← Κύπρος

Κυριάκος Στέλιου Στυλιανού ν. Στέλιος Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 3172/2011, 8/1/2013

Κυριάκος Στέλιου Στυλιανού ν. Στέλιος Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 3172/2011, 8/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A1 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3172/2011 Μεταξύ: Κυριάκος Στέλιου Στυλιανού Ενάγοντα - Καθ΄ού η Αίτηση και Στέλιος Κωνσταντίνου Εναγόμενου - Αιτητή ----------------------------------- Ημερομηνία: 8 Ιανουαρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για τον εναγόμενο - αιτητή : κ. Β. Σωτηρίου για Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον ενάγοντα - καθ΄ού η Αίτηση: κ. Τσαρδελλής για Γεωργίου & Τσαρδελλής Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση (Σε αίτηση για παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του εναγόμενου- αιτητή) Στις 10.01.2012 είχε εκδοθεί ερήμην του εναγόμενου απόφαση λόγω μη εμφάνισης του ενώπιον του δικαστηρίου αν και του επιδόθηκε την 1.12.2011 πιστό αντίγραφο του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος το οποίο καταχωρήθηκε την 2.11.2011 και ταυτόχρονα την ίδια ημέρα και της έκθεσης απαίτησης η οποία καταχωρήθηκε στις 23.11.

  1. Οι αξιώσεις του ενάγοντος αναλύονται με λεπτομέρεια στην έκθεση απαιτήσεως όπου επίσης περιγράφεται και η ιδιότητα των διαδίκων και η συναλλαγή στην οποία είχαν συμφωνήσει και η οποία αφορούσε την παροχή από τον εναγόμενο συνδρομής, εφόσον ασχολείτο με αυτή τη δραστηριότητα, για την αγορά ενός αυτοκινήτου το οποίο ο ενάγοντας βρήκε σε ιστοσελίδα που ειδικεύεται στη πώληση μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. Αντιγράφω στη συνέχεια τα όσα διαλαμβάνει η απόφαση που εκδόθηκε για να καταδειχθεί το εύρος, η σημασία και η δραστικότητα της επί των συμφερόντων του εναγόμενου - αιτητή στη παρούσα αίτηση: «Το Δικαστήριο δια του παρόντος διατάζει και αποφασίζει όπως ο εναγόμενος πληρώσει στον ενάγοντα το ποσό των €21.400,00 με τόκο προς 7,5% ετησίως επί του ποσού των €19.400,00 από 29.04.2010 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €123,05σ. Και το Δικαστήριο αυτό διά του παρόντος περαιτέρω διατάζει όπως ο εναγόμενος πληρώσει στον ενάγοντα το ποσό των €761,00 έξοδα της παρούσας αγωγής, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων συντάξεως της παρούσας αποφάσεως με τόκο προς 5.5% ετησίως επί του ποσού των €719,00 από 2.11.2011 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. και €11,00 έξοδα επίδοσης.» Με αίτηση του ο εναγόμενος - αιτητής με ημερομηνία 23.03.2012 εξαιτείται διάταγμα που θα διατάσσει την ακύρωση και /ή παραμερισμό (set aside) της πιο πάνω απόφασης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση του εναγόμενου - αιτητή κ. Στέλιου Κωνσταντίνου. Προς υποστήριξη και ενίσχυση των ισχυρισμών του, εκτός από την επίδικη απόφαση και την ειδοποίηση του εντάλματος πώλησης κατασχεμένου οχήματος από δικαστικό επιδότη, επισυνάπτει και διάφορα άλλα έγγραφα σχετικά με την διαφορά που προέκυψε με τον ενάγοντα στα οποία θα γίνει αναφορά στο κατάλληλο στάδιο της απόφασης μου. Την ίδια ημέρα που καταχωρήθηκε η παρούσα καταχωρήθηκε και μονομερής αίτηση με την οποία επεδίωξε και πέτυχε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο διατασσόταν η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την αποπεράτωση της ακρόασης της παρούσας αίτησης και το οποίο εκ συμφώνου παραμένει έκτοτε σε ισχύ αναμένοντας την τελική της έκβαση. Στην πολυσέλιδη αρχική ένορκη δήλωση του ο αιτητής προβάλλει ως βασικό και μοναδικό λόγο για τον οποίο παράβλεψε την υποχρέωση που είχε να εμφανιστεί ενώπιον του δικαστηρίου και να προβάλει την υπεράσπιση του στην αγωγή, το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε η μητέρα του και τον επισυμβάντα στο μεταξύ θάνατος της, γεγονότα που του απέσπασαν εξ ολοκλήρου την προσοχή του. Εξηγεί ότι ενήργησε αμέσως και χωρίς καθυστέρηση μόλις πληροφορήθηκε ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον του και τους λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι έχει να προβάλει υπεράσπιση όπου κατ΄ ισχυρισμό του για όσα διεκδικεί από αυτόν ο ενάγοντας ήταν συνέπεια του γεγονότος ότι είχε πέσει τόσο ο ίδιος όσο και ο ενάγοντας θύματα απάτης και προς τούτο είχαν από κοινού κάμει καταγγελία στην αστυνομία. Γι΄αυτούς τους λόγους πιστεύει ότι είναι δίκαιο να του δοθεί το δικαίωμα να υπερασπισθεί στην αγωγή. Σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας του δόθηκε άδεια από το δικαστήριο και καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στις 18.09.
  2. Σε λεπτομέρειες των ισχυρισμών του θα γίνει αναφορά όπου χρειαστεί σε άλλο κατάλληλο στάδιο της απόφασης. Εκ μέρους του ενάγοντα καταχωρήθηκε ένσταση η οποία επίσης υποστηρίζεται από ενόρκους δηλώσεις του ίδιου, του πατέρα και της μητέρας του και του ιδιώτη επιδότη κ. Κούλλη Ξενή, στις οποίες αναφέρονται για όσα αυτοί γνωρίζουν σε σχέση με την υπόθεση και για όσα είναι σχετικά για την υπό κρίση αίτηση όπου ο ενάγοντας εκθέτει και τη δική του εκδοχή περί του είδους της συναλλαγής που είχαν συμφωνήσει με τον εναγόμενο. Η ένορκη δήλωση του ενάγοντα συνοδεύεται και από διάφορα έγγραφα στο περιεχόμενο των οποίων βασίζονται οι ισχυρισμοί του και αποσκοπούν στην υποστήριξη των λόγων για τους οποίους δεν θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Οι λόγοι της ένστασης όπως απαριθμούνται στην ειδοποίηση και όπως υποστηρίζονται από τον ενάγοντα στην ένορκη του δήλωση είναι οι ακόλουθοι: (α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις παραμερισμού της δικαστικής απόφασης. (β) Η υπό εξέταση αίτηση είναι πραγματικά και/ή νομικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του δικαστηρίου. (γ) Ο αιτητής δεν αποκαλύπτει ουσιαστικό και/ή εύλογο και/ή καλό λόγο για την μη έγκαιρη καταχώρηση σημειώματος εμφανίσεως και/ή για την παράλειψη του να υπερασπιστεί τον εαυτό του εντός του καθορισμένου από τους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας χρόνου. (δ) Ο αιτητής επέδειξε πλήρη αδιαφορία για την τύχη της παρούσας αγωγής εναντίον του ή/ και η αίτηση υποβάλλεται με μεγάλη καθυστέρηση λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υπόθεσης. (ε) Ο αιτητής επέδειξε αμέλεια, ασέβεια, αδιαφορία και έλλειψη ενδιαφέροντος προς τους δικαστικούς και δικονομικούς κανόνες και διαδικασίες καθώς και στα Κυπριακά Δικαστήρια και την απονομή της δικαιοσύνης. (στ) Ο αιτητής δεν αποκαλύπτει καλόπιστη και/ ή συζητήσιμη και/ ή καλή υπεράσπιση. (ζ) Οι ισχυρισμοί του αιτητή οι οποίοι περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις ή/ και προσπάθεια να καθυστερήσει την εκτέλεση της εκδοθείσας απόφασης. (η) Οι ισχυρισμοί και/ ή τα γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή/ και είναι αντιφατικά μεταξύ τους. (θ) Ο αιτητής δεν προσήλθε στο δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands). (ι) Η επαναφορά της αγωγής θα αντιστρατεύεται την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. (κ) Ο παραμερισμός και η ακύρωση της επίδικης απόφασης ή/και η αναστολή της θα καταστρατηγούσε την αναγκαιότητα οριστικής λήξης της αντιδικίας (interest repulicae ut sit fins litium) ή/και θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον ενάγοντα παρεμποδίζοντας τον να εκτελέσει την προς όφελος του εκδοθείσα απόφαση. (λ) Η άνευ φειδούς επανάνοιξη της παρούσας υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα ή/ και πλήττει τα θεμέλια της δικαιοσύνης ή/και η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του δικαστηρίου και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. (μ) Δεν είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να δοθούν οι αιτούμενες θεραπείες. Ζητήθηκε και επιτράπηκε όπως ο εναγόμενος - αιτητής και ενόρκως δηλών αντεξεταστεί επί του περιεχομένου των παραγράφων 5 και 6 της αρχικής ένορκης δήλωσης του με ημερομηνία 23.03.2012 τις οποίες και καταγράφω αυτολεξεί στη συνέχεια όπως και στο περιεχόμενο της συμπληρωματικής - απαντητικής ένορκης δήλωσης του με ημερομηνία 18.09.2012 η οποία καταχωρήθηκε μετά από άδεια του δικαστηρίου: « Παρ. 5: Πριν αλλά και κατά τον ουσιώδη προς την αγωγή χρόνο και πιο συγκεκριμένα από τα μέσα Νοεμβρίου είχα υπό την φροντίδα και προστασία μου την πολύ βαριά άρρωστη μητέρα μου κάτι το οποίο δεν μου επέτρεπε να χειριστώ τις προσωπικές μου υποχρεώσεις με υπευθυνότητα και σύνεση. Πιο συγκεκριμένα η μητέρα μου έπασχε από πολύ σοβαρά προβλήματα σε βαθμό που δεν μπορούσε να αυτοσυντηρηθεί. Ανέλαβα εξ ολοκλήρου τη συνεχή φύλαξη και καθημερινή φροντίδα της, την συνόδευα καθημερινά σε ιατρούς και της κρατούσα καθημερινά συντροφιά. Παρ. 6: Η κατάσταση της μητέρας μου ως ανωτέρω με καθήλωσε τόσο ψυχολογικά όσο και κοινωνικά με αποτέλεσμα για 2 και πλέον μήνες να ζω ένα καθημερινό Γολγοθά. Κατά τον τελευταίο μήνα της ζωής της εισάχθηκε ουκ ολίγες φορές στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας λόγω της αστάθειας της υγείας της όπου ήταν και ο τόπος που απεβίωσε την 27.01.2012 (Επισυνάπτεται πιστοποιητικό θανάτου της μητέρας του εναγόμενου ως Τεκμήριο Γ). Αυτός ήταν ο μοναδικός λόγος ο οποίος στιγμιαία παράβλεψα την υποχρέωση μου να προσέλθω στο δικαστήριο και να υπερασπιστώ τον εαυτό μου με αποτέλεσμα σήμερα να αντιμετωπίζω τον κίνδυνο να χάσω τέτοιο δικαίωμα.» Στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση απάντησε σε ισχυρισμούς του πατέρα του ενάγοντος κ. Στέλιου Στυλιανού τους οποίους προέβαλε στη δική του ένορκη δήλωση για λεχθέντα σε αυτόν από τον αδελφό του εναγόμενου σε σχέση με τις οικογενειακές τους σχέσεις και άλλα προσωπικά ζητήματα όπως ήταν το γεγονός αν πράγματι ο εναγόμενος είχε υπό την φροντίδα του την άρρωστη μητέρα τους. Κατά την αντεξέταση του ο αιτητής επανέλαβε και επέμεινε σε όσα κατέγραψε στις ένορκες δηλώσεις του επιμένοντας ότι είχε υπό την φροντίδα του την άρρωστη μητέρα του την οποία μετέφερε στους ιατρούς και η οποία τύγχανε της συνεχούς φροντίδας του εφόσον ο σωματότυπος της οικιακής βοηθού που διέθετε η μητέρα του, μιας Βιετναμέζας, δεν της επέτρεπε να μεταφέρει την υπέρβαρη μητέρα του στο μπάνιο, στο αποχωρητήριο και έτσι χρειαζόταν συνεχώς τη φροντίδα του. Επέμενε ότι όλα αυτά συνέτειναν στο να διαφύγει εντελώς της προσοχής του η αγωγή αυτή. Παραδέχθηκε ότι το γεγονός ότι του είχε κινήσει αγωγή ο ενάγοντας του είχε προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση όταν του επιδόθηκε. Αρνήθηκε σειρά υποβολών ότι ουδέποτε φρόντισε τη μητέρα του και ότι βρήκε ως δικαιολογία τον θάνατο της για να ζητήσει την ακύρωση της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του σε αγωγή στην οποία παρέλειψε να εμφανιστεί και να προβάλει την υπεράσπιση του. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του στη παράγραφο 4 της συμπληρωματικής του ένορκης δήλωσης ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είχε να λύσει παλιούς λογαριασμούς με τον ενάγοντα όπως ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας του ενάγοντα είχε αναφέρει στον αδελφό του και μάλιστα ισχυρίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου ότι τον απειλούσε ότι θα τον παίξει. Στην επανεξέταση του ανέφερε ότι η μητέρα του αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας τα τελευταία δύο χρόνια αλλά είχε χειροτερεύσει τους τελευταίους δύο μήνες πριν από το θάνατο της. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η αίτηση εξετάζεται κάτω από τις πρόνοιες της Διαταγής 17 Θ. 10 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨ Were judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." Σε μετάφραση: ¨Όπου εκδίδεται απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διαταγής, θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με τέτοιους όρους που ήθελαν φανεί δίκαιοι¨. Η νομολογία μας έχοντας σαν καθοδηγητική την υπόθεση Evans v. Bartham,

(1937)2 All E.R. 646 καθόρισε τις αρχές που το δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, η οποία ασφαλώς θα πρέπει να ασκείται δικαστικά με βάση τις αρχές και τα κριτήρια που καθιερώνονται στη νομολογία, όταν εξετάζει αίτηση για παραμερισμό απόφασης (βλ. μεταξύ άλλων την Bush κ.ά. v. Γιαννή,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. σελ. 1342 και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.ά.
(2001)(1 Α) Α.Α.Δ. σελ. 457). Η πιο πάνω απόφαση έτυχε ανάλυσης και στην υπόθεση Μερκής v. Yiannouka Holiday Inns Ltd κ. ά.,
(1994)1 Α.Α.Δ. σελ. 736 όπου ο Κούρρης,Δ (απόφαση πλειοψηφίας) συνόψισε το σκεπτικό της ως εξής σε σχέση με τις αρχές που διέπουν τον παραμερισμό απόφασης που λαμβάνεται ερήμην του εναγομένου με τις οποίες βέβαια δεν διαφώνησε με την απόφαση του (μειοψηφίας) ο Χρυσοστομής,Δ. καθώς η διαφωνία του έγκειτο στον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας προς απόδειξη της ύπαρξης καλής υπεράσπισης επί της ουσίας όπως ερμηνευόταν τότε η Δ.48 Θ. 4:
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης, και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης έγγραφης μαρτυρίας, συνημμένης στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσης του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας. Οι ακόλουθες δύο αποφάσεις επεξηγούν επίσης τι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε αυτής της μορφής τις αιτήσεις: Στην υπόθεση Πατούρη v. Hellenic Bank Ltd,
(2001)1 (Γ) A.A.Δ. 2118, 2123 λέχθηκαν τα εξής: ¨Καθιερωμένες μπορεί να θεωρηθούν οι αρχές που διέπουν και προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σ΄αυτό το πεδίο. Απαραίτητη είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης¨. Στην δε υπόθεση Phylactou and others v. Michael,
(1982)1 C.L.R. 204, 210 λέχθηκαν τα εξής: ¨Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από τη μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης¨. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης διαταγής για ακύρωση μιας δικαστικής απόφασης, τον χρόνο υποβολής του αιτήματος, τους λόγους που υποστηρίζουν το αίτημα και τους λόγους της ένστασης όπως επίσης και τις εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των δύο πλευρών θα προσπαθήσω στη συνέχεια να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η έγκριση του αιτήματος. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση των προϋποθέσεων που απαιτούνται όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί από την νομολογία μας. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗΣ: Σε αυτής της φύσης τα αιτήματα θα πρέπει να εξετάζεται ο παράγοντας του χρόνου σε συνάρτηση με τα γεγονότα της υπόθεσης όπως είναι αυτό του χρόνου της καταχώρησης της αγωγής που εν προκειμένω έγινε στις 2.11.2011, της επίδοσης της που έγινε την 1.12.2011, της έκδοσης της απόφασης στις 10.01.2012, της καταχώρησης της αίτησης για παραμερισμό στις 23.03.2012 και τέλος πότε έλαβε γνώση ο εναγόμενος για την ύπαρξη αυτής της αγωγής που στην προκείμενη περίπτωση ήταν την 1.12.2011 εφόσον η αγωγή και η έκθεση απαιτήσεως του επιδόθηκαν προσωπικά εκείνη την ημερομηνία. Το ζήτημα κατά πόσο συντρέχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση είναι θέμα που συνδέεται με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Έτσι στη νομολογία μας συναντάμε περιπτώσεις όπου έγινε αποδοχή ως δικαιολογημένη, καθυστέρηση πολύ μεγαλύτερης διάρκειας από αυτήν της παρούσας υπόθεσης, ενώ σε άλλες περιπτώσεις απορρίφθηκαν αιτήματα λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης που το χρονικό διάστημα ήταν μικρότερο. Στην υπόθεση Πεγειώτης v. Κωμοδρόμου,
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1601 η οποία είναι σχετική ως προς το χρόνο, αποφασίστηκε ότι ο χρόνος 3 μηνών και κάτι από την επίδοση μέχρι την καταχώρηση αίτησης παραμερισμού δεν ήταν τόσο μακρύς που να υποδηλώνει αφ΄ εαυτού καταφρόνηση της διαδικασίας. Εφόσον ο παράγοντας του χρόνου εξετάζεται τόσο ως προς το αν υπάρχει σοβαρός λόγος για τη μη εμφάνιση του ενός από τους διαδίκους όσο και της καθυστέρησης του, όταν έλαβε γνώση της ύπαρξης της απόφασης, να αποταθεί στο δικαστήριο για τον παραμερισμό της, τότε η εξέταση αυτού του παράγοντα θα γίνει υπό το πρίσμα των δύο διακριτών αυτών χρονικών περιόδων. Η πρώτη αφορά την χρονική περίοδο από της επίδοσης της αγωγής μέχρι της έκδοσης της απόφασης δηλαδή από 1.12.2011 μέχρι 10.01.2012 και η δεύτερη από της γνώσης της έκδοσης της την οποία έλαβε περί τα τέλη Φεβρουαρίου 2012 μέχρι και της καταχώρησης της παρούσας αίτησης στις 23.03.
  1. Με δεδομένο ότι δεν αμφισβητήθηκε καθ΄οιονδήποτε τρόπο η επίδοση της αγωγής που έγινε προσωπικά στον εναγόμενο την 1.12.2011 και άρα έλαβε γνώση από εκείνη την ημέρα της αγωγής θα εξετάσω την πρώτη περίοδο η οποία είναι και η καθοριστική. Παρατηρώ ότι ο εναγόμενος δικαιολογώντας την μη εμφάνιση του και τη μη καταχώρηση υπεράσπισης επικαλέστηκε το πρόβλημα υγείας της μητέρας του. Μέχρι και της ημερομηνίας που είχε εκδοθεί η απόφαση παρήλθαν 40 ημέρες γνωρίζοντας ότι είχε καταχωρηθεί η αγωγή. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του η μητέρα του ήταν τα τελευταία δύο χρόνια άρρωστη και επιδεινώθηκε η κατάσταση της τους τελευταίους δύο μήνες πριν από το θάνατο της ο οποίος επισυνέβη στις 27.01.
  2. Το τελευταίο αυτό διάστημα είχε εισαχθεί αρκετές φορές στο νοσοκομείο. Περαιτέρω αποκαλύφθηκε κατά την αντεξέταση του ότι η μητέρα του διέθετε Βιετναμέζα οικιακή βοηθό, κατά συνέπεια κάποιες ώρες που κοιμόταν θα μπορούσε να είχε φροντίσει τις προσωπικές του υποθέσεις. Η μαρτυρία αποκάλυψε ότι σύχναζε καθημερινά τα πρωινά σε κάποιο περίπτερο όπου όπως παραδέχθηκε ενώπιον του δικαστηρίου μετέβαινε για να ξεφεύγει από το βαρετό και καταθλιπτικό περιβάλλον όπου ζούσε για να πιει τον καφέ του σαν άνθρωπος και να διαβάσει την εφημερίδα του και τα απογεύματα παραδέχθηκε επίσης ότι μετέβαινε σε κάποιον κουμπάρο του, και όχι σε πρακτορείο στοιχημάτων όπως του υποβλήθηκε, χωρίς να εμποδίζεται ούτε από τη ψυχολογική πίεση που ένοιωθε ούτε και από την κοινωνική απομόνωση στην οποία περιήλθε όπως ισχυρίστηκε. Για αυτές τις εξόδους διέθετε χρόνο, δεν διέθεσε όμως τον ελάχιστο χρόνο για ένα τηλεφώνημα στους δικηγόρους του να καταχωρήσουν εμφάνιση στον φάκελο της υπόθεσης. Αναμφισβήτητη μαρτυρία κατέδειξε επίσης ότι βρέθηκε λίγες ημέρες μετά την επίδοση σε αυτόν της αγωγής στο χώρο του δικαστηρίου. Ο ίδιος ο εναγόμενος κατά την αντεξέταση του στα πλαίσια της παρούσας αίτησης ανέφερε επί λέξη ότι: « του προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση η επίδοση της αγωγής». Εφόσον πράγματι του είχε προκαλέσει τέτοια αναστάτωση η πληροφόρηση του περί της ύπαρξης της αγωγής, όφειλε να λάβει τα μέτρα του έτσι που αν διέθετε πράγματι υπεράσπιση να την είχε προβάλει έγκαιρα σύμφωνα με τους κανονισμούς. Κρίνω ότι με τα πιο πάνω δεδομένα υπήρξε ο αναγκαίος χρόνο για να το κάμει ενημερώνοντας έστω και διά τηλεφώνου τους δικηγόρους του έτσι που να φρόντιζαν να καταχωρηθεί εμφάνιση και στη συνέχεια υπεράσπιση εκ μέρους του. Σε αυτά συνηγορεί και το μήνυμα που απέστειλε στη μητέρα του ενάγοντος στο τηλέφωνο της αναφέροντας της μεταξύ άλλων ότι: « κρίμα που δεν θα βρίσκομαι στη δίκη του γιου σου αλλά θα λείπω Αγγλία» αλλά και για τα άλλα απειλητικού χαρακτήρα τηλεφωνήματα που έβρισκε χρόνο να κάμνει. Για τον πιο πάνω ισχυρισμό της η ενόρκως δηλούσα, μητέρα του ενάγοντος, σημειώνω ότι δεν αντεξετάστηκε. Επομένως η κρίση μου γι΄αυτό το ζήτημα είναι καθοριστική ως προς το ζήτημα της καθυστέρησης. Η αδράνεια που επέδειξε υπό τις πιο πάνω συνθήκες ο εναγόμενος δεν μπορεί να δικαιολογηθεί και μόνο περιφρονητική ως προς διαδικασίες ενώπιον του δικαστηρίου μπορεί να χαρακτηριστεί. Εξετάζοντας τη δεύτερη χρονική περίοδο των 2 ½ περίπου μηνών από της έκδοσης της απόφασης μέχρι την υποβολή της παρούσας αίτησης δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι ο χρόνος που παρήλθε είναι υπερβολικός. Φάνηκε ότι αμέσως μόλις πληροφορήθηκε ο εναγόμενος για την έκδοση της απόφασης εναντίον του περί τα τέλη Φεβρουαρίου του 2012 όταν του κατασχέθηκε το αυτοκίνητο, ανέθεσε στους δικηγόρους του την διεξαγωγή έρευνας για τη συλλογή στοιχείων με σκοπό την καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης και πράγματι γρήγορα αυτοί προέβησαν στο παρόν διαδικαστικό διάβημα. Αυτή όμως η χρονική περίοδος δεν είναι όπως προανέφερα και η καθοριστική ενόψει της πιο πάνω αντίληψης μου περί της περιφρονητικής συμπεριφοράς του εναγόμενου ως προς τις δικαστικές διαδικασίες για το χρονικό διάστημα πριν από την έκδοση της απόφασης. Στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη,
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 941,945 ο Πικής, Δ, ανέφερε τα ακόλουθα: «Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση, παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου.» Στην ίδια απόφαση τονίζεται ότι: «Η παροχή εξηγήσεων για παράλειψη του εναγόμενου να εμφανιστεί δεν ισοδυναμεί με την αιτιολόγηση της καθυστέρησης, πολύ δε λιγότερο με τη συγχώρεση της.» (βλ. επίσης για το πώς αντιμετωπίζεται το ζήτημα της καθυστέρησης από τη νομολογία μας την υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.ά.,
(2001)(1 Α) Α.Α.Δ. σελ. 457). ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΙΜΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ: Παρόλη τη πιο πάνω κατάληξη μου σε σχέση με τον παράγοντα της καθυστέρησης ο οποίος είναι και καθοριστικός ως προς την έκβαση της αίτησης, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου θα με απασχολήσει και το ζήτημα της αποκάλυψης συζητήσιμης υπεράσπισης. Στην υπόθεση Χρυσάνθου κ.ά. v. Mariala Construction Ltd,
(1996)(1Β) A.A.Δ. σελ. 1129 λέχθηκαν τα εξής: ¨Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στους Αιτητές να αποδείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης. Δεν απαιτείται απόδειξη της υπεράσπισης τους. Είναι αρκετό να αποδείξουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και αυτό είναι αρκετό για να παραμεριστεί η απόφαση και να επανεκδικασθεί η υπόθεση επί της ουσίας.¨ Το ζήτημα θα εξεταστεί σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στα δικόγραφα που εν προκειμένω είναι αυτοί της έκθεσης απαιτήσεως και στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ειδοποίηση ένστασης και όσα προέκυψαν από την αντεξέταση του εναγόμενου. Η διαφορά στις μεταξύ των διαδίκων σχέσεις επήλθε όταν ο εναγόμενος, ενώ είχε αναλάβει με παράκληση του ενάγοντος να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την ασφαλή διεκπεραίωση και ολοκλήρωση της αγοράς και μεταφοράς ενός μεταχειρισμένου οχήματος στην Κύπρο από την πόλη Καρταχένας της Ισπανίας, όπου βρισκόταν σύμφωνα με τη σχετική διαφήμιση που ήταν αναρτημένη σε ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, κατ΄ ισχυρισμό του ενάγοντος ο εναγόμενος παρέβηκε τη συμφωνία τους εξαπατώντας τον και/ή προβαίνοντας σε ψευδείς παραστάσεις. Ο ενάγοντας εκπλήρωσε όλες τις προς τούτο συμφωνηθείσες υποχρεώσεις του καταβάλλοντας στον εναγόμενο €2.000,00 για τα έξοδα του και την προκαταβολή για την αγορά του οχήματος και στη συνέχεια κατέβαλε και ολόκληρο το συμφωνηθέν τίμημα εκ €19.400,00 σε λογαριασμό που του υπέδειξε ο εναγόμενος και μετά από αυτά μάταια ανέμενε την παραλαβή του αυτοκινήτου. Ο εναγόμενος στην ένορκη δήλωση του παρουσιάζεται και ο ίδιος ως θύμα απάτης. Επικαλείται σχέση αντιπροσώπου του ενάγοντος στην εν λόγω δοσοληψία και ότι ενεργούσε εκ μέρους του και ότι τον ενημέρωνε για κάθε τι που αφορούσε την υπόθεση. Εξετάζοντας το ζήτημα της σχέσης αντιπροσώπου και αντιπροσωπευόμενου αυτή με βάσει τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και το αποδεικτικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου δεν επιβεβαιώνεται με κανένα άλλο στοιχείο και δεν συνάδει με το περιεχόμενο των εγγράφων που ο ίδιος ο εναγόμενος - αιτητής παρουσιάζει ως τεκμήρια προς υποστήριξη των ισχυρισμών του (βλ. τεκμ. Η και τεκμ. Ι), όπου στο τελευταίο φαίνεται ο ίδιος ως ο αγοραστής και δεν δηλώνεται η αντιπροσωπευτική του ιδιότητα, στην αλληλογραφία του δε με την Cartago Logistical S.L., που ήταν η εταιρεία στην κατοχή της οποίας υποτίθεται ότι βρισκόταν το αυτοκίνητο, πουθενά δεν φαίνεται ότι ενεργεί για λογαριασμό του ενάγοντος. Παρουσιάζει το έγγραφο (τεκμ. Ι) σε μορφή φωτοτυπίας χωρίς να εξηγεί που είναι το πρωτότυπο έγγραφο και σε αυτό και πάλι παρουσιάζεται ως συναλλασσόμενος ο ίδιος και όχι υπό την αντιπροσωπευτική του ιδιότητα την οποία επικαλείται στην ένορκη του δήλωση. Επί της ουσίας αυτού του ζητήματος φαντάζει εξωπραγματικό κάποιος να αναθέτει σε κάποιον άλλο υπό μορφή ¨απλής αντιπροσώπευσης¨ και να του πληρώνει μάλιστα τα έξοδα του ταξιδιού του σε μια ξένη χώρα απλώς και μόνο για να διαπιστώσει κάποια χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου τα οποία και ο ίδιος εύκολα θα μπορούσε να διερευνήσει και διαπιστώσει είτε επικοινωνώντας προσωπικά με την πιο πάνω εταιρεία ή ακόμη και μεταβαίνοντας ο ίδιος στην Ισπανία. Επομένως η θέση του εναγόμενου περί σχέσεως αντιπροσώπευσης δεν συνάδει ούτε και με τη λογική των πραγμάτων. Ο εναγόμενος απέκρυψε το γεγονός ότι του έγινε καταγγελία από τον ενάγοντα στην αστυνομία η οποία και εξετάζεται και αντί αυτού αναφέρει ότι ήταν και οι δύο παραπονούμενοι κάτι που δεν συνάδει με τα προσκομισθέντα τεκμήρια (βλ. επιστολή Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας που επισυνάπτεται ως τεκμ. 1 στην ένορκο δήλωση του ενάγοντα - καθ΄ού η αίτηση), επομένως δικαιολογημένα ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι αυτός δεν προσήλθε ενώπιον του δικαστηρίου με καθαρά χέρια (with clean hands). Το περιεχόμενο της παραγράφου 16 της ενόρκου δηλώσεως του ότι δηλαδή: «Οι πληροφορίες που ήθελε ο ενάγοντας ήταν η ύπαρξη και οι τεχνικές λεπτομέρειες του αυτοκινήτου, λεπτομέρειες σχετικά με τον ιδιοκτήτη του καθώς επίσης και το ακριβές αντίτιμο του και μέθοδο αποπληρωμής και αποστολής του αγαθού στην Κύπρο. Όλες οι υπόλοιπες ενέργειες τόσο για την πληρωμή όσο και για τη μεταφορά του αυτοκινήτου στην Κύπρο θα παραμένουν υπό τον έλεγχο του ενάγοντα » διαψεύδεται από το ίδιο το περιεχόμενο της αλληλογραφίας που ο ίδιος κατέθεσε δηλαδή τα τεκμ. Η, Ι, ΙΑ, ΙΒ, ΙΓ, ΙΔ, ΙΕ, ΙΣΤ εφόσον και αυτές οι ενέργειες σύμφωνα με αυτά τα έγγραφα πλην ασφαλώς της πληρωμής εκ μέρους του ενάγοντος παρέμεναν υπό τον έλεγχο του εναγόμενου. Ενώ θα έπρεπε να παρουσιάσει στον ενάγοντα στοιχεία για την έρευνα που διεξήγαγε κατ΄ ισχυρισμό του στην Ισπανία για το αυτοκίνητο, εντούτοις δεν του παρουσίασε ούτε το έγγραφο το οποίο παρουσιάζει για πρώτη φορά ως τεκμ. Ι στην ένορκη του δήλωση ούτε και φωτογραφίες ούτε κάτι άλλο σε σχέση με το αυτοκίνητο, τουναντίον κατ΄ ισχυρισμό του ενάγοντα όταν του ζήτησε αυτά τα στοιχεία αυτός πλέον άρχισε να τον αποφεύγει. Επομένως η σχέση αντιπροσωπείας δεν έχει καταδειχθεί με οποιοδήποτε πειστικό στοιχείο. Πέραν των πιο πάνω η έκθεση απαιτήσεως δεν περιορίζεται σε αξιώσεις στη βάση παράβασης σύμβασης για την οποία η επίκληση σχέσης αντιπροσωπείας θα ήταν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Ο ενάγοντας επικαλείται ακόμα απάτη και ψευδείς παραστάσεις εκ μέρους του εναγομένου - αιτητή στη βάση των οποίων υπέστη ζημιά και αυτές οι βάσεις αγωγής δεν επηρεάζονται, ανεξαρτήτως του εάν η σχέση των μερών ήταν συμβατική ή σχέση αντιπροσωπείας. Στοιχείο στο οποίο στηρίζεται η εισήγηση αυτή επισημαίνοντας σημαντική αντίφαση στους ισχυρισμούς του αιτητή είναι και η ημερομηνία που φέρει το έγγραφο (τεκμ. Ι), δηλαδή η 25η .04.2010 ημερομηνία κατά την οποία κατ΄ισχυρισμό του βρισκόταν στη πόλη Καρταχένας της Ισπανίας. Σύμφωνα όμως με το τεκμ. 3 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντος στις 23.04.2010 οι πωλητές του οχήματος ενημέρωσαν τον αιτητή ότι είχαν λάβει το αγοραπωλητήριο έγγραφο (we are received the sales agreement) που τους είχε αποστείλει. Επομένως προκύπτει εύλογα το ερώτημα πως είναι δυνατόν το έγγραφο αυτό να φέρει ημερομηνία 25.04.2010 όταν αυτό το είχαν λάβει τουλάχιστον δύο ημέρες προηγουμένως. Σε κάθε περίπτωση το έγγραφο αυτό (τεκμ. Ι) δεν αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στη βάση αγωγής για απάτη και ψευδείς παραστάσεις συνεπεία των οποίων ο ενάγων υπέστη ζημιά. Ο εναγόμενος δεν παρουσίασε τα εισιτήρια του ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να αποδεικνύει το ταξίδι του στη πόλη Καρταχένας της Ισπανίας κατά τον χρόνο που ισχυρίστηκε. Η αγορά από το κατάστημα Duty Free του αεροδρομίου Λάρνακας στις 27.04.2010 όπως φαίνεται στο τεκμ. Θ της ένορκης του δήλωσης δεν αποδεικνύει τον ισχυρισμό του ότι πράγματι ταξίδευσε στην εν λόγω πόλη της Ισπανίας. Επομένως γεννιούνται εύλογα ερωτήματα για τα οποία ο εναγόμενος - αιτητής θα έπρεπε να δώσει απαντήσεις. Για όλα τα πιο πάνω ζητήματα ορθά επισημαίνεται ότι θα έπρεπε να κατέθετε απαντητική ένορκη δήλωση και σε κάποια να ζητούσε ακόμη και την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι ισχυρισμοί επομένως του εναγόμενου - αιτητή παρέμειναν μετέωροι, αόριστοι και ατεκμηρίωτοι οι οποίοι εξεταζόμενοι υπό την οπτική που απαιτείται στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν καταδεικνύουν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Στην υπόθεση Χρυσάνθου κ.ά. v. Mariala Construction Ltd,
(1999)(1B) A.A.Δ. σελ. 1129 αναφέρθηκε ότι: «Το βάρος απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στους αιτητές να αποδείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης. Δεν απαιτείται απόδειξη της υπεράσπιση τους. Είναι αρκετό να αποδείξουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και αυτό είναι αρκετό για να παραμεριστεί η απόφαση και να επανεκδικαστεί η υπόθεση επί της ουσίας .» Στην υπόθεση Τεγκεράκης ως Διαχειριστής της περιουσίας της K. Τεγκεράκη (Χ¨ Παναγή Γιάννη) v. Δήμος Λευκωσίας,
(2005)(1 Α) Α.Α.Δ. σελ. 289 τονίστηκε ότι: « Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του αιτητή.» Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν έχω πειστεί ότι ο εναγόμενος - αιτητής κατάφερε να αποσείσει το βάρος που είχε να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση και ενόψει αυτού η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του εναγόμενου - αιτητή και υπέρ του ενάγοντος - καθ΄ού η αίτηση στη παρούσα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αναπόδραστη συνέπεια της πιο πάνω κατάληξης μου είναι και η ακύρωση του προσωρινά εκδοθέντος διατάγματος με ημερομηνία 26.03.2012. (Υπ.) ............................................ Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.