HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. A K ANGELIS INTERIOR LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής.: 2809/12, 22/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής.: 2809/12 HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Ενάγοντος και
- A. & K. ANGELIS INTERIOR LIMITED
- ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εναγομένων Αίτηση ημ. 9-11-12 υπό Εναγομένων 1,2 για Παραμερισμό Απόφαση (Set Aside). Ημερομηνία: 22 Μαρτίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Γ. Σαββίδης για Νικόλα Καπελάκη Για Καθ' ων: κ. Α. Κουκούνης για Ανδρέας Κουκούνης & Σια Δ.Ε.Π.Ε ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση ζητείται η ακύρωση της απόφασης ημερ. 1-11-12, η οποία εκδόθηκε λόγω μη εμφάνισης των Εναγομένων 1,2 - Αιτητών. Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.33 θ.5, Δ.48 θ.1-6 και 9, Δ.57, Δ.64 στο άρθρο 31 του Ν.14/60 και στο άρθρο 30 του Συντάγματος. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Εναγομένης 2 και διευθύντριας της Εναγομένης 1 κας Ανδρούλας Κωνσταντίνου. Ως προς την παράλειψη καταχώρισης εμφάνισης είναι σχετικές οι §2-6, οι οποίες έχουν ως ακολούθως (διατηρουμένης της σύνταξης και ορθογραφίας): "
- Στις 3/9/2012 επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής σε όλους του εναγομένους.
- Όλοι οι εναγόμενοι μεταβήκαμε στο γραφείο του δικηγόρου μας όπου υπογράψαμε τα σχετικά διοριστήρια ώστε να καταχωρήσει εμφάνιση εκ μέρους μας και να μας Υπερασπίσει.
- Δυστυχώς εκ παραδρομής και λάθους ο φάκελος της παρούσας υπόθεσης αλλά και ο φάκελος της αγωγής με αρ. 2808/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας είχαν τοποθετηθεί από λάθος της καθαρίστριας του δικηγορικού γραφείου μετακινήθηκαν οι επίδικες αγωγές από την θέση που τοποθετούνταν οι καταχωρήσεις και τοποθετήθηκαν μέσα σε άλλα έγγραφα και φακέλους τελειωμένων υποθέσεων. Ως εκ τούτου δεν καταχωρήθηκε ποτέ εμφάνιση για λογαριασμό μας στο Δικαστήριο.
- Χτες, το πρωί ο Δικηγόρος μας εντόπισε τους φακέλους με τα διοριστήρια όταν τακτοποιούσε τις παλιές υποθέσεις και μας εν λόγω λάθος και μας είπε περαιτέρω ότι είχε εκδοθεί ήδη απόφαση εναντίον μας.
- Η μη καταχώρηση εμφάνισης από τους εναγόμενους οφειλόταν σε καλόπιστο λάθος και καμία κακοπιστία και πρόθεση για αδιαφορία δεν υπήρξε αλλά ούτε και πρόθεση από τους αιτητές για καταστρατήγηση και καταφρόνηση της Δικαστικής Διαδικασίας". Σχετικά με την κατάδειξη καλής υπεράσπισης η κα Κωνσταντίνου αναφέρεται ξεχωριστά στον τρεχούμενο λογαριασμό, στο δάνειο και στο δάνειο σε τρεχούμενο λογαριασμό υποστηρίζοντας για όλους ότι τα υπόλοιπα δεν μπορεί να είναι αυτά που ζητούν οι Ενάγοντες (με την αγωγή) και ότι είναι αποτέλεσμα παράνομων, αδικαιολόγητων και υπερβολικών τοκισμών καθώς και αδικαιολόγητων επιβαρύνσεων, τόκων επί τόκων και υπερχρεώσεων. Συγκεκριμένα σ' αυτά υπολογίστηκε τόκος υπερημερίας πέραν του ποσοστού εξ 1%, κάτι το οποίο αποτελεί ποινική ρήτρα και συνεπώς τα υπόλοιπα δεν είναι ορθά. Πέραν αυτού προέβαλε ότι οι Ενάγοντες δεν δικαιούντο στην αύξηση του επιτοκίου μετά τον ισχυριζόμενο τερματισμό. Στην ένσταση των Εναγόντων προβλήθηκαν 5 λόγοι, οι οποίοι συνοψίζονται στα ακόλουθα:
- Δεν δικαιολογείται η παράλειψη καταχώρισης εμφάνισης.
- Δεν καταδεικνύεται καλή και ή συζητήσιμη υπεράσπιση.
- Η τυχόν ακύρωση της απόφασης δεν θα συμβάλει στην δίκαιη και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης.,
- Η αίτηση δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για ακύρωση.
- Η απόφαση είναι καθόλα νομότυπη. Ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης, υπάλληλος των Εναγόντων, κ. Χριστάκης Φουλή αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: i. Δεν προβάλλεται βάσιμος λόγος για την παράλειψη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης. Το κατ' ισχυρισμόν λάθος των δικηγόρων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ως βάσιμη αιτία παραμερισμού απόφασης. ii. Τα όσα προβάλλονται για κατάδειξη συζητήσιμης υπεράσπισης είναι γενικά, αόριστα, ατεκμηρίωτα, ψευδή, ανυπόστατα, προϊόν υστέρας σκέψης και αντιφατικά. iii. Οι Εναγόμενοι λάμβαναν ανελλιπώς αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμών και δεν διαμαρτυρήθηκαν ποτέ για τις χρεώσεις. iv. Τα υπόλοιπα δεν περιέχουν οποιαδήποτε παράνομη χρέωση. v. Οι Ενάγοντες νομιμοποιούντο στην αύξηση επιτοκίου με τον τερματισμό. Νομική Πτυχή. Πριν την ειδικότερη ενασχόληση με τη νομική πτυχή να σημειωθεί ότι οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις, χωρίς να προχωρήσουν σε αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα. Θα πρέπει δε να σημειωθεί επίσης πως το βάρος απόδειξης παραμένει στον αιτητή στις περιπτώσεις που υπάρχει διαφωνία (βλ. υπ. Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ 1980). Όπως έχει λεχθεί πιο πρόσφατα στην υπ. Thinking Steel International BV v. Caramondani Bros Public Co Ltd, Πολ. Έφ. 361/08, ημερ. 29-6-12, τα αμφισβητούμενα γεγονότα σε αιτήσεις επιβάλλεται να αποδεικνύονται από τον διάδικο που τα επικαλείται. Όταν υπάρχουν αναντίλεκτες θέσεις του Καθ' ου και αντικρουόμενες εκδοχές δημιουργείται κενό, το οποίο οφείλει να συμπληρώσει ο αιτητής, όπως εξηγείται στην ίδια υπόθεση (βλ. και Rashid v. Παπόρη, Πολ. Εφ. 198/12, ημερ. 7-12-12). Ως προς το ειδικότερο θέμα του παραμερισμού, με βάση τη Δ.17 θ. 10 όταν εκδοθεί απόφαση κατόπιν παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης το δικαστήριο δύναται "στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι". Όπως έχει πρόσφατα αναφερθεί στην υπόθεση Claire Morris v. Saratoga Swimming Pools Ltd, Πολ. Εφ. 145/09, ημερ. 10.4.12: "είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση." Στην ίδια υπόθεση παρατέθηκε με επιδοκιμασία το ακόλουθο απόσπασμα από την υπ. Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1Β Α.Α.Δ. 893: "Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό". Μη εμφάνιση - Αίτηση Ακύρωσης. Οι Εναγόμενοι είχαν το βάρος να καταδείξουν ότι είχαν μια σοβαρή και εύλογη δικαιολογία για την παράλειψη τους να εμφανιστούν, καθώς και ότι επέδειξαν την ανάλογη επιμέλεια στον χειρισμό της υπόθεσης τους (Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.α v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α ΑΑΔ 28, Κωνσταντίνου v. Ουρπάνκοβα
(2003)1 Α ΑΑΔ 308). Η αίτηση παραμερισμού είναι δυνατόν να απορριφθεί (ακόμα και αν αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπεράσπιση) στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται ότι ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία, η οποία ισοδυναμεί με περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. (υπ. Milouca Motor Trading v. Κούρτη
(1997)1 ΑΑΔ 941). Στην παρούσα περίπτωση είναι παραδεκτό πως η αγωγή επιδόθηκε στις 3-9-12. Οι Εναγόμενοι επικαλούνται λάθος εργαζομένων στους δικηγόρους στους οποίους αποτάθηκαν, εξαιτίας του οποίου δεν καταχωρίστηκε εγκαίρως η εμφάνιση. Το λάθος αυτό διαπιστώθηκε την προηγούμενη μέρα της καταχώρισης της αίτησης παραμερισμού (δηλ. 8-11-12). Συνεπώς δεν μπορεί να τίθεται βασίμως θέμα καθυστέρησης στην υποβολή της παρούσας αίτησης. Οι Ενάγοντες παραπονούνται για διαζευκτικούς ισχυρισμούς από τους Εναγομένους, αλλά στην πραγματικότητα ως προς αυτό το θέμα καταφεύγουν οι ίδιοι σε διαζευκτικές θέσεις ισχυριζόμενοι (στην § 3 της ένορκης δήλωσης) ότι οι Εναγόμενοι "δεν δικαιολογούν επαρκώς ή/και καθόλου την καθυστέρηση ή και την παράλειψη". Έστω και με αυτό τον τρόπο όμως, εμμέσως πλην σαφώς αποδέχονται ότι δίδεται κάποια εξήγηση για την καθυστέρηση. Η εξήγηση αυτή είναι ότι υπήρξε κάποιο λάθος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγομένους. Οι Ενάγοντες βασικά αμφισβητούν μόνο λεπτομέρειες αυτού του ισχυρισμού, όπως το πότε δόθηκαν τα κλητήρια στους δικηγόρους, πότε έγινε το λάθος, και για ποιο λόγο η καθαρίστρια είχε πρόσβαση στο φάκελο καταλήγοντας στο τέλος του συλλογισμού τους ότι εν πάση περιπτώσει ένα τέτοιο λάθος δεν αποτελεί βάσιμη δικαιολογία. Η ουσία όμως είναι πως, εξεταζόμενα τα γεγονότα από κάποια απόσταση, καταλήγουν να αναφέρονται σε ένα λάθος που βαρύνει τους δικηγόρους των Εναγομένων. Είναι γεγονός πως δεν προκύπτει κάποιο στοιχείο κακοπιστίας ή πρόθεσης περιφρόνησης των δικαστικών διαδικασιών. Συμφωνώ ότι κατ' αναλογίαν τυγχάνουν εφαρμογής τα όσα αναφέρθηκαν στις υπ. ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ Λτδ v. KS Socratous Ltd
(2007)1 (Β) Α.Α.Δ 1387 και Ζερβού v. Εμπορικής Τράπεζας Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ 722, στις οποίες έγινε δεκτή παρόμοια εξήγηση για λάθος δικηγόρου. Θεωρώ πως και στην παρούσα ισχύει το ότι δίδεται "μια λογική και εκ πρώτης όψεως βάσιμη δικαιολογία, αρκετή . για να ικανοποιήσει τη σχετική προϋπόθεση της νομολογίας", όπως ίσχυε και στην υπ. Iason Travel & Tours Ltd v. L. Pashias Travel Ltd, Πολ. Εφ. 145/10 ημερ. 19-2-13. Συζητήσιμη Υπεράσπιση. Σύμφωνα με την υπ. Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1 (Β) ΑΑΔ 1101: ". το δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης". Βασικά απαιτείται από τον Εναγόμενο - Αιτητή σε τέτοιες περιπτώσεις να δώσει επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν το επανάνοιγμα της υπόθεσης (βλ. υπόθεση Orams v. Αποστολίδη
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1402). Όπου μάλιστα είναι δυνατό απαιτείται και η προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων που να δικαιολογούν το συμπέρασμα περί συζητήσιμης υπεράσπισης. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Τεγκεράκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2005)1 Α Α.Α.Δ. 289: "Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του Αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του Αιτητή." Τα πιο πάνω δεν σημαίνουν σε καμιά περίπτωση ότι το δικαστήριο θα αξιολογήσει μαρτυρία σ' ένα τέτοιο στάδιο ή ότι θα υπεισέλθει στην ουσία της υπεράσπισης. Όμως θα ερευνήσει τα στοιχεία που παρουσιάζονται με αποκλειστικό σκοπό να διαγνώσει κατά πόσον υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. (υπ. Νεάρχου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954 και Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 2118). Στην παρούσα περίπτωση είναι προφανές πως η αγωγή αφορά τρεις ξεχωριστούς λογαριασμούς και ειδικότερα: α) Τρεχούμενο λογαριασμό ημερ. 9-7-
- β) Δάνειο ημερ. 13-7-
- γ) Δάνειο σε τρεχούμενο ημερ. 10-8-
- Ουσιαστικά πρόκειται για τις τρείς συμφωνίες, τις οποίες οι Ενάγοντες περιγράφουν στις § 5,11 και 17 της Ε/Α. Με αυτές χορηγήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους £10.000, £4.500 και €25.000 αντίστοιχα. Οι συμφωνίες αυτές παρουσιάστηκαν αντίστοιχα ως Τεκμ. 2,5 και 8 κατά την απόδειξη της αγωγής. Το προβλεπόμενο κυμαινόμενο επιτόκιο ήταν 8,20%, 8,40% και 10% αντίστοιχα. Σε όλες υπήρχε πρόνοια για το δικαίωμα των Εναγόντων να μεταβάλλουν το επιτόκιο κατά την κρίση τους και να κεφαλαιοποιούν τον τόκο δις ετησίως. Σύμφωνα με τον Ν.160
(1)/99 δεν υπάρχει απαγόρευση ως προς το μέγιστο ποσοστό επιτοκίου (βλ. υπ. Θεοδώρου v. Hellenic Bank Ltd, Πολ. Εφ. 99/09, ημερ. 20-9-12). Τα υπόλοιπα που διεκδικήθηκαν με την αγωγή και για τα οποία τελικά εκδόθηκε απόφαση ήταν κατά σειράν: α) €19.446,64 με τόκο 13% β) €3.768,41 » » » γ) €23.743,40 » » » Για την αύξηση του επιτοκίου είχαν παρουσιαστεί επιστολές προς τους πρωτοφειλέτες και την εγγυήτρια ημερ. 20-2-12 (Τεκμ. 11) κατ' εφαρμογήν της σχετικής νομοθεσίας και προνοιών των επίδικων συμφωνιών. Νομολογιακά έχει κριθεί ότι η αύξηση του τόκου με την επιστολή τερματισμού δεν συνιστά μεμπτή διαδικασία (βλ. υπ. Κόμπου v. Universal Bank Ltd
(2009)1 (A) AAΔ.194. Συνεπώς το σχετικό επιχείρημα των Εναγομένων δεν ευσταθεί. Εκείνο που απομένει να εξεταστεί είναι η θέση των Εναγομένων για όλους τους λογαριασμούς ότι: "Το υπόλοιπο του επίδικου λογαριασμού δεν μπορεί να είναι αυτό που ζητούν οι ενάγοντες και το αιτούμενο υπόλοιπο δεν μπορεί παρά να είναι αποτέλεσμα παράνομου, αδικαιολόγητου και υπερβολικού τοκισμού καθώς και αδικαιολόγητων επιβαρύνσεων, τόκων επί τόκων και υπερχρεώσεων. Δυστυχώς οι ενάγοντες δεν μας παρουσίασαν ποτέ αναλυτική κατάσταση λογαριασμού ώστε να εντοπίσουμε επακριβώς το σημερινό υπόλοιπο. Συγκεκριμένα εξ όσων με πληροφορεί και ο δικηγόρος μας, στο υπόλοιπο για το οποίο εκδόθηκε απόφαση υπολογίστηκε τόκος υπερημερίας πέραν του ποσοστού εκ 1%, κάτι το οποίο αποτελεί ποινική ρήτρα και συνεπώς το υπόλοιπο δεν είναι ορθό". Όπως γίνεται αντιληπτό οι Εναγόμενοι προβάλλουν και για τους τρεις λογαριασμούς μια πανομοιότυπη θέση ότι έγιναν σε όλους υπερχρεώσεις και ειδικά ότι έγινε χρέωση τόκου υπερημερίας. Έχω τη γνώμη όμως πως πρόκειται για μια γενικόλογη, αόριστη και ατεκμηρίωτη θέση τουλάχιστον εν συγκρίσει με το τι ευλόγως θα απαιτείτο και θα αναμένετο σε μια διαδικασία όπως η παρούσα σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία. Είναι αξιοσημείωτο πως στην πραγματικότητα οι Εναγόμενοι προβαίνουν απλώς σε μια εικασία, αφού δηλώνουν για όλους τους λογαριασμούς πως το υπόλοιπο "δεν μπορεί να είναι αυτό που ζητούν οι Ενάγοντες", χωρίς να αναφέρουν έστω και κάτι συγκεκριμένο από το οποίο θα μπορούσε να διαφανεί μια τέτοια προοπτική. Ειδικά ο ισχυρισμός περί χρέωσης τόκου υπερημερίας δεν συνάδει με τα υπάρχοντα στοιχεία και την παράλληλη θέση των Αιτητών ότι ο αυξημένος αυτός τόκος επιβλήθηκε με τις επιστολές τερματισμού. Ευλόγως θα μπορούσε να λεχθεί πως αν υπήρχε τέτοια πρόθεση ο τόκος αυτός θα επιβάλλετο από την πρώτη στιγμή καθυστέρησης καταβολής των δόσεων στα δάνεια, πράγμα που δεν έχει συμβεί. Μάλιστα οι Εναγόμενοι προβαίνουν στις πιο πάνω εικασίες παραδεχόμενοι ότι δεν έχουν δει ποτέ αναλυτικές καταστάσεις των λογαριασμών. Επιβεβαιώνουν δηλαδή με αυτό τον τρόπο πως δεν διαθέτουν κάποιο συγκεκριμένο στοιχείο προς στήριξη των υποψιών τους ή των υποθέσεων στις οποίες προβαίνουν. Το λογικό όμως είναι πως ακόμα και χωρίς καταστάσεις αναμένετο να είχαν στη διάθεση τους κάποια στοιχεία τυχόν πληρωμών στις οποίες προέβησαν και σε συνδυασμό με τα αρχικά ποσά να ήταν σε θέση να δείξουν κάποια στοιχεία υπερβολής ως προς τα υπόλοιπα των λογαριασμών για τα οποία εκδόθηκαν αποφάσεις. Όμως ούτε αυτό επιχείρησαν αν πράξουν, περιοριζόμενοι απλώς σε εκτιμήσεις και εικασίες ότι κάποια άλλα θα είναι τα ορθά υπόλοιπα. Υπό τις περιστάσεις αυτές δεν μπορώ να συμφωνήσω ότι έχει καταδειχθεί συζητήσιμη υπεράσπιση. Κατάληξη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι δεν έχει καταδειχθεί η μια εκ των δύο προϋποθέσεων για ακύρωση της απόφασης. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων - Καθ' ων ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α. (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο