Μ.Ε.Α. Ιoannou Properties Limited κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ ως το αποκτών πρόσωπο που έχει υποκαταστήσει και/ή αντικαταστήσει την Cyprus Popular Bank Public Co Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 4020/2013, 13/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A394 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4020/2013 Μεταξύ:
- Μ.Ε.Α. Ιoannou Properties Limited, εκ Λεμεσού
- Μιχάλη Ιωάννου, εκ Λεμεσού
- Jermaco Investments Limited, εκ Λεμεσού Εναγόντων - και -
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ ως το αποκτών πρόσωπο που έχει υποκαταστήσει και/ή αντικαταστήσει την Cyprus Popular Bank Public Co Limited, εκ Λευκωσίας
- Cyprus Popular Bank Public Co Limited, εκ Λευκωσίας
- Άντρης Αντωνιάδου, υπό την ιδιότητά της ως Ειδικής Διαχειρίστριας για την εκτέλεση των μέτρων εξυγίανσης στη Λαϊκή Τράπεζα, εκ Λευκωσίας
- Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, εκ Λευκωσίας
- Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, εκ Λευκωσίας
- Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Γενικού Εισαγγελέα, εκ Λευκωσίας Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 24.9.2013 13.12.2013 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Ε. Ιωάννου (κα Α. Ιωάννου για ν΄ ακούσει απόφαση) Για την Εναγόμενη 1 - Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Μ. Μαστορούδης για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Για τις Εναγόμενες 2 και 3 - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Χρ. Αχιλλέως για Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα 3 εταιρεία, Jermaco, διατηρούσε καταθέσεις σε τρεις πιστωτικούς λογαριασμούς στην Εναγόμενη 2 Τράπεζα, τη Λαϊκή, και υπέστηκε τις επιπτώσεις που επέφερε ο περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμος του 2013 (Ν.17(Ι) του 2013) και τα δυνάμει αυτού εκδοθέντα Διατάγματα. Προωθεί συνεπώς αξιώσεις για το ποσό της απομείωσης των καταθέσεών της. Την 2.4.2013 η Jermaco έδωσε εντολή στη Λαϊκή να πραγματοποιήσει μεταφορές σε χρεωστικούς λογαριασμούς της Ενάγουσας 1 εταιρείας, Μ.Ε.Α. και αυτή στη συνέχεια του Ενάγοντα 2, Ιωάννου. Οι μεταφορές δεν πραγματοποιήθηκαν με αποτέλεσμα τα χρέη της Μ.Ε.Α. και του Ιωάννου να παραμείνουν. Αυτοί αξιώνουν όπως τα χρέη τους θεωρηθούν πως έχουν εξοφληθεί με τις μεταφορές που ζητήθηκαν και που έπρεπε να είχαν πραγματοποιηθεί. Περαιτέρω, η Μ.Ε.Α. προσβάλλει τη συμφωνία δανείου που είχε συνάψει από τη Λαϊκή και από την οποία προέρχεται ο μεγαλύτερος χρεωστικός της λογαριασμός. Η αγωγή καταχωρίστηκε την 17.9.2013 με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο. Αξιώνονται διάφορες θεραπείες που σε γενικές γραμμές θα επανέφεραν την Jermaco στην κατάσταση που βρισκόταν πριν τη νομοθετική παρέμβαση και την Μ.Ε.Α. και τον Ιωάννου στη θέση που θα βρίσκονταν εάν η Λαϊκή εκτελούσε την εντολή της Jermaco ή για τη Μ.Ε.Α. εάν η συμφωνία δανείου κριθεί άκυρη ή το αποτέλεσμα της διαφοροποιηθεί. Αυθημερόν, με την καταχώριση της αγωγής, οι Ενάγοντες καταχώρισαν μονομερή Αίτηση εξαιτούμενοι την έκδοση ενδιαμέσων διαταγμάτων που απορρίφθηκε την 20.9.2013 στη βάση του ότι δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος που συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση διατάγματος στην απουσία του αντιδίκου. Σύντομα μετά, στις 24.9.2013 καταχωρίστηκε η υπό κρίση, δια κλήσεως Αίτηση, με την οποία οι Ενάγοντες εξαιτούνται τα ίδια ακριβώς διατάγματα όπως με την μονομερή αίτηση που απορρίφθηκε. Η Αίτηση στρεφόταν κατά του συνόλου των Εναγομένων, ωστόσο κατά την ακρόαση της την 21.11.2013 αυτή, κατόπιν αδείας, αποσύρθηκε και απορρίφθηκε εναντίον της Εναγόμενης 4, Κεντρικής Τράπεζας, του Εναγόμενου 5 Διοικητή της και της Εναγόμενης 6 Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Εναγόμενη 1 Τράπεζα Κύπρου καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 16.10.2013 της Μαρίας Μιχαήλ, που εργάζεται στη νομική υπηρεσία της Τράπεζας. Η Λαϊκή και η Εναγόμενη 3, ειδική διαχειρίστριά της, καταχώρισαν κοινή Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 6.11.2013 της Χρύσως Αργυρού, λειτουργού μικρών επιχειρήσεων του υποκαταστήματος υπ΄ αρ. 024 της Λαϊκής (μέχρι και την 29.3.2013 που η εργοδότηση της μεταβιβάστηκε στην Κύπρου, δυνάμει της ΚΔΠ 104/2013). Η Δημοκρατία είχε την 23.10.2013, προτού η Αίτηση αποσυρθεί εναντίον της, καταχωρίσει Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση. Στα εξαιτούμενα με την Αίτηση Διατάγματα, στο περιεχόμενο της οπισθογράφησης του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης που καταχωρίστηκε την 1.11.2013 θα επανέλθω, αφού εκθέσω τις θέσεις των Εναγόντων όπως προβάλλονται στην ένορκη δήλωση Ιωάννου, ημερομηνίας 24.9.2013 που υποστηρίζει την Αίτηση. Η ουσία της αξίωσης και των αιτούμενων Διαταγμάτων θα γίνει έτσι καλύτερα κατανοητή. Η Jermaco διατηρούσε στη Λαϊκή τρεις πιστωτικούς λογαριασμούς: Το λογαριασμό γραμματίου με αρ. 179-09-044987 με ποσό €738.000, το λογαριασμό με αρ. 179-11-101009 με ποσό €169.811,72 και το λογαριασμό με αρ. 179-09-044863 με ποσό €90.
- Η Μ.Ε.Α., της οποίας ο Ιωάννου είναι διευθυντής, είχε την 10.9.2008 συνάψει δάνειο από τη Λαϊκή, σε ελβετικά φράγκα (925.000), και διατηρούσε το χρεωστικό λογαριασμό με αρ. 024-39-
- Προς εξασφάλιση του δανείου η Μ.Ε.Α. υποθήκευσε την 12.9.2008 ακίνητη ιδιοκτησία της (Υ.10143/08). Έκτοτε, οι αλλαγές στην ισοτιμία μεταξύ ελβετικού φράγκου και ευρώ προκάλεσαν οικονομική επιβάρυνση στη Μ.Ε.Α. που εκφράζει παράπονα για τις συνθήκες σύναψης του δανείου. Τα παράπονα της Μ.Ε.Α. συνοψίζονται στο ότι η Λαϊκή δεν της παρείχε οποιαδήποτε βοήθεια για το επενδυτικό προϊόν, όπως η Μ.Ε.Α. χαρακτηρίζει τη συμφωνία δανείου, μέσω ειδικού συμβούλου εξειδικευμένου στην παροχή επενδυτικών συμβουλών σε ξένο νόμισμα και ούτε επεξηγήθηκαν οι επιπτώσεις που η Μ.Ε.Α. θα είχε και τους κινδύνους που αναλάμβανε έναντι μιας πιθανής μελλοντικής μεταβολής της ισοτιμίας του ελβετικού φράγκου έναντι του ευρώ. Δεν εξηγήθηκε στη Μ.Ε.Α. ότι θα επιβαρύνετο το κόστος μετατροπής κατά τις πληρωμές των δόσεων ούτε και στην εξέλιξη όταν το ελβετικό φράγκο ανέβηκε σε σχέση με το ευρώ ενημερώθηκε η Μ.Ε.Α. ώστε να της δοθεί η δυνατότητα να αντιδράσει. Είναι η θέση των Εναγόντων πως η Μ.Ε.Α., με εισήγηση και συμβουλή της Λαϊκής, προχώρησε την 4.2.2013 στην πώληση ιδιόκτητου οικοπέδου της προς την Jermaco ώστε να μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος της. Το οικόπεδο πωλήθηκε για το ποσό των €746.000 από το οποίο μέρος εκ €581.067 (που αντιστοιχούσε σε 708.611 ελβετικά φράγκα) θα πληρωνόταν από την Jermaco προς εξόφληση του δανείου της Μ.Ε.Α.. Είναι η περαιτέρω θέση των Εναγόντων πως μέσα στο Φεβρουάριο του 2013 η Μ.Ε.Α. πληροφόρησε τη Λαϊκή ότι το δάνειο θα εξοφλείτο αρχές Απριλίου του 2013 και η Λαϊκή συμφώνησε αναφέροντας πως δεν θα χρέωνε προεξοφλητικά δικαιώματα δείχνοντας πλήρως ικανοποιημένη από την εξέλιξη. Την 2.4.2013 παραδόθηκε προς τη Λαϊκή γραπτή εντολή από την Jermaco ώστε το ποσό των €581.067 και οιονδήποτε περαιτέρω ποσό χρειαζόταν για την εξόφληση του δανείου της Μ.Ε.Α. μεταφερθεί από το λογαριασμό της με αρ. 179-09-044987 στον λογαριασμό δανείου της Μ.Ε.Α.με αρ. 024-39-
- Περαιτέρω, όπως το υπόλοιπο ποσό των €156.933 μεταφερθεί στο λογαριασμό της Μ.Ε.Α. με αρ. 024-11-
- Την ίδια ημέρα η Μ.Ε.Α. με επιστολή της έδωσε εντολή στη Λαϊκή όπως από το λογαριασμό της με αρ. 024-11-013401 εξοφλήσει ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο του Ιωάννου στο λογαριασμό με αρ. 024-11-007345 και την πιστωτική του κάρτα με αρ. 4988 8900 1124
- Γίνεται αναφορά σε διάφορες επιστολές της Μ.Ε.Α. προς τη Λαϊκή που ακολούθησαν και επιστολή της τελευταίας προς τη Μ.Ε.Α. και τον Ιωάννου ημερομηνίας 22.7.2013 όπου αναφέρεται πως η εκτέλεση της εντολής της Jermaco που δόθηκε στις 2.4.2013 δεν ήταν εφικτή. Γίνεται ακόμα αναφορά στο Νόμο και τα εκδοθέντα Διατάγματα που είχαν τεθεί σε εφαρμογή από τις 29.3.2013 και καταλήγει ότι «οι διευκολύνσεις σας έχουν μεταφερθεί στην Τράπεζα Κύπρου». Προκύπτει από την ένορκη δήλωση Αργυρού πως η Jermaco πράγματι διατηρούσε τους προαναφερθέντες λογαριασμούς, μάλιστα στους δύο από αυτούς το πιστωτικό υπόλοιπο ήταν περιθωριακά μεγαλύτερο. Σύμφωνα με έγγραφο της Λαϊκής ημερομηνίας 22.5.2013 που τιτλοφορείται «Κατάσταση λογαριασμών Πελάτη μετά από το Διάταγμα της Κεντρικής Τράπεζας για τη Λαϊκή Τράπεζα» το σύνολο των πιστωτικών υπολοίπων της Jermaco κατά την 26.3.2013 ήταν €999.734,
- Καταγράφεται στο τέλος του εγγράφου: «Εξασφαλισμένο ποσό €100.000» και «Ποσό απομείωσης €899.734,72». Η Μ.Ε.Α. χρωστούσε κατά την 26.3.2013 σε λογαριασμό δανείου 704.828,45 ελβετικά φράγκα ενώ είχε ακόμα ένα χρέος €11.018,81 σε τρεχούμενο λογαριασμό. Τα χρέη του Ιωάννου στο λογαριασμό του και στην πιστωτική του κάρτα ήταν συγκριτικά ασήμαντα και συμποσούνταν σε €603,
- Οι εξαιτούμενες με το παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης θεραπείες είναι σχεδόν πανομοιότυπες με τις περιγραφόμενες στην οπισθογράφηση του Κλητηρίου Εντάλματος. Θα επιχειρήσω να τις κατηγοριοποιήσω και συνοψίσω ώστε να αποδώσω την ουσία τους. Ζητείται να διαταχθούν η Κύπρου, η Λαϊκή και η διαχειρίστριά της να υλοποιήσουν την εντολή της Jermaco που δόθηκε την 2.4.2013 και κατά συνέπεια δήλωση ότι οι λογαριασμοί της Μ.Ε.Α. και του Ιωάννου έχουν εξοφληθεί. Περαιτέρω διάταγμα που να διατάσσει την απόσυρση της υποθήκης που είχε εκτελεστεί προς εξασφάλιση του δανείου της Μ.Ε.Α.. Αναφορικά με την εξόφληση του δανείου της Μ.Ε.Α. ότι αυτή πρέπει να γίνει στη βάση της ισοτιμίας του ελβετικού φράγκου με το ευρώ, όπως ίσχυε κατά την υπογραφή της συμφωνίας δανείου. Η Μ.Ε.Α. αξιώνει αποζημιώσεις για δόλο και ψευδείς παραστάσεις κατά τη σύναψη της συμφωνίας δανείου και διεκδικεί το ποσό των €269.154,14 που κατέβαλε έναντι του δανείου αλλά και το ποσό των 734.645,18 ελβετικών φράγκων που, σύμφωνα με την Τράπεζα, χρωστά. Καθίσταται πρόδηλο πως η θεραπεία της αποζημίωσης είναι ασυμβίβαστη με τις πιο πάνω αναφερόμενες που προφανώς αξιώνονται επικουρικά στην περίπτωση που η Μ.Ε.Α. δεν δικαιούται σε αποζημιώσεις. Οι υπόλοιπες θεραπείες αφορούν το ποσό της απομείωσης. Η αξίωση για αποζημιώσεις είναι εναντίον όλων των Εναγομένων στη βάση παράνομης κατακράτησης, επέμβασης και ιδιοποίησης του, δόλου, βαριάς αμέλειας, παράβασης των αρχών της καλής πίστης, του χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Περαιτέρω εναντίον της Κύπρου, της Λαϊκής και της διαχειρίστριας της για παράβαση της σχέσης πελάτη και εμπιστευματοδόχου και παράβαση νομίμου και συμβατικού καθήκοντος. Ζητείται ακόμα δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμος του 2013 ήταν το αποτέλεσμα βαριάς αμέλειας και παραλείψεων των Εναγομένων. Με την υπό κρίση Αίτηση ζητείται διάταγμα (Α) αναστολής της πληρωμής των δόσεων του δανείου της Μ.Ε.Α. και (Β) της χρέωσης τόκων στο σχετικό λογαριασμό. Ακόμα διάταγμα (Γ) που να απαγορεύει τη λήψη μέτρων για εκτέλεση της υποθήκης Υ.10143/
- Οι υπόλοιπες θεραπείες αφορούν το ποσό της απομείωσης. Ζητούνται διατάγματα (Δ) - (Ι) που να απαγορεύουν την οιασδήποτε μορφής παρέμβαση επί του πιστωτικού υπολοίπου των τριών λογαριασμών της Jermaco. Αυτές στρέφονταν εναντίον του συνόλου των Εναγομένων, όμως, μετά την απόσυρση της Αίτησης εναντίον των Εναγομένων 4 - 6 αυτές θα περιορίζονταν εναντίον της Κύπρου, της Λαϊκής και της διαχειρίστριάς της όπως και τα προηγούμενα Διατάγματα. Προκύπτει από τη γραπτή αγόρευση της δικηγόρου των Εναγόντων πως ενδεχομένως η πρόθεση τους ήταν να εγκαταλείψουν τις εξαιτούμενες θεραπείες (Δ) - (Ι) εναντίον όλων των Εναγομένων. Ως εκ τούτου ζήτησα ενωρίτερα σήμερα από τη δικηγόρο τους να τοποθετηθεί. Η δικηγόρος επιβεβαίωσε με δήλωση της ότι η Αίτηση περιορίζεται στις θεραπείες (Α) - (Γ). Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης της Ενάγουσας και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicontory Tr. Co Ltd
(1998)1(Γ) A.A.Δ. 1653, 1659). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). . Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδ., παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω) στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, αναφέρεται ότι: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Wafers and others
(1976)3 All E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας: "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relied to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held."» Με την εγκατάλειψη των εξαιτουμένων διαταγμάτων (Δ) - (Ι) τα επίδικα θέματα της Αίτησης έχουν περιοριστεί. Τα εξαιτούμενα διατάγματα (Α) - (Γ) αφορούν μόνο τη Μ.Ε.Α.. Επομένως οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 θα πρέπει να εξεταστούν αναφορικά μόνο με την υπόθεση της Μ.Ε.Α.. Η Μ.Ε.Α. προβάλλει δύο βάσεις αγωγής. Η πρώτη είναι ότι η εντολή της Jermaco ημερομηνίας 2.4.2013 θα έπρεπε να είχε εκτελεστεί. Αξιώνει, όπως προειπώθηκε, την υλοποίηση της εντολής. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την εξόφληση του χρεωστικού της λογαριασμού δανείου και η υποθήκη που εκτελέστηκε ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου θα πρέπει να εξαλειφθεί. Η δεύτερη βάση αγωγής είναι πως η συμφωνία δανείου είναι άκυρη και συνεπώς δεν υφίσταται οιοδήποτε χρεωστικό υπόλοιπο ενώ όσα ποσά καταβλήθηκαν έναντι του δανείου θα πρέπει να επιστραφούν. Η υποθήκη θα πρέπει, και πάλι, να εξαλειφθεί. Διαζευκτικά αξιώνει ότι η εξόφληση του δανείου θα πρέπει να γίνει στη βάση της ισοτιμίας του ελβετικού φράγκου με το ευρώ όπως ίσχυε κατά την υπογραφή της συμφωνίας δανείου. Η πρώτη βάση αγωγής εμπλέκει την Jermaco αφού εδράζεται στη δική της εντολή και τις επιπτώσεις του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (Ν.17(Ι) του 2013) και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Διαταγμάτων. Την 22.3.2013, και ενώ οι Τράπεζες στην Κύπρο ήταν κλειστές, ψηφίστηκε ο πιο πάνω Νόμος. Ο Νόμος όρισε ως Αρχή Εξυγίανσης την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, με τις εξουσίες της να καθορίζονται στο άρθρο 5. Η παράγραφος 12(α) του άρθρου παρείχε τη δυνατότητα στην Αρχή Εξυγίανσης να εκδώσει διατάγματα στο πλαίσιο εκτέλεσης των αρμοδιοτήτων της για την επίτευξη των σκοπών του Νόμου. Στο άρθρο 12 γινόταν πρόνοια για διάσωση με ίδια μέσα και παρέχονταν διάφορες εξουσίες στην Αρχή. (Με τον τροποποιητικό Νόμο αρ. 97(Ι)/2013 η σύνθεση της Αρχής Εξυγίανσης έχει αλλάξει. Προστέθηκε ο Υπουργός Οικονομικών και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου.) Η Αρχή Εξυγίανσης ασκώντας τις εξουσίες που της παρείχε ο πιο πάνω Νόμος εξέδωσε το περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Ltd Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ 104/2013) που δημοσιεύθηκε και τέθηκε σε ισχύ την 29.3.2013. Το Διάταγμα είχε σκοπό την πώληση ορισμένων εργασιών της Λαϊκής στην Κύπρου και διαλάμβανε διάφορα μέτρα. Σύμφωνα με την παράγραφο 5
(1)περιουσιακά στοιχεία της Λαϊκής μεταβιβάζονταν στην Κύπρου. Μεταβιβάζονταν και οι υποχρεώσεις της Λαϊκής προς τους καταθέτες της εκτός στο βαθμό που η εν λόγω υποχρέωση υπερέβαινε το ποσό των €100.000 (βλ. υποπαράγραφο
(2)(β)). Ως χρόνος μεταβίβασης καθορίστηκε η ώρα 06:10 της 29.3.
- Κατ΄ εφαρμογή του εκδοθέντος Διατάγματος κατά την πιο πάνω ημερομηνία και ώρα το λαβείν της Λαϊκής από τη Μ.Ε.Α. δυνάμει της συμφωνίας δανείου (ως περιουσιακό στοιχείο της Λαϊκής) μεταβιβάστηκε στην Κύπρου. Στην Κύπρου μεταβιβάστηκε και η υποχρέωση της Λαϊκής να αποπληρώσει τις καταθέσεις της Jermaco, όχι όμως στο σύνολο τους, αλλά μόνο μέχρι €100.
- Ως εκ τούτου η Κύπρου απέστειλε την 31.5.2013 αναλυτική κατάσταση λογαριασμού προς τη Μ.Ε.Α. όπου καταγράφεται ότι η τελευταία της οφείλει το ποσό των 717.088,70 ελβετικών φράγκων στο λογαριασμό του δανείου που διατήρησε τον ίδιο αριθμό. Η εξέταση της πρώτης βάσης αγωγής προϋποθέτει εξέταση της βάσης της αγωγής της Jermaco. Εάν υπήρξε παράνομη επέμβαση ή ιδιοποίηση των καταθέσεων της Jermaco και ως αποτέλεσμα η εντολή της παρέμεινε ανεκτέλεστη, η βάση της αγωγής της Μ.Ε.Α. ότι πρέπει να διαταχθεί η εκτέλεση της εντολής και ότι το δάνειο της θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει εξοφληθεί, ευσταθεί. Εάν η εκτέλεση της εντολής της Jermaco ήταν νομικά ανέφικτη, δηλαδή η μη εκτέλεση της ήταν νόμιμη, τότε, ανεξάρτητα των όποιων αποζημιώσεων η Jermaco μπορεί να δικαιούται από οιονδήποτε ως αποτέλεσμα της απομείωσης των καταθέσεών της, η Μ.Ε.Α. δεν νομιμοποιείται να αξιώνει ότι το δάνειο της έχει εξοφληθεί. Επομένως, ότι χρήζει στο στάδιο τούτο εξέτασης είναι το πρώτο ζήτημα. Είναι ξεκάθαρο από την ένορκη δήλωση Ιωάννου και επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης πως οι Ενάγοντες δεν ισχυρίζονται πως δόθηκε οιαδήποτε εντολή από την Jermaco στη Λαϊκή προτού τεθεί σε εφαρμογή ο Νόμος και τα σχετικά Διατάγματα. Η θέση, που είναι και κοινό έδαφος, είναι πως η εντολή δόθηκε την 2.4.
- Εφόσον, σύμφωνα με το νομικό καθεστώς που ίσχυε την 2.4.2013, η εντολή δεν μπορούσε να εκτελεστεί, δεν τίθεται ζήτημα παράλειψης, σκόπιμης ή από αμέλεια, της Λαϊκής να την εκτελέσει. Ο Νόμος τεκμαίρεται συνταγματικός ενώ τα εκδοθέντα διατάγματα δεν ανακλήθηκαν ούτε ακυρώθηκαν. Συνεπώς η Λαϊκή ήταν νομικά υπόχρεη να μην εκτελέσει την εντολή. Αλλά και πραγματικά θα αδυνατούσε μετά που την 29.3.2013 εφαρμόστηκε το Διάταγμα ΚΔΠ 104/
- Εφόσον η εντολή της Jermaco δεν μπορούσε να εκτελεστεί, δεν μεταφέρθηκαν χρήματα στους λογαριασμούς της Μ.Ε.Α. και το χρέος της δεν εξοφλήθηκε. Δεν έχει συνεπώς η Μ.Ε.Α. αποκαλύψει συζητήσιμη υπόθεση ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας εναντίον της Κύπρου, της Λαϊκής ή της διαχειρίστριάς της στη βάση της μη εκτέλεσης της εντολής που δόθηκε από την Jermaco στις 2.4.
- Ότι παραμένει προς εξέταση είναι η αξίωση της Μ.Ε.Α. εναντίον της Λαϊκής και της Κύπρου που απέκτησε το δικαίωμα είσπραξης του υπολοίπου του δανείου στη βάση της προσβολής της συμφωνίας που το αφορά. Η συμφωνία δανείου στην προσβολή της οποίας εδράζεται η αξίωση της Μ.Ε.Α. συνομολογήθηκε την 10.9.2008, πέντε χρόνια πριν την καταχώριση της παρούσας αγωγής. Μέχρι και το Φεβρουάριο του 2013, η Μ.Ε.Α. πλήρωνε ανελλιπώς τις μηνιαίες της δόσεις. Το τελευταίο ποσό που πληρώθηκε ήταν €3.136,53 στις 28.2.
- Περαιτέρω, και σύμφωνα πάντα με την ένορκη δήλωση Ιωάννου, το Φεβρουάριο του 2013 η Μ.Ε.Α. πώλησε ακίνητη ιδιοκτησία της και διευθέτησε όπως μέρος του τιμήματος πώλησης διατεθεί προς εξόφληση του συγκεκριμένου δανείου. Στην ένορκη δήλωση Αργυρού αναφέρεται πως στο παρελθόν δύο φορές η Μ.Ε.Α. και άλλες δύο φορές ο διευθυντής της Ιωάννου είχαν συνάψει δάνεια σε ελβετικά φράγκα και συνεπώς είχαν ιδίαν γνώση και εμπειρία αναφορικά με τα οικονομικά δεδομένα δανείων σε ελβετικό φράγκο και τους κινδύνους μεταβολής της ισοτιμίας του ευρώ έναντι του ελβετικού φράγκου. Η θέση της Λαϊκής δεν αμφισβητήθηκε. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση της Αργυρού ούτε η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των Εναγόντων ώστε να εκτεθεί τυχόν αντίθετη θέση. Είναι η περαιτέρω θέση της Λαϊκής πως κατά την αξιολόγηση του δανείου επεξηγήθηκε εκ νέου στη Μ.Ε.Α. ο κίνδυνος τόσο της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ έναντι του ελβετικού φράγκου όσο και των αυξομειώσεων του επιτοκίου, οι δε όροι αναφέρονταν ξεκάθαρα στο κείμενο της συμφωνίας. Η Λαϊκή είχε ως πάγια πολιτική να μην καθοδηγούνται οι πελάτες να συνάπτουν δάνειο σε ξένο νόμισμα και τέτοιο δάνειο χορηγείτο μόνο όταν απαιτείτο από τον πελάτη, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Μ.Ε.Α.. Αναφέρεται περαιτέρω πως η Μ.Ε.Α. ενημερωνόταν τακτικά αναφορικά με την επικρατούσα ισοτιμία μέσω των καταστάσεων λογαριασμού που της αποστέλλονταν, πέραν της προφορικής ενημέρωσης που είχαν από λειτουργούς της Λαϊκής. Ο Ιωάννου, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν το πρόσωπο που είχε ανάμιξη στη σύναψη του επίδικου δανείου και εκπροσωπούσε τη Μ.Ε.Α. Δεν αναφέρεται στην ένορκη δήλωση Ιωάννου, προκύπτει όμως από το επισυνημμένο «Ε» πως αυτός είναι δικηγόρος και διατηρεί δικηγορικό γραφείο στη Λεμεσό. Οι πιο πάνω παράμετροι δεν οδηγούν απαρέγκλιτα στο ότι οι αξιώσεις της Μ.Ε.Α. αναφορικά με τη συμφωνία δανείου προωθούνται κακόπιστα. Όπως αναφέρθηκε στο στάδιο τούτο το Δικαστήριο δεν αξιολογεί τις προβαλλόμενες αντικρουόμενες θέσεις και δεν προβαίνει σε ευρήματα γεγονότων παρά μόνο εξετάζει κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου
- Καταλήγω πως η Μ.Ε.Α. έχει αποκαλύψει συζητήσιμη υπόθεση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας αναφορικά με τη δεύτερη βάση αγωγής που παρουσίασε, όχι βέβαια για να απαλλαγεί κάθε οικονομικής υποχρέωσης και να κατακρατήσει τα χρήματα του δανείου που παραδεκτά εισέπραξε. Ό,τι η Μ.Ε.Α. κατά καιρούς είχε ζητήσει από τη Λαϊκή ήταν όπως το δάνειο αποπληρωθεί με βάση την ισοτιμία ελβετικού φράγκου - ευρώ όπως ίσχυε κατά την υπογραφή της συμφωνίας δανείου. Ακόμα και αν η αξίωση της Μ.Ε.Α. για αποσύνδεση της οφειλής της από το ελβετικό φράγκο επιτύχει πλήρως και με αναδρομική ισχύ, προκύπτει από απλούς πρόχειρους υπολογισμούς πως αυτή οφείλει ένα μεγάλο ποσό πλέον τους συσσωρευθέντες τόκους ενώ τους τελευταίους 10 μήνες δεν πληρώνει οτιδήποτε έναντι του δανείου της. Σύμφωνα με τον Ιωάννου κατά το χρόνο σύναψης του δανείου το ποσό του δανείου εκ 925.000 ελβετικών φράγκων αντιστοιχούσε σε €573.000, ο δε τόκος είχε συμφωνηθεί σε 4,51%. Πάλι σύμφωνα με τον Ιωάννου, το συνολικό ποσό που πληρώθηκε έναντι του δανείου είναι €269.154,14 ενώ μετά τις 28.2.2013 δεν καταβλήθηκε οτιδήποτε. Εξαιτείται η Μ.Ε.Α. αναστολή της πληρωμής των δόσεων και της χρέωσης τόκων, των δόσεων και τόκων που η ίδια μονομερώς αποφάσισε πριν 10 μήνες να σταματήσει να πληρώνει. Δεν είναι ορθό και δίκαιο να χορηγηθεί τέτοια ενδιάμεση θεραπεία. Άλλωστε ό,τι πληρωθεί, εάν ήθελε φανεί ότι δεν έπρεπε, μπορεί να επιστραφεί. Οποιοδήποτε ποσό, θα καταβληθεί στην Κύπρου για την οποία δεν προβάλλεται η θέση ότι δεν θα έχει τη δυνατότητα να το επιστρέψει. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 δεν ικανοποιείται αναφορικά με τα εξαιτούμενα διατάγματα (Α) και (Β). Αναφορικά με το εξαιτούμενο Διάταγμα (Γ) για να μην εκποιηθεί η υποθήκη, αναφέρεται ο Ιωάννου γενικά στον κίνδυνο εκποίησης εξωδικαστικά. Είναι γεγονός πως έχουν παρέλθει 10 μήνες από την διακοπή στην πληρωμή των δόσεων του δανείου και δεν έχει σημειωθεί οιαδήποτε προσπάθεια της Κύπρου να προχωρήσει σε εξωδικαστική εκποίηση της υποθήκης. Είναι όμως επίσης γεγονός πως η Κύπρου μπορεί να ακολουθήσει αυτή την οδό. Σε σχέση με διατάγματα που αφορούν στη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων και σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, αναφέρεται στην C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, 789-90, ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του Εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα δοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Κατά τον ίδιο τρόπο δεν είναι ανάγκη, στην προκειμένη περίπτωση, να καταδειχθεί πως η Κύπρου προτίθεται άμεσα να προχωρήσει σε εξωδικαστική εκποίηση της υποθήκης. Είναι αρκετό ότι η οδός προσφέρεται στην Κύπρου και αν προχωρήσει στην εξωδικαστική εκποίηση της υποθήκης η περιουσία θα περιέλθει στην ιδιοκτησία τρίτου, έτσι που στην περίπτωση που η Μ.Ε.Α. επιτύχει στην αγωγή, αυτή να μην μπορεί να της επιστραφεί. Η ακίνητη ιδιοκτησία είναι σε κάθε περίπτωση μοναδική και δεν θα μπορεί να απονεμηθεί στο μέλλον πλήρης δικαιοσύνη. Αναφέρεται στην Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, 795 πως: «Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν 'εσφαλμένη' με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή». Η ουσία της Αίτησης καταλήγει να συνοψίζεται στο κατά πόσο θα πρέπει να αφεθεί το ενδεχόμενο να εκποιηθεί η υποθηκευμένη ακίνητη ιδιοκτησία της Μ.Ε.Α. ενώ υφίσταται ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Και τούτο όταν από την άλλη η εξασφάλιση της υποθήκης παραμένει και η ακίνητη ιδιοκτησία μπορεί να εκποιηθεί προς είσπραξη του λαβείν της Τράπεζας εφόσον εκδοθεί υπέρ της απόφαση στην Αγωγή. Προδήλως η ασφαλέστερη οδός είναι η έκδοση του Διατάγματος (Γ). Δεν έχει διαλάθει της προσοχής ότι ο κίνδυνος εξωδικαστικής εκποίησης προκύπτει από την αποτυχία της Μ.Ε.Α. να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή των καθορισμένων δόσεων. Έλαβα όμως υπόψη ότι η δόση που ζητείται από την Τράπεζα έχει μεταβληθεί ακριβώς στη βάση των όσων η Μ.Ε.Α προσβάλλει και η Λαϊκή είχε με επιστολή της ημερομηνίας 24.2.2012 ζητήσει όπως από 29.3.2013 καταβάλλεται δόση €8.648,63, δηλαδή υπερδιπλάσια της δόσης που καταβάλλετο μέχρι τότε. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Εναγόμενης 1 ως η παράγραφος (Γ) της Αίτησης. Τα εξαιτούμενα Διατάγματα (Α) και (Β) στην ολότητα τους και (Γ) εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 απορρίπτονται. Επιδικάζονται έξοδα της Αίτησης υπέρ των Εναγομένων 2 και 3 και εναντίον των Εναγόντων όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αυτά θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. Έχοντας υπόψη ότι η Αίτηση προωθήθηκε από το σύνολο των Εναγόντων για πολλές ενδιάμεσες θεραπείες και τελικά εκδόθηκε ένα μόνο διάταγμα που αφορά μόνο την Ενάγουσα 1, κρίνω πως είναι ορθό και δίκαιο να μην επιδικάσω έξοδα μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης 1. (Υπ.) ................. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα - Κούρεμα Καταθέσεων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο