Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Philip Dow κ.α., Αρ. Αγωγής: 2307/2012, 26/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2307/2012 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων -και-
- Philip Dow, από το Ηνωμένο Βασίλειο.
- V.K.C.A. Quality Limited, από τη Λάρνακα. Εναγομένων Αίτηση για απόφαση ημερομηνίας 14.1.
- Ημερομηνία: 26.3.
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Μ. Καμάρη. Για Εναγόμενο 1-Καθ΄ ου η Αίτηση: καμία εμφάνιση. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex-tempore) Το Δικαστήριο είναι έτοιμο να εκδώσει την ενδιάμεση απόφαση του επί του υπό κρίση θέματος έχοντας διεξέλθει και του γραπτού κειμένου που μου έδωσε η κα Καμάρη. Με αίτηση τους ημερομηνίας 14.1.2013 οι ενάγοντες-αιτητές αιτούνται την έκδοση απόφασης εναντίον του εναγομένου 1 λόγω της παράλειψης του να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Για να υπάρξει τέτοιο δικαίωμα ασφαλώς θα πρέπει να φανεί η επίδοση στον εναγόμενο 1, κάτι το οποίο οι ενάγοντες προσπάθησαν να δείξουν στο Δικαστήριο με την ένορκη δήλωση της Κίκας Ττοφή ημερομηνίας 14.1.2013 στην οποία επισυνάπτονται έγγραφα προς τούτο. Όπως είπα και προηγουμένως το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ετίθετο θέμα προς εξέταση για το κατά πόσο η επίδοση προς τον εναγόμενο 1 ήταν ορθή και σύμφωνη με τη Διαταγή του Δικαστηρίου ημερ. 4.10.2012, η οποία ζητούσε η επίδοση να γίνει με σημειωμένη παράδοση (recorded delivery). Κατάληξη του θέματος αυτού ήταν η σημερινή αγόρευση των εναγόντων-αιτητών με την οποία γίνεται εισήγηση ότι η επίδοση είναι ορθή ή και ότι εν πάση περιπτώσει έφερε σε γνώση την αγωγή στον εναγόμενο 1 και συνεπώς θα μπορεί να προχωρήσει η αίτηση για έκδοση απόφασης. Όπως εξήγησα και στην κα Καμάρη διακόπτοντας την, θεωρώ ότι το θέμα προς εξέταση δεν είναι κατά πόσο η επίδοση στον εναγόμενο 1 υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να θεωρηθεί σωστή, αλλά υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες της παρούσας υπόθεσης όπου το διάταγμα του Δικαστηρίου ζητούσε ειδική μέθοδο, κάτι το οποίο είναι επιτρεπτό με βάση το Άρθρο 7 του Κανονισμού 1393/2007, και συγκεκριμένα τη σημειωμένη παράδοση, δηλαδή να παραδοθούν τα έγγραφα στον εναγόμενο 1 και να υπάρξει απόδειξη παραλαβής τούτου του γεγονότος προς το Δικαστήριο. Η οδηγία του Δικαστηρίου και το διάταγμα το σχετικό δεν μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε άλλο. Όπως προκύπτει, τα στοιχεία που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και από αυτά φαίνεται ότι στις 25.7.2012 οι ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση ζητώντας: ¾ διάταγμα παρέχον άδεια για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας, ¾ την άδεια για υποκατάστατο, όπως ονομάζεται, επίδοση της ειδοποίησης δυνάμει των προνοιών του κανονισμού που ανάφερα ή και με άλλους τρόπους, ¾ καθώς επίσης και διατάγματα που αφορούν την εμφάνιση και την περίπτωση μη εμφάνισης του εναγομένου
- Αποτέλεσμα ήταν στις 4.10.2012 το Δικαστήριο, όπως είπα, να εγκρίνει την αίτηση με τη σημείωση όπως η επίδοση γίνει με σημειωμένη παράδοση recorded delivery. Από την ειδοποίηση της επίδοσης στον εναγόμενο 1 προκύπτει ότι, όπως αναγράφεται: «The document was served in accordance with the law of the Member State addressed namely, the documents were served by posting them through the defendant's letterbox. This method is good service under rule 6.3
(1)(c) of the Civil Procedure Rules of England and Wales». Επαναλαμβάνω, δεν απασχολεί το Δικαστήριο το κατά πόσο η επίδοση με τον τρόπο που έγινε θα μπορούσε, γενικά ομιλούντες, να είναι ορθή επίδοση. Απαντώντας το θεωρητικό ερώτημα για σκοπούς πληρότητας από το Άρθρο 7 του Κανονισμού 1393/2007 θα μπορούσε να είναι ορθή επίδοση, αφού η υπηρεσία παραλαβής επιδίδει ή κοινοποιεί την πράξη ή μεριμνά προς τούτο σύμφωνα με το δίκαιο του Κράτους-Μέλους παραλαβής. Το εν λόγω άρθρο όμως συνεχίζει για να πει ότι είτε με την ειδική μέθοδο που ζήτησε η υπηρεσία διαβίβασης, εφόσον αυτή δεν αντιβαίνει στο δίκαιο του εν λόγω Κράτους-Μέλους. Συνεπώς, εφόσον το Δικαστήριο διαβίβασης των εγγράφων ζητά συγκεκριμένη μέθοδο επίδοσης ή κοινοποίησης των εγγράφων, αυτή θα πρέπει να ικανοποιηθεί. Και είναι εύκολα, πιστεύω, αντιληπτό ότι το παρόν Δικαστήριο, έχοντας διατάξει με αυτόν τον τρόπο, ακριβώς ήθελε να αποφύγει την απλή άφεση των εγγράφων στο ταχυδρομικό κουτί στην εν λόγω διεύθυνση και αναζήτησε προσωπική επίδοση με το διάταγμα του με απόδειξη παραλαβής (σημειωμένη παράδοση), ώστε να συνάδει με τον τρόπο που επιδίδονται δικαστικά έγγραφα στην Κύπρο. Ο λόγος φυσικά που διέταξε με αυτόν τον τρόπο το Δικαστήριο και πάλι είναι άσχετος με το θέμα που εξετάζουμε αφού είναι επιτρεπτό το Δικαστήριο να ζητά ειδική μέθοδο επίδοσης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που ζήτησε το Δικαστήριο δεν έγινε, η επίδοση των εγγράφων με τον τρόπο που ζήτησε το Δικαστήριο δεν έγινε. Και οποιαδήποτε εισήγηση περί του αντιθέτου ώστε να καταστεί αυτό που έγινε αποδεκτό θα είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση του διατάγματος του Δικαστηρίου. Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει και αναπόφευκτη κατάληξη δεν μπορεί να είναι άλλη από το ότι η επίδοση που έγινε, μη συνάδουσα με το διάταγμα που εκδόθηκε κατά τις 4.10.2012 το οποίο ζητούσε σημειωμένη παράδοση (recorded delivery), δεν μπορεί να είναι ορθή επίδοση. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ότι εφόσον η επίδοση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι έγινε στον εναγόμενο 1 σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 4.10.2012, η αίτηση για απόφαση λόγω μη εμφάνισης δεν μπορεί να προχωρήσει και κατά συνέπεια απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.)................ Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο