και τις ενέργειες στις οποίες είχε προβεί ο Στήβεν σύμφωνα με την μαρτυρία της. Ό,τι η Υπεράσπιση αμφισβήτησε ήταν απλά τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι ο Στήβεν στις 8:00 μ.μ. της ανέφερε αυτά που η Ενάγουσα ισχυρίσθηκε στην μαρτυρία της ότι ο Στήβεν της είχε αναφέρει. Η Ενάγουσα ήταν, όμως, σταθερή στην θέση της και δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση ότι ο Στήβεν ήταν το πρόσωπο που κατά τις 8 η ώρα το βράδυ παρουσίασε σε εκείνη μια βαλίτσα που ουδόλως έμοιαζε με την απολεσθείσα δική της βαλίτσα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και της καλής εντύπωσης που μου έκανε η Ενάγουσα ως μάρτυρας της αλήθειας δέχομαι τους πιο πάνω ισχυρισμούς της. Βρίσκω, επίσης, και λογικό το επιχείρημα της Ενάγουσας ότι ο λόγος που ο υπό της Ενάγουσας κατονομαζόμενος ως Στήβεν υπάλληλος του ξενοδοχείου κατά την 29.6.07 είχε μείνει στο ξενοδοχείο πέραν του προγραμματισμένου ωραρίου του ήταν γιατί η απώλεια της βαλίτσας της Ενάγουσας ήταν μείζον θέμα για το ξενοδοχείο, αφού, μεταξύ άλλων, η αναστάτωση που προκλήθηκε από το πιο πάνω γεγονός στο ξενοδοχείο ήταν τεράστια. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας περί ασθενειών και λήψης φαρμάκων. Ήταν η θέση της την οποία υπέβαλε στην Ενάγουσα ότι δεν λάμβανε τα φάρμακα που στην μαρτυρία της ισχυρίσθηκε ότι λάμβανε. Καθότι αν αυτό ήταν η αλήθεια η Ενάγουσα «θα κινούσε γη και ουρανό» για να τα εξασφαλίσει. Η Ενάγουσα δεν δέχθηκε τις πιο πάνω υποβολές. Εις απάντηση δε πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι επιθυμούσε να επισκεφθεί ιατρό στην Κύπρο, μεταξύ άλλων, για να της χορηγήσει και φάρμακα που πωλούνταν στην Κυπριακή αγορά ανάλογα αυτών που κατανάλωνε. Αρκέσθηκε δε στο ένα και μοναδικό φάρμακο που βρήκε και αγόρασε από το φαρμακείο καθότι δεν είχε χρήματα αλλά ούτε και την δυνατότητα να εξασφαλίσει χρήματα. Επίσης, δεν αισθανόταν καλά να ζητήσει χρήματα και για τον πιο πάνω σκοπό από το ξενοδοχείο. Πάντως, από το ξενοδοχείο είχε ζητήσει ιατρό αλλά το ξενοδοχείο δεν είχε δικό του διαθέσιμο ιατρό. Επίσης, σύμφωνα με την μαρτυρία της το ξενοδοχείο είχε πληρώσει το ταξί που την μετέφερε στο φαρμακείο καθώς και το φάρμακο το οποίο προμηθεύτηκε, το ταξί που την μετέφερε στην Αστυνομία δύο φορές, το ταξί που την μετέφερε στην Ρωσική Πρεσβεία στην Λευκωσία στις 2.7.07 και στις 3.7.07 και για φωτογραφίες που είχε βγάλει, προφανώς, για σκοπούς επαναπατρισμού της. Το ξενοδοχείο την είχε, ακόμα, προμηθεύσει με κτένα και οδοντόβουρτσα. Της είχε, επίσης, δώσει το ποσό των Λ.Κ.60,00 σεντ σε μετρητά για σκοπούς πληρωμής των τελών για την έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων από το Προξενικό Τμήμα της Ρώσικης Πρεσβείας. Η παροχή μετρητών ύψους Λ.Κ.60,00 σεντ από το ξενοδοχείο προς την Ενάγουσα επιβεβαιώθηκε με την μαρτυρία του και από τον μάρτυρα Υπεράσπισης και καταδεικνύεται και από το Τεκμήριο 5 το οποίο κατατέθηκε από την ίδια την Ενάγουσα. Έτσι, δεν αισθανόταν καλά να «υποχρεωθεί» ακόμα περισσότερο από το ξενοδοχείο και να βρεθεί γι' άλλη μια φορά στην θέση του επαίτη. Ήδη αισθανόταν πολύ άβολα που κάποιες φορές αναγκάσθηκε να αποταθεί στο ξενοδοχείο για πράγματα άκρως απαραίτητα και που είχε άμεση ανάγκη. Θεώρησε, επίσης, προτιμότερο να προβεί σε όλες τις δέουσες ενέργειες για να φύγει από την Κύπρο όσο πιο σύντομα γινόταν ώστε να μπορέσει να εξετασθεί από τον δικό της ιατρό στην Ρωσία. Δεν μου διαφεύγει ότι τον λογαριασμό της στο ξενοδοχείο St Raphael η Ενάγουσα τον είχε πληρώσει ενώ βρισκόταν στην Κύπρο. Όπως από το Τεκμήριο 6 προκύπτει ποσό Λ.Κ.315,00 σεντ πληρώθηκε με πιστωτική κάρτα (VISA CARD) στις 4.7.07, ήτοι κατά την ημέρα της άφιξής της στο εν λόγω ξενοδοχείο, και το υπόλοιπο εκ Λ.Κ.313,48 σεντ με την αναχώρησή της από αυτό, ήτοι στις 9.7.
- Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η πιο πάνω κάρτα της Ενάγουσας είχε αποκατασταθεί τουλάχιστον από τις 4.7.
- Ελλείψει οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας αφ' ης στιγμής και η Ενάγουσα δεν αντεξετάσθηκε ειδικά επί του σημείου τούτου δεν υπάρχει περιθώριο για να θεωρήσω ότι η εν λόγω αποκατάσταση είχε λάβει χώρα ενωρίτερα. Το ότι οι κάρτες της είχαν αποκατασταθεί από τις 4.7.07 η Ενάγουσα το δέχθηκε και κατά την αντεξέτασή της. Υποστήριξε, επίσης, ότι όταν πήγε στο ξενοδοχείο St Raphael οι τραπεζικές της κάρτες είχαν αποκατασταθεί και αποσταλεί σε αυτήν από την Τράπεζά της με ταχυμεταφορέα. Κρίνω λογικές και πειστικές τις εξηγήσεις που η Ενάγουσα έδωσε για το ότι μέχρι τις 4.7.07 δεν είχε αποταθεί εκ νέου σε φαρκαμείο καθώς και για το ότι δεν είχε αποταθεί σε ιατρό στην Κύπρο. Από τις 4.7.07, όμως, που οι κάρτες της αποκαταστάθηκαν κρίνω ότι τα πράγματα διαφοροποιούνται, αν και, εν μέρει. Κρίνω πως το αναμενόμενο θα ήταν όπως από την ημερομηνία εκείνη και έπειτα η Ενάγουσα αποτείνονταν σε φαρμακείο για να αγοράσει τα φάρμακα που είχε απωλέσει και που δεν βρήκε την πρώτη φορά. Οι λόγοι που επικαλέσθηκε προς δικαιολόγηση της συγκεκριμένης απραξίας της εξέλιπαν από τις 4.7.07 και έπειτα. Εν' όψει, όμως, της καλής εντύπωσης που μου δημιούργησε ως μάρτυρας της αλήθειας το πιο πάνω σημείο δεν κρίνεται ικανό να κλονίσει ούτε το μέρος εκείνο της μαρτυρίας της που άπτεται της φαρμακευτικής αγωγής που λάμβανε και των προβλημάτων υγείας από τα οποία υπέφερε, πόσο δε μάλλον, τους ισχυρισμούς της αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Δέχομαι, λοιπόν, ότι η Ενάγουσα λάμβανε φάρμακα για τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε και ότι ως εκ της απώλειας της βαλίτσας της απώλεσε τα φάρμακα αυτά. Αναφορικά, όμως, με το ότι η Ενάγουσα δεν είχε αποταθεί σε ιατρό στην Κύπρο από τις 4.7.07 και έπειτα θεωρώ πως διαφορετική θα πρέπει να είναι η προσέγγιση καθότι το ζήτημα αυτό είναι διαφορετικό. Οι ημέρες που μεσολαβούσαν από τις 4.7.07 μέχρι να φύγει από την Κύπρο δεν ήταν πολλές και ήταν βάσιμο και λογικό η Ενάγουσα να θεωρούσε προτιμότερο να εξετασθεί από τον προσωπικό της ιατρό στην Ρωσία που γνώριζε την ίδια και το ιστορικό της αφ' ης στιγμής και μέχρι τότε δεν είχε εξετασθεί από ιατρό στην Κύπρο. Δεν μου διαφεύγει ότι σύμφωνα με την μαρτυρία της ενόσω βρισκόταν στην Κύπρο αισθανόταν τρομερούς πονοκεφάλους. Όπως, όμως, από την μαρτυρία της προκύπτει η αιτία ή η σοβαρότητα της αιτίας των πονοκεφάλων αυτών καθώς και το ότι, όπως ενδεικτικά ανέφερε, έχρηζε άμεσης νοσηλείας ενόσω ακόμα βρισκόταν στην Κύπρο γνωστοποιήθηκαν στην Ενάγουσα αφότου αυτή επέστρεψε στην πατρίδα της και εξετάσθηκε από τον ιατρό της. Υπό το φως των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι οι εξηγήσεις που η Ενάγουσα έδωσε για το ότι αυτή δεν είχε αποταθεί σε Κύπριο ιατρό από την στιγμή που είχαν αποκατασταθεί οι κάρτες της καθίστανται λιγότερο βάσιμες από την πιο πάνω διαπίστωση. Κρίνω δε πως αυτές παρέχουν ικανοποιητική δικαιολογία για το ότι η Ενάγουσα δεν είχε αποταθεί προσωπικά σε ιατρό στην Κύπρο από το χρονικό εκείνο σημείο και έπειτα. Η Υπεράσπιση προσπάθησε να κλονίσει την αξιοπιστία της Ενάγουσας θέτοντάς της, επίσης, πώς αφού, όπως η ίδια παραδέχθηκε, τα Αγγλικά της ήταν άσχημα μπόρεσε και συνεννοήθηκε με διάφορα πρόσωπα στην Αγγλική. Το σημείο αυτό πραγματεύτεται ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης και στην τελική του αγόρευση. Θεωρεί δε ως αντίφαση το ότι ενώ στην γραπτή της δήλωση η Ενάγουσα αναφέρει ότι είχε προβεί σε συνομιλία με διάφορα πρόσωπα, όπως το προσωπικό του ξενοδοχείου και την Αστυνομία, κατά την αντεξέτασή της δέχθηκε ότι στα Αγγλικά δεν ξέρει ούτε να διαβάζει ούτε να γράφει. Καμία αντίφαση δεν προκύπτει από τους πιο πάνω ισχυρισμούς της καθότι ό,τι επί του προκειμένου η Ενάγουσα ισχυρίσθηκε στην γραπτή της δήλωση το ισχυρίσθηκε και στην διά ζώσης μαρτυρία της. Εξήγησε, επίσης, η Ενάγουσα ότι το γεγονός ότι δεν ήταν καλός γνώστης της Αγγλικής δεν την εμπόδισε να υποβάλει το παράπονό της στην Αστυνομία ή να απευθυνθεί στην Υποδοχή, αφού για τα πιο πάνω δεν απαιτείτο ιδιαίτερη γνώση της Αγγλικής και ότι ακόμα και με τα λιγοστά Αγγλικά που γνώριζε μπόρεσε να επικοινωνήσει και συνεννοηθεί. Οι εξηγήσεις της είναι πειστικές και οι ισχυρισμοί της αποδεκτοί. Πάντως, το βάσιμο των πιο πάνω θέσεων της Υπεράσπισης κλονίζεται από μόνο το γεγονός ότι το Τεκμήριο 2 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Από αυτό προκύπτει ότι η Υπεράσπιση δέχεται ότι η Ενάγουσα μπόρεσε και επικοινώνησε με την Αστυνομία με τα λιγοστά Αγγλικά που γνώριζε και, μάλιστα, σε τέτοιο βαθμό που έδωσε στην Αστυνομία να αντιληφθεί όλα όσα η Αστυνομία χρειαζόταν να γνωρίζει για να συντάξει το εν λόγω τεκμήριο. Υπό το φως των πιο πάνω δεν κρίνω εύστοχες τις θέσεις της Υπεράσπισης. Κατά την τελική του αγόρευση ο ευπαίδευτος συνήγορος της Υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι η Ενάγουσα δεν έδωσε επαρκή λόγο για το γεγονός ότι αυτή εγκατέλειψε το ξενοδοχείο στις 4.7.
- Ό,τι η Ενάγουσα πρόβαλε ως εξήγηση επί του προκειμένου ήταν ότι με το νέο δωμάτιο που το ξενοδοχείο της είχε παραχωρήσει μετά την απώλεια της βαλίτσας της αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα. Συγκεκριμένα, όποτε έβγαινε από αυτό η πόρτα κλείδωνε και η Ενάγουσα δεν μπορούσε να εισέλθει ξανά με την κάρτα-κλειδί που της είχε δοθεί. Για να εισέλθει ξανά σε αυτό έπρεπε να αποταθεί στην Υποδοχή και να παρακαλέσει να της δώσουν άλλη κάρτα. Δέχομαι ότι αυτό εκτός από κουραστικό ήταν και ταπεινωτικό, όπως και η ίδια η Ενάγουσα ανέφερε, για την ίδια αφ' ης στιγμής την ίδια στιγμή φιλοξενείτο από το ξενοδοχείο εντελώς δωρεάν. Σε συνδυασμό δε και με τον τρόπο που το ξενοδοχείο είχε ήδη συμπεριφερθεί στην Ενάγουσα με το να απωλέσει την βαλίτσα της της οποίας την ασφαλή φύλαξη η Ενάγουσα είχε εμπιστευθεί στο ξενοδοχείο κρίνω ικανοποιητικές τις δικαιολογίες που η Ενάγουσα πρόβαλε για το ότι στις 4.7.07, ήτοι 6 ολόκληρες ημέρες μετά την απώλεια της βαλίτσας της, και υπό τις συνθήκες που πιο πάνω αναφέρονται αυτή εν τέλει εγκατέλειψε το ξενοδοχείο. Στην παράγραφο 7 της γραπτής της δήλωσης - Τεκμήριο Β - η Ενάγουσα αναφέρει τα ακόλουθα. Κατά την ημέρα της προγραμματισμένης αναχώρησής της αποτάθηκε στην Υποδοχή για να πληρώσει τον λογαριασμό, να επιστρέψει τον μετασχηματιστή που είχε δανεισθεί κατά την ημέρα της άφιξής της στο ξενοδοχείο, να λάβει πίσω το ποσό των $20 που είχε πληρώσει ως εγγύηση για τον εν λόγω μετασχηματιστή και για να ζητήσει παράταση του δωματίου. Πλήρωσε τον λογαριασμό, επέστρεψε τον μετασχηματιστή, πήρε πίσω τα $20 που είχε πληρώσει και ζήτησε παράταση του δωματίου. Ο Στέλιος της Υποδοχής αρνήθηκε να της διευθετήσει παράταση του δωματίου και της ζήτησε να μαζέψει τα πράγματά της και να αφήσει την βαλίτσα της στον χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου δίδοντάς της την διαβεβαίωση ότι η βαλίτσα της θα φυλασσόταν εκεί με ασφάλεια. Η Ενάγουσα μάζεψε τα πράγματά της και κλείδωσε την βαλίτσα της κατά τις 10:00 π.μ.. Εντός αυτής τοποθέτησε και τα πολύτιμα αντικείμενα που είχε, όπως χρήματα, κοσμήματα και έγγραφα. Ακολούθως, η βαλίτσα της μεταφέρθηκε από το δωμάτιό της στον χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Δεν είδε με ποιο τρόπο είχε γίνει η μεταφορά της βαλίτσας καθότι βρισκόταν στην Υποδοχή για να παραδώσει το κλειδί του δωματίου. Συνάγεται από τους πιο πάνω ισχυρισμούς της Ενάγουσας ότι όταν αυτή πληροφορήθηκε ότι δεν μπορούσε να της δοθεί παράταση του δωματίου και όταν ο υπεύθυνος της Υποδοχής την προέτρεψε να μαζέψει τα πράγματά της και να ετοιμάσει την βαλίτσα της για να φυλαχθεί η Ενάγουσα, ακολούθως, μετέβη στο δωμάτιό της όπου και ετοίμασε την βαλίτσα της. Την κλείδωσε και, ακολούθως, κατέβηκε στην Υποδοχή όπου και παρέδωσε το κλειδί, ενώ η βαλίτσα της θα μεταφερόταν από το δωμάτιό της στον χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Αν η βαλίτσα της ήταν ήδη έτοιμη και, μάλιστα, έτοιμη για μεταφορά στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου όταν αποτάθηκε στην Υποδοχή για όσα πιο πάνω αναφέρονται φρονώ πως η Ενάγουσα δεν θα χρησιμοποιούσε χρόνο αόριστο όταν αναφερόταν στην ετοιμασία της βαλίτσας της, αλλά υπερσυντέλικο. Η χρήση του αόριστου χρόνου υποδηλοί ότι η ετοιμασία της βαλίτσας έγινε αφότου η Ενάγουσα πληροφορήθηκε από την Υποδοχή ότι δεν μπορούσε να της δοθεί παράταση του δωματίου και αφού την προέτρεψε ο υπεύθυνος της Υποδοχής να ετοιμάσει την βαλίτσα της ώστε αυτή να φυλαχθεί. Πάντως, δεν θα ήταν και το αναμενόμενο η Ενάγουσα να είχε έτοιμη την βαλίτσα της προτού πληροφορηθεί ότι δεν μπορούσε να της δοθεί παράταση του δωματίου, πόσο μάλλον, όταν αποτεινόμενη στην Υποδοχή ευελπιστούσε ότι θα της δινόταν η παράταση αυτή αφού η Υποδοχή την προηγούμενη ημέρα της είχε αναφέρει ότι θα διευθετούσε το θέμα. Με την διά ζώσης, όμως, μαρτυρία της η Ενάγουσα άφησε να νοηθεί ότι αλλιώς έλαβαν χώρα τα γεγονότα. Συγκεκριμένα ότι όταν αποτάθηκε στην Υποδοχή για να πληρώσει τον λογαριασμό και για να ζητήσει παράταση του δωματίου η βαλίτσα της ήταν ήδη τακτοποιημένη, κλειδωμένη και έτοιμη για μεταφορά στον χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Αυτό προκύπτει από την ερώτηση που της τέθηκε κατά την αντεξέταση πώς αφού η βαλίτσα της ήταν έτοιμη και τα χρήματα της μέσα είχε πληρώσει τον λογαριασμό, κάτι για το οποίο, θα πρέπει να λεχθεί, εξέλιπε το έρεισμα όπως από όσα ενωρίτερα αναφέρθηκαν προκύπτει. Η Ενάγουσα δεν διέψευσε το υπόβαθρο της ερώτησης της Υπεράσπισης. Αρκέσθηκε να ισχυρισθεί, αρχικά, ως πιθανολόγηση ότι είχε πληρώσει τον λογαριασμό από την προηγούμενη ημέρα, για να προβάλει σε μεταγενέστερο στάδιο τα πιο πάνω πλέον ως θέση. Πάντως, δεν ισχυρίσθηκε ότι η βαλίτσα της δεν ήταν ήδη έτοιμη. Ούτε και ότι, ακολούθως, μετέβη στο δωμάτιό της για να την ετοιμάσει. Θα πρέπει ευθύς εξ' αρχής να λεχθεί ότι εν' όψει της καλής εντύπωσης που μου έκανε η Ενάγουσα ως μάρτυρας της αλήθειας δεν θεωρώ ότι η προβολή κατά την διά ζώσης μαρτυρία της διαφορετικών επί του προκειμένου ζητήματος ισχυρισμών από ό,τι στην γραπτή της δήλωση έγινε εκ του πονηρού ή με διάθεση όπως η Ενάγουσα ψευσθεί. Άλλωστε, κανένα όφελος δεν θα μπορούσε λογικά να απορρέει από την διαφοροποίηση αυτή στους ισχυρισμούς της. Τουναντίον, θεωρώ ότι η πιο πάνω διαφορά που εντοπίζεται στους ισχυρισμούς της δεν αποκλείεται να οφείλεται στο ότι η Ενάγουσα παραπλανήθηκε από μια ερώτηση λανθασμένα τεθείσα από την Υπεράσπιση και για την οποία δεν προβλήθηκε ένσταση αφού αυτή δεν εδραζόταν σε υπαρκτό από την υπό της Ενάγουσας δοθείσας μαρτυρίας υπόβαθρο. Αυτό είναι ό,τι προκύπτει από την ανάλυση των ισχυρισμών που η Ενάγουσα πρόβαλε στην γραπτή της δήλωση και που πιο πάνω παρατέθηκε. Στο ότι η Ενάγουσα δεν διέψευσε το υπόβαθρο της ερώτησης της Υπεράσπισης δεν αποκλείεται και να συνέβαλε η πάροδος του μεγάλου χρόνου που μεσολάβησε από τον χρόνο που είχαν διαδραματισθεί τα γεγονότα μέχρι και τον χρόνο της κατάθεσης της μαρτυρίας της. Πάντως, είμαι διατεθειμένος να δεχθώ ότι τα πραγματικά γεγονότα έλαβαν χώρα όπως η Ενάγουσα τα περιέγραψε στην γραπτή της δήλωση και όχι στην διά ζώσης μαρτυρία της, αφού όπως και η ίδια υποστήριξε κατά την αντεξέτασή της η εν λόγω δήλωση συντάχθηκε εντός του έτους 2007, μετά το επίδικο περιστατικό και ενώ ακόμα βρισκόταν στην Κύπρο και, επομένως, σε χρόνο που τα γεγονότα ήταν ακόμα φρέσκα στο μυαλό της σε αντίθεση με την διά ζώσης μαρτυρία της η οποία δόθηκε 4 και πλέον χρόνια μετά από αυτά. Ούτε και σε σχέση με το πότε πλήρωσε τον λογαριασμό του ξενοδοχείου η Ενάγουσα ήταν σταθερή στην μαρτυρία της. Αρχικά υποστήριξε ότι πλήρωσε κατά την ημέρα της προγραμματισμένης αναχώρησής της για να ισχυρισθεί στην συνέχεια υπό μορφή πιθανολόγησης ότι τούτο έπραξε κατά την προηγούμενη ημέρα. Και στην συνέχεια να προβάλει όσα επί του προκειμένου ισχυρίσθηκε υπό μορφή πιθανολόγησης ως θέση. Για τους ίδιους λόγους που πιο πάνω αναφέρθηκαν δέχομαι τα όσα επί του προκειμένου η Ενάγουσα ανέφερε στην γραπτή της δήλωση. Η πληρωμή δε θα πρέπει να έλαβε χώρα κατά το χρονικό σημείο που η Ενάγουσα πληροφορήθηκε από την Υποδοχή ότι δεν μπορούσε να της δοθεί παράταση του δωματίου και πριν πάει στο δωμάτιό της για να ετοιμάσει την βαλίτσα της. Δεν θα μπορούσε να είχε λάβει χώρα όταν αποτάθηκε εκ νέου στην Υποδοχή για να παραδώσει το κλειδί του δωματίου της αφού σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της όταν παρέδωσε το εν λόγω κλειδί δεν είχε χρήματα μαζί της ούτε και το πορτοφόλι της, όλα της δε τα πράγματα βρίσκονταν πλέον στην βαλίτσα της και ό,τι είχε μαζί της ήταν εκτός από τα ρούχα που φορούσε ένα μαγιό και ένα παρεό για την παραλία προς την οποία και, ακολούθως, κατευθύνθηκε όπου έκανε και μπάνιο. Δεν μου διαφεύγει ότι ερωτηθείσα κατά την αντεξέταση αν πλήρωσε την ώρα που είχε παραδώσει και το κλειδί απάντησε καταφατικά. Πλην όμως υπό μορφή πιθανολόγησης, πράγμα από το οποίο συνάγεται ότι δεν ήταν βεβαία για την απάντησή της. Πάντως, στην παράγραφο 7 της γραπτής της δήλωσης - Τεκμήριο Β - αναφέρει ενδεικτικά ότι δεν είδε με ποιο τρόπο είχε μεταφερθεί η βαλίτσα της από το δωμάτιό της στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου αφού την ώρα εκείνη βρισκόταν στην Υποδοχή για να παραδώσει το κλειδί του δωματίου της. Δεν ανέφερε ότι βρισκόταν στην Υποδοχή την ώρα εκείνη για να παραδώσει το κλειδί και για να πληρώσει. Επίσης, αρνήθηκε υποβολή ότι την ίδια στιγμή που παρέδωσε το κλειδί είχε επίσης πληρώσει υποστηρίζοντας ότι όταν παρέδιδε το κλειδί δεν είχε χρήματα μαζί της. Η διαφορά που παρατηρείται στις θέσεις της Ενάγουσας αναφορικά με τα πιο πάνω υπό συζήτηση ζητήματα άπτονται επουσιωδών ζητημάτων στην διαδικασία και ως τέτοια και σε συνδυασμό με την καλή εντύπωση που η Ενάγουσα μου έκανε ως μάρτυρας της αλήθειας δεν είναι ικανά να κλονίσουν την εν γένει αξιοπιστία της. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί η παράξενη στάση της Υπεράσπισης επί του τελευταίου ζητήματος, η οποία ενώ αρχικά έδειχνε να αμφισβητεί τον ισχυρισμό που αρχικά πρόβαλε η Ενάγουσα στην συνέχεια και όταν η Ενάγουσα διαφοροποίησε την αρχική της θέση προβάλλοντας την τελική της θέση η Υπεράσπιση αμφισβήτησε και την τελευταία. Αυτό καταδεικνύει ότι η υποβολή έγινε μόνο και μόνο για να γίνει και χωρίς να συντρέχει αποχρών λόγος που να δικαιολογεί την εκδηλωθείσα υπό της Υπεράσπισης αμφισβήτηση. Υπεβλήθη, επίσης, στην Ενάγουσα ότι ουδέποτε αναφέρθηκε σε αυτήν ότι η βαλίτσα της θα ήταν ασφαλής στον χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου. Η Ενάγουσα αρνήθηκε την υποβολή. Θέση της, την οποία και επανέλαβε, ήταν ότι η βαλίτσα της φυλάχθηκε στον χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου αφού προηγουμένως της δόθηκαν οι διαβεβαιώσεις από το ξενοδοχείο ότι η βαλίτσα της θα ήταν εκεί ασφαλής. Πρόσθεσε δε ότι έδωσε πίστη στις πιο πάνω διαβεβαιώσεις αφού το ξενοδοχείο ήταν ξενοδοχείο πέντε αστέρων και, επομένως, ένα σοβαρό και υπεύθυνο ξενοδοχείο. Υπεβλήθη, επίσης, στην Ενάγουσα ότι ουδέποτε αυτή ζήτησε όπως η βαλίτσα της φυλαχθεί στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Θέση της Ενάγουσας ήταν ότι όταν η Υποδοχή αρνήθηκε να της παραχωρήσει παράταση του δωματίου της έγινε η εισήγηση όπως η βαλίτσα της φυλαχθεί στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου, εισήγηση στην οποία η Ενάγουσα συγκατατέθηκε αφού της δόθηκαν οι πιο πάνω αναφερόμενες διαβεβαιώσεις. Όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε η Ενάγουσα μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Δέχομαι, λοιπόν, τα όσα επί των πιο πάνω ζητημάτων αποτελούν την εν γένει θέση της και, κατ' επέκταση, τα όσα αυτή πρόβαλε εις απάντηση στις πιο πάνω υποβολές. Μεταξύ άλλων, δέχομαι ότι η Ενάγουσα συγκατατέθηκε να παραδώσει την βαλίτσα της για φύλαξη από το ξενοδοχείο αφού προηγουμένως της δόθηκε η διαβεβαίωση ότι η βαλίτσα της θα ήταν ασφαλής στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι εντός της βαλίτσας της Ενάγουσας βρίσκονταν πολύτιμα γι' αυτήν αντικείμενα και αντικείμενα αξίας το βάσιμο του ισχυρισμού αυτού της Ενάγουσας ενδυναμώνεται. Χαρακτηριστική δε είναι η δήλωση της Ενάγουσας κατά την αντεξέταση της σύμφωνα με την οποία αν δεν της είχαν δοθεί οι πιο πάνω διαβεβαιώσεις από το ξενοδοχείο δεν θα εμπιστευόταν την βαλίτσα της στο ξενοδοχείο. Σε μια τέτοια περίπτωση θα καθόταν δίπλα από την βαλίτσα της μέχρι την ώρα της αναχώρησής της από το ξενοδοχείο και δεν θα την αποχωριζόταν στιγμή. Η Υπεράσπιση υπέβαλε, επίσης, στην Ενάγουσα τις ακόλουθες θέσεις: ουδέποτε αναφέρθηκε στην Ενάγουσα ότι η βαλίτσα της θα φυλασσόταν στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου. η Ενάγουσα ζήτησε από την Διεύθυνση του ξενοδοχείου να της φέρουν την βαλίτσα της στον χώρο Υποδοχής του ξενοδοχείου. Η Ενάγουσα αρνήθηκε την υποβολή ουδέποτε η Ενάγουσα παρέδωσε την βαλίτσα της για φύλαξη στον χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου. Γι' αυτό και δεν της είχε δοθεί οποιαδήποτε ετικέττα για σκοπούς αναγνώρισης της βαλίτσας της. Η Ενάγουσα αρνήθηκε την υποβολή. Οι πιο πάνω θέσεις εκφεύγουν των δικογραφημένων θέσεων της Εναγόμενης. Σημειώνεται δε η ενωρίτερη διαπίστωση του Δικαστηρίου. Ότι, δηλαδή, με την Υπεράσπιση είναι παραδεκτό ότι η βαλίτσα της Ενάγουσας τοποθετήθηκε σε ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Ρωτώντας δε την Ενάγουσα αν της είχε δοθεί ετικέτα για την βαλίτσα της η Υπεράσπιση προσπάθησε να κλονίσει την αξιοπιστία της. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι όταν μια αποσκευή φυλάσσεται στον χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου δίδεται ετικέττα στο πρόσωπο που την παραδίδει. Η Ενάγουσα υποστήριξε ότι η πιο πάνω πρακτική δεν ακολουθείτο από το ξενοδοχείο αφού και σε άλλες περιπτώσεις κατά τις οποίες ήταν παρούσα κατά την διάρκεια της διαμονής της στο ξενοδοχείο δεν είδε να εφαρμόζεται κάτι τέτοιο. Ανέφερε, επίσης, ότι μέχρι να συμβεί το δικό της περιστατικό η παράδοση ετικέττας δεν ήταν κοινή πρακτική για το ξενοδοχείο. Δέχθηκε, όμως, ότι επί του σημείου τούτου η θέση της αποτελούσε αυθαίρετο συμπέρασμα. Όταν δε της υποβλήθηκε ότι ο λόγος που δεν της είχε δοθεί ετικέττα ήταν γιατί ουδέποτε παρέδωσε την βαλίτσα της στον χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου αντέδρασε λέγοντας ότι η υπό του ευπαίδευτου συνηγόρου ισχυριζόμενη πρακτική δεν ακολουθήθηκε στην περίπτωσή της αφού και την βαλίτσα της είχε παραδώσει και καμία ετικέττα δεν της είχε δοθεί από το ξενοδοχείο. Η Ενάγουσα όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας και ο πιο πάνω ισχυρισμός της είναι, επίσης, αποδεκτός. Δέχομαι, επομένως, ότι με την παράδοση της βαλίτσας της στο ξενοδοχείο για φύλαξη δεν είχε δοθεί στην Ενάγουσα οποιαδήποτε ετικέττα από το ξενοδοχείο. Αναφορικά με το τιμολόγιο που εκδόθηκε από το ξενοδοχείο για την περίοδο από 19.6.07 μέχρι την 4.7.07 - Τεκμήριο 5 - είναι η θέση της Ενάγουσας ότι η Εναγόμενη ουδέποτε παραιτήθηκε από την αξίωση για την πληρωμή του και ότι κατά τον χρόνο που αυτό είχε εκδοθεί και δοθεί στην Ενάγουσα το ξενοδοχείο δεν της είχε αναφέρει το αντίθετο. Δέχθηκε, όμως, ότι το ξενοδοχείο δεν της είχε ζητήσει άμεσα την πληρωμή του καθώς και ότι ουδέποτε από τότε μέχρι και σήμερα δεν αξίωσε αυτήν με οποιοδήποτε τρόπο. Θέση της ήταν, επίσης, ότι το εν λόγω τιμολόγιο παρέμενε οφειλή της προς το ξενοδοχείο. Αντίθετη ήταν η θέση της Υπεράσπισης με τον ευπαίδευτο συνήγορο να υποβάλει στην Ενάγουσα ότι το εν λόγω τιμολόγιο ναι μεν εκδόθηκε από το ξενοδοχείο και δόθηκε στην Ενάγουσα πλην όμως το ξενοδοχείο ουδέποτε ζήτησε από την Ενάγουσα την πληρωμή του και δεν απαιτούσε και ουδέποτε είχε πρόθεση να απαιτήσει την πληρωμή του από την Ενάγουσα. Ενδεικτικό τούτου είναι σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης η λέξη «COMPLIMENTARY» που αναγράφεται στην πρώτη σελίδα αυτού. Η πιο πάνω θέση της Υπεράσπισης επιβεβαιώθηκε και από τον μάρτυρα Υπεράσπισης. Μέσα από την καλή εντύπωση που μου έκανε η Ενάγουσα δέχομαι ότι αυτή ειλικρινά υποστήριξε τα όσα πιο πάνω υποστήριξε. Ότι, δηλαδή, μεταξύ άλλων, η αντίληψη που σχημάτισε κατά τον χρόνο που το εν λόγω τιμολόγιο της είχε δοθεί από το ξενοδοχείο ήταν ότι το ξενοδοχείο ήθελε την πληρωμή του. Και ότι δεν αντιλήφθηκε να ισχύει αυτό που της είχε τεθεί ως θέση από την Υπεράσπιση. Ενισχυτικό της θέσης της κρίνω πως είναι το γεγονός ότι το Τεκμήριο 5 δεν καταδεικνύει μηδενικό υπόλοιπο. Τουναντίον, καταδεικνύει χρεωστικό υπόλοιπο ύψους Λ.Κ.227.45 σεντ (Ευρώ 426.74 σεντ) και πιστωτικό μηδέν. Επίσης, από μια εξέταση του Τεκμηρίου 5 προκύπτει ότι τα ποσά που σε αυτό αναφέρονται εκτός από τέσσερα είναι μικρά έως πολύ μικρά. Σε βαθμό, μάλιστα, που να μπορεί να συναχθεί με ασφάλεια ότι σε αυτό δεν περιλαμβάνονται η διαμονή ή τα γεύματα, αλλά άλλες χρεώσεις οι περισσότερες εκ των οποίων, θα πρέπει να λεχθεί, δεν διασαφηνίζονται. Δεν είναι, επομένως, παράλογο να θεωρεί η Ενάγουσα ότι το ξενοδοχείο επιμένει στην πληρωμή των υπηρεσιών που της παρασχέθηκαν και που στο εν λόγω τεκμήριο αναφέρονται αφ' ης στιγμής άλλες υπηρεσίες, όπως η διαμονή και η διατροφή της, και οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτό της είχαν παρασχεθεί δωρεάν. Επίσης, το γεγονός ότι μέχρι σήμερα η Εναγόμενη δεν απαίτησε την πληρωμή του από την Ενάγουσα δεν κρίνεται αρκετό για να κλονίσει την ειλικρίνεια και το γνήσιο των ισχυρισμών της Ενάγουσας επί του προκειμένου αφού και από την ίδια την μαρτυρία της τελευταίας προκύπτει ότι πεποίθησή της, η οποία κρίνεται γνήσια, είναι ότι το Δικαστήριο θα έχει στα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας να αποφασίσει αν κατά πόσο αυτή ευθύνεται για την πληρωμή του με δεδομένη την έκδοσή του. Είναι, όμως, σημαντικό να λεχθεί ότι ο μάρτυρας Υπεράσπισης με την μαρτυρία του διασαφήνισε ευθέως και ρητά ότι η Εναγόμενη δεν απαιτεί την πληρωμή του πιο πάνω τιμολογίου και ότι ουδέποτε είχε τέτοια πρόθεση. Είναι, επίσης, ενδεικτικός ο ισχυρισμός του μάρτυρα Υπεράσπισης ότι το Τεκμήριο 5 δεν είναι το τελικό τιμολόγιο και ότι το υπόλοιπο της Ενάγουσας ήταν μηδέν. Και ότι η Ενάγουσα έχει στην κατοχή της το τιμολόγιο που δείχνει το υπό του μάρτυρος ισχυριζόμενο μηδενικό υπόλοιπο. Παρά το ότι κανένα τιμολόγιο δεν προσκομίσθηκε από την πλευρά της Εναγόμενης που να επιβεβαιώνει τον τελευταίο ισχυρισμό του μάρτυρα Υπεράσπισης δέχομαι τα όσα ο εν λόγω μάρτυρας επί του προκειμένου κατέθεσε. Φρονώ πως αν τα όσα πιο πάνω ισχυρίσθηκε δεν ήταν η αλήθεια ο μάρτυρας δεν θα προέβαινε στους πιο πάνω δεσμευτικούς για την Εναγόμενη ισχυρισμούς. Δέχομαι, λοιπόν, ότι το πιο πάνω τιμολόγιο εκδόθηκε από το ξενοδοχείο καθώς και το ποσό για το οποίο αυτό εκδόθηκε. Δέχομαι, επίσης, ότι ό,τι η Ενάγουσα αντιλήφθηκε ήταν ότι το ξενοδοχείο απαιτούσε την εξόφλησή του. Από την μεριά δε του ξενοδοχείου δέχομαι ότι το ξενοδοχείο εκδίδοντας το εν λόγω τιμολόγιο δεν είχε πρόθεση να απαιτήσει την εξόφλησή του και ότι δεν απαιτεί την εξόφληση του. Αναφορικά με το τιμολόγιο το οποίο εκδόθηκε από το ξενοδοχείο St Raphael - Τεκμήριο 6 - θα πρέπει να λεχθεί ότι η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι εγκαταλείποντας το ξενοδοχείο η Ενάγουσα κατέφυγε στο πιο πάνω ξενοδοχείο και ότι το πιο πάνω αναφερόμενο τεκμήριο εκδόθηκε από το τελευταίο. Ούτε και αμφισβήτησε το ποσό για το οποίο αυτό εκδόθηκε ή τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι αυτή πλήρωσε και ξόφλησε το πιο πάνω τιμολόγιο. Δέχομαι, λοιπόν, ότι εγκαταλείποντας το ξενοδοχείο η Ενάγουσα κατέφυγε στο ξενοδοχείο St Raphael, όπου και διέμεινε για την περίοδο από 4.7.07 μέχρι 9.7.07, ότι το εν λόγω ξενοδοχείο στις 9.7.07 εξέδωσε το τιμολόγιο - Τεκμήριο 6 - για την περίοδο που η Ενάγουσα διέμεινε σε αυτό και ότι η Ενάγουσα πλήρωσε και ξόφλησε το εν λόγω τιμολόγιο. Δέχομαι, επίσης, ότι η πληρωμή του πιο πάνω ποσού έγινε, όπως από το εν λόγω τεκμήριο προκύπτει, τμηματικά. Δηλαδή, ποσό Λ.Κ.315,00 σεντ πληρώθηκε με την άφιξη της Ενάγουσας στο εν λόγω ξενοδοχείο, ήτοι στις 4.7.07, και το υπόλοιπο εκ Λ.Κ.313,48 σεντ με την αναχώρησή της από το εν λόγω ξενοδοχείο στις 9.7.
- Δέχομαι, επίσης, ότι η Ενάγουσα έχασε την πραγραμματισμένη της πτήση στις 29.6.07 και ότι για να επιστρέψει στην πατρίδα της αγόρασε νέο εισιτήριο με το οποίο και επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη στις 9.7.
- Ο ισχυρισμός της αυτός δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ακόμα το Τεκμήριο 4 που κατατέθηκε από την Ενάγουσα, ούτε και το ποσό για το οποίο αυτό εκδόθηκε. Δέχομαι, λοιπόν, ότι το Τεκμήριο 4 είναι το εισιτήριο το οποίο εκδόθηκε για την επιστροφή της Ενάγουσας στην Αγία Πετρούπολη το οποίο αυτή πλήρωσε και με το οποίο επέστρεψε στην πατρίδα της στις 9.7.
- Η Ενάγουσα ισχυρίσθηκε ότι συνεπεία της απώλειας της βαλίτσας της στερήθηκε των φαρμάκων της εκτός από ένα το οποίο αγόρασε από φαρμακείο στην Κύπρο. Ένεκα τούτου και επειδή δεν λάμβανε το φάρμακο για τον διαβήτη από τον οποίο πάσχει με την επιστροφή της στην Ρωσία ο ιατρός της βρήκε αυξημένη ποσότητα σάκχαρου στο αίμα της. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ότι ένεκα του ότι δεν λάμβανε και το φάρμακο για την αυξημένη πίεση από την οποία, επίσης, έπασχε έσπασαν αγγεία στο κεφάλι της. Αυτό εκδηλώθηκε με τρομερούς πονοκεφάλους ενώ ήδη βρισκόταν στην Κύπρο και εξ' αιτίας τούτου αναγκάσθηκε να παρακολουθείται από τον ιατρό της στην Ρωσία για ένα ολόκληρο χρόνο μετά. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ότι σύμφωνα με τον ιατρό της στην Ρωσία συνεπεία των πιο πάνω είχε υποστεί μικρό εγκεφαλικό που έχρηζε άμεσης νοσηλείας. Δεν θα με απασχολήσει η επάρκεια της μαρτυρίας με την οποία προβλήθηκαν από την Ενάγουσα οι πιο πάνω ισχυρισμοί. Καθότι όπως και να έχει αυτοί βρίσκονται εκτός των δικογραφημένων θέσεων της Ενάγουσας και για τον λόγο αυτό δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη και μοιραία θα αγνοηθούν. Σε κανένα σημείο της Έκθεσης Απαίτησής της δεν δικογραφείται ότι η απώλεια της βαλίτσας της είχε επιπτώσεις στην υγεία της Ενάγουσας ή ότι προκάλεσε στην Ενάγουσα επιδείνωση της υγείας της. Ό,τι δε αξιώνεται με την παράγραφο Α του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης είναι «Γενικές αποζημιώσεις για ψυχική οδύνη και ταλαιπωρία που υπέστη η ενάγουσα ...». Ο δε ισχυρισμός που εκτίθεται στην παράγραφο 12 της Έκθεσης Απαίτησης σύμφωνα με τον οποίο η Ενάγουσα «στην αποσκευή της είχε και φάρμακα τα οποία δεν μπορούσε να προμηθευτεί από την Κύπρο» δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ότι άπτεται του υπό συζήτηση θέματος ώστε να εντάσσει αυτό εντός των δικογραφημένων θέσεών της. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία της Ενάγουσας τα οποία για τους λόγους που πιο πάνω εξηγήθηκαν δεν είναι αποδεκτά όλη η υπόλοιπη μαρτυρία της είναι αποδεκτή με εξαίρεση κάποιο μέρος της μαρτυρίας της που άπτεται της αξίωσής της για ειδικές ζημίες για λόγους που πιο κάνω εξηγούνται. Στην αποδεκτή μαρτυρία της Ενάγουσας συγκαταλέγεται και το μέρος εκείνο της μαρτυρίας της που αφορά στα απωλεσθέντα αντικείμενα της και τα οποία κατά τον χρόνο απώλειας της βαλίτσας της βρίσκονταν εντός αυτής. Σε σχέση με αυτά θα πρέπει επιπρόσθετα να λεχθεί ότι τίποτα το υπερβολικό ή το παράλογο δεν υποστηρίχθηκε από την Ενάγουσα. Το ότι η Ενάγουσα είχε μαζί της το διαβατήριό της είναι πέρα από εύλογο. Άλλωστε, ούτε αυτό, ούτε και η απώλειά του αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε μόνο το κόστος για την έκδοση νέου διαβατηρίου για την Ενάγουσα. Δέχομαι, επίσης, ότι η Ενάγουσα είχε μετρητά και πιστωτικές κάρτες. Είναι αναμενόμενο όπως κάποιος που ταξιδεύει σε μια ξένη χώρα φέρει μαζί του μετρητά από τον τόπο του και μεταφέρει μετρητά επιστρέφοντας στην χώρα του. Αναφορικά με τις πιστωτικές κάρτες θα πρέπει να λεχθεί ότι πολύς κόσμος διαθέτει πιστωτικές κάρτες, οπότε και δεν ξενίζει να είχε και η Ενάγουσα τέτοιες. Ο αριθμός τους δε - τρεις - δεν κρίνεται υπερβολικός. Είναι, επίσης, εύλογο ότι η Ενάγουσα είχε μαζί της και έγγραφα αφού είναι πρόσωπο που ασχολείται με την γη και στην Κύπρο είχε έρθει για επαγγελματικούς σκοπούς και για σκοπούς συναφείς με το αντικείμενο των δραστηριοτήτων και επιχειρήσεών της. Κατά την αντεξέταση συγκεκριμένα υπέδειξε ότι κατά την διάρκεια της παραμονής της στην Κύπρο ασχολήθηκε με την έρευνα αγοράς ακινήτων και προς τούτο επισκέφθηκε πολλά μέρη. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι η Ενάγουσα είχε μαζί της έγγραφα. Ό,τι αμφισβήτησε ήταν το κόστος για την επανέκδοσή τους. Ούτε ότι είχε μαζί της πιστωτικές κάρτες. Δεν είναι, επίσης, υπερβολικό και το αποδέχομαι ότι από το αεροδρόμιο αγόρασε έξι αρώματα καθώς και κρέμες (μάρκας VISHY). Τίποτα, επίσης, υπερβολικό δεν συντρέχει αναφορικά με τα αντικείμενα που ανέφερε στην μαρτυρία της ότι είχε φέρει μαζί της από την χώρα της. Πρόκειται περί συνηθισμένων πραγμάτων που οι περισσότερες γυναίκες θα μπορούσαν να διαθέτουν ή φέρουν μαζί τους από τον τόπο τους για να περάσουν δέκα ημέρες, όπως αρχικά προγραμμάτιζε και η Ενάγουσα, σε ένα ξένο τόπο. Όπως 4 πουκάμισα, 2 μπλούζες, 1 βραδυνή μεταξωτή μπλούζα, 2 παντελόνια, εσώρουχα, μαγιό και παρεό για την παραλία, 1 παντελόνι, 1 φούστα, την ταξιδιωτική της βαλίτσα, 1 τσάντα χειρός, 1 πορτοφόλι, παπούτσια - 3 ζεύγη - και κλειδιά. Ούτε και τα πράγματα που αγόρασε σύμφωνα με την μαρτυρία της κατά την διαμονή της στην Κύπρο κρίνονται υπερβολικά. Όπως, παιδικά ρούχα και παιγνίδια, 2 παντελόνια, 8 με 10 μπλούζες και πουκάμισα, 1 μεταξωτό φόρεμα, διάφορα δώρα - 20 στον αριθμό - και 1 φούστα. Σημειώνεται ότι η Ενάγουσα σύμφωνα με την μαρτυρία της, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, έχει δύο εγγονές από τον υιό της, οπότε και δεν θα αποκλείετο όπως τα παιδικά ρούχα, τα παιγνίδια και τα δώρα ή κάποια από αυτά προορίζονταν για τις θυγατέρες του υιού της. Εντός των απωλεσθέντων αντικειμένων συγκαταλέγονται σύμφωνα με την μαρτυρία της και τα ακόλουθα: 1 χρυσό βραχιόλι, 1 μαργαριταρένιο κολιέ, σκουλαρίκια Swarovski, γυαλιά ηλίου - ειδική παραγγελία από την Γαλλία - και γυαλιά οράσεως - μάρκας Katy Sark. Προφανώς πρόκειται περί αντικειμένων, τα οποία η Ενάγουσα είχε φέρει μαζί της από την πατρίδα της. Ούτε αυτά κρίνονται υπερβολικά. Είναι αντικείμενα που πολλές γυναίκες διαθέτουν, πόσο μάλλον, μια γυναίκα με το οικονομικό εκτόπισμα της Ενάγουσας και που θα μπορούσαν εύλογα να είχαν μεταφέρει από την πατρίδα τους κατά την επίσκεψή τους σε μια ξένη χώρα. Σημειώνεται ότι η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι η Ενάγουσα είχε μαζί της κλειδιά. Ό,τι αμφισβήτησε ήταν την αξία τους. Είναι, επίσης, άξιο αναφοράς ότι περιορίσθηκε να υποβάλει στην Ενάγουσα ότι εκτός από τα αναγκαία για ένδυση και υπόδηση, προφανώς, για τις 10 ημέρες που αρχικά προγραμμάτιζε η Ενάγουσα να περάσει στην Κύπρο, τίποτα άλλο δεν υπήρχε εντός της βαλίτσας της. Χωρίς, όμως, να εξειδικεύσει ποια από τα υπό της Ενάγουσας ισχυριζόμενα απωλεσθέντα αντικείμενα και που σχετίζονται με την ένδυση ήταν αναγκαία σύμφωνα με την Υπεράσπιση για την ένδυση της Ενάγουσας. Ή χωρίς να εξειδικεύσει πόσα ζευγάρια παπούτσια ήταν αναγκαία για την υπόδηση της Ενάγουσας. Με την πιο πάνω γενική, αόριστη και αδιασαφήνιστη υποβολή δεν καθορίσθηκε από την Υπεράσπιση ποια ακριβώς ήταν η θέση της Εναγόμενης επί του προκειμένου. Δέχομαι, επίσης, ότι η Ενάγουσα με την απώλεια της βαλίτσας της απώλεσε και φάρμακα. Πρόκειται για τα φάρμακα στα οποία έκανε εξειδικευμένη αναφορά στην διά ζώσης μαρτυρία της, τα οποία ονομάτισε και τα οποία σύμφωνα με την μαρτυρία της κατανάλωνε επί καθημερινής βάσεως για τις ασθένειες από τις οποίες έπασχε. Στον κατάλογο απολεσθέντων αντικειμένων που εκτίθεται στην γραπτή της δήλωση - Τεκμήριο Β - αναφέρει η Ενάγουσα ότι απώλεσε και διάφορα άλλα αντικείμενα. Ποια είναι αυτά, όμως, δεν εξειδικεύει ούτε στην Έκθεση Απαίτησής της, ούτε και στην γραπτή της δήλωση - Τεκμήριο Β - κατά παράβαση της Νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι ειδικές ζημιές πρέπει να εξειδικεύονται με λεπτομέρεια στις έγγραφες προτάσεις. Υπό το φως των πιο πάνω ο πιο πάνω αναφερθείς αόριστος και γενικόλογος ισχυρισμός της Ενάγουσας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ο μάρτυρας Υπεράσπισης κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν και εξακολουθεί να είναι διευθύνων σύμβουλος και ένας εκ των ιδιοκτητών, ήτοι μέτοχος, της Εναγόμενης η οποία είναι η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου. Θέση του είναι ότι το ξενοδοχείο ουδεμία ευθύνη φέρει για την απώλεια της βαλίτσας της Ενάγουσας. Και αυτό γιατί η βαλίτσα της Ενάγουσας ουδέποτε τοποθετήθηκε στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου για φύλαξη αφού η Ενάγουσα ουδέποτε ζήτησε κάτι τέτοιο. Ό,τι δε η Ενάγουσα ζήτησε και έλαβε χώρα ήταν η μεταφορά της βαλίτσας της από το δωμάτιό της στο λόμπυ του ξενοδοχείου, ο οποίος είναι χώρος παρά της Υποδοχής, όπου και εν τέλει της παραδόθηκε από τον αχθοφόρο του ξενοδοχείου ονόματι Στήβεν Πάτσαλο. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο μάρτυρας κατέθεσε τα ακόλουθα έγγραφα τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως τεκμήρια: φωτογραφία που απεικονίζει το κεντρικό χρηματοκιβώτιο του ξενοδοχείου - Τεκμήριο 9 δείγμα ετικέττας η οποία δίδεται στον ένοικο που παραδίδει αποσκευή για φύλαξη στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου κατά την ημέρα της αναχώρησής του από το ξενοδοχείο, γνωστό ως luggage room - Τεκμήριο 10 και εβδομαδιαίο πρόγραμμα εργασίας προσωπικού (weekly work schedule) του ξενοδοχείου για την περίοδο από 25.6.07 μέχρι την 1.7.07 - Τεκμήριο
- Ο μάρτυρας Υπεράσπισης δεν είχε προσωπική γνώση για τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης και όλη του η μαρτυρία σε σχέση με αυτά ήταν καθαρά εξ' ακοής. Βεβαίως δεν μου διαφεύγει ότι σύμφωνα με τον Περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος», η εξ' ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται για τον λόγο και μόνο ότι είναι εξ' ακοής. Επαφίεται δε στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αποφασίσει πόση βαρύτητα θα προσδώσει σε αυτήν. Σύμφωνα με το άρθρο 27
(1)του Νόμου κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ' ακοής μαρτυρία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική της αξία. Στο εδάφιο
(2)του ιδίου άρθρου παρατίθενται κάποιοι παράγοντες τους οποίους το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Οι παράγοντες αυτοί παρατίθενται χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου
(1)και επομένως, το εν λόγω εδάφιο δεν είναι εξαντλητικό. Ένας δε από τους παράγοντες αυτούς είναι κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος που έχει προσαγάγει την μαρτυρία να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στην διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση (παράγραφος (α)). Ένας δεύτερος είναι κατά πόσο οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε οποιοδήποτε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα (παράγραφος (δ)). Τέλος, σύμφωνα με το εδάφιο
(3)του άρθρου 27 του Νόμου κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται από το Δικαστήριο σε εξ ακοής μαρτυρία λαμβάνεται, ανεξάρτητα από τις διατάξεις του άρθρου 27, ιδιαίτερα, υπόψη κατά πόσο ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε. Από την αντεξέταση του μάρτυρα διεφάνη ποια είναι τα πρόσωπα από τα οποία αυτός άντλησε γνώση σύμφωνα με την μαρτυρία του αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης. Πρόκειται για τον Παύλο Ιωάννου, διευθυντή του Τμήματος Υποδοχής, και τον Χριστάκη Αριστείδου, τότε Βοηθό Γενικό Διευθυντή του ξενοδοχείου. Ο πρώτος είναι και το πρόσωπο που σύμφωνα με τον μάρτυρα συνέταξε την επιστολή - Τεκμήριο 1 - κάτι το οποίο προκύτπει και με ενάργεια από το εν λόγω τεκμήριο - και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να εργάζεται στο ξενοδοχείο. Ο μάρτυρας δεν ανέφερε αν κατά πόσο τα δύο πιο πάνω πρόσωπα είχαν προσωπική γνώση των γεγονότων ή, αν όχι, από ποιους τρίτους άντλησαν τις πληροφορίες τους. Διαφαίνεται, όμως, κατ' ομολογία του μάρτυρα ότι ένα τουλάχιστον πρόσωπο είχε προσωπική γνώση των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Αυτός είναι ο Στήβεν Πάτσαλος, ο οποίος σύμφωνα με τον μάρτυρα είναι το πρόσωπο που κατέβασε την βαλίτσα από το δωμάτιο της Ενάγουσας και την παρέδωσε στην τελευταία στον χώρο του λόμπυ του ξενοδοχείου. Καμία, όμως, εξήγηση δεν δόθηκε από τον μάρτυρα γιατί δεν κλήθηκε να καταθέσει στην υπόθεση το πιο πάνω πρόσωπο. Επίσης, από την μαρτυρία του μάρτυρα προκύπτει ευκρινώς ότι στην διαδικασία φύλαξης αποσκευών στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου εμπλέκεται εκτός από τον αχθοφόρο και το Τμήμα Υποδοχής. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η διαδικασία που ακολουθείται είναι η ακόλουθη: ο αχθοφόρος που τοποθετεί την βαλίτσα στον ειδικό χώρο αποσκευής του ξενοδοχείου δίδει στον ιδιοκτήτη της αποσκευής μια ετικέττα στην οποία αναγράφονται, μεταξύ άλλων, ο αριθμός του δωματίου. Άλλη μια ετικέττα με τα ίδια στοιχεία τοποθετείται επί της αποσκευής που προορίζεται για φύλαξη. Με την πιο πάνω διαδικασία μπορεί εύκολα να αναγνωρισθεί η αποσκευή την στιγμή που θα απαιτηθεί η επιστροφή της από τον ένοικο. Αφού η αποσκευή τοποθετηθεί εντός του ειδικού χώρου αποσκευής του ξενοδοχείου αυτός κλειδώνεται από τον αχθοφόρο σε συνεννόηση με το Τμήμα Υποδοχής και το κλειδί παραδίδεται από τον αχθοφόρο στο Τμήμα Υποδοχής. Όταν ο ένοικος απαιτήσει την αποσκευή του ο αχθοφόρος ανοίγει τον χώρο φύλαξης αποσκευών έχοντας την ετικέττα μαζί του και στην παρουσία του ένοικου όπου και η αποσκευή παραδίδεται στον τελευταίο. Κανένα, όμως, πρόσωπο από το Τμήμα Υποδοχής δεν κλήθηκε να καταθέσει στην υπόθεση και να υποστηρίξει την υπό του μάρτυρος δοθείσα μαρτυρία. Ή τις δικογραφημένες θέσεις της Εναγόμενης σύμφωνα με τις οποίες ναι μεν η βαλίτσα της Ενάγουσας τοποθετήθηκε στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου πλην όμως καμία διαβεβαίωση δεν είχε δοθεί σε αυτήν για την ασφαλή της φύλαξη. Επίσης, καμία εξήγηση δεν δόθηκε από τον μάρτυρα για το ότι η Υποδοχή δεν κλήθηκε να καταθέσει. Ούτε και οποιαδήποτε εξήγηση δόθηκε από τον μάρτυρα γιατί δεν κλήθηκε να καταθέσει και ο Παύλος Ιωάννου ο οποίος συνέταξε το Τεκμήριο 1 με σκοπό να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους συνέταξε το εν λόγω τεκμήριο και να υποστηρίξει την εκδοχή του μάρτυρα επί του προκειμένου. Επίσης, σύμφωνα με τον μάρτυρα ο Αριστείδου και ο Ιωάννου είναι τα πρόσωπα στα οποία το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 «δόθηκε από την Ενάγουσα και την αντιπρόσωπο του ταξιδιωτικού γραφείου». Ούτε και ο Αριστείδου κλήθηκε να καταθέσει. Καμία, επίσης, δικαιολογία δεν δόθηκε από τον μάρτυρα γι' αυτό. Υπό το φως των πιο πάνω δεν έχω ικανοποιηθεί ότι δεν ήταν εύλογη ή εφικτή η μη κλήτευση από την Υπεράσπιση των πιο πάνω προσώπων. Επιπρόσθετα κρίνω πως για τον πιο πάνω λόγο η Υπεράσπιση δεν παρουσίασε την καλύτερη δυνατή μαρτυρία. Είναι, έπειτα, και το άλλο. Η απώλεια της βαλίτσας της Ενάγουσας υπό τις συνθήκες που η ίδια περιέγραψε στην μαρτυρία της επιφόρτιζε με ευθύνη πρωτίστως τα πρόσωπα που ενεπλάκησαν στην διαδικασία τοποθέτησης και φύλαξης της βαλίτσας στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου. Ευθύνη που άπτετο της εργασίας τους ή ενδεχόμενης συνέχισης της εργασίας τους στο ξενοδοχείο, ενδεχόμενων κυρώσεων που ήθελαν επιβληθεί σε αυτούς από το ξενοδοχείο για τις παραλείψεις τους και σχέσης τους με τον εργοδότη. Το ισχυρό κίνητρο παραποίησης των γεγονότων από τα πρόσωπα από τα οποία ο μάρτυρας άντλησε γνώση για τα γεγονότα της υπόθεσης με σκοπό να καλυφθούν οι ευθύνες των πιο πάνω υπαλλήλων του ξενοδοχείου και, κατ' επέκταση, οι ευθύνες των ιδίων ως Βοηθός Γενικός Διευθυντής, ο ένας, και ως Διευθυντής του Τμήματος της Υποδοχής, ο άλλος, δεν μπορεί να παραγνωρισθεί. Όπως ούτε και το κίνητρο παραποίησης των γεγονότων από τον Στήβεν Πάτσαλο, ο οποίος σύμφωνα με τον μάρτυρα ενημέρωσε τον τελευταίο για την παράδοση που διενήργησε της βαλίτσας της Ενάγουσας στην τελευταία προσωπικά. Υπό το φως των πιο πάνω και αν ακόμη η εντύπωση που σχημάτιζα για τον μάρτυρα ήταν ότι η μαρτυρία του αποτελούσε γνήσια από μέρους του μεταφορά στο Δικαστήριο των όσων είχε πληροφορηθεί από τα πρόσωπα από τα οποία άντλησε γνώση οι παράμετροι που πιο πάνω αναφέρθηκαν θα καθιστούσαν την αποδοχή της μαρτυρίας του αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης μη ασφαλή. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι μέσα από το ύφος και τον τρόπο με τον οποίο ο μάρτυρας κατέθεσε, την εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του η εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτόν ήταν ότι δεν ήταν ειλικρινής ή μάρτυρας της αλήθειας και ότι ενώ γνώριζε όλη την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα στην προσπάθειά του να επιρρίψει την ευθύνη για την απώλεια της βαλίτσας της Ενάγουσας στην τελευταία και να απαλλάξει την Εναγόμενη από κάθε ευθύνη παραποίησε την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα και κατέφυγε σε αναληθείς και ψευδείς ισχυρισμούς. Είναι δε αυτή του η προσπάθεια έκδηλα διάχυτη μέσα από την μαρτυρία του. Ενδεικτικά είναι τα ακόλουθα σημεία από την μαρτυρία του: (α) ο ισχυρισμός του ότι η Ενάγουσα ουδέποτε ανέφερε στο Τμήμα Υποδοχής ή σε οποιοδήποτε υπεύθυνο του ξενοδοχείου ότι είχε στην κατοχή της ή ότι η βαλίτσα της περιείχε αντικείμενα αξίας, (β) ο ισχυρισμός του ότι η Ενάγουσα δεν ζήτησε ποτέ παράταση του χρόνου διαμονής στο δωμάτιό της, (γ) ο ισχυρισμός του ότι η Ενάγουσα ζήτησε να μεταφερθεί η βαλίτσα της από το δωμάτιό της στο λόμπυ του ξενοδοχείου όπου και της παραδόθηκε κατά τον έλεγχο εξόδου της (check out), (δ) ο ισχυρισμός του ότι η Ενάγουσα δεν ζήτησε ποτέ να φυλαχθεί η αποσκευή της στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου και γι' αυτό δεν της είχε δοθεί ετικέττα για την βαλίτσα της. Αναφορικά με το τελευταίο έχω ήδη δεχθεί την μαρτυρία της Ενάγουσας ότι δεν της είχε δοθεί οποιαδήποτε ετικέττα ως απόδειξη για την παραλαβή από το ξενοδοχείο της βαλίτσας της όχι, όμως, γιατί η βαλίτσα της δεν τοποθετήθηκε στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου, αλλά γιατί παρά το ότι αυτή τοποθετήθηκε στον πιο πάνω χώρο το ξενοδοχείο κατά παράβαση των κανονισμών τους οποίους σύμφωνα με τον μάρτυρα εφαρμόζει δεν είχε δώσει στην Ενάγουσα μια τέτοια ετικέττα. Επίσης, δεν λείπουν και οι αντιφάσεις μεταξύ της διά ζώσης μαρτυρίας του μάρτυρα και των δικογραφημένων ισχυρισμών της Εναγόμενης. Στην υπόθεση Σοφοκλής Σοφοκλέους v. Κυριακής Τσεσμελόγλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153 έγινε αποδεκτό ότι η αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας ενός διαδίκου και του δικογράφου του αποτελεί λόγο που στην κατάλληλη περίπτωση δικαιολογεί συμπέρασμα από μέρους του Δικαστηρίου περί αναξιοπιστίας του διαδίκου και, κατά συνέπεια, απόρριψη της μαρτυρίας του (Βλ., επίσης, Κ.Α. v. Δ.Κ.
(2005)1 ΑΑΔ
- Ενδεικτικά είναι τα ακόλουθα σημεία από την κυρίως εξέταση του μάρτυρα: η Ενάγουσα δεν ζήτησε ποτέ παράταση του χρόνου διαμονής στο δωμάτιό της. Ο ισχυρισμός αυτός δεν συνάδει με τις δικογραφημένες θέσεις της Εναγόμενης. Στην παράγραφο 4(β) της Υπεράσπισης αναφέρεται ρητά ότι «το πρωινό της 29/6/07 η Ενάγουσα ζήτησε από τον υπεύθυνο του ξενοδοχείου όπως της επιτραπεί να παραμείνει στο δωμάτιο όπου διέμενε σύμφωνα με την αρχική κράτησή της, οπότε και της εξηγήθηκε ότι αυτό δεν ήταν δυνατό» η Ενάγουσα ζήτησε να μεταφερθεί η βαλίτσα της από το δωμάτιό της στο λόμπυ του ξενοδοχείου, που είναι χώρος πλησίον του Τμήματος Υποδοχής, όπου και της παραδόθηκε. Και ουδέποτε αυτή τοποθετήθηκε στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου. Ούτε αυτοί οι ισχυρισμοί συνάδουν με τις δικογραφημένες θέσεις της Εναγόμενης. Όπως και ενωρίτερα σημειώθηκε είναι παραδεκτό με την Υπεράσπιση ότι η βαλίτσα της Ενάγουσας τοποθετήθηκε στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Επίσης, σε κανένα σημείο της Υπεράσπισης δεν δικογραφείται ότι η βαλίτσα της Ενάγουσας μεταφέρθηκε στο λόμπυ του ξενοδοχείου και ότι εν τέλει παραδόθηκε σε αυτήν εντός του πιο πάνω χώρου. Επίσης, ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε, όπως πιο πάνω αναφέρθηκε, ότι η Ενάγουσα ουδέποτε ζήτησε παράταση της διαμονής της κατά την αντεξέτασή του πρόβαλε έναν εντελώς αντίθετο ισχυρισμό. Συγκεκριμένα, ότι η Ενάγουσα ζήτησε παράταση του δωματίου της πλην όμως η πιο πάνω διευκόλυνση δεν παραχωρήθηκε στην Ενάγουσα καθότι η τελευταία δεν ήταν διατεθειμένη να πληρώσει την επιπλέον χρέωση. Και όχι γιατί το ξενοδοχείο αρνήθηκε χωρίς αποχρώντα λόγο να ικανοποιήσει το αίτημά της, αφού, σύμφωνα με τον ίδιο, κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρχαν 123 διαθέσιμα δωμάτια. Σημειώνεται, επίσης, ότι και ο τελευταίος ισχυρισμός του μάρτυρα δεν συνάδει με τις δικογραφημένες θέσεις της Εναγόμενης σύμφωνα με τις οποίες η Ενάγουσα είχε ζητήσει παράταση πλην όμως ο λόγος για τον οποίο το ξενοδοχείο της την αρνήθηκε ήταν γιατί η συμβατική σχέση μεταξύ της και της Εναγόμενης είχε λήξει και, έτσι, η Εναγόμενη δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να επιτρέψει στην Ενάγουσα να παραμείνει στο δωμάτιο όπου διέμενε και/ή να της παρέχει οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία (παράγραφος 4(β) και (γ) της Υπεράσπισης). Σημειώνεται ότι εν' όψει του ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί εκφεύγουν των δικογραφημένων θέσεων της Εναγόμενης δεν μπορούν και να ληφθούν υπόψη. Είναι, έπειτα, και το άλλο. Όπως ο μάρτυρας ανέφερε στην κυρίως εξέτασή του ο ίδιος έδωσε οδηγίες να παραταθεί η διαμονή της Ενάγουσας στο ξενοδοχείο για όσο καιρό χρειαζόταν με δωρεάν διατροφή το μεσημέρι και το βράδυ. Επίσης, με δικές του οδηγίες το ξενοδοχείο έδωσε στην Ενάγουσα μετρητά για κάποιες αγορές που ήθελε να κάνει, της έβγαλε αεροπορικό εισιτήριο και της παρείχε οδηγό για την διακίνησή της. Και όλα αυτά εντελώς δωρεάν γιατί ασχέτως του τι πραγματικά συνέβηκε είναι πάγια πολιτική του ξενοδοχείου, σύμφωνα με την μαρτυρία του, να παρέχει κάθε διευκόλυνση στους πελάτες όπως αρμόζει σε ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων όπως ήταν και το ξενοδοχείο. Υποστήριξε, επίσης, ότι αφ' ης στιγμής η Ενάγουσα δεν είχε να επιδείξει οποιαδήποτε ετικέττα δεν επιθυμούσε να έρθει σε αντιπαλότητα με αυτήν. Δέχομαι τον ισχυρισμό του μάρτυρα, ότι η διαμονή της Ενάγουσας στο ξενοδοχείο για όσες ημέρες αυτή διέμεινε στο ξενοδοχείο μετά την διαπίστωση της απώλειας της βαλίτσας της παρείχετο σε αυτήν δωρεάν. Και ότι οι δωρεάν αυτές υπηρεσίες περιλάμβαναν και πλήρη διατροφή. Αυτό αποτελεί ζήτημα που ο μάρτυρας ως εκ της θέσης που κατέχει στην Εναγόμενη μπορεί να καταθέσει με υπευθυνότητα και δέχομαι ότι αντανακλά την αλήθεια. Συνάδει, επίσης, με το πνεύμα της μαρτυρίας της Ενάγουσας. Δέχομαι, επίσης, ότι το ξενοδοχείο έδωσε στην Ενάγουσα και μετρητά ύψους Λ.Κ.60,00 σεντ, ισχυρισμό τον οποίο πρόβαλε και η ίδια η Ενάγουσα στην γραπτή της δήλωση. Όχι, όμως, για να κάνει αγορές, όπως ο μάρτυρας υποστήριξε, αλλά για να πληρώσει στην Ρωσική Πρεσβεία τα τέλη για την έκδοση των εγγράφων που απαιτούνταν για να ταξιδέψει και επιστρέψει στην πατρίδα της. Αυτό, άλλωστε, είναι και που καταδεικνύεται και στο Τεκμήριο 5 σύμφωνα με το οποίο το ξενοδοχείο στις 3.7.07 χρέωσε την Ενάγουσα με το ποσό των Λ.Κ.60,00 σεντ σε μετρητά για την Ρωσική Πρεσβεία (CASH FOR RUSSIAN EMBACY). Δέχομαι, επίσης, ότι το ξενοδοχείο μετά την διαπίστωση της απώλειας της βαλίτσας της Ενάγουσας έδωσε οδηγίες σε οδηγό να την μεταφέρει σε φαρμακείο και πληρώσει όλα τα φάρμακα τα οποία η Ενάγουσα θα αγόραζε από αυτό. Επί του σημείου τούτου η μαρτυρία του μάρτυρα συνάδει με την μαρτυρία της Ενάγουσας. Δέχομαι, επίσης, ότι το ξενοδοχείο πλήρωσε μέσω του οδηγού που μετέφερε την Ενάγουσα στο φαρμακείο το ένα και μοναδικό φάρμακο που η Ενάγουσα αγόρασε από το εν λόγω φαρμακείο. Και αυτός ο ισχυρισμός συνάδει με την μαρτυρία της Ενάγουσας. Δέχομαι, επίσης, ότι το ποσό που πληρώθηκε από το ξενοδοχείο μέσω του οδηγού για το φάρμακο της Ενάγουσας ήταν περί τα Ευρώ 17,00 σεντ. Ο ισχυρισμός αυτός δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας. Δεν δέχομαι, όμως, τον ισχυρισμό του μάρτυρα, που μόνο υπερβολικός θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί, ότι το ξενοδοχείο παρείχε στην Ενάγουσα οδηγό για τις μετακινήσεις της. Ό,τι μόνο δέχομαι είναι την μαρτυρία της Ενάγουσας επί του προκειμένου και συγκεκριμένα ότι το ξενοδοχείο πρόσφερε στην Ενάγουσα δωρεάν μεταφορά με ταξί στο φαρμακείο, στην Αστυνομία τις δύο φορές που αναγκάσθηκε να μεταβεί στην Αστυνομία και στην Λευκωσία για τις δύο επισκέψεις που η τελευταία πραγματοποίησε στην Ρωσική Πρεσβεία. Σημειώνεται ότι κατά την αντεξέταση της Ενάγουσας δεν υπεβλήθη σε αυτήν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Υπεράσπισης ότι το ξενοδοχείο παρείχε σε αυτήν δωρεάν μεταφορά με ταξί και σε άλλες περιπτώσεις. Ούτε και δέχομαι τον ισχυρισμό του μάρτυρα ότι η Ενάγουσα είχε μεταβεί στην Ρώσικη Πρεσβεία μόνο μια φορά. Σύμφωνα με την μαρτυρία της Ενάγουσας, η οποία έγινε αποδεκτή, η Ενάγουσα είχε μεταβεί στην Ρωσική Πρεσβεία συνολικά δύο φορές. Πιο πάνω αναφέρθηκε ότι σύμφωνα με τον μάρτυρα το ξενοδοχείο αγόρασε εισιτήριο για την επιστροφή της Ενάγουσας στην πατρίδα της. Ο πιο πάνω ισχυρισμός, ο οποίος δικογραφείται και στην Υπεράσπιση, προβλήθηκε από τον μάρτυρα κατά την κυρίως εξέτασή του και, μάλιστα, δύο φορές. Κατά την αντεξέταση του, όμως, ο μάρτυρας αναίρεσε τον πιο πάνω ισχυρισμό. Αυτό καταδεικνύει με πόση ευκολία ο μάρτυρας ήταν διατεθειμένος να προβάλει αναληθείς ισχυρισμούς με σκοπό να πείσει το Δικαστήριο κατά την κρίση του για την αλήθεια της μαρτυρίας του. Με την ίδια ευκολία με την οποία ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίσθηκε ότι η Ενάγουσα δεν είχε ζητήσει παράταση του δωματίου της κατά την αντεξέταση υποστήριξε το αντίθετο. Και διερωτώμαι προς τι όλα αυτά. Για να πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια της μαρτυρίας του; Κάθε άλλο αφού από τα πιο πάνω προκύπτει και, μάλιστα, εμφαντικά η αναλήθεια των ισχυρισμών του περί απώλειας της βαλίτσας της Ενάγουσας υπό τις συνθήκες που αυτός περιέγραψε στην μαρτυρία του. Είναι τόσο παράδοξο ώστε να μην μπορεί να γίνει πιστευτό η Ενάγουσα να απώλεσε την βαλίτσα της με δική της υπαιτιότητα, ως ο μάρτυρας διατείνεται, και το ξενοδοχείο να πρόσφερε σε αυτήν όλα τα πιο πάνω με χαριστική πρόθεση και δωρεάν. Όπως, μετρητά ύψους Λ.Κ.60,00 σεντ, εξαήμερη διαμονή στο ξενοδοχείο (από 29.6.07 μέχρι και 3.7.07) με πλήρη διατροφή, αγορά του φαρμάκου της, μεταφορά της στο φαρμακείο καθώς και στην Λευκωσία και στην Αστυνομία με ταξί σε δύο περιπτώσεις και ένα λογαριασμό ύψους Λ.Κ.227,45 σεντ (Τεκμήριο 5). Φρονώ πως κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να δεχθεί ότι το ξενοδοχείο θα προσέφερε στην Ενάγουσα όλες τις πιο πάνω υπηρεσίες δωρεάν αν δεν θεωρούσε τον εαυτό του υπεύθυνο για την απώλεια της βαλίτσας της. Ποια η λογική το ξενοδοχείο να υποστεί όλα τα πιο πάνω έξοδα αν δεν έφερε οποιαδήποτε ευθύνη για την απώλεια της βαλίτσας της Ενάγουσας; Η εξήγηση δε που πρόβαλε ο μάρτυρας, ότι, δηλαδή, ανεξαρτήτως του τι συνέβη είναι πάγια πολιτική του ξενοδοχείου να παρέχει κάθε διευκόλυνση στους πελάτες του όπως αρμόζει σε ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων όπως ήταν και το ξενοδοχείο, για να μην έρθει σε αντιπαράθεση με την Ενάγουσα και ως ένδειξη καλής θέλησης, ουδόλως πείθει. Προδήλως, το ξενοδοχείο προσέφερε όλες τις πιο πάνω υπηρεσίες στην Ενάγουσα δωρεάν γιατί θεωρούσε τον εαυτό του υπαίτιο και υπεύθυνο για την απώλεια της βαλίτσας της και για να καταλαγιάσει τον θυμό και τα έντονα και δυσάρεστα συναισθήματα της Ενάγουσας προς διαφύλαξη του ονόματός του. Εξ' ου και δεν θεωρώ ότι ο μάρτυρας έπεσε θύμα παραπληροφόρησης από τους τρίτους από τους οποίους και άντλησε γνώση και ότι γνώριζε τα πραγματικά γεγονότα τα οποία και εσκεμμένα παραποίησε στο Δικαστήριο. Εξ' ου και η Υπεράσπιση δεν παρουσίασε ως μάρτυρές της τα πρόσωπα που ενωρίτερα αναφέρθηκαν. Για να μπορεί ο μάρτυρας να καλύπτεται πίσω από τον ισχυρισμό ότι ό,τι κατέθεσε στο Δικαστήριο το πληροφορήθηκε από τρίτους χωρίς αυτοί οι τρίτοι να μπορούν να αντεξετασθούν από την πλευρά της Ενάγουσας. Ενίσχυση για το πιο πάνω συμπέρασμά μου αποτελεί και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
- Το εν λόγω έγγραφο ετοιμάσθηκε σύμφωνα με την Ενάγουσα κατόπιν δικής της παράκλησης, αλλά σύμφωνα με τον μάρτυρα για σκοπούς της Ασφάλειάς της. Το περιεχόμενο του ρίχνει φως στην υπόθεση και είναι καθοριστικό για την αξιοπιστία του μάρτυρα. Σε αυτό αναφέρονται, μεταξύ άλλων, ότι η Ενάγουσα επρόκειτο να εγκαταλείψει το ξενοδοχείο στις 29.6.
- Ζήτησε από ένα αχθοφόρο να μεταφέρει την βαλίτσα της στο δωμάτιο αποσκευών του ξενοδοχείου (luggage room). Ο αχθοφόρος μετέφερε την βαλίτσα της γύρω στις 10:30 π.μ.. Στις 2:00 η ώρα περίπου το απόγευμα το ξενοδοχείο έψαξε για την βαλίτσα της Ενάγουσας οπότε και διαπίστωσε ότι αυτή δεν ήταν εκεί. Εντός του δωματίου αποσκευών του ξενοδοχείου υπήρχαν πολλές αποσκευές και κατά τις 10:30 π.μ. οι αναχωρήσεις ήταν πολλές. Είναι πιθανόν ένας από τους ένοικους του ξενοδοχείου να πήρε την βαλίτσα της Ενάγουσας κατά λάθος. Κατά τον χρόνο ετοιμασίας του πιο πάνω εγγράφου διεξαγόταν πλήρης έρευνα για ανεύρεση της βαλίτσας της Ενάγουσας. Καθίσταται έκδηλο από το πιο πάνω τεκμήριο, το περιεχόμενο του οποίου και αποδέχομαι, ότι είναι παραδεκτό από το ξενοδοχείο ότι η βαλίτσα της Ενάγουσας είχε τοποθετηθεί μέσα στο δωμάτιο αποσκευών του ξενοδοχείου και ότι είχε απωλεσθεί ενώ βρισκόταν εντός αυτού, αφού αυτό είναι ό,τι με ενάργεια συνάγεται από το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου. Σημειώνεται ότι ο μάρτυρας δεν αμφισβήτησε το εν λόγω τεκμήριο, ούτε και ότι αυτό συντάχθηκε από το ξενοδοχείο. Ήταν, μάλιστα, η θέση του ότι αυτό συντάχθηκε από το ξενοδοχείο. Σημειώνεται, επίσης, η πιθανολόγηση η οποία κρίνεται λογική υπό τις περιστάσεις ότι εν' όψει των πολλών αναχωρήσεων που έλαβαν χώρα την ώρα που η βαλίτσα της Ενάγουσας είχε τοποθετηθεί εντός του πιο πάνω δωματίου κάποιος από τους ένοικους που είχε διαμείνει στο ξενοδοχείο και αναχωρούσε κατά την πιο πάνω ημέρα και ώρα την πήρε ή του παραδόθηκε κατά λάθος. Ό,τι, δηλαδή, ανέφερε και η Ενάγουσα στην μαρτυρία της ως να της είχε λεχθεί από το ξενοδοχείο ως δικαιολογία για την απώλεια της βαλίτσας της. Το εν λόγω τεκμήριο επιβεβαιώνει, επίσης, τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι κατά την ημέρα της προγραμματισμένης αναχώρησής της από το ξενοδοχείο υπήρχαν πολλές αναχωρήσεις, κάτι το οποίο διαπίστωσε και η ίδια ιδίοις όμμασι σύμφωνα με την μαρτυρία της. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επί του περιεχομένου του πιο πάνω τεκμηρίου προέβη σε ατυχείς δηλώσεις, ενδεικτικές της αναξιοπιστίας του. Του τύπου ότι το πιο πάνω έγγραφο δεν αντανακλά τα πραγματικά γεγονότα και ότι συντάχθηκε κατόπιν παράκλησης της Ενάγουσας και του ταξιδιωτικού γραφείου Katia Tours με σκοπό να βοηθηθεί η Ενάγουσα να ανακτήσει αποζημιώσεις από την ασφαλιστική της εταιρεία. Ενδεικτική τούτου είναι σύμφωνα με τον μάρτυρα η δήλωση που εκτίθεται στην εν λόγω επιστολή ότι η Ενάγουσα ζήτησε από ένα αχθοφόρο να μεταφέρει την βαλίτσα της στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η πραγματικότητα είναι ότι ο αχθοφόρος κατέβασε την βαλίτσα της Ενάγουσας από το δωμάτιό της περί τις 10:00 π.μ. πλην όμως δεν την μετέφερε στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Η βαλίτσα της Ενάγουσας παραδόθηκε στην ίδια και δεν φυλάχθηκε στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου. Ο λόγος που το εν λόγω τεκμήριο αναφέρει διαφορετικά τα γεγονότα είναι γιατί αυτό είχε ζητήσει η Ενάγουσα ώστε να μπορέσει να διεκδικήσει αποζημιώσεις από την ασφάλειά της. Μάλιστα, το πιο πάνω ταξιδιωτικό γραφείο υπαγόρευσε σύμφωνα με τον μάρτυρα το λεκτικό της πιο πάνω επιστολής στο ξενοδοχείο. Οι ισχυρισμοί του μάρτυρα είναι ανήκουστοι και ουδόλως πείθουν. Ό,τι δε, μεταξύ άλλων, συνάγεται από αυτούς είναι ότι το ξενοδοχείο συντάσσοντας την πιο πάνω επιστολή εν γνώσει του και εσκεμμένα προέβη σε αναληθείς ισχυρισμούς με σκοπό να εξαπατήσει την ασφαλιστική εταιρεία της Ενάγουσας. Μα ποια η ανάγκη αν τα όσα στο πιο πάνω έγγραφο περιέχονται δεν ήταν η αλήθεια να πράξει κάτι τέτοιο το ξενοδοχείο και να βρεθεί και υπόλογο για την διάπραξη ποινικού αδικήματος; Αν η βαλίτσα της Ενάγουσας είχε απωλεσθεί από δικό της λάθος γιατί το ξενοδοχείο να γίνει, ουσιαστικά, συνωμότης με την Ενάγουσα για να εξαπατήσει την ασφαλιστική της εταιρεία; Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας πρόβαλε ως εξήγηση κάτι εξίσου παράδοξο με τις προηγούμενες του δηλώσεις. Συγκεκριμένα, ότι η πιο πάνω επιστολή δόθηκε στα πλαίσια των οδηγιών που ο μάρτυρας είχε δώσει για να παρασχεθούν διευκολύνσεις στην Ενάγουσα από το ξενοδοχείο και στα πλαίσια της κοινής πρακτικής που ακολουθεί το ξενοδοχείο για να εξυπηρετεί τους πελάτες του. Διερωτώμαι. Τέτοιο είναι το ξενοδοχείο; Να συντάσσει αναληθείς επιστολές για να εξαπατήσει μια ασφαλιστική εταιρεία επειδή μια βαλίτσα απωλέσθηκε με υπαιτιότητα της ιδιοκτήτριάς της; Οι ισχυρισμοί του μάρτυρα είναι επιεικώς φαιδροί και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Είναι πρόδηλο ότι ο μάρτυρας κατέφυγε στους πιο πάνω ισχυρισμούς στην προσπάθειά του να απαλλάξει την Εναγόμενη από την ευθύνη για την απώλεια της βαλίτσας της Ενάγουσας και για να καλύψει τα λάθη και τις παραλείψεις του υπευθύνων του ξενοδοχείου μη διαστάζοντας να μειώσει το όνομα και την φήμη του. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο μάρτυρας υποστήριξε ότι για την παράδοση της βαλίτσας της Ενάγουσας στο λόμπυ του ξενοδοχείου από τον Στήβεν Πάτσαλο έτυχε ενημέρωσης και από τον ίδιο τον πιο πάνω αχθοφόρο. Κατά την δεύτερη, όμως, δικάσιμο της αντεξέτασής του και ερωτηθείς από πού γνώριζε ποιος παρέδωσε την βαλίτσα στην Ενάγουσα δεν ανέφερε ως πηγή πληροφόρησής του τον Στήβεν Πάτσαλο παρά μόνο τον Χριστάκη Αριστείδου, τότε Βοηθό Γενικό Διευθυντή του ξενοδοχείου. Υποστήριξε, μάλιστα, ότι δεν ρώτησε τον Αριστείδου για το ποιος του είχε πει ότι η βαλίτσα της Ενάγουσας είχε παραδοθεί στην ίδια από τον Στήβεν Πάτσαλο στο λόμπυ του ξενοδοχείου. Ό,τι ρώτησε τον Αριστείδου ήταν ποιος είχε παραδώσει την βαλίτσα στην Ενάγουσα. Τον ίδιο ισχυρισμό πρόβαλε και κατά την τρίτη δικάσιμο της αντεξέτασής του. Συγκεκριμένα, ερωτηθείς, μεταξύ άλλων, αν για το ότι η βαλίτσα της Ενάγουσας παραδόθηκε στην ίδια πληροφορήθηκε από τον τότε Βοηθό Γενικό Διευθυντή απάντησε καταφατικά προσθέτοντας ότι της ίδιας ενημέρωσης είχε τύχει και από τον Παύλο Ιωάννου. Και πάλι δεν ανέφερε τον Στήβεν Πάτσαλο. Αν η αλήθεια ήταν ότι η βαλίτσα παραδόθηκε στην Ενάγουσα φρονώ πως ο μάρτυρας δεν θα επικαλείτο κατά την αντεξέτασή του τον Αριστείδου ή τον Ιωάννου για να αποδείξει τον ισχυρισμό του ή μόνο τα δύο πιο πάνω πρόσωπα, αλλά πρωτίστως, τον Στήβεν Πάτσαλο αφού αυτός ήταν το πρόσωπο που έκανε την παράδοση. Γιατί ο μάρτυρας να επικαλεσθεί την μαρτυρία τρίτου και όχι την μαρτυρία του προσώπου από τον οποίο έτυχε απευθείας την πιο πάνω υπό αυτού ισχυριζόμενη ενημέρωση; Προδήλως, μέσα στην αναλήθεια των ισχυρισμών του ο μάρτυρας λησμόνησε ό,τι επί του προκειμένου κατέθεσε στην κυρίως εξέτασή του. Το σημείο τούτο είναι ένα άλλο σημείο επιβεβαιωτικό της εν γένει αναξιοπιστίας του. Προς αντίκρουση του ισχυρισμού της Ενάγουσας ότι η τελευταία είχε συνομιλήσει με τον Στήβεν Πάτσαλο και η ώρα 20:00 της 29.6.07 ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε ότι ο πιο πάνω υπάλληλος στις 29.6.07 είχε σχολάσει από η ώρα 3:36 μ.μ.. Προς απόδειξη δε του πιο πάνω ισχυρισμού του ο μάρτυρας κατέθεσε το Τεκμήριο 11, το περιεχόμενο του οποίου δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας. Μόνο που το πιο πάνω τεκμήριο ό,τι, μεταξύ άλλων, καταδεικνύει είναι τις ημέρες και τις ώρες που το ξενοδοχείο είχε προγραμματίσει να εργασθούν οι υπάλληλοί του για την εβδομάδα από 25.6.07 μέχρι 1.7.07 και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί απόδειξη για το ποια ακριβώς ώρα αποχώρησε στην πραγματικότητα από την εργασία ή το πόστο του ο κάθε υπάλληλος που σε αυτό αναφέρεται. Σύμφωνα με το εν λόγω Τεκμήριο, το περιεχόμενο του οποίου δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας, ο Στήβεν Πάτσαλος στις 29.6.07 είχε πρωινή βάρδια και, συγκεκριμένα, από η ώρα 07:00 μέχρι η ώρα 15:36, κάτι το οποίο δέχομαι. Αυτό, όμως, δεν αποτελεί, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, απόδειξη για το ότι την συγκεκριμένη ημέρα ο εν λόγω υπάλληλος αποχώρησε και από την εργασία του η ώρα 15:
- Επί του προκειμένου έγινε αποδεκτή η μαρτυρία της Ενάγουσας σύμφωνα με την οποία ο εν λόγω υπάλληλος η ώρα 20:00 βρισκόταν ακόμα στο ξενοδοχείο και συνομίλησε με την Ενάγουσα. Ενδεικτική των πιο πάνω είναι και η ερώτηση που τέθηκε στον μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης. Προδήλως, αντιλαμβανόμενος το βάσιμο των πιο πάνω παρατηρήσεων ο εν λόγω συνήγορος δεν ρώτησε τον μάρτυρα από ποια ώρα μέχρι ποια ώρα δούλεψε ο Στήβεν Πάτσαλος στις 29.6.07, αλλά από ποια ώρα μέχρι ποια ώρα δούλευε κατά την πιο πάνω ημέρα ο πιο πάνω υπάλληλος. Στο σημείο αυτό κρίνω χρήσιμο να σχολιάσω τις ακόλουθες θέσεις που τέθηκαν στον μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Ενάγουσας: η Ενάγουσα δεν βρήκε από το φαρμακείο όλα τα φάρμακα που χρειαζόταν με αποτέλεσμα να ταλαιπωρηθεί έτι περισσότερο η σωματική και ψυχική της υγεία. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι ουδέποτε η Ενάγουσα ανέφερε ότι αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας και δεν είχε ζητήσει να επισκεφθεί ξανά φαρμακείο η Ενάγουσα μετέβη στην Ρωσική Πρεσβεία για έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων περισσότερο από μια φορά και, μάλιστα, με οδηγό που της παρείχε το ξενοδοχείο και ότι συνεπεία των επισκέψεών της στην Πρεσβεία ταλαιπωρήθηκε ακόμα περισσότερο η σωματική και ψυχική της υγεία. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι η Ενάγουσα είχε μεταβεί στην Ρωσική Πρεσβεία με οδηγό που της παρείχε το ξενοδοχείο αλλά μόνο μια φορά και όχι περισσότερες. Επίσης, δεν δέχθηκε ότι η Ενάγουσα υπέστη ταλαιπωρία από τις πάνω επισκέψεις στην Ρωσική Πρεσβεία ένεκα της συμπεριφοράς που επέδειξε το ξενοδοχείο η Ενάγουσα έμεινε μόνη της σε μια ξένη χώρα έχοντας να αντιμετωπίσει τα προβλήματα υγείας της τα οποία είχαν επιδεινωθεί από την εν λόγω συμπεριφορά καθώς και τα διαδικαστικά προβλήματα που αντιμετώπισε προς έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων ώστε να μπορέσει να επιστρέψει στην χώρα της. Ο μάρτυρας δεν δέχθηκε την πιο πάνω θέση ένεκα του ότι η Ενάγουσα δεν είχε βρει τα φάρμακα που χρειαζόταν η υγεία της περιήλθε σε κίνδυνο. Θέση του μάρτυρα ήταν ότι η Ενάγουσα ουδέποτε ανέφερε στο ξενοδοχείο για την κατάσταση της υγείας της. Άλλωστε, το ξενοδοχείο διέθετε ιατρό που μιλούσε και άπταιστα τα Ρωσικά, αλλά η Ενάγουσα δεν ζήτησε την παροχή τέτοιας υπηρεσίας. Θεωρώ ότι τα όσα πιο πάνω τέθηκαν στον μάρτυρα είναι εκτός των δικογραφημένων θέσεων της Ενάγουσας, αφού στην Έκθεση Απαίτησης δεν δικογραφείται ότι: ως απόρροια της απώλειας της βαλίτσας της η Ενάγουσα υπέστη ταλαιπωρία ή περισσότερη ταλαιπωρία στην υγεία της, σωματική και ψυχική. Ό,τι μόνο δικογραφεί η Ενάγουσα είναι ότι συνεπεία της απώλειας της βαλίτσας της αυτή υπέστη ταλαιπωρία, λέξη που παραπέμει σε ό,τι λογικά από αυτή συνάγεται, ήτοι φυσική ταλαιπωρία (physical inconvenience and discomfort). Συνεπώς εκτός των δικογραφημένων θέσεων της Ενάγουσας θα πρέπει να εκληφθεί η θέση που υπεβλήθη στον μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Ενάγουσας ότι η σωματική και ψυχική υγεία της Ενάγουσας ταλαιπωρήθηκε ή ταλαιπωρήθηκε έτι περισσότερο ένεκα του ότι η Ενάγουσα (α) δεν είχε βρει από το φαρμακείο όλα τα φάρμακα που χρειαζόταν και (β) ένεκα του ότι αναγκάσθηκε να μεταβεί στην Ρωσική Πρεσβεία στην Λευκωσία δύο φορές. Είναι, όμως, αποδεκτό, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, ότι η Ενάγουσα δεν βρήκε από το φαρμακείο το οποίο επισκέφθηκε όλα τα φάρμακα που λάμβανε και που χρειαζόταν. Και ότι η Ενάγουσα μετέβη στην Ρωσική Πρεσβεία δύο συνολικά φορές ότι η συμπεριφορά του ξενοδοχείου και οι διαδικασίες στις οποίες η Ενάγουσα προέβη για έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων για να μπορέσει να επιστρέψει στην πατρίδα της προκάλεσαν επιδείνωση των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε. Σε κανένα σημείο της Έκθεσης Απαίτησης δεν δικογραφείται επιδείνωση των προβλημάτων υγείας της Ενάγουσας ή επιδείνωση των προβλημάτων υγείας της Ενάγουσας ως απόρροια της απώλειας της βαλίτσας της. Είναι, όμως, αποδεκτό όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, ότι η Ενάγουσα αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας για τα οποία λάμβανε φαρμακευτική αγωγή και, μάλιστα, επί τακτικής βάσεως ότι η υγεία της Ενάγουσας περιήλθε σε κίνδυνο ένεκα του ότι δεν βρήκε τα φάρμακα που χρειαζόταν. Μοιραία οι πιο πάνω θέσεις δεν θα ληφθούν υπόψη και θα αγνοηθούν. Για τους λόγους που πιο πάνω εξήγησα η μαρτυρία του μάρτυρα δεν γίνεται αποδεκτή εκτός από τα σημεία τα οποία έχω ήδη αποδεχθεί και που πιο πάνω αναφέρθηκαν καθώς και τα σημεία που αναφέρονται πιο κάτω: κατά τον ουσιώδη χρόνο ο μάρτυρας ήταν και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να είναι μέτοχος και διευθύνων σύμβουλος της Εναγόμενης το ξενοδοχείο είναι ξενοδοχείο πολυτελείας πέντε αστέρων η κράτηση της Ενάγουσας στο ξενοδοχείο είχε γίνει στο όνομά της και ήταν για την περίοδο από 19.6.07 μέχρι 29.6.07 το ξενοδοχείο διαθέτει κεντρικό χρηματοκιβώτιο στο οποίο φυλάγονται χωρίς χρέωση αντικείμενα αξίας των ενοίκων του ξενοδοχείου. Ο πιο πάνω ισχυρισμός του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας η Ενάγουσα δεν ζήτησε να κάνει χρήση του κεντρικού χρηματοκιβωτίου του ξενοδοχείου πριν την απώλεια της βαλίτσας της. Άν και ο πιο πάνω ισχυρισμός του μάρτυρα αμφισβητήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Ενάγουσας είναι αποδεκτός αφού συνάδει με την μαρτυρία της Ενάγουσας, η οποία υποστήριξε ότι δεν ζήτησε να κάνει χρήση του κεντρικού χρηματοκιβωτίου του ξενοδοχείου αφού δεν γνώριζε καν ότι στο ξενοδοχείο υπήρχε κεντρικό χρηματοκιβώτιο ή ότι παρείχετο στους ένοικους του ξενοδοχείου η δυνατότητα χρήσης αυτού, ισχυρισμός ο οποίος κρίνεται λογικός υπάρχει η δυνατότητα στο ξενοδοχείο για παράταση της διαμονής ενός ενοίκου νοουμένου ότι υπάρχει διαθεσιμότητα δωματίων και έναντι καταβολής επιπλέον ποσού. Ο πιο πάνω ισχυρισμός του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας στο ξενοδοχείο τηρείται διαδικασία για την φύλαξη των αποσκευών ενοίκων η οποία εφαρμόζεται μετά τον έλεγχο εξόδου (check out) από το ξενοδοχείο και είναι αυτή που ο μάρτυρας περιέγραψε με την μαρτυρία του. Ο πιο πάνω ισχυρισμός του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας η βαλίτσα της Ενάγουσας δεν είχε δοθεί στον αχθοφόρο Στήβεν Πάτσαλο. Αν και η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Ενάγουσας ήταν αντίθετη ο ισχυρισμός του μάρτυρα είναι αποδεκτός αφού και η Ενάγουσα με την μαρτυρία της δεν υποστήριξε την θέση που τέθηκε στον μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο της. Ό,τι δε επί του προκειμένου η Ενάγουσα κατέθεσε ήταν ότι όταν η Υποδοχή την διαβεβαίωσε ότι η βαλίτσα της θα ήταν ασφαλής στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου συγκατατέθηκε για την φύλαξή της στον εν λόγω χώρο. Ακολούθως, η βαλίτσα της μεταφέρθηκε από το δωμάτιό της στον ειδικό χώρο αποσκευών. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της δεν υποστήριξε η Ενάγουσα ότι η βαλίτσα της δόθηκε από αυτήν ή οποιονδήποτε άλλο στον αχθοφόρο για μεταφορά στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου κατά την 29.6.07 υπήρχε διαθεσιμότητα δωματίων στο ξενοδοχείο. Ο ισχυρισμός αυτός του μάρτυρα επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι από τις 29.6.07 μέχρι και την 4.7.07 είχε παραχωρηθεί στην Ενάγουσα άλλο δωμάτιο. Βεβαίως, αυτό δεν κλονίζει την αξιοπιστία της Ενάγουσας αφού ό,τι επί του προκειμένου η Ενάγουσα κατέθεσε και έγινε πιστευτή ήταν ό,τι της είχε λεχθεί από τον υπεύθυνο Υποδοχής και, συγκεκριμένα, ότι δεν υπήρχε διαθεσιμότητα δωματίων. Η Ενάγουσα δεν ισχυρίσθηκε ως θέση δική της και ως πραγματικό γεγονός ότι δεν υπήρχε διαθεσιμότητα δωματίων. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, αφού δεν θα μπορούσε να γνωρίζει κάτι τέτοιο. Προκύπτει ότι ο υπεύθυνος Υποδοχής δεν είχε αναφέρει στην Ενάγουσα την αλήθεια. Το γιατί δεν διεφάνη από την προσκομισθείσα μαρτυρία. Η Ενάγουσα ανέφερε, όμως, κάτι που θα μπορούσε να αποτελέσει εξήγηση για την πιο πάνω στάση του υπεύθυνου Υποδοχής. Όταν αυτή απευθύνθηκε στην Υποδοχή για να επιστρέψει τον μετασχηματιστή που είχε προηγουμένως δανεισθεί από το ξενοδοχείο και για να πάρει πίσω το ποσό των $20,00 σεντ που είχε καταθέσει ως εγγύηση ο υπεύθυνος της Υποδοχής δεν έβρισκε τον φάκελο με τα χρήματά της. Η Ενάγουσα, όμως, επέμεινε στην επιστροφή των χρημάτων της. Τότε, ο υπεύθυνος της Υποδοχής έβγαλε από την τσέπη του το πιο πάνω ποσό και της το έδωσε με αγενή τρόπο και φανερά ενοχλημένος. Περιγράφοντας η Ενάγουσα την κίνηση του υπαλλήλου προέβη από το εδώλιο του μάρτυρα και στην χειρονομία στην οποία σύμφωνα με την μαρτυρία της είχε προβεί ο υπάλληλος. Η χειρονομία της Ενάγουσας παραπέμπει σε αυτό που εκλαϊκευμένα θα μπορούσε να λεχθεί ότι ο εν λόγω υπάλληλος «της πέταξε» το πιο πάνω ποσό «στα μούτρα». Ακολούθως, της είπε ότι δεν υπήρχε διαθεσιμότητα δωματίων η Ενάγουσα παρέδωσε το κλειδί του δωματίου της περί τις 10:30 π.μ.. Σε μεταγενέστερο στάδιο διαπιστώθηκε από την Ενάγουσα η απώλεια της βαλίτσας της. Επί του σημείου τούτου η μαρτυρία του μάρτυρα συνάδει με την μαρτυρία της Ενάγουσας σύμφωνα με την οποία αυτή είχε ετοιμάσει την βαλίτσα της κατά τις 10:00 π.μ. αφού προηγουμένως έκανε check out. Περιθώριο μισής ώρας κρίνεται λογικό μεταξύ της ετοιμασίας της βαλίτσας της και της παράδοσης του κλειδιού. η Ενάγουσα εγκατέλειψε το ξενοδοχείο πριν τις 9.7.07 χωρίς να εξηγήσει τον λόγο. Επί του ισχυρισμού του αυτού ο μάρτυρας δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας. Επίσης, η Ενάγουσα με την μαρτυρία της δεν υποστήριξε το αντίθετο η βεβαίωση - Τεκμήριο 1 - συντάχθηκε από το ξενοδοχείο το ξενοδοχείο ουδέποτε ζήτησε από την Ενάγουσα ενόσω αυτή διέμενε σε αυτό πληρωμή για τα έξοδα στα οποία είχε προβεί προς όφελός της μετά την απώλεια της βαλίτσας της. Ο ισχυρισμός αυτός συνάδει με το πνεύμα της μαρτυρίας της Ενάγουσας η Ενάγουσα μετά την απώλεια της βαλίτσας της ζήτησε από το ξενοδοχείο όπως της παρασχεθεί η διευκόλυνση να μεταβεί σε φαρμακείο για να αγοράσει φάρμακα ο μάρτυρας ουδέποτε συνομίλησε με την Ενάγουσα ενόσω αυτή διέμενε στο ξενοδοχείο δεν ήταν ο μάρτυρας που έδωσε οδηγίες για την σύνταξη της Υπεράσπισης μετά το παράπονο της Ενάγουσας περί της απώλειας της βαλίτσας της ο μάρτυρας έδωσε οδηγίες για διεξαγωγή έρευνας όταν μια αποσκευή τοποθετηθεί για φύλαξη στον ειδικό χώρο αποσκευών του ξενοδοχείου το ξενοδοχείο φέρει ευθύνη για την φύλαξή της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η Ενάγουσα είναι Ρωσίδα υπήκοος. Τον Ιούνιο του 2007 επισκέφθηκε την Κύπρο για να πραγματοποιήσει κάποιες επαγγελματικές συναντήσεις που είχε προγραμματίσει στο νησί και ταυτόχρονα επιδίωκε να συνδυάσει τον επαγγελματικό χαρακτήρα του ταξιδιού της με την αναψυχή της. Κατά τον ουσιώδη χρόνο η Ενάγουσα είχε δική της επιχείρηση την οποία εξακολουθεί να διεξάγει μέχρι και σήμερα. Αφίχθη στο ξενοδοχείο Hawaii Grand Hotel and Resort, από τώρα και στο εξής «το ξενοδοχείο», στις 19.6.07 και σκόπευε να διαμείνει σε αυτό μέχρι τις 29.6.07 σύμφωνα με κράτηση που είχε κάνει και κατά την πιο πάνω τελευταία ημερομηνία να αναχωρήσει για την Αγία Πετρούπολη αεροπορικώς. Το ξενοδοχείο ανήκει στην Εναγόμενη εταιρεία. Βρίσκεται στην Λεμεσό και είναι ξενοδοχείο πολυτελείας πέντε αστέρων. Με την άφιξή της στο ξενοδοχείο η Ενάγουσα συναντήθηκε με την αντιπρόσωπο του ταξιδιωτικού γραφείου «Katia Tours» ονόματι Λαρίσα Στεπάνοβα και ζήτησε από την τελευταία να διευθετήσει για την ίδια late check-out κατά την ημέρα της αναχώρησής της και συγκεκριμένα όπως κατά την ημέρα της αναχώρησής της η Ενάγουσα παραδώσει το δωμάτιό της μετά τις 12:00 η ώρα το μεσημέρι. Το πιο πάνω ταξιδιωτικό γραφείο είναι οι αντιπρόσωποι στην Κύπρο του γραφείου Akademia που βρίσκεται στην Ρωσία και μέσω του οποίου η Ενάγουσα αγόρασε το αεροπορικό της εισιτήριο για την Κύπρο και την διαμονή της στο ξενοδοχείο. Επειδή η Ενάγουσα δεν είχε λάβει οποιαδήποτε απάντηση για το πιο πάνω θέμα από την Λαρίσα Στεπάνοβα, στις 28.6.07 αποτάθηκε η ίδια προσωπικά στον υπεύθυνο της Υποδοχής ονόματι Στέλιο και ζήτησε όπως κατά την ημέρα της αναχώρησής της της επιτραπεί να παραδώσει το δωμάτιό της μετά την 12η μεσημβρινή ώρα. Ο λόγος που η Ενάγουσα ζήτησε την πιο πάνω υπηρεσία και τον οποίο εξήγησε στον υπεύθυνο της Υποδοχής ήταν γιατί είχε πολλά πράγματα αξίας στις αποσκευές της. Ο υπεύθυνος της Υποδοχής υποσχέθηκε στην Ενάγουσα να διευθετήσει το θέμα την επόμενη μέρα. Το πρωί της 29.6.07 και περί η ώρα 10:00 π.μ. η Ενάγουσα απευθύνθηκε στο Τμήμα Υποδοχής για να πληρώσει τον λογαριασμό της, να επιστρέψει ένα μετασχηματιστή για τον φορτιστή του κινητού της τηλεφώνου, τον οποίο είχε δανεισθεί από το ξενοδοχείο με την άφιξή της σε αυτό για ολόκληρη την περίοδο της παραμονής της και για το οποίο είχε καταβάλει το ποσό των $20,00 σεντ ως εγγύηση, και για να ζητήσει παράταση του χρόνου διαμονής στο δωμάτιό της μετά τις 12 η ώρα το μεσημέρι, που ήταν η ώρα που κανονικά θα έπρεπε να παραδώσει το δωμάτιό της. Η Ενάγουσα πλήρωσε τον λογαριασμό του ξενοδοχείου και επέστρεψε τον μετασχηματιστή. Με την επιστροφή του μετασχηματιστή έλαβε πίσω το ποσό των $20,00 σεντ που είχε γι' αυτόν καταβάλει ως εγγύηση. Ζήτησε, επίσης, παράταση του δωματίου της δηλώνοντας ότι ήταν διατεθειμένη να πληρώσει για τον επιπλέον χρόνο που θα κρατούσε το δωμάτιο. Ο υπεύθυνος της Υποδοχής αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημά της με την δικαιολογία ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα δωμάτια. Η Ενάγουσα, τότε, ανέφερε στον υπεύθυνο της Υποδοχής ότι στην βαλίτσα της υπήρχαν πολλά πολύτιμα πράγματα καθώς και έγγραφα τα οποία έχρηζαν σωστής φύλαξης. Ο υπεύθυνος της Υποδοχής, τότε, της πρότεινε να τοποθετηθεί η βαλίτσα της στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου για φύλαξη μέχρι την ώρα της αναχώρησής της αφού την διαβεβαίωσε ότι η βαλίτσα της εκεί θα ήταν ασφαλής. Την προέτρεψε, επίσης, όπως μέχρι η ώρα 10:00 π.μ. ετοιμάσει την βαλίτσα της ώστε αυτή να μεταφερθεί από το δωμάτιό της στον εν λόγω χώρο. Μετά από τις πιο πάνω διαβεβαιώσεις από το Τμήμα Υποδοχής και λαμβάνοντας υπόψη ότι το ξενοδοχείο ήταν ξενοδοχείο πολυτελείας και πέντε αστέρων και, κατά συνέπεια, ένα σοβαρό και υπεύθυνο ξενοδοχείο, η Ενάγουσα συγκατατέθηκε να τοποθετηθεί η βαλίτσα της στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου. Επίσης, από την Υποδοχή την διαβεβαίωσαν να μην ανησυχεί και ότι θα επιτηρούσαν την βαλίτσα της. Έτσι, περί η ώρα 10:00 π.μ. η Ενάγουσα ετοίμασε την βαλίτσα της εντός της οποίας τοποθέτησε τα πράγματά της. Μεταξύ άλλων, η Ενάγουσα είχε χρήματα, έγγραφα και κοσμήματα. Αυτά η Ενάγουσα τα τοποθέτησε εντός μιας μικρής τσάντας χειρός με ελαφρύ δέρμα, την οποία και εκείνη τοποθέτησε εντός της βαλίτσας της. Ακολούθως, αποτάθηκε εκ νέου στην Υποδοχή για να παραδώσει το κλειδί του δωματίου της. Αποτεινόμενη στην Υποδοχή η Ενάγουσα φορούσε ένα παντελόνι, μια φανέλα και παντούφλες. Κρατούσε, επίσης, στα χέρια της το μαγιώ της και ένα παρεό για την παραλία προς την οποία, ακολούθως, κατευθύνθηκε κάνοντας μπάνιο στην θάλασσα. Εκτός από τα πιο πάνω ρούχα, το μαγιώ και το παρεό της όλα τα υπόλοιπα ρούχα της Ενάγουσας βρίσκονταν φυλαγμένα και κλειδωμένα εντός της βαλίτσας της. Η βαλίτσα της Ενάγουσας μεταφέρθηκε από τον Στήβεν Πάτσαλο, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο ξενοδοχείο ως αχθοφόρος, στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου. Αν και το ξενοδοχείο σε τέτοιες περιπτώσεις έδινε ετικέττα στον πελάτη για σκοπούς εύκολης αναγνώρισης της αποσκευής του την ώρα που αυτός θα απαιτούσε την επιστροφή της καμία ετικέττα δεν είχε δοθεί στην Ενάγουσα από το ξενοδοχείο για την βαλίτσα της. Περί τις 2:00 μ.μ. η ώρα η Ενάγουσα αποτάθηκε στο Τμήμα Υποδοχής και ζήτησε την βαλίτσα της. Το Τμήμα Υποδοχής την πληροφόρησε ότι η βαλίτσα της δεν βρισκόταν στον ειδικό χώρο φύλαξης αποσκευών του ξενοδοχείου όπου και είχε τοποθετηθεί. Ο Στήβεν Πάτσαλος με τον οποίο η Ενάγουσα συνομίλησε της είπε