ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ τον Σπύρο Σπύρου, Ειδ. Πτωχ.: 363/12, 27/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ειδ. Πτωχ.: 363/12 ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ τον Σπύρο Σπύρου, Λεωφ. Ειρήνης 31, Αλεθρικό, Λάρνακα. Αίτηση ημερ. 31-10-12 υπό Οφειλέτη για Ακύρωση Ειδοποίησης Πτώχευσης Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτητή - Οφειλέτη: κ. Ν. Γεωργίου για Γ. Κ. Γεωργίου. Για Καθ' ου - Πιστωτή: κ. Ιωάννου για Χ. Ματθαίου. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση ζητείται η ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης, η οποία εκδόθηκε στις 26-10-12 κατόπιν αίτησης του Πιστωτή. Η Ειδοποίηση είχε εκδοθεί επί τη βάσει Πιστοποιητικού Ψήφισης Εξόδων για το ποσόν των €22.409,28 συν ΦΠΑ υπέρ του Πιστωτή, ο οποίος ήταν δικηγόρος, για την S.K.S DEVELOPMENTS & SONS LTD και τον Σπύρο Σπύρου (Αιτητή - Οφειλέτη) στην Αγωγή αρ. 165/06 Ε.Δ. Αμμ/στου. Στην εν λόγω αγωγή η εταιρεία ήταν αρχικώς Ενάγουσα, αλλά αργότερα κατέστη εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 1 και ο Οφειλέτης κατέστη εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος
- Στην Ένορκη Δήλωση του ο Οφειλέτης δεν διευκρινίζει τη σχέση του με την εταιρεία S.K.S, πλην όμως αυτό διευκρινίζεται από την ένσταση του Πιστωτή, ο οποίος εξηγεί πως ο Οφειλέτης είναι ο μοναδικός Διευθυντής της εταιρείας αυτής, πράγμα που δεν αμφισβητείται. Ο Οφειλέτης δέχεται ότι τόσον η εταιρεία, όσον και ο ίδιος είχαν διορίσει ως δικηγόρο τους τον Πιστωτή. Η αναφορά του οφειλέτη ότι αυτό έγινε για να τους υπερασπίσει στην αγωγή δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην αλήθεια, αφού ως η λογική επιβάλλει το ορθό είναι πως αρχικά υπέγραψε διοριστήριο δικηγόρου για να εγερθεί η αγωγή εκ μέρους της εταιρείας του και αργότερα, όταν και ο ίδιος κατέστη Εναγόμενος εξ Ανταπαιτήσεως υπέγραψε το δικό του προσωπικό διοριστήριο, προς υπεράσπιση του. Είναι δεκτό πως τα έξοδα ψηφίστηκαν στις 20-6-12 (από Πρωτοκολλητή του Ε. Δ. Αμμ/στου και όχι της Λάρνακας ως αναφέρει ο Οφειλέτης) και την επόμενη εκδόθηκε το προβλεπόμενο Πιστοποιητικό (Τεκμήριο Γ). Το ουσιαστικό παράπονο του Οφειλέτη είναι πως εκδόθηκε "κοινό πιστοποιητικό ψήφισης καταλόγου εξόδων" για το προαναφερθέν ποσό χωρίς να επιμερίζονται ξεχωριστά τα έξοδα που αφορούν την S.K.S και τον ίδιο. Όπως ανέφερε ενώπιον της Πρωτοκολλητού, ο ίδιος αποδέχεται μόνον τα έξοδα υπεράσπισης του, ενώ τα όποια έξοδα έχουν δημιουργηθεί από την εταιρεία δεν τον αφορούν και έπρεπε να ψηφιστούν σε ξεχωριστό κατάλογο εξόδων. Όταν έμαθε στις 6-8-12 για την ύπαρξη εντάλματος κινητών εις βάρος του ζήτησε προφορικά, μέσω του δικηγόρου του, κάποια αναστολή εκτέλεσης μέχρι τέλος Αυγούστου, ενόψει καταχώρισης αίτησης για παράταση χρόνου καταχώρισης Αίτησης για Αναθεώρηση της ψήφισης, η οποία και εκκρεμεί. Τέσσερις μέρες μετά καταχώρισε την παρούσα, όταν παρέλαβε την Ειδοποίηση Πτώχευσης. Ο Πιστωτής ενέγραψε και ΜΕΜΟ επί κτημάτων του Οφειλέτη (ΕΒ 665/12, ΕΒ 1709/12). Επειδή έχει βάσιμους λόγους να πιστεύει ότι θα πετύχει αναθεώρηση του καταλόγου πιστεύει ότι είναι δίκαιο να ακυρωθεί η Ειδοποίηση. Θεωρεί ότι σκοπός της είναι αποκλειστικά και μόνο η πίεση προς τον ίδιο για να πληρώσει τα έξοδα. Ο πιστωτής στην ένσταση του προέβαλε ότι η αίτηση είναι καθόλα νομότυπη, ότι η καταχώριση MEMO δεν εξετάζεται στα πλαίσια της παρούσας, ότι ο Οφειλέτης δεν επικαλείται λόγους που δικαιολογούν την ακύρωση, ότι δεν υπάρχει κατάχρηση και ότι δεν έχει εκδοθεί διάταγμα αναθεώρησης του ψηφισθέντος καταλόγου. Τα οποία υποστήριξε και στην ένορκη δήλωση του. Νομική Πτυχή. Όπως προκύπτει από τα αναμφισβήτητα γεγονότα το Πιστοποιητικό Ψήφισης στην παρούσα εκδόθηκε μετά από ψήφιση εξόδων μεταξύ δικηγόρου και πελατών. Δεν υπάρχει καμία επίσης αμφιβολία ότι τα Πιστοποιητικά αυτά σύμφωνα με τη Δ.59 θ.35 ".δύνανται, αφού καταχωριστούν, να εκτελεστούν ως εάν να ήταν Διατάγματα του Δικαστηρίου ." (".be executed as if they were orders of the Court"). Μάλιστα όπως προστίθεται στην ίδια διάταξη η εκτέλεση τους μπορεί να ανασταλεί με τους όρους που αναστέλλεται οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα του δικαστηρίου. Είναι παραδεκτό από την πλευρά του Αιτητή ότι το Πιστοποιητικό Ψήφισης μπορεί να εκτελεστεί όπως κάθε άλλη απόφαση ή διάταγμα δικαστηρίου. Η διαφωνία των συνηγόρων του Αιτητή εστιάζεται στη θέση ότι ένα τέτοιο διάταγμα δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για προώθηση διαδικασίας πτώχευσης. Η θέση όμως αυτή δεν ευσταθεί αφού όπως προκύπτει από το άρθρο 3
(1)(ζ) του Κεφ. 5: "3
(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε καθεμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις : .................................... (ζ) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό και, ενώ δεν αναστάληκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σ' αυτόν ..... ειδοποίηση πτώχευσης". Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία ότι έχει καθ' οιονδήποτε τρόπο ανασταλεί η εκτέλεση του Πιστοποιητικού. Συνεπώς ο Αιτητής είναι πρόσωπο το οποίο είχε υπέρ του το εν λόγω Πιστοποιητικό και για το οποίο μπορούσε να προχωρήσει με εκτέλεση. Στο ίδιο άρθρο (3
(1)(ζ) του Κεφ. 5) αναφέρονται και τα εξής διαφωτιστικά: "Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατά τον εκάστοτε χρόνο νομιμοποιείται να εκτελέσει τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα, θα θεωρείται ότι είναι πιστωτής που εξασφάλισε τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα." Σημειώνω ότι σύμφωνα με πάγια νομολογία "το ότι μια απόφαση είναι εφέσιμη δεν επηρεάζει την τελεσιδικία της" (υπ. Tabalo v. Nautley Shipping Company Ltd
(1992)1(B) AAD 1488). Κατ' αναλογίαν προς τα γεγονότα της παρούσας η πιο πάνω αρχή σημαίνει πως η υποβολή αίτησης για αναθεώρηση ψήφισης δεν αναστέλλει ούτε επηρεάζει αφ' εαυτής την υποχρέωση πληρωμής των εξόδων. Κατάχρηση ή Καταπίεση. Όσον αφορά την εισήγηση περί κατάχρησης της διαδικασίας, στην υπ. London Clubs Ltd κ.α. ν. Ρόδου Παπαδοπούλου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1699 λέχθηκε πως σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών. Δεν αποσκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Ο Οφειλέτης στην παρούσα, χωρίς να παραθέτει οποιαδήποτε στοιχεία ή γεγονότα που θα στοιχειοθετούσαν ή έστω θα αποτελούσαν ένδειξη για κάτι τέτοιο, ισχυρίζεται πως αυτό ακριβώς πράττει οι Πιστωτής με την Ειδοποίηση που εξέδωσε. Όμως όπως έχει τονιστεί στην Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 Α.Α.Δ. 788 «δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών» που κρίνεται το θέμα. Αυτή ήταν η ειδοποιός διαφορά ως προς την London Clubs (ανωτέρω) στην οποίαν κρίθηκε ως καταχρηστική η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης κατ΄ επανάληψη με επακόλουθο την συγκατάθεση του οφειλέτη σε αύξηση του προϋπάρχοντος διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Ουσιαστικά το θέμα της κατάχρησης οριοθετήθηκε στην υπ. Πετράκης (ανωτέρω) ως εξής: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή». Τα πιο πάνω ισχύουν κατά τη γνώμη μου κατ' αναλογίαν και στην περίπτωση Ειδοποίησης Πτώχευσης. Στην παρούσα δεν έχουν αναφερθεί στοιχεία δόλου ή εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος των Πιστωτών. Βεβαίως η ίδια η ειδοποίηση πτώχευσης εμπεριέχει στο λεκτικό της την παραίνεση εξόφλησης της απόφασης, πλην όμως αυτή από μόνη της δεν είναι δυνατό να εξισώνεται με κατάχρηση δεδομένου ότι κάθε πιστωτής έχει εκ του νόμου μεταξύ άλλων δικαιωμάτων και αυτό της έκδοσης τέτοιας ειδοποίησης. Χωρίς άλλα στοιχεία λοιπόν, η άσκηση ενός τέτοιου δικαιώματος δεν μπορεί να κριθεί ως καταχρηστική. Ασφαλισμένος Πιστωτής. Το κατά πόσον ο Πιστωτής είναι εξασφαλισμένος ή όχι είναι θέμα που δεν εξετάζεται στα πλαίσια της ειδοποίησης πτώχευσης, αλλά σ' εκείνα μιας πιθανής αίτησης για διάταγμα παραλαβής, οπότε και ο Πιστωτής θα πρέπει να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ. 5. Μέτρα εκτέλεσης. Όπως είναι γνωστό, η πτωχευτική διαδικασία δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης (υπ. Οικονομίδης v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ 1255). Ως εκ τούτου ούτε εξαρτάται, ούτε πρέπει να συσχετίζεται με τυχόν μέτρα εκτέλεσης, τα οποία δυνατό να έλαβε ο πιστωτής βάσει του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 (π.χ εγγραφή MEMO ή ένταλμα κινητών). Αλλά ακόμα και αν ήταν μέτρο εκτέλεσης σημειώνεται πως δεν απαγορεύεται η παράλληλη προώθηση διαφορετικών μέτρων εκτέλεσης (υπ. Θράσου v. 1. Βασιλαρά κ.α
(2008)1 Β Α.Α.Δ. 830). Κατάληξη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Πιστωτή και εναντίον του Καθ' ου, ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α. Η προθεσμία για διάπραξη της πράξης πτώχευσης συνεχίζει να προσμετρά από σήμερα. (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο