Game Production Limited ν. Spinel Developments Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 4061/13, 18/12/2013

(1)και 9, στα άρθρα 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν 14/60, όπως τροποποιήθηκε, στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, στα άρθρα 1-10 του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων σε Αξιόγραφα Νόμου, στις αρχές της επιείκειας, τις αρχές και την Νομολογία, την διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση του Rovinskiy Konstantin, ο οποίος είναι ένας από τους διευθυντές της Αιτήτριας και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους υπόλοιπους διευθυντές της για να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναφέρονται συνοπτικά τα ακόλουθα. Η Αιτήτρια ήταν διευθύντρια και μόνη μέτοχος της Εναγόμενης

1. Στις 18.9.13 ως διευθυντής της Εναγόμενης 6 η Αιτήτρια ζήτησε από τον Έφορο Εταιρειών πιστοποιητικά μετόχων και αξιωματούχων της πρώτης. Ενώ τα πιστοποιητικά αυτά, τα οποία εκδόθηκαν αυθημερόν, έπρεπε να δείχνουν την Αιτήτρια και μια άλλη εταιρεία με το όνομα Electa Advisor Limited ως αξιωματούχους της Εναγόμενης 6 και, συγκεκριμένα, ως διευθυντή και γραμματέα αντίστοιχα, και την Αιτήτρια ως την μόνη μέτοχο της Εναγόμενης 6, αυτά έδειχναν ως αξιωματούχους της Εναγόμενης 6 τους Εναγόμενους 2-5 και ως νέο και μόνο μέτοχο την Εναγόμενη
2. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι αλλαγές στην μετοχική δομή και διοίκηση της Εναγόμενης 6 έγιναν όλως παράτυπα και παράνομα και ήταν προϊόν δόλου και συνωμοσίας. Με Ειδοποίηση ένστασης στην οποία εκτίθενται δώδεκα λόγοι ένστασης, οι Καθ' ων η αίτηση ενίστανται στο να παραμείνουν σε ισχύ τα μονομερώς εκδοθέντα στις 25.9.13 διατάγματα μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής και να εκδοθούν τα διατάγματα για τα οποία η υπό κρίση αίτηση ορίσθηκε για επίδοση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της Εναγόμενης 4, η οποία είναι μια εκ των διευθυντών των Εναγόμενων 1, 5 και 6 και δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους πιο πάνω Εναγόμενους αλλά και την Εναγόμενη 3 να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Δεν προτίθεμαι να παραθέσω τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που προβάλλονται εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση μέσα από την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Αναφορά στα ουσιώδη για το σκεπτικό της απόφασης σημεία γίνεται κατά την εξέταση της υπό κρίση αίτησης και σε τέτοιο βαθμό όσο κρίνεται αναγκαίος για τον πιο πάνω σκοπό. Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι τα όσα υποστηρίζονται από την Εναγόμενη 4 στην ένορκό της δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση και που καταλογίζει στην Αιτήτρια έρχονται σε έκδηλη αντίθεση με τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και δίνουν στην όλη απαίτηση της Αιτήτριας μια εντελώς διαφορετική διάσταση και εικόνα από αυτή που επιχειρήθηκε να δοθεί από τον Rovinskiy Konstantin με την ένορκό του δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Σημειώνεται, επίσης, ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της Αιτήτριας το έχει η ίδια η Αιτήτρια. Τα όσα, όμως, αναφέρονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση παρέμειναν αναντίλεκτα από την πλευρά της Αιτήτριας, αφού ούτε άδεια για συμπληρωματική ένορκο δήλωση ζητήθηκε να καταχωρηθεί εκ μέρους της, ούτε άδεια για την αντεξέταση του ομνύσαντα την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Κρίνω σκόπιμο να εξετάσω ευθύς εξ' αρχής τον λόγο ένστασης που αναφέρεται στην μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας. Σύμφωνα με τον λόγο αυτό «υπήρξε αντικειμενικά σοβαρή μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους της Αιτήτριας που στόχευε να παραπλανήσει το δικαστήριο». Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων, που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Ακριβώς επειδή στο στάδιο που η αίτηση υποβάλλεται η μόνη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή που προσκομίζεται από τον αιτητή, ο αιτητής οφείλει να παρουσιάσει και να περιγράψει την υπόθεση στον Δικαστή όσο πιο δίκαια γίνεται. Θα πρέπει να τεθούν εις γνώση του Δικαστή οιεσδήποτε τυχόν υπερασπίσεις του καθ' ου η αίτηση ή οποιαδήποτε τυχόν προβλήματα, ώστε η κρίση του Δικαστή να είναι όσο πιο αντικειμενική μπορεί να είναι στο αρχικό αυτό στάδιο της υπόθεσης (Βλ. Mark S.W. Hoyle, «The Mareva Injunction and Related Orders»,

(1997), 3η έκδοση, σελ. 71 υπό τον τίτλο «Lack of full disclosure»). Το Δικαστήριο στην περίπτωση της μη αποκάλυψης απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει την διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία (Βλ Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου, πιο πάνω). Η απόκρυψη ανατρέπει την βάση του διατάγματος και το καθιστά ακυρωτέο. Το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης (Βλ. Δήμος Πάφου ν. Σοφοκλή Βοσκού (

(2001)1 ΑΑΔ 1168). Οι παράμετροι και οι διαστάσεις της υποχρέωσης αποκάλυψης σε μονομερείς αιτήσεις αναπτύχθηκαν από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Πική, όπως ήταν τότε, δίνοντας την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 597 στις σελίδες 601-602: «Είναι θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση την χορήγηση θεραπείας πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου». Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύοντας την βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως ενδεικτικά αναφέρθηκε από τον Πρόεδρο Πική, όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρήστου, πιο πάνω, στις σελίδες 602-603: «Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd . πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι . κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά εξ' αντικειμένου ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οπότε, στην απουσία του αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής». Στην Αγγλική υπόθεση The King v. The General Commissioners for the Purposes of the Income Tax Acts for the District of Kensington, ex parte Princess Edmond De Polignac

(1917)1 KB 486 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «It has been for many years the rule of the Court and one which it is of the greatest importance to maintain, that when an applicant comes to the Court to obtain relief on an ex parte statement he should make a full and fair disclosure of all the material facts - facts, not law. He must not misstate the law if he can help it - the Court is supposed to know the law. But it knows nothing about the facts and the penalty by which the Court enforces that obligation is that if it finds out that the facts have not been fully and fairly stated to it, the Court will set aside any action which it has taken on the faith of the imperfect statement». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Για πολλά χρόνια αποτελεί κανόνα του Δικαστηρίου και είναι πολύ σημαντικό όπως ο κανόνας αυτός διατηρηθεί σε ισχύ ότι όταν ένας αιτητής αποτείνεται στο Δικαστήριο για ενδιάμεση θεραπεία με μονομερή αίτηση οφείλει να κάνει πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων - γεγονότων και όχι του Νόμου. Δεν θα πρέπει να παραθέσει λανθασμένα τον Νόμο, αν μπορεί - το Δικαστήριο θεωρείται ότι γνωρίζει τον Νόμο. Δεν γνωρίζει, όμως, τίποτα για τα γεγονότα και η τιμωρία με την οποία διασφαλίζει την υποχρέωση αυτή είναι ότι αν το Δικαστήριο ανακαλύψει ότι τα γεγονότα δεν έχουν εκτεθεί ενώπιόν του πλήρως και με τρόπο δίκαιο θα παραμερίσει οποιοδήποτε διάταγμα που εκδόθηκε στην βάση ανακριβούς δήλωσης». Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of USA

(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1791 αποφασίσθηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί σε κάθε περίπτωση είναι: «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματός του, όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, (β) την σοβαρότητα του ζητήματος, το οποίο εγείρεται καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας». Τέλος, η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο ουσιώδη γεγονότα, που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά και εκείνα που ο αιτητής μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα (Βλ. Bank Mellat v. Nikpour

(1985)F.S.R. 87). Εναπόκειται στον Δικαστή, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκτιμήσει την σημασία των στοιχείων που απεκρύβησαν. Ο Δικαστής κρίνει, και όχι ο αιτητής ή ο δικηγόρος του, αν το γεγονός που παραλείφθηκε είναι ουσιαστικό, αν ήταν γνωστό στον αιτητή ή όχι, αν μπορούσε εύλογα να γίνει γνωστό ή αν η παράλειψη έγινε χωρίς σκοπό παραπλάνησης (Βλ. Rex Kensington Income Tax Commissioners

(1917)1 KB 486). Είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η Αιτήτρια όχι μόνο παρέλειψε να αποκαλύψει και/ή απέκρυψε σημαντικά και ουσιώδη για την υπόθεση γεγονότα αλλά και παρουσίασε στο Δικαστήριο στοιχεία με τρόπο που να καθιστά την όλη απαίτηση της Αιτήτριας μια απάτη με αποτέλεσμα και τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα να έχουν εξασφαλισθεί από την Αιτήτρια κακόπιστα και κατόπιν εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Αν δε το Δικαστήριο γνώριζε τα γεγονότα στις πραγματικές τους διαστάσεις δεν θα τα εξέδιδε μονομερώς. Έχοντας κατά νου την ενωρίτερη διαπίστωσή μου σύμφωνα με την οποία καμία αμφισβήτηση δεν έγινε από την πλευρά της Αιτήτριας των ισχυρισμών της Εναγόμενης 4 οι οποίοι περιέχονται στην ένορκό της δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση προχωρώ να παραθέσω τα ακόλουθα κατά την κρίση μου επιλήψιμα για την υπό κρίση αίτηση σημεία τα οποία εξάγονται από την εν λόγω ένορκο δήλωση: η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο τις αλλαγές και, μάλιστα, αλλεπάλληλες αλλαγές που έλαβαν χώρα στους αξιωματούχους και μέτοχο της Εναγόμενης 6 περί τα τέλη του Αυγούστου του

1. Συγκεκριμένα ότι οι Bertrand Philippe Coste, Ανδρούλα Παπαδοπούλου - Εναγόμενη 3 - και Εναγόμενη 4 έπαυσαν να είναι διευθυντές της Εναγόμενης 6 από τις 27.8.13 και ότι την ίδια ημέρα διευθυντής της Εναγόμενης 6 διορίσθηκε η εταιρεία Frestock Commercial Ltd από τις Βρεττανικές Παρθένες Νήσους καθώς και ότι δύο ημέρες μετά, ήτοι στις 29.8.13, διευθυντής της Εναγόμενης 6 διορίσθηκε η Αιτήτρια. Απεκρύβη, επίσης από το Δικαστήριο ότι πριν τον διορισμό της εταιρείας Electa Advisor Ltd, επίσης, από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, στις 27.8.13 στην θέση του γραμματέα της Εναγόμενης 6, γραμματέας της Εναγόμενης 6 ήταν σύμφωνα με τα Μητρώα του Εφόρου Εταιρειών η Εναγόμενη
2. Και ότι η Αιτήτρια έγινε μέτοχος και μόνη μέτοχος της Εναγόμενης 6 μόλις στις 29.8.13 ενώ μέτοχος και μόνη μέτοχος της Εναγόμενης 6 πριν τις 29.8.13 ήταν η Εναγόμενη
3. Ό,τι με την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ευκρινώς αφήνεται να νοηθεί είναι ότι μόνη διευθυντής και μέτοχος της Εναγόμενης 6 ήταν η Αιτήτρια και γραμματέας η εταιρεία Electa Advisor Ltd δίδοντας, μάλιστα, την εντύπωση πως τα πιο πάνω πρόσωπα ήταν ο διευθυντής, μέτοχος και γραμματέας της Εναγόμενης 6 ανέκαθεν και χωρίς να προηγηθούν οι αλλαγές που έλαβαν χώρα και που πιο πάνω αναφέρονται. Απεκρύβη, δηλαδή, από την Αιτήτρια και δεν αποκαλύφθηκε πότε η Αιτήτρια σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της έγινε διευθυντής και μέτοχος της Εναγόμενης 6 και πότε η εταιρεία Electa Advisor Ltd έγινε γραμματέας της Εναγόμενης 6, αλλά πρωτίστως, οι πολύ σύντομες αλλαγές που έλαβαν χώρα στους αξιωματούχους και μέτοχο της Εναγόμενης 6 και, μάλιστα, σε διάστημα μόλις δύο ημερών, ήτοι από τις 27.8.13 μέχρι τις 29.8.
4. Επίσης, η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι πριν τις 27.8.13 το εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγόμενης 6 ήταν άλλο και συγκεκριμένα η διεύθυνση του δικηγορικού γραφείου των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση, ήτοι η οδός Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, 195, Neocleous House, 3030, Λεμεσός. Ότι αυτό ήταν ανέκαθεν το εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγόμενης 6 και, συγκεκριμένα, από τις 31.8.09 και χωρίς αυτό οποτεδήποτε να αλλάξει στο επίσημο μητρώο που τηρείται στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγόμενης 6 και που βρίσκεται στην διεύθυνση που πιο πάνω αναφέρεται. Και ότι στην νέα διεύθυνση που φέρεται ως η διεύθυνση του νέου εγγεγραμμένου γραφείου της Εναγόμενης 6, ήτοι η οδός Ανδρέα Καριόλου 38, Άγιος Αθανάσιος, 4102, Λεμεσός, δεν βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγόμενης 6, αλλά το εγγεγραμμένο γραφείο και το κτήριο όπου στεγάζονται τα κεντρικά γραφεία της δημόσιας εταιρείας Pierides Holdings PLC αλλά και άλλων εταιρειών που ανήκουν στο ίδιο συγκρότημα εταιρειών η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η βεβαίωση ημερομηνίας 27.8.13 που απεστάλη στον Έφορο Εταιρειών εκ μέρους της Εναγόμενης 5 υπό την ιδιότητά της ως «παλαιός γραμματέας» της Εναγόμενης 6 και οι οποίες φέρονται να υπογράφονται εκ μέρους της Εναγόμενης 5 από την Εναγόμενη 4 υπό την ιδιότητα της ως διευθυντής της Εναγόμενης 5 και που αφορούν στις πιο πάνω αλλαγές, ήτοι διευθυντή, μετόχου και γραμματέα, δεν φέρουν την γνήσια υπογραφή της Εναγόμενης 4, ούτε και την γνήσια σφραγίδα της Εναγόμενης 5 η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η γνήσια σφραγίδα της Εναγόμενης 5 ουδέποτε έφυγε από την κατοχή της Εναγόμενης 4 η οποία την είχε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο υπό την κατοχή και φύλαξή της η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι οι διευθυντές της Εναγόμενης 6 ουδέποτε παραιτήθηκαν νομότυπα από την πιο πάνω θέση και ιδιότητά τους και υπό την έννοια ότι κανένα σχετικό πρακτικό - ψήφισμα από το διοικητικό συμβούλιο της Εναγόμενης 6 δεν έγινε αναφορικά με το πιο πάνω θέμα η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι το επίσημο μητρώο της Εναγόμενης 6 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο βρισκόταν και εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίσημο εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγόμενης 6 που πιο πάνω αναφέρεται και ότι ουδέποτε αυτό έτυχε οποιασδήποτε αλλαγής ή τροποποίησης η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η Εναγόμενη 1 ουδέποτε πώλησε τις μετοχές της στην Εναγόμενη 6 στην εταιρεία Frestock Commercial Ltd η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η εταιρεία Frestock Commercial Ltd την αμέσως επόμενη ημέρα έσπευσε να πωλήσει τις μετοχές της Εναγόμενης 6 στην Αιτήτρια και, μάλιστα, για το ευτελές ποσό των Ευρώ 1.000,00 σεντ με δεδομένη την τεράστια οικονομική ευρωστία τόσο της Εναγόμενης 6 όσο και της Εναγόμενης 1 η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι παρόμοια αγωγή κινήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με αριθμό 4062/13 με την οποία η εκεί ενάγουσα παραπονείτο για δόλια αποξένωση μετοχών της προς την εναγόμενη 19, ήτοι την εταιρεία Spinel Developments Ltd, που είναι η Εναγόμενη 1 στην παρούσα αγωγή και μοναδική μέτοχος της Εναγόμενης 6 στην παρούσα αγωγή καθώς και την σύνδεση των δύο αυτών εταιρειών η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η Αιτήτρια έδωσε οδηγίες στον επαγγελματία εκκαθαριστή, Λεωνίδα Κίμωνος, να θέσει την Εναγόμενη 1, η οποία είναι η μόνη μέτοχος της Εναγόμενης 6 και μητρική εταιρεία, υπό εκκαθάριση ενώ την ίδια στιγμή η Αιτήτρια κόπτεται ως διαλαλεί μέσω του Rovinskiy Konstantin να διασφαλίσει τα δικαιώματα της ως μόνη μέτοχος ως και πάλι ισχυρίζεται της Εναγόμενης 6 με τον διορισμό του ίδιου πιο πάνω προσώπου και την ανάθεση σε αυτόν της κατοχής των μετοχών της Αιτήτριας «έτσι που να αίρεται κάθε ανησυχία για τον τρόπο άσκησης των δικαιωμάτων» της Αιτήτριας σαν μέτοχος της Εναγόμενης 6 η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι ο πιο πάνω Λεωνίδας Κίμωνος σταμάτησε τις όποιες ενέργειες στις οποίες αυτός είχε προβεί ύστερα από τις οδηγίες που είχε λάβει από την Αιτήτρια για να θέσει την Εναγόμενη 1 υπό εκκαθάριση η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον των Ρωσικών διαιτητικών και πολιτικών δικαστηρίων οι οποίες σχετίζονται με τις διεκδικήσεις της Αιτήτριας στα πλαίσια της παρούσης αγωγής. Τέλος, η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει και απέκρυψε από το Δικαστήριο την αντίδραση των Καθ' ων η αίτηση μέσω των δικηγόρων τους όταν οι Καθ' ων η αίτηση αντιλήφθηκαν τις αλλαγές στο μέτοχο και αξιωματούχους της Εναγόμενης 6 καθώς και το ότι οι αλλαγές για τις οποίες η Αιτήτρια παραπονείται ήταν διορθώσεις στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών στις οποίες ο τελευταίος προέβη μετά την διαμαρτυρία των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση. Με τους ισχυρισμούς του Rovinskiy Konstantin δίδεται η εικόνα ότι οι Καθ' ων η αίτηση υφάρπαξαν τις μετοχές της Αιτήτριας και συμπεριφέρθηκαν με τρόπο δόλιο και απατηλό εις βάρος των συμφερόντων της. Οι ισχυρισμοί, όμως, της Εναγόμενης 4, οι οποίοι σημειώνεται για άλλη μια φορά ότι δεν αμφισβητήθηκαν από την Αιτήτρια, ανατρέπουν αυτήν την εικόνα. Υπό το φως των πιο πάνω η Αιτήτρια δεν ήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Με τους ισχυρισμούς της προσπάθησε να δώσει στο Δικαστήριο μια διαφορετική εικόνα των πραγμάτων, στην προκείμενη περίπτωση, ότι υπήρξε το θύμα της απάτης και της καταλήστευσης της περιουσίας της από τους Καθ' ων η αίτηση ενώ σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση θύματα ήταν οι Εναγόμενες 1 και 6 από την απάτη και τις δόλιες ενέργειες της Αιτήτριας. Κρίνω πως η μη αποκάλυψη και απόκρυψη από το Δικαστήριο όλων των γεγονότων που πιο πάνω υποδείχθηκαν ως ουσιώδη είναι ικανή να επηρεάσει την δικαστική κρίση όπως και την επηρέασε με αποτέλεσμα η υπό κρίση αίτηση εν τέλει να εγκριθεί εν μέρει και τα διατάγματα που εν τέλει εκδόθηκαν να εκδοθούν μονομερώς. Θεωρώ ότι αν οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση τίθεντο στην προσοχή του Δικαστηρίου ενώπιον του οποίου παρουσιάσθηκε η υπό κρίση αίτηση η κρίση του θα επηρεαζόταν σε βαθμό τέτοιο ώστε αυτό δεν θα εξέδιδε μονομερώς τα διατάγματα που εν τέλει εξέδωσε. Για τους πιο πάνω λόγους δεν έχω άλλη επιλογή από του να ακυρώσω τα προσωρινά διατάγματα που εξέδωσα στις 25.9.
5. Η μη αποκάλυψη άπτεται και του στοιχείου του κατεπείγοντος. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd. ν. Χάρη Χρίστου

(1998)1 ΑΑΔ 598 μετά από μονομερή αίτηση του εφεσίβλητου το Επαρχιακό Δικαστήριο απαγόρευσε στους εφεσείοντες, υπεράκτια εταιρεία η οποία εδρεύει στην Κύπρο, να αποξενώσουν, εκκρεμούσης της δίκης, τρία αυτοκίνητα και τρία διαμερίσματα και περαιτέρω απαγορεύθηκε η διενέργεια οποιωνδήποτε αναλήψεων από τον τραπεζικό λογαριασμό τους. Οι εφεσείοντες έφεραν ένσταση στην παράταση του διατάγματος και ζήτησαν την ακύρωση του υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι το διάταγμα δεν έπρεπε να είχε εκδοθεί, διότι δεν είχε στοιχειοθετηθεί το κατεπείγον του αιτήματος για την χορήγηση θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, παρά τη διαπίστωση ότι ο εφεσίβλητος απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη πρόθεσης εκ μέρους των εφεσειόντων να αποξενώσουν την ακίνητη ιδιοκτησία τους, παρέτεινε την ισχύ του διατάγματος αναφορικά με τα τρία διαμερίσματα και ακύρωσε τα άλλα δύο μέρη. Κρίθηκε από το Εφετείο ότι η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι δεν είχε προσαχθεί αποδεκτή μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει πρόθεση εκ μέρους των εφεσειόντων για την πώληση του ακινήτου κατέρριπτε το βάθρο του διατάγματος που συνίστατο στην ύπαρξη ανάγκης για την παροχή θεραπείας άνευ καθυστερήσεως. Τέτοια ανάγκη κρίθηκε πως δεν είχε αποκαλυφθεί με την αίτηση του εφεσίβλητου. Στον βαθμό δε που διευκρινίστηκαν οι ισχυρισμοί του κατά τη δίκη καταδείχθηκε ότι δεν υπήρχε τίποτε το οποίο να προσδίδει επείγοντα χαρακτήρα στο αίτημα για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Τα πιο πάνω αποτέλεσαν λόγο για ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Ως επιπρόσθετος δε λόγος για ακύρωση αποτέλεσε η μη αποκάλυψη γεγονότων, τα οποία, όπως διεφάνη, γνώριζε ο εφεσίβλητος και τα οποία έτειναν να αποδυναμώσουν το κατεπείγον του αιτήματος. Η μη αποκάλυψη κρίθηκε ότι συνιστούσε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, παράμετρος η οποία αποτέλεσε ανεξάρτητο λόγο ακύρωσης του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Στην υπό εξέταση περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος αποδυναμώνεται και, μάλιστα, σοβαρά από την μη αποκάλυψη που πιο πάνω υπεδείχθη. Το σημείο τούτο αποτελεί επιπρόσθετο λόγο ακύρωσης των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και την εκ βάθρων ανατροπή της υπόθεσης της Αιτήτριας δεν διαφαίνεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αιτήτριας στην αγωγή της. Τα πιο πάνω συνιστούν επιπρόσθετο λόγο ακύρωσης των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων αλλά και την μη έγκριση της υπό κρίση αίτησης αναφορικά με τα αξιωμένα διατάγματα τα οποία δεν εκδόθηκαν μονομερώς και για τα οποία η υπό κρίση αίτηση ορίσθηκε για επίδοση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η υπό κρίση αίτηση όσον αφορά τους Καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται και τα μονομερώς εκδοθέντα στις 25.9.13 διατάγματα ακυρώνονται. Εν' όψει του αποτελέσματος τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων 1 και 3 - 6 / Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας / Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην αγωγή. (Υπ.) ............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο