Λοϊζου Χαράκη κ.α. ν. Κώστα Λουκά κ.α., Αρ. Αγωγής: 2314/12, 23/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A416 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2314/12 Μεταξύ:
- Λοϊζου Χαράκη
- Ειρήνης Καλότυχου
- Anil Yendluri
- Αναστασίας Θεοδώρου και άλλων σύμφωνα με τον επισυνημμένο κατάλογο Εναγόντων - και -
- Κώστα Λουκά
- Αχιλλέα Ιωάννου (αλλιώς Λούης Ράστας)
- Δημάρχου Λεμεσού
- Δήμου Λεμεσού
- Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
- Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού
- Αρχηγού Αστυνομίας
- ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ
- ΣΥΦΑΕΛ (Σύνδεσμος Φιλάθλων Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού) Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 31.10.2013 23.12.2013 Για τον Εναγόμενο 4 - Αιτητή: κ. Α. Τσιρίδης για Κώστας Τσιρίδης & Σία ΔΕΠΕ (κα Σ. Στυλιανού για ν΄ ακούσει απόφαση) Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Λ. Λουκαϊδης (κα Αντ. Γεωργίου για ν΄ ακούσει απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο την 25.5.
- Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε στις 18.4.
- Έκθεση Υπεράσπισης από τον Εναγόμενο 4, που είναι ο Δήμος Λεμεσού, καταχωρίστηκε την 31.5.
- Την 31.10.2013 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία ο Δήμος εξαιτείται: «Την έκδοση διατάγματος και/ή απόφασης Δικαστηρίου που να διατάζει την απόρριψη της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής εναντίον των Εναγομένων 4 και/ή την διαγραφή της έκθεσης απαίτησης για το λόγο ότι δεν αποκαλύπτεται εύλογο αγώγιμο δικαίωμα και/ή διότι η προώθηση της αγωγής είναι επιπόλαια και ενοχλητική και τείνει να προκαλέσει αχρείαστη ταλαιπωρία και έξοδα.» Οι Ενάγοντες καταχώρισαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης την 10.12.
- Η Αίτηση εδράζεται στη Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία αναφέρει ότι: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Η Δ.27 παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου των δικογράφων ως επίσης και εξουσία με συνοπτική διαδικασία να αναστέλλει ή να απορρίπτει αγωγή όπου το δικόγραφο δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής (βλ. Mavromoustaki v. Yeroudes
(1965)1 C.L.R. 176, Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 949). Προκύπτει από τη νομολογία ότι ο σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης (βλ. Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370, The Heirs of Late Theodora Panayi v. The Administrator of the Estate of the Late Stylianos Mandriottis
(1963)2 C.L.R. 167, 170). Όπως τονίστηκε επανειλημμένα, η δικαιοδοσία για απόρριψη αγωγής in limine, ασκείται με άκρα φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου κρίνεται ότι η αιτία αγωγής είναι έκδηλα και σχεδόν αναντίλεκτα ελαττωματική ή όπου η αγωγή ή η υπεράσπιση φαίνεται από τα δικόγραφα ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Στην υπόθεση Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119, 1121 αναφέρθηκε ότι: «Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο . είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (Βλ. In re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246.) Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής, η έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. (Βλ. Costas Mavromoustaki v. I. Yeroudes etc
(1965)1 C.L.R. 176, Papamichael v. Chacholiades
(1970)1 C.L.R. 305.).» Εξετάζοντας την υπό κρίση Αίτηση, το Δικαστήριο οφείλει να περιοριστεί στα όσα δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης για να διαπιστώσει κατά πόσο αποκαλύπτεται αιτία αγωγής εναντίον του Δήμου. Στην πρώτη γραμμή των Εναγομένων βρίσκονται ο ΣΥΦΑΕΛ (Σύνδεσμος Φιλάθλων Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού) ο οποίος στεγάζεται σε υποστατικό της οδού Τζων Κέννεντυ, στη Λεμεσό, με διαχειριστή τον Εναγόμενο 1 και υπεύθυνο των δραστηριοτήτων του Συνδέσμου, τον Εναγόμενο 2. Είναι η θέση των Εναγόντων, οι κατοικίες των οποίων γειτνιάζουν στο εν λόγω υποστατικό, πως οπαδοί της ποδοσφαιρικής ομάδας ΑΕΛ που συχνάζουν εκεί, προβαίνουν σε διάφορες παράνομες δραστηριότητες που καταπατούν τα δικαιώματα των Εναγόντων. Δεν αναφέρεται ρητά, υπονοείται όμως και δεν έχει αμφισβητηθεί, αντίθετα επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο της παραγράφου 4(α) της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγόμενου 4, πως το υποστατικό της οδού Τζων Κέννεντυ 4Β και 4Γ στη Λεμεσό είναι εντός των δημοτικών ορίων του Εναγόμενου 4, Δήμου Λεμεσού. Μπορεί, εξάλλου, να ζητηθεί η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ώστε να εισαχθεί ρητά προς τούτο ισχυρισμός. Δικογραφείται ακόμα (παράγρ. 5) πως για τις προαναφερθείσες παράνομες ενέργειες έγιναν επανειλημμένες καταγγελίες στο δημαρχείο της Λεμεσού και στον ίδιο το δήμαρχο. Το επίδικο στην υπό κρίση Αίτηση ζήτημα είναι κατά πόσο, με την Έκθεση Απαίτησης, καταλογίζεται πράξη ή παράλειψη στον Εναγόμενο 4 που μπορεί να τεκμηριώσει αιτία αγωγής εναντίον του. Ό,τι δικογραφείται είναι (παράγρ. 3) πως οι πιο πάνω παράνομες ενέργειες λαμβάνουν χώρα χωρίς επαρκή προστασία από το Δήμο, γι΄ αυτό και αξιώνεται δήλωση ότι οι Ενάγοντες «δικαιούνται νομικά προστασία» από το Δήμο. Πρόσωπο μπορεί να υπέχει αστικής ευθύνης για πράξη ή παράλειψη του. Για να έχει τέτοιο πρόσωπο ευθύνη για παράλειψη, προϋπόθεση είναι να υπέχει νομικής υποχρέωσης να διαπράξει αυτό που του καταλογίζεται πως παρέλειψε. Η υποχρέωση μπορεί να εδράζεται στο Σύνταγμα, στο νόμο, στο κοινοδίκαιο και σε οτιδήποτε συνιστά μέρος της κυπριακής έννομης τάξης. Εάν το πρόσωπο δεν έχει νομική υποχρέωση να ενεργήσει, η αδράνεια του δεν μπορεί να δημιουργεί σε αυτό οιαδήποτε νομική υποχρέωση, παρά μόνο ενίοτε ηθική. Οι Ενάγοντες δεν δικογραφούν ότι ο Δήμος είχε οιαδήποτε συγκεκριμένη υποχρέωση. Αναφέρεται στην Κυπριανού ν. Βασιλείου
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1320, 1325-6 ότι: «Σύμφωνα με τη νομολογία το αγώγιμο δικαίωμα συναρτάται με τα γεγονότα τα οποία το στοιχειοθετούν και όχι με το χαρακτηρισμό που του αποδίδεται. Βλ. Χρυσάνθου ν. Παγκρατίου
(1998)1 Α.Α.Δ. 675, 681 στην οποία, με αναφορά στη θεμελιακή απόφαση Kennedy Hotels Ltd v. Indirdjian
(1992)1 Α.Α.Δ. 400, λέχθηκαν τα εξής: «... το αγώγιμο δικαίωμα συναρτάται με τα γεγονότα τα οποία το στοιχειοθετούν και όχι με το χαρακτηρισμό ο οποίος του αποδίδεται. Παρέχεται η δυνατότητα χορήγησης οποιασδήποτε θεραπείας η οποία δικαιολογείται από τα γεγονότα, τα οποία στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα, βάσει της έκθεσης απαιτήσεως (Βλ. Stylianou v. Papacleovoulou
(1982)1 C.L.R. 542, Kennedy Hotels Ltd v. Indirdjian
(1992)1 Α.Α.Δ. 400). Στην έκθεση απαιτήσεως του εφεσείοντα προσδιορίζονται τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την επέμβαση στο δικαίωμα διαβάσεως της εφεσίβλητης. Μάλιστα, το αστικό αδίκημα που διαπράχθηκε χαρακτηρίζεται, αθροιστικά και διαζευτικά ως επέμβαση ή οχληρία. Εφόσον ήθελαν αποδειχθεί τα γεγονότα, τα οποία προβάλλονται, η εφεσίβλητη εδικαιούτο στις ίδιες θεραπείες ανεξάρτητα από το χαρακτηρισμό του αγώγιμου δικαιώματος. Για τους λόγους αυτούς, αποτελεί ακαδημαϊκό ερώτημα εάν το αγώγιμο δικαίωμα συνιστούσε επέμβαση ή οχληρία.» Βλ. επίσης Maison Jenny Ltd v. Krashias Footwear Industry Ltd, Πολιτική Έφεση 10881/24.7.2002: «Εφόσον στοιχειοθετούνται τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την απαίτηση είναι παραδεκτή η παροχή αρμόζουσας θεραπείες άσχετα από το ακριβές νομικό πέπλο κάτω από το οποίο τίθεται η απαίτηση». Βλ. και Γεωργίου ν. Γεωργίου, Έφεση 118/19.10.2001: «Είναι δυνατή και η παροχή θεραπείας χωρίς να έχει επιζητηθεί εφόσον στοιχειοθετούνται τα γεγονότα στο σώμα της απαίτησης». Βλ., επίσης, και Stylianou v. Papacleovoulou
(1982)3 C.L.R. 542, 552, Frederickou Schools Co. Ltd and Others v. Acuac Inc., Πολιτικές Εφέσεις 8266 και 8530/10.10.2002, D. & G. Products Ltd v. Αναστασίου, Πολιτική Έφεση 10744/13.9.2002, Αντωνιάδου ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας, Πολιτική Έφεση 11342/21.4.2003.» Ο Εναγόμενος 4 καθιδρύθηκε δυνάμει του περί Δήμων Νόμου και έχει τα δικαιώματα, τις εξουσίες και τις υποχρεώσεις που ο νόμος δίδει και επιβάλλει σε αυτόν. Αναμφίβολα κάποιες από τις παράνομες πράξεις που περιγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης είναι τέτοιας μορφής που ο νόμος παρείχε δικαίωμα και εξουσία στο Δήμο να επέμβει. Το ερώτημα είναι κατά πόσο είχε ο Δήμος υποχρέωση προς την κατηγορία των δημοτών που επηρεάζονταν δυσμενώς από τις παρανομίες, δηλαδή τους περιοίκους του υποστατικού του ΣΥΦΑΕΛ, στους οποίους περιλαμβάνονται οι Ενάγοντες, να ενεργήσει για την προάσπιση των συμφερόντων τους. Εγείρεται δηλαδή, ή με τις κατάλληλες τροποποιήσεις, ζήτημα κατά πόσο η τοπική αυτοδιοίκηση έχει θετικό καθήκον έναντι ομάδας προσώπων που διαμένουν εντός των τοπικών της ορίων να χρησιμοποιεί τις εξουσίες που της παρέχει η νομοθεσία και να επεμβαίνει για την προάσπιση των συμφερόντων, δικαιωμάτων και ανέσεών τους. Ανεξαρτήτως της όποιας άποψης μπορεί κάποιος να έχει, το ζήτημα έχει την υπόστασή του και είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί άλλως παρά στα πλαίσια της συνοπτικής διαδικασίας κατ΄ επίκληση της Δ.27 θ.3. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου 4 όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................ Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση διαγραφής δικογράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο