← Κύπρος

Διαχειριστική Επιτροπή Pissouri Beach Apartments ν. Theo Pericleous, Αρ. Αγωγής: 3085/2008, 13/12/2013

Διαχειριστική Επιτροπή Pissouri Beach Apartments ν. Theo Pericleous, Αρ. Αγωγής: 3085/2008, 13/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A393 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3085/2008 Μεταξύ: Διαχειριστική Επιτροπή Pissouri Beach Apartments Εναγόντων -και- k Theo Pericleous, εκ Πισσουρίου Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 14.02.2013 για εκποίηση ακινήτου Ημερομηνία: 13.12.2013 Για Αιτητές: κ. Κ. Καρατσής για N. PIRILIDES & ASSOCIATES LLC. (κα Ε. Γιαννακίδου κατά την απόφαση) Για Καθ΄ου η αίτηση: κ. Στ. Κ. Στυλιανού (κα Δ. Νικολάου κατά την απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με αίτηση ημερομηνίας 14.02.2013 οι Ενάγοντες (στο εξής Αιτητές) ζητούν την έκδοση διατάγματος ως ακολούθως: A. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η πώληση της ακίνητης περιουσίας του Εναγόμενου (στο εξής Καθ΄ου η αίτηση), δηλαδή το χωράφι υπ΄αριθμό εγγραφής 0/26314,Φ/Σχ LII/61, Τεμ.130, που βρίσκεται στην περιοχή Βουπιά, στο Πισσούρι, προς πλήρη ικανοποίηση ολόκληρου του εξ αποφάσεως χρέους του με τους δεδουλευμένους τόκους και έξοδα. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται όπως το προϊόν της πιο πάνω πώλησης, χρησιμοποιηθεί για την πλήρη πληρωμή και/ή έναντι της εκδοθείσας απόφασης προς όφελος των Αιτητών ημερομηνίας 19.06.2009, το οποίο ανέρχεται σε €4.999,37 με τόκο προς 8% ετησίως από 18.07.2008 μέχρι 14.10.2008 και με τόκο προς 5.5% από 15.10.2008 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €473,00 έξοδα της αγωγής, συμπεριλαμβανομένων εξόδων της απόφασης με τόκο 8% ετησίως από 18.7.2008 μέχρι 14.10.2008 και με τόκο προς 5.5% από 15.10.2008 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €50,00 έξοδα επίδοσης, πλέον ΦΠΑ. Η επίδικη αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Μαρίας Μπέρου, η οποία είναι γραμματέας του προέδρου των Αιτητών και ως αναφέρει γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης, είναι δε εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές για να προβεί σε ένορκη δήλωση. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, γίνεται αναφορά στα ποσά απόφασης (η απόφαση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α), η οποία εκδόθηκε εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση στις 19.06.

  1. Η απόφαση δεν τελούσε υπό αναστολή εκτέλεσης, ωστόσο ο Καθ΄ου η αίτηση παραλείπει και/ή αποφεύγει να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του. Ακόμη, γίνεται αναφορά πως στις 10.06.2011 επιστράφηκε ανεκτέλεστο ένταλμα πώλησης κινητών καθότι ο Καθ΄ου η αίτηση στερείται κινητής περιουσίας (Τεκμήριο Β σχετική ειδοποίηση). Αναφέρεται επίσης ότι τα κτήματα που περιγράφονται στην αίτηση είναι ελεύθερα από οποιαδήποτε υποθήκη, γεγονός που φαίνεται και σε πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας, ημερομηνίας 19.10.2012 (Τεκμήριο Γ). Επί του επίδικου κτήματος, κατατέθηκε εκ μέρους των Αιτητών, στις 11.09.2009, το memo με αρ. ΕΒ1600/09 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού (Τεκμήριο Δ). Με την πώληση του κτήματος θα συγκεντρωθεί συνολικά το ποσό των €330.000,00 όπως φαίνεται από την εκτίμηση (Τεκμήριο Ε) των κ. Αντώνης Λοϊζου & Συνεργάτες, ποσό το οποίο θα καλύψει τόσο το ποσό της απόφασης όσο και τα έξοδα πώλησης. Στην επίδικη αίτηση ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρισε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
  2. Η αμφισβητούμενη αίτηση είναι αντικανονική, παράτυπη και ελαττωματική και/ή δεν είναι σύμφωνη με τις σχετικές νομικές διατάξεις.
  3. Ο Καθ΄ου η αίτηση, δεν είναι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο.
  4. Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει δώσει τη συγκατάθεση ή και συναίνεση του για την έκδοση εντάλματος εκτέλεσης για την πώληση ακίνητης περιουσίας του.
  5. Ανεξάρτητα και χωρίς βλάβη της θέσης ότι ο Καθ΄ου η αίτηση δεν είναι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης στην πιο πάνω αγωγή, το ισχυριζόμενο ένταλμα πώλησης της κινητής περιουσίας δεν επεστράφηκε ανεκτέλεστο λόγω ανυπαρξίας κινητής περιουσίας αλλά λόγω της κατ΄ισχυρισμό απουσίας του Εναγόμενου στο εξωτερικό και λόγω του ότι ο Εναγόμενος ήταν άγνωστο πρόσωπο.
  6. Οι ζητούμενες θεραπείες και/ή θεραπεία του αιτητικού μέρους της αμφισβητούμενης αίτησης δεν παρέχονται και/ή δεν προνοούνται από οποιαδήποτε νομική διάταξη.
  7. Η αναφερόμενη στην αμφισβητούμενη αίτηση ακίνητη περιουσία, δεν είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του εξ αποφάσεως οφειλέτη χρέους.
  8. Η αμφισβητούμενη αίτηση δεν περιγράφει το είδος της περιουσίας και/ή ακινήτου που ζητείται να πωληθεί.
  9. Η αμφισβητούμενη αίτηση δεν περιγράφει το εμβαδόν της περιουσίας και/ή ακινήτου που ζητείται να πωληθεί.
  10. Η αμφισβητούμενη αίτηση και ένορκη δήλωση, δεν περιγράφουν καθαρά την ακίνητη περιουσία που ζητείται να πωληθεί και την περιουσία που θα εξαιρεθεί.
  11. Η αμφισβητούμενη ένορκη δήλωση δεν αναφέρει κατά πόσο ο εξ αποφάσεως οφειλέτης, έχει πράγματι ή δεν έχει στη κατοχή του κινητή περιουσία. Αναφέρεται γενικά και αόριστα σε δοθείσα διεύθυνση.
  12. Η αμφισβητούμενη ένορκη δήλωση δεν αναφέρει ή και δεν αναφέρει τον αριθμό των μελών της οικογένειας του ισχυριζόμενου εξ αποφάσεως οφειλέτη και τη κατοικία που θα παραμείνει σ΄αυτόν για τη διαμονή του.
  13. Η αμφισβητούμενη ένορκη δήλωση δεν αναφέρει ότι έγινε ικανοποιητική πρόνοια για τη στέγαση που θα πρέπει να αφεθεί ή να παρασχεθεί στον ισχυριζόμενο εξ αποφάσεως οφειλέτη χρέους για τις ανάγκες αυτού και της οικογένειας του.
  14. Η αμφισβητούμενη αίτηση καταχράται τη διαδικασία του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) επειδή ζητά την πώληση ακίνητης περιουσίας, η αξία της οποίας υπερβαίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό το ισχυριζόμενο εξ αποφάσεως χρέος.
  15. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και/ή οι διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 και των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών και/ή η αμφισβητούμενη αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αδικαιολόγητη. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Περικλή Περικλέους, αδελφού του Καθ΄ου η αίτηση. Όπως δηλώνει ο ενόρκως δηλών, είναι εξουσιοδοτημένος από τον Καθ΄ου η αίτηση να προβεί σε ένορκη δήλωση. Κύρια θέση, η οποία προβάλλεται μέσα από την ένορκη δήλωση, είναι ότι ο Καθ΄ου η αίτηση δεν είναι ο Εναγόμενος στην Αγωγή 3085/2008 και ως εκ τούτου δεν είναι εξ αποφάσεως οφειλέτης. Αυτό γιατί το όνομα του Καθ΄ου η αίτηση είναι Θεοφάνης Χρ. Περικλέους και όχι Theo Pericleous. Προς υποστήριξη επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2, αντίγραφο της ταυτότητας του Καθ΄ου η αίτηση και σχετικές σελίδες του διαβατηρίου του. Στην απόφαση δεν καθορίζεται ο εξ αποφάσεως οφειλέτης-Εναγόμενος με τον αριθμό δελτίου ταυτότητας ή άλλα στοιχεία. Ως εκ τούτου η ακίνητη ιδιοκτησία που αναφέρεται στην επίδικη αίτηση, ανήκει στον Καθ΄ου η αίτηση, αλλά όχι στον Εναγόμενο της αγωγής 3085/
  16. Επιπλέον, προβάλλεται η θέση ότι το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας είναι παλαιό και δεν μπορεί να προσδιορίζει την πραγματική κατάσταση, ως αυτή έχει σήμερα, συνεπώς δεν αποτελεί επαρκή μαρτυρία. Υπάρχει γενικά άρνηση στα όσα προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Ειδικότερα, ο Περικλής Περικλέους, αρνείται την ύπαρξη ή την οντότητα ή τη νομική ή νομότυπη σύσταση των Αιτητών ως Διαχειριστικής Επιτροπής. Ως εκ τούτου αυτοί δε δικαιούνται σε εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Το Δικαστήριο σ' αυτό το στάδιο κρίνει ορθό και χρήσιμο να επισημάνει πως στην ένορκη δήλωση του Περικλή Περικλέους θα έπρεπε να παρατίθενται μόνο γεγονότα-μαρτυρία που να υποστηρίζει τους λόγους ένστασης. Ωστόσο, σε αυτήν επαναλαμβάνονται, αχρείαστα, αυτούσιοι οι λόγοι ένστασης. Αυτό γίνεται κατά παράβαση της Δ.39 Κ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί για αναφορές γεγονότων ή μαρτυρίας. Οι ένορκες δηλώσεις δεν πρέπει να περιλαμβάνουν θέσεις, επιχειρήματα ή ισχυρισμούς των διαδίκων. Παρακαλούνται οι συνήγοροι όπως επιβλέπουν ή καθοδηγούν τη σύνταξη των ενόρκων δηλώσεων, ούτως ώστε να αποφεύγεται η περιττολογία και ουσιαστικά η φλυαρία στις ένορκες δηλώσεις. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Είναι η θέση των Αιτητών ότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ειδικότερα με τα τεκμήρια Α-Ε, τα οποία επισυνάφθηκαν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, αποδείχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου όλες οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από τα άρθρα 22-24 του ΚΕΦ.
  17. Όσον αφορά στα προβλεπόμενα από τη Δ.42 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, επίσης έχουν τηρηθεί όλες οι σχετικές προϋποθέσεις. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση ότι δεν είναι το πρόσωπο που φέρεται ως εξ αποφάσεως οφειλέτης-Εναγόμενος στην αγωγή 3085/08, η εισήγηση είναι ότι ο Καθ΄ου η αίτηση δεν είναι πειστικός. Εάν επρόκειτο για άλλο πρόσωπο, ο Καθ' ου η αίτηση θα προχωρούσε σε διαβήματα ακύρωσης της απόφασης του Δικαστηρίου, κυρίως όμως στη διαγραφή ή απόσυρση του memo, το οποίο εγγράφηκε επί της περιουσίας του. Συνακόλουθα, ζητήθηκε η απόρριψη των λόγων ένστασης και η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, πλέον έξοδα. Από την άλλη πλευρά ο Καθ΄ου η αίτηση επιμένει πως εξ αποφάσεως οφειλέτης-Εναγόμενος και Καθ΄ου η αίτηση είναι δυο διαφορετικά πρόσωπα, αφού δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου εξειδικευμένα στοιχεία, όπως αριθμός ταυτότητας ή διαβατηρίου που να αποδίδονται στον Εναγόμενο και τα οποία να ταυτίζονται με αυτόν. Τίθεται επίσης σειρά αμφισβητήσεων που σχετίζονται με την πλήρωση των προϋποθέσεων που απαιτούνται τόσο από τις διατάξεις του ΚΕΦ.6 αλλά και τη διάταξη της Δ.42 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Τίθεται ακόμη η θέση ότι η επίδικη αίτηση είναι καταχρηστική, καθότι ζητείται η πώληση ακινήτου, αξίας €330.000,00 για ικανοποίηση μόνο του ποσού των €4.600,
  18. Νομική Πτυχή: Τη νομική βάση της επίδικης αίτησης αποτελούν τα άρθρα 22 έως 28, 31 και 33 του ΚΕΦ.6, το άρθρο 22

(3)του Νόμου 14/60, η Δ.42 Κ.1-3, η Δ.48 Κ.1-3, και η Δ.64, των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και οι γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Δ.64 σχετίζεται με τις παρατυπίες και αντικανονικότητες που προκύπτουν κατά την εφαρμογή των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.48 αφορά στο είδος της αίτησης και στα στοιχεία που αυτή πρέπει να περιλαμβάνει. Το άρθρο 22
(3)του Ν.14/60 αφορά στην καθ' ύλη αρμοδιότητα των Επαρχιακών και Ανώτερων Επαρχιακών Δικαστών. Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την αίτηση αλλά και τους λόγους ένστασης, κρίνεται ορθό να παρατεθούν οι διατάξεις των άρθρων 22, 23 και 24 του ΚΕΦ.
  1. «Άρθρο 22 Κανένα ένταλμα εκτέλεσης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας δεν θα εκδίδεται παρά μόνο με τη συναίνεση του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός αν ένταλμα πώλησης της κινητής ιδιοκτησίας του οφειλέτη χρέους, που εκδόθηκε από το Δικαστήριο και που απευθύνθηκε στον επιτετραμμένο με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων της Επαρχίας στην οποία βρίσκεται το Δικαστήριο επεστράφηκε στο Δικαστήριο ανεκτέλεστο ή εκτός αν φαίνεται ότι ο οφειλέτης χρέους δεν έχει πράγματι στην κατοχή του κινητή ιδιοκτησία. Άρθρο 23 Η ακίνητη ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, η οποία δύναται να πωληθεί με εκτέλεση θα περιλαμβάνει μόνο την εγγεγραμμένη ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου: Νοείται ότι όταν η ιδιοκτησία συνίσταται ολικά ή μερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγαση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι αυτόν και την οικογένεια του: Νοείται επίσης ότι, όταν ο οφειλέτης χρέους είναι γεωργός πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειας του. Η τελευταία αυτή επιφύλαξη δεν εφαρμόζεται σε σχέση με οφειλές που δημιουργήθηκαν πριν από την 2α Μαϊου, 1919 ή σε σχέση με οφειλές που πρέπει να καταβληθούν από παρόν ή πρώην μέλος, οποιασδήποτε συνεργατικής εταιρείας, που είναι δεόντως εγγεγραμμένη ως τέτοια, δυνάμει των διατάξεων του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, 1914, ή οποιασδήποτε τροποποίησης αυτού. Έκδοση εντάλματος Άρθρο 24 Κανένα ένταλμα πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας δεν εκδίδεται παρά μόνο κατόπι αίτησης προς το Δικαστήριο και μετά από προηγούμενη γνωστοποίηση της αίτησης προς τον οφειλέτη χρέους. Το κάθε τέτοιο ένταλμα υπογράφεται από το δικαστή ή από ένα από τους δικαστές που διατάσσουν την έκδοση του. Κρίνεται επίσης ορθό να παρατεθούν οι Κ.1-3 της Δ.
  2. «K.
  3. Every application under Part 5 of the Civil Procedure Law, Cap.7, for the sale of immovable property, shall be by summons and set out the property sought to be sold, giving the registration number, the locality, the kind of property, and its extent; it shall also set out the items making up the amount sought to be recovered, and shall have attached thereto the receipts or other evidence in support of any items for disbursements. There shall also be attached to the application an office copy of the judgment or order sought to be executed and the Land Registry Office certificates showing that the property sought to be sold stands registered in the debtor's name. K.
  4. The application shall be supported by affidavit verifying the sum stated to be still due under the judgment or order and all sums claimed as expenses incidental to the execution thereof; the affidavit shall set forth in detail the number of the debtor's family, the house accommodation left, and (where necessary) the land to be exempted as requisite for the support of the debtor and his family, and shall also state that to the best of the applicant's belief sufficient provision is made for the needs of the debtor and his family in these respects. K.
  5. A copy of the application and the affidavit in support thereof shall be served upon the debtor.» Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων: Από το συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων, προκύπτει ότι για να επιτύχει αίτηση εκποίησης ακινήτου, απαιτείται η απόδειξη εκ μέρους του Αιτητή (βλέπε υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980 όπου ο Αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών που υποστηρίζουν την αίτηση του) συγκεκριμένων προϋποθέσεων. Τις προϋποθέσεις αυτές θα προσδιορίσει το Δικαστήριο στη συνέχεια, ταυτόχρονα όμως θα αξιολογήσει και θα αποφανθεί στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας εάν έκαστη των προϋποθέσεων πληρείται. Προέχει ωστόσο για το Δικαστήριο να αποφανθεί επί του λόγου ένστασης αρ. 2 με τον οποίο εγείρεται η θέση ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν είναι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης. Με βεβαιότητα μπορεί να λεχθεί ότι τα ονόματα Εναγόμενου και ιδιοκτήτη της ιδιοκτησίας της οποία ζητείται η πώληση είναι διαφορετικά. Το ζητούμενο στην επίδικη αίτηση είναι αν πρόκειται για τα ίδια πρόσωπα. Η αμφισβήτηση από τον Καθ΄ου η αίτηση είναι δεδομένη και σθεναρή. Ικανοποιητικά στοιχεία, ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία να δικαιολογούν ασφαλές συμπέρασμα ότι πρόκειται για το ένα και το αυτό πρόσωπο δεν υπάρχουν. Κρίνεται ότι λόγω της αμφισβήτησης απαιτούνταν πρόσθετη μαρτυρία η οποία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δε θα εισηγηθεί ποια είναι αυτή η μαρτυρία, εναπόκειται στους αιτητές να αντιμετωπίσουν το ζήτημα σε περίπτωση νέας αίτησης. Σημειώνεται πως ούτε καν αναφέρεται στην ένορκη δήλωση ότι πρόκειται και γιατί, για το ίδιο πρόσωπο. Προχωρώντας στην εξέταση επί της ουσίας και των προϋποθέσεων που απαιτούνται διαπιστώνονται τα πιο κάτω:
  1. Αίτηση διά κλήσεως (Άρθρο 24 και Δ.42 Κ.1). Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε διά κλήσεως.
  2. Επίδοση της αίτησης ή γνωστοποίηση της στο χρεώστη.( Άρθρο 24 και Δ.42 Κ.3). Η επίδικη αίτηση επιδόθηκε, με διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, στον αδελφό του Καθ' ου η αίτηση, ως εκ τούτου έλαβε γνώση και γι' αυτό έχει καταχωρηθεί ένσταση.
  3. Επισύναψη στην αίτηση επίσημου αντιγράφου απόφασης (Δ.42 Κ.1). Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση επισυνάφθηκε ως τεκμήριο φωτοαντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 19.06.2009 όχι όμως επίσημο αντίγραφο. Δεν υπάρχει πρωτότυπη σφραγίδα του Δικαστηρίου. Συνεπώς αυτή η προϋπόθεση δεν έχει πληρωθεί.
  4. Μαρτυρία: (α) Υποστηρικτική ένορκη δήλωση (Δ.42 Κ.2) Η επίδικη αίτηση συνοδεύεται από υποστηρικτική ένορκη δήλωση. (β) Πιστοποιητικά Κτηματολογίου τα οποία να αποδεικνύουν ότι η προς πώληση ακίνητη ιδιοκτησία είναι επ΄ονόματι του χρεώστη (Δ.42 Κ.1.) Δεν επισυνάπτεται πιστοποιητικό εγγραφής ακινήτου επ' ονόματι του χρεώστη (ΤΗΕΟ PERICLEOUS), ωστόσο επισυνάφθηκε πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας από το οποίο προκύπτει ότι στο όνομα του καθ' ου η αίτηση (Θεοφάνης Χρ. Περικλέους) και όχι του THEO PERICLEOUS, είναι εγγεγραμμένο το ακίνητο του οποίου ζητείται η πώληση. Προκύπτει εδώ το εύλογο ερώτημα γιατί οι Αιτητές δεν αποτάθηκαν στο Κτηματολόγιο και να ζητούν εάν υπάρχει περιουσία στο όνομα του Εναγόμενου (THEO PERICLEOUS). Συνεπώς μόνο εάν αποδεικνυόταν ότι ο Καθ΄ου η αίτηση είναι το ίδιο πρόσωπο με το χρεώστη η προϋπόθεση αυτή θα πληρούνταν.
  5. Προσδιορισμός ακίνητης περιουσίας. Η ακίνητη περιουσία της οποίας ζητείται η πώληση προσδιορίζεται επαρκώς και στην αίτηση και μέσα από το πιστοποιητικό έρευνας (Τεκμήριο Γ). Γίνεται επίσης προσδιορισμός της αξίας της (€330.000,00) μέσα από την εκτίμηση (Τεκμήριο Ε).
  6. Συναίνεση χρεώστη ή επιστροφή εντάλματος κινητών ανεκτέλεστου (Άρθρο 22). Το Τεκμήριο Β επί της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση συνιστά ειδοποίηση μη εκτέλεσης εντάλματος κινητής περιουσίας το οποίο εκδόθηκε εναντίον του χρεώστη, ωστόσο ο λόγος που αναφέρεται στην εν λόγω ειδοποίηση, ως εμπόδιο στην εκτέλεση, δεν είναι επειδή ο χρεώστης στερείται κινητής περιουσίας αλλά λόγω του ότι αυτός δεν κατοικά στο Πισσούρι και ότι από πληροφορίες είναι κάτοικος Αμερικής εδώ και 30 χρόνια. Συνεπώς δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις να θεωρηθεί ότι ο χρεώστης στερείται κινητής περιουσίας ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη ότι το ένταλμα στρεφόταν εναντίον του χρεώστη με το όνομα THEO PERICLEOUS που όπως προαναφέρθηκε δεν είναι βέβαιο ότι ταυτίζεται με τον Καθ' ου η αίτηση - Θεοφάνη Χρ., Περικλέους. Τα τεκμήρια - αντίγραφο δελτίου ταυτότητας και διαβατηρίου του Καθ' ου αυτό αποδεικνύουν. Ενδεχομένως να πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο το οποίο χρησιμοποιεί και το όνομα THEO PERICLEOUS, δεν είναι ορθό όμως να προχωρήσει το Δικαστήριο στο αιτούμενο διάταγμα στη βάση του ότι ενδέχεται να είναι το ίδιο πρόσωπο. Πληρωμή ή προσφορά πληρωμής προς ενυπόθηκο δανειστή. (Άρθρο 28(γ)). Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το ακίνητο του οποίου ζητείται η πώληση βαρύνεται με υποθήκη. Ενόψει όλων των προαναφερομένων κρίνεται ότι η επίδικη αίτηση δε δύναται να επιτύχει λόγω της διαφορετικότητας στο όνομα του χρεώστη με τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του ακινήτου που ζητείται η πώληση, αλλά και λόγω μη απόδειξης όλων των προϋποθέσεων που απαιτούνται από τη νομοθεσία, ως έχει διαπιστωθεί ανωτέρω. Συνακόλουθα η επίδικη αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον των αιτητών. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΙΜ-ΛΗ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση εκποίησης ακινήτου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.