ΣΩΤΗΡΗ ΧΑΙΡΕΤΙΝΗ ν. Του πλοίου 'PONTOS' με Κυπριακή σημαία (τώρα ελλιμενισμένο στο Λιμάνι Λεμεσού) κ.α., Αρ. Αγωγής Ναυτοδικείου: 39/2009, 6/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2013:A383 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής Ναυτοδικείου: 39/2009 Αρ. Αγωγής Επ. Δικ. 04/2010 Μεταξύ: ΣΩΤΗΡΗ ΧΑΙΡΕΤΙΝΗ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και- 1) Του πλοίου 'PONTOS' με Κυπριακή σημαία (τώρα ελλιμενισμένο στο Λιμάνι Λεμεσού) 2) PONTOS SHIPPING CO LTD 3) SALAMIS LINES LTD Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 30.10.2013 για τροποποίηση αναφοράς Hμερομηνία: 06.12.2013 Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κος Α. Χριστοφή για Ερμής Στυλιανίδης & Σία (κα Χρ. Περίκκου κατά την απόφαση) Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κος Π. Ιακωβίδης για Μοντάνιος και Μοντάνιος Δ.Ε.Π.Ε. (κ. Ρόπερτ Ροσκλούνις κατά την απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή του ο Ενάγοντας διεκδικεί αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές τις οποίες ισχυρίζεται ότι υπέστηκε συνεπεία ατυχήματος και λόγω παράβασης καθηκόντων των Εναγομένων ενώ εργαζόταν στο λιμάνι Λεμεσού. Η υπόθεση είναι προγραμματισμένη για ακρόαση, κατόπιν προγενέστερων αναβολών στις 18.12.
- Στις 30.10.2013 ο Ενάγοντας (στο εξής ο Αιτητής) καταχώρησε αίτηση (στο εξής η επίδικη αίτηση) και ζητά την έκδοση διατάγματος με το οποίο να τροποποιείται η Αναφορά του. Μέσα από το λεκτικό της επίδικης αίτησης προκύπτει ότι οι προτεινόμενες τροποποιήσεις αφορούν στις ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες του Αιτητή, τις συνέπειες και την εξέλιξη αυτών μέχρι σήμερα αλλά και το ύψος των ειδικών ζημιών. Η επίδικη αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή, ο οποίος αναφέρει ότι από το 2010 που έχει καταχωρηθεί η Αναφορά του, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και να υποβάλλεται σε φυσιοθεραπεία, ενώ θα συνεχίσει να επισκέπτεται τους θεράποντες γιατρούς του στο μέλλον. Σύμφωνα με αυτούς οι τραυματισμοί και τα ενοχλήματα του είναι μόνιμης φύσεως. Υπάρχουν δηλαδή εξελίξεις στην υγεία του που θα πρέπει να αναφερθούν στην Αναφορά του και που δεν μπορούσαν να αναφερθούν όταν αυτή καταχωρήθηκε. Προέκυψαν επίσης μετά την Αναφορά του περαιτέρω ιατρικά έξοδα. Η τροποποίηση προκύπτει ως αναγκαία για να συμπεριληφθούν όλοι οι ισχυρισμοί του και να παρουσιαστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης από τους Εναγόμενους (στο εξής Καθ' ων η Αίτηση). Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Δεν δίδονται επαρκείς λόγοι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, με βάση τους οποίους να δικαιολογείται και/ή να εξηγείται η μη περίληψη, στην υφιστάμενη Αναφορά, των ισχυρισμών που επιδιώκονται να προστεθούν τώρα, με τις προτεινόμενες νέες παραγράφους 13, 14 και 15 (Αιτητικό Α, Β και Γ της Αίτησης).
- Οι λόγοι και/ή εξηγήσεις που δίδονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση είναι ασαφείς και αόριστοι.
- Η παρούσα Αίτηση δεν έγινε με την πρώτη δυνατή ευκαιρία.
- Η επιδιωκόμενη πρόσθεση της προτεινόμενης νέας παραγράφου 13 στην Αναφορά του Ενάγοντα (αιτητικό Α της Αίτησης), σε συνδυασμό με την υφιστάμενη παράγραφο 12 της Αναφοράς, προκαλεί η τείνει να προκαλέσει αμηχανία (embarrassment) στους Εναγόμενους. Οι λόγοι ένστασης δεν υποστηρίζονται από μαρτυρία. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση της ένορκης δήλωσης του αιτητή, και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Το Δικαστήριο διατηρεί κατά νου τις θέσεις και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Δεν προτίθεται να τα επαναλάβει παρά μόνο θα αναφερθεί σε αυτά, στη συνέχεια, όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για την αιτιολόγηση της κρίσης του, ως προς την επιτυχία ή μη της επίδικης αίτησης. Νομική πτυχή: Η διαδικαστική διάταξη που προβλέπει για την τροποποίηση των δικογράφων είναι η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Προφανώς λόγω του ότι πρόκειται για αγωγή ναυτοδικείου, στη νομική βάση της επίδικης αίτησης περιλαμβάνεται η Δ.90 των Περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου) Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Στην υπόθεση BAUER SPEZIAL TIENFBAU GMBH κ.α. v. DIVNOGORSK SHIPPING CO LTD
(2002)1(Α) ΑΑΔ 618 λέχθηκε ότι ο Κ.90 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου, παρέχει τη δυνατότητα τροποποίησης της δικογραφίας, η δε απόφαση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα κριτήρια που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας με βάση τον αντίστοιχο κανονισμό της Πολιτικής Δικονομίας (Δ.25 Κ.1) τυγχάνουν εν προκειμένω ανάλογης εφαρμογής. Η Δ.90 έχει το ίδιο νόημα και πνεύμα με τη Δ.25, η οποία έχει τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Θα μπορούσε κανείς να εκφράσει τη θέση πως υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Μερικές από τις βασικές νομολογιακές αρχές αναφέρονται πιο κάτω προς κατατόπιση. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναίδος Ι. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 ΑΑΔ 560 το Εφετείο ανέφερε ότι όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η θεμελιακή αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, σε αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704. Η υπόθεση αφορούσε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης μετά την έναρξη της δίκης, για να συνάδει με τη μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας ότι εν πρώτοις, δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Αναφέρει χαρακτηριστικά στη σελίδα 707 το εξής: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που διατάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια .» Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. Α. & G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, επιβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή. Λέχθηκε ακόμη ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Αναφορικά με τη φύση των νέων γεγονότων που μπορούν να εισαχθούν με το τροποποιημένο δικόγραφο, σχετική είναι η υπόθεση Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., σελ. 11. Στην υπόθεση αυτή με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν επιχειρούνταν εισαγωγή μαρτυρίας στο δικόγραφο, αλλά ουσιαστικά δίνονταν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών που προβάλλονταν με την έκθεση απαιτήσεως. Αν και το Εφετείο ανέφερε ότι δεν ενθαρρύνει τις συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, δέχθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση η τροποποίηση θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426 λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής γίνεται παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα του Annual Practice
(1959)σελίδα 627 το οποίο παρατέθηκε στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου (ανωτέρω): "The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42, Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh n. Goshen
(1988)1 Ch. p. 81)". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι δεν παρέχεται ευχέρεια για τροποποίηση κλητηρίου, με την οποία εισάγεται νέα βάση αγωγής, η οποία δεν υπήρχε κατά το χρόνο έκδοσης του αρχικού κλητηρίου. Αυτό γιατί με την τροποποίηση δεν εισάγεται νέο κλητήριο ένταλμα αλλά η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση να περιλαμβανόταν από την αρχή. (Βλ. υπόθεση Ναυτοδικείου Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. σελ. 990). Συνοψίζοντας τις πιο πάνω αρχές που η νομολογία καθιέρωσε προκύπτουν τα ακόλουθα καθοδηγητικά στοιχεία:
- Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προκύπτει ως θεμελιακή αρχή ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
- Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε.
- Το Δικαστήριο δεν θα δώσει άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
- Δεν δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, και όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Λαμβάνοντας υπόψη τις προαναφερόμενες νομικές αρχές, σε συνδυασμό με τους λόγους ένστασης, παρατηρούνται και διαπιστώνονται τα πιο κάτω. (α) Οι λόγοι ένστασης υπό αριθμούς 1 και 2 απορρίπτονται. Οι λόγοι που δίδονται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή είναι και επαρκείς και ικανοποιητικοί ως προς τη μη συμπερίληψη των αιτούμενων τροποποιήσεων στην Αναφορά του όταν αυτή καταχωρήθηκε το
- Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες και μεταγενέστερες εξελίξεις αυτών στην υγεία του Αιτητή αλλά και νέα έξοδα. Σε αυτή την ενδιάμεση αίτηση δεν είναι ορθό να γίνει οποιαδήποτε αξιολόγηση της αξιοπιστίας του Αιτητή, εκτός και μόνο για τους σκοπούς της επίδικης αίτησης. Επισημαίνεται ότι δεν υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου αντικρουστικά στοιχεία των θέσεων του. Ούτε ένορκη δήλωση που να υποστηρίζει τους λόγους ένστασης καταχωρήθηκε, ούτε ο Αιτητής αντεξετάστηκε. Συνεπώς οι θέσεις του γίνονται αποδεκτές ως αναντίλεκτες. (β) Αναφορικά με το λόγο ένστασης υπ΄αριθμό 3, και δη ότι η Αίτηση δεν έγινε με την πρώτη δυνατή ευκαιρία, είναι γεγονός ότι θα μπορούσε να καταχωρηθεί αίτηση τροποποίησης και νωρίτερα. Εάν όμως αυτό γινόταν σε πολύ πιο αρχικό στάδιο το σίγουρο είναι πως θα χρειαζόταν και άλλη τροποποίηση ούτως ώστε να συμπεριληφθούν και πιο πρόσφατες ισχυριζόμενες εξελίξεις στην υγεία του Αιτητή. Επομένως εκκρεμούσης ακόμα της υπόθεσης η μη καταχώριση αίτησης για τροποποίηση σε προγενέστερο στάδιο, δεν θα ήταν ορθό να ληφθεί υπόψη ως καθοριστικός παράγοντας ο οποίος να αποστερούσε στον Αιτητή του δικαιώματος του να παρουσιάσει όλες τις θέσεις και ισχυρισμούς του ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση. (γ) Ο λόγος ένστασης υπ' αριθμό 4 συνιστά τη θέση ότι με την προτεινόμενη τροποποίηση προκαλείται ή τείνει να προκληθεί αμηχανία στους Καθ΄ων η αίτηση. Σύμφωνα με τη θέση τους, συγκρίνοντας την προτιθέμενη νέα παράγραφο 13 με την υφιστάμενη παράγραφο 12 της Αναφοράς, δεν είναι ξεκάθαρο ποιες είναι τελικά οι σωματικές βλάβες του Αιτητή, αφού κάποιες από αυτές είναι ελαφρώς διαφορετικές, ενώ κάποιες άλλες εντελώς διαφορετικές, σε σχέση με τις αναφερόμενες ήδη στην παράγραφο
- Το θέμα κρίνεται ότι δεν είναι του παρόντος χρόνου. Πρόκειται για ζήτημα που μπορεί και θα πρέπει να ξεκαθαριστεί κατά την ακρόαση. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να επιτύχει ούτε ο λόγος
- Δύο καίρια ερωτήματα που απασχολούν τα Δικαστήρια για την παροχή ή όχι άδειας για τροποποίηση δικογράφων είναι (α) αν υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση, η οποία επέφερε αδικία η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα και (β) αν η επίδικη αίτηση διαπνέεται από κακή πίστη. Για το δεύτερο ερώτημα παρατηρείται πως ουδεμία αναφορά ή λόγος ή θέση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποστηρίζει την ύπαρξη κακής πίστης εκ μέρους του Αιτητή. Όσον αφορά στο θέμα της καθυστέρησης σημειώνεται ότι η ακρόαση της παρούσας αγωγής δεν έχει ακόμη αρχίσει. Αν και είναι κατανοητό πως η αιτούμενη τροποποίηση θα μπορούσε να επιχειρηθεί νωρίτερα, με την προαναφερθείσα διευκρίνιση ότι ενδεχομένως να ξαναχρειαζόταν νέα τροποποίηση, κρίνεται πως ουδεμία βλάβη ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου έχει προκληθεί στους Καθ΄ων η αίτηση η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Κάποια καθυστέρηση άλλωστε επήλθε και όταν οι Καθ΄ων η αίτηση ζήτησαν τροποποίηση της Απάντησης τους και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα στις 09.06.
- Αξιολογώντας όλα τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, λαμβάνονται υπόψη ως προς την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας τα πιο κάτω:
- Η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε.
- Το χρονικό στάδιο της καταχώρισης της επίδικης αίτησης δε δημιούργησε ανεπανόρθωτη βλάβη ή ζημιά στους Καθ΄ων η αίτηση. Το στάδιο που βρίσκεται η αγωγή δε θεωρείται υπό τις περιστάσεις προχωρημένο σε βαθμό που θα επερχόταν ζημιά στους Καθ΄ων η αίτηση η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.
- Ουδείς λόγος ένστασης ή ισχυρισμός υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου για ύπαρξη κακής πίστης εκ μέρους του Αιτητή.
- Ουδεμία προσπάθεια υπάρχει για εισαγωγή νέας βάσης της αγωγής, και συνεπώς καμία μετατροπή της φύσης της απαίτησης θα επέλθει.
- Προκύπτει ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η παρουσίαση όλων των θέσεων, ισχυρισμών και διεκδικήσεων που ο Αιτητής πιστεύει ότι δικαιούται για να στηρίξει την απαίτηση του για αποζημιώσεις από το Δικαστήριο. Στέρηση αυτού του δικαιώματος θα συνιστούσε ανεπανόρθωτη βλάβη προς αυτόν. Ενόψει όλων των προαναφερόμενων, κρίνεται ότι ουδείς λόγος ένστασης είναι δυνατό να επιτύχει και ως εκ τούτου η επίδικη αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος (Α), (Β), (Γ), (Δ), (Ε) και (Στ) της επίδικης αίτησης. Τροποποιοημένη Αναφορά να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. Απάντηση στην τροποποιημένη Αναφορά να καταχωρηθεί εντός 25 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης τροποποιημένης Αναφοράς. Ανταπάντηση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης Απάντησης. Όλα τα έξοδα που θα απωλεσθούν, εξαιτίας της τροποποίησης καθώς και τα έξοδα της επίδικης αίτησης είναι δίκαιο, να επιβαρύνουν τον Αιτητή. Συνεπώς, αυτά επιδικάζονται εναντίον του και προς όφελος των Καθ΄ων η αίτηση. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης επί της αγωγής. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ..../ΙΜ - ΛΗ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Διάταγμα με το οποίο να επιτραπεί Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο