ΤIFFANY INVESTMENTS LTD κ.α. ν. Α.C. INTEL LTD, Αρ. Αγωγής: 1030/11, 17/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A397 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1030/11 Μεταξύ:
- ΤIFFANY INVESTMENTS LTD, από τη Λεμεσό
- MIM SERVICES LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόντων -και- Α.C. INTEL LTD, από τη Λευκωσία Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερ. 31.12.2012 και προσωρινό διάταγμα της ίδιας ημερομηνίας. 17.12.2013 Για τους αιτητές-ενάγοντες: κ. Α. Χαραλάμπους για Chr. Demetriades & Co LLC Για την καθ' ης-εναγόμενη: κ. Π. Χριστοδουλίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα 1 είναι ιδιοκτήτρια του πολυκαταστήματος γνωστού ως «MY MALL» που βρίσκεται στο Ζακάκι Λεμεσού και η ενάγουσα 2 διαχειρίστρια του πολυκαταστήματος, προσφέροντας υπηρεσίες καθαριότητος και συντήρησης στους χώρους του πολυκαταστήματος. Δυνάμει δύο ανεξάρτητων Συμφωνιών Άδειας Χρήσης (License Agreements), ημερομηνίας 11.5.2009 και 30.6.2009, η ενάγουσα 1 παραχώρησε στην εναγόμενη άδεια χρήσης δύο μονάδων του ως άνω εμπορικού κέντρου ΜΥ ΜΑLL (καταστήματα 6 και 7) για να ασκεί λιανικό εμπόριο ειδών ρουχισμού με τις ονομασίες cache-cache και Naf-Naf. Με ξεχωριστές συμφωνίες Διαχείρισης (Management Agreements) η ενάγουσα 2 ανέλαβε να προσφέρει, έναντι συμφωνηθείσης αμοιβής, διαχειριστικές υπηρεσίες καθαριότητας και συντήρησης στους χώρους του πολυκαταστήματος. Με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 28.6.2010, οι ενάγοντες τερμάτισαν τις πιο πάνω συμφωνίες λόγω, κατ' ισχυρισμόν, παράλειψης της εναγομένης να ανταποκριθεί με τις οικονομικές της υποχρεώσεις που απέρρεαν από τις συμφωνίες. Η εναγόμενη αρνήθηκε να εγκαταλείψει τα καταστήματα και οι ενάγοντες προχώρησαν με την καταχώριση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμόν αγωγής με την οποία διεκδικούν, ανάμεσα σε άλλα, διατάγματα εκκένωσης και παράδοσης των επιδίκων μονάδων καθώς και απόφαση για τα οφειλόμενα δικαιώματα χρήσης και διαχείρισης τα οποία, κατά το χρόνο καταχώρισης της αγωγής, ανέρχονταν συνολικά σε €170.373.47 και €52.668, αντίστοιχα. Η εναγόμενη καταχώρισε υπεράσπιση και ανταπαίτηση, αξιώνοντας αποζημιώσεις πέραν του €1 εκ. για ζημιές που υπόστηκαν από, κατ' ισχυρισμόν, παραβιάσεις των συμφωνιών από τις ενάγουσες. Στις 23.12.2012, η ενάγουσα 1, επικαλούμενη παράβαση της υποχρέωσης της εναγόμενης να καταβάλει τις οφειλές της για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, διέκοψε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις επίδικες μονάδες, κατ' επίκληση όρων των αναφερθέντων συμφωνιών που τους έδιδαν τέτοιο δικαίωμα. Η εναγόμενη, συνεχίζοντας να κατέχει και χρησιμοποιεί τις επίδικες μονάδες, παρά τον τερματισμό που είχε προηγηθεί από τους ενάγοντες, εγκατέστησαν στις μονάδες επαναφορτιζόμενους λαμπτήρες και συνεχίζουν τις δραστηριότητες τους. Η ενέργεια αυτή της εναγόμενης έδωσε το έναυσμα για την καταχώριση της επίδικης αίτησης. Ειδικότερα, με την εξεταζόμενη μονομερή αίτηση τους, ημερ. 31.12.12 οι ενάγοντες, πέτυχαν την ίδια ημέρα την έκδοση προσωρινού διατάγματος δια του οποίου εμποδίζεται η εναγόμενη να εγκαταστήσει και/ή διατηρεί οποιαδήποτε ανεξάρτητη πηγή ενέργειας και/ή φορητές μπαταρίες για σκοπούς φωτισμού των επίδικων μονάδων. Για σκοπούς πληρότητας του ιστορικού, σημειώνεται πως μετά την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος η εναγόμενη αποτάθηκε στο Δικαστήριο με μονομερή αίτηση και πέτυχε, στις 8.1.2013, προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκαν οι ενάγοντες να επανασυνδέσουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και, περαιτέρω, εμποδίζονταν να διακόπτουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις επίδικες μονάδες. Μετά από ένσταση που καταχώρισαν οι ενάγοντες, το Δικαστήριο με Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 12.7.2013, ακύρωσε το εν λόγω διάταγμα για τους λόγους που αναφέρονται και επεξηγούνται στην απόφαση. Στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, ο διευθυντής της ενάγουσας 2, Yoham Kedem, (στη συνέχεια Υ.Κ.) αφού αναφέρεται στο ιστορικό των επίδικων διαφορών, παραθέτοντας διεξοδικά τις υποχρεώσεις της εναγομένης με βάση τους όρους των Συμφωνιών Άδειας Χρήσης και Διαχείρισης (Τεκμήρια 1 και 2) υποστηρίζει, κατά βάση, τα ακόλουθα: (α) Μέχρι την ημέρα καταχώρισης της αίτησης, η εναγόμενη όφειλε στους ενάγοντες το συνολικό ποσό των €678.550 για τις δύο επίδικες μονάδες. (β) Οι ενάγοντες με βάση τις Συμφωνίες είχαν δικαίωμα να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις επίδικες μονάδες και νόμιμα άσκησαν αυτό το δικαίωμα αφού η εναγόμενη όφειλε τέλη άδειας χρήσης και διαχείρισης τα οποία αρνείτο και αρνήθηκε να πληρώσει. (γ) Με βάση τους όρους των Συμφωνιών, η εναγόμενη δεν έχει δικαίωμα να εγκαταστήσει δική της ανεξάρτητη πηγή ηλεκτρικής ενέργειας και σε κάθε περίπτωση έχει υποχρέωση να μετακινήσει οποιαδήποτε τέτοια συσκευή τοποθετήθηκε, χωρίς την έγκριση των εναγόντων. Η εναγόμενη καταχώρισε γραπτή ένσταση, υποστηρίζοντας πως δεν εδικαιολογείτο η έκδοση και δεν θα πρέπει να διατηρηθεί σε ισχύ το προσωρινό διάταγμα, για τους ακόλουθους λόγους:
- Οι ενάγοντες εξαπάτησαν ή και παραπλάνησαν το Δικαστήριο ως προς την φύση των ενεργειών της εναγομένης κατά τρόπο ώστε να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι υπήρχε ορατός και πραγματικός κίνδυνος για ανθρώπινες ζωές.
- Με την παραδοχή των ιδίων των εναγόντων το γεγονός ότι οι ενάγοντες διέκοψαν ή και σταμάτησαν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα καταστήματα της εναγομένης δημιούργησε κίνδυνο για τα ίδια τα καταστήματα της εναγομένης και του εμπορικού κέντρου γενικότερα.
- Ουδέποτε έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια για να εγκατασταθεί ξεχωριστό και ανεξάρτητο σύστημα ηλεκτροδότησης μέσα στα καταστήματα. Αυτό είναι ψέμα των εναγόντων που δηλώθηκε στο Δικαστήριο για σκοπούς εντυπώσεων και για να πείσουν το Δικαστήριο να τους δώσει Διάταγμα ώστε να μπορούν να ολοκληρώσουν τα σχέδια της, ήτοι την εξόντωση της εναγομένης και της δια της βίας έξωση της. Το μοναδικό πράγμα που εγκατέστησε η εναγομένη, ήταν φορητά φανάρια τα οποία είναι συνηθισμένα φανάρια/λαμπτήρες κοινού τύπου που χρησιμοποιούνται για εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους και φέρουν την ένδειξη ασφάλειας CE της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα φανάρια αυτά δεν αποτελούν κανένα απολύτως πρόβλημα σε κανένα και είναι εντελώς ακίνδυνα.
- Μέσα στο εμπορικό κέντρο όλα τα καταστήματα διατηρούν μηχανήματα και συσκευές που χρησιμοποιούν μπαταρίες ως επίσης μέσα στο εμπορικό κέντρο κυκλοφορούν ανά πάσα στιγμή εκατοντάδες, κινητά τηλέφωνα, φορητοί υπολογιστές, φορητές συσκευές πληρωμής με πιστωτικές κάρτες, back up ηλεκτρονικών υπολογιστών που δουλεύουν με μπαταρίες πολύ πιο ισχυρές από αυτές των φαναριών της εναγομένης ως επίσης μέσα στο εμπορικό κέντρο υπάρχουν καταστήματα πώλησης ηλεκτρονικών συσκευών (Public, Ailiotis, MTN και άλλοι) οι οποίοι διαθέτουν προς πώληση και έχουν και αποθηκευμένα χιλιάδες συστήματα που χρησιμοποιούν μπαταρίες. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της εναγόμενης Ανδρέα Χρυσοστόμου, ο οποίος, παραθέτει το ιστορικό από τη δική του σκοπιά, σε μια προσπάθεια να επεξηγήσει τους λόγους για τους οποίους η εναγόμενη δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις και στους επαχθείς, όπως διατείνεται, όρους των συμφωνιών. Αποδίδει, παράλληλα, παραβιάσεις των συμφωνιών στις ενάγουσες, οι οποίες, καθώς ισχυρίζεται, προκάλεσαν στην εναγόμενη τεράστιες ζημιές τις οποίες διεκδικεί ανταπαιτητικά. Οι ενάγοντες, αναφέρει, δεν είχαν δικαίωμα να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις επίδικες μονάδες, καθόσον πλήρωνε πάντοτε όλους τους λογαριασμούς που αναλογούσαν στην κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος στις επίδικες μονάδες. Ουδέποτε, δηλώνει κατηγορηματικά, η εναγόμενη αρνήθηκε ή παρέλειψε να πληρώσει το ρεύμα που καταναλώνει στα δύο επίδικα καταστήματα ή δε ενέργεια των εναγόντων να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος ήταν, υποστηρίζει, εκδικητική και εκβιαστική. Οι ενάγοντες, καταλήγει επί του ζητήματος αυτού, δεν είχαν δικαίωμα με βάση τους όρους των Συμφωνιών να διακόψουν την παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος στις δύο μονάδες, καθόσον συμφώνησε μαζί τους, κατόπιν διαπραγματεύσεων, ότι δεν θα απέκοπταν το ρεύμα εκτός μόνο στη περίπτωση που η εναγόμενη δεν θα πλήρωνε τους λογαριασμούς γι' αυτές τις παροχές. Είναι γι' αυτό το λόγο, συμπληρώνει, στις παραγράφους 87-93 της ένορκης του δήλωσης που μετά από τις διαπραγματεύσεις τους τροποποιήθηκαν οι αρχικές συμφωνίες και προστέθηκαν όροι που δεν δίδουν το δικαίωμα στους ενάγοντες να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, παρά μόνο στην περίπτωση μη πληρωμής των λογαριασμών. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του Y.K., ότι η εναγόμενη εγκατέστησε ξεχωριστό και ανεξάρτητο σύστημα ηλεκτροδότησης εντός των καταστημάτων, αυτό αναφέρει, είναι ψέμα. Το μοναδικό πράγμα που εγκατέστησε, αναφέρει, ήταν φορητά φανάρια, τα οποία περιγράφονται και επεξηγούνται επακριβώς, στο σχετικό εγχειρίδιο που επεσύναψε με την ένορκη δήλωση του ως Τεκμήριο
- Ουδεμία ηλεκτρική εγκατάσταση τοποθετήθηκε, συνεχίζει, όπως αναληθώς αναφέρει στην παράγραφο 46 της ένορκης δήλωσης του ο Y.Κ.. Τα φανάρια που τοποθέτησε συμπληρώνει, είναι εντελώς ακίνδυνα και δεν απαγορεύεται η τοποθέτηση τους από τη Συμφωνία, ως ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, παραπέμποντας σε συγγράμματα και τη γνωστή νομολογία που διέπει τα εξεταζόμενα θέματα. Αναπτύσσοντας και αναλύοντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων, εισηγήθηκε πως συντρέχουν όλες και θα πρέπει να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα, επισημαίνοντας τα ακόλουθα:
- Η εναγόμενη παρέλειψε να συμμορφωθεί με την υποχρέωση της για εξόφληση των δικαιωμάτων που προβλέπονται στις συμφωνίες άδειας χρήσης, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε.
- Οι ενάγοντες τερμάτισαν δικαιωματικά τις άδειες χρήσης, δυνάμει ρητών όρων των Συμφωνιών και έκτοτε η εναγόμενη κατέχει παράνομα τις επίδικες μονάδες παραλείποντας να πληρώνει τις οφειλές της προς τους ενάγοντες που σήμερα υπερβαίνουν το ποσό των €650.
- Στις Συμφωνίες (Τεκμήρια 1 και 2) προβλέπεται ρητά (όρος 29) ότι η εναγόμενη δεν έχει δικαίωμα συμψηφισμού και συνεπώς δεν μπορεί να επικαλείται τις όποιες αξιώσεις προβάλλει με την ανταπαίτηση της, ως λόγο για τη μη συμμόρφωση της με τις οφειλές της προς τους ενάγοντες.
- Οι ενάγοντες είχαν δικαίωμα με βάση τους όρους 22.4.3 και 26 των Τεκμηρίων 1 και 2, όπως τροποποιήθηκε από τους όρους 35 και 36 των Παραρτημάτων και Τροποποιήσεων (Annex of Amendments), να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.
- Με βάση τις πρόνοιες του όρου 12.9.10, οι ενάγοντες είχαν απόλυτο δικαίωμα σε οτιδήποτε αφορούσε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις μονάδες του πολυκαταστήματος και ενεργούσαν ως αντιπρόσωποι της εναγόμενης σε σχέση με την ηλεκτροδότηση των επίδικων μονάδων. Περαιτέρω, με βάση τον όρο 12.9.
- 8, η εναγόμενη είχε υποχρέωση να μετακινήσει οποιαδήποτε συσκευή ή εξάρτημα ή ηλεκτρικό μέσο εφόσον της εζητείτο από τους ενάγοντες στην περίπτωση που έκριναν ότι η συσκευή ήταν επικίνδυνη ή ότι ενδέχετο να προκαλέσει ζημιά ή ήταν ακατάλληλη κλπ.
- Εφόσον από τη μαρτυρία προκύπτει ότι η εναγόμενη είχε πρόθεση να εγκαταστήσει ανεξάρτητη πηγή ενέργειας, ορθά το Δικαστήριο εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα και θα πρέπει να το οριστικοποιήσει.
- Σε σχέση, τέλος, με την 3η προϋπόθεση, υπόδειξε πως η εναγόμενη επεμβαίνει παράνομα στις επίδικες μονάδες μετά από τον τερματισμό της άδειας χρήσης που τους είχε παραχωρηθεί. Συνεπώς η δυσκολία στην απονομή της δικαιοσύνης δεν θα πρέπει να αντικριστεί με βάση μόνο την οικονομική ζημιά αλλά και με την ανάγκη για ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων των εναγόντων και ιδιαίτερα της ενάγουσας 1, ως ιδιοκτήτριας των μονάδων. Αναπτύσσοντας, με τη σειρά του, τους λόγους ένστασης, ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης εισηγήθηκε πως θα πρέπει να ακυρωθεί το διάταγμα, για τους ακόλουθους, κυρίως, λόγους: (α) Οι ενάγοντες παραπλάνησαν το Δικαστήριο δίδοντας την εντύπωση πως η εναγόμενη εγκατέστησε ηλεκτρική εγκατάσταση που η λειτουργία της ενέχει κινδύνους. Κάτι τέτοιο επεσήμανε δεν ισχύει με βάση τις επεξηγήσεις που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του διευθυντή της εναγομένης και όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
- (β) Η αδικαιολόγητη, κατά την εισήγηση του, διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος από τους ενάγοντες υποχρέωσε την εναγόμενη να τοποθετήσει επαναφορτιζόμενους λαμπτήρες οι οποίοι είναι εντελώς ακίνδυνοι. Αυτή, επεσήμανε, ήταν η μόνη επιλογή της εναγόμενης μετά την εκδικητική, όπως χαρακτηρίστηκε, ενέργεια των εναγόντων να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Διαφορετικά θα υποχρεωθεί να κλείσει την επιχείρηση της με καταστροφικές συνέπειες. (γ) Δεν είχαν δικαίωμα οι ενάγοντες να ζητήσουν την απομάκρυνση των συσκευών καθόσον είναι εντελώς ακίνδυνες. (δ) Δεν καταδείχθηκε κίνδυνος να μην μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (ε) Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της ακύρωσης του διατάγματος εφόσον η εναγόμενη θα καταστραφεί σε αντίθεση με τους ενάγοντες που δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά εάν ακυρωθεί το διάταγμα. (στ) Δεν έχει καταδειχθεί το στοιχείο του κατεπείγοντος, εφόσον δεν υπάρχει οποιοσδήποτε κίνδυνος από τη λειτουργία των λαμπτήρων. Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν. Προχωρώ με την εξέταση των γνωστών προϋποθέσεων στη βάση της μαρτυρίας και των ισχυρισμών που προβάλλονται στην αίτηση και ένσταση, αντίστοιχα. Το γεγονός ότι η συμβατική σχέση των διαδίκων, ρυθμίζεται από τις συμφωνίες Τεκμήρια 1 και 2, δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Οι ενάγοντες διατείνονται ότι τερμάτισαν τις συμφωνίες λόγω της παράλειψης της εναγόμενης να καταβάλει τα οφειλόμενα, με βάση τις συμφωνίες, δικαιώματα άδειας χρήσης και διαχειριστικά έξοδα, θέση που δεν έχει εξουδετερωθεί από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Με βάση τους όρους 19.20 και 19.21, οι ενάγοντες διατηρούσαν το δικαίωμα να τερματίσουν τη συμφωνία, μεταξύ άλλων, και στην περίπτωση που η εναγόμενη παρέλειπε να πληρώνει τα συμφωνηθέντα δικαιώματα, (βλ. όρο 19.20.1) και να απαιτήσουν όπως τους παραδοθούν οι επίδικες μονάδες. Η εναγόμενη προβάλλει διάφορες δικαιολογίες και ισχυρισμούς για την παράλειψη της να εξοφλήσει τα οφειλόμενα μέχρι την ημερομηνία τερματισμού, δικαιώματα. Διατείνεται επίσης πως οι ενάγοντες παρέλειψαν να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, γεγονός που τους προκάλεσε σημαντικές ζημιές τις οποίες διεκδικεί με την ανταπαίτηση της. Οι ισχυρισμοί, όμως, αυτοί δεν αποδυναμώνουν την υπόθεση των εναγόντων και τη βασική θέση τους ότι η εναγόμενη, μετά τον τερματισμό, κατέχει παράνομα τις επίδικες μονάδες. Όσα, συνεπώς, προβάλλονται από την εναγόμενη είτε υπό μορφήν υπερασπίσεως στις αξιώσεις των εναγόντων είτε με την ανταπαίτηση της, δεν αναιρούν τη δυναμική των ισχυρισμών των εναγόντων στα πλαίσια των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Όπως υποδεικνύεται από τη νομολογία, δεν απαιτείται σ' αυτό το στάδιο η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξης του. (βλ. Τ.Α. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802). Είναι, εξάλλου, πολύ καλά γνωστό πως στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί του πραγματικού και νομικού υποβάθρου της υπόθεσης. Βρίσκω, συνεπώς, ότι συντρέχουν οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου
- Ως προς την 3η προϋπόθεση οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η εναγόμενη δεν προσκόμισε μαρτυρία σε σχέση με την οικονομική της κατάσταση και απέτυχε, συνεπώς, να καταδείξει την ικανότητα της να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση του Δικαστηρίου, επισημαίνοντας πως οι οφειλές της σήμερα προς τους ενάγοντες ξεπερνούν τις €650.
- Ο συνήγορος τους παρέπεμψε το Δικαστήριο σε πρόσφατη απόφαση της αδελφής προέδρου Τ. Ψαρά, όπου σε παρόμοια υπόθεση (Tiffany Investments Ltd κ.ά. ν. Indigo Mall Business Ltd, Αγωγή αρ. 549/11 Ε.Δ. Λεμεσού, ημερ. 29.10.2013) εξέδωσε ανάλογo με το επίδικο διάταγμα, διαπιστώνοντας, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση:
- Οι εναγόμενοι συμφώνησαν ρητά δυνάμει των επίδικων συμφωνιών πως δεν δικαιούνταν χωρίς την έγκριση των εναγόντων να εγκαταστήσουν αυθαίρετα ηλεκτρικό σύστημα, για το οποίο οι ενάγοντες δεν ενημερώθηκαν ή συγκατατέθηκαν.
- Οι εναγόμενοι επικαλέστηκαν διάφορες αιτιάσεις οι οποίες δεν είχαν σχέση με την υποχρέωση τους να καταβάλλουν τις οφειλές τους ενώ για την ανταπαίτηση τους δεν μπορούσαν ούτε να την συμψηφίσουν αλλά ούτε αποτελούσε έγκυρο λόγο για να αρνούνταν να πληρώσουν τις δικές τους υποχρεώσεις.
- Υπήρξε ουσιαστικά σιωπή από πλευράς εναγομένων ως προς την νομιμότητα του τερματισμού.
- Ακόμη και αν το Δικαστήριο εξετάσει τις ισχυριζόμενες ζημιές των εναγομένων τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει τους ενάγοντες από του να επιτύχουν την έξωση των εναγομένων μόνο και μόνο γιατί είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες της περιουσίας στην οποία οι εναγόμενοι επεμβαίνουν, μετά που η συμφωνία άδειας χρήσης τερματίστηκε.
- Έστω και με οποιαδήποτε αξίωση των εναγομένων, το Δικαστήριο, ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, θα πρέπει να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα γιατί το δικαίωμα των εναγόντων να απαγορεύουν την αυθαίρετη εγκατάσταση συστήματος παροχής ηλεκτρισμού για το φωτισμό της Μονάδας είναι συμβατικό και αδιαμφισβήτητο.
- Η τρίτη προϋπόθεση στοιχειοθετείτο αφού η δυσκολία ή αδυναμία για πλήρη απονομή δικαιοσύνης δεν κρίνεται μόνο στην βάση της αυστηρής χρηματικής σκοπιάς. Εφόσον η αγωγή υποστηρίζει παράνομη επέμβαση τότε η έννοια της ευρύτερης προστασίας λαμβάνει σάρκα και οστά πέραν από την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς. Όλες οι πιο πάνω διαπιστώσεις της κας Ψαρά, κατέληξε ο συνήγορος, συντρέχουν και στην εκδικαζόμενη υπόθεση. Έχω λάβει υπόψη μου κάθε σχετικό παράγοντα που σχετίζεται με την δυσκολία απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν συμμερίζομαι τις θέσεις των αιτητών ότι τα δεδομένα της υπόθεσης δικαιολογούν την διατήρηση σε ισχύ του δραστικού διατάγματος που έχουν εξασφαλίσει με τη μονομερή τους αίτηση. Υπενθυμίζω πως με το προσωρινό διάταγμα εμποδίζεται η εναγόμενη να διατηρεί εντός των επίδικων μονάδων τα επαναφορτιζόμενα φανάρια που είχε εγκαταστήσει. Είναι φανερό από τα γεγονότα που έχουν παρατεθεί εκατέρωθεν πως η εναγόμενη τοποθέτησε τα φανάρια μετά που οι ενάγοντες διέκοψαν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις επίδικες μονάδες. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου το γεγονός ότι οι συμφωνίες παρέχουν αυτή τη δυνατότητα στους ενάγοντες, γεγονός εξάλλου που έχει επιβεβαιωθεί και στην Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12.7.2013, με την οποία ακυρώθηκε το προσωρινό διάταγμα που πέτυχε η εναγόμενη μονομερώς, για επανασύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος. Το Δικαστήριο δεν έχει, όμως, ικανοποιηθεί πως θα είναι δύσκολο να αποδοθεί δικαιοσύνη εκτός εάν εμποδιστεί η εναγόμενη να φωτίζει τα καταστήματα στα οποία παράνομα επεμβαίνει, όπως εκ πρώτης όψεως διαπιστώθηκε, με επαναφορτιζόμενα φανάρια. Ο τρόπος φωτισμού των επίδικων μονάδων και ο τύπος των συσκευών - επαναφορτιζόμενων φαναριών (βλ. συναφώς Τεκμήριο 2 της ένστασης) - είναι απόλυτα σχετικά με το ζητούμενο. Ως προς τούτο δε, διαφέρει η εξεταζόμενη περίπτωση από την υπόθεση του άλλου καταστήματος, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος των εναγόντων. Στην υπόθεση εκείνη, όπως προκύπτει από την απόφαση Ε.Δ. Λεμεσού ημερ. 29.10.2013 στην υπόθεση Tiffany v. Indigo (ανωτέρω) οι εκεί εναγόμενοι, πέραν από τους επαναφορτιζόμενους λαμπτήρες, είχαν εγκαταστήσει ένα ανεξάρτητο και εντελώς ερασιτεχνικό σύστημα παροχής ηλεκτρικού ρεύματος το οποίο προφανώς κρίθηκε επικίνδυνο. Στην εξεταζόμενη υπόθεση, με βάση τη μαρτυρία του διευθυντή της ενάγουσας, η οποία δεν έχει αντικρουστεί, η εγκατάσταση αφορά αποκλειστικά επαναφορτιζόμενους λαμπτήρες που δεν δημιουργούν οποιοδήποτε κίνδυνο είτε για την ασφάλεια του κοινού, είτε για τις κτιριακές εγκαταστάσεις του εμπορικού κέντρου. Το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει, βεβαίως, τα δικαιώματα των εναγόντων με βάση τους όρους των Συμφωνιών Τεκμήρια 1 και 2, καθώς και τις υποχρεώσεις της εναγόμενης. Επισημαίνεται, όμως, πως η υποχρέωση της εναγόμενης να μην προβεί σε οποιαδήποτε αλλαγή στην ηλεκτρική εγκατάσταση των μονάδων καθώς και η υποχρέωση της να μετακινήσει οποιοδήποτε σύστημα ή συσκευή τοποθέτησε, χωρίς την έγκριση των εναγόντων, με βάση τον όρο 12.9.10.8, συναρτάται με την επικινδυνότητα της συσκευής ή το ενδεχόμενο πρόκλησης ζημιάς. Στην εξεταζόμενη περίπτωση, όπως υποδεικνύεται πιο πάνω, η εγκατάσταση των επαναφορτιζόμενων λαμπτήρων δεν φαίνεται να δημιουργεί οποιοδήποτε κίνδυνο για πρόκληση ζημιάς ή σωματικής βλάβης σε άτομα ή άλλες εγκαταστάσεις του εμπορικού κέντρου. Ισοζύγιο ευχέρειας Είναι πολύ καλά γνωστό πως το Δικαστήριο αφού ικανοποιηθεί για την συνύπαρξη των τριών προϋποθέσεων, εξετάζει ακολούθως κατά πόσο θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο να διατηρηθεί σε ισχύ το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς, με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, το ισοζύγιο της ευχέρειας υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) ουσιαστικά αφορά στο ισοζύγιο του κινδύνου να δημιουργηθεί αδικία. Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Με καθοδήγηση τις πιο πάνω αρχές, θεωρώ ότι το ισοζύγιο κλίνει σαφώς υπέρ της εναγόμενης, εφόσον με τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ, η επιχείρηση της θα κλείσει. Υπό τις περιστάσεις αυτές εν όψει και του συνόλου των δεδομένων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της εξεταζόμενης διαδικασίας, το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι δικαιολογείται η διατήρηση σε ισχύ του εκδοθέντος μονομερώς διατάγματος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση αποτυγχάνει και το εκδοθέν μονομερώς προσωρινό διάταγμα παύει να ισχύει. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να καταβληθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ........... Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο