K C Pipeline Ltd ν. Γιαννάτζιη Μ. Χαράλαμπος, Αρ. Αγωγής: 401/12, 25/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 401/12 K. C. Pipeline Ltd Ενάγοντες - Καθ΄ ων η αίτηση και
- Γιαννάτζιη Μ. Χαράλαμπος
- Γιαννάτζιη Μ. Κώστας Εναγόμενοι - Αιτητές Αίτηση υπό Εναγομένων ημερ. 16.5.12 για Παραμερισμό Απόφασης Ημερομηνία: 25 Ιανουαρίου
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Ιωάννου για κ. Γιώργο Βασιλείου. Για Ενάγοντες - Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Ματσάγκος για Δ. Σύζινος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Εναγόμενοι - Αιτητές αιτούνται παραμερισμό και ή ακύρωση της απόφασης, που εκδόθηκε στις 29.2.12 εναντίον τους λόγω μη καταχώρισης εμφάνισης. Στήριξαν την αίτηση τους στις Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.64 και Δ.48 θ.1-9 και από πλευράς γεγονότων στην ένορκη δήλωση του Εναγομένου 2, ο οποίος παραθέτει το όνομα του ως "Κώστας Γιαννάκη" αντί όπως αυτό αναφέρεται στον τίτλο της αγωγής δεχόμενος όμως ότι είναι ένας από τους Εναγόμενους. Σ΄ αυτήν αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:
- Στις 9.2.12 τού επιδόθηκαν δύο κλητήρια εντάλματα, ένα για τον ίδιο και ένα για τον αδελφό του, δηλαδή τον Εναγόμενο 1, με τον οποίο όμως δεν μένουν μαζί.
- Δεν καταχώρισαν όμως έγκαιρα σημείωμα εμφάνισης διότι ο ίδιος είχεν απωλέσει τα κλητήρια, τα οποία τού επιδόθηκαν στον τόπο της εργασίας του και ενώ αποτάθηκε σε δικηγόρο για να τον βοηθήσει, εκείνος δεν μπορούσε να πράξει οτιδήποτε χωρίς να έχει την αγωγή και στοιχεία.
- Περί τα τέλη Μαρτίου 2012 και οι δύο Εναγόμενοι παρέλαβαν επιστολή από δικαστικό επιδότη με την οποίαν τους πληροφορούσε ότι είχε στα χέρια του ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας εναντίον τους. Οι ίδιοι ξαφνιάστηκαν και αμέσως επικοινώνησαν με τον δικηγόρο τους διευθετώντας συνάντηση, όπου και έδωσαν αμέσως οδηγίες να προβεί σε έρευνα στο φάκελο του δικαστηρίου.
- Μετά την έρευνα διαπιστώθηκε ότι στις 7.2.12 καταχωρίστηκε η πιο πάνω αγωγή και ότι στις 29.2.12 εκδόθηκε η επίδικη απόφαση εναντίον τους.
- Είναι η θέση του ότι έχουν πολύ καλή υπεράσπιση διότι: - Η συμφωνία για αγορά διαφόρων μηχανημάτων ήταν στο όνομα της εταιρείας των Εναγομένων "Γεωργοκτηνοτροφικές Επιχειρήσεις Χαράλαμπος & Κώστας Γιαννάκη" και όχι μαζί τους ως φυσικά πρόσωπα: άρα στο δικαστήριο δεν έχουν παρουσιαστεί οι ορθοί διάδικοι. Οι ίδιοι ως φυσικά πρόσωπα δεν συμβλήθηκαν με τους Ενάγοντες. - Η πιο πάνω εταιρεία είχε κάνει συμφωνία με τους Ενάγοντες για αγορά μηχανών (κερματοδεκτών νερού) αξίας €54.000 συν ΦΠΑ. Ο ίδιος κατέβαλε €22.000 και οι Ενάγοντες πληρώθηκαν και το ποσόν των €41.262 από την Τράπεζα Κύπρου, διότι οι Εναγόμενοι είχαν κάμει ενοικιαγορά, ως το τιμολόγιο και η απόδειξη που επισυνάπτει (Τεκμ. 1 και 2). - Η κατάσταση λογαριασμού των Εναγόντων αποτελεί πρόχειρο και ή ψευδές κατασκεύασμα για δήθεν δική τους οφειλή. Με την ένσταση τους οι Ενάγοντες προέβαλαν έξι λόγους που συνοψίζονται στο ότι: α. Η αίτηση είναι παράτυπη και ή αβάσιμη β. Δεν έχει καταδειχθεί σοβαρός λόγος για την καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης και την παράλειψη καταχώρισης εμφάνισης γ. Δεν έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση δ. Θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους ίδιους. Στην ένσταση του ο Διευθυντής των Εναγόντων - Καθ΄ ων αναφέρει μεταξύ άλλων το ιστορικό έκδοσης της απόφασης και περαιτέρω ότι:
- Υπάρχουν κανονικές επιδόσεις
- Οι Εναγόμενοι δεν επέδειξαν εύλογη επιμέλεια για την υπόθεση τους
- Ο Εναγόμενος 1 που είναι αδελφός και συνεταίρος του Εναγόμενου 2 ανέλαβε την υποχρέωση να παραλάβει και ειδοποιήσει τον τελευταίο για την αγωγή. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του ότι απώλεσε τα κλητήρια θα μπορούσε κάλλιστα να επικοινωνήσει με τους Ενάγοντες αν ενδιαφέρετο για λεπτομέρειες.
- Όλες οι πληρωμές και τα τιμολόγια ήταν στα ονόματα των Εναγομένων χωριστά και όχι επ' ονόματι της εταιρείας, η οποία έκανε μια μόνο συναλλαγή και μάλιστα αυτή αφορούσε ενοικιαγορά στην Τράπεζα Κύπρου. Όλες οι υπηρεσίες από το 2009 έως το 2011 χρεώνοντο στα ονόματα των Εναγομένων, όπως και οι επίδικοι κερματοδέκτες, αφού μέχρι σήμερα έτσι είναι και οι διαφημιστικές τους πινακίδες (φωτογραφία - Τεκμ. Β). Νομική πτυχή Πριν την ειδικότερη ενασχόληση με τη νομική πτυχή να σημειωθεί ότι οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις, χωρίς να προχωρήσουν σε αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα. Θα πρέπει δε να σημειωθεί επίσης πως το βάρος απόδειξης παραμένει στον αιτητή στις περιπτώσεις που υπάρχει διαφωνία (βλ. υπ. Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ 1980). Όπως έχει λεχθεί πιο πρόσφατα στην υπ. Thinking Steel International BV v. Caramondani Bros Public Co Ltd, Πολ. Έφ. 361/08, ημερ. 29-6-12, τα αμφισβητούμενα γεγονότα σε αιτήσεις επιβάλλεται να αποδεικνύονται από τον διάδικο που τα επικαλείται. Όταν υπάρχουν αναντίλεκτες θέσεις του Καθ' ου και αντικρουόμενες εκδοχές δημιουργείται κενό, το οποίο οφείλει να συμπληρώσει ο αιτητής, όπως εξηγείται στην ίδια υπόθεση (βλ. και Rashid v. Παπόρη, Πολ. Εφ. 198/12, ημερ. 7-12-12). Ως προς το ειδικότερο θέμα του παραμερισμού, με βάση τη Δ.17 θ. 10 όταν εκδοθεί απόφαση κατόπιν παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης το δικαστήριο δύναται "στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι". Όπως έχει πρόσφατα αναφερθεί στην υπόθεση Claire Morris v. Saratoga Swimming Pools Ltd, Πολ. Εφ. 145/09, ημερ. 10.4.12: "είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση." Στην ίδια υπόθεση παρατέθηκε με επιδοκιμασία το ακόλουθο απόσπασμα από την υπ. Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1Β Α.Α.Δ. 893: "Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό". Επειδή όμως από τον Εναγόμενο 1 στην παρούσα περίπτωση εγείρεται και θέμα κακής επίδοσης προς τον ίδιο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι πέραν των συνήθων περιπτώσεων μία απόφαση είναι δυνατόν να ακυρωθεί ex debito justitiae, είτε λόγω κακής επίδοσης (υπ. Γιωργαλλίδης v. Χρίστου
(1997)1 A AAΔ.247 και Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού v. Chr. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 Α ΑΑΔ 43) είτε λόγω του ότι εκδόθηκε για μεγαλύτερο από το οφειλόμενο ποσό (βλ. στο Annual Practice 1958 τα σχόλια στην 0.27 r.15 και στο Halsbury' s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 26, παρ. 556+559). Τα πιο πάνω έχουν επιβεβαιωθεί και στην πρόσφατη υπ. Τσεσμέλογλου v. Σοφοκλέους, Πολ. εφ. 205/10, ημερ. 15-1-
- Επίδοση στον Εναγόμενο
- Από την ένορκη δήλωση του Ιδιώτη Επιδότη, η οποία ευρίσκεται στο φάκελο, διαπιστώνεται ότι αυτός όντως στις 9.2.12, αφού όπως αναφέρει δεν βρήκε τον Εναγόμενο 1 στο σπίτι του, επέδωσε το κλητήριο για τον ίδιο στον Εναγόμενο 2, για τον οποίον αναφέρει ότι "είναι ενήλικας και αδελφός, δεν μένουν μαζί, αμφότεροι μένουν στην Αραδίππου και έχουν συχνή επικοινωνία". Τα πιο πάνω δεν έχουν αμφισβητηθεί από οποιονδήποτε των Εναγομένων. Αντιθέτως στηρίχθηκαν και αυτοί στο γεγονός της επίδοσης με τον πιο πάνω τρόπο για να εισηγηθούν ότι δεν πρόκειται για καλή επίδοση. Είναι προφανές όμως πως ο Επιδότης συμμορφώθηκε απολύτως με τις δικονομικές διατάξεις που αφορούν την επίδοση. Αυτό ακριβώς προνοεί η Δ.5 θ.2
(1)(i) η οποία έχει ως εξής (σε ελεύθερη μετάφραση): «Η επίδοση πρέπει όταν αυτό είναι πρακτικά δυνατό να γίνεται δια της αφέσεως του αντιγράφου στο πρόσωπο στο οποίο θα πρέπει να επιδοθεί. αλλά εάν αυτό δεν ευρίσκεται στην οικία του ή στον συνήθη τόπο εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι γίνεται εφόσον το αντίγραφο αφεθεί. (ι) σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας του που προφανώς είναι 16 ετών και άνω, το οποίο κατά το χρόνο εκείνο ευρίσκεται στην πόλη ή στο χωριό του ή εντός της περιοχής του ................» ................................. Όταν γίνει η επίδοση δια της αφέσεως αντιγράφου σε πρόσωπο εκτός από τον ίδιο προσωπικά η ένορκη δήλωση επιδόσεως πρέπει να αναφέρει ότι το πρόσωπο στο οποίο έπρεπε να γίνει η επίδοση δεν βρέθηκε στο σπίτι του ή στον συνήθη τόπο εργασίας του (Τύπος 5). Κατ' εφαρμογήν της πιο πάνω πρόνοιας στην παρούσα το κλητήριο επιδόθηκε στον αδελφό του Εναγομένου 1, ο οποίος είναι πέραν των 16 ετών και ευρίσκεται στην ίδια πόλη με τον ίδιο, ενώ ο Επιδότης ανέφερε ότι αυτός δεν βρέθηκε στο σπίτι του. Συνεπώς δεν συμφωνώ ότι υπήρξε κακή επίδοση για τον Εναγόμενο 1. Εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση Σύμφωνα με την υπ. Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ . 10640: ". το δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης". Βασικά απαιτείται από τον Εναγόμενο - Αιτητή σε τέτοιες περιπτώσεις να δώσει επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν το επανάνοιγμα της υπόθεσης (βλ. υπόθεση Orams v. Αποστολίδη
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1402). Όπου μάλιστα είναι δυνατό απαιτείται και η προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων που να δικαιολογούν το συμπέρασμα περί συζητήσιμης υπεράσπισης. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Τεγκεράκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2005)1 Α Α.Α.Δ. 289: "Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του Αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του αιτητή." Τα πιο πάνω δεν σημαίνουν σε καμιά περίπτωση ότι το δικαστήριο θα αξιολογήσει μαρτυρία σ΄ ένα τέτοιο στάδιο ή ότι θα υπεισέλθει στην ουσία της υπεράσπισης. Όμως θα ερευνήσει τα στοιχεία που παρουσιάζονται με αποκλειστικό σκοπό να διαγνώσει κατά πόσον υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. (υπ. Νεάρχου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954 και Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 2118). Στα πλαίσια των πιο πάνω νομολογιακών αρχών στην παρούσα περίπτωση παρατηρούνται τα εξής: i. Με την αγωγή τους οι Ενάγοντες είχαν ισχυριστεί ότι οι εναγόμενοι υπήρξαν πελάτες τους από το 2009, ήτοι αγόραζαν διάφορα εμπορεύματα δυνάμει τιμολογίων επί πιστώσει, πληρωτέα σε πρώτη ζήτηση. Περαιτέρω ότι στα πλαίσια αυτά οι Ενάγοντες διατηρούσαν σχετική κατάσταση λογαριασμού στην οποία καταχωρούσαν τα τιμολόγια, τις πληρωμές και γενικά τις συναλλαγές τους με τους Εναγόμενους. Ήταν με βάση αυτή την κατάσταση που απέδειξαν την υπόθεση τους. Η οποία (κατάσταση) καλύπτει δοσοληψίες από τις 5.6.09 έως και τις 10.10.
- Περιλαμβάνει συνολικά 14 δοσοληψίες εκ των οποίων 5 χρεώσεις συνολικού ύψους €83.509 και 9 πιστώσεις συνολικού ύψους €59.962, η διαφορά των οποίων οδηγεί στο υπόλοιπο των €23.547, για το οποίο εκδόθηκε η επίδικη απόφαση. ii. Όπως προκύπτει (από την παρ. 14 της ένορκης δήλωσης τους) οι Εναγόμενοι έχουν γνώση για την κατάσταση λογαριασμού, πλην όμως παραλείπουν να σχολιάσουν τον αριθμό συναλλαγών τον οποίον επικαλέστηκαν και είχαν στοιχειοθετήσει κατά την απόδειξη της αγωγής τους οι Ενάγοντες. Συνάγεται όμως (από την παρ. 10 της ένορκης δήλωσης των Εναγομένων) πως ισχυρίζονται ότι έγινε μια μόνο συμφωνία με τους Ενάγοντες και αυτή ήταν με την εταιρεία των Εναγομένων. Παραλείπουν να αναφέρουν έστω και κάποιο όνομα που να παραπέμπει σε κάποιας μορφής εταιρεία από τις προβλεπόμενες στο νόμο (π.χ. "Λτδ") ή έστω να παρουσιάσουν κάποιο πιστοποιητικό για τη σύσταση της. Πλην όμως δεν θα απασχολήσει περαιτέρω το ζήτημα αυτό, καθότι είναι παραδεκτό εμμέσως από τους Ενάγοντες πως υπήρχε κάποια εταιρεία των Εναγομένων. Αν και ούτε αυτοί αποκαλύπτουν το όνομα της, φαίνεται να εννοούν κάτι σχετικό με το προαναφερθέν "Γεωργοκτηνοτροφικές Επιχειρήσεις Χαράλαμπος & Κώστας Γιαννάκη". Η κατάσταση λογαριασμού όπως και η αγωγή ήταν επ' ονόματι Χαράλαμπος Γιαννάτζιη και Κώστας Γιαννάτζιη και επ' αυτών εκδόθηκε η απόφαση, με τους Ενάγοντες στην ένσταση να παρουσιάζουν και φωτογραφία (Τεκμήριο Β), στην οποίαν φαίνεται η χρήση αυτών των ονομάτων στους κερματοδέκτες νερού. iii. Οι Εναγόμενοι προωθώντας την εκδοχή ότι ήταν η εταιρεία τους που "είχε κάμει συμφωνία με την Ενάγουσα εταιρεία για την αγορά μηχανών" νερού, προβάλλουν ότι στα πλαίσια αυτά αγόρασαν μηχανές €5.200 εκάστη πλέον ΦΠΑ και ένα φίλτρο αξίας €2.000 πλέον ΦΠΑ, ήτοι συνολικής αξίας €54.000 πλέον €9.180 ΦΠΑ, δηλαδή συνολικά €63.
- Αν και παραλείπουν και εδώ να αναφέρουν τον αριθμό μηχανών που ισχυρίζονται ότι αγόρασαν ως εταιρεία, εντούτοις συμπερασματικά είναι προφανές ότι εννοούν 10 μηχανές προς €5.200 εκάστη (ήτοι συνολικά €52.000 + €2.000 το φίλτρο + €9.180 ΦΠΑ = €63.180, όπως και αναφέρουν). iv. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ουσιαστικά πως εξόφλησαν το πιο πάνω ποσό των €63.180 μέσω αρχικής πληρωμής €22.000 και περαιτέρω χρηματοδότησης από την Τράπεζα Κύπρου ύψους €41.262, δηλαδή συνολικά €63.
- Φαίνεται να ισχυρίζονται ότι κατέβαλαν πέραν του οφειλόμενου ποσού. v. Οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να παρουσιάσουν οποιοδήποτε έγγραφο ή συμβόλαιο της εν λόγω Τράπεζας, που θα επιβεβαίωνε την ενοικιαγορά, αλλά και πάλιν δεν τίθεται ιδιαίτερο θέμα ως προς αυτό, διότι οι Ενάγοντες δέχονται ακριβώς ότι "η εταιρεία έκανε μια μόνο συναλλαγή, η οποία αφορούσε ένα finance στην Τράπεζα Κύπρου". Ισχυρισμός ο οποίος παρέμεινε αναπάντητος από τους Εναγόμενους, ενώ φαίνεται να εξηγεί κάποια ερωτήματα και αοριστίες που δημιουργούνται από την εκδοχή των Εναγομένων. Απλή παρατήρηση των στοιχείων που παρουσίασαν οι Εναγόμενοι δείχνει ότι: - Το τιμολόγιο - Τεκμήριο 1 όντως απευθύνεται στην Τράπεζα και τείνει να επιβεβαιώσει ότι το συγκεκριμένο υπήρξε αντικείμενο ενοικιαγοράς. - Όμως αφορά μόνο 5 κερματοδέκτες σε αντίθεση με τους 10 που αναφέρουν οι Εναγόμενοι. - Αν και φέρει ημερομηνία 29.1.10 και αφορά ποσόν €41.262, διαφέρει από την αντίστοιχη χρέωση ίδιας ημερομηνίας και ποσού στην κατάσταση λογαριασμού, αφού εκεί η χρέωση ήταν βάσει του τιμολογίου αρ. 611, ενώ το Τεκμήριο 1 φέρει αρ.
- - Ισχυρίζονται ότι πλήρωσαν αρχικά €22.000 και αργότερα €41.262 μέσω χρηματοδότησης και παρουσιάζουν "αντίγραφο μιας εκ των αποδείξεων πληρωμής €10.000 ως Τεκμήριο 2", στην οποίαν όμως αναφέρεται ότι το ποσόν εισπράχθηκε έναντι του πιο πάνω Τεκμηρίου 1 (τιμολογίου 754). - Ούτε το τιμολόγιο - Τεκμήριο 1, ούτε η απόδειξη είσπραξης - Τεκμήριο 2 περιλαμβάνονται στην κατάσταση λογαριασμού, την οποίαν είχαν παρουσιάσει οι Ενάγοντες κατά την απόδειξη της υπόθεσης εναντίον των Εναγομένων. - Ενώ επικαλούνται πληρωμή ποσού €22.000 παραλείπουν να παρουσιάσουν αποδείξεις είσπραξης για όλο το ποσόν αυτό. - Η μαρτυρία των Εναγομένων μέσω του τιμολογίου αρ. 754 (Τεκμήριο 1) ότι οι 5 κερματοδέκτες κοστολογήθηκαν σε €41.262 σε συνδυασμό με τον (έμμεσο) ισχυρισμό τους ότι είχαν αγοράσει 10 κερματοδέκτες εξηγεί την χρέωση με το ίδιο ποσό στην κατάσταση λογαριασμού βάσει του τιμολογίου αρ. 611 την ίδια ημερομηνία και επιβεβαιώνει τη θέση των Εναγόντων ότι οι ολικές αγορές (των Εναγομένων και της εταιρείας τους) ήταν μεγαλύτερης αξίας από αυτά που παρουσιάζει η κατάσταση λογαριασμού. Βασικά οι πιο πάνω παρατηρήσεις καταδεικνύουν ότι οι Εναγόμενοι στην πραγματικότητα δεν ασχολήθηκαν στην ένορκη δήλωση τους με την ίδια την απαίτηση στην αγωγή, τα τιμολόγια, τις συναλλαγές και τα ποσά για τα οποία εκδόθηκε η απόφαση. Εστίασαν την προσοχή τους κυρίως σε μια συναλλαγή για την οποίαν τελικά δεν υπήρξε άρνηση από την άλλη πλευρά ότι ήταν με την εταιρεία τους, πλην όμως η αγωγή αφορούσε σειρά συναλλαγών με τους ίδιους προσωπικά από το 2009 μέχρι και το
- Δεν θεωρώ ότι από τα όσα ανέφεραν και τα όσα παρουσίασαν προέκυψε μια εκ πρώτης όψεως ή συζητήσιμη υπεράσπιση. Ο ισχυρισμός των Εναγόντων, ότι υπήρξαν συναλλαγές και με την εταιρεία, καθώς και με τους ίδιους προσωπικά, παρέμεινε αναπάντητος, ενισχύεται από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν και η σημασία του είναι καταλυτική ως προς την εξεταζόμενη προϋπόθεση. Η κατάδειξη υπεράσπισης είναι πρωταρχικό στοιχείο σε τέτοιου είδους αιτήσεις αφού, όπως έχει αναφερθεί και στην υπ. Τσεσμέλογλου v. Σοφοκλέους, (ανωτέρω), ". αν δεν υπάρχει κάποια υπεράσπιση, τότε ο παραμερισμός δεν εξυπηρετεί." Στην παρούσα περίπτωση τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί δεν εμπεριέχουν τον απαιτούμενο σε τέτοιου είδους αιτήσεις βαθμό πειστικότητας που θα καταδείκνυαν ότι η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου δεν θα ασκηθεί επί ματαίω εάν ακυρωθεί η απόφαση (υπ. Καλλής v. Alpha Bank
(2002)1 Β Α.Α.Δ 793). Μη εμφάνιση - Αίτηση ακύρωσης. Οι Εναγόμενοι είχαν επίσης το βάρος να καταδείξουν ότι είχαν μια σοβαρή και εύλογη δικαιολογία για την παράλειψη τους να εμφανιστούν, καθώς και ότι επέδειξαν την ανάλογη επιμέλεια στον χειρισμό της υπόθεσης τους (Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.α v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α ΑΑΔ 28, Κωνσταντίνου v. Ουρπάνκοβα
(2003)1 Α ΑΑΔ 308). Η αίτηση παραμερισμού είναι δυνατόν να απορριφθεί (ακόμα και αν αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπεράσπιση) στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται ότι ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία, η οποία ισοδυναμεί με περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. (υπ. Milouca Motor Trading v. Κούρτη
(1997)1 ΑΑΔ 941). Στην παρούσα περίπτωση είναι παραδεκτό πως η αγωγή επιδόθηκε στις 9-2-12, ήτοι δύο μόνο μέρες μετά την καταχώριση της. Ο Εναγόμενος 2, πλήρως εξουσιοδοτημένος και από τον αδελφό του (Εναγόμενο 1) προβάλλει πως απώλεσε τα δύο κλητήρια που τού είχαν επιδοθεί. Οι Ενάγοντες δεν φαίνεται να αρνούνται τη θέση του αυτή. Απλώς προσθέτουν ότι θα μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί τους για λεπτομέρειες, ιδιαιτέρως εάν η θέση τους ήταν πως δεν όφειλαν οποιοδήποτε ποσό. Ο συνήγορος των Εναγομένων ανεπίτρεπτα προέβαλε στην αγόρευση του και νέους ισχυρισμούς, οι οποίοι δεν υποστηρίζονται από τα γεγονότα που ανέφερε ο Εναγόμενος
- Ειδικότερα είπε (στην αγόρευση) πως ο "Εναγόμενος 2 δεν είχε αντιληφθεί την φύση των εγγράφων που τού είχαν επιδοθεί ή και που παρέλαβε και γι' αυτό δεν επικοινώνησε με το δικηγόρο του για να εμφανιστούν στην διαδικασία". Σαφώς δεν μπορεί να προσφερθεί μαρτυρία στο στάδιο των αγορεύσεων. Ούτως ή άλλως δεν είναι αυτό που υποστήριξε ο Εναγόμενος 2, αλλά ακριβώς το αντίθετο, όσον αφορά την εμπλοκή δικηγόρου. Είναι προφανές από τα λεχθέντα πως ο Εναγόμενος 2 αντιλήφθηκε ότι πρόκειται για δικαστικά έγγραφα, τα οποία και μόνος του αποκαλεί "κλητήρια εντάλματα". Είναι επίσης προφανές πως αντιλήφθηκε ότι έπρεπε να αναζητήσει βοήθεια από δικηγόρο. Δεν εξηγεί πώς και πότε απώλεσε τα κλητήρια, πλην όμως αφήνει να νοηθεί πως αποτάθηκε στον δικηγόρο του ενόσω υπήρχε χρόνος για να ενεργήσουν και εν πάση περιπτώσει σίγουρα πριν την παραλαβή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου, σχετικού με την αγωγή. Παρόλα αυτά ο Εναγόμενος 2 αρχίζει την ένορκη δήλωση του με την αναφορά ότι περί τα τέλη του Μαρτίου 2012 παρέλαβαν και οι δύο Εναγόμενοι, επιστολή δικαστικού επιδότη ημερ. 26-3-12 περί του ότι υπήρχε ένταλμα κινητών εναντίον τους και ξαφνιάστηκαν, οπότε αμέσως επικοινώνησαν με τον δικηγόρο τους προς τον οποίον έδωσαν αμέσως οδηγίες να προβεί σε έρευνα στο φάκελο. Πράγματι από τα στοιχεία του φακέλου φαίνεται πως πραγματοποιήθηκε τέτοια έρευνα στις 9-4-
- Το ερώτημα όμως είναι για ποιο λόγο ξαφνιάστηκαν. Δεδομένου ότι βάσει όσων αναφέρει στις επόμενες παραγράφους, είχε από την αρχή αποταθεί σε δικηγόρο για να τον βοηθήσει, σημαίνει πως αντιλήφθηκε τη φύση των εγγράφων και ιδιαιτέρως μετά και την επαφή με τον δικηγόρο του, που τού είχε εξηγήσει ότι "δεν μπορούσε να πράξει οτιδήποτε χωρίς αγωγή και στοιχεία" σίγουρα γνώριζε πλέον ότι πρόκειται για αγωγή και έπρεπε να ήταν αναμενόμενο ότι κάποιες διαδικασίες θα προχωρούσαν στην απουσία τους. Βασικά ενώ από την μια πλευρά δίδει την εικόνα ότι ανέμεναν κάποιο στοιχείο για να μπορέσει να προχωρήσει ο δικηγόρος τους γνωρίζοντας ότι εκκρεμεί η αγωγή, από την άλλη ισχυρίζεται ότι ξαφνιάστηκε όταν έλαβε την επιστολή. Τουλάχιστον η θέση του πως έμαθαν για την αγωγή μετά από την έρευνα του δικηγόρου τους δεν ευσταθεί. Από την έρευνα έμαθαν βασικά την ημερομηνία καταχώρισης, λεπτομέρειες της απαίτησης και την πορεία της διαδικασίας. Το γεγονός της καταχώρισης το γνώριζαν από την επίδοση και έχουν δίκαιο οι Ενάγοντες ότι από την αρχή θα μπορούσε κάλλιστα ο Εναγόμενος 2 να επικοινωνήσει με τους ίδιους αν ήθελε να μάθει και τις υπόλοιπες λεπτομέρειες, ιδιαιτέρως εάν ήταν η θέση τους ότι είχαν εξοφλήσει. Περαιτέρω θα πρέπει να σημειωθεί πως κάποια καθυστέρηση υπήρξε και στην καταχώριση της αίτησης, αφού από το τέλος Μαρτίου 2012 που έλαβαν την επιστολή του επιδότη, η παρούσα καταχωρίστηκε 45 ημέρες μετά, στις 16-5-12, οι οποίες δεν μπορούν να εξηγηθούν απλώς από τις δικαστικές διακοπές του Πάσχα που διαρκούν 10 ημέρες. Γενικά όμως κρίνοντας και λαμβάνοντας υπόψιν ότι δεν αμφισβητείται πως είχαν την ατυχία να χαθούν τα κλητήρια, έδειξαν κάποιο ενδιαφέρον επικοινωνώντας με δικηγόρο, καθώς και το ότι δεν υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης θα έλεγα ότι η όλη συμπεριφορά τους δεν συνιστά καταφρόνηση της διαδικασίας, σε βαθμό δηλαδή που θα οδηγούσε στην απόρριψη της αίτησης, εάν αποκαλύπτετο συζητήσιμη υπεράσπιση. Συνεπώς εάν υπήρχε τέτοια υπεράσπιση δεν θα έκρινα ότι η συμπεριφορά τους ήταν ασυγχώρητη σε βαθμό που θα έπρεπε να στερηθούν την προβολή υπεράσπισης. Κατάληξη. Για τους λόγους όμως που έχω εξηγήσει καταλήγω πως η αίτηση είναι αβάσιμη και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων - Καθ' ων ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο