Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Αβδελλερού Λάρνακας διά της Ηγουμένης Αυτής Μαρκέλλας Μοναχής ν. Αρχιμανδρίτης Σεβαστιανός Σταύρου(κατά κόσμο Μιχαλάκης Σταύρου) κ.α., Αρ. αγωγής 3395/2006, 8/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A24 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ.Ν.Γιασεμή, Π.Ε.Δ. Αρ. αγωγής 3395/2006 Μεταξύ: Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Αβδελλερού Λάρνακας διά της Ηγουμένης Αυτής Μαρκέλλας Μοναχής Ενάγουσας και 1.Αρχιμανδρίτης Σεβαστιανός Σταύρου(κατά κόσμο Μιχαλάκης Σταύρου)
- Συγκλητική Μοναχή (κατά κόσμο Φλωρεντία Σταυρίδη)
- Ευπραξία Μοναχή (κατά κόσμο Ευρυδίκη Σταύρου)
- Αγαθονίκη Μοναχή (κατά κόσμο Σοφία Σταυρίδη) 5.Ιουστίνη Μοναχή (κατά κόσμο Παναγιώτα Σταυρίδη)
- Μάρθα Μοναχή (κατά κόσμο Αικατερίνη Ονησιφόρου)
- Δόκιμη Κατερίνα Σ.Σταυρίδη
- Δόκιμη ΄Αννα Σ. Σταυρίδη
- Δόκιμη Μαργαρίτα Σταυρίδου 10.Δόκιμη Αναστασία Αγαθοκλέους Εναγόμενοι 8 Φεβρουαρίου,
- Για ενάγοντες, αιτητές: κ.Χρ.Πουργουρίδης Για εναγόμενους, καθ΄ ων η αίτηση: κ.Α.Χατζησέργης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Στην αίτηση ημερομηνίας 15.6.2011) Με την παρούσα αίτηση ζητείται από τους ενάγοντες,αιτητές, ο παραμερισμός του διατάγματος το οποίο εκδόθηκε στις 28.3.2011 από το δικαστήριο στην απουσία τους. Με αυτό ανεστάλη η εκτέλεση της τελικής απόφασης του δικαστηρίου ημερομηνίας 28.1.2011, με την οποία είχαν κριθεί οριστικά, στο επίπεδο της πρωτόδικης δικαιοδοσίας, οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων. Όμως, η αντιδικία των μερών δεν έμελλε να σταματήσει ως εκεί. Δικαιωματικά οι εναγόμενοι άσκησαν έφεση κατά της προαναφερθείσας πρωτόδικης απόφασης, η ακρόαση της οποίας εκκρεμεί. Eπιπρόσθετα, στις 14.3.2011 προέβηκαν στην καταχώρηση αίτησης για αναστολή της. Αν και η αίτηση αυτή φαίνεται ότι επιδόθηκε δεόντως, εντούτοις στις 28.3.2011, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη πρώτη φορά ενώπιον του δικαστηρίου, δεν υπήρξε οποιαδήποτε εμφάνιση από μέρους των εναγόντων. Ως εκ τούτου το δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση του διατάγματος αναστολής, του οποίου τώρα ζητείται ο παραμερισμός. Λόγω της εξέλιξης αυτής η πλευρά των εναγόντων, ασφαλώς, δεν μπορεί στο παρόν στάδιο να προβεί στη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων για την εκτέλεση της εν λόγω απόφασης, γι΄ αυτό και η παρούσα αίτηση. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της, βασίζεται σε διάφορες πρόνοιες, δικονομικές και νομοθετικές. Πιστεύω πως καμιά από αυτές δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση όπως είναι η προύσα, δεδομένου του πλαισίου εφαρμογής τους. Όμως, στην αίτηση γίνεται επίκληση και του Αρθρου 30 του Συντάγματος. Επομένως, θα εξεταστεί κατά πόσο εμπίπτει η παρούσα περίπτωση κάτω από οποιαδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου αυτού και δη των παραγράφων
(1)και
(3)που αναφέρονται συγκεκριμένα. Στην υπεύθυνη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση και έχει γίνει από τη μοναχή Μαρκέλλα εκ μέρους των εναγόντων, προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί οι οποίοι αφορούν και σε θέματα τα οποία σχετίζονται με την προηγηθείσα αντιδικία. Δηλαδή, αυτή στην οποία η προαναφερθείσα τελική απόφαση υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είχε θέσει τέρμα. Όμως, λόγω και της συμπερίληψης τους στην εν λόγω δήλωση δόθηκε συνέχεια σε σχέση με αυτά και από την πλευρά των εναγομένων μέσω ανάλογων δηλώσεων, οι οποίες καταχωρίστηκαν προς υποστήριξη της ειδοποίησης ένστασης. Βέβαια, τα θέματα αυτά τα οποία επαναφέρουν στο προσκήνιο την αντιδικία των μερών δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία και, επομένως, δε θα εξεταστούν. Θα εξεταστεί μόνο ο ισχυρισμός στην υπεύθυνη δήλωση της μοναχής Μαρκέλλας ο οποίος είναι άμεσα σχετικός με ό,τι προκύπτει ως επίδικο θέμα στην παρούσα διαδικασία. Συγκεκριμένα, η μοναχή Μαρκέλλα ισχυρίζεται στην παράγραφο 4 της δήλωσής της, ότι αφού της επιδόθηκαν τα έγγραφα της αίτησης ημερομηνίας 14.3.2011 και πριν αυτή προλάβει να τα διαβάσει τα άρπαξε από τα χέρια της η μοναχή Σεβαστιανή και τα παρέδωσε στη μοναχή Λαμπαδία. Παρά δε τις εκκλήσεις της αρνήθηκαν να της τα επιστρέψουν. Ανήκουν οι δύο αυτές μοναχές στην ομάδα που υποστηρίζει τους εναγομένους. Όπως αναφέρει στη συνέχεια η μοναχή Μαρκέλλα σε μεταγενέστερο χρόνο πληροφορήθηκε από το δικηγόρο της ότι τα έγγραφα που της είχαν επιδοθεί αφορούσαν αίτηση για αναστολή της απόφασης που είχε εκδοθεί στην αγωγή. Σχετική με τον πιο πάνω ισχυρισμό είναι και η αναφορά της μάρτυρος ότι τα ίδια προαναφερθέντα πρόσωπα δεν επέτρεπαν και στο δικηγόρο της να επικοινωνήσει μαζί της προκειμένου να τον πληροφορούσε για το επισυμβάν περιστατικό. Ενώ, τέλος, διαβεβαιώνει πως αν γνώριζε ότι τα έγγραφα εκείνα αφορούσαν αίτηση αναστολής της απόφασης, θα πρόβαλλε ένσταση σε αυτή, δεδομένου του δικαστικού αγώνα που είχε προηγηθεί. Εκ μέρους των εναγομένων προέβη σε υπεύθυνη δήλωση η μοναχή Αγαθονίκη. Ισχυρίζεται ότι, όπως της είπαν οι μοναχές Σεβαστιανή και Λαμπαδία, όταν η μοναχή Μαρκέλλα παρέλαβε τα έγγραφα της προαναφερθείσας αίτησης, δήλωσε στον ιδιώτη επιδότη Σοφοκλή Μενελάου, ότι δεν επιθυμούσε «να πάει ξανά στα Δικαστήρια και ούτε να την πάρουν Δικαστήριο». Ό,τι προέβη στην πιο πάνω δήλωση η μοναχή Μαρκέλλα, κατά τον πιο πάνω χρόνο, το επιβεβαιώνει στην ένορκη δήλωσή του και ο κ.Μενελάου. Ωστόσο, η μοναχή Μαρκέλλα απορρίπτει τον πιο πάνω ισχυρισμό ως αναληθή. Όμως, ανεξάρτητα με αυτό, σαφώς, ο πιο πάνω ισχυρισμός δεν αντικρούει τον προηγούμενο ισχυρισμό της μοναχής Μαρκέλλας, ότι της άρπαξαν τα έγγραφα που της είχαν επιδοθεί και έτσι δεν της δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να τα διαβάσει και να ενημερωθεί για το αίτημα αναστολής της απόφασης, στο οποίο αφορούσε. Σε σχέση δε με τον πιο πάνω ισχυρισμό της μοναχής Μαρκέλλας, η μοναχή Αγαθονίκη αναφέρει στην παράγραφο 10 της δήλωσής της τα εξής: «Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 4 της υπεύθυνης δήλωσης της αιτήτριας και τη θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της που περιέχονται στην εν λόγω παράγραφο και περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι κράτησε την αίτηση η ίδια και σκόπιμα δεν την παρουσιάζει για να δημιουργήσει εντυπώσεις στα Δικαστήρια και για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης της». ΄Όμως, θα πρέπει να σημειωθεί πως η ίδια η μάρτυρας δεν ήταν παρούσα όταν συνέβαιναν αυτά που ισχυρίστηκε η μοναχή Μαρκέλλα. Και ούτε αναφέρει να είχε οποιαδήποτε πληροφόρηση, από τις άλλες δύο μοναχές που ήσαν παρούσες, σε σχέση με το συγκεκριμένο περιστατικό της επίδοσης της αίτησης για αναστολή. Μια παρουσία η οποία από μόνη της εγείρει σοβαρά ερωτηματικά και υποψίες αναφορικά με το σκοπό που ήθελε εξυπηρετήσει, δεδομένης της έντονης αντιπαράθεσης των δύο πλευρών. Επομένως, κατά την άποψη μου, ο πιο πάνω ισχυρισμός της μοναχής Μαρκέλλας έχει ουσιαστικά παραμείνει αναντίλεκτος από την πλευρά των εναγομένων ενώ, πρόσθετα, δεν υπάρχει και οτιδήποτε άλλο στη μαρτυρία που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την απόρριψη του ως αναληθή. Κατά συνέπεια γίνεται αποδεκτός ως αποκαλυπτικός των γεγονότων τα οποία είχαν επισυμβεί στις 17.3.2011, ημερομηνία επίδοσης της αίτησης για αναστολή, στη μοναχή Μαρκέλλα. Σαφώς δε, η επίδραση τους ήταν να αποστερηθεί η τελευταία της δυνατότητας να πληροφορηθεί για τη διαδικασία η οποία είχε τροχιοδρομηθεί εναντίον των εναγόντων με την προαναφερθείσα αίτηση ώστε να λαμβάνονταν τότε μέτρα για την αντιμετώπισή της. Η πιο πάνω κατάσταση πραγμάτων δε διαφέρει, πιστεύω, από την περίπτωση κατά την οποία μια απόφαση εκδίδεται ερήμην της αντίθετης πλευράς, η οποία δεν έχει λάβει γνώση περί της διαδικασίας λόγω μη επίδοσης προς αυτή του κλητηρίου εντάλματος. Το μόνο, που καθιστά βέβαια την παρούσα περίπτωση ιδιαίτερα σοβαρή, είναι ότι το γεγονός της μη λήψης γνώσης προέκυψε ως αποτέλεσμα της αδικοπραξίας που έχει επισυμβεί. Εν πάση περιπτώσει, τέτοια απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae, που εξηγεί δικαιωματικά, προς όφελος της εν λόγω πλευράς, (βλ. Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου
(1997)1 Α.Α.Δ. 247). Νομικό έρεισμα και για τις δύο περιπτώσεις, αλλά οπωσδήποτε για την παρούσα, παρέχεται από το ΄Αρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος. Προβλέπουν για το δικαίωμα προσώπου να πληροφορηθεί για τους λόγους που καλείται να εμφανισθεί ενώπιον δικαστηρίου και για την ευχέρεια που θα πρέπει να του δοθεί να προβάλει την υπεράσπισή του σχετικά, αντίστοιχα. Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Τουβλοποιεία Παλαικύθρου ΓΙΓΑΣ Λτδ ν. Μαρούλας Πολυδώρου Ουστά
(1994)1 Α.Α.Δ. 109, «... η αποστέρηση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνει το Αρθρο 30.3 του Συντάγματος, ενέχει τις ίδιες συνέπειες όπως και η παρέκκλιση από τα θέσμια της δίκαιης δίκης που προβλέπονται στο Αρθρο 30.2 του Συντάγματος, εφόσον η άσκησή τους επιδιώκεται μέσα στα πλαίσια της δικαστικής λειτουργίας και όχι σε αντίθεση με αυτά», ενώ ακολουθεί αναφορά σε σχετική νομολογία. Επομένως, για το λόγο που αναφέρεται πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει. Το διάταγμα ημερομηνίας 28.3.2011, με το οποίο ανεστάλη η τελική απόφαση στην υπόθεση αυτή παραμερίζεται Η σχετική αίτηση θα οριστεί για εξέταση παρόντων και των δύο πλευρών. ΄Οσον αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, αυτά επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων, αιτητών και εναντίον των εναγομένων, καθ΄ ων η αίτηση. Να υπολογισθούν από την Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. ................... Γ.Ν.Γιασεμής Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο