ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, ΗΕ21198 κ.α. ν. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ, Συνενωμένες Αγωγές αρ.: 2876/2009, 21/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A6 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Συνενωμένες Αγωγές αρ.: 2872/2009 2870/2009 2871/2009 2874/2009 2875/2009 2876/2009 Μεταξύ:-
- ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, ΗΕ21198, από την Λάρνακα
- P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD, HE 153987, από την Λευκωσία
- KENNEDY HOTELS LTD, H.E.2553, από την Λευκωσία Ενάγοντες και ΧΑΙΛΟΣ ΣΙΑΛΟΣ, από την Λάρνακα Εναγόμενος Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 2.11.
- Μεταξύ:-
- ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, ΗΕ21198, από την Λάρνακα
- P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD, HE 153987, από την Λευκωσία
- KENNEDY HOTELS LTD, H.E.2553, από την Λευκωσία Ενάγοντες και ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΙΛΗ, από την Λάρνακα Εναγόμενος -------------------------------------------------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2870/2009 Μεταξύ:-
- ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, ΗΕ21198, από την Λάρνακα
- P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD, HE 153987, από την Λευκωσία
- KENNEDY HOTELS LTD, H.E.2553, από την Λευκωσία Ενάγοντες - και -
- ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΛΛΟΥΜΑΣ, από την Λάρνακα
- ΠΑΝΙΚΟΣ ΑΔΑΜΟΥ, από τη Λάρνακα Εναγομένων Αρ. Αγωγής: 2871/2009 Μεταξύ:-
- ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, ΗΕ21198, από την Λάρνακα
- P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD, HE 153987, από την Λευκωσία
- KENNEDY HOTELS LTD, H.E.2553, από την Λευκωσία Ενάγοντες - και -
- Σ. ΣΑΚΚΑΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΛΙΜΙΤΕΔ, Συνοικισμός Λειβαδιών Η25, Λειβάδια, 7060, Λάρνακα.
- ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΑΚΚΑΣ, Συνοικισμός Λειβαδιών Η25, Λειβάδια, 7060, Λάρνακα Εναγομένων Αρ. Αγωγής: 2874/2009 Μεταξύ:-
- ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, ΗΕ21198, από την Λάρνακα
- P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD, HE 153987, από την Λευκωσία
- KENNEDY HOTELS LTD, H.E.2553, από την Λευκωσία Ενάγοντες - και -
- ΜΑΚΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΛΤΔ, Η.Ε. 21198, από την Λάρνακα
- ΜΑΚΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Λεωφόρος Αρτέμιδος, Livadiotis Court Διαμέρισμα 201 Εναγομένων ----------------------------------------------------------------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2875/2009 Μεταξύ:-
- ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, ΗΕ21198, από την Λάρνακα
- P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD, HE 153987, από την Λευκωσία
- KENNEDY HOTELS LTD, H.E.2553, από την Λευκωσία Ενάγοντες - και - ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΙΑΚΚΟΥΡΜΑΣ, Λάρνακα Εναγομένου ----------------------------------------------------------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2876/2009 Μεταξύ:-
- ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, ΗΕ21198, από την Λάρνακα
- P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD, HE 153987, από την Λευκωσία
- KENNEDY HOTELS LTD, H.E.2553, από την Λευκωσία Ενάγοντες - και - ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ, από την Λάρνακα Εναγόμενος ------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 21 Ιανουαρίου
- Αίτηση ημ. 10.10.2102 υπό Εναγομένου στην αγ. 2876/09 για Ακύρωση Εντάλματος Κατοχής Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο-Αιτητή: κ. Χ. Πουτζιουρής για Ορφανίδης, Χριστοφίδης, Πουτζιουρής & Δαμιανού Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων: κ. Χ. Κυριακίδης για Χ. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι έξι πιο πάνω συνεκδικασθείσες αγωγές αφορούσαν αξιώσεις των Εναγόντων για παράνομες επεμβάσεις των Εναγομένων σε έξι τεμάχια στην ενορία Σωτήρος στη Λάρνακα. Μετά την συνεκδίκαση των αγωγών το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας (υπό άλλη σύνθεση) εξέδωσε την απόφαση του στις 20.2.2012, με την οποία δικαίωσε τους Ενάγοντες εκδίδοντας προς όφελος τους Διάταγμα Παράδοσης ελεύθερης της κατοχής των επίδικων ακινήτων εντός ενός μηνός αφού οι Εναγόμενοι μετακινούσαν οποιαδήποτε υποστατικά είχαν ανεγείρει εντός αυτών. Οι Εναγόμενοι διατάχθηκαν επίσης να καταβάλουν και τα έξοδα των αγωγών. Να σημειωθεί πως δεν διατάχθηκε αποσυνένωση των αγωγών κατά την έκδοση της απόφασης. Οι Ενάγοντες με έξι αιτήσεις τους εξασφάλισαν αντίστοιχα εντάλματα κατοχής. Οι Εναγόμενοι επίσης με έξι ξεχωριστές αιτήσεις ζητούν από το δικαστήριο να ακυρώσει τα εκδοθέντα Εντάλματα Κατοχής. Ειδικότερα στην παρούσα ζητείται: «
- Διάταγμα ή και απόφαση του Δικαστηρίου δια του οποίου να ακυρώνεται ή και παραμερίζεται (set aside) το διάταγμα ημερομηνίας 24/05/2012 που δίδει άδεια για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής (writ of possession) εναντίον του εναγόμενου στα πλαίσια της αγωγής 2876/2009 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και που αφορά το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 6/183, Φ/ΣΧ 40/560502, Τμήμα 6, Τεμάχιο 182 στην τοποθεσία Περβολιές ή και Περβόλες της ενορίας Σωτήρος του Δήμου Λάρνακας. Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.34 θ.5, Δ.40 θ.1-17, Δ.42Α, Δ.43Α, Δ.48 θ.1-4, 8 και 9, στο Κεφ. 6 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγομένου στην οποίαν αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:
- Στις 2.4.2012 καταχώρισε με τους άλλους Εναγόμενους την Πολ. Έφ. 133/2012, για την οποίαν έχουν καλή υπόθεση.
- Στις 21.5.2012 καταχώρισαν αίτηση διά κλήσεως για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης τους.
- Στα πλαίσια της διά κλήσεως αίτησης εξασφάλισαν κατόπιν μονομερούς αίτησης ενδιάμεσα διατάγματα αναστολής, τα οποία έγιναν απόλυτα στις 31.5.2012 εκ συμφώνου.
- Στις 12.9.2012 η διά κλήσεως αίτηση τους απορρίφθηκε κατόπιν απόφασης του δικαστηρίου (υπό άλλη σύνθεση).
- Στις 28.9.2012 ο δικηγόρος των Εναγομένων διαπίστωσε, κατόπιν έρευνας στο φάκελο της αγωγής, ότι στις 24.5.2012 είχαν δοθεί Άδειες για Έκδοση Ενταλμάτων Ανάκτησης Κατοχής των επίδικων τεμαχίων. Είχαν εκδοθεί κατόπιν έξι μονομερών αιτήσεων των Εναγόντων ημερ. 16.5.2012 (Τεκμήριο 2).
- Η απόφαση και τα διατάγματα ημερ. 20.2.2012 είχαν επιδοθεί στους Εναγόμενους στις 26.4.2012, δηλαδή μετά την εκπνοή του ενός μηνός, πράγμα που αποδεικνύει ότι με την συμπεριφορά τους οι Ενάγοντες έχουν απεμπολήσει το δικαίωμα στοιχειοθέτησης αίτησης παρακοής σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
- Στα εκδοθέντα διατάγματα δεν καθορίζετο χρόνος συμμόρφωσης και δεν λήφθηκε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα για διόρθωση της παράλειψης αυτής.
- Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση για ένταλμα ημερ. 16.5.2012 δεν ικανοποιεί τις σχετικές δικονομικές επιταγές.
- Στις 2.10.2012 οι Εναγόμενοι καταχώρισαν στο Ανώτατο Δικαστήριο (στο εξής «το Α.Δ.») αίτηση για αναστολή εκτέλεσης και παράλληλα αίτηση για προσθήκη λόγων έφεσης όσον αφορά το ύψος και τον τρόπο υπολογισμού των εξόδων. Οι αιτήσεις αυτές είχαν οριστεί στις 25.10.
- Ένσταση Με την ένσταση τους οι Ενάγοντες προέβαλαν δέκα λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα εξής:
- Υπάρχει κατάχρηση ή και δεδικασμένο διότι: (α) Στις 12.9.2012 απορρίφθηκε η αίτηση των Εναγομένων ημερ. 21.5.2012 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης (ημερ. 20.2.2012). (β) Στις 26.10.2012 ενώπιον του Α.Δ. αποσύρθηκαν χωρίς επιφύλαξη οι αιτήσεις των Εναγομένων ημερ. 2.10.2012 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης.
- Η παρούσα αίτηση είναι νομικά αβάσιμη, παράτυπη και αδικαιολόγητη.
- Τα αναφερόμενα γεγονότα δεν δικαιολογούν την αίτηση.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ακύρωση του διατάγματος για έκδοση εντάλματος κατοχής.
- Η τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει στους Ενάγοντες ανεπανόρθωτη οικονομική ζημιά και θα εδραιώσει την παράνομη επέμβαση.
- Η εκτέλεση του Εντάλματος είναι απαραίτητη προς αποκατάσταση της νομιμότητας.
- Η αίτηση επιδιώκει την καθυστέρηση.
- Το διάταγμα ανάκτησης κατοχής έχει εκδοθεί ορθά και το σαφές διατακτικό της τελικής απόφασης εμπεριέχει διαταγή για άμεση εκτέλεση, η οποία αποτελεί επαρκή προσδιορισμό του χρόνου.
- Η παρούσα αίτηση επιδιώκει ουσιαστικά να στερήσει στους Ενάγοντες αυτά που δικαιούνται δυνάμει της απόφασης ημερ. 20.2.
- Το αιτούμενο διάταγμα έχει ζητηθεί με αναιτιολόγητη καθυστέρηση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Διευθυντή των Εναγόντων 1 κ. Κώστα Λειβαδιώτη, ο οποίος μεταξύ άλλων:
- Παραδέχεται τα γεγονότα μέχρι τις 12.9.2012 όπως αναφέρονται στις παρ. 1-7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση.
- Παραδέχεται ότι οι Εναγόμενοι καταχώρισαν στο Α.Δ. αίτηση για αναστολή εκτέλεσης και προσθήκη λόγων έφεσης, προσθέτοντας ότι στις 26.10.2012 αποσύρθηκε η πρώτη αίτηση (για αναστολή) και εγκρίθηκε η δεύτερη (για προσθήκη λόγων).
- Παραδέχεται ότι οι Ενάγοντες κατόπιν αιτήσεων τους εξασφάλισαν στις 24.5.2012 διατάγματα για ανάκτηση κατοχής.
- Ισχυρίζεται ότι κατά την έκδοση της απόφασης ημερ. 20.2.2012 ο δικηγόρος των Εναγομένων ήταν παρών στο δικαστήριο και ενημερώθηκε για το αποτέλεσμα και για την περίοδο αναστολής.
- Ισχυρίζεται ότι ο χρόνος συμμόρφωσης στην απόφαση ήταν σαφέστατος και ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με το εκδοθέν διάταγμα το οποίο είναι σε ισχύ. Δεν απαιτείται καθορισμός χρόνου στο Ένταλμα.
- Αναφέρει ότι οι Ενάγοντες δαπάνησαν €6.000.000 μέσω δανειοδότησης για την αγορά των ακινήτων και καταβάλλουν τόκους πέραν των €450.000 ετησίως, για αυτό και επείγονται να εξεύρουν αγοραστές. Όσοι επέδειξαν κάποιο ενδιαφέρον μέχρι σήμερα, δεν ενδιαφέρονται να προχωρήσουν, εκτός και αν οι Ενάγοντες είναι σε θέση να παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή των επίδικων ακινήτων. Αγορεύσεις Ο κ. Πουτζιουρής στην αγόρευση του υποστήριξε ότι θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον:
- Καθορίζετο χρόνος στην απόφαση ημερ. 20.2.2012 για διενέργεια των πράξεων που διέτασσε.
- Καθορίζετο χρόνος στην οπισθογράφηση στην εν λόγω απόφαση.
- Η επίδοση της εν λόγω απόφασης μετά την λήξη της προθεσμίας του ενός μηνός για συμμόρφωση αποτελεί λόγο για ακύρωση των διαταγμάτων για εντάλματα ανάκτησης κατοχής. Εισηγήθηκε πως δεν υπάρχει προσδιορισμένος χρόνος στην απόφαση όπως απαιτεί η Δ.34 θ.5 και ούτε η απόφαση είχε επιδοθεί εντός των 30 ημερών. Ως προς την ανάγκη επίδοσης εντός της "περιόδου αναστολής" (όπως αποκαλούσε την 30ήμερη προθεσμία) παρέπεμψε στις υπ. Αναφορικά με τον Τάσο Μακρίδη
(1991)1 Α.Α.Δ. 401 και Papasian Ltd v. Xenofontos
(1987)1 C.L.R. 376, ενώ ως προς την ανάγκη προσδιορισμού χρόνου συμμόρφωσης στην υπ. Νικολαϊδου ν. Αττιπά
(1999)1A.A.Δ. 1620. Αναφέρθηκε όμως και στην ανάγκη ύπαρξης της ίδιας της οπισθογράφησης επικαλούμενος τις πρόνοιες της Δ.42Α. Είπε επίσης πως η απόσυρση της αίτησης στο Α.Δ. δεν επηρεάζει την παρούσα, εφόσον η τελευταία αφορά αίτηση για ακύρωση διατάγματος το οποίο εκδόθηκε μονομερώς. Για τους ισχυρισμούς περί καθυστέρησης παρέπεμψε στην ένορκη δήλωση, η οποία συνόδευε την μονομερή αίτηση ημερ. 5-11-12 για προσωρινή αναστολή του Εντάλματος, ισχυριζόμενος ότι αυτή καταχωρίστηκε αμέσως μόλις έγινε γνωστή η έκδοση εντάλματος κατοχής. Από δικής τους πλευράς οι Ενάγοντες αρχικά παρέπεμψαν στις Δ.43Α, Δ.48θ. 8
(4)και ακολούθως στο άρθρο 4 του Κεφ.
- Ως προς το τελευταίο υποστήριξαν πως ήταν απαραίτητη η επίκληση του για την εξέταση της παρούσας αίτησης. Συμφώνησαν ότι η Δ.34 θ.5 απαιτεί τον καθορισμό χρόνου για την τέλεση κάποιας πράξης και παρέπεμψαν επίσης στην υπ. Νικολαϊδου v. Αττιπά (ανωτέρω). Ισχυρίστηκαν ότι η απόφαση ημερ. 20-2-12 "είχε αναστολή ένα μήνα" και ως εκ τούτου "εμπεριέχει διαταγή για άμεση τέλεση πράξης η οποία αποτελεί επαρκή προσδιορισμό του χρόνου, ως αυτή απαιτείται από την Δ.34 θ.5". Οι δε δικηγόροι της άλλης πλευράς ήταν παρόντες όταν δόθηκε η απόφαση και "είχαν ενημερωθεί για το περιεχόμενο και το αποτέλεσμα της", η οποία ήταν σαφέστατη και ο χρόνος συμμόρφωσης ορίζετο σε αυτή, ενώ δεν απαιτείτο καθορισμός χρόνου στο ένταλμα ανάκτησης κατοχής. Με αναφορά πάντως στο Annual Practice 1958 (σελ. 1141) ισχυρίστηκαν ότι στις περιπτώσεις Διατάγματος για Ανάκτηση Κατοχής δεν απαιτείται καθορισμός χρόνου για τέτοια ανάκτηση ("to recover possession"), σε αντίθεση με τις περιπτώσεις Διατάγματος Παράδοσης Κατοχής ("to deliver up possession"). Στο επίδικο Ένταλμα Κατοχής (το οποίο ως ισχυρίζονται ευρίσκεται φάκελο της παρούσας) αναφέρεται ρητώς ότι ο Εναγόμενος πρέπει να παραδώσει το ακίνητο μέχρι την 31-10-
- Ισχυρίστηκαν περαιτέρω ότι η έκδοση διατάγματος αναστολής του διατάγματος ανάκτησης κατοχής θα παρατείνει την παρανομία και ότι τα δικαστήρια δεν έχουν συμφυή ή άλλη εξουσία να αναστέλλουν την εκτέλεση διατάγματος κατοχής γης εναντίον επεμβασία, με σχετικές παραπομπές στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, εκδ.4η, Τόμος 17, § 45, και στην υπ. Department of Environment v. James
(1972)43 All E.R.
- Αναφερόμενοι στο θέμα της κατάχρησης υπενθύμισαν την καταχώριση αίτησης ημ. 21-5-12 από την άλλη πλευρά για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημ. 20-2-12 στο Επαρχιακό Δικαστήριο, την καταχώριση παρόμοιας αίτησης στο Ανώτατο Δικαστήριο και την καταχώριση αργότερα της υπό εκδίκασιν αίτησης σε συνδυασμό με μονομερή αίτηση ημ. 5-11-12 για προσωρινή αναστολή των ενταλμάτων κατοχής. Ως προς την καθυστέρηση είπαν πως η έφεση καταχωρίστηκε σε χρόνο "πέραν του ενός μηνός μετά την απόφαση" και "ενώ το δικαστήριο είχε ήδη αναστείλει την απόφαση για περίοδο ενός μηνός", ισχυριζόμενοι δηλαδή ο Εναγόμενος θα μπορούσε να προχωρήσει πολύ συντομότερα. Νομική Πτυχή. Όσον αφορά στη νομική πτυχή θα πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και ορθώς κατά τη γνώμη μου, εφόσον δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά επί των γεγονότων που αφορούν την αίτηση. Έχοντας υπόψιν τα εκατέρωθεν επιχειρήματα εκείνο που απομένει είναι η εξέταση τους, με κάποια όμως διαφορετική σειρά, όπως το περιεχόμενο τους επιβάλλει. i. Φύση της Αίτησης - Νομική Βάση. Είναι προφανές πως αυτό που αξιώνεται με την αίτηση είναι να ακυρωθεί και ή παραμεριστεί το διάταγμα ημ. 24-5-12, το οποίο έδωσε Άδεια για έκδοση Εντάλματος Ανάκτησης Κατοχής (Writ of Possession). Η εν λόγω Άδεια εκδόθηκε κατόπιν μονομερούς αίτησης, όπως πράγματι προβλέπεται για τη Δ.43Α και ως εκ τούτου είναι προφανές πως η επιλογή καταχώρισης αίτησης για ακύρωση όντως προσφέρετο βάσει της Δ.48θ.8(4,) αλλά και της σχετικής νομολογίας (υπ. Μινέρβα v. Λόντου, Πολ. Εφ. 146/09, ημερ. 25-4-12). Όπως ακριβώς προκύπτει από την Νικολαϊδου v.
- Νίκου Αττιπά κ.α
(1999)1Γ Α.Α.Δ 1620 στόχος της Δ.48 θ.8
(4)είναι η παροχή δυνατότητας επανεξέτασης θέματος που ρυθμίστηκε ex parte, όταν εκείνος που επηρεάζεται επιθυμεί να ασκήσει το θεμελιώδες δικαίωμα του να ακουστεί με σκοπό την ακύρωση ή διαφοροποίηση του. Συνεπώς το δικαστήριο έχει εξουσία να ακυρώσει διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς και μόνο αυτό είναι που εξετάζεται στην παρούσα, χωρίς δηλαδή να τίθεται θέμα αναστολής εκτέλεσης, είτε της αρχικής απόφασης, είτε του εκδοθέντος Εντάλματος Κατοχής. Ούτε βεβαίως έχει οποιαδήποτε σχέση το άρθρο 4 του Κεφ. 6 με το υπό συζήτηση θέμα. Σημειώνω πως η ενδιάμεση αίτηση για αναστολή του Εντάλματος Ανάκτησης μέχρι εκδίκασης της παρούσας αίτησης έχει αποσυρθεί στις 4-12-12 μετά από δέσμευση του συνηγόρου των Εναγόντων, στην παρούσα, αλλά και στα πλαίσια της αίτησης του Επιτετραμμένου των Εκτελέσεων υπ' αρ. 174/12, ότι δεν είχε ένσταση να μην προχωρήσουν τα Εντάλματα μέχρι έκδοσης της παρούσας απόφασης. ii. Κατάχρηση Διαδικασίας. Η προηγηθείσα διαπίστωση για τη φύση της αίτησης σφραγίζει και την τύχη της εισήγησης περί ύπαρξης κατάχρησης διαδικασίας με το επιχείρημα ότι ο Εναγόμενος είχε καταχωρίσει παλαιότερα, τόσο στο Επαρχιακό, όσο και στο Α.Δ αιτήσεις για αναστολή. Προφανώς ο Εναγόμενος είχε εξαντλήσει δικαιώματα που είχε από τη Δ.35, πλην όμως εκείνες οι αιτήσεις δεν σχετίζονται και δεν αποτελούν κώλυμα για την προώθηση της παρούσας, η οποία στηρίζεται σε άλλη διαταγή και αφορά εντελώς διαφορετικό θέμα. Ούτως ή άλλως όμως εφόσον η αίτηση στο Α. Δ. έχει αποσυρθεί (στις 26-10-12) και πάλιν δεν τίθεται θέμα προώθησης σήμερα παράλληλων διαδικασιών για το ίδιο θέμα, πράγμα που θα συνιστούσε κατάχρηση (υπ. Τσιακλίδης v. Ευαγγέλου
(2004)1 ΑΑΔ119). iii. Καθορισμός Χρόνου στην Απόφαση. Το παράπονο του Εναγομένου ως προς το χρόνο είναι εν σχέσει με την τελική απόφαση ημ. 20-2-12 και όχι για το Ένταλμα Κατοχής ημ. 24-5-12, όπως λανθασμένα αντιλήφθηκαν οι Ενάγοντες. Ως προς το θέμα αυτό οι πρόνοιες της Δ.34θ.5 είναι πολύ σαφείς περί του ότι κάθε απόφαση ή διάταγμα το οποίο απαιτεί από κάποιο πρόσωπο να προβεί σε κάποια πράξη θα αναφέρει το χρόνο ή το χρόνο μετά την επίδοση εντός του οποίου η πράξη πρέπει να γίνει (". shall state the time or the time after service . within the act is to be done"). Όπως χαρακτηριστικά έχει λεχθεί, πρέπει να περιλαμβάνεται διαταγή για ορισμένη ενέργεια η οποία να πραγματοποιηθεί εντός καθορισμένου χρόνου (υπ. Χωματένος v. Σταυρινού
(2001)1 ΑΑΔ 2110 και Νικολαϊδου, ανωτέρω). Η χρήση του όρου "shall" καθιστά την συγκεκριμένη πρόνοια επιτακτικής φύσης, σε βαθμό που η καταστρατήγηση της Δ.34θ.5 οδηγεί μάλιστα σε ακύρωση τυχόν διάταγμα το οποίο δεν περιέχει χρόνο π.χ κατάσχεσης και πώλησης ακινήτου (υπ. Αναφορικά με Κτηματικές Επιχειρήσεις Ανδρέα Ευριπίδη Διογένους Λτδ
(2007)1Α ΑΑΔ 224 και Νικολαΐδου, ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση μια απλή ανάγνωση της απόφασης καταδεικνύει το αβάσιμο της εισήγησης ότι "δεν αναφέρει το χρόνο ή το χρόνο μετά την επίδοση" εντός του οποίου θα πρέπει να γίνει συμμόρφωση. Ο εν λόγω θεσμός προσφέρει δύο εναλλακτικές επιλογές και είναι εξίσου σαφές πως το εκδικάσαν δικαστήριο επέλεξε την πρώτη: Καθόρισε το χρόνο, εντός του οποίου θα έπρεπε να γίνει η παράδοση, σε ένα μήνα από την έκδοση της απόφασης. Αυτό κατά τη γνώμη μου ικανοποιούσε τις απαιτήσεις της συγκεκριμένης διαταγής. Σημειώνω πως παρόμοιο λεκτικό είχε χρησιμοποιηθεί και στην υπ. Μιχαηλίδης v. Poliakova, Εφ. 22/09, ημερ. 24-11-11, το οποίο και χαρακτηρίστηκε από το Α.Δ ως "σαφέστατο". Το δικαστήριο λοιπόν δεν ήταν υποχρεωμένο να καθορίσει χρόνο μετά την επίδοση, (αν και ίσως θα διευκολύνοντο κάπως περισσότερο τα πράγματα). Η υπ. Νικολαΐδου v. Αττιπά (ανωτέρω) διακρίνεται ως προς αυτό το σημείο, καθότι εκεί δεν περιείχετο καθόλου χρόνος όπως απαιτεί η Δ.34θ.5. Συμφωνώ όμως ότι η απόφαση εδώ ήταν άμεσα εκτελεστή, υπό την έννοια ότι αφενός από την ίδια ημέρα της έκδοσης της μπορούσε να προωθηθεί η επίδοση της και αφετέρου ότι δεν είχε καθ' οιονδήποτε τρόπο ανασταλεί η εκτέλεση της. Δεν ευσταθεί η περί του αντιθέτου εισήγηση ότι ο καθορισμός χρόνου συμμόρφωσης ισοδυναμούσε με αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. iv. Επίδοση Εντός Χρόνου Συμμόρφωσης. Είναι γεγονός πως η Δ.43A θ.1 καθορίζει με την ίδια επιτακτικότητα ("Shall") ως απαραίτητη τη συνοδεία της αίτησης για Ένταλμα Κατοχής από ένορκη δήλωση σύμφωνα με τον τύπο 39C και ότι μέσω αυτού προσδιορίζει ως αναγκαία την επίδοση απόφασης ή διατάγματος για την ανάκτηση ή παράδοση κατοχής ακινήτου. Από αποφάσεις όπως η υπ. In Re Xenofontos
(1987)1 C.L.R 376, η υπ. Αναφορικά με τον Τάκη Μακρίδη
(1990)1 ΑΑΔ 1411 και η υπ. Αναφορικά με τον Τάκη Μακρίδη
(1991)1 ΑΑΔ 401 προκύπτει σαφέστατα πως μια τέτοια επίδοση πρέπει να γίνεται εντός του χρόνου συμμόρφωσης και όχι μετά τη λήξη της προθεσμίας, την οποίαν έταξε το δικαστήριο. Το ακόλουθο απόσπασμα από το Annual Practice 1954 όπως παρατέθηκε στην Μακρίδης
(1991)είναι ιδιαιτέρως διαφωτιστικό: "Service within the Time Fixed: Where a certain time is limited for doing the act required, the order must be served within that time ...... or else a supplemental order extending the time fixed must be obtained" Ενισχυτική προς τα πιο πάνω είναι και η υπ. Ονουφρίου v. Bye
(2007)1 Α ΑΑΔ 371 στην οποίαν αναφέρθηκαν σχετικά τα εξής: "Είναι ουσιώδες όμως πως η επίδοση του διατάγματος στο πρόσωπο που αφορά πρέπει να προηγείται της συγκεκριμένης πράξης παρακοής για την οποία παραπονείται ο αιτητής" Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί πως η επίδοση της απόφασης έγινε στις 24-4-12, δηλαδή μετά τη λήξη της ταχθείσας προθεσμίας του ενός μηνός για συμμόρφωση, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί συμπληρωματικό διάταγμα παράτασης της. Η προϋπόθεση λοιπόν της δέουσας επίδοσης δεν υφίστατο κατά τη χορήγηση Άδειας για Ένταλμα Κατοχής. Η διαπίστωση αυτή είναι αρκετή για ακύρωση του εντάλματος. Σχετική με την ύπαρξη συμφυούς εξουσίας του δικαστηρίου για έκδοση συμπληρωματικού διατάγματος είναι και η υπ. Φιλή v. Majarian
(2004)1 Α Α.Α.Δ.
- v. Οπισθογράφηση Απόφασης. Επιτακτικής φύσεως είναι και η πρόνοια της Δ.42 θ.1 ότι σε οποιοδήποτε δικαστικό διάταγμα το οποίο διατάσσει την διενέργεια κάποιας πράξης (ή την απαγόρευση της) θα (shall) οπισθογραφείται από τον Πρωτοκολλητή, στο αντίγραφο το οποίο θα επιδοθεί στο πρόσωπο που καλείται να συμμορφωθεί, μια σημείωση με συγκεκριμένο λεκτικό και ειδικότερα ότι αν αμελήσει να συμμορφωθεί εντός του συγκεκριμένου χρόνου, το πρόσωπο αυτό θα υπόκειται σε σύλληψη και η περιουσία του σε κατάσχεση. Στην παρούσα περίπτωση είναι προφανές από τη συνταχθείσα απόφαση ότι δεν έχει συμπεριληφθεί τέτοια οπισθογράφηση, πράγμα που συνιστά παράβαση της εν λόγω επιτακτικής δικονομικής πρόνοιας, με επίσης ανάλογες συνέπειες και ως προς την όλη διαδικασία. vi. Καθυστέρηση. Ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης εξήγησε στην ένορκη δήλωση του το πότε και πώς ενημερώθηκε από το δικηγόρο του για την ύπαρξη του Εντάλματος Κατοχής. Οι σχετικοί ισχυρισμοί του δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους Ενάγοντες και ως εκ τούτου είναι αποδεκτοί από το δικαστήριο. Με βάση αυτούς σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως υπερβολική καθυστέρηση ο χρόνος από τις 28-9-12 έως τις 10-10-12 που καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση. Να σημειώσω πως οι Ενάγοντες, (οι οποίοι στις 24-5-12 εξασφάλισαν την Άδεια για έκδοση Εντάλματος Κατοχής), λίγες μέρες μετά, στις 31-5-12 αποδέχθηκαν την απολυτοποίηση προσωρινού διατάγματος αναστολής εκτέλεσης εντάλματος κινητών και στις 13-6-12 καταχώρισαν ένσταση στην κυρίως αίτηση για αναστολή εκτέλεσης, χωρίς να αναφέρουν σε οποιοδήποτε σημείο ότι ήδη είχαν εξασφαλίσει μονομερώς Ένταλμα Κατοχής από τις 24-5-
- Δεν συμφωνώ επίσης με την εισήγηση ότι υπάρχει καθυστέρηση λόγω του ότι ο Εναγόμενος καταχώρισε την έφεση του στις 2-4-12, αφού είχε το δικαίωμα να το πράξει εντός 42 ημερών από την απόφαση και ήταν θέμα δικής του επιλογής. Άλλωστε ως προς τα διατάγματα της απόφασης ήταν λογικό να αναμένει ότι θα προηγείτο επίδοση της απόφασης πριν από οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης, δεδομένου ότι δεν ήταν παρών στην απαγγελία της και ούτως ή άλλως έτσι επιβάλλουν οι θεσμοί. Ιδιαίτερα δε όταν έληξε η περίοδος του ενός μηνός ήταν λογικό να αναμένει ότι θα εξασφαλίζετο συμπληρωματικό διάταγμα ως προς τον χρόνο. Εν πάση περιπτώσει μόλις έμαθε για το ένταλμα κινητών αποτάθηκε για την αναστολή του, καταχωρώντας ταυτόχρονα και αίτηση για γενική αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. vii. Δυσμενείς Οικονομικές Επιπτώσεις. Ως προς τις αναφερόμενες δυσμενείς οικονομικές επιπτώσεις πρέπει να παρατηρήσω πως δεν μπορεί να αποκλειστεί η ύπαρξη τους, εφόσον δεν έχουν αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά. Το γεγονός όμως αυτό δεν είναι ικανό από μόνο του να θεραπεύσει μια εξαρχής λανθασμένη διαδικασία ως προς την επίδοση της απόφασης και τη μη ύπαρξη οπισθογράφησης σ' αυτή. Κανένας δεν εμπόδιζε τους Ενάγοντες να φροντίσουν για την προσθήκη οπισθογράφησης και την επίδοση εντός της περιόδου συμμόρφωσης ή να εξασφαλίσουν συμπληρωματικό διάταγμα μετά την λήξη του ενός μηνός για καθορισμό νέου χρόνου συμμόρφωσης. Για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Έξοδα. Ως προς τα έξοδα κρίνω γενικά πως δεν υπάρχει οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Σημειώνω δε ότι και ως προς την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 5-11-12 κατά την απόσυρση της (στις 4-12-12) οι δύο συνήγοροι συμφώνησαν όπως και εκείνα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης, πράγμα για το οποίο επίσης δεν υπάρχει λόγος να μην ισχύσει, ιδιαίτερα όταν αποσύρθηκαν κατόπιν της δέσμευσης των Εναγόντων να μην προωθηθούν τα Εντάλματα Κατοχής μέχρι έκδοσης της παρούσας απόφασης. Δεν μπορώ όμως να παραγνωρίσω ότι - με αφορμή ουσιαστικά την καταχώριση έξι αιτήσεων για Άδειες Έκδοσης Ενταλμάτων Κατοχής - προχώρησαν και οι Εναγόμενοι στην καταχώριση ξεχωριστής αίτησης ο καθένας, τόσο για ακύρωση του Εντάλματος που τον αφορούσε, όσον και για ενδιάμεση αναστολή εκτέλεσης του, με αποτέλεσμα να καταχωριστούν και ξεχωριστές ενστάσεις αλλά και ξεχωριστές (γραπτές) αγορεύσεις. Μάλιστα ο συνήγορος των Εναγομένων προέβη σε ειδική αναφορά, ζητώντας όπως σε περίπτωση επιτυχίας των αιτήσεων επιδικαστούν έξι σετ εξόδων, δηλαδή ένα για κάθε αίτηση. Για τους λόγους που αναφέρονται κατωτέρω δεν μπορώ να συμφωνήσω πλήρως με την εισήγηση αυτή. Όσον αφορά τις αιτήσεις και τις ενστάσεις, παρά τις ομοιότητες που υπάρχουν, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι πρόκειται όντως για ξεχωριστά δικόγραφα και έγγραφα με δικά τους έξοδα σύνταξης και πραγματικά έξοδα, πλην όμως έχουν κοινές εμφανίσεις στον Πρωτοκολλητή για καταχώριση. Κάτι ανάλογο ισχύει και όσον αφορά τις εμφανίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, καθότι διαπιστώνεται πως στην πραγματικότητα πρόκειται για μια εμφάνιση κάθε φορά στα πλαίσια της οποίας τύγχαναν χειρισμού με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όλες οι αιτήσεις με μία και μόνο τοποθέτηση, τόσο εκ μέρους των συνηγόρων, όσον και εκ μέρους του δικαστηρίου. Θεωρώ λοιπόν ορθότερο και δικαιότερο για αυτά τα κοινά έξοδα να επιδικαστεί το 1/6, κάθε κονδυλίου ως θα υπολογιστεί, στον κάθε Εναγόμενο Αιτητή. Σημειώνω πως ανάλογη θα ήταν η κατάληξη μου και στην περίπτωση αποτυχίας των αιτήσεων. Κατάληξη. Με βάση όλα τα πιο πάνω: Α. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Β. Για την αίτηση ημερ. 10-10-12 επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Εναγομένου - Αιτητή ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α, μειωμένα όμως στο 1/6 μερίδιο για: (i) Την εμφάνιση στον Πρωτοκολλητή για καταχώριση της αίτησης και (ii) Τις εμφανίσεις στο δικαστήριο στις 20-11-12, 4-12-12, 5-12-12 και τη σημερινή εμφάνιση. Γ. Για την αίτηση ημερ. 5-11-12 επίσης επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Εναγομένου - Αιτητή ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α, μειωμένα όμως στο 1/6 μερίδιο για: (i) Την εμφάνιση στον Πρωτοκολλητή για καταχώριση της αίτησης και (ii) Τις εμφανίσεις στο Δικαστήριο στις 20-11-12 και 4-12-
- (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο