← Κύπρος

Divino Distribution LLP ν. CP Media (Cyprus) Ltd, Αρ. Αγωγής 4250/13, 5/12/2013

Divino Distribution LLP ν. CP Media (Cyprus) Ltd, Αρ. Αγωγής 4250/13, 5/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A380 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4250/13 Μεταξύ: Divino Distribution LLP, από Ηνωμένο Βασίλειο Εναγόντων -και- CP Media (Cyprus) Ltd, από Λεμεσό Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερ. 30.9.2013 5 Δεκεμβρίου 2013 Για Αιτητές: κ. Π. Κούρτελος Για Καθ' ων η Αίτηση: κα Α. Κακογιάννη με κ. Θ. Χριστοδούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτούμενες θεραπείες και η νομική βάση Οι Αιτητές εξαιτούνται ενδιάμεσες θεραπείες ως ακολούθως: Α. Ενδιάμεσο Συντηρητικό και/ή Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση και/ή στους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών ομού και/ή οποιωνδήποτε εξ αυτών από του να εμβάσουν και/ή πληρώσουν και/ή αποξενώσουν και/ή διαθέσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο μεταφέρουν οποιοδήποτε ποσό ευρίσκεται κατατεθειμένο σε τραπεζικούς λογαριασμούς είτε οι εν λόγω λογαριασμοί και/ή καταθέσεις βρίσκονται σε τραπεζικά και/ή συνεργατικά ιδρύματα εντός δικαιοδοσίας είτε ευρίσκονται σε τράπεζες εκτός δικαιοδοσίας μέχρι του ποσού των Δολαρίων Αμερικής $1,511,347,70 (Ένα εκατομμύριο πεντακόσιες έντεκα χιλιάδες τρακόσια σαράντα επτά δολάρια και εβδομήντα σεντς) ή του ισόποσου του εν λόγω ποσού σε Ευρώ μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση και/ή αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής (περιλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που ήθελε καταχωρηθεί κατά της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου). Β. Ενδιάμεσο Συντηρητικό και/ή Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή αξιωματούχων των και/ή πληρεξουσίων αντιπροσώπων και/ή υπηρετών των, από του να πωλήσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο επιβαρύνουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν οποιαδήποτε ακίνητη και/ή κινητή περιουσία και/ή περιουσιακά στοιχεία των είτε εντός είτε εκτός δικαιοδοσίας μέχρι του ποσού των Δολ. Αμερικής 1,511,347.70 (Ένα εκατομμύριο πεντακόσιες έντεκα χιλιάδες τρακόσια σαράντα επτά δολάρια και εβδομήντα σεντ) ή του ισόποσου του εν λόγω ποσού σε Ευρώ μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής (περιλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που ήθελε καταχωρηθεί κατά της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου). Γ. Ενδιάμεσο Συντηρητικό και/ή Απαγορευτικό και/ή Επικουρικό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή αξιωματούχων των και/ή πληρεξουσίων αντιπροσώπων και/ή υπηρετών των, από του να πωλήσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο επιβαρύνουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν τα δικαιώματα αποκλειστικής χρήσης και/ή τα πνευματικά δικαιώματα (rights (copyright) to audio-visual works) επί των κινηματογραφικών ταινιών και/ή των οπτικοακουστικών μέσων τα οποία εμφαίνονται στο Παράρτημα «Α» της παρούσας Αίτησης. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διευκρινίζονται τα ακόλουθα αναφορικά με πρόσωπα εκτός Κύπρου (persons outside Cyprus): I. Εκτός των όσων προνοούνται πιο κάτω, οι όροι των πιο πάνω Διαταγμάτων, δεν επηρεάζουν οποιοδήποτε πρόσωπο εκτός της δικαιοδοσίας αυτού του Δικαστηρίου εξαιρουμένων των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση και/ή του κάθε ενός από τους διευθυντές της και/ή αξιωματούχους της και/ή πληρεξούσιους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών. II. Οι όροι των ρηθέντων Διαταγμάτων επηρεάζουν τα ακόλουθα πρόσωπα σε οποιαδήποτε χώρα εκτός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου: (
  2. i)οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο υπόκειται στη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. (
  3. ii)οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε γραπτή ειδοποίηση του παρόντος Διατάγματος στον τόπο συνήθους κατοικίας του ή συνήθους διεξαγωγής εργασιών εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. (iii) οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, μόνο στον βαθμό που το παρών Διάταγμα κηρυχθεί εκτελεστό από ή είναι εκτελεστό από αρμόδιο Δικαστήριο σε εκείνη τη χώρα και/ή στην αλλοδαπή δικαιοδοσία. Η αίτηση που αρχικά καταχωρήθηκε ως Ex-parte αλλά στη συνέχεια διετάχθηκε επίδοση στηρίζεται κυρίως στο άρθρο 32 του Ν.14/60 και άλλες συναφείς διατάξεις, όπως επίσης και στις αρχές επί διαταγμάτων Μareva Injuction. Η πραγματική βάση της Αίτησης Η πραγματική δε βάση αυτής είναι η ένορκη δήλωση της Σ. Χρίστου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, δεόντως εξουσιοδοτημένη και με κατάλληλη ενημέρωση από τους Αιτητές και τους δικηγόρους εδώ και στο εξωτερικό και σωρεία εγγράφων. Κύριος πυρήνας της πληροφόρησης της ήταν ο κ. Alexey Moiseev, εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των Αιτητών από την Ρωσία, αντίγραφο μάλιστα δήλωσης γεγονότων ημερομηνίας 30.8.2013 συνοδεύει την ένορκη δήλωσης της και είναι το Τεκμ.1. Θα επιχειρηθεί στη συνέχεια μια απόδοση της ένορκης δήλωσης Σ. Χρίστου σύμφωνα με τα κεφάλαια της εξέλιξης της διαφοράς. Η μεταξύ των διαδίκων διαφορά ήταν ιδιαίτερα πολύπλοκη και πολύχρονη οπότε θεωρώ ορθό να δοθούν οι αναγκαίες λεπτομέρειες όπως τίθενται από τους Αιτητές για να γίνει αντιληπτή η συναλλαγή, η εξέλιξη της και η ισχυριζόμενη παραβίαση της. Το ιστορικό της διαφοράς Οι Αιτητές στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή είναι συνεταιρισμός περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένος δυνάμει της οικείας νομοθεσίας της Αγγλίας και της Ουαλίας (limited liability partnership under the laws of England and Wales) με εγγεγραμμένη έδρα των εργασιών των ευρισκόμενη κατά την οδό Suite 3.15, One Fetter Lane, London, EC4A 1BR, UK. Οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής «οι Καθ' ων η Αίτηση») είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 της Κυπριακής Δημοκρατίας με εγγεγραμμένη έδρα των εργασιών των ευρισκόμενη κατά την οδό Γρίβα Διγενή & Αναστάση Σούκρη, Pamelva Court, Διαμ. 204, 3035, Λεμεσός με κύρια δραστηριότητα της την χρήση και/ή εμπορική εκμετάλλευση των πνευματικών δικαιωμάτων οπτικοακουστικών μέσων και/ή κινηματογραφικών ταινιών (granting of film and program license to third parties). Οι Καθ' ων η Αίτηση περαιτέρω είναι θυγατρική εταιρεία έτερης κυπριακής εταιρικής οντότητας, ήτοι της Dreamlight Holding Ltd ("DMH"). Η DMH έχει άλλες 2 θυγατρικές ρωσικές εταιρείες, ήτοι τις Central Partnership LLC και την Central Partnership Sales House LLC ομού δε αποτελούν το Central Partnership Group. Εν τοις πράγμασι η Central Partnership LLC ελέγχει και διοικεί ολόκληρο το Central Partnership Group, των κυπριακών οντοτήτων συμπεριλαμβανομένων (DMH και τους Καθ' ων η Αίτηση). Η παρούσα διαφορά ανακύπτει στην βάση οφειλών ως αυτές απορρέουν δυνάμει ορισμένων συμφωνιών επενδύσεων (Ιnvestment Αgreements) γενομένων μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση ως οι λεπτομέρειες οι οποίες εκτίθενται σχετικά στην παρούσα στην συνέχεια. Οι Καθ' ων η Αίτηση και η εταιρεία Gulfstream Limited, από τον Παναμά (στο εξής καλουμένης για σκοπούς συντομίας «Gulfstream») συνήψαν κατά και/ή περί την 26/06/2007 συμφωνία επένδυσης (Investment Agreement) (στο εξής καλουμένης για σκοπούς συντομίας «IA1»). Αντίγραφο της ΙΑ1 επισυνάπτεται στην Ε.Δ. ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.1». Δυνάμει του όρου 5.1 της IA1, η εταιρεία Gulfstream υπό την ιδιότητα του επενδυτή (Investor) συμφώνησε όπως επενδύσει και/ή διαθέσει για σκοπούς επένδυσης το ποσό των EUR 585,000 ως και το ποσό των USD 2,000,000 προκειμένου για την αγορά από τους Καθ' ων η Αίτηση υπό την ιδιότητα τους ως του παραγωγoύ (the Producer) ταινιών, με σκοπό την περαιτέρω εμπορική εκμετάλλευση και/ή αξιοποίηση από κοινού των ταινιών επ' ωφελεία της εταιρείας Gulfstream υπό την ιδιότητα της ως επενδυτή και των Καθ' ων η Αίτηση υπό την ιδιότητα τους ως παραγωγού. Επιπρόσθετα των αναφερομένων, το Παράρτημα 1 (Annex 1) της IA1 απαριθμούσε τις ταινίες (εν τοις εφεξής καλουμένων ως «οι Ταινίες 1») τις οποίες θα αγόραζαν οι Καθ' ων η Αίτηση χρησιμοποιώντας τα κεφάλαια των επενδύσεων ("the invested funds") και καθόριζε επιπρόσθετα την έκταση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας που θα αποκτούντο σε σχέση με κάθε μία από τις Ταινίες 1 ("the scope of the copyrights to Films 1"). Ακόμα το Παράρτημα 2 (Annex 2) της IA1 ανέφερε το ποσό επένδυσης και/ή συνεισφοράς από την εταιρεία Gulfstream υπό την ιδιότητα της ως επενδυτή αναφορικά με μία έκαστη των Ταινιών 1. Το πραγματικό και νομικό γεγονός είναι ότι η εταιρεία Gulfstream είχε ως ο επενδυτής δυνάμει της IA1 έστω και αν εκ λάθους αναφέρεται ως «παραγωγός». Περαιτέρω δε το Παράρτημα 3 (Annex 3) της IA1 το οποίο καθόριζε τους όρους της επένδυσης εκ μέρους της εταιρείας Gulfstream υπό την ιδιότητα της ως επενδυτή στη βάση της ΙΑ1 στις Ταινίες 1, δεν υπεγράφη και/ή δεν συνήφθη ποτέ. Οι επενδύσεις οι οποίες προβλέποντο ότι θα γίνονταν για την αγορά και/ή την απόκτηση των Ταινιών 1 (εν τοις εφεξής καλουμένων ως «οι Επενδύσεις 1» (Investments 1)), ήταν στην πραγματικότητα μικρότερες και/ή κατά ποσόν λιγότερες σε σχέση με τα διαλαμβανόμενα του όρου 5.1 της IA1 ως εκ του ότι: α. Η ταινία "Castervania" (συνολικού κόστους - USD1,850,000) δεν αποκτήθηκε και/ή δεν αγοράσθηκε ποτέ μειώνοντας ως εκ τούτου το ποσό των Επενδύσεων 1 το οποίο αναφέρεται στο Παράρτημα 2 (Annex 2) της ΙΑ1 κατά το ποσό των USD925,000. β. Το κόστος απόκτησης της ταινίας "Surviving with wolves" ήταν EUR 20,000 λιγότερο μειώνοντας έτσι το ποσό των Επενδύσεων 1 κατά EUR 10,000 και γ. Το κόστος απόκτησης της ταινίας "Tekken" ήταν USD 680,000 λιγότερο μειώνοντας έτσι το ποσό των Επενδύσεων 1 κατά το ποσό των USD340,000. Η εταιρεία Gulfstream προέβη στις ακόλουθες τρεις πληρωμές και/ή μεταφορές χρημάτων προς τους Εναγόμενους δυνάμει των όρων της IA1 οι οποίες πληρωμές και/ή μεταφορές χρημάτων αντιστοιχούν στις επενδύσεις στις οποίες θα προέβαινε η αναφερόμενη εταιρεία για την αγορά και/ή την απόκτηση των Ταινιών 1 ("Επενδύσεις 1"): i. Ποσό EUR1,015,000 κατά ή περί τις 14.08.2007 ii. Ποσό USD220,000 κατά ή περί τις 14.08.2007, και iii. Ποσό USD425,000 κατά ή περί τις 15.08.2007. Κατά και/ή περί την 31/08/2007 η εταιρεία Gulfstream προέβη στην εκχώρηση των δικαιωμάτων (assignment of rights) και των υποχρεώσεων της δυνάμει της IA1 στην εταιρεία Divino Distribution LLP, δηλαδή τους Αιτητές στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή. Αντίγραφο της μνησθείσης Συμφωνίας Εκχώρησης επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.4». Δυνάμει της Συμφωνίας Αναθεώρησης (amendment agreement) και/ή Τροποποίησης Αρ. 1 της ΙA1 γενομένης κατά και/ή περί την 31/12/2008 μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση, ορισμένες πρόνοιες και/ή όροι της IA1 έχουν τροποποιηθεί. Ειδικότερα, η Συμφωνία Αναθεώρησης και/ή Τροποποίησης Αρ. 1 της ΙΑ1 προνοούσε υπέρ προθεσμίας και/ή περιόδου χάριτος 10 ημερών προκειμένου για την πληρωμή και/ή εξόφληση των ποσών τα οποία οφείλονται στους Αιτητές υπό την ιδιότητα τους ως επενδυτή μετά την παράδοση από τους Καθ' ων η Αίτηση υπό την ιδιότητα τους ως παραγωγού της Έκθεσης/Αναφοράς αναφορικά με την χρήση και/ή την εμπορική εκμετάλλευση (realization) των δικαιωμάτων των Ταινιών 1 και της επιστροφής της εν λόγω Έκθεσης/Αναφοράς υπογεγραμμένης από τους Αιτητές υπό την ιδιότητα τους ως επενδυτή. Αντίγραφο της Συμφωνίας Αναθεώρησης και/ή Τροποποίησης Αρ. 1, ημερ. 31/12/2008 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.5». Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι μέχρι την 31/12/08 οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν διαθέσει και ξοδέψει τα ποσά των USD487,500 και EUR545,000 εκ των κεφαλαίων των Επενδύσεων 1 για την απόκτηση και/ή αγορά πνευματικών δικαιωμάτων των Ταινιών 1. Είναι η θέση των Αιτητών ότι το συνολικό πραγματικό κόστος αγοράς των δικαιωμάτων και/ή των πνευματικών δικαιωμάτων (αποκλειστικά πνευματικά δικαιώματα των ταινιών -exclusive copyright to the Pictures) δυνάμει του όρου 1.3 της IA1 στις Ταινίες 1 ήταν εν τέλει USD1,470,000 και EUR1,150,000 και τα ποσά τα οποία πράγματι ήταν αναγκαία προκειμένου για την επένδυση αυτή εκ μέρους των Αιτητών σε σχέση με τις Ταινίες 1 ήταν τα ποσά των USD735,000 και EUR575,000, αντιστοίχως. Σχετικός Πίνακας πραγματικού κόστους αγοράς των δικαιωμάτων (the actual investment required) σε σχέση με τις Ταινίες 1 εκ μέρους των Αιτητών επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.6». Οι Αιτητές ισχυρίζονται συνεπώς στην βάση των ανωτέρω ότι η προκύπτουσα διαφορά μεταξύ των κεφαλαίων των Επενδύσεων 1 που λήφθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση στην βάση της συναλλαγματικής ισοτιμίας εκ 1.44 USD/EUR (EUR1,015,000 = USD1,461,600 + USD645,000 = USD2,106,600) και του ποσού των κεφαλαίων των Επενδύσεων 1 το οποίο πράγματι δαπανήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με την αγορά και/ή απόκτηση των Ταινιών 1 (EUR545,000 = USD784,800 + USD487,500 = USD1,272,300) μέχρι την 31/12/08 ήταν το ποσό των USD834,300, ως τούτο αναγνωρίζεται και βεβαιούται στην Συμφωνία Αναθεώρησης και/ή Τροποποίησης Αρ. 1 της ΙΑ1 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.5»). Δυνάμει της Συμφωνίας Αναθέωρησης και/ή Τροποποίησης Αρ. 1 της ΙΑ1, τόκος υπολογίζετο και/ή συσσωρεύθηκε επί του ποσού των USD 834,300 και κατά την 31/12/08 ο συσσωρευθείς τόκος ανερχόταν στο ποσό των USD 132,170 ποσό το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση υπό την ιδιότητα τους ως παραγωγού θα πλήρωναν και/ή θα κατέβαλλαν στους Αιτητές υπό την ιδιότητα τους ως Επενδυτή. Κατά την περίοδο από 29/05/2009 μέχρι τις 7/10/2009 οι Καθ' ων η Αίτηση πλήρωσαν στους Αιτητές το ποσό των USD660,672.30 το οποίο αντιστοιχούσε στο μερίδιο των από το εισόδημα/κέρδος από την χρήση των δικαιωμάτων των Ταινιών 1 για την περίοδο 26/06/2007 εώς 31/07/2009 ως τούτο βεβαιούται από την σχετική κατάσταση λογαριασμού (επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.7»). Το εν λόγω ποσό υπολογίσθηκε και κατεβλήθη από τους Καθ' ων η Αίτηση στους Αιτητές στην βάση των Εκθέσεων/Αναφορών τις οποίες οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν αποστείλει στους Αιτητές βάσει της ΙΑ1 και οι οποίες επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.8». Είναι ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι παρά το γεγονός ότι η Συμφωνία Επένδυσης 2 στη βάση της οποίας οι Αιτητές συμφώνησαν να προχωρήσουν σε επένδυση για απόκτηση και/ή αγορά ταινιών («οι Ταινίες 2») δεν είχε συναφθεί μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση παρά κατά και/ή περί την 1/06/2010, εντούτοις οι Καθ' ων η Αίτηση, τουλάχιστον από τον Σεπτέμβριο του 2009, προέβαιναν σε πληρωμές για αγορά και/ή απόκτηση των Ταινιών 2, χρησιμοποιώντας κεφάλαια από τις Επενδύσεις 1 (βλ. ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.6», σειρά Η, στήλες 11-16). Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το συνολικό ποσό που χρησιμοποιήθηκε από τα κεφάλαια των Επενδύσεων 1 για αγορά και/ή απόκτηση των Ταινιών 2 κατά το έτος 2009 ανήλθε στο ποσό των USD 160,000. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ως εκ του αποτελέσματος το ποσό των USD834,300 από το κεφάλαιο των Επενδύσεων 1 το οποίο ήταν πιστωμένο υπέρ των Αιτητών υπό των Καθ' ων η Αίτηση (standing to the Applicants' credit on account with the Respondents) μειώθηκε κατά USD160,000, δηλαδή στο ποσό των USD674,300. Ο συσσωρευθείς τόκος επί των Επενδύσεων 1 μέχρι την 31/12/2009 ανήλθε στο ποσό των USD278,285 και το συνολικό ποσό το οποίο ήταν πιστωμένο υπέρ των Αιτητών υπό των Καθ' ων η Αίτηση (standing to the Applicants' credit on account with the Respondents) κατά την 31/12/09 ανερχόταν στο ποσό των USD 952,585. Σχετική κατάσταση λογαριασμού επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.9». Κατά ή περί την 01.06.2010, οι Αιτητές και οι Καθ' ων η Αίτηση, συνήψαν δεύτερη Συμφωνία Επένδυσης (στο εξής καλουμένης ως "IA2"). Αντίγραφο της ΙΑ2 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.2». Δυνάμει των όρων και/ή προνοιών της ΙΑ2, οι Αιτητές συμφώνησαν όπως επενδύσουν το ποσό των USD1,560,000 για την αγορά και/ή απόκτηση των ταινιών που απαριθμούνται στο Παράρτημα 1 της ΙΑ2 («οι Ταινίες 2»). Το ποσό της επένδυσης από τους Αιτητές υπό την ιδιότητα τους ως επενδυτή σε κάθε μία από τις Ταινίες 2, φαίνεται στο Παράρτημα 2 της ΙΑ2 («οι Επενδύσεις 2») ενώ το Παράρτημα 3 που καθόριζε τους όρους των επενδύσεων από τους Αιτητές υπό την ιδιότητα τους ως επενδυτή δεν έχει υπογραφεί ποτέ μεταξύ των μερών. Επειδή το έργο "Arranged" (με κόστος αγοράς το ποσό των USD400,000) δεν αγοράστηκε τελικά, το ποσό των Επενδύσεων 2 που χρειαζόταν στην πραγματικότητα ήταν USD 1,360,000. Επιπρόσθετα κατά ή περί την 01.06.2010 οι Αιτητές και οι Καθ' ων η Αίτηση συνήψαν την Συμπληρωματική Συμφωνία Αρ. 2 στην IA1. Αντίγραφο της Συμπληρωματικής Συμφωνίας Αρ. 2 στην ΙΑ1 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.10». Δυνάμει των σχετικών όρων της Συμπληρωματικής Συμφωνίας Αρ. 2 της ΙΑ1, το χρέος των Καθ' ων η Αίτηση υπό την ιδιότητα τους ως παραγωγού προς τους Αιτητές υπό την ιδιότητα τους ως επενδυτή δυνάμει της IA1, συμπεριλαμβανομένων των χρηματικών προστίμων (penalties) και των οφειλόμενων ποσών για χρήση πνευματικών δικαιωμάτων (royalties), θα συμψηφιζόταν με το χρέος (to be set-off) και/ή την χρηματική υποχρέωση των Αιτητών υπό την ιδιότητα τους ως επενδυτή δυνάμει της IA2 σε σχέση με τις Επενδύσεις 2. Δυνάμει των όρων της συμπληρωματικής συμφωνίας αρ.2, το ποσό για χρήση πνευματικών δικαιωμάτων (USD295,871.24) που συμψηφίστηκε με τις Επενδύσεις 2 προστέθηκε στο υπόλοιπο των Επενδύσεων 1 (USD239,166) που παρέμεινε πιστωμένο υπέρ των Εναγόντων μαζί με συσσωρευθέν τόκο εκ 18% κάθε χρόνο επί του συνδυασμένου ποσού για $535,037.24 εναντίον και/ή έναντι της χρηματικής υποχρέωσης των Εναγομένων για την περίοδο μεταξύ 01/06/2010 με 18/08/2010. Ο τόκος αυτός ανέρχεται στο συνολικό ποσό των $14,009.36 (σχετική κατάσταση λογαριασμού επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.11»). Το 2010 οι Καθ' ων η Αίτηση προέβηκαν στις ακόλουθες πληρωμές για τις ταινίες που αγοράστηκαν και/ή αποκτήθηκαν δια των κεφαλαίων των Επενδύσεων 1 που ήταν πιστωμένες προς όφελος των Αιτητών: (α) USD247,500 και €30,000 για τις Ταινίες 1, και (β) USD775,000 για τις Ταινίες 2. Τον Απρίλιο του 2011 οι Καθ' ων η Αίτηση προέβηκαν σε πληρωμή εκ USD 165,000 για τις Ταινίες 2 από τα κεφάλαια των επενδύσεων που ήταν πιστωμένα προς όφελος των Αιτητών μειώνοντας έτσι τα κεφάλαια των επενδύσεων στο ποσό των USD 113,025.85 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.12») Οι πιο πάνω διευθετήσεις μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με τις Επενδύσεις 1 και τις Επενδύσεις 2 κάτω από την IA1 και IA2 αποτυπώνονται σε σχετικό πίνακα με τον οποίο φαίνεται ως υπόλοιπο προς όφελος των Αιτητών στις 30.4.2011 το ποσό των USD113.025,85. Σύμφωνα με τον όρο 5.5 της IA1 και IA2, οι Αιτητές δικαιούνται το 50% του ποσού από το εισόδημα που προέρχεται από την εκμετάλλευση των δικαιωμάτων για την κάθε ταινία που αποκτάται από τους Καθ' ων η Αίτηση με δικά τους κεφάλαια καθώς και από τα κεφάλαια επενδύσεων που οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν λάβει από τους Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν να ετοιμάζουν εκθέσεις/αναφορές αναφορικά με το εισόδημα που λάμβαναν από τις ταινίες και/ή την εμπορική εκμετάλλευση των ταινιών, τις οποίες εκθέσεις/αναφορές θα προωθούσαν στους Αιτητές μία φορά το μήνα (όρος 1.8 της IA1 και IA2). Η έκθεση/αναφορά θα περιλάμβανε συνολικές πληροφορίες (consolidate information) σε σχέση με τις διάφορες ταινίες. Τα οφειλόμενα ποσά προς τους Αιτητές θα καταβάλλονταν σε αυτούς από τους Καθ' ων η Αίτηση εντός 10 ημερών από την ημερομηνία λήψης από τους Καθ' ων η Αίτηση, της έκθεσης/αναφοράς υπογραμμένης από τους Αιτητές (όρος 3.6.3 της IA1 και όρος 3.6.4 της IA2). Σύμφωνα με τις εκθέσεις/αναφορές που προωθήθηκαν και/ή απεστάλησαν από τους Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές σύμφωνα με τις πρόνοιες και/ή όρους της IA1: (α) Το μερίδιο των Αιτητών από το εισόδημα προερχόμενο από την εκμετάλλευση των δικαιωμάτων των ταινιών για την περίοδο μεταξύ 26.06.07 και 31.07.09 ανερχόταν στο ποσό των USD 660,672.30. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν το ποσό αυτό στους Αιτητές κατά την περίοδο μεταξύ 29.05.09 και 07.10.09. (β) Το μερίδιο των Αιτητών στο εισόδημα προερχόμενο από την εκμετάλλευση των δικαιωμάτων των ταινιών για την περίοδο μεταξύ 01.08.09 και 31.05.10 ανερχόταν στο ποσό των USD 295,871.24. Σύμφωνα με την Συμπληρωματική Συμφωνία Αρ. 2 της IA1, το ποσό για τη χρήση πνευματικών δικαιωμάτων συμψηφίστηκε με την οφειλή των Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με τις Επενδύσεις 2. (γ) Το υπόλοιπο εκ του ποσού για χρήση των πνευματικών δικαιωμάτων για την περίοδο μεταξύ 01.06.2010 και 31.07.2011 οφειλόμενο από τους Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές δυνάμει της IA1 ανέρχεται στο ποσό των USD331,569.48 (βλ. ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.8»). Σύμφωνα με τις εκθέσεις/αναφορές που αποστάληκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές δυνάμει της IA2, το μερίδιο των Αιτητών στο εισόδημα το προερχόμενο από την εκμετάλλευση των δικαιωμάτων των ταινιών για την περίοδο μεταξύ 01.06.2010 με 31.07.2011 ανερχόταν στο ποσό των USD520,667.22. Αντίγραφο Έκθεσης/Αναφοράς επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.13». Σύμφωνα με τον όρο 6.2 της κάθε Συμφωνίας Επένδυσης, σε περίπτωση που παρατηρείται καθυστέρηση στην καταβολή οποιασδήποτε πληρωμής κάτω από αυτές, το υπαίτιο μέρος θα καταβάλει στο άλλο μέρος χρηματικό πρόστιμο (penalty fee) ίσο με 0.1% για κάθε ημέρα καθυστέρησης στην καταβολή πληρωμής επί του ποσού του οποίου η πληρωμή καθυστερεί. Κατά την 30/06/13 το χρηματικό αυτό πρόστιμο ανέρχεται: α. Σε σχέση με τη χρήση πνευματικών δικαιωμάτων (royalties) οφειλόμενα από τους Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές σύμφωνα με τις πρόνοιες της IA1 στο ποσό των USD251,970; και β. Σε σχέση με τη χρήση πνευματικών δικαιωμάτων (royalties) οφειλόμενα από τους Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές σύμφωνα με τις πρόνοιες της IA2 στο ποσό των USD407,141. Η κάθε Συμφωνία Επένδυσης, προνοούσε ρητά ότι όλες οι διαφορές που προκύπτουν από τις Συμφωνίες Επένδυσης ή σε σχέση με αυτές, θα διευθετούνται δια διαπραγματεύσεων μεταξύ των μερών. Σε περίπτωση αποτυχίας φιλικής διευθέτησης των διαφορών, θα ξεκινούσαν δικαστικές διαδικασίες στην έδρα του παραγωγού (Producer's location) δηλαδή στην έδρα των Καθ' ων η Αίτηση εξ ου και η καταχώρηση της πιο πάνω αγωγής ενώπιον των Κυπριακών δικαστηρίων. Για τις προσπάθειες που οι Αιτητές έκαναν για να εισπράξουν το λαβείν τους αναφέρονται «σε σειρά αξιώσεων προς την Central Partenship που ελέγχει τους Καθ' ων η Αίτηση αλλά και στους ιδίους (αντίγραφα απαιτήσεων Τεκμ.1.14). Οι αξιώσεις, η αγωγή, η αναγκαιότητα της Αίτησης Όταν οι Αιτητές στις 8.11.2011 απέστειλαν επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση για την οφειλή τους και ζητούσαν αναφορά για το εισόδημα που έλαβαν από τις ταινίες στη τρίμηνο περίοδο, οι Καθ' ων η Αίτηση πρώτη φορά στις 23.11.11 ισχυρίζονται ότι τα οφειλόμενα ποσά υπολογίσθηκαν λανθασμένα και ότι αυτό που όφειλαν ήταν μόνο το ποσό USD61.347 και διατύπωσαν μάλιστα εναντίον τους αξίωση για καθυστέρηση ακόμα τόσου ποσού περίπου, κάτι που οι Αιτητές αρνήθηκαν. Στις 2.4.2012 επανέλαβαν γραπτώς την αξίωση (Τ.1

(14)). Οι Αιτητές δεν κατάφεραν να εντοπίσουν στο εγγεγραμμένο γραφείο αντιπρόσωπο των Καθ' ων η Αίτηση και εν τέλει η επιστολή επιδόθηκε στις 8/6/2012 στην διευθύντρια των Καθ' ων η Αίτηση προσωπικά ως και στους Καθ' ων η Αίτηση. Αντίγραφα Ένορκης Δήλωσης Επιδότη, ημερομηνίας 8/6/2012, επισυνάπτονται ως δέσμη εγγράφων ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «2». Οι Καθ' ων η Αίτηση απάντησαν στην πιο πάνω επιστολή - απαίτηση, με επιστολής τους ημερομηνίας 31.08.2012, η οποία λήφθηκε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο την 04.09.
  1. Με την δεύτερη επιστολή τους οι Καθ' ων η Αίτηση, απέστειλαν στους Αιτητές νέες εκθέσεις βάσει των IA1 και IA2 για την περίοδο μεταξύ 1.06.2010 με 30.06.
  2. Σύμφωνα με αυτές τις εκθέσεις κατ' ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση, αυτοί οφείλουν στους Αιτητές κατά την 30.06.2012 το ποσό των USD34,097.99 δυνάμει της IA1 ενώ το ποσό για χρήση πνευματικών δικαιωμάτων δυνάμει της IA2 ανέρχεται στο ποσό των USD-87,229 (αρνητικό). Οι Καθ' ων η Αίτηση αξίωσαν επίσης το ποσό των USD60,984 εναντίον των Αιτητών για καθυστέρηση στη διοχέτευση των επενδυτικών κεφαλαίων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ η πρώτη επιστολή, η οποία έκανε επίσης αναφορά στο ίδιο ποσό και ότι αυτό ήταν ποινή προστίμου (default payment interest), η δεύτερη επιστολή δεν διευκρινίζει τι αντιπροσωπεύει το εν λόγω ποσό. Σύμφωνα με τους Αιτητές τα στοιχεία των νέων εκθέσεων των Καθ' ων η Αίτηση αφίστανται των αρχικών και φαίνεται να είναι αποτέλεσμα των αξιώσεων των Αιτητών. Η συνέπεια όλων αυτών είναι ότι οι Καθ' ων η Αίτηση εξακολουθούν να μην έχουν συμμορφωθεί με τις επανειλημμένες απαιτήσεις των Καθ' ων η Αίτηση για πληρωμή ούτε έχουν ενημερώσει τους Αιτητές για την χρήση του υπολοίπου το ποίο παραμένει οφειλόμενο προς τους Αιτητές κατά την 30.4.
  3. Οπότε και οι Αιτητές προέβησαν στην καταχώριση της παρούσης ενώ δηλώνουν τα ακόλουθα: Οι Αιτητές εξάντλησαν παν μέτρο προκειμένου να επιλύσουν την διαφορά πλην όμως έχουν συναντήσει την άρνηση και την περιφρόνηση των Καθ' ων η Αίτηση. Ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.16» επισυνάπτονται οι τελευταίοι εξελεγμένοι λογαριασμοί των Καθ' ων η Αίτηση για το έτος 2011 εκ των οποίων σαφώς προκύπτει ότι τα κύρια περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση είναι τα δικαιώματα χρήση σε σχέση με οπτικοακουστικά μέσα, ειδικά κινηματογραφικές ταινίες ενώ δεν υφίστανται ικανά και διαθέσιμα ποσά για σκοπούς ικανοποίησης τυχόν δικαστικής απόφασης εφόσον ήθελε εκδοθεί αυτή υπέρ των Αιτητών. Εξάλλου δε οι Καθ' ων η Αίτηση εμφανίζεται να οφείλει μεγάλα ποσά προς άλλες εταιρείες του Central Partnership Group. Ταυτόχρονα δε πλείστες οφειλές τις οποίες έχουν λαμβάνει συνιστούν οφειλές επίσης από οντότητες συνδεδεμένες με το Central Partnership Group. Ειδικά το ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Α» της Αίτησης απαριθμεί σειρά κινηματογραφικών ταινιών των οποίων τα δικαιώματα χρήσης έχουν αγορασθεί δυνάμει της ΙΑ1 και ΙΑ2 σε σχέση δε με τις οποίες αξιώνεται σχετικό απαγορευτικό και/ή αποτρεπτικό διάταγμα. Περαιτέρω οι Αιτητές ισχυρίζονται τα ακόλουθα: i. Έχουν καλή εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση δυνάμει των Συμφωνιών Επένδυσης και των όρων αυτών. ii. Υπάρχει καλή πιθανότητα να εκδοθεί απόφαση υπέρ αυτών για τα αξιούμενα ποσά πλέον τόκους και έξοδα. iii. Αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα απαγορευτικά διατάγματα ειδικά σε σχέση με τα δικαιώματα χρήσης των ταινιών ως και των διαταγμάτων παγοποίησης λογαριασμών θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. iv. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν φαίνεται να έχουν οποιαδήποτε ακίνητο ιδιοκτησία εντός δικαιοδοσίας η οποία να είναι δεκτική εκτέλεσης. v. Το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και οι περιστάσεις και τα γεγονότα δικαιολογούν την έκδοση των. Οι Αιτητές κατέβαλαν κάθε προσπάθεια προκειμένου να συλλέξουν αναγκαία στοιχεία, έγγραφα και πληροφορίες προκειμένου να προσέλθουν ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια εξάλλου δε πλείστα εξ αυτών τελούν υπό τον έλεγχο των Καθ' ων η Αίτηση ενώ οι Αιτητές έχουν καταστεί όμηροι της έλλειψης ροής στοιχείων και ανταπόκρισης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση. Στην απουσία δε τούτων οι Αιτητές θα αδυνατούσαν να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου το βασικό κορμό της απαίτησης των. Οι Αιτητές δε καταλήγουν ότι η καταχώριση της αγωγής και αίτησης είναι αδήριτη ανάγκη αφού οι Αιτητές αγνοούνται πλήρως υπό των Καθ' ων η Αίτηση κατά παράβαση των συμφωνιών επένδυσης ενώ ο χρόνος που παρήλθε εν όψει του όγκου των εγγράφων, της αναγκαιότητας συλλογής στοιχείων, λήψης νομικής συμβουλής στην ημεδαπή και αλλοδαπή ως και οδηγιών προς τους ημεδαπούς δικηγόρους, δεν μπορεί να συνιστά καθυστέρηση εξάλλου δε η παράβαση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση είναι διαρκής και ενεστώσα. Θεωρώ δε ότι η παρέμβαση του Δικαστηρίου είναι αναγκαία άλλως πως οι Καθ' ων η Αίτηση θα μετατραπούν σε απλό κέλυφος προκειμένου οι Αιτητές να μην δύνανται να ικανοποιήσουν οποιαδήποτε απόφαση ήθελε εκδοθεί υπέρ των και η απονομή δικαίου να είναι ατελέσφορη. Η ένσταση Με την ένσταση τους οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν τα ακόλουθα: «
  4. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης.
  5. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων επηρεάζει αρνητικά συμφωνίες της Καθ' ης η Αίτηση με τρίτα πρόσωπα καθώς και τα δικαιώματα τρίτων προσώπων που απορρέουν από αυτές.
  6. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα παρεμποδίσει την Καθ' ης η Αίτηση από του να διεξάγει τις εργασίες της και/ή να εκπληρώνει τις συμβατικές της υποχρεώσεις, ειδικότερα αλλά όχι περιοριστικά, όσον αφορά τις Συμφωνίες Άδειας Χρήσης ταινιών (License Agreements), τα αναγκαία έξοδα για την εκμετάλλευση των ταινιών, τα λειτουργικά της έξοδα, την καταβολή μισθού προς την εργοδοτούμενη της καθώς και τις χρηματοπιστωτικές υποχρεώσεις της προς τους δανειστές της (Loan Agreements).
  7. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα την παγοποίηση και/ή τον τερματισμό των εργασιών και/ή την οικονομική και νομική διάλυση της Καθ' ης η Αίτηση, εφόσον η συνέχιση των εργασιών της προϋποθέτει τη δυνατότητα χρήσης του τραπεζικού της λογαριασμού και/ή των χρημάτων που η Καθ' ης η Αίτηση εισπράττει από την εκμετάλλευση ταινιών(exploitation of films) καθότι είναι οι μοναδικές της εργασίες .
  8. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που σωρευτικά θέτει το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60 και ιδίως: α) Δεν υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. β) Δεν συντρέχει και/ή δεν έχει καταδειχθεί με σχετική και/ή ικανοποιητική μαρτυρία ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και/ή ότι η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εκτός εάν εκδοθούν τα υπό εκδίκαση διατάγματα.
  9. Η κατ' ισχυρισμό της Αιτήτριας εκχώρηση δικαιωμάτων από την εταιρεία Gulfstream Limited στην Αιτήτρια δεν συντελέστηκε νόμιμα και/ή δεν ζητήθηκε και/ή δεν λήφθηκε η σύμφωνος γνώμη της Καθ' ης η Αίτηση δυνάμει του όρου 8.5 της Συμφωνίας Επένδυσης (Investment Agreement) που αποτελεί το Τεκμήριο 1.1 της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, συνεπώς η Αιτήτρια ουδέποτε κατέστη η νόμιμη δικαιούχος των δικαιωμάτων που απορρέουν από την εν λόγω Συμφωνία.
  10. Τα ποσά τα οποία απαιτεί η Αιτήτρια με την Έκθεση Απαίτησης της δεν προκύπτουν από και/ή δεν εξηγούνται καθόλου ή επαρκώς, για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση και/ή προκαλούν σύγχυση και/ή αξιώνονται ποσά καλούμενα ως «συσσωρευθέντες τόκοι» ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν πρόστιμο/ποινή (fine/penalty) (όρος 6.2 του Τεκμηρίου 1.1, όρος 5 του Τεκμηρίου 1.5 και όροι 1 και 2 του Τεκμηρίου 1.10 της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση) και δεν είναι ανακτήσιμα δυνάμει του Περί Συμβάσεων Νόμου.
  11. Η Αιτήτρια λανθασμένα και παραπλανητικά βάσισε την απαίτηση της στις εκθέσεις/καταστάσεις (reports) που έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήρια 1.8 και 1.13 στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, αντί στις εκθέσεις/καταστάσεις (reports) που έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήριο 1.15 οι οποίες αποτυπώνουν την πραγματική εικόνα αναφορικά με τα έξοδα και έσοδα της Καθ' ης η Αίτηση κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο.
  12. Οι πλείστες από τις εκθέσεις/καταστάσεις (reports) που έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήρια 1.8 και 1.13 στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν είναι υπογραμμένες από την Καθ' ης η Αίτηση και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη.
  13. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά και/ή ασαφή και/ή αόριστα.
  14. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα οδηγήσει σε αβεβαιότητα ως προς τις ενέργειες στις οποίες απαγορεύεται να προβεί η Καθ' ης η Αίτηση, ενόψει ειδικότερα αλλά όχι περιοριστικά, του ότι δεν υπάρχει και/ή δεν είναι εφικτή η εκτίμηση της κινητής και/ή ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση και/ή των δικαιωμάτων αποκλειστικής χρήσης των ταινιών και/ή των οπτικοακουστικών μέσων τα οποία εμφαίνονται στο Παράρτημα «Α» της Αίτησης.
  15. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα η Καθ' ης η Αίτηση να στερηθεί των νομίμων και/ή συμβατικών δικαιωμάτων της που απορρέουν από τις Συμφωνίες Άδειας Χρήσης ταινιών (Licence Agreement) και/ή τα δικαιώματα αποκλειστικής χρήσης επί κινηματογραφικών ταινιών και/ή των οπτικοακουστικών μέσων, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβανομένων του δικαιώματος εκμετάλλευσης των ταινιών, του δικαιώματος διανομής των ταινιών, του δικαιώματος τερματισμού οιασδήποτε Συμφωνίας Χρήσης ταινιών, είτε σε περίπτωση παράβασης από πλευράς των αντισυμβαλλομένων της Καθ' ης η Αίτηση είτε άλλη περίπτωση που κρίνεται αναγκαία ή οικονομικά συμφέρουσα για την Καθ' ης η Αίτηση.
  16. Η Αίτηση γίνεται καταχρηστικά και με μοναδικό σκοπό την εξάσκηση πιέσεως στην Καθ' ης η Αίτηση για να εξεύρει τρόπο διασφάλισης της εκτέλεσης τυχόν απόφασης υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της, εφόσον ζητείται η δέσμευση ολόκληρης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση καθώς και των δικαιωμάτων που προκύπτουν από τις Συμφωνίες Άδειας Χρήσης ταινιών, τεχνηέντως παραλείποντας να διευκρινίσουν κατά πόσο τα εισπρακτέα από τρίτους ποσά (receivables) συμπεριλαμβάνονται σε οποιαδήποτε κατηγορία περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης Αίτηση, τη στιγμή που οι Αιτητές αναγνωρίζουν ότι δεν υπάρχει άλλη περιουσία πέραν από αυτά τα εισπρακτέα ποσά, και τυχόν δέσμευση του τραπεζικού της λογαριασμού θα παρεμποδίσει την Καθ' ης η Αίτηση από του να διεξάγει τις καθημερινές και νόμιμες εργασίες της θα οδηγήσει σε παράβαση συμφωνιών με τρίτους και αδυναμία καταβολής των μισθών της υπαλλήλου της.
  17. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα ισοδυναμεί με «επί ματαίω» και/ή αχρείαστη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται και στην Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την ένταση που είναι της Anna Pravdenko-Alexandou, δικηγόρου στο Δικηγορικό γραφείο των Καθ' ων η Αίτηση η οποία δηλώνει «γνώστης» της υπόθεσης με τις αναγκαίες πληροφορίες από τους Καθ' ων η Αίτηση και ειδικά από την μόνη εργοδοτούμενη των Καθ' ων η Αίτηση κα Λάουρα Baylaridou. Η πλημμέλεια της Ένορκης Δήλωσης επί της ένστασης Οι Αιτητές προβάλλουν έντονα το θέμα της πλημμέλειας και της ανεπάρκειας της ένορκης δήλωσης επί της ένστασης. Κυρίως επί το ότι η ομνύουσα δεν αναφέρει ότι υπάρχει εξουσιοδότηση των Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με την σύνταξη της ένορκης δήλωσης, ούτε επίσης ποια είναι ακριβώς η προσωπική της εμπλοκή, ούτε και το λόγο για τον οποίο προβαίνει η ίδια στην ένορκη δήλωση και όχι οι διευθυντές και/ή άλλοι που σχετίζονται με τους Καθ' ων η Αίτηση. Προβάλλεται ακόμη η θέση ότι το άτομο που αναφέρεται ως μόνη υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση κα Laoura Baglaridou δεν ορκίζεται η ίδια, ούτε επίσης υπάρχει ισχυρισμός ότι η εν λόγω υπάλληλος είχε εξουσιοδότηση ή είχε την νομική ικανότητα να δώσει εντολές στην ομνύουσα να προβεί στην ένορκη δήλωση. Οι θέσεις του κ. Κούρτελου εκφράζονται με γλαφυρό τρόπο στην αγόρευση του ως εξής: «Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν καταβάλει τον ελάχιστο κόπο προκειμένου να αντιτάξουν πραγματικούς ισχυρισμούς και να αντικρούσουν την Αίτηση. Μερίμνησαν βεβαίως να διογκώσουν την Ένσταση τους με την επισύναψη σωρείας εγγράφων τα οποία δεικνύουν μόνο το πεδίο εμπορικής δράσης τους ως το περιγράφουν και οι Αιτητές. Ουσιαστικά οι Καθ' ων η Αίτηση δεν επιδιώκουν να απαντήσουν και δεν απαντούν καθόλου επί των ισχυρισμών των γεγονότων και των θεμάτων τα οποία θέτουν οι Αιτητές. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης παραμένει κυριολεκτικά αναντίλεκτο. Συνεπώς ελλείψει αντεξέτασης επίσης της ομνύουσας για τους Αιτητές επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της οι πραγματικοί ισχυρισμοί των Αιτητών παραμένουν αναπάντητοι και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί.» (σελ.23 της αγόρευσης κ. Κούρτελου). Επί του θέματος αυτού θα επανέλθω. Εξέταση των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 Αφού η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξετάζει τα κάτωθι: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον ο,τιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω μετά την ικανοποίηση των προαναφερθέντων προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Όπως σοφά ετέθη στις υποθέσεις T. A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D
(1999)1 Α.Α.Δ. 225, δεν χρειάζεται «η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». Πρόσθετα στην υπόθεση αυτή υπεισέρχονται οι αρχές που αφορούν την έκδοση διατάγματος mareva. Τα διατάγματα τύπου Mareva προκύπτουν βέβαια από την υπόθεση Mareva Compania Naviera SA v. International Bulk Carriers SA
(1975)2 Lloyd's Rep. 509. Σε αυτή ο Lord Denning επεσήμανε (σε ελεύθερη μετάφραση): «Εάν διαπιστωθεί ότι χρέος υπάρχει και οφείλεται και ότι υπάρχει ο κίνδυνος ο οφειλέτης να διαθέσει τα περιουσιακά του στοιχεία εξαλείφοντας τα πριν από την έκδοση απόφασης - το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία σε κατάλληλες περιπτώσεις να εκδώσει ενδιάμεση παρεμπίπτουσα απόφαση, έτσι ώστε να τον εμποδίσει να διαθέσει τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία». Έτσι, τo 1988, τα Αγγλικά Δικαστήρια επέκτειναν την ισχύ των διαταγμάτων Mareva ούτως ώστε αυτά να δεσμεύουν και περιουσία και/ή πρόσωπα τα οποία βρίσκονται σε ξένη δικαιοδοσία. (Βλ. Babanaft International Co SA v Bassatne [1990] Ch 13, Republic of Haiti v Duvalier [1990] 1 QB 202 και Derby & Co Ltd v Weldon (No.1) [1990] Ch 48). Στην Κυπριακή πραγματικότητα διάταγμα τύπου Mareva μπορεί να εκδοθεί βάσει του Άρθρου 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960. (Βλ. Pastella Marine Co. Ltd v. National Iranian Tanker Co. Ltd.
(1989)1 C.L.R. 583). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για χορήγηση διατάγματος τύπου Mareva πρέπει να ασκείται με μεγάλη περίσκεψη και πάντοτε λαμβανομένου δεόντως υπόψη των ειδικών σκοπών του Νόμου και κυρίως σαν βοήθημα στη διαδικασία εκτέλεσης το οποίο στοχεύει στην πρόληψη ενεργειών που τείνουν να υπονομεύσουν την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας. Στη σύγχρονη εποχή μπορεί να γίνουν δοσοληψίες σε όλα τα μέρη της γης μέσα σε λίγα λεπτά και χρήματα μπορεί να μεταφερθούν από τον ένα λογαριασμό σε άλλο και από τη μια χώρα στην άλλη σε λίγα δευτερόλεπτα. Οπότε και τα Δικαστήρια εν πολλοίς αναδιάπλασαν το πλαίσιο της εξουσίας τους για να παρέχεται η δυνατότητα τέτοιου χειρισμού των προσωρινών διαταγμάτων, ώστε αυτά να καθίστανται αποτελεσματικά μέχρι τη λήξη της διαφοράς. Είναι φανερό ως άνω ότι δεν υπάρχει νομικός ή δικαιοδοτικός λόγος που να εμποδίζει την έκδοση διατάγματος το οποίο να καλύπτει και περιουσιακά στοιχεία εκτός δικαιοδοσίας ενόψει της πλατιάς εξουσίας που προσφέρεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 32 του Ν. 14/60. (βλ. ΑΒΡ Holdings Ltd και Άλλοι ν. Ανδρέα Κιταλίδη και Άλλων (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 και Seamark Consultancy Services Ltd v Joseph Lasala κ.α.
(2007)1 A.A.Δ. 163) Στην υπόθεση Sunoil Bunkering Limited v. Jaouhar Maritime Transport Co. Ltd.
(1987)1 C.L.R. 627 αναφέρθηκε ότι ο σκοπός του διατάγματος τύπου Mareva είναι η διατήρηση περιουσιακών στοιχείων που για να καταστεί δυνατό για τον Ενάγοντα να προχωρήσει με την εκτέλεση όταν εκδίδεται απόφαση του Δικαστηρίου υπέρ του. Στην υπόθεση Metro Shipping & Travel Ltd. v. Global Cruises S.A.
(1989)1 C.L.R. 182 κρίθηκε ότι, εκτός αν χορηγείτο παρεμπίπτον διάταγμα σε περίπτωση που οι Ενάγοντες πετύχαιναν, υπήρχε κίνδυνος πριν από την εκτέλεση οι Εναγόμενοι να μετακινήσουν τα χρήματα τους εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Στην υπόθεση Ninemia Maritime Corporation v. Trane Schiffahrts-gesellschaft Gmbh (Niederachsen, The)
(1983)1 W.L.R. 1412, 1422 λέχθηκε ότι το σχετικό κριτήριο είναι κατά πόσο, λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας στο σύνολό της υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του Ενάγοντα θα παραμείνει ανικανοποίητη, χωρίς να είναι απαραίτητο να επιδειχθεί παράνομη πρόθεση, παρόλο ότι αν αποδειχθεί τέτοια πρόθεση το Δικαστήριο θα χορηγήσει το διάταγμα με περισσότερη ετοιμότητα. Στη βάση των πιο πάνω αρχών έχω μελετήσει την παρούσα δικογραφία και υπό το πρίσμα των επιμελών αγορεύσεων των πλευρών. Δεν έχω αμφιβολία ότι οι δυο πρώτες προϋποθέσεις του Άρθρου 32 επαρκώς στοιχειοθετούνται στη βάση των παραμέτρων των γεγονότων που οι Αιτητές επιμελώς παραθέτουν στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την Αίτηση, γεγονότα που ενισχύονται με σωρεία τεκμηρίων τα οποία δεν παρατίθενται απλώς αλλά εξηγούνται στην γενικότερη εξέλιξη των σχέσεων των διαδίκων όπως έχουν θεμελιωθεί στον επίδικο χρόνο. Οι Αιτητές έχουν καταδείξει σοβαρές ενδείξεις σύμφωνα με τη νομολογία ως προς το σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δικάσιμο αφού αποκάλυψαν συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δικογραφία στην βάση των συμφωνιών που συνέδεαν τους διαδίκους σε βάθος χρόνου και άλλα πρόσωπα προηγουμένως τα οποία συσχετίσθηκαν ομοίως, επαρκώς για τους σκοπούς της πρώτης και δεύτερης προϋπόθεσης με τις παρούσες αξιώσεις. Έχουν επίσης καταδείξει τις υπηρεσίες που έχουν δοθεί σύμφωνα με αυτές τις συμφωνίες από τους Αιτητές στους Καθ' ων η Αίτηση όπως επίσης και την πρόσθετη θέση ότι το συνολικό και πραγματικό κόστος αγοράς δικαιωμάτων και/ή πνευματικών δικαιωμάτων των συγκεκριμένων όρων σε συνάρτηση με τις επίδικες ταινίες καθώς και τα ποσά τα οποία ήταν πράγματι αναγκαία για τη συγκεκριμένη επένδυση που αναλύεται εκ μέρους των Αιτητών (βλ. Τεκμ.1.6). Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για τις συμφωνίες επένδυσης καθώς και τον τρόπο που κατά τους Αιτητές υπήρξε παράβαση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση στην πληρωμή συγκεκριμένων ποσών. Επαρκώς εξηγήθηκε επίσης ο τρόπος και η επιμονή των Αιτητών στην προσπάθεια τους να εξασφαλίσουν το λαβείν τους. Ό,τι η ένσταση αναφέρει και ό,τι η ένορκη δήλωση, παρά τις ατέλειες της, προβάλλει δεν μπορεί να λειτουργήσει σαν αναίρεση των στοιχείων που οι Αιτητές έχουν προβάλει και εξηγήσει στα πλαίσια πάντα των δυο πρώτων προϋποθέσεων του Άρθρου 32. Δεν έχει άδικο ο κ. Κούρτελος στην παρατήρηση του επί της ποιότητας της ένορκης δήλωσης της κας Pravdenko. Η ένορκη δήλωση αυτή ουσιαστικά δεν προβάλλει θέσεις αντικρουστικές των δυο πρώτων προϋποθέσεων. Έχω προβληματιστεί για το αν θα πρέπει να θεωρηθεί εντελώς ανύπαρκτη όπως εισηγείται ουσιαστικά ο κ. Κούρτελος. Οι αδυναμίες που εμφανώς έχει η εν λόγω δήλωση στην αναφορά καθαρής εξουσιοδότησης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση αλλά και της αμφιβολίας που μπορεί κάποιος να έχει σε σχέση με την επάρκεια των γνώσεων της ενόρκως δηλούσας ως προς τα γεγονότα που προβάλλει μέσω απλής εργοδοτουμένης των Καθ' ων η Αίτηση χωρίς άλλες εξηγήσεις θεωρώ ότι δεν πρέπει να με οδηγήσουν στην θεώρηση ότι η ένορκη δήλωση αυτή είναι ανύπαρκτη, αλλά σίγουρα οι θέσεις που προβάλλει θα κριθούν, όπως ήδη έχει γίνει σε σχέση με τις δυο πρώτες προϋποθέσεις, στο σύνολο της εξέτασης των προϋποθέσεων και στοιχείων που εδώ έχουν αξία. Προχωρώ στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης που είναι το έντονα αμφισβητούμενο θέμα εν προκειμένω. Οι Καθ' ων η Αίτηση ουσιαστικά δηλώνουν ότι η εταιρεία τους δεν θα μπορεί να εργαστεί εάν το Δικαστήριο προβεί στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και επ' αυτού στέκονται ιδιαίτερα, αφού περιγράφουν λεπτομερώς τον τρόπο εργασίας τους σε σχέση με την μέθοδο είσπραξης από διάφορους πελάτες τους και πώς αυτό επηρεάζει τους λογαριασμούς αφενός, αλλά και τις εν γένει εργασίες τους αφετέρου. Συγκεκριμένα οι Καθ' ων η Αίτηση εισηγούνται ότι οι πενήντα συμφωνίες που έχουν συνάψει με πελάτες τους (βλ. σχετικό Τεκμ.1) τους δημιουργεί τρέχουσες οικονομικές υποχρεώσεις και οφείλουν να καταβάλλουν στους παραγωγούς ταινιών όχι μόνο συγκεκριμένα ποσά αλλά και ποσοστά (τα οποία διαφέρουν από Συμφωνία σε Συμφωνία) επί των εισπράξεων από την εκμετάλλευση ταινιών, ως αναφέρεται σε κάθε Συμφωνία. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση υποχρεούνται να πληρώνουν διάφορα έξοδα για την εκμετάλλευση των ταινιών (exploitation of films). Ο δε χρόνος κατά τον οποίον οφείλουν να καταβάλλουν ποσοστά στους παραγωγούς ταινιών δεν είναι καθορισμένος αλλά εξαρτάται από την εκμετάλλευση και τα έσοδα της κάθε ταινίας. Προχωρούν επίσης να αναλύσουν ότι υπάρχει υποχρέωση καταβολής άλλων ποσών ανάλογα με γεγονότα που προνοούνται στις εκατέρωθεν συμβάσεις. Καταλήγουν δε στην εξής απορία: Πώς η Καθ' ης η Αίτηση θα μπορέσει να συνεχίσει τη διεξαγωγή των νόμιμων εργασιών της και την εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων με την έκδοση τέτοιων δραστικών διαταγμάτων; Επιπροσθέτως των συμβατικών υποχρεώσεων της Καθ' ης η Αίτηση που προκύπτουν από τις Συμφωνίες Άδειας Χρήσης Ταινιών / Δέσμη Τεκμηρίων 1, με την παρ' ελπίδα έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, θα επηρεαστούν και οι συμβατικές υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση δυνάμει των Συμφωνιών Δανείου (Loan Agreement) που έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήριο 3 στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση. Αναπόφευκτα, κατ' αναλογία όλων των πιο πάνω, θα επηρεαστούν και τα δικαιώματα των παραγωγών / αντισυμβαλλομένων της Καθ' ης η Αίτηση στις Συμφωνίες Άδειας Χρήσης ταινιών και των δανειστών / αντισυμβαλλομένων της Καθ' ης η Αίτηση στις Συμφωνίες Δανείου, καθώς και διάφορα άλλα τρίτα πρόσωπα, όπως οι διανομείς ταινιών, η υπάλληλος της Καθ' ης η Αίτηση και οι παροχείς υπηρεσιών προς την Καθ' ης η Αίτηση).» Όσον αφορά τόσο την Τρίτη προϋπόθεση όσο και το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι η θέση τους ότι απ' όλο το μαρτυρικό υλικό το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση με την ακόλουθη εξήγηση που δίδουν στις σελ.8 - 10 της αγόρευσης της κας Κακογιάννη από την οποία θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω σχετικά αποσπάσματα. «Με βάση το μαρτυρικό υλικό το οποίο το Σεβαστό Δικαστήριο έχει ενώπιον του, προκύπτει ότι η ζημιά που θα υποστούν οι Αιτητές από τυχόν απόρριψη της Αίτησης θα είναι μηδενική. Η Καθ' ης η Αίτηση, πλην των εισπρακτέων ποσών (receivables) από την εκμετάλλευση ταινιών (σε σχέση με τα οποία συναινούμε στη δέσμευσή τους μέχρι US$1,500,000), δεν έχει άλλη περιουσία που μπορεί να ικανοποιήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Οι Αιτητές επιδιώκουν δέσμευση του τραπεζικού λογαριασμού της Καθ' ης η Αίτηση ο οποίος έχει με δική τους παραδοχή μηδαμινό υπόλοιπο αναλογικά της απαίτησης των Αιτητών και ο οποίος χρησιμοποιείται όχι απλά για την είσπραξη ποσών από την εκμετάλλευση ταινιών αλλά και για τις διάφορες πληρωμές που απαιτεί η διεξαγωγή των καθημερινών εργασιών της Καθ' ης η Αίτηση. Συνεπώς, η δέσμευση του λογαριασμού δεν θα βοηθήσει τους Αιτητές, όχι μόνο επειδή δεν υπάρχουν χρήματα διαθέσιμα αλλά κυρίως διότι θα παγοποιήσει τις εργασίες της Καθ' ης η Αίτηση και εσχάτως θα επηρεάσει αρνητικά την οικονομική δυνατότητα της Καθ' ης η Αίτηση να πληρώσει τυχόν απόφαση εναντίον της μετά από 4 - 5 χρόνια. Αντίθετα, τυχόν έκδοση διατάγματος δέσμευσης του τραπεζικού λογαριασμού της Καθ' ης η Αίτηση θα έχει καταστροφικές συνέπειες για την Καθ' ης η Αίτηση για τους λόγους που επανειλημμένα εξηγούνται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση και στην παρούσα. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι οι Αιτητές οφείλουν να αποδείξουν ότι η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, κάτι στο οποίο έχουν αποτύχει, καθώς η Καθ' ης η Αίτηση (με εξαίρεση τα εισπρακτέα ποσά τα οποία ανέρχονται σε πέραν των US$40,000,000 και οι Αιτητές μπορούν να δεσμεύσουν αλλά τεχνηέντως δεν αναφέρονται σε αυτά), δεν έχει άλλη περιουσία η οποία μπορεί να δεσμευτεί. Ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε υποψία ότι η Καθ' ης η Αίτηση έχει σκοπό να παρεμποδίσει την εκτέλεση τυχόν απόφασης εναντίον της, ούτως ώστε να καθίσταται αναγκαία η έκδοση του διατάγματος. Περαιτέρω, οι Αιτητές δεν είναι σε θέση σήμερα να γνωρίζουν ποια θα είναι η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση μετά από 4 - 5 χρόνια που αναμένεται η έκδοση απόφασης στην αγωγή και δεν μπορούν να μας πείσουν ότι είναι αναγκαία η έκδοση του διατάγματος, ιδίως εάν λάβουμε υπόψη ότι η Καθ' ης η Αίτηση από το 2007 (όπως προκύπτει τις Συμφωνίες Άδειας Χρήσης ταινιών / Δέσμη Τεκμηρίων «1») μέχρι σήμερα, διεξάγει κανονικά εργασίες εκμετάλλευσης ταινιών. Δεν πρόκειται δηλαδή ούτε για εταιρεία-φάντασμα ούτε για εταιρεία που είναι απλά κάτοχος μετοχών σε άλλες εταιρείες (holding company) που δεν διεξάγει εργασίες. Η Καθ' ης η Αίτηση διεξάγει εργασίες ως μία συνήθης επιχείρηση. Προκύπτει επίσης από το πιο πάνω απόσπασμα ότι το διάταγμα πρέπει να διατηρεί το status quo. Διερωτόμαστε πώς θα μπορούσε να εκδοθεί ένα διάταγμα το οποίο απαγορεύει την πληρωμή των οφειλών της Καθ' ης Αίτηση σε τρίτους για τη διεξαγωγή των εργασιών της και ακόμα περισσότερο, καθιστά αδύνατη τη σύναψη νέων συμφωνιών για εκμετάλλευση ταινιών, η οποία είναι η μοναδική εργασία της Καθ' ης η Αίτηση. Ομοίως προβάλλουν θέμα επηρεασμού τρίτων προσώπων και συγκεκριμένα όλων των παραγωγών ταινιών οι οποίοι έχουν συμβληθεί με την Καθ' ης η Αίτηση και αναμένουν είσπραξη διαφόρων οφειλομένων ποσών ως καθορίζεται στις Συμφωνίας Άδειας Χρήσης ταινιών (Linence Agreement), τα δικαιώματα των δανειστών της Καθ' ης η Αίτηση οι οποίοι αναμένουν την είσπραξη των οφειλομένων ποσών δυνάμει των Συμφωνιών Δανείου (Loan Agreement), η μισθοδοσία της υπαλλήλου της Καθ' ης η Αίτηση και οι παροχές υπηρεσιών στην Καθ' ης η Αίτηση).» Στα πλαίσια της εξέτασης τόσο της τρίτης προϋπόθεσης, όσο και του ισοζυγίου της ευχέρειας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και των δυο πλευρών προέβησαν σε εισηγήσεις για τροποποίηση του παρακλητικού των αιτουμένων διαταγμάτων ο καθένας βέβαια με τη δική του προοπτική ώστε η δυσκολία που ενδεχόμενα να προκύπτει από την έκδοση των διαταγμάτων ως ζητούνται να απαμβλυνθεί. (Βλ. Τεκ.Ι και ΙΙ οι αντίστοιχες εισηγήσεις). Είναι ορθή η τοποθέτηση του κ. Κούρτελου ότι δύναται να εμπίπτει στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης η περίπτωση κατά την οποία ο ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Ο πολύπλοκος τρόπος υπολογισμού των δικαιωμάτων είσπραξης δεικνύει το δύσκολο του εγχειρήματος. Φαίνεται επίσης να στοιχειοθετείται ότι αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι αδύνατη η ικανοποίηση, λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του εναγομένου, τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντα. Στην In re Φιλελεύθερος Λτδ κ.ά. για άδεια όπως καταχωρήσουν Αίτηση για έκδοση εντάλματος της φύσεως Certiorari & Prohibition
(2003)1 ΑΑΔ 1729 επισημάνθηκε ότι βασικός παράγοντας για την απόφαση αναφορικά με το αν η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή για να διευκολυνθεί η απονομή δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο, στην περίπτωση που θα επιτύγχανε τελικά ο ενάγοντας, θα ήταν αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, η επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι καταφατική, η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος για την παρεμπόδιση της ισχυριζόμενης ζημιογόνας συμπεριφοράς του εναγομένου, κάτω από κανονικές συνθήκες, δεν θα είναι απαραίτητη. Επίσης στην MCH Mitsingas Trading Ltd. κ.α. ν. THE TIMBERLAND CO,
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 αναφέρονται τα εξής: «Δοθείσας της αποκάλυψης συζητήσιμης υπόθεσης από τους εφεσίβλητους με ορατή την πιθανότητα επιτυχίας η προστασία των δικαιωμάτων τους καθίστατο επείγον ζήτημα λόγω της φύσης των παραβιάσεων και των ζημιογόνων επιδράσεων στα δικαιώματά τους. ...Το ίδιο ισχύει και για το εύρημα του Δικαστηρίου ότι στην απουσία του προσωρινού διατάγματος θα ήταν, σε περίπτωση τελικής επιτυχίας, αδύνατη η πλήρης αποκατάσταση των δικαιωμάτων τους. Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στη απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία..». Είναι γεγονός ότι η απαίτηση των Αιτητών είναι κυρίως χρηματική. Το θέμα της επάρκειας των θεραπειών αποζημίωσης δεν μπορεί να απομονωθεί από το σύνολο των περιστατικών. Η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 ικανοποιείται όχι μόνο όταν η επιδίκαση αποζημιώσεων δεν θα ήταν επαρκής θεραπεία αλλά και στην περίπτωση όπου υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορέσει ο εναγόμενος να ικανοποιήσει απόφαση που ενδεχομένως ληφθεί εναντίον του. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής πλήρους δικαιοσύνης επεκτείνεται και στο στάδιο της εκτέλεσης και συνδέεται άρρηκτα με το στοιχείο του κινδύνου. Σημασία έχει ποια συνέπεια θα έχει η σχετική αποξένωση αν συμβεί στην ικανοποίηση δικαστικής απόφασης η οποία μπορεί να εκδοθεί στο μέλλον. Ο κίνδυνος βρίσκεται στο κατά πόσον θα μπορεί να ικανοποιηθεί δικαστικό διάταγμα αν η αποξένωση περιουσιακού στοιχείου λάβει χώραν. Αυτό που πρέπει να αποδειχθεί είναι η πιθανότητα, η σχετική δικαστική απόφαση που θα εκδοθεί στο μέλλον υπέρ του αιτητή να μην μπορεί να ικανοποιηθεί ένεκα σχετικής αποξενώσεως. (Βλ. Ninemia Marine Corporation v Trane Schiffahrts-gesellschaft Gmbh (Niedersachsen, The)
(1983)1 W.L.R. 1412, 1422 και C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v Skiropiia "Leonik" Ltd
(2001)1(B) S.C. 785, 789-790). Στην κρινόμενη περίπτωση αν οι Καθ' ων η Αίτηση αφεθούν στο να μπορούν να αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν τα δικαιώματα αποκλειστικής χρήσης και/ή τα πνευματικά δικαιώματα (rights (copyright) to audio-visual works) επί των κινηματογραφικών ταινιών και/ή ων οπτικοακουστικών μέσων τα οποία εμφαίνονται στο Παράρτημα «Α» της υπό κρίσης Αίτησης και/ή σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα παγοποίησης των λογαριασμών, η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο θα είναι παντελώς αδύνατη, όπως εισηγούνται οι Αιτητές. Είναι γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση φαίνεται να έχουν συστηματικά αγνοήσει τους Αιτητές ως και τις συμβατικές τους υποχρεώσεις ενώ δεν απαντούν ουσιαστικά στους ισχυρισμούς επί της ουσίας, απλώς επικαλούμενοι τις συμβατικές υποχρεώσεις που έχουν απέναντι σε τρίτα πρόσωπα. Στην υπόθεση Poltava Petroleum v. Mexana Oil Ltd. κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 130 γίνεται μια αναδρομή τόσο στην αγγλική όσο και στην κυπριακή νομολογία αναφορικά με τη δυνατότητα έκδοσης διαταγμάτων τύπου Mareva και υποδεικνύεται ότι το ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσον λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας στο σύνολό της, υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι τυχόν απόφαση υπέρ του Ενάγοντα θα παραμείνει ανικανοποίητη. Στην υπόθεση αυτή με παραπομπή στο Σύγγραμμα "Mareva Injunctions Law and Practice» των Steven Gee και Geraldine Mary Andrews" επισημαίνεται ότι εφόσον η κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα δικά της περιστατικά είναι αδύνατο να τεθούν καθοδηγητικοί κανόνες ως προς το πώς και πότε ικανοποιείται αυτό το αποδεικτικό βάρος. Ωστόσο στο πιο πάνω σύγγραμμα γίνεται παράθεση μερικών από τους παράγοντες οι οποίοι δυνατόν να είναι σχετικοί, όπως η φύση των περιουσιακών στοιχείων και η ευκολία ή δυσκολία με την οποία μπορούν να διατεθούν ή να εξαφανιστούν, η φύση και η οικονομική υπόσταση της επιχείρησης του Εναγόμενου, η διάρκεια της καθιέρωσης της επιχείρησης του Εναγόμενου, η μόνιμη κατοικία ή διαμονή του αυτού, το προηγούμενο ή υφιστάμενο πιστωτικό μητρώο του Εναγόμενου, οποιαδήποτε εκφρασθείσα πρόθεση εκ μέρους το Εναγόμενου αναφορικά με τις δοσοληψίες του με τα εντός της δικαιοδοσίας περιουσιακά του στοιχεία. Πάντως η συμπεριφορά του Εναγόμενου έναντι της αξίωσης του Ενάγοντα, κατά πόσο υπάρχει υπεκφυγή ή απροθυμία να λάβει μέρος στη διαδικασία ή η έγερση αδύνατων υπερασπίσεων μετά την αποδοχή ευθύνης ή η απόλυτη σιωπή δυνατό να είναι παράγοντες που βοηθούν τον Ενάγοντα. Είναι φανερό ότι εν προκειμένω ο κ. Κούρτελος εισηγείται ότι ισχύουν αρκετές από τις πιο πάνω περιστάσεις. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νουν, στην κρινόμενη περίπτωση θεωρώ ότι, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου της μαρτυρίας, υφίσταται βάσιμος κίνδυνος τυχόν απόφαση υπέρ των Αιτητών να παραμείνει ανικανοποίητη. (Βλ. Παντελίδη ν. Πιερή
(1998)1(Α) Α.Α.Δ 2111, Larticon Ltd v. Detergenta Developments
(2004)1 Α.Α.Δ. 1121, όπου τονίζεται ότι η αδυναμία ή δυσκολία απονομής πλήρους δικαιοσύνης επεκτείνεται και στην εκτέλεση). Η υπόθεση Spidertrade co Finance Ltd v. Κώστα Χατζηγαβριήλ
(2003)1 Α.Α.Δ 121 που προβάλλουν οι Καθ' ων η Αίτηση μεταξύ άλλων, για να καταδείξουν ότι δεν πρέπει να εκδοθεί το διάταγμα «ως μέσο γενικής εξασφάλισης για ενδεχόμενο είσπραξης εξ αποφάσεως χρέους, δεν διαφοροποιεί τις πιο πάνω κατευθύνσεις. Στην κρινόμενη υπόθεση έχουν σημασία τα ακόλουθα: Είναι κοινά παραδεκτό γεγονός ότι η κύρια δραστηριότητα των Καθ' ων η Αίτηση είναι η χρήση και/ή εμπορική εκμετάλλευση των πνευματικών δικαιωμάτων οπτικοακουστικών μέσων και/ή κινηματογραφικών ταινιών. Ωστόσο στην σελίδα 8 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ «1.16» της Ε.Δ. Αιτητών οι λογιστές των Καθ' ων η Αίτηση αναφέρονται και σε εισροή μετρητών από επενδυτικές δραστηριότητες η φύση των οποίων δεν διευκρινίζεται ("cash flows from investing activities") η οποία απέφερε περί τα Δολ. Αμ. 14 εκ. Οι Καθ' ων η Αίτηση σύμφωνα με τον ισχυρισμό τους έχουν μία και μοναδική υπάλληλο. Από το ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1.16» της Ε.Δ. εκ μέρους των Αιτητών, δηλαδή τους τελευταίους εξελεγμένους λογαριασμούς των Καθ' ων η Αίτηση για το έτος 2011 προκύπτει ότι τα κύρια περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση είναι τα δικαιώματα χρήσης σε σχέση με οπτικοακουστικά μέσα, ειδικά κινηματογραφικές ταινίες ενώ κατά τον ουσιώδη τουλάχιστον χρόνο δεν υφίστανται και/ή δεν εμφανίζονται ικανά και διαθέσιμα ποσά για σκοπούς ικανοποίησης τυχόν δικαστικής απόφασης εφόσον ήθελε εκδοθεί αυτή υπέρ των Αιτητών. Οι Καθ' ων η Αίτηση εμφανίζονται επίσης κατά τον ουσιώδη χρόνο να οφείλουν μεγάλα ποσά προς άλλες εταιρείες του Central Partnership Group. Ταυτόχρονα δε πλείστες για οφειλές τις οποίες έχουν δικαίωμα να τους καταβληθούν συνιστούν οφειλές επίσης από οντότητες συνδεδεμένες με το Central Partnership Group. Αυτό έχει τη σημασία του. Για το φορολογικό δε έτος 2011 οι Καθ' ων η Αίτηση εμφανίζουν απώλεια/ζημιά περί τα 11 εκ. αλλά και περιουσιακά στοιχεία (intangible assets) αξίας Δολ. Αμ. 105 εκ.). Τα περιουσιακά στοιχεία πάντως που προβάλλονται δεν είναι εύκολα ανιχνεύσιμα και δεν φαίνεται να είναι σταθερά, κάτι που επίσης συνηγορεί υπέρ των Αιτητών. Το κυριότερο σημείο επί της στοιχειοθέτησης της τρίτης προϋπόθεσης κρίνω την ίδια την συμπεριφορά των Εναγόμενων-Καθ' ων η Αίτηση έναντι της αξίωσης των Εναγόντων η οποία συνίσταται σε πλήρη άρνηση αναγνώρισης συμβατικών υποχρεώσεων και της τήρησης συμφωνηθέντων χωρίς παράθεση αφενός στοιχείων περί του αντιθέτου αλλά και αφετέρου με εμφανή αδιαφορία για τις θέσεις των Αιτητών. Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι υπάρχει πλήρης υπεκφυγή «να αρθρώσουν λόγο ως προς τα γεγονότα ή έγερση καμίας ουσιαστικής υπεράσπισης αλλά και την απόλυτη σιωπή που τηρούν όλα αυτά είναι παράγοντες που δέον να προσμετρήσουν υπέρ των Αιτητών». Στοιχειοθετείται λοιπόν στην βάση των πιο πάνω ότι αν ήθελε εκδοθεί απόφαση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί αυτή. Έχω ιδιαίτερα προβληματισθεί σε σχέση με το βάρος και την επίπτωση που μπορεί να έχει η έκδοση του διατάγματος ειδικά σε τρίτα πρόσωπα. Ένα σημείο που οι Καθ' ων η Αίτηση τονίσουν εμφαντικά. (Βλ. Ζ Ltd v. A and Others
(1982)1 All E.R. 556). Είναι γεγονός ότι οι οφειλές και υποχρεώσεις σε «τρίτα μέρη» είναι στην ουσία οφειλές μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών (intra group loans/financial assistance). Δημιουργείται όντως η αντίληψη ότι όλα αυτά «εγείρονται σαν ασπίδα των αξιώσεων των Εναγόντων χωρίς όμως αντίλογο στην ιδία την ουσία της διαφοράς. Ό,τι επιθυμούν οι Καθ' ων η Αίτηση - έχει δίκαιο επ' αυτού ο κ. Κούρτελος - είναι να αφεθούν ανενόχλητοι, ασχέτως του ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση, διαγράφεται αγώγιμο δικαίωμα και είναι ισχυρός ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί τυχόν δικαστική απόφαση προς όφελος των Αιτητών. Το ratio decidendi των πιο πάνω αυθεντιών βρίσκει την εφαρμογή του στην κρινόμενη υπόθεση αφού λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας στο σύνολό της κρίνεται ότι υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ των Αιτητών θα παραμείνει ανικανοποίητη. Οι δε ενδεχόμενες επιπτώσεις σε τρίτα πρόσωπα δεν έχω ικανοποιηθεί ότι είναι τέτοιας εμβέλειας ή προοπτικής ώστε να διαφοροποιήσουν την προσέγγιση μου. Είναι ωστόσο κατανοητό ότι κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του το Δικαστήριο δέον να την ασκήσει με τρόπο εξισορροπητικό των δικαιωμάτων των διαδίκων. Στη βάση της κατάληξης μου ότι συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση όπως επίσης και ότι το ισοζύγιο ευχέρειας λειτουργεί υπέρ των Αιτητών προσπάθησα να αξιολογήσω στη λειτουργικότητα τους τις εισηγήσεις που έχουν γίνει εκ μέρους των ευπαίδευτων συνηγόρων για την τροποποίηση των αιτούμενων θεραπειών. Όσο και να προσπάθησα δεν βρήκα λειτουργικές τις εισηγήσεις των δυο πλευρών σε ένα διάταγμα που πρέπει εκ των πραγμάτων να είναι σαφές και καθαρό. Το μόνο που μπορεί να λειτουργήσει είναι η εξαίρεση επ' ωφελεία του μισθού του υπαλλήλου των Εναγομένων καθώς και τα δικηγορικά μέχρι 5.000. Στη βάση λοιπόν όσων έχω εξηγήσει εκδίδεται διάταγμα ως Α της Αίτησης με τις εξαιρέσεις I και II της εισήγησης του κ. Κούρτελου, Τεκμ.I, δηλαδή μετά το τέλος του Παρακλητικού Α της Αίτησης να διαγραφεί η τελεία και να προστεθούν τα εξής: Εξαιρουμένων των πιο κάτω πληρωμών: I. Ποσά που αφορούν σε μισθοδοσία των υπαλλήλων των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση. ΙΙ Δικηγορικά έξοδα των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση και/ή δικαστικά έξοδα ως ήθελε στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας διαταχθούν υπό του Δικαστηρίου μέχρι 5.000. Εκδίδονται επίσης διατάγματα ως Β, Γ και Δ της Αίτησης. Τα διατάγματα εκδίδονται υπό τον όρο καταβολής εκ μέρους των Αιτητών τραπεζικής εγγύησης €80.000,00 εντός 7 εργάσιμων ημερών από σήμερα. (Βλ. Highgate Primary School Ltd v. Στ. Φυλακτίδης
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, σύμφωνα με την οποία υποδεικνύεται ότι η εγγύηση είναι αναγκαία έστω και αν το δικαίωμα δεν εδόθη μονομερώς, όπως επίσης και την πρόσφατη Πολ. Αιτ. 175/13 επί τοις αφορώσι την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και Δέσπω Στυλιανού, ημερομηνίας 28.11.2013). Τα έξοδα θα είναι υπέρ των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.