Γιαννάκης Σύμκασης ν. Μαργαρίτα Χατζηπάκκου, Αρ. Αγωγής: 1169/08, 31/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A420 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1169/08 Μεταξύ: Γιαννάκης Σύμκασης, από την Λεμεσό Ενάγουσας και Μαργαρίτα Χατζηπάκκου, από την Αγία Μαρίνα Πάφου Εναγόμενων ........................... Ημερομηνία: 31.12.13 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Αυγ. Κωνσταντίνου (για να ακούσει την απόφαση ο κ. Κ. Κουντούρης) Για την Εναγόμενη: κα Ρ. Χ΄΄ Αράπη για κκ Κ. Μελά & Συνεργάτες (για να ακούσει την απόφαση η κα Β. Γιατρού) ---------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνει από την Εναγόμενη την ανάκτηση του ποσού των Ευρώ 5.809,24 σεντ που κατέβαλε ως εγγυητής της Εναγόμενης και με το οποίο η τελευταία πλούτισε αδικαιολόγητα εις βάρος του πλέον τόκους προς 9% ετησίως επ' αυτού από 14.8.06 μέχρι εξόφλησης. Αξιώνει, επίσης, έξοδα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Εναγόμενη στις 16.9.99 υπέγραψε ως πρωτοφειλέτιδα συμφωνία ενοικιαγοράς με τον Οργανισμό Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ, από τώρα και στο εξής «ο Οργανισμός», αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής UF 081, μάρκας Mitsubishi Pajero. Την πιστή τήρηση των όρων της πιο πάνω συμφωνίας από την Εναγόμενη εγγυήθηκαν ο Ενάγων και κάποιο τρίτο πρόσωπο. Η Εναγόμενη παρέλειψε να πληρώσει τις δόσεις της ενοικιαγοράς και ο Οργανισμός στις 27.12.01 τερμάτισε την πιο πάνω συμφωνία σύμφωνα με τους όρους της. Στις 7.11.02 ο Οργανισμός καταχώρησε την αγωγή με αριθμό 7719/02 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον της Εναγόμενης, του Ενάγοντα και της δεύτερης εγγυήτριας με αποτέλεσμα στις 17.12.03 να εκδοθεί εναντίον και των τριών δικαστική απόφαση. Μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης ο Ενάγων αναγκάσθηκε να καταβάλει και στις 14.8.06 κατέβαλε στον Οργανισμό το ποσό των Λ.Κ.3.400,00 προς εξόφληση του οφειλόμενου από την Εναγόμενη ποσού σύμφωνα με την πιο πάνω δικαστική απόφαση. Παρά τις επανηλειμμένες οχλήσεις του Ενάγοντα προς την Εναγόμενη για να του καταβάλει το υπό αυτού πιο πάνω πληρωθέν ποσό η Εναγόμενη αρνείται και/ή αμελεί να προβεί σε πληρωμή προς ικανοποίηση του Ενάγοντα. Με την Υπεράσπισή της η Εναγόμενη αρνείται την απαίτηση και ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στον Ενάγοντα. Εξαιτείται δε την απόρριψη της αγωγής με έξοδα. Με την Υπεράσπισή της η Εναγόμενη ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο λόγος που υπέγραψε την συμφωνία ενοικιαγοράς ως πρωτοφειλέτιδα ήταν για να διευκολύνει τον Ενάγοντα να αποκτήσει το αυτοκίνητο καθότι ο Οργανισμός δεν δεχόταν να γίνει η ενοικιαγορά στο όνομά του. Το εν λόγω αυτοκίνητο εξακολουθούσε να βρίσκεται στην κατοχή του Ενάγοντα και να χρησιμοποιείται από τον τελευταίο και μετά τον τερματισμό της έγγαμης σχέσης τους. Ένεκα δε του ότι το αυτοκίνητο ενοικιάσθηκε για λογαριασμό και μόνο του Ενάγοντα ο τελευταίος υποσχέθηκε στην Εναγόμενη ότι θα πλήρωνε και θα ξοφλούσε ο ίδιος τις δόσεις της ενοικιαγοράς. Για την πλευρά του Ενάγοντα κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγων, ενώ για την πλευρά της Εναγόμενης κατέθεσαν η ίδια η Εναγόμενη και ο Χρήστος Δημητρίου, Επόπτης Οδικών Μεταφορών. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή και τους τρεις μάρτυρες ενόσω έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική τοιαύτη κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής τους τόσο ο Ενάγων όσο και η Εναγόμενη κατέθεσαν γραπτή τους δήλωση - Τεκμήρια Α και Β αντίστοιχα - ως μέρος της κυρίως εξέτασής τους σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής τους οι πιο πάνω διάδικοι κατέθεσαν και αριθμό εγγράφων τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως τεκμήρια. Μετά το πέρας της κυρίως εξέτασής τους αντεξετάσθηκαν, ο καθένας, από τον συνήγορο της άλλης πλευράς. Κατατέθηκαν από τον Ενάγοντα και σημειώθηκαν ως τεκμήρια από το Δικαστήριο τα ακόλουθα έγγραφα: φωτοαντίγραφο της συμφωνίας ενοικιαγοράς ημερομηνίας 16.9.99 με αριθμό 830-0-5465567 - Τεκμήριο 1 φωτοαντίγραφο του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στην αγωγή με αριθμό 7719/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με ενάγοντες τον Οργανισμό και εναγόμενους τους διάδικους στην παρούσα αγωγή και ως εναγόμενη 3 κάποια Χριστίνα Σύμκαση - Τεκμήριο 2 φωτοαντίγραφο της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 17.2.03 στην πιο πάνω αγωγή με αριθμό 7719/02- Τεκμήριο 3 «βεβαίωση» της Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 3.4.08 η οποία απευθύνεται στον Ενάγοντα καθώς και «απόδειξη κατάθεσης» (deposit voucher) της Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 14.8.06 ως δέσμη εγγράφων - Τεκμήριο
- Με το πρώτο έγγραφο βεβαιούται ότι οι εξ' εγγυήσεως υποχρεώσεις του Ενάγοντα προς την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ οι οποίες απέρρεαν από τον λογαριασμό με αριθμό 830-0-5465567 επ' ονόματι της Εναγόμενης θεωρούνται πλήρως διευθετηθείσες ύστερα από κατάθεση που έγινε εκ μέρους του Ενάγοντα στις 14.8.06 ποσού ύψους Λ.Κ.3.400,00 σεντ (Ευρώ 5.809,24 σεντ). Με το δεύτερο έγγραφο, ήτοι την απόδειξη κατάθεσης, βεβαιούται ότι στις 14.8.06 ο Ενάγων κατέθεσε αναφορικά με το πιο πάνω συμβόλαιο ενοικιαγοράς το ποσό των Λ.Κ.3.400,00 σεντ. Κατά την αντεξέταση τέθηκαν στον Ενάγοντα οι ακόλουθες θέσεις από την ευπαίδευτη συνήγορο της Ενάγουσας: πριν τον γάμο του με την Εναγόμενη διατηρούσε επιχείρηση πώλησης από πόρτα σε πόρτα υπό μορφή εταιρείας με το όνομα Πέτρος Τσιορβάς Λτδ από την οποία δημιούργησε πολλά χρέη. Ο Ενάγων δεν δέχθηκε την υποβολή. Θέση του ήταν ότι πριν τον γάμο του με την Εναγόμενη δεν είχε οποιαδήποτε χρέη αφήνοντας, όμως, με την πιο πάνω απάντησή του να νοηθεί ότι διατηρούσε την υπό της ευπαίδευτης συνηγόρου της Υπεράσπισης υποδεικνυόμενη επιχείρηση. Αργότερα υποστήριξε ότι στην πιο πάνω εταιρεία ήταν εισπράκτορας και απλός υπάλληλος και ότι από την εργασία αυτή δεν είχε δημιουργήσει χρέη. Και ότι αργότερα δημιούργησε την δική του επιχείρηση πώλησης από πόρτα σε πόρτα με την Εναγόμενη στη Λευκωσία πλην όμως αρνήθηκε και πάλι ότι από αυτήν την επιχείρηση δημιούργησε χρέη. Το μόνο χρέος που δημιούργησε γι' αυτήν την επιχείρηση ήταν ένα ποσό της τάξης των Λ.Κ.3.000,00 σεντ που του το είχε δανείσει η μητέρα του η Εναγόμενη υπέγραψε την συμφωνία ενοικιαγοράς ως πρωτοφειλέτιδα μόνο και μόνο για να τον διευκολύνει λόγω των πολλών χρεών που είχε. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή. Υποστήριξε δε ότι ότι δεν είχε χρέη κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας ενοικιαγοράς και ότι ο λόγος που η Εναγόμενη υπέγραψε ως πρωτοφειλέτιδα ήταν γιατί χρειαζόταν το αυτοκίνητο που αποτελούσε το αντικείμενο της ενοικιαγοράς για δική της προσωπική χρήση. Το αυτοκίνητο που της διέθετε η Carlsberg στην οποία εργαζόταν ως πωλήτρια κατά τον χρόνο της κατάρτισης της συμφωνίας ενοικιαγοράς δεν δικαιούτο να το χρησιμοποιεί για δική της προσωπική χρήση αλλά μόνο για τις ανάγκες της δουλειάς της κατά την διάρκεια του γάμου του με την Εναγόμενη η τελευταία σύνηψε χρέη για σκοπούς διαβίωσης των δύο και για να μπορούν να καλύπτουν τις ανάγκες τους, όπως ένα λογαριασμό παρατραβήγματος, και μια πιστωτική κάρτα. Και ότι για την κάρτα πλήρωνε κάθε μήνα. Ο Ενάγων αρνήθηκε ότι η Εναγόμενη κατά την διάρκεια του γάμου τους είχε λογαριασμό παρατραβήγματος. Αναφορικά με το τελευταίο υποστήριξε ότι δεν θυμόταν αν η Εναγόμενη είχε πιστωτική κάρτα. Αλλά και αν ακόμα η Εναγόμενη είχε πιστωτική κάρτα δεν βλέπει πώς θα μπορούσε ο ίδιος να επωφελείται από την κάρτα αυτή μετά την διάσταση του ζεύγους η Εναγόμενη και ο Ενάγων είχαν χρέη αφού η πρώτη πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.10.000,00 σεντ περίπου προς εξόφληση του τρεχούμενου λογαριασμού παρατραβήγματος και της πιστωτικής κάρτας που και οι δύο χρησιμοποιούσαν κατά την διάρκεια του έγγαμού τους βίου. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή αντιτείνοντας ότι τέτοια χρέη ο ίδιος δεν είχε δημιουργήσει όταν χώρισε με την Εναγόμενη της υποσχέθηκε ότι θα πλήρωνε ο ίδιος τις δόσεις της ενοικιαγοράς αφού το αυτοκίνητο που αποτελούσε το αντικείμενο της ενοικιαγοράς το είχε στην κατοχή του. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή. Διερωτήθηκε δε γιατί να κάνει τέτοια συμφωνία με την Εναγόμενη αφ' ης στιγμής η Εναγόμενη ήταν που κατείχε και χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο μετά τον χωρισμό του με την Εναγόμενη η τελευταία ανέλαβε να πληρώσει άλλα χρέη. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή υποστηρίζοντας ότι ως ζευγάρι δεν είχαν χρέη το αυτοκίνητο της ενοικιαγοράς το κατείχε και το χρησιμοποιούσε ο ίδιος από την στιγμή που αυτό ενοικιάσθηκε μέχρι που πωλήθηκε από την Τράπεζα. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή ενώ είχε το αυτοκίνητο στην κατοχή του ένα βράδυ το άφησε έξω από το σπίτι της Εναγόμενης χτυπημένο και σε τέτοια μηχανική κατάσταση που αυτό δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει. Ο Ενάγων υποστήριξε ότι κάτι τέτοιο ουδέποτε έγινε ο λόγος που πλήρωσε το οφειλόμενο δυνάμει της συμφωνίας ενοικιαγοράς ποσό ήταν γιατί ήταν υποχρέωσή του να το πληρώσει ως η συμφωνία του με την Εναγόμενη. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι ο λόγος που κατέβαλε το πιο πάνω ποσό ήταν γιατί αναγκάσθηκε να το πληρώσει αφότου είχε λάβει επιστολή από την Τράπεζα για την πρόθεση της να αρχίσει εναντίον του πτωχευτική διαδικασία. Υπόχρεος για την πληρωμή των δόσεων της ενοικιαγοράς ήταν μόνο η Εναγόμενη αφού αυτή ήταν που κατείχε και χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο καταχώρησε την παρούσα αγωγή εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι η Εναγόμενη υπέγραψε την συμφωνία ενοικιαγοράς ως πρωτοφειλέτιδα για να αποκομίσει οικονομικό όφελος εις βάρος της. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή υποστηρίζοντας ότι ο λόγος που καταχώρησε την παρούσα αγωγή ήταν γιατί πλήρωσε για ένα αυτοκίνητο που δεν είχε απολαύσει την χρήση του. Μέσα από την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που του τέθηκαν κατά την αντεξέταση η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε για τον Ενάγοντα ήταν ότι αυτός δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Τουναντίον, μέσα από την μαρτυρία του σχημάτισα την εντύπωση ότι αυτός προσπάθησε να παραποιήσει την πραγματικότητα και να δώσει στο Δικαστήριο μια άλλη εικόνα εντελώς διαφορετική. Οι θέσεις του δε επί των υποβολών της Υπεράσπισης καταρρίπτονται από την μαρτυρία της Εναγόμενης. Πιο κάτω γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία από την μαρτυρία των διαδίκων από τα οποία και καταδεικνύεται η εκ βάθρων διάσταση μεταξύ των θέσεων τους: Ο Ενάγων ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων, ότι ο λόγος που σταμάτησε την επιχείρηση που είχε αρχίσει με την Εναγόμενη στην Λευκωσία ήταν γιατί ο ίδιος είχε βρει εργασία στην Λεμεσό σε αντίθεση με την μαρτυρία της Εναγόμενης σύμφωνα με την οποία ο λόγος που σταμάτησαν την επιχείρηση στην Λευκωσία ήταν γιατί αυτή δεν πήγαινε καλά. Προδήλως, στην προσπάθειά του να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν είχε δημιουργήσει οποιαδήποτε χρέη και να καταρρίψει τον ισχυρισμό της Εναγόμενης σύμφωνα με τον οποίο ο λόγος που η τελευταία υπέγραψε την συμφωνία ενοικιαγοράς ως πρωτοφιλέτιδα ήταν γιατί η τράπεζα δεν δεχόταν τον Ενάγοντα ως πρωτοφειλέτη λόγω των χρεών που είχε όπως από την τράπεζα η Εναγόμενη είχε πληροφορηθεί. Η Εναγόμενη υπέγραψε την συμφωνία ενοικιαγοράς για να διευκολύνει τον Ενάγοντα πιεζόμενη από τα συναισθήματα που της προξενούσε η ανάγκη του να αυτοεξυπηρετείται στις διακινήσεις του προς και από τον χώρο εργασίας του και έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη σε αυτόν. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Εναγόμενης περί χρεών του Ενάγοντα η Εναγόμενη ισχυρίσθηκε συγκεκριμένα ότι όταν η Εναγόμενη τον παντρεύτηκε ο Ενάγων είχε δημιουργήσει χρέη από μια επιχείρηση πωλήσεων από πόρτα σε πόρτα που διατηρούσε με κάποιο Πέτρο Τσιορβά στην οποία εργαζόταν και η ίδια πριν τον γάμο τους ως απλή υπάλληλος. Γι' αυτό και άνοιξε η ίδια τρεχούμενο λογαριασμό και εξασφάλισε πιστωτική κάρτα στο όνομά της και όχι ο Ενάγων. Γιατί ο τελευταίος είχε ήδη πολλά χρέη και δεν ήθελε να εμπλακεί περαιτέρω με τράπεζες. Γι' αυτό επίσης για τον τρεχούμενο και την πιστωτική κάρτα την εγγυήθηκαν οι γονείς της και όχι ο Ενάγων. Εκκρεμούσαν, μάλιστα, εναντίον του δικαστικές υποθέσεις καθώς και υπόθεση διατροφής για τα δύο του παιδιά τα οποία είχε αποκτήσει από προηγούμενο του γάμο. Καθώς και υπόθεση περιουσιακών διαφορών. Επίσης, επειδή ήταν συνέταιρος με τον Τσιορβά στην εταιρεία Πέτρος Τσιορβάς Λτδ η πρώτη του σύζυγος είχε υποθηκεύσει δικό της ακίνητο και ο ίδιος ήταν εγγυητής του Τσιορβά. Όπως είδαμε, ο Ενάγων αρνήθηκε υποβολή της Υπεράσπισης ότι πριν τον γάμο του με την Εναγόμενη διατηρούσε επιχείρηση πώλησης από πόρτα σε πόρτα υπό μορφή εταιρείας με το όνομα Πέτρος Τσιορβάς Λτδ και ότι από την επιχείρηση αυτή είχε δημιουργήσει χρέη. Με την μαρτυρία του υποστήριξε ότι ήταν απλός υπάλληλος στην πιο πάνω εταιρεία αν και επιθυμία του ήταν να καταστεί μέτοχος. Ανεξαρτήτως του αξιώματος ή της ιδιότητας που ο Ενάγων είχε στην πιο πάνω εταιρεία δέχομαι τον ισχυρισμό της Εναγόμενης ότι από αυτήν την δραστηριότητα ο Ενάγων είχε δημιουργήσει χρέη. Η Εναγόμενη ήταν η σύζυγος του Ενάγοντα και υπό αυτή της την ιδιότητα ήταν σε θέση να γνωρίζει για την οικονομική κατάσταση και τις υποχρεώσεις του συζύγου της. Επίσης, στην εν λόγω εταιρεία εργαζόταν και η ίδια ως υπάλληλος. Σύμφωνα, επίσης, με την μαρτυρία της Εναγόμενης στην Λεμεσό οι δυο τους μετακόμισαν όχι γιατί είχε βρει δουλειά ο Ενάγων, ως ο ίδιος ισχυρίσθηκε, αλλά γιατί είχε βρει δουλειά εκείνη ως επιθεωρήτρια πωλήσεων στην Carlsberg ούσα απόφοιτος του κολλεγίου Μ.Β.Α. στην Λευκωσία στο Τμήμα του Marketing. Ο Ενάγων ισχυρίσθηκε, επίσης, ότι κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας ενοικιαγοράς είχαν αυτοκίνητο, ήτοι ένα άσπρο διπλοκάμπινο μάρκας Mitsubishi ή Isuzu, σε αντίθεση με την μαρτυρία της Εναγόμενης σύμφωνα με την οποία το εν λόγω αυτοκίνητο, το οποίο έφερε αριθμούς εγγραφής PE 899 και αγοράσθηκε το έτος 1996, πωλήθηκε στον αδελφό του Ενάγοντα, Έλβι Σύμκαση, το έτος 1998, ήτοι πριν την υπογραφή της πιο πάνω συμφωνίας, ισχυρισμοί η αλήθεια των οποίων επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 6 και
- Υποστήριξε, επίσης, ο Ενάγων ότι το πιο πάνω αυτοκίνητο ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι της μητέρας του, ισχυρισμός ο οποίος καταρρίπτεται από το Τεκμήριο 6 σύμφωνα με το οποίο το εν λόγω αυτοκίνητο ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Εναγόμενης και αργότερα μεταβιβάσθηκε στον αδελφό του Ενάγοντα όταν ο Ενάγων αναγκάσθηκε να το πωλήσει για να ξοφλήσει ένταλμα που εκκρεμούσε εναντίον του. Ήταν, επίσης, θέση του Ενάγοντα ότι η Εναγόμενη δεν είχε ανοίξει τρεχούμενο λογαριασμό στο όνομά της. Σε αντίθεση με την μαρτυρία της Εναγόμενης σύμφωνα με την οποία και τρεχούμενο λογαριασμό παρατραβήγματος άνοιξε και πιστωτική κάρτα εξασφάλισε επ' ονόματί της με σκοπό οι δυο τους να μπορέσουν να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά στην νέα τους επιχείρηση πώλησης από πόρτα σε πόρτα και συγκεκριμένα να αγοράσουν για τις ανάγκες της εν λόγω επιχείρησης αυτοκίνητο, όπως και έγινε, αλλά και για να διακινούνται και να καλύπτουν τις οικονομικές τους ανάγκες. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ως ανωτέρω αναφέρθηκε ότι δεν επωφελήθηκε από την πιστωτική κάρτα που η Εναγόμενη είχε εξασφαλίσει στο όνομά της. Σε αντίθεση με την μαρτυρία της Εναγόμενης σύμφωνα με την οποία ο Ενάγων έκανε χρήση αυτής της κάρτας λαμβάνοντας χρήματα από τις αυτόματες ταμειακές μηχανές. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ότι για τις ανάγκες της επιχείρησης που δημιούργησε με την Εναγόμενη δέχθηκε δάνειο από την μητέρα του ύψους Λ.Κ.3.000,00 σεντ. Σύμφωνα, όμως, με την Εναγόμενη η μητέρα του Ενάγοντα στερείτο οικονομικής ευχέρειας. Αυτή κατοικούσε σε προσφυγικό συνοικισμό και εργαζόταν ως καθαρίστρια. Επιπλέον βοηθούσε οικονομικά την αδελφή του Ενάγοντα η οποία ήταν χωρισμένη και είχε ένα παιδί και η οποία την εποχή εκείνη ζούσε μαζί με την μητέρα της. Ήταν η θέση του ως ανωτέρω αναφέρθηκε ότι ο λόγος που η Εναγόμενη σύνηψε την συμφωνία ενοικιαγοράς ήταν για να αποκτήσει αυτοκίνητο για δική της προσωπική χρήση καθότι δεν εδικαιούτο να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο που της παρείχε η εταιρεία στην οποία εργαζόταν για προσωπικούς σκοπούς. Σε αντίθεση με την μαρτυρία της Εναγόμενης σύμφωνα με την οποία η Εναγόμενη δεν είχε ανάγκη δεύτερου αυτοκίνητου καθότι χρησιμοποιούσε όλες τις ώρες και όχι μόνο για τους σκοπούς της εργασίας της αλλά και για δική της προσωπική χρήση το αυτοκίνητο που της παρείχε η εταιρεία Carlsberg στην οποία εργαζόταν. Και ότι ο λόγος που προέβη στην υπογραφή της συμφωνίας ενοικιαγοράς ήταν για να αποκτήσει ο Ενάγων αυτοκίνητο ώστε αυτός να μπορεί να πηγαίνει στην νέα του εργασία αφού το παλιό το είχε πωλήσει στον αδελφό του και οι ώρες εργασίας τους δεν ήταν οι ίδιες. Ισχυρίσθηκε, επίσης, η Εναγόμενη ότι η εργασία της στην Carlsberg δεν είχε κανονικό ή το συνηθισμένο ωράριο. Μπορούσε μια μέρα να τελειώσει το απόγευμα και μια άλλη να δει τον πρώτο πελάτη το μεσημέρι και τον τελευταίο πολύ αργά το βράδυ μέχρι και τις μεταμεσονύκτιες ώρες. Ασχολείτο με εισπράξεις, προώθηση της μπύρας και λήψη παραγγελιών από νυκτερινά κέντρα. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ο Ενάγων ότι το αυτοκίνητο της ενοικιαγοράς το κατείχε και μετά την διάσταση η Εναγόμενη σε αντίθεση με την μαρτυρία της τελευταίας σύμφωνα με την οποία κατοχή του εν λόγω αυτοκινήτου μετά την διάσταση είχε μόνο και αποκλειστικά ο Ενάγων. Ένεκα δε του ότι το εν λόγω αυτοκίνητο ενοικιάσθηκε για να εξυπηρετείται ο Ενάγων αυτός μετά την διάσταση συμφώνησε να ξοφλήσει εκείνος την ενοικιαγορά και η Εναγόμενη τον τρεχούμενο και την κάρτα, ήτοι τα χρέη που ο Ενάγων και η Εναγόμενη είχαν δημιουργήσει κατά την διάρκεια του γάμου τους, σε αντίθεση με την μαρτυρία του Ενάγοντα σύμφωνα με την οποία υπόχρεος για την εξόφληση της ενοικιαγοράς ήταν η Εναγόμενη αφού το αυτοκίνητο ενοικιάσθηκε για δικό της όφελος και ότι οι δυο τους δεν είχαν δημιουργήσει οποιοδήποτε χρέος είτε υπό μορφή τρεχουμένου είτε υπό μορφή πιστωτικής κάρτας. Επί του τελευταίου ειδικότερα η Εναγόμενη ισχυρίσθηκε ότι ξοδεύθηκε ολόκληρο το ποσό της κάρτας και του τρεχούμενου, ήτοι Λ.Κ.4.000,00 σεντ, και από τους δύο από κοινού. Προδήλως, εννοούσε ότι έγινε από κοινού και από τους δύο χρήση ολόκληρου του ορίου της κάρτας και του τρεχούμενου. Σημειώνεται, επίσης, ότι θέση της Ενάγουσας ήταν ότι ο Ενάγων της υποσχέθηκε ότι θα ξοφλούσε τις δόσεις της ενοικιαγοράς εκείνος από την στιγμή της σύναψής της. Κρίνω πως ο Ενάγων δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας γι' αυτό και δεν δέχομαι την μαρτυρία του. Από αυτήν δέχομαι μόνο το μέρος εκείνο που δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση ή είναι παραδεκτό με την Έκθεση Υπεράσπισης. Δέχομαι, λοιπόν, μεταξύ άλλων, το περιεχόμενο των παραγράφων 1 - 6 του Τεκμηρίου Α. Δέχομαι, επίσης, ότι η Εναγόμενη ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι της πιο πάνω συμφωνίας ενοικιαγοράς και ότι ο Ενάγων στις 14.8.06 κατέβαλε στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ το ποσό των Λ.Κ.3.400,00 σεντ προς διευθέτηση των εξ' εγγυήσεως υποχεώσεών του. Η Εναγόμενη μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της τέθηκαν τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση η Εναγόμενη μου ενέπνευσε την πεποίθηση ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Απαντούσε με αυθορμητισμό και δεν υπολόγιζε τις απαντήσεις της. Ήταν σταθερή στην μαρτυρία της και δεν κλονίσθηκε παρά την σφοδρή αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη. Αναφορικά με την μη προσκόμιση από μέρους της στοιχείων αποδεικτικών του τρεχούμενου λογαριασμού και της πιστωτικής κάρτας δέχομαι ως πειστική και ικανοποιητική την δικαιολογία που πρόβαλε και συγκεκριμένα ότι από την παραχώρηση σε αυτήν των πιο πάνω πιστωτικών διευκολύνσεων και μέχρι την κατάθεσή της στο Δικαστήριο είχαν περάσει πολλά χρόνια, στο μεταξύ άλλαξε διάφορα σπίτια και, τέλος, αποτεινόμενη στην τράπεζα το έτος 2012 με σκοπό να εξασφαλίσει στοιχεία και αποδεικτικά έγγραφα πληροφορήθηκε από την τράπεζα ότι τα έγγραφα αυτά βρίσκονταν σε αποθήκες και η ανεύρεση τους ύστερα από τόσα πολλά χρόνια ήταν πολύ δύσκολο εγχείρημα. Παρουσίασε, όμως, η Εναγόμενη κατάσταση λογαριασμού της Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 31.10.06 - Τεκμήριο 5 - η οποία επιβεβαίωνει τους ισχυρισμούς της περί του δανείου και των συναφών με αυτό πληρωμών προς πλήρη εξόφλησή του. Το εν λόγω δάνειο έγινε από την ίδια το έτος 2001 και σε αυτό μετατράπηκαν ύστερα από παρότρυνση της Τράπεζας ο τρεχούμενος και η πιστωτική κάρτα με σκοπό να μειωθεί το επιτόκιο αφότου τα υπόλοιπα των πιο πάνω πιστωτικών διευκολύνσεων είχαν αυξηθεί κατά πολύ. Με το Τεκμήριο 5 καταδεικνύεται ότι το εν λόγω δάνειο έγινε στις 30.11.01 και έφερε αριθμό 0384-22-
- Στις 18.10.06 έγινε κατάθεση ποσού ύψους Λ.Κ.8.224,92 σεντ και στις 23.10.06 κατάθεση συνολικού ποσού ύψους Λ.Κ.1.287,93 σεντ προς πλήρη εξόφληση. Το τελευταίο ποσό κατανεμήθηκε ως τρία ξεχωριστά ποσά εκ Λ.Κ.938,88 σεντ, Λ.Κ.200,71 σεντ και Λ.Κ.148,34 σεντ. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δέχομαι την μαρτυρία της Ενάγουσας στην ολότητά της. Τελευταίος μάρτυρας Υπεράσπισης κατέθεσε ο Χρήστος Δημητρίου, Επόπτης Οδικών Μεταφορών. Ο μάρτυρας αυτός εργάζεται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και τα καθήκοντά του περιλαμβάνουν γενικό έλεγχο μηχανοκίνητων οχημάτων. Έχει δε πρόσβαση στο μηχανογραφημένο Αρχείο της Αρχής Αδειών Λεμεσού. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε δύο έγγραφα τα οποία εκτύπωσε από το εν λόγω αρχείο και τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήρια 6 και
- Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΡΕ 899 ήταν ένα διπλοκάμπινο μάρκας Toyota, μοντέλο Hilux και ενεγράφη επ' ονόματι της Εναγόμενης στις 19.4.
- Σύμφωνα με το Τεκμήριο 7 αυτό μεταβιβάσθηκε στις 12.10.1998 στον Έλβι Σύμκαση. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το εν λόγω αυτοκίνητο είναι χρώματος άσπρου και απο την ημέρα που ενεγράφη στο όνομα της Εναγόμενης μέχρι την ημέρα που μεταβιβάσθηκε στον Έλβι Σύμκαση πληρωνόταν η άδεια κυκλοφορίας του ως από το Τεκμήριο 7 συνάγεται. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία του ήταν τυπική και περιορίσθηκε στις γνώσεις που αυτός απέκτησε στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του ως εκ των οποίων και είχε πρόσβαση στο πιο πάνω αναφερόμενο αρχείο από το οποίο και εκτύπωσε και παρουσίασε στο Δικαστήριο τα Τεκμήρια 6 και
- Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Συνακόλουθα δέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητά της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η Εναγόμενη η οποία διετέλεσε σύζυγος του Ενάγοντα ξεκίνησε μαζί με τον τελευταίο επιχείρηση πωλήσεων από πόρτα σε πόρτα στην Λευκωσία. Για να μπορούν να διακινούνται επαγγελματικά η Εναγόμενη άνοιξε τρεχούμενο λογαριασμό (overdraft) στην Τράπεζα Κύπρου με πιστωτικό όριο Λ.Κ.2.000 και εξασφάλισε, επίσης, πιστωτική κάρτα (visa) με όριο άλλες Λ.Κ.2.
- Για τις πιο πάνω τραπεζικές διευκολύνσεις την Εναγόμενη εγγυήθηκαν οι γονείς της. Με τα λεφτά που εξασφάλισε με τον πιο πάνω τρεχούμενο λογαριασμό και την πιστωτική κάρτα η Εναγόμενη αγόρασε ένα διπλοκάμπινο αυτοκίνητο άσπρου χρώματος μάρκας Toyota μοντέλο Hilux με αριθμούς εγγραφής ΡΕ 899 το οποίο θα χρησιμοποιούσαν με τον Ενάγοντα για τις ανάγκες της επιχείρησης τους. Πριν τον γάμο της με τον Ενάγοντα η Εναγόμενη δεν είχε χρέη. Η πιο πάνω επιχείρηση δεν πήγε καλά και έτσι η Εναγόμενη και ο Ενάγων εγκατέλειψαν την Λευκωσία, όπου μέχρι τότε κατοικούσαν, και μετακόμισαν στην Λεμεσό, όπου η Εναγόμενη βρήκε δουλειά σαν επιθεωρήτρια πωλήσεων στην Carlsberg. Για τις ανάγκες της δουλειάς της παρείχετο στην Εναγόμενη αυτοκίνητο 24 ώρες το 24ώρο, το οποίο η Εναγόμενη χρησιμοποιούσε και για δική της προσωπική χρήση. Έτσι, το διπλοκάμπινο με αριθμούς εγγραφής ΡΕ 899 οδηγείτο αποκλειστικά από τον Ενάγοντα μέχρι που ο τελευταίος αναγκάσθηκε να το πουλήσει στον αδελφό του, γιατί χρειαζόταν τα λεφτά για να ξοφλήσει ένα ένταλμα που εκκρεμούσε εναντίον του. Στη συνέχεια και με μεσολάβηση της Εναγόμενης προσλήφθηκε και ο Ενάγων στην Carlsberg. Επειδή όμως οι ώρες εργασίας τους δεν ήταν οι ίδιες και οι ώρες εργασίας της Εναγόμενης στην πιο πάνω εταιρεία ήταν ακανόνιστες προέκυψε η ανάγκη όπως ο Ενάγων αποκτήσει αυτοκίνητο για να πηγαινοέρχεται στη δουλειά. Πειθόμενη από την πιο πάνω ανάγκη του Ενάγοντα και έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον σύζυγο της και επειδή ο Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ, από τώρα και στο εξής «ο Οργανισμός», δεν δεχόταν τον Ενάγων για πρωτοφειλέτη ένεκα των χρεών που είχε η Εναγόμενη δέχθηκε και υπέγραψε στις 16.9.1999 σαν πρωτοφειλέτιδα συμφωνία ενοικιαγοράς με τον Οργανισμό. Αντικείμενο της πιο πάνω συμφωνίας ενοικιαγοράς, από τώρα και στο εξής «η συμφωνία ενοικιαγοράς», η οποία είχε αριθμό 830-0-5465567, ήταν ένα αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi Pajero με αριθμούς εγγραφής UF
- Ο Ενάγων και κάποια Χριστίνα Σύμκαση υπέγραψαν ως εγγυητές την πιστή τήρηση των όρων της συμφωνίας ενοικιαγοράς από την Εναγόμενη. Επειδή, όμως, οι δόσεις της ενοικιαγοράς δεν πληρώνονταν ο Οργανισμός στις 27.12.01 τερμάτισε την συμφωνία ενοικιαγοράς και στις 7.11.02 καταχώρησε την αγωγή με αριθμό 7719/02 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον της Εναγόμενης, του Ενάγοντα και της δεύτερης εγγυήτριας. Ως αποτέλεσμα στις 17.12.03 εκδόθηκε εναντίον και των τριών δικαστική απόφαση. Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση οι πιο πάνω εναγόμενοι στην πιο πάνω αγωγή διατάχθηκαν να καταβάλουν αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως στον Οργανισμό το ποσό των Λ.Κ.2.555,95 σεντ πλέον τόκο προς 11,5% ετησίως επί ποσού Λ.Κ.2.181,62 σεντ από 9.1.03 μέχρι εξόφλησης πλέον Λ.Κ.235,50 σεντ έξοδα αγωγής και απόφασης πλέον τόκο προς 8% ετησίως επ' αυτού από 7.11.02 μέχρι εξόφλησης πλέον 15% ΦΠΑ πλέον Λ.Κ.13,00 σεντ έξοδα επίδοσης. Μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης και συγκεκριμένα στις 14.8.06 ο Ενάγων κατέβαλε στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ το ποσό των Λ.Κ.3.400,00 προς εξόφληση του οφειλόμενου δυνάμει της πιο πάνω δικαστικής απόφασης ποσού. Κατά την διάρκεια του γάμου της η Εναγόμενη και ο Ενάγων δεν πλήρωναν τις δόσεις της πιστωτικής κάρτας και δεν κινούσαν τον τρεχούμενο λογαριασμό παρατραβήγματος. Έτσι, επιβαρύνονταν με ψηλό επιτόκιο με αποτέλεσμα το χρέος προς την Τράπεζα να αυξηθεί κατά πολύ. Ύστερα από παρότρυνση της Τράπεζας προς την Εναγόμενη το υπόλοιπο της πιστωτικής κάρτας και του παρατραβήγματος μετατράπηκαν σε δάνειο, ώστε να μειωθεί το ύψος του επιτοκίου και επιπλέον να μπορούν να πληρώνονται οι δόσεις. Το δάνειο έγινε στις 30.11.01 για το ποσό των Λ.Κ.5.915,86 και επιβαρύνετο με επιτόκιο προς 7,25% ετησίως. Έφερε δε αριθμό 0384-22-
- Στο μεταξύ άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα στο γάμο του ζεύγους. Ως αποτέλεσμα η Εναγόμενη εγκατέλειψε την συζυγική εστία αφήνοντας στον Ενάγοντα τα έπιπλα, που είχαν αγοράσει μαζί καθώς και το αυτοκίνητο της ενοικιαγοράς, που εξακολουθούσε να οδηγεί ο ίδιος. Λίγες μέρες μετά η Εναγόμενη συναντήθηκε με τον Ενάγοντα σε μια προσπάθεια επανασύνδεσης. Τότε αποφάσισαν οι δυο τους οριστικά ότι θα χωρίζανε και συμφώνησαν ότι ο Ενάγων θα ξοφλούσε το ποσό της συμφωνίας ενοικιαγοράς αφού το αυτοκίνητο που η συμφωνία ενοικιαγοράς αφορούσε είχε ενοικιασθεί για λογαριασμό του και ότι η Εναγόμενη θα αναλάμβανε την εξόφληση του δανείου στο οποίο είχαν μετατραπεί ο τρεχούμενος και η κάρτα. Η Εναγόμενη λίγο καιρό μετά την διάσταση έπαθε κατάθλιψη. Έτσι αναγκάσθηκε να παραιτηθεί από την Carlsberg και να μετακομίσει στο πατρικό της σπίτι στη Λευκωσία. Κατά την μετακόμιση η Εναγόμενη και η μητέρα της αντιλήφθηκαν στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας, όπου η Εναγόμενη διέμενε, το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής UF 081, που συνέχιζε μέχρι τότε να έχει στην κατοχή του ο Ενάγων. Το αυτοκίνητο ήταν κτυπημένο στο αριστερό μπροστινό πλευρό. Επειδή τα κλειδιά ήταν πάνω η Εναγόμενη δοκίμασε να ξεκινήσει το αυτοκίνητο πλην όμως αυτό δεν ξεκινούσε. Η Εναγόμενη εγκατέλειψε το διαμέρισμα της στην Λεμεσό αφήνοντας το αυτοκίνητο στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας. Λίγες μέρες μετά και αφότου η Εναγόμενη εγκαταστάθηκε στην Λευκωσία δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Ενάγοντα η επιθυμία του οποίου ήταν να καταβάλουν μια δεύτερη προσπάθεια επανασύνδεσης. Αναφερόμενος δε στο αυτοκίνητο της ενοικιαγοράς ο Ενάγων είπε στην Εναγόμενη να μην έχει καμία έγνοια για αυτό αφού η εξόφλησή του ήταν δική του υποχρέωση ως είχαν συμφωνήσει. Στη συνέχεια λόγω της κατάθλιψης η Εναγόμενη δεν μπορούσε να εργασθεί και για ένα διάστημα έπαιρνε επίδομα από το Γραφείο Ευημερίας. Αργότερα η Εναγόμενη γνώρισε τον σημερινό της σύζυγο τον οποίο παντρεύτηκε το έτος
- Αυτός δε ξόφλησε το δάνειο με αριθμό 0384-22-016802, ήτοι τα χρέη που η Εναγόμενη είχε δημιουργήσει μαζί με τον Ενάγοντα κατά την διάρκεια του γάμου τους και τα οποία είχε αναλάβει να ξοφλήσει η Εναγόμενη, πληρώνοντας για λογαριασμό της Εναγόμενης στις 18.10.06 το ποσό των Λ.Κ.8.224,92 σεντ και στις 23.10.06 το ποσό των Λ.Κ.1.287,93 σεντ, ήτοι το συνολικό ποσό των Λ.Κ.9.512,85 σεντ. Υπό το φως των πιο πάνω ευρημάτων μου δεν βλέπω πώς η Εναγόμενη ευθύνεται για το ποσό που κατέβαλε ο Ενάγων προς εξόφληση της συμφωνίας ενοικιαγοράς. Ανεξαρτήτως της οποιασδήποτε ευθύνης της Εναγόμενης προς τον Οργανισμό με τον οποίο συνεβλήθη, κάτι το οποίο δεν είναι επίδικο στην παρούσα διαδικασία, έναντι του Ενάγοντα η Εναγόμενη ουδεμία ευθύνη φέρει για αποζημίωση του πρώτου. Και αυτό γιατί ο Ενάγων με ρητή υπόσχεση που έδωσε στην Εναγόμενη κατά την κατάρτιση της συμφωνίας ενοικιαγοράς ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλει και ξοφλήσει εκείνος τις δόσεις της ενοικιαγοράς. Υπόσχεση την οποία ανανέωσε όταν και η Εναγόμενη συμφώνησε μετά την διάστασή τους να αναλάβει την εξόφληση άλλων χρεών που είχαν δημιουργήσει οι δυο τους. Πρόκειται περί μιας καθόλα έγκυρης συμφωνίας μεταξύ των δύο η οποία δεσμεύει τον Ενάγοντα έναντι της Εναγόμενης. Υπό το φως των πιο πάνω η αγωγή δεν μπορεί να έχει παρά απορριπτική κατάληξη. Συνακόλουθα η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον του Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά:Συμβάσεις Subject: Civil /Other Actions/ Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο