DIANA MINAEVA, Αρ. Αίτησης: 101/2013, 11/12/2013

(7)επτά ημερών από της προς εσάς επιδόσεως της παρούσης ειδοποιήσεως οφείλετε να πληρώσετε εις τον David Ohanna, εκ Λεμεσού ή εις τον δικηγόρο του κ. ΑΓΙ Π. ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ εκ Λεμεσού εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του αιτητή το ποσόν των €21.520= πλέον τόκους προς 5,5% ετησίως από 12/04/2013 δυνάμει υπολοίπου αποφάσεως που λήφθηκε εναντίον σας στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού την 21/06/12 στην αίτηση περιουσιακών διαφορών υπ' αρ. 14/12 της οποίας η αναστολή της απόφασης έχει παρέλθει ή διευθετήσετε τα ρηθέντα ποσά προς ικανοποίηση του αιτητή ή του Δικαστηρίου τούτου ή οφείλετε να ικανοποιήσετε το Δικαστήριο ότι έχετε ανταπαίτηση, συμψηφισμόν ή ανταξίωση εναντίον του αιτητή ήτις ισοδυναμεί ή υπερβαίνει τα απαιτούμενα ποσά και την οποίαν ανταπαίτηση δεν ηδύνασθο να απαιτήσετε στην αίτηση, ή άλλως πως στην οποία εξεδόθη απόφαση. Εν Λεμεσώ τη 29/05/13 Εκ του Δικαστηρίου (Υπ.) ........... ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ» Η ειδοποίηση επιδόθηκε προσωπικά στη χρεώστιδα την επομένη, 30.5.2013, η οποία, στις 6.6.2013 καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά: «Α. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να ακυρώνει την Ειδοποίηση Πτώχευσης εναντίον της πιο πάνω οφειλέτιδας που εκδόθηκε στις 29/5/13 κατόπιν Αίτησης του DAVID OHANNA και επιδόθηκε στην Αιτήτρια στις 30/5/13 για τους πιο κάτω λόγους:

1. Δεν ετηρήθησαν οι διαδικασίες που προβλέπει ο Νόμος και οι σχετικοί κανονισμοί, σχετικά με τον τύπο, τη διαδικασία και την ουσία των όσων περιέχει η Ειδοποίηση Πτώχευσης.
2. Η εν λόγω Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι αβάσιμη και/ή αστήρικτη, πιεστική και εκδικητική και γίνεται κατά κατάχρηση των σκοπών της Πτωχευτικής διαδικασίας.
3. Η Αιτήτρια αμφισβητεί το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό εξ αποφάσεως χρέος καθώς έχει μέχρι σήμερα καταβάλει διάφορα ποσά έναντι του χρέους αυτού, τα οποία δεν έχουν αφαιρεθεί και/ή όροι της αναστολής έχουν τηρηθεί και/ή σε ικανοποίηση και η συναίνεση και/ή έγκριση του Καθ ου.
4. Η διαδικασία Πτώχευσης και/ή εν λόγω ειδοποίηση Πτώχευσης χρησιμοποιείται ως καταπιεστικό μέτρο και/ή ως μέτρο εκτέλεσης και/ή για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς καθώς ο Καθ' ου την προωθεί κακόπιστα και καταχρηστικά ενώ γνωρίζει την οικονομική κατάσταση της Αιτήτριας, η οποία δεδομένων των νέων συνθηκών και περιστάσεων της κρίσης κάνει ότι καλύτερο μπορεί προς αντιμετώπιση ουσιαστικά κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
5. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή δεν έχει περιβληθεί τον ορθό τύπο και είναι συνεπώς άκυρη και/ή ανυπόστατη, γιατί μεταξύ άλλων η Αίτηση για την έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης δεν υπογράφεται από τον Αιτητή προσωπικά και/ή δεν φέρει ημερομηνία». Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης, στα άρθρα 3, 5, 6, 87, 90, 92, 93 και 97, του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ.5, στους κανονισμούς 16, 18 και 188 των Πτωχευτικών Κανονισμών, στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και τέλος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.35 Θ.Θ.18 και 19 και Δ.48 Θ.Θ.1 μέχρι 4 και 8

(1)(ee). Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της χρεώστιδας καθώς και στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της στην οποία προέβη κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου. Ο πιστωτής καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, η οποία εδράζεται στους ακόλουθους λόγους: «

1. Η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης συντάχθηκε και καταχωρήθηκε όπως προβλέπουν οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις και δεν πάσχει ούτε είναι αβάσιμη και/ή αστήρικτη.
2. Η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον χρεώστη και σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς.
3. Ο Πιστωτής δεν απέκρυψε κανένα ουσιαστικό γεγονός.
4. Δεν συντρέχουν λόγοι ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης.
5. Η αίτηση περιλαμβάνει άσχετους ισχυρισμούς έξω από το πλαίσιο της φύσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης». Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 2 και 3 του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ.5, στους κανονισμούς 16, 18, 38 μέχρι 43 και 188 των Πτωχευτικών Κανονισμών και τέλος, στη Δ.48 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του πιστωτή. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων των δικηγόρων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Προτού υπεισέλθω στην ουσία της αίτησης θεωρώ σκόπιμο να σημειώσω, ότι η εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου της χρεώστιδας, σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης που καλούμαι να επιλύσω, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Όντως αυτά είναι τα εξής: Πρώτο, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης εκδόθηκε νόμιμα και είναι έγκυρη, νοουμένου ότι ήθελε αποδειχθεί ότι το ποσό για το οποίο εκδόθηκε δεν είναι αυτό που οφείλεται πραγματικά. Δεύτερο, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης εκδόθηκε νόμιμα και είναι έγκυρη, δεδομένου ότι η αίτηση που οδήγησε στην έκδοσή της, πρώτο, δεν υπογράφεται από τον πιστωτή, αλλά από το δικηγόρο του και δεύτερο, δε φέρει ημερομηνία καταχώρησης. Τρίτο, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης είναι καταχρηστική και καταπιεστική. Η απάντησή μου στο πρώτο από τα παραπάνω επίδικα θέματα της υπόθεσης είναι καταφατική. Ακολουθεί το σκεπτικό: Δεδομένου ότι δεν αμφισβητείται ότι εναντίον της χρεώστιδας εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο απόφαση για το ποσό των €30.000,00 και γενικά το περιεχόμενο της σχετικής απόφασης - η οποία επισυνάπτεται στην αίτηση που οδήγησε στην έκδοση της επίδικης ειδοποίησης πτώχευσης -, ως επίσης και ότι παραβιάστηκε εκ μέρους της χρεώστιδας ο όρος αναστολής της εν λόγω απόφασης, είτε τους ισχυρισμούς αυτής δεχθώ σε σχέση με το ποσό που οφείλεται εκ μέρους της για σκοπούς πλήρους εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους της, είτε τους ισχυρισμούς του πιστωτή συναφώς με το θέμα, παραμένει γεγονός ότι το ποσό που οφείλεται υπερβαίνει το ποσό των €15.00,00, που με απλά λόγια σημαίνει ότι ο πιστωτής είχε το δικαίωμα να καταχωρήσει την αίτηση που οδήγησε στην έκδοση της προς ακύρωση επίδικης ειδοποίησης πτώχευσης. Αν υποτεθεί ότι η σχετική κατάσταση πληρωμών που επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση της χρεώστιδας που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι ορθή προς όλα τα στοιχεία της, το συνολικό ποσό που αυτή κατέβαλε έναντι του χρέους τους, μέχρι και τις 12.4.2012 ανέρχεται στο ποσό των €9.500,
6. Επομένως παραμένει υπόλοιπο €20.500,
7. Ωστόσο, έχοντας υπόψη ότι ο σχετικός όρος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης διαλαμβάνει ότι χρεώστιδα όφειλε να καταβάλλει στον πιστωτή το ποσό των €1.000,00 μηνιαίως, από τις 21.8.2012 και ακολούθως το ίδιο ποσό, την 21η μέρα κάθε επόμενου μήνα, με περίοδο χάριτος 10 ημερών, ο όρος αναστολής παραβιάστηκε από αυτή στις 3.3.2013, επειδή, αντί μέχρι και την ημερομηνία αυτή να καταβάλει το ποσό των €1.000,00 για τη δόση του μηνός Φεβρουαρίου περιορίστηκε στο ποσό των €500,00, το οποίο κατέβαλε στις 26.2.
8. Συνεπεία αυτού, ολόκληρο το υπόλοιπο ποσό, όπως προνοεί η παράγραφος 5 της δικαστικής απόφασης κατέστη άμεσα απαιτητό και μάλιστα με τόκο 5,5% επί του ποσού των €30.000,00 από τις 21.6.2012 μέχρι εξοφλήσεως (αυτό προκύπτει με συνδυασμένη ερμηνεία του περιεχομένου των παραγράφων 2 και 6 της σχετικής απόφασης). Εν πάση περιπτώσει, είτε το ποσό των €20.500,00 εξακολουθεί να οφείλει η χρεώστιδα είτε το ποσό των €20.520,00, όπως ισχυρίζεται ο πιστωτής στην ένορκη δήλωσή του που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης στην υπό κρίση αίτηση, η επίδικη ειδοποίηση δεν μπορεί να ακυρωθεί έστω κι αν εκδόθηκε για το ποσό των €21.520,00 που είναι μεγαλύτερο και από τα δύο παραπάνω ποσά. Προκύπτει από το άρθρο 3

(3)(β) του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ.5, ότι η ειδοποίηση πτώχευσης δε θα ακυρώνεται εξαιτίας μόνο ότι το ποσό που ορίζεται στην ειδοποίηση ως το οφειλόμενο υπερβαίνει το ποσό που πραγματικά οφείλεται, εκτός αν ο οφειλέτης μέσα στην προθεσμία που δόθηκε για πληρωμή δώσει ειδοποίηση στον πιστωτή ότι αμφισβητεί την εγκυρότητα της ειδοποίησης πτώχευσης με βάση τη συγκεκριμένη ανακρίβεια είτε ακόμη και χωρίς να δώσει τέτοια ειδοποίηση, εντός της ίδιας προθεσμίας, βασικά πληρώσει το πραγματικά οφειλόμενο ποσό. Στην προκειμένη περίπτωση, η χρεώστιδα στην οποία επιδόθηκε η επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης στις 30.5.2013 περιορίστηκε απλώς να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση στις 6.6.2013, χωρίς να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις της προαναφερθείσας πρόνοιας. Ούτε και την επικαλείται, παρά μόνο γενικά και αόριστα και χωρίς ίχνος τεκμηρίωσης ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στον πιστωτή διάφορα ποσά που δεν έχουν αφαιρεθεί ως επίσης και ότι για διάφορους λόγους τους οποίους αναφέρει αδυνατούσε να συλλέξει το εξ αποφάσεως χρέος. Στα ίδια πλαίσια ισχυρίζεται ότι με τη συμπαράσταση και ανοχή του πιστωτή παρέλειψε να τηρήσει τον όρο αναστολής της απόφασης που αποτελεί την αιτία έκδοσης εναντίον της επίδικης ειδοποίησης πτώχευσης. Ότι έχει παραβιάσει τον όρο αναστολής της δικαστικής απόφασης η χρεώστιδα, έστω έμμεσα, το ομολογεί και με το περιεχόμενο της παραγράφου 3 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσής της, με την οποία επιχειρεί απλώς να δώσει εξήγηση γιατί συνέβη αυτό. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Απαντώ καταφατικά και στο δεύτερο επίδικο θέμα της υπόθεσης, όπως αυτά έχουν οριοθετηθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο της χρεώστιδας. Ειδικότερα: Ενώ είναι γεγονός, ότι η αίτηση που οδήγησε στην έκδοση της επίδικης ειδοποίησης πτώχευσης δε φέρει ημερομηνία καταχώρησης και καταχωρήθηκε από το δικηγόρο του πιστωτή, ο οποίος και την υπογράφει εκ μέρους του, ούτε το ένα μα ούτε και το άλλο γεγονός στοιχειοθετούν βάσιμο λόγο ακύρωσης της επίδικης ειδοποίησης πτώχευσης. Καταρχήν, σε σχέση με το γεγονός ότι τη σχετική αίτηση υπογράφει ο δικηγόρος του πιστωτή και όχι ο ίδιος, τίποτα το μεμπτό ή παράτυπο έγινε καθότι, σε αντίθεση με τον κανονισμό 46

(1)των Πτωχευτικών Κανονισμών που διαλαμβάνει ρητά ότι κάθε αίτηση πτώχευσης πρέπει να υπογραφεί από το πρόσωπο που την υποβάλλει, δηλαδή από τον ίδιο τον πιστωτή, ο αντίστοιχος κανονισμός 39 που διαλαμβάνει για την καταχώρηση της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης, που είναι η περίπτωσή μας, δεν απαιτεί κάτι ανάλογο. Η υποχρέωση του πιστωτή να προσκομίσει στον Πρωτοκολλητή αίτηση για έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης, δεν εξ υπακούει ότι η αίτηση θα πρέπει να υπογράφεται κιόλας προσωπικά από τον ίδιο. Εάν ο συντάκτης του σχετικού κανονισμού ήθελε να γίνεται κάτι τέτοιο από τον πιστωτή, δε βλέπω για ποιο λόγο δε συνέταξε το σχετικό κανονισμό, κατ' ανάλογο τρόπο που συνέταξε και τον κανονισμό 46

(1)με τον οποίο ρητά αναφέρεται ότι η αίτηση πτώχευσης πρέπει να υπογραφεί από τον πιστωτή. Απ' εκεί κα πέρα, το γεγονός ότι η αίτηση που οδήγησε στην έκδοση της επίδικης ειδοποίησης πτώχευσης δε φέρει ημερομηνία καταχώρησης, ουδεμία επίπτωση επί του κύρους της ειδοποίησης συνεπάγεται. Πρόκειται για απλή παρατυπία και όπως προκύπτει από τη συνδυασμένη ερμηνεία του άρθρου 102 του νόμου, Κεφ. 105 με τον κανονισμό 2 των Πτωχευτικών Κανονισμών, σε καμιά περίπτωση καθιστά άκυρη την αίτηση και κατ' επέκταση την εκδοθείσα στη βάση της ειδοποίηση πτώχευσης, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη ότι ουδέποτε ηγέρθηκε θέμα δυσμενούς επηρεασμού της χρεώστιδας μα ούτε και διαπιστώνω να προκλήθηκε ουσιώδης αδικία σ' αυτή, εξαιτίας της συγκεκριμένης παρατυπίας (βλ. Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd

(2006)1(Β) A.A.Δ 788, Σιάτης ν. Λοίζου (Αρ.2)

(1994)1 Α.Α.Δ 226 και Τρύφωνος ν. Παγκυπριακής Λτδ. κ. ά.

(1993)1 Α.Α.Δ. 706). Ό, τι απομένει να κριθεί είναι κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση είναι καταχρηστική και καταπιεστική. Σύμφωνα με την London Clubs Ltd κ.α. ν. Παπαδόπουλου

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1699: «Η πτωχευτική όμως διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών.» Βλέπε και την Αρέστης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2002)1(Β) Α.Α.Δ.1258 από την οποία το απόσπασμα που ακολουθεί: «Η πτώχευση είναι μια διαδικασία, σύμφωνα με την οποία, ο χρεώστης αποξενώνεται του ελέγχου της περιουσίας του, που περιέρχεται σε πρόσωπο που διορίζεται για το σκοπό αυτό. Η περιουσία που ξεκαθαρίζει, διανέμεται μεταξύ των προσώπων στα οποία ο πτωχεύσας οφείλει χρήματα. Η κήρυξη κάποιου σε πτώχευση έχει επιπτώσεις στη ζωή του.» Τέλος, όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Εργατίδης ν. Εργατίδη κ.ά

(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 741: «Έχει επανειλημμένα λεχθεί πως η πτωχευτική διαδικασία δεν χρησιμοποιείται, κατά κανόνα, ως μέθοδος εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων μεταξύ των διαδίκων.» Παρατηρώ τα εξής: Η επίδικη ειδοποίηση είναι τόσο καταχρηστική όσο και καταπιεστική, γεγονός το οποίο, έστω έμμεσα ομολογεί ο πιστωτής, με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης στην οποία προέβη προς υποστήριξη των λόγων ένστασής του στην υπό κρίση αίτηση και άμεσα ο ευπαίδευτος δικηγόρος του στο πλαίσιο της γραπτής αγόρευσής του. Δεδομένης της φύσης και του σκοπού της πτωχευτικής διαδικασίας, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες νομολογιακές αρχές και έχοντας υπόψη πότε αυτή θεωρείται καταπιεστική και καταχρηστική, σύμφωνα με τις ίδιες αρχές, διερωτώμαι για ποιο λόγο ο πιστωτής, που με την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσής του προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν αληθεύει ο ισχυρισμός της χρεώστιδας ότι έχει οικονομικά προβλήματα, καθότι, εκτός από την εργασία της, πρόσφατα έχει επεκτείνει την επιχειρηματική δραστηριότητά της επενδύοντας χρήματα για το σκοπό αυτό, χωρίς να λάβει υπόψη της και την οικονομική υποχρέωσή της έναντι του, επέλεξε την πτωχευτική διαδικασία εναντίον της. Προφανής ο λόγος. Υπό το φως των συνεπειών που συνεπάγεται στη ζωή της ενδεχόμενη κήρυξή της σε πτώχευση, χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία για να την εξαναγκάσει να του καταβάλει το εξ αποφάσεως χρέος της. Ότι περί αυτού πρόκειται προκύπτει ευθέως από την ακόλουθη αναφορά του ευπαίδευτου δικηγόρου του, από το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσής του: «Όσον δε αφορά τους υπόλοιπους λόγους της αίτησης της χρεώστιδας δεν μπορούν να τύχουν οιουδήποτε σχολιασμού και ειδικότερα ότι η διαδικασία της ειδοποίησης χρησιμοποιείται ως καταπιεστικό μέτρο, θα ήθελα να αναφέρω ότι αυτό έγινε με μόνο σκοπό την εκτέλεση της εκδοθείσας απόφασης από το Οικογενειακό Δικαστήριο και όχι για οιονδήποτε άλλο σκοπό.» Οι υπογραμμίσεις και η έμφαση είναι δικά μου. Και λίγο παρακάτω: «Η χρεώστιδα εκ των πραγμάτων παρέβηκε την αναστολή και αυτός ήταν και ο μοναδικός λόγος καταχώρησης της Ειδοποίησης Πτώχευσης.» Σε συνδυασμό με τα προηγούμενα, ο εξαναγκασμός της να πληρώσει το ποσό της απόφασης είναι το μόνο λογικό συμπέρασμα που εξάγεται. Αντίθετα με ό, τι ορίζει η νομολογία, ο πιστωτής ομολογεί ευθέως λοιπόν ότι χρησιμοποίησε την πτωχευτική διαδικασία ως υποκατάστατη μέθοδο εκτέλεσης της εκδοθείσας υπέρ του και εναντίον της χρεώστιδας δικαστικής απόφασης. Στο ερώτημα τι ακολουθεί απαντώ ευθέως. Συμμορφούμενος πλήρως με τη σχετική επιταγή της Εργατίδης (ανωτέρω) καθηκόντως, οφείλω, όχι μόνο σταματήσω τη σχετική διαδικασία, αλλά και να τη στιγματίσω. Κατ' ακολουθία όλων όσων ανέφερα, η αίτηση επιτυγχάνει. Η επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης, ημερομηνίας 29.5.2013 ακυρώνεται με έξοδα υπέρ της αιτήτριας - χρεώστιδας και σε βάρος του καθ' ου η αίτηση - πιστωτή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση ακύρωσης ειδοποίησης πτώχευσης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο