← Κύπρος

CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LIMITED ν. HAWKER DOUGLAS HEATH, διά των πληρεξούσιων αντιπροσώπων του ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ & ΣΙΑ κ.α., Αρ. Αγωγή

CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LIMITED ν. HAWKER DOUGLAS HEATH, διά των πληρεξούσιων αντιπροσώπων του ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ & ΣΙΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1857/2012, 29/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A376 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1857/2012 Μεταξύ: CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγόντων -και-

  1. HAWKER DOUGLAS HEATH, δια των πληρεξούσιων Αντιπροσώπων του ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ & ΣΙΑ
  2. PAPIRIS BROS ESTATES LTD Εναγομένων .......... Και διά τροποποιήσεως δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 16.11.2012 Αρ. Αγωγής: 1857/2012 Μεταξύ: CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγόντων -και-
  3. HAWKER DOUGLAS HEATH, διά των πληρεξούσιων αντιπροσώπων του ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ & ΣΙΑ
  4. Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένων Αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 05.06.2013 Ημερομηνία: 29.11.2013 Για Αιτητές: κα Χρ. Χ''Γιώρκη για Α. Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ων η αίτηση-Εναγόμενους 2: κα Χ''Χαραλάμπους για Α. Χρ. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. (κα Β. Παπά κατά την απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά απαίτηση για ποσό ύψους €137.820,87 για στεγαστικό δάνειο που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι παραχώρησαν στον Εναγόμενο 1 δυνάμει συμφωνίας, ημερομηνίας 12.07.
  5. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Εναγόμενοι 2 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις του Εναγόμενου 1 που προκύπτουν δυνάμει της συμφωνίας δανείου. Δόθηκαν περαιτέρω εγγυήσεις με παραχώρηση υποθήκης. Εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2 καταχωρήθηκαν σημειώματα εμφάνισης από ξεχωριστούς δικηγόρους. Καταχωρήθηκε υπεράσπιση μέχρι σήμερα μόνο εκ μέρους του Εναγόμενου
  6. Στις 05.06.2013 οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρησαν αίτηση (στο εξής η επίδικη αίτηση) με την οποία ζητούν τα πιο κάτω: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την διαγραφή και αντικατάσταση του ονόματος των Εναγομένων 2 στην τελευταία γραμμή της παραγράφου 7 της Εκθέσεως Απαιτήσεως από "PAPIRIS BROS ESTATES LTD" σε "Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΙΜΙΤΕΔ". (B) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον όπως το τροποποιημένο κλητήριο της αγωγής καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από της ημερομηνίας σύνταξης του διατάγματος τροποποίησης. Η επίδικη αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Σταυρούλας Χαραλάμπους, η οποία αναφέρει ότι είναι μία εκ των δικηγορικών υπαλλήλων του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες-Αιτητές. Γνωρίζει, ως αναφέρει, πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές να προβεί σε ένορκη δήλωση. Αναφέρει ακόμη ότι κατά τη σύνταξη και/ή δακτυλογράφηση της αγωγής, εκ λάθους και/ή εκ παραδρομής και/ή αβλεψίας δεν αναγράφηκε σωστά στην τελευταία γραμμή της παραγράφου 7 το όνομα των Εναγομένων 2 και αντί να αναγραφεί Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΙΜΙΤΕΔ αναγράφηκε PAPIRIS BROS ESTATES LTD. Η επίδικη αίτηση επιδόθηκε και στους δυο Εναγόμενους. Εκ μέρους των Εναγομένων 1 δεν υπήρξε εμφάνιση. Οι Εναγόμενοι 2 (στο εξής Καθ΄ων η αίτηση) ενίστανται στην επίδικη αίτηση και ως εκ τούτου στις 30.10.2013 καταχώρησαν γραπτή ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
  7. Η αίτηση των Εναγόντων δεν υποστηρίζεται από κανένα νόμο και διαδικαστικό κανονισμό που να επιτρέπει την αιτούμενη τροποποίηση.
  8. Τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των Εναγόντων αναφορικά με τους λογαριασμούς των Εναγομένων δυνάμει του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 έχουν μεταβιβαστεί στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ με αριθμό εγγραφής ΗΕ
  10. Οι Αιτητές δεν δίδουν εξηγήσεις και/ή αποκρύπτουν από το Δικαστήριο τη σχετική νομοθεσία και/ή τις προηγηθείσες νομικές συμφωνίες που οδήγησαν στην αποξένωση των δικαιωμάτων των Εναγόντων επί των λογαριασμών των Εναγομένων.
  11. Η ένορκη δήλωση του Αιτητή είναι αντινομική και/ή αντικανονική και/ή πάσχει νομοτύπως και/ή δεν είναι σύμφωνη με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  12. Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι Αιτητές για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι αδικαιολόγητοι και/ή μη επαρκείς και δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί από το Σεβαστό Δικαστήριο.
  13. Η υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση υπό τις περιστάσεις, στην υποβολή της παρούσας αίτησης, για τροποποίηση του τίτλου της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, για γεγονότα που είναι γνωστά και/ή θα έπρεπε να είναι γνωστά από τις 4.12.2006 προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας (abuse of the process of the court).
  14. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα επιφέρει επιπτώσεις ως επίσης και θα δημιουργήσει αδικία στα καλώς νοούμενα συμφέροντα των Εναγομένων.
  15. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
  16. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για την χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας.
  17. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
  18. Η παρούσα αίτηση είναι αντικανονική και/ή αντίκειται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, καθότι η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 05.06.2013 γίνεται από πρόσωπο το οποίο δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή και η ενόρκως δηλούσα δεν είναι εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες-Αιτητές να προβεί στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 05.06.
  20. Η παρούσα αίτηση είναι αντικανονική και/ή αντίκειται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, καθότι η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 05.06.2013 γίνεται από πρόσωπο το οποίο δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή χωρίς οποιαδήποτε επεξήγηση για τους λόγους για τους οποίους δεν προβαίνουν οι ίδιοι οι Αιτητές σε ένορκη δήλωση υποστήριξης της αίτησης τους.
  21. Υπάρχει υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση (laches) στην υποβολή της παρούσας αίτησης με την οποία ζητείται η τροποποίηση της ήδη τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης ημερομηνίας 23.11.2012 αναφορικά με στοιχεία και/ή γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά και/ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά στους Αιτητές-Ενάγοντες σε αρκετά προγενέστερο στάδιο. Επίσης δεν δίδεται καμιά εξήγηση για την επιδειχθείσα καθυστέρηση και ούτε επεξηγείται επαρκώς πότε ακριβώς προέκυψε η ανάγκη για την αιτούμενη τροποποίηση.
  22. Δεν υπάρχουν και/ή δεν απεκαλύφθησαν επαρκείς λόγοι και στοιχεία που να καταδεικνύουν την χρησιμότητα και να επιτρέπουν την έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων.
  23. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις και προσθήκες δεν δικαιολογούνται από τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπούν υπό τις περιστάσεις. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Παπίρη, διευθυντή των Καθ΄ων η αίτηση. Σε αυτή επαναλαμβάνονται, αχρείαστα, και κατά παράβαση της Δ.39

(1)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας τα όσα προωθούνται ως λόγοι ένστασης. Επίσης περιλαμβάνονται ισχυρισμοί οι οποίοι σχετίζονται με την ουσία της αγωγής. Οι ένορκες δηλώσεις ωστόσο θα πρέπει να περιλαμβάνουν μόνο μαρτυρία και όχι επιχειρήματα ή θέσεις. Όσον αφορά γεγονότα αναφέρεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση ότι η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση χωρίς να δίδεται εξήγηση. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Το Δικαστήριο διατηρεί κατά νου τις θέσεις και τα επιχειρήματα των δυο πλευρών. Θα κάνει μνεία σ΄αυτά, στη συνέχεια, στην έκταση και στο βαθμό που απαιτεί η αιτιολόγηση της κρίσης του για την επιτυχία ή μη της επίδικης αίτησης. Νομική πτυχή: Η διαδικαστική διάταξη που προβλέπει για την τροποποίηση των δικογράφων είναι η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και περιλαμβάνεται στη νομική βάση της επίδικης αίτησης. Έχει δε τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Θα μπορούσε κανείς να εκφράσει τη θέση πως υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Μερικές από τις βασικές νομολογιακές αρχές αναφέρονται πιο κάτω προς κατατόπιση. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναίδος Ι. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 ΑΑΔ 560 το Εφετείο ανέφερε ότι όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η θεμελιακή αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, σε αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια επίσης στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704. Η υπόθεση αφορούσε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης μετά την έναρξη της δίκης, για να συνάδει με τη μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας ότι εν πρώτοις, δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Αναφέρει χαρακτηριστικά στη σελίδα 707 το εξής: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που διατάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια .» Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. Α. & G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, επιβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή. Λέχθηκε ακόμη ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Αναφορικά με τη φύση των νέων γεγονότων που μπορούν να εισαχθούν με το τροποποιημένο δικόγραφο, σχετική είναι η υπόθεση Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., σελ. 11. Στην υπόθεση αυτή με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν επιχειρούνταν εισαγωγή μαρτυρίας στο δικόγραφο, αλλά ουσιαστικά δίνονταν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών που προβάλλονταν με την έκθεση απαιτήσεως. Αν και το Εφετείο ανέφερε ότι δεν ενθαρρύνει τις συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, δέχθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση η τροποποίηση θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426 λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής γίνεται παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα του Annual Practice
(1959)σελ 627 το οποίο παρατέθηκε στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου (ανωτέρω): "The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42, Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh n. Goshen
(1988)1 Ch. p. 81)". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι δεν παρέχεται ευχέρεια για τροποποίηση κλητηρίου, με την οποία εισάγεται νέα βάση αγωγής, η οποία δεν υπήρχε κατά το χρόνο έκδοσης του αρχικού κλητηρίου. Αυτό γιατί με την τροποποίηση δεν εισάγεται νέο κλητήριο ένταλμα αλλά η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση να περιλαμβανόταν από την αρχή. (Βλ. υπόθεση Ναυτοδικείου Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. σελ. 990). Συνοψίζοντας τις πιο πάνω αρχές που η νομολογία καθιέρωσε προκύπτουν τα ακόλουθα καθοδηγητικά στοιχεία:
  1. Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προκύπτει ως θεμελιακή αρχή ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
  2. Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε.
  3. Το Δικαστήριο δεν θα δώσει την άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
  4. Δεν δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, και όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Λαμβάνοντας υπόψη τις προαναφερόμενες νομικές αρχές, σε συνδυασμό με τους λόγους ένστασης, παρατηρούνται και διαπιστώνονται τα πιο κάτω. (α) Οι λόγοι ένστασης υπό αριθμούς 1, 2, 3, 5, 6, 9, 10, 13, 14 και 15 αφορούν στην ουσία των ζητημάτων που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο για την επιτυχία ή μη της επίδικης αίτησης. Θα γίνει αναφορά στα εν λόγω ζητήματα σε κατάλληλο στάδιο αργότερα. (β) Αναφορικά με τον λόγο ένστασης υπ΄αριθμό 4 προκύπτει ξεκάθαρα πως οι Καθ΄ων η αίτηση λανθασμένα θεωρούν ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση έγινε από δικηγόρο. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έγινε από δικηγορική υπάλληλο των δικηγόρων των Αιτητών. Συνεπώς, τα όσα επιχειρήματα προωθήθηκαν από τους Καθ΄ων η αίτηση για παράτυπη ή αντικανονική ένορκη δήλωση απορρίπτονται. (γ) Όσον αφορά το λόγο ένστασης υπ΄αριθμό 7, ουδεμία συγκεκριμένη εισήγηση ή θέση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να συνηγορεί στο ότι εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα προκληθεί αδικία ή βλάβη στα συμφέροντα των Καθ΄ων η αίτηση. Έστω όμως ότι προκαλείται αδικία το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει κατά πόσο τέτοια αδικία μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, οπότε εάν η απάντηση είναι θετική η πρόκληση αδικίας από μόνη της δεν αποτελεί εμπόδιο στην έκδοση διατάγματος τροποποίησης. Σε κάθε όμως περίπτωση εξετάζεται μήπως η βλάβη είναι ανεπανόρθωτη. Κάτι τέτοιο δεν συντρέχει στην παρούσα υπόθεση. (δ) Ο λόγος ένστασης υπ΄αριθμό 8 αναφέρεται σε αίτηση παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. Δεν εντοπίζεται συγκεκριμένη θέση, η οποία θα ήταν ικανή να κρίνει ως τέτοια την επίδικη αίτηση. (ε) Ο λόγος ένστασης υπ΄αριθμό 11 απορρίπτεται. Σχετίζεται με τη θέση ότι η ενόρκως δηλούσα επί της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, δεν είναι εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές για να προβεί σε ένορκη δήλωση. Στην παράγραφο 1 της εν λόγω ένορκης δήλωσης ξεκαθαρίζεται ρητά και ευθέως ότι υπάρχει τέτοια εξουσιοδότηση. Το γεγονός ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν είναι διάδικος δε συνιστά στοιχείο ικανό να καταστήσει την επίδικη αίτηση αντικανονική ως είναι η θέση των Καθ΄ων η αίτηση. (ζ) Η ίδια πιο πάνω θέση των Καθ΄ων η αίτηση, δηλαδή ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση, γίνεται από πρόσωπο που δεν είναι διάδικος, προβάλλεται και ως λόγος ένστασης αριθμός 12 με την προσθήκη ότι δεν δίδεται εξήγηση για τους λόγους που δεν προβαίνουν σε ένορκη δήλωση οι Αιτητές. Οι Αιτητές είναι νομικό πρόσωπο, επέλεξαν να εξουσιοδοτήσουν συγκεκριμένο φυσικό πρόσωπο να προβεί σε ένορκη δήλωση. Το γεγονός αυτό δεν καθιστά αντικανονική την επίδικη αίτηση και συνεπώς απορρίπτεται και αυτός ο λόγος ένστασης. Δύο καίρια ερωτήματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο για την ουσία της επίδικης αίτησης είναι (α) αν υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση και (β) αν η επίδικη αίτηση διαπνέεται από κακή πίστη. Για το δεύτερο ερώτημα παρατηρείται πως ουδεμία αναφορά ή λόγος ή θέση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποστηρίζει την ύπαρξη κακής πίστης εκ μέρους των Αιτητών. Όσον αφορά στο θέμα της καθυστέρησης η ακρόαση της παρούσας αγωγής δεν έχει ακόμη προγραμματιστεί. Εκκρεμεί δε η καταχώρηση Υπεράσπισης από τους Εναγόμενους
  5. Αν και είναι κατανοητό πως η αιτούμενη τροποποίηση θα μπορούσε να επιχειρηθεί νωρίτερα ή ακόμη κατά το στάδιο της προηγούμενης αίτησης τροποποίησης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την τροποποίηση του ονόματος των Καθ΄ων η αίτηση στον τίτλο της αγωγής, κρίνεται πως ουδεμία βλάβη ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου έχει προκληθεί στους Καθ΄ων η αίτηση η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Αξιολογώντας όλα τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, λαμβάνονται υπόψη ως προς την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας τα πιο κάτω:
  6. Η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε. Υπεράσπιση καταχωρήθηκε μόνο από τον Εναγόμενο 1, ενώ οι Καθ΄ων η αίτηση-Εναγόμενοι 2 δεν καταχώρησαν ακόμη την υπεράσπιση τους.
  7. Η καθυστέρηση στην καταχώριση της επίδικης αίτησης δε δημιούργησε ανεπανόρθωτη βλάβη ή ζημιά στους Καθ΄ων η αίτηση. Το στάδιο που βρίσκεται η αγωγή δεν θεωρείται υπό τις περιστάσεις προχωρημένο σε βαθμό που θα επερχόταν ζημιά στους Καθ΄ων η αίτηση η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.
  8. Κανένας λόγος ένστασης ή ισχυρισμός υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου για ύπαρξη κακής πίστης εκ μέρους των Αιτητών.
  9. Καμία προσπάθεια υπάρχει για εισαγωγή νέας βάσης της αγωγής, και συνεπώς καμία μετατροπή της φύσης της απαίτησης θα επέλθει.
  10. Προκύπτει ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η αντικατάσταση ονόματος επί του σώματος της Έκθεσης Απαίτησης και η οποία ως διαφαίνεται αποτελεί αναγκαιότητα μετά την προηγούμενη τροποποίηση του ονόματος των Καθ΄ων η αίτηση στον τίτλο της αγωγής. Ενόψει όλων των προαναφερόμενων, κρίνεται ότι ουδείς λόγος ένστασης είναι δυνατό να επιτύχει και ως εκ τούτου η επίδικη αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος (Α) και (Β) της επίδικης αίτησης. Υπεράσπιση στο τροποποιημένο κλητήριο και Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από την καταχώρηση τροποποιημένου κλητηρίου και Έκθεσης Απαίτησης. Τυχόν Απάντηση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης Υπεράσπισης. Όλα τα έξοδα που έχουν απωλεσθεί, εξαιτίας της τροποποίησης καθώς και τα έξοδα της επίδικης αίτησης είναι δίκαιο, να επιβαρύνουν τους Αιτητές. Συνεπώς, αυτά επιδικάζονται εναντίον τους και προς όφελος των Καθ΄ων η αίτηση. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης επί της αγωγής. Όλα τα νέα δικόγραφα να κοινοποιούνται στους Εναγόμενους
  11. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΙΜ - ΛΗ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Διάταγμα με το οποίο να επιτραπεί Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.