HELLENIC PETROLEUM CYPRUS LIMITED ν. NICOLAS BROTHERS TRANSPORT LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2632/09, 29/3/2013

HELLENIC PETROLEUM CYPRUS LIMITED ν. NICOLAS BROTHERS TRANSPORT LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2632/09, 29/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2632/09 Μεταξύ: HELLENIC PETROLEUM CYPRUS LIMITED Ενάγουσας και NICOLAS BROTHERS TRANSPORT LIMITED Εναγομένης Ημερομηνία: 29 Μαρτίου 2013. Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Κωνσταντίνου με κα Μιλτιάδου για Δρ Κ. Χρυσοστομίδης & Σια. Για Εναγόμενη: κ. Φανής για Ανδρέας Κουκούνης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα, η οποία ασχολείται με πωλήσεις καυσίμων διεκδικεί απόφαση για €7.120 ως υπόλοιπο τρεχούμενου λογαριασμού, συν τόκους και έξοδα. Η Εναγόμενη στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της δέχεται ότι συμφώνησε περί το 2006 για συνεργασία με την Ενάγουσα και για αγορά καυσίμων μέσω έξι καρτών αυτόματης αγοράς στα πλαίσια της οποίας (συνεργασίας) ανοίχθηκε λογαριασμός στο όνομα της. Ισχυρίζεται όμως περαιτέρω ότι προ της συμφωνίας έγιναν ψευδείς παραστάσεις από την Ενάγουσα ότι το σύστημα καρτών ήταν απολύτως ασφαλές, ότι δεν μπορούσαν να αντιγραφούν οι κάρτες και ότι οι τέσσερεις κάρτες πετρελαίου δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για αγορά βενζίνης, όπως ούτε και οι δύο κάρτες βενζίνης για αγορά πετρελαίου. Τελικά όμως οι κάρτες δεν ήταν ασφαλείς, υπέκειντο σε αντιγραφή και όντως αντιγράφηκαν από "εγκληματικό πρόσωπο" με αποτέλεσμα να υπάρξουν παράνομες χρεώσεις, ενώ και οι κάρτες πετρελαίου μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για αγορά βενζίνης και αντιστρόφως. Η Εναγόμενη διαπίστωσε τα πιο πάνω και περί τον Οκτώβριο του 2007 προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία εναντίον του αντιγραφέα. Επίσης ενημέρωσε την Ενάγουσα αλλά χωρίς ανταπόκριση, οπότε η Εναγομένη διέκοψε τη συνεργασία από τον Οκτώβριο του 2007 και αρνείται οποιαδήποτε χρέωση μετά την περίοδο αυτή. Λόγω δε των ψευδών παραστάσεων υπέστη ζημιές ύψους €8.109,23 το οποίο ποσόν κατέβαλε αδίκως στην Ενάγουσα και το οποίο διεκδικεί ανταπαιτητικώς συν τόκους. Με την τροποποιημένη Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση η Ενάγουσα δέχθηκε ότι περί τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο του 2007 η Εναγόμενη ενημέρωσε για την κλοπή δύο καρτών, για τις οποίες μετά από έλεγχο τον Νοέμβριο του 2007 στην παρουσία του Διευθυντή της Εναγόμενης (Μ.Υ.2), διαπιστώθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν για αγορά βενζίνης αντί πετρελαίου, οπότε η Ενάγουσα κατ' απαίτησιν της Εναγομένης δέχθηκε να εξοφληθεί με €5.300 από το υπόλοιπο. Η συνεργασία συνεχίστηκε όμως μέχρι τον Φεβρουάριο του 2008 και στις 14-3-08 η Εναγόμενη πρότεινε να καταβάλει €2.562 (αντί €5.300) προς εξόφληση, πράγμα που επανέλαβε και στις 5-6-08, με επιστολή του τότε δικηγόρου της. Η Ενάγουσα αποδέχθηκε την πρόταση με τηλεμήνυμα στις 30-6-08, πλην όμως η Εναγόμενη παρέλειψε να καταβάλει το ποσόν αυτό, οπότε καταχωρίστηκε η παρούσα αγωγή. Κατά τη θέση της Ενάγουσας η πιο πάνω συμπεριφορά της Εναγομένης την εμποδίζει να έχει οποιαδήποτε ανταπαίτηση. Μαρτυρία. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν τρεις μάρτυρες εκ μέρους της Ενάγουσας και τρεις εκ μέρους της Εναγομένης. Η Μ.Ε.1 κα Αντρούλλα Σάββα υπηρετούσε στην Ενάγουσα ως Προϊστάμενη Εξυπηρέτησης Πελατών και Κάρτας. Στην υιοθετηθείσα γραπτή δήλωση της (Τεκμ. 1) αναφέρθηκε στην συνεργασία τους με την Εναγομένη καλύπτοντας τα θέματα αίτησης, συμφωνίας και παραχώρησης των καρτών, της ενημέρωσης που είχαν για κλοπή, των γεγονότων γενικά που αναφέρονται στην αγωγή μέχρι και τη συμφωνία για καταβολή ποσού €2.562, του τελικού τερματισμού της συμφωνίας και της απαίτησης για πληρωμή όλου του υπολοίπου των €7.120 βάσει του λογ. αρ. 1002479 (στο εξής "ο λογαριασμός"). Προφορικά ανέφερε πως κατ' απαίτησιν της Εναγομένης οι κάρτες ήταν 24ωρης χρήσης με συνέπεια όταν χρησιμοποιούντο εκτός ωρών εργασίας των πρατηρίων να μην μπορεί να ελεχθεί τι καύσιμο αγοράζεται (πετρέλαιο ή βενζίνη), πράγμα που τόνιζαν στους πελάτες, οι οποίοι είχαν και πάρα πολύ μεγάλη ευθύνη για αυτό το θέμα. Παρουσίασε την γραπτή αίτηση - συμφωνία, την επιστολή της Εναγομένης ημ. 14-3-08, του δικηγόρου της ημ. 5-6-08, την επιστολή της Ενάγουσας ημ. 24-4-09, τα τιμολόγια για την περίοδο Σεπτεμβρίου 2007 - Φεβρουαρίου του 2008 και κατάσταση του λογαριασμού μέχρι 30-6-08 (ως Τεκμήρια 2-12). Υπέδειξε ενδεικτικά στο Τεκμ. 7 ότι τον Οκτώβριο του 2007 τα οχήματα THEZ 600 και TYX 478 παρουσιάζονται να αγόρασαν καύσιμα από 4 έως και 13 φορές σε μια μέρα. Αντεξεταζόμενη δέχθηκε ότι μίλησε τηλεφωνικώς με τον διευθυντή της Εναγομένης (Μ.Υ.1), όταν τέθηκε το θέμα των αγορών του Σεπτεμβρίου του 2007, δηλαδή κατά τον Οκτώβριο του 2007, όταν πλέον παρέλαβε εκείνος τις καταστάσεις - τιμολόγια. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν είχε ενημερωθεί η Εναγομένη για τους κινδύνους χρήσης των καρτών εξαρχής. Μετά το τηλεφώνημα του Μ.Υ.1 εντόπισαν πρόβλημα στη μια κάρτα που τους είχε αναφέρει, την έβαλαν στο "stop list" και αργότερα εντόπισαν ακόμα μιαν οι ίδιοι. Στο τέλος μπλοκαρίστηκαν όλες εκτός από μια, την "General 2", την οποίαν ο ίδιος ζήτησε να μην τερματιστεί. Ο Μ.Ε.2 κ. Κυριάκος Σκουρουπάθης υπήρξε επίσης υπάλληλος των Εναγόντων μέχρι τις 31-1-12 ως Διευθυντής Εξυπηρέτησης Πελατών και Κάρτας. Μεταξύ άλλων στην γραπτή δήλωση του (Τεκμ. 13) αναφέρθηκε και αυτός στην αίτηση της Εναγομένης και στη χορήγηση έξι καρτών για προμήθεια καυσίμων, προσθέτοντας ότι είχαν ενημερώσει για την ανάγκη προσεκτικής χρήσης και φύλαξης των καρτών και ότι μαζί με την αίτηση υπεγράφη ακόμα ένα έγγραφο με τον τίτλο "Συμφωνία" για όλα τα απαραίτητα για τη χρήση των καρτών (Τεκμ. 2). Περιέγραψε τον τρόπο λειτουργίας των καρτών. Είπε ότι περί τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο του 2007 ενημερώθηκε περί παραπόνου της Εναγομένης για δύο κάρτες, οπότε επισκέφθηκε τον Διευθυντή της και άκουσε τα παράπονα. Μετά από μελέτη πρότεινε την αφαίρεση της αξίας βενζίνης που είχε αγοραστεί με κάρτες πετρελαίου. Κατόπιν διαπραγμάτευσης κατέληξαν σε συνολικό ποσόν €5.300 και αργότερα σε €2.562. Επειδή η Εναγόμενη δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσόν η Ενάγουσα τερμάτισε τη συμφωνία και απαίτησε όλο το καθυστερημένο υπόλοιπο των €7.120. Δήλωσε τέλος πως όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα αμφιβάλλουν πλέον και για την καταγγελία για κλοπή των καρτών. Προφορικά αναγνώρισε την επιστολή του ημερ. 30-6-08 προς τον (τότε) δικηγόρο της Εναγομένης (Τεκμ. 14) και τις στατιστικές αναλύσεις του λογισμικού συστήματος της Ενάγουσας (Τεκμ. 15). Από το Τεκμ. 15 είχε διαπιστώσει ότι κατά Σεπτέμβριο - Οκτώβριο του 2007 υπήρξαν προμήθειες βενζίνης από κάρτες πετρελαίου, (π.χ με την κάρτα του ΤΗΕΖ 600 ή του ΤΥΧ 478), τις οποίες εξήγησε και υπέδειξε στα Τεκμ. 6 και 7. Είπε πως ο ίδιος άκουσε για την αντικανονική χρήση των καρτών περί τα τέλη Οκτωβρίου 2007, αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί την ακριβή ημερομηνία. Κατά την αντεξέταση του αναφέρθηκε στο λογισμικό σύστημα που χρησιμοποιείτο για τις κάρτες. Ως προς το όριο των Λ.Κ 8.000 είπε πως καθορίζεται αναλόγως των αναγκών του πελάτη. Δήλωσε πως δεν γνωρίζει κατά πόσον ο Διευθυντής της Εναγόμενης κατέστρεψε τις κάρτες μετά τη διαπίστωση κλοπών. Δεν αρνήθηκε ότι το σύστημα δεν απέκλειε μια κάρτα πετρελαίου να χρησιμοποιηθεί για βενζίνη, εκτός ωρών λειτουργίας των πρατηρίων. Η Μ.Ε.3 Έλενα Ευαγόρου - Λαπέρτα επίσης εργαζόταν στην Ενάγουσα, ως Λειτουργός Εξυπηρέτησης Πελατών. Αναγνώρισε τα Τεκμ. 6-11 και εξήγησε τη διαδικασία λειτουργίας των καρτών. Όπως είπε όλα λειτουργούσαν ηλεκτρονικά και οι ίδιοι απλώς εκτύπωναν τα τιμολόγια. Η ίδια ετοίμασε κατάσταση οφειλομένων από την Εναγομένη, η οποία παρουσιάζει υπόλοιπο €7.120. Όπως είπε υπάρχουν οφειλόμενα τιμολόγια για τους μήνες Σεπτέμβριο 2007 έως Φεβρουάριο 2008 για το συνολικό ποσό των €7.120. Κατά την αντεξέταση της είπε πως εξηγούν σε όλους τους πελάτες ότι όταν οι κάρτες είναι 24ωρες υπάρχει ο κίνδυνος να χρησιμοποιούνται και για άλλου είδους καύσιμο σε ώρες εκτός κανονικής λειτουργίας των πρατηρίων. Από την Ενάγουσα απλώς τυπώνοντο τα τιμολόγια και στέλλοντο στην Εναγόμενη. Για το Τεκμήριο 16 είπε πως υπάρχει μια πληρωμή για το τιμολόγιο Μαρτίου 2008. Για την πληρωμή Λ.Κ 1273,09 στις 17-10-07 είπε πως αφορούσε παλαιότερο τιμολόγιο. Αναγνώρισε τιμολόγια για τον Μάιο και Ιούνιο 2007 (Τεκμ. 17, 18), τα οποία όμως καταχωρίστηκαν και αργότερα από τον Μ.Υ.1 (Τεκμ. 20, 21). Ο Μ.Υ.1 Κυριάκος Νικόλα είναι ο Διευθυντής της Εναγομένης. Εξήγησε και αυτός τους λόγους και τον τρόπο που αποτάθηκε στην Ενάγουσα για έκδοση καρτών για καύσιμα. Για την κατάσταση στο Τεκμ. 2 είπε πως πρώτη φορά την είδε όταν τού την έδειξε ο νυν δικηγόρος του. Ούτε συμφώνησαν για όριο Λ.Κ 8.000. Δεν υπήρχε τέτοιος αριθμός όταν υπέγραψαν. Συνολικά πήρε 4 κάρτες πετρελαίου και 2 βενζίνης. Ήταν για την εταιρεία και τα παιδιά του και τις χρησιμοποιούσαν συνολικά σε 4 σταθμούς. Αρχικά ήταν σε χαμηλά επίπεδα το κόστος, αλλά όταν παρατήρησε χρεώσεις Λ.Κ 750 - 800 μηνιαίως άρχισε να διερωτάται. Πλήρωνε κάθε τέλος του μηνός μέσω τραπεζικής εντολής στην Τράπεζα. Καταστάσεις του Τραπεζικού αυτού λογαριασμού παρουσίασε ως Τεκμήριο 19. Όταν τού είπαν από την Τράπεζα για ψηλή χρέωση μίλησε με κάποιον από την Ενάγουσα, ο οποίος τού είχε αναφέρει πως κάποιος "θα πειράζει τις κάρτες". Παρουσίασε τιμολόγια για τους μήνες Μαΐο έως Αύγουστο 2007 (Τεκμ. 20-23). Το Τεκμήριο 20 ήταν το πρώτο τιμολόγιο - κατάσταση που τού είχαν στείλει μετά που ο ίδιος το ζήτησε. Τού είχαν δημιουργηθεί υποψίες ότι κάποιος έπαιρνε τα κλειδιά των λεωφορείων κρυφά. Είχε προσέξει από την κατάσταση Μαΐου 2007 αντικανονικές χρήσεις σε κάποιες ημερομηνίες. Τότε, για προστασία, αφαίρεσε τις κάρτες από τα λεωφορεία και τις έδιδε μόνο όταν θα πήγαινε μακρινό ταξίδι το λεωφορείο. Τα παιδιά του αρνούντο ότι εμπλέκοντο σε τέτοια χρήση, όμως ο ίδιος κατέστρεψε τις 2 δικές τους κάρτες που ήταν για αγορά βενζίνης. Τα ίδια παρατήρησε και τον Ιούνιο του 2007, οπότε από την Εναγόμενη τού είπαν ότι κάποιος πρέπει να έχει εξασφαλίσει αντίγραφο της κάρτας. Προέβη σε καταγγελία στο ΤΑΕ, αλλά όταν ο εξεταστής μίλησε με Τεχνικούς της Εναγομένης, τού είπαν ότι οι κάρτες τους δεν αντιγράφονται και δεν προχώρησε. Όταν ήρθε το Τεκμ. 22 πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου. Άρχισε να υποψιάζεται τον γιό του. Τον Οκτώβριο 2007 κατέστρεψε όλες τις κάρτες εκτός από μία. Όταν ήρθε ο λογαριασμός Οκτωβρίου έγινε έξω φρενών. Τον επισκέφθηκε ο Μ.Ε.2 στο σπίτι, ο οποίος πρότεινε να χαρίσουν όλες τις βενζίνες, οπότε ο Μ.Υ.1 έκαμε αντιπρόταση να πληρώσει Λ.Κ 2500 χωρίς να πει αν δέχεται ή όχι. Επισκέφθηκε δικηγόρο, ο οποίος έστειλε επιστολή για τις Λ.Κ 2500 αλλά δεν πήραν απάντηση. Ακολούθως όμως κατάφερε μέσω βιντεοκάμερας σε κάποιο Σταθμό Βενζίνης, στις 23-10-07 να διαπιστώσει ότι αυτός που προέβαινε σε αντικανονική χρήση ήταν ο "Γιώργος ο Καλαμαράς", ο οποίος τον βοηθούσε σε κάποια δρομολόγια ως οδηγός για εκδρομές στην Πόλη Χρυσοχούς. Η Αστυνομία τον συνέλαβε μετά από ένα μήνα περίπου και διαπίστωσαν ότι είχε αντιγράψει τις κάρτες. Τότε τηλεφώνησε στην Εναγόμενη ο οποίοι έστειλαν επιστολή ότι δέχονται την πρόταση για Λ.Κ 2500. Ο ίδιος όμως τώρα δεν δεχόταν, διότι αφού ο γιος του ήταν καθαρός δεν υπήρχε κάτι να καλύψει. Τις επόμενες επιστολές που έλαβε από την Ενάγουσα τις πετούσε στα άχρηστα. Ήταν η θέση του πως όλα τα τιμολόγια μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2007 είναι πληρωμένα και ότι είχε κόψει και τις υπόλοιπες κάρτες τον Ιούλιο του 2007, εκτός από μια. Επέμεινε ότι από τον Οκτώβριο και μετά δεν χρωστά οτιδήποτε, αλλά αντιθέτως κατέβαλε αχρεωστήτως κάποια ποσά όπως το ποσό των Λ.Κ 8.100 που έκαμαν οι δικηγόροι ως μια λογική "τιμή", χωρίς να συμφωνεί ο ίδιος μαζί τους. Μετά τις 17-10-07 σταμάτησε και την Τραπεζική Εντολή. Κατά την αντεξέταση του είπε πως δεν είχεν υπαλλήλους, αλλά όταν είχε μακρινά ταξίδια φώναζε κάποιον άλλο οδηγό και τού έδιδε την κάρτα. Επανέλαβε ότι στις αρχές δεν λάμβανε μηνιαία κατάσταση. Είπε πως χρησιμοποιούσε τις κάρτες μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2007 οπότε έκοψε ακόμα τρεις κατά τον Οκτώβριο όταν είδε τον υπάλληλο της Ενάγουσας. Μετά από αυτό το γεγονός ήταν που ήρθε ο Σκουρουπάθης (Μ.Ε.2.) και τον είδε. Επέμεινε ότι εξόφλησε και τον Σεπτέμβρη, αλλά σε άλλο σημείο είπε πως δεν έχει ιδέα και στηρίζεται στο ότι γράφει η Τράπεζα στις καταστάσεις της. Η Μ.Υ.2 Φωτεινή Λάρκου υπηρετεί ως Πρωτοκολλητής στο Ποινικό Τμήμα του Ε. Δ. Λάρνακας. Παρουσίασε ως Τεκμ. 24 το κατηγορητήριο της ποιν. υπ. 3/08 (Αστυνομία v. Γιώργος Μπαρί Μετολάρης). Η Μ.Υ.3 Μαρία Ιωαννίδου υπηρετεί ως Πρωτοκολλητής στο Ποινικό Τμήμα του Ε. Δ. Λεμεσού. Αναφέρθηκε στην εκδίκαση της ποινικής υπ. 242/08 και στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψιν κατά την επιβολή ποινής στον κατηγορούμενο Γεώργιο Μετολάρη. Παρουσίασε το κατηγορητήριο ως Τεκμ. 25 και εξήγησε τις ποινές που είχαν επιβληθεί μετά την παραδοχή του κατηγορούμενου. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα. Παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες με προσοχή και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία και αξιοπιστία τους προς εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων. Εξαρχής θα πρέπει να σημειώσω ότι οι μάρτυρες της Ενάγουσας μού έκαναν γενικά καλή εντύπωση και τους θεωρώ όλους γενικά αξιόπιστους και ειλικρινείς. Δεν παραγνωρίζω σε καμία περίπτωση ότι κατά τον επίδικο χρόνο υπήρξαν όλοι εργοδοτούμενοι της Ενάγουσας και έχω εξετάσει το ενδεχόμενο να ήταν διατεθειμένοι να αλλοιώσουν γεγονότα προς όφελος του εργοδότη τους. Πλην όμως δεν έχω διαπιστώσει σε καμία περίπτωση τέτοια διάθεση. Σχημάτισα γενικά την εικόνα πως απαντούσαν ευθέως, εντίμως και ειλικρινώς στις ερωτήσεις. Οι όποιες μικροαντιφάσεις υπήρξαν στην μαρτυρία τους δεν επηρεάζουν την συνολική εντύπωση μου, αλλά αντιθέτως καταδεικνύουν την έλλειψη προσυνεννόησης μεταξύ τους. Είναι επίσης γεγονός πως δεν είχαν όλοι άμεση προσωπική γνώση για όλα τα γεγονότα και ότι η μαρτυρία τους σε τέτοια θέματα χρήζει αξιολόγησης, πράγμα που θα γίνει κατωτέρω όπου και σε όποια έκταση απαιτείται αναλόγως των αναγκών της υπόθεσης. Όσον αφορά τον Μ.Υ.1 η εικόνα που σχημάτισα είναι πως στα ουσιώδη ζητήματα δεν υπήρξε ειλικρινής και προσπάθησε επιτηδευμένα να θέσει ενώπιον του δικαστηρίου μια πιο ευνοϊκή εκδοχή για την Εναγόμενη. Σε κάποιες περιπτώσεις περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις και σε άλλες διαψεύδεται από την παρουσιασθείσα γραπτή μαρτυρία. Βεβαίως κάποιο μέρος της μαρτυρίας του συνάδει με άλλη αξιόπιστη προφορική και γραπτή μαρτυρία της Ενάγουσας και το δέχομαι. Το κύριο χαρακτηριστικό της μαρτυρίας του είναι η πικρία και το παράπονο που νιώθει για την κλοπή και αντικανονική χρήση των καρτών από τρίτο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να αρνείται πεισματικά τον λογαριασμό που έχει δημιουργηθεί. Αυτά τα αισθήματα και τα παράπονα ήταν οι λόγοι που τον ωθούσαν να αρνείται ακόμη και αυταπόδεικτα από την αναντίλεκτη γραπτή μαρτυρία γεγονότα. Επισημαίνεται πως όπως και ο ίδιος δήλωνε η μνήμη του δεν ήταν ιδιαίτερα καλή, πράγμα που απέδιδε στην ηλικία του. Ο Μ.Υ.1 ήταν διατεθειμένος να αναλάβει την ευθύνη εάν η κλοπή είχε γίνει από τα παιδιά του, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να αντιληφθεί ότι και στην περίπτωση που ο εργοδοτούμενος του οδηγός λεωφορείου τον έκλεψε, τότε και πάλιν πρόκειται για αδίκημα εκ των έσω για το οποίο δυνατόν η Ενάγουσα να μην ευθύνεται στην περίπτωση που δεν δόθηκαν προς αυτήν εγκαίρως οι κατάλληλες οδηγίες, όπως κατ' αναλογίαν συμβαίνει και με άλλες κάρτες (π.χ. τραπεζικές). Για τις Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3 οφείλω να παρατηρήσω πως η μαρτυρία τους ήταν τυπικής φύσεως και στην πραγματικότητα δεν αμφισβητήθηκε. Τις θεωρώ ειλικρινείς και αξιόπιστες και δέχομαι τα όσα ανέφεραν. Συμφωνία. Όπως συνάγεται από τη μαρτυρία της Μ.Ε.1 το Τμήμα Κάρτας είχε αρχίσει να λειτουργεί από το 2000-2001. Η ίδια υπήρξε Προϊστάμενη, ο Μ.Ε.2 Διευθυντής και η Μ.Ε.3 Λειτουργός στο Τμήμα αυτό. Ο Μ.Υ.1 ήταν επαναπατρισθείς Κύπριος από την Αγγλία και δραστηριοποιήθηκε στις επιχειρήσεις μεταφορών ιδρύοντας την Εναγόμενη, η οποία διέθετε 4 λεωφορεία (ήτοι 2 των 20 και 2 των 10 θέσεων). Η ίδια η ύπαρξη 4 λεωφορείων εξυπονοεί πως σκοπός ήταν να δραστηριοποιούνται και να χρησιμοποιούνται όλα, αν ήταν δυνατόν, με σκοπό τη μεγιστοποίηση των κερδών για την Ενάγουσα. Είναι σαφές πως ο Μ.Υ.1 δεν μπορούσε να οδηγεί μόνος του όλα τα λεωφορεία και προφανώς χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες και άλλων προσώπων. Θεωρώ ως σκόπιμη υπεκφυγή την αναφορά του ότι "κάποτε έππεφτεν να 'χω δκυο δουλειές την ίδια ώρα, μόνος μου δεν μπορούσα να τες κάμω". Εξάλλου όπως θα διαφανεί, ήταν για αυτό που προμηθεύτηκε πολλές κάρτες και όχι μια. Στην πραγματικότητα ο ίδιος δέχθηκε σε άλλο σημείο πως εργάζονταν μαζί του οι δύο γιοί του και ότι περαιτέρω χρησιμοποιούσε περιστασιακά τις υπηρεσίες άλλων οδηγών όταν υπήρχαν κούρσες. Μεταξύ αυτών και κάποιος Γεώργιος Μετολάρης (ή Μετολάρι) από την Αλβανία (Κατηγορούμενος στα Τεκμ. 24,25) Όπως δέχθηκε ο Μ.Υ.1, πριν την εξασφάλιση των καρτών αναγκαζόταν να δίδει μετρητά στους οδηγούς του για να βάλουν πετρέλαιο τις νύκτες που ήταν κλειστά τα πρατήρια. Πλην όμως άρχισε να υποψιάζεται ότι τον έκλεβαν παρότι τού έφερναν αποδείξεις των αυτόματων μηχανημάτων, διότι εύρισκε κενά τα ντεπόζιτα καυσίμων των λεωφορείων. Για αυτό αποτάθηκε στον παλιό εργοδότη του (Π. Κοτζιά), ο οποίος εισηγήθηκε αλλά και επικοινώνησε με την Ενάγουσα διευθετώντας να επισκεφθούν τον Μ.Υ.1. Ο Μ.Υ.1 κατά τη μαρτυρία του δυσκολευόταν να αποδεχθεί ότι έστω και με αυτό τον τρόπο ήταν ο ίδιος που μέσω άλλου αποτάθηκε στην Ενάγουσα και όχι το αντίστροφο. Η στάση του αυτή επιβεβαιώνει την απροθυμία του να αποδεχθεί ακόμα και απλά συμπεράσματα κοινής λογικής, στοιχείο που διαπνέει συνολικά τη μαρτυρία του. Όντως ήρθε κάποιος υπάλληλος της Ενάγουσας, του οποίου ο Μ.Υ.1 δεν ενθυμείτο ακριβώς το όνομα, λέγοντας κάποιος "Σόλων" ή "Σολωμής". Προφανώς πρόκειται για τον νεαρό Ιωακείμ Σολέα, του οποίου τον γραφικό χαρακτήρα αναγνώρισε και η Μ.Ε.1 στο Τεκμ. 2. Κανένας από τους μάρτυρες της Ενάγουσας δεν ήταν παρών κατά την επίσκεψη αυτή και κατά την υπογραφή του Τεκμ. 2, το οποίο συνιστά τη Συμφωνία επί επιστολοχάρτου της Ενάγουσας μεταξύ της ίδιας και της Εναγομένης. Στην πραγματικότητα κανένας από τους μάρτυρες της Ενάγουσας δεν είχε προσωπική γνώση για το τι διημείφθη μεταξύ Σολέα και Μ.Υ.1. Σε γενικές γραμμές, η συμφωνία προέβλεπε ότι ο κάτοχος κάρτας μπορούσε να αγοράζει καύσιμα, καθώς και άλλα προϊόντα και υπηρεσίες όταν τα πρατήρια ήταν ανοικτά, ενώ όταν ήταν κλειστά μπορούσε να προμηθευτεί κάυσιμα χρησιμοποιώντας τα ειδικά μηχανάκια (ΒΝΑ). Επειδή δεν μπορούσαν να γίνουν έλεγχοι υπήρχε ρητή αναφορά ότι οι κάρτες έπρεπε να χρησιμοποιούνται και να φυλάσσονται προσεκτικά. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μαζί με τη συμφωνία κατατέθηκε και μια κατάσταση στην οποία αναφέρονται οι αριθμοί εγγραφής 6 οχημάτων καθώς και μια γενική κάρτα στο όνομα της Εναγομένης και δίπλα οι παρατηρήσεις για το ωράριο, το είδος καυσίμου, τα άλλα προϊόντα και υπηρεσίες που μπορούσαν να εξασφαλιστούν με τις κάρτες. Στην κυρίως εξέταση του ο Μ.Υ.1 αναγνώρισε την υπογραφή του και την σφραγίδα της εταιρείας στο Τεκμ. 2, αλλά είπε πως δεν είχε συμπληρωθεί αριθμός στο ανώτατο όριο πίστωσης (£8.000) και πως δεν είδε τότε την επισυνημμένη κατάσταση, λέγοντας πως την είδε για πρώτη φορά όταν τού την έδειξε ο δικηγόρος του. Επέμεινε δε πως δεν είχε διαβάσει το Τεκμ. 2, διότι εκείνη την ώρα έτρωγε. Δεχόταν όμως ότι τού το είχεν εξηγήσει ο Σολέας, τον οποίο μάλιστα είχε ρωτήσει πάρα πολλά πράγματα, όπως είπε. Παρακολουθώντας τον Μ.Υ.1, δεν με έχει πείσει ότι δεν διάβασε το μικρό αυτό κείμενο. Η όλη ανεπιτυχής προσπάθεια του να πείσει περί του αντιθέτου ήταν επιτηδευμένη και αποσκοπούσε απλώς στο να τού εξασφαλίσει το υπόβαθρο να ισχυριστεί αργότερα ότι δεν γνώριζε κάποιες πρόνοιες της συμφωνίας. Άλλωστε αντιφάσκει με την άλλη επίμονη θέση του ότι δεν είχε συμπληρωθεί εκείνη τη στιγμή το ποσόν (των £8.000). Αν δεν το είχε διαβάσει δεν θα γνώριζε ότι το ποσόν δεν είχε συμπληρωθεί εκείνη τη στιγμή. Καταλήγω πως είχε δεόντως υπόψιν του το περιεχόμενο του Τεκμ. 2, συμφώνησε με αυτό και το υπέγραψε στο σημείο που τέθηκε και η σφραγίδα της εταιρείας, έστω και αν δεν είχε συμπληρωθεί εκείνη τη στιγμή το ανώτατο όριο. Επισυνημμένη Κατάσταση - Κάρτες. Στην αντεξέταση του ο Μ.Υ.1 και παρά την προηγηθείσα άρνηση του αναγνώρισε την υπογραφή του και στην επισυνημμένη κατάσταση στο Τεκμ. 2, καθώς και την σφραγίδα της Εναγομένης. Το γεγονός αυτό αναιρεί αφ' εαυτού την θέση του Μ.Υ.1 ότι δεν είχε ξαναδεί την κατάσταση αυτή, παρά μόνον όταν τού την έδειξε ο δικηγόρος του. Εφόσον αναγνωρίζει την υπογραφή του είναι δεδομένο πως κάποια στιγμή την είδε και την υπέγραψε, άρα δεν ήταν ειλικρινής πιο πριν ως προς αυτό το σημείο. Όμως πράγματι εγείρονται κάποια ερωτήματα ως προς το τι ακριβώς είναι αυτή η Κατάσταση και αν υπεγράφη μαζί με τη Συμφωνία. Καταρχάς ούτε η Συμφωνία, ούτε η κατάσταση φέρουν ημερομηνία υπογραφής. Η Ενάγουσα στα δικά της δικόγραφα δεν αναφέρει ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας. Στο δικό της δικόγραφο όμως η Εναγόμενη αναφέρει σε δύο περιπτώσεις (§4(α) και 4(β)) ότι η συμφωνία έγινε εντός του 2006. Ο δε συνήγορος της κατά την αγόρευση του ανέφερε πως η αρχή της Συμφωνίας ήταν κατά τον Δεκέμβριο του 2006. Είναι δε γενικά παραδεκτό πως δόθηκαν κάρτες προς την Εναγόμενη, η οποία τις χρησιμοποιούσε. Η πιο πάνω παραδοχή ως προς το χρόνο έναρξης της συμφωνίας συνάδει και με την μαρτυρία του Μ.Ε.2 ότι η Εναγόμενη υπήρξε πελάτης της Ενάγουσας από το 2006. Το μόνο που μπορεί να λεχθεί με ασφάλεια είναι πως η χρήση των καρτών είχε τουλάχιστον ξεκινήσει περί τα τέλη του 2006, πράγμα που ενισχύεται από το ότι στις Τραπεζικές καταστάσεις (Τεκμ. 19) εντοπίζεται μια πρώτη πληρωμή £167,92 μέσω Τραπεζικής εντολής στις 31-1-07, η οποία μάλιστα σύμφωνα με τον κ. Φανή αφορά αγορές του Δεκεμβρίου 2006. Επανερχόμενος στο θέμα των καρτών σημειώνω ότι η Ενάγουσα παρουσίασε τιμολόγια των μηνών Σεπτεμβρίου 2007 - Φεβρουαρίου 2008 (Τεκμ. 6-11) και η Εναγομένη τιμολόγια των αμέσως προηγηθέντων μηνών, ήτοι Μαΐου 2007 - Αυγούστου 2007 (Τεκμ. 20 - 23), τα οποία δέχεται ότι αφορούν χρεώσεις για τις κάρτες που κατείχε. Η αλήθεια είναι πως η κατάσταση, τα τιμολόγια και τα δικόγραφα έχουν κάποιες διαφορές: (
2. i)ως προς τον συνολικό αριθμό καρτών που κατ' ισχυρισμόν χορηγήθηκαν και (
3. ii)ως προς τα στοιχεία των οχημάτων για τα οποία χορηγήθηκαν κάρτες. Δηλαδή άλλο αριθμό καρτών ισχυρίζονται οι διάδικοι, άλλος αριθμός και στοιχεία περιέχονται στην κατάσταση (του Τεκμ. 2) και άλλα στοιχεία περιέχονται στα τιμολόγια (Τεκμ. 6 - 11 και 20 - 23). Πέραν αυτών η κατάσταση του Τεκμ. 2 φέρεται γραμμένη και υπογραμμένη με μελάνι άλλου χρώματος αντί μαύρου, με το οποίο υπεγράφη η Συμφωνία, πράγμα που τείνει να δείξει ότι δεν υπεγράφησαν μαζί. Ειδικότερα: α) Η κατάσταση του Τεκμ. 2 αναφέρεται σε 7 κάρτες, ήτοι σε 4 κάρτες πετρελαίου για τα λεωφορεία ΤΚΝΖ 132, ΤΗΒΒ 195, ΤΗΕΖ 600, ΤΥΧ 478, σε 2 κάρτες βενζίνης για τα οχήματα ΗΒΧ 671, ΗΥΒ 691 και σε μια κάρτα γενικής χρήσης επ' ονόματι της Εναγομένης. β) Τα τιμολόγια Μαΐου και Ιουνίου 2007 περιέχουν χρεώσεις συνολικά για 7 κάρτες το καθένα, ήτοι για 5 από τις πιο πάνω (7 κάρτες) συν δύο άλλα οχήματα. Δηλαδή δεν περιέχει για τα οχήματα ΤΗΒΒ 195 και ΗΥΒ 691 και αντί τούτων περιέχει για τα οχήματα ΤΗΝΜ 746 και ΗΥΒ 669. Να σημειωθεί πως σε όλες τις περιπτώσεις οι κάρτες στα τιμολόγια αναφέρονται με ξεχωριστό 16ψήφιο κωδικό η καθεμία και ότι για τα οχήματα ΤΗΒΒ 195 και ΗΥΒ 691 δεν υπάρχει χρέωση ή κάρτα σε κανένα από τα τιμολόγια που έχουν παρουσιαστεί, ούτε και έχουν αναφερθεί στην όλη μαρτυρία (Τεκμ. 6 - 11 και 20 - 23). Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι δεν μπορεί να λεχθεί με ασφάλεια πότε ακριβώς υπεγράφη η κατάσταση του Τεκμ. 2. Η μόνη τελικά εξήγηση που υπάρχει είναι οι αναφορές της Μ.Ε.1 και του Μ.Ε.2 πως η εν λόγω κατάσταση συνιστά την αίτηση της Εναγομένης προς την Ενάγουσα για την παραχώρηση καρτών. Παραμένει απλώς να διαπιστωθεί πόσες και ποιες κάρτες εκδόθηκαν και λειτούργησαν, δεδομένου ότι τελικά είναι παραδεκτό πως χορηγήθηκαν κάρτες αυτόματης αγοράς καυσίμων και ότι ξεκίνησε η λειτουργία τους, με την Ενάγουσα να διατηρεί τον τρεχούμενο λογαριασμό που επικαλείται. Στα τιμολόγια που ακολουθούν μετά τον Ιούνιο αναφέρονται χρεώσεις για μερικές από τις 7 κάρτες αναλόγως της κίνησης τους και από τον Νοέμβριο 2007 εμφανίζεται στο προσκήνιο ακόμα μια κάρτα (όγδοη) η αποκαλούμενη GENERAL 2, στην οποίαν θα γίνει αναφορά αργότερα. Η Εναγόμενη παραδέχεται (στην §4(β) της Ε/Υ) πως λειτούργησαν 6 κάρτες και το ίδιο αναφέρει και η Ενάγουσα (στην §3(α) της τροποποιημένης Απάντησης και Ε/Υ στην ΑΑ). Η πραγματικότητα βεβαίως είναι - όπως έχει προαναφερθεί - πως αρχικά είχαν χορηγηθεί 7 κάρτες, ήτοι 6 για συγκεκριμένα οχήματα και μια γενικής χρήσης, πράγμα που επιβεβαίωσε στη μαρτυρία της μόνο η Μ.Ε.3, αν και το έπραξε αναφερόμενη στην κατάσταση του Τεκμ. 2. Η ουσία και εδώ είναι πως αυτό δείχνουν και τα τιμολόγια Μαΐου και Ιουνίου 2007 τα οποία αφενός παρουσίασε ο ίδιος ο Μ.Υ.1 και αφετέρου δεν τα αμφισβητεί καθ' οιονδήποτε τρόπο ως προς αυτό το σημείο. Δηλαδή δεν αμφισβήτησε είτε κάποιαν από τις 7 κάρτες, είτε κάποιο από τα οχήματα που αναφέρονται σε οποιοδήποτε από τα τιμολόγια, ειδικά σ' αυτά μέχρι τον Οκτώβριο του 2007. Μάλιστα όπως θα διαφανεί κατωτέρω και η ίδια η ανταπαίτηση βασίζεται σε πληρωμές που έγιναν για αυτές τις 7 κάρτες, εφόσον διεκδικείται το ποσόν που έχει πληρωθεί για όλες αυτές τις κάρτες. Οι κωδικοί των 7 καρτών έχουν κοινά τα πρώτα 12 ψηφία