Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Χριστάκη Αυγερινού Νικήτα κ.α., Αρ. Αγωγής: 5572/12, 12/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A348 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5572/12 Μεταξύ: Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων -και-
- Χριστάκη Αυγερινού Νικήτα από τη Λεμεσό
- Φιόνα Νίκου Νικολάου, από τη Λεμεσό Εναγομένων --------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 6.11.13 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12.11.13 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 2 -Αιτήτρια : κ. Βασιλείου Για Ενάγοντες - Καθ ων η αίτηση : κ. Α Φράγκος Για Εναγόμενο 1 Καθ ου η αίτηση : κα. Γιατρού. ------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στα πλαίσια διαδικασίας ενδιαμέσου διατάγματος και μετά την καταχώριση ένστασης εκ μέρους των καθ ων η αίτηση, οι ενάγοντες υπέβαλαν αίτηση για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως η οποία έτυχε της ένστασης των καθ ων η αίτηση, με αποτέλεσμα η αίτηση να οριστεί για ακρόαση. Κατά την ορισθείσα ημερομηνία και ώρα οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση 2 δεν παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο. Αφού ακούστηκαν οι δικηγόροι των δυο πλευρών, στην απουσία της καθ ης η αίτηση 2, δια της παραδόσεως γραπτών αγορεύσεων, το δικαστήριο επιφύλαξε να εκδώσει την ενδιάμεση απόφαση του την 13.11.
- Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα η καθ' ης η αίτηση 2 υπέβαλε αίτηση με την οποία επιζητά τα ακόλουθα : Α. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο παραμερισμός της Δικαστικής πράξης και/ή απόφασης και/ή διαταγής ημερομηνίας 30.10.13 δια της οποίας προχώρησε η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης στην απουσία της αιτήτριας. Β. Αναστολή έκδοσης της απόφασης που επιφυλάχθηκε για να δοθεί την 13.11.13 και/ή σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία που αφορά την ενδιάμεση αίτηση των εναγόντων αιτητών, μέχρι εκδίκασης της αίτησης. Γ. Επανάνοιγμα της ενδιάμεσης αίτησης που ακούστηκε στην απουσία της αιτήτριας. Δ. Επαναορισμό για ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης που ακούστηκε στην απουσία της αιτήτριας. Νομικό βάθρο της αίτησης αποτελούν η Δ.26 Θ.14, Δ.33 Θ.3, 5, 6, Δ.48 Θ.1-9, Δ.57 Θ.2, Δ.64 καθώς και το άρθρο 30 του Συντάγματος και της σύμφυτης εξουσίας του δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από 3 ένορκες δηλώσεις, μιας δικηγορικού υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο της δικηγόρου της εναγομένης 2, μια δικηγόρου καθώς και της εναγομένης 2, συνοδευόμενες από διάφορα τεκμήρια. Δίνονται διάφορες εξηγήσεις γιατί δεν εμφανίστηκε ο δικηγόρος την ορισθείσα ώρα της ακρόασης. Η αίτηση ορίστηκε την 11.11.13 και η πλευρά ενάγοντα όπως και του εναγόμενου 1 καθ ου η αίτηση, δεν έφεραν ένσταση στα πιο πάνω αιτήματα της αιτήτριας. Η απουσία ένστασης εκ μέρους των καθ ων η αίτηση δεν αναιρεί τον κυρίαρχο ρόλο του δικαστηρίου να καθορίζει και να αποφασίζει τα ενώπιον τoυ εγειρόμενα θέματα, και ως εκ τούτου κάλεσε την πλευρά της αιτήτριας να αγορεύσει επί της αιτήσεως. Ήταν η θέση του κ. Βασιλείου ότι οι δικονομικές κανονισμοί δεν προφέρουν δικονομικό έρεισμα στην αίτηση, αλλά το δικαστήριο μπορεί να αντλήσει δικαιοδοσία από την σύμφυτη του εξουσία ως φορέας απονομής της δικαιοσύνης. Με αναφορά στην υπόθεση Δημοκρατίας ν. (Αρ.1), Ηρακλέους
(1994)2 Α.Α.Δ 213 είναι η θέση του ότι η αιτήτρια δεν επικαλείται γεγονότα που προέκυψαν μεταγενέστερα ούτε και επιζητά να επιχειρηματολογήσει εκ νέου, αλλά επιζητά για πρώτη φορά να ακουστεί. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι το δικαστήριο έχει εξουσία να παραμερίζει αποφάσεις σε ενδιάμεσες αιτήσεις οπότε, ως κατ' έλασσον, μπορεί να επανανοίξει μια υπόθεση για να ακουστεί η μια πλευρά. Πρόκειται για δικαίωμα που αντλείται από το Αρ.30 του Συντάγματος και διασφαλίζει την αρχή της φυσικής δικαιοσύνης για να ακουστεί ένας διάδικος. Επικαλέστηκε επ' αυτού την υπόθεση Μιχαηλίδης κ.ά ν. Σκορδή
(2002)1 Α.Δ.Δ 1417. Στην υπόθεση Μαυρογένη ν. Βουλής κ.ά (Αρ.1)
(1996)1 Α.Α.Δ 49, 59 υπεδείχθησαν τα εξής: « 4. Οι συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου συναρτώνται με τη διασφάλιση του χαρακτήρα του ως του φορέα απονομής της δικαιοσύνης - (βλ. Bremer Vulkan v. South India Shipping [1981] 1 All E.R. 289,295 (απόφαση του Λόρδου Diplock) και Corby DC v. Hoist & Co. Ltd. [1985] 1 All E.R. 321). Αποτελούν (οι συμφυείς εξουσίες) τους εφεδρικούς κανόνες για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας του δικαστηρίου και την εκπλήρωση της αποστολής του να απονέμει το δίκαιο εις πάντας σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους. Ακόμα παρέχεται εξουσία να περιστέλλει κατάχρηση των διαδικασιών, όπου η χρήση τους δεν προάγει τους σκοπούς για τους οποίους παρέχονται - (βλ. Αίτηση Α.Μ. Αρχιεπισκόπων Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου (Αρ.2),
(1993)1 Α.Α.Δ. 248 και Αίτηση Περέλλα Τζεννάρο (Αρ.1),
(1993)1 Α.Α.Δ. 356). Η εξουσία του δικαστηρίου να ρυθμίζει τη διαδικασία ενώπιον του, αναγόμενη στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου, δεν αποτελεί μέσο, ούτε παρέχει ευχέρεια απόκλισης ή παράκαμψης των δικονομικών κανόνων. Η διεξαγωγή της δίκης σύμφωνα με τους θεσμοθετημένους κανόνες αποτελεί το πρωταρχικό καθήκον του δικαστηρίου. Όπως τονίζεται στην Abse v. Smith [1986] 1 All E.R. 350, ο καθορισμός των διαδικασιών για την πρόσφορη απονομή της δικαιοσύνης ανάγεται στη Δικαστική Εξουσία ως συλλογικό (κολλεγιακό) σώμα (collegiate body). Η τήρηση των θεσμοθετημένων διαδικασιών ενέχει μεγάλη σημασία, όπως υποδεικνύεται στην ίδια απόφαση, για την απονομή της δικαιοσύνης. Η εκ των προτέρων γνώση της πρακτικής και διαδικασιών του δικαστηρίου, και γενικά η προκαθορισμένη πορεία της δικαιοσύνης, ώστε ο κάθε διάδικος να μπορεί με βεβαιότητα να ετοιμάζει και να παρουσιάζει την υπόθεση του ενώπιον του δικαστηρίου, είναι ύψιστης σπουδαιότητας για την εύρυθμη απονομή της δικαιοσύνης. 5. Η επιφύλαξη δικαστικής απόφασης δεν αποτελεί στάδιο της διαδικασίας. Όπως επισημαίνεται στη Δημοκρατία ν. Ηρακλέους (Αρ.1),
(1994)2 Α.Α.Δ. 213, η έκδοση της δικαστικής απόφασης αποτελεί καθήκον του δικαστηρίου μόλις αυτό καταλήξει στην ετυμηγορία του. Το επανάνοιγμα υπόθεσης, στην οποία η απόφαση έχει επιφυλαχθεί, μπορεί να διαταχθεί μόνο εφόσον το δικαστήριο διαπιστώσει ότι αυτό επιβάλλει το συμφέρον της δικαιοσύνης, λόγω γεγονότων τα οποία προέκυψαν μετά την επιφύλαξη της απόφασης - (βλ. Δημοκρατία ν. Σαμψών
(1991)1 Α.Α.Δ. 848· Παπαϊωάννου και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 659· Ορφανίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Υποθέσεις Αρ. 416/88 και 445/88 -14/2/92)· και Συμεωνίδου και Άλλοι ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1993)3 Α.Α.Δ. 165. Βλ., επίσης, Payiatas v. Republic
(1984)3 C.L.R. 1239, 1245). Η επιθυμία διαδίκου να προβάλει περαιτέρω επιχειρηματολογία προς στήριξη των θέσεων του, στην ουσία απολήγει στην επανακρόαση της υπόθεσης και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας στο διάδικο ν' αναπτύξει την υπόθεση του. Η παροχή δεύτερης ευκαιρίας στο διάδικο ν' ακουστεί πλήττει το θεμέλιο των κανόνων απονομής της δικαιοσύνης, που συναρτά την τελεσιδικία με το κλείσιμο της υπόθεσης των αντιδίκων». Στην παρούσα υπόθεση το αίτημα για επανάνοιγμα της υπόθεσης συναρτάται με το γεγονός ότι ο δικηγόρος της αιτήτριας δεν παρουσιάστηκε κατά την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης και όχι με την ύπαρξη κάποιων νέων γεγονότων τα οποία προέκυψαν μετά την επιφύλαξη της απόφασης. Αυτό το αναγνώρισε ευθέως και ο κ. Βασιλείου. Το Άρθρο 30 του Συντάγματος και οι κανόνες φυσικής δικαιοσύνης δεν έχουν καμία θέση στα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης, καθώς ουδείς στέρησε το δικαίωμα της αιτήτριας να προσφύγει στο δικαστήριο, ούτε και βεβαίως, το δικαίωμα αυτό, επεκτείνεται ή και παρέχει δικαίωμα στον απόντα δικηγόρο να επιζητά επανάνοιγμα της υπόθεσης γιατί δεν ήταν παρόν στην ακρόαση της υπόθεσης του. Όπως εμφαντικά τονίστηκε στην Μαυρογένη ανωτέρω, η εκ των προτέρων γνώση της πρακτικής και διαδικασιών του δικαστηρίου, και γενικά η προκαθορισμένη πορεία της δικαιοσύνης, ώστε ο κάθε διάδικος να μπορεί με βεβαιότητα να ετοιμάζει και να παρουσιάζει την υπόθεση του ενώπιον του δικαστηρίου, είναι ύψιστης σπουδαιότητας για την εύρυθμη απονομή της δικαιοσύνης. Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και η παρουσία δικηγόρου κατά την προκαθορισμένη και ορισθείσα ημερομηνία και ώρα ακροάσεως της υποθέσεως του. Αν γινόταν δεκτή η εισήγηση του κ. Βασιλείου, οι δικαστικές διαδικασίες καθώς και η εύρυθμη απονομή της δικαιοσύνης θα ήταν έρμαιο κάθε φορά διαφόρων εξωγενών παραγόντων. Αναπόφευκτα αυτό θα οδηγούσε σε χαλάρωση των θεσμίων και των δικαστικών διαδικασιών αλλά και της τελεσιδικίας των υποθέσεων. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Η απουσία ένστασης εκ μέρους των καθ ων η αίτηση κρίνεται ότι τους στερεί το δικαίωμα να επιζητήσουν τα έξοδα της αίτησης, ούτε και ζητήθηκε εναλλακτικώς αν απορριφθεί η αίτηση τα έξοδα να επιδικαστούν προς όφελος τους. Ως εκ τούτου δεν εκδίδεται καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο