ΜΑΡΙΟΣ ΑΡΜΕΝΗΣ ν. ΦΑΝΟΥ ΦΑΝΗ, Αρ. Αγωγής: 3626/11, 8/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3626/11 ΜΑΡΙΟΣ ΑΡΜΕΝΗΣ Ενάγων και ΦΑΝΟΥ ΦΑΝΗ Εναγόμενος Ημερομηνία: 8 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο - Αιτητή: κ. Α. Κουκούνης για κ. Ε. Ευσταθίου. Για Ενάγοντα - Καθ' ου: κ. Χριστοφόρου για Παπαθανασίου & Παστελλίδης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ως άνω αίτηση του ο Εναγόμενος - Αιτητής αιτείται: "Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τον ενάγοντα ή/και τον εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του ή/και τους δικηγόρους του όπως προβούν σε ένορκη αποκάλυψη όλων των εγγράφων που βρίσκονται στην κατοχή τους με και/ή υπό τον έλεγχο τους και/ή υπό την φύλαξη τους και σχετίζονται με οποιοδήποτε ζήτημα ή θέμα αναφορικά με την παρούσα υπόθεση με την επισύναψη των αντιγράφων των εγγράφων, εντός του χρονικού διαστήματος το οποίο το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε ορίσει. Β. Παράταση του χρόνου καταχώρησης της Έκθεσης Υπεράσπισης σε 14 ημέρες από την ημέρα της αποκάλυψης των εγγράφων από τον ενάγοντα ή/και σε χρόνο που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο να παρατείνει υπό τα περιστάσεις". Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.28 θ.1-15 και Δ.48 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου. Οι ουσιώδεις παράγραφοι 4-8 έχουν ως εξής: "
- Η παρούσα αίτηση γίνεται για να δοθεί διαταγή από το Σεβαστό Δικαστήριο με την οποία να υποχρεώνεται ο ενάγοντας ή/και ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του ή/και οι δικηγόροι του όπως προβούν σε ένορκη αποκάλυψη όλων των εγγράφων που βρίσκονται στην κατοχή τους και/ή υπό τον έλεγχο τους και/ή υπό την φύλαξη τους και σχετίζονται με οποιοδήποτε ζήτημα ή θέμα αναφορικά με την παρούσα υπόθεση με επισύναψη των αντιγράφων των εγγράφων, εντός του χρονικού διαστήματος το οποίο το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε ορίσει.
- Ως επίσης και ειλικρινώς πιστεύω, αλλά και πληροφορούμαι και τυγχάνω συμβουλής, η φύση της παρούσης υπόθεσης είναι τέτοια, η οποία να απαιτεί την αποκάλυψη των επιδίκων δημοσιευμάτων ή τέτοιο έγγραφο το οποίο σχετίζεται με τα επίδικα θέματα τα οποία και αναφέρονται στις παραγράφους με αριθμό
- (α), (β), (γ), (δ) και (ε) της Έκθεσης Απαίτησης.
- Επίσης ζητείται όπως δοθεί παράταση του χρόνου καταχώρησης της Έκθεσης Υπεράσπισης σε 14 ημέρες από την ημέρα της αποκάλυψης των εγγράφων από τον Ενάγοντα ή/και σε χρόνο που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο να παρατείνει υπό τας περιστάσεις.
- Το αιτούμενο διάταγμα δια την αποκάλυψη εγγράφων τα οποία σχετίζονται με την υπόθεση είναι αναγκαίο για τη δίκαιη αποπεράτωση των ζητημάτων της παρούσας αγωγής, για εξοικονόμηση εξόδων και για την ορθή προετοιμασία της υποθέσεως και τον προγραμματισμό της μαρτυρίας η οποία θα παρουσιασθεί κατά την ακρόαση της υποθέσεως.
- Πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα για την καλύτερη και ταχύτερη δυνατή απονομή της δικαιοσύνης στην παρούσα υπόθεση, την αποφυγή τροποποίησης Δικογράφων και την καταχώρηση της καλύτερης δυνατής υπεράσπισης. Περαιτέρω καμία ζημιά δεν θα προκληθεί στον ενάγοντα". Ο Ενάγων προέβαλε οκτώ λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στα ακόλουθα:
- Το αίτημα είναι γενικό και αόριστο.
- Ο Εναγόμενος δεν έχει καταχωρήσει ακόμα την υπεράσπιση του.
- Η αίτηση σκοπεύει στην εξασφάλιση μαρτυρίας (ψάρεμα).
- Οι δημοσιεύσεις έχουν δικογραφηθεί.
- Η πιθανή αποκάλυψη ουδόλως θα χρησιμεύσει στον Εναγόμενο.
- Υπάρχει λεπτομερής περιγραφή των εγγράφων στην έκθεση απαίτησης. Αγορεύσεις. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Βασικό επιχείρημα του συνηγόρου για τον Εναγόμενο ήταν πως λόγω της φύσης της υπόθεσης (δυσφήμιση) είναι επιβεβλημένη η αποκάλυψη για τη δίκαιη αποπεράτωση των ζητημάτων, για εξοικονόμηση εξόδων, για την ορθή προετοιμασία της υπόθεσης, για τον προγραμματισμό της μαρτυρίας και για την αποφυγή της τροποποίησης δικογράφων στο μέλλον, καθότι αφορά υπόθεση πρωτόγνωρη λόγω της ισχυριζόμενης ανάρτησης των δημοσιευμάτων σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης γνωστή ως "facebook". Για να γίνουν αντιληπτά τα επιχειρήματα του Εναγομένου παραθέτω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από την αγόρευση. "Η πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι σήμερα πολύ εύκολη, και το ίδιο εύκολη είναι η πρόσβαση σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Στα πλαίσια της ανωτέρω πρωτοφανούς για τα Κυπριακά Δεδομένα αγωγής, δημιουργούνται τα εξής εύλογα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν πριν από την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης: (α) Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν ψευδώνυμα για την ανάρτηση δημοσιευμάτων στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης "facebook". Εάν υποθέσουμε ότι τα εν λόγω δημοσιεύματα έγιναν από τρίτο πρόσωπο το οποίο χρησιμοποιούσε το όνομα του εναγόμενου, ή έστω ότι ο εναγόμενος δεν είναι μέλος ή και δεν ξέρει να χειρίζεται τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, είναι φυσιολογικό ο εναγόμενος να μην έχει στην κατοχή του ή να μην γνωρίζει τα εν λόγω δημοσιεύματα. (β) Πως διαφαίνεται πως ο εναγόμενος είναι αυτός που δημοσίευσε τα εν λόγω δημοσιεύματα της παραγράφου 5 (α)-(ε) οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης εκτυπώνονται; Ή μήπως υπάρχει πρόσβαση για εκτύπωση μέσω άλλων προγραμμάτων;" Παρατίθεται και σειρά άλλων ερωτημάτων, όπως περί του ποιος τοποθέτησε τα αποσιωπητικά μεταξύ των λέξεων, αν το όνομα του Εναγομένου αντιστοιχεί με το όνομα του χρήστη (user), αν υπάρχει δυνατότητα ταυτοποίησης (users identity), αν έγιναν τα δημοσιεύματα στην προσωπική σελίδα του Εναγομένου ή σε ομάδα, αν ήταν με ευρεία πρόσβαση ή σε φίλους και αν ήταν ομάδα ποιος ήταν ο διαχειριστής, αν φαίνεται η ηλεκτρονική διεύθυνση και αν φαίνεται το όνομα της υπηρεσίας. Από δικής του πλευράς ο συνήγορος του Ενάγοντος, όπως ήταν φυσικό, ήγειρε το θέμα του χρονικού σημείου υποβολής της αίτησης, σημειώνοντας ότι με δεδομένη την αναγκαιότητα για λεπτομερή δικογράφηση των δημοσιευμάτων δεν είναι αναγκαία η αποκάλυψη, ενώ αν διαταχθεί θα συνιστά αλίευση μαρτυρίας από τον Εναγόμενο. Νομική πτυχή. Όπως έχει αναφερθεί στην υπ. Τυλληρή v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1998)1 ΑΑΔ 2271: "Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει .... στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν την υπόθεση του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαίο για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη". Η αποκάλυψη εγγράφων δυνατόν να είναι είτε γενική βάσει της Δ.28 θ.1 που αντιστοιχεί με την αγγλική διάταξη 0.31 r.12, είτε ειδική βάσει της Δ.28 θ.11 που αντιστοιχεί με την 0.31 r. 19A
(3). Στην υπ.1.ΤΒΕ (Cyprus) Ltd κ.α v. 1 Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Α.Ε. κ.α
(2001)1 Α Α.Α.Δ 153, αναγνωρίστηκε ότι η Δ.28 θ.1 αφορά κυρίως την γενική αποκάλυψη, εξ ου και η αίτηση γίνεται χωρίς ένορκη δήλωση, ενώ η Δ.28 θ.11 χρησιμοποιείται για την αποκάλυψη συγκεκριμένου εγγράφου. Στην παρούσα περίπτωση, όπως διαπιστώνεται από το αιτητικό (Α της αίτησης) δεν ζητείται η αποκάλυψη συγκεκριμένου εγγράφου. Αλλά και εάν μπορούσε να θεωρηθεί ότι υπήρχε τέτοιο αίτημα θα πρέπει περαιτέρω να λεχθεί πως απαραίτητη προϋπόθεση για ειδική αποκάλυψη είναι να προκύπτει εκ πρώτης όψεως όχι μόνον ότι συγκεκριμένο έγγραφο σχετίζεται με τα επίδικα θέματα, αλλά και ότι αυτό ευρίσκεται στην κατοχή του αντιδίκου. Όπως προκύπτει και από το πιο κάτω απόσπασμα από το Annual Practice 1958, σελ. 725, σε τέτοια περίπτωση: "A prima facie case of relevancy and possession of the documents is sufficient to entitle the applicant to the order". Εδώ όμως γίνεται αναφορά σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης για την ύπαρξη της οποίας ο ίδιος ο Εναγόμενος δεν αναφέρει κάτι θετικό. Αντιθέτως υποβάλλει σειρά ερωτημάτων μέσα από τα οποία φαίνεται να αμφισβητεί την ίδια την ύπαρξη της και εν πάση περιπτώσει ελλείπει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι αυτή η σελίδα ευρίσκεται στην κατοχή ή φύλαξη του Ενάγοντος. Αλλά ούτε και στη βάση της Δ.28 θ.1 κρίνεται ότι μπορεί να επιτύχει η αίτηση για τους πιο κάτω λόγους: i. Αναμφίβολα ο Εναγόμενος υπέβαλε την αίτηση του πριν καταχωρίσει ο ίδιος την υπεράσπιση του. Η χορήγηση τέτοιου διατάγματος πριν την συμπλήρωση των δικογράφων δυνατό να γίνει μόνο κατ' εξαίρεση και δεν θεωρώ ότι η παρούσα είναι μια απ' αυτές. Η αναφορά σε ιστοσελίδα δεν καθιστά τις περιστάσεις εξαιρετικές. ii. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Bullen & Leake, 12η εκδ., σελ. 626 τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα πρέπει να παρατίθενται verbatim στην έκθεση απαίτησης, εκτός αν πρόκειται για πολύ εκτενή κείμενα οπότε μπορούν να παρατεθούν μόνο τα προσβλητικά τμήματα υπό τον όρο ότι όσα έχουν παραλειφθεί δεν αλλοιώνουν το δυσφημιστικό θέμα τους. Αυτή όμως είναι υποχρέωση που έχει ο Ενάγων σε μια τέτοια αγωγή. iii. Ο Ενάγων κατέγραψε εντός εισαγωγικών τις δυσφημιστικές δηλώσεις τις οποίες αποδίδει στον Εναγόμενο, τόσο στο Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο του, όσο και στην Έκθεση Απαίτησης του, ως είχε υποχρέωση. Πρόκειται για πέντε συγκεκριμένες δηλώσεις - δημοσιεύματα, στις οποίες ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι έχει προβεί ο Εναγόμενος. Το βάρος να αποδείξει πρώτον ότι όντως αυτά έγιναν από τον Εναγόμενο και δεύτερον ότι είναι δυσφημιστικά ανήκει στον Ενάγοντα. Το πώς θα τα αποδείξει, ιδιαίτερα το ότι έγιναν από τον Εναγόμενο, είναι ζήτημα μαρτυρίας και δεν αφορά τον Εναγόμενο στο παρόν στάδιο. iv. Ο Εναγόμενος δεν έχει οποιοδήποτε πρόβλημα να προχωρήσει με την υπεράσπιση του, καθότι γνωρίζει το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων τα οποία του αποδίδονται, όπως και το αν έγραψε, σχολίασε δημοσίευσε, κοινοποίησε, γνωστοποίησε κ.λ.π ή συμμετείχε καθ' οιονδήποτε τρόπο σε τέτοια δημοσιεύματα. Οπότε δεν χρειάζεται να προβεί σε καμία υπόθεση ότι έγιναν από τρίτο πρόσωπο με το όνομα του Εναγομένου και ούτε η υπόθεση αν είναι μέλος ο ίδιος ή αν γνωρίζει να χειρίζεται τέτοιες σελίδες κοινωνικής δικτύωσης είναι αναγκαία. Διότι ο ίδιος γνωρίζει τις απαντήσεις για όλα τα θέματα που θέτει και μπορεί αναλόγως να υπερασπίσει τον εαυτό του, απαντώντας στο αν δέχεται ότι έγιναν οι δηλώσεις, αν έγιναν από τον ίδιο και αν είναι δυσφημιστικές ή υπάρχει κάποια υπεράσπιση από το Νόμο. Η αποκάλυψη σ' αυτό το στάδιο δεν θα προσέφερε οτιδήποτε. v. Είναι προφανές πως ο Εναγόμενος με τα ερωτήματα που θέτει αποσκοπεί στην αλίευση μαρτυρίας και θα έλεγα ότι πρόκειται για κλασική περίπτωση τέτοιας προσπάθειας. Ενδεικτικό είναι το ερώτημα που θέτει για το πώς διαφαίνεται ότι είναι ο Εναγόμενος που δημοσίευσε τα εν λόγω δημοσιεύματα. Αναμφίβολα και τα υπόλοιπα ερωτήματα τείνουν προς αυτή την κατεύθυνση. Δηλαδή ζητά από τον Ενάγοντα να του πει σ' αυτό το στάδιο με ποιο τρόπο θα αποδείξει κατά την ακρόαση ότι ευθύνεται ο Εναγόμενος για τα δημοσιεύματα. Αποτελεί βασική αρχή πως δεν επιτρέπεται ούτε αλίευση μαρτυρίας, ούτε αποκάλυψη για να διαπιστώσει ο Εναγόμενος αν έχει οποιαδήποτε υπεράσπιση ή για να αποκαλύψει η άλλη πλευρά τη μαρτυρία που θα χρησιμοποιήσει στη δίκη. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1958 σελ. 683,684: "From the earliest times the Courts have set their faces against allowing discovery for the purpose of fishing out a case, ....................................a defendant is, as a rule, not allowed general discovery before putting in his defence ..... for the purpose of finding out if he has a defence." Όσον αφορά το αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρισης της Υπεράσπισης συνάγεται ότι υπεβλήθη σε συνδυασμό με το αίτημα για αποκάλυψη, εξ ου και ζητήθηκε όπως ο χρόνος αρχίζει από την ημέρα αποκάλυψης. Αλλά εξετάζοντας το και ως ανεξάρτητο αίτημα πρέπει να παρατηρήσω ότι στη νομική βάση δεν έχει συμπεριληφθεί οποιαδήποτε διαταγή ή θεσμός που θα μπορούσε να το στηρίξει (π.χ Δ.59 θ.2). Κατάληξη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντος - Καθ' ου και εις βάρος του Εναγομένου - Αιτητή ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α. (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο