← Κύπρος

C P LIOTATIS CO LTD ν. ΝΙΚΟΣ ΛΙΛΛΗ κ.α., Αρ. Αγωγής:4371/ 2012, 26/4/2013

C P LIOTATIS CO LTD ν. ΝΙΚΟΣ ΛΙΛΛΗ κ.α., Αρ. Αγωγής:4371/ 2012, 26/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:4371/ 2012 Μεταξύ: C & P LIOTATIS CO LTD Εναγόντων - Αιτητών και

  1. ΝΙΚΟΣ ΛΙΛΛΗ
  2. WADNIC TRADING LTD Εναγομένων - Καθ'ών η Αίτηση Ημερομηνία: 26 Απριλίου, 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Σάββας Μάτσας για Σάββας Μάτσας Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ών η αίτηση: κ. Χρ. Πουτζιουρής για Ορφανίδης, Χριστοφίδης, Πουτζιουρή & Δαμιανού Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος) Στις 14.12.2012 οι ενάγοντες - αιτητές καταχώρησαν γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο αξιώνουν εναντίον των εναγομένων γενικές ή και ειδικές αποζημιώσεις για αδικαιολόγητο πλουτισμό των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση ή και για ζημιές ή και απώλεια κερδών ή και απώλεια χρήσεως τις οποίες υπέστησαν οι ενάγοντες λόγω παραβάσεως υπό των εναγομένων προφορικής συμφωνίας που έγινε μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων κατά ή περί τον Φεβρουάριο και/ή Μάιο του
  3. Η συμφωνία αφορούσε την παραχώρηση δέκα αυτοκινήτων των οποίων αναφέρονται οι αριθμοί εγγραφής τους και προσδιοριζόμενης αξίας €55.000,00 στην οπισθογράφηση τα οποία οι εναγόμενοι αρνούνται και/ή παραλείπουν και /ή αμελούν να επιστρέψουν στους ενάγοντες. Την ίδια ημέρα καταχώρησαν μονομερή αίτηση και στις 19.12.2012 όταν αυτή ορίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου πέτυχαν την έκδοση προσωρινού διατάγματος όπως το στοιχείο Α της αίτησης τους το οποίο διαλάμβανε τα ακόλουθα: « Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να απαγορεύει ή και παρεμποδίζει τους εναγόμενους - καθ' ων η Αίτηση 1 & 2 προσωπικά ή και μέσω αντιπροσώπων ή και υπηρετών ή και υπαλλήλων, ή και προσώπων ή και εταιρειών που ενεργούν εκ μέρους τους να χρησιμοποιούν ή και να πωλήσουν ή και δωρίσουν ή και υποθηκεύσουν ή και μεταβιβάσουν ή και με οποιονδήποτε άλλο τρόπο αποξενώσουν ή και επιβαρύνουν ή και καταστρέψουν ή και με οποιονδήποτε τρόπο προκαλέσουν ζημιά στην κινητή ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι των εναγόντων και βρίσκεται στην κατοχή των εναγομένων - καθ' ων η Αίτηση και συγκεκριμένα τα αυτοκίνητα με αρ. εγγραφής CAC 693, ΗΗΥ 409, ΗΗΥ 418, ΚLΑ 899, ΚΜΤ 433, ΚΜW 076, ΚΜW 966, ΚΡC 153, ΚUG 781 και KPQ 130 μέχρι πλήρους εκπλήρωσης και αποπεράτωσης της αγωγής.» Με την ίδια αίτηση αιτούνταν υπό στοιχείο Β και το πιο δραστικό διάταγμα για επιστροφή των ίδιων πιο πάνω οχημάτων το οποίο όμως δεν δόθηκε μονομερώς και παρέμεινε για επίδοση και το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: « Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγόμενους - καθ' ων η αίτηση 1 & 2 προσωπικά ή και μέσω αντιπροσώπων ή και υπηρετών ή και υπαλλήλων, ή και προσώπων ή και εταιρειών που ενεργούν ως αχυράνθρωποι τους, όπως επιστρέψουν στους ενάγοντες - αιτητές και νόμιμους ιδιοκτήτες, την κινητή ιδιοκτησία που βρίσκεται εγγεγραμμένη επ' ονόματι των εναγόντων - αιτητών και βρίσκεται στην κατοχή των εναγομένων - καθ' ων η αίτηση και συγκεκριμένα τα αυτοκίνητα με αρ. εγγραφής CAC 693, ΗΗΥ 409, ΗΗΥ 418, ΚLΑ 899, ΚΜΤ 433, ΚΜW 076, ΚΜW 966, ΚΡC 153, ΚUG 781 και KPQ 130.» Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Παναγιώτας Λιοτατή διευθύντριας των εναγόντων - αιτητών. Σε αυτή υποστηρίζει τα ακόλουθα τα οποία καταγράφω αυτολεξεί:
  4. Κατά ή περί τον Μάϊο και/ή Αύγουστο 2010 συμφώνησα υπό την ιδιότητα μου ως Διευθύντρια των εναγόντων - αιτητών προφορικά με τον Νίκο Λίλλη και την εταιρεία WADNIC TRADING LTD την οποία αντιπροσώπευε ο Νίκος Λίλλης ως μέτοχος και διευθυντής να τους παραχωρήσω δέκα αυτοκίνητα εγγεγραμμένα στο όνομα των εναγόντων -αιτητών τα οποία εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένα στο όνομα τους για να παραχωρήσουν τη χρήση τους σε ποδοσφαιριστές του Σωματείου ΑΛΚΗ Λάρνακας του οποίου είναι Πρόεδρος υπό την προϋπόθεση ότι θα εξασφάλιζαν ασφαλιστική κάλυψη για κάθε αυτοκίνητο που θα παραχωρούσαν. Περαιτέρω συμφωνήσαμε ότι ευθύς ως επληρώνετο από σύμβαση που συνήψε η εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση 2 με το Ταμείο Συντάξεως Υπαλλήλων της Α.ΤΗ.Κ. θα ίδρυε και ενέγραφε νέα εταιρεία στην οποία θα μεταβίβαζε τα αυτοκίνητα των εναγόντων - αιτητών και θα κατέβαλλε στους ενάγοντες - αιτητές την αξία αγοράς τους.
  5. Οι αριθμοί εγγραφής των εν λόγω 10 (δέκα) αυτοκινήτων είναι οι ακόλουθοι: 1) CAC 693 μάρκας SUZUKI, 2) ΗΗΥ 409 μάρκας CIP BIG MARS, 3) ΗΗΥ 418 μάρκας CPI BIG MARS, 4) KLA 899 μάρκας FORD FIESTA, 5) ΚΜΤ 433 μάρκας FORD FOCUS, 6) ΚΜW 076 μάρκας FORD FIESTA, 7) ΚΜWΥ 966 μάρκας FORD FIESTA, 8) ΚΡC 153 μάρκας ΟΡΕL ASTRA, 9) KUG 781 μάρκας FORD FIESTA, 10) ΚΡQ
  6. Η εν λόγω συμφωνία της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση 2 με την Α.ΤΗ.Κ. ολοκληρώθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2011 και η εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση 2 είσπραξε το ποσό των €9.200.
  7. Γνωρίζω τα γεγονότα που αφορούν την είσπραξη από την Α.ΤΗ.Κ. του εν λόγω ποσού και την κατάθεση της σχετικής επιταγής στον λογαριασμό της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση 2, από τον σύζυγο μου Χαράλαμπο Λιοτατή ο οποίος ήταν παρών. Αντίγραφο της επιταγής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  8. Δυστυχώς οι εναγόμενοι - καθ' ων η αίτηση μέχρι σήμερα αμελούν και/ή αρνούνται και/ή παραλείπουν να καταβάλουν στους ενάγοντες - αιτητές την αξία των δέκα αυτοκινήτων που τους παραχωρήθηκαν και τους συμφωνηθέντες τόκους παρά τις επανειλημμένες προφορικές και τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχα μαζί τους και παρά τη γραπτή προειδοποίηση του δικηγόρου μου με ημερομηνία 7 Δεκεμβρίου
  9. Τα δέκα αυτοκίνητα που αναφέρονται στην παράγραφο 4 οι εναγόμενοι -καθ' ων η αίτηση τα παράδωσαν σε άτομα της επιλογής τους όπως αναφέρω πιο πάνω και όπως πληροφορούμαι τα οδηγούν χωρίς καμμιά ασφαλιστική κάλυψη, με αποτέλεσμα να είμαστε καθημερινά τόσο εγώ όσο και η εταιρεία εκτεθειμένοι τόσο για διάπραξη ποινικών αδικημάτων όσο και για πληρωμή σωματικών ή υλικών αποζημιώσεων ή ζημιών σε περίπτωση πρόκλησης δυστυχήματος. Ήδη καταχωρήθηκε μία αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με αριθμό 127/12 στην κλίμακα €10.000-50.000 από τη Νίκη Σακκάτου Πογιατζή από την Αμμόχωστο εναντίον του οδηγού του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΚΜW 602 Richard Eromoigbe και εναντίον του συζύγου μου. Με την ως άνω αγωγή η Νίκη Σακκάτου Πογιατζή αξιώνει €12.500 ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές στο όχημα της με αριθμό ΤΑBJ 728 συνεπεία δυστυχήματος που έγινε στις 21/8/2011 στο δρόμο Αγίας Νάπας-Παραλιμνίου λόγω αμέλειας, όπως υπάρχει ισχυρισμός, του Richard Eromoigbe. Επίσης αξιώνει €6.500 για απώλεια εισοδημάτων συνεπεία του δυστυχήματος και γενικές και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, νόμιμους τόκους και έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Το ως άνω όχημα με αριθμό ΚΜW 602 το παραχώρησε μαζί με έντεκα οχήματα ο σύζυγος μου στους εναγόμενους - καθ' ων η αίτηση με τους ίδιους όρους που τους παραχώρησα εγώ τα οχήματα που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 πιο πάνω, αντίγραφο της Αγωγής καταθέτω ως Τεκμ.
  10. Ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου οι περιστάσεις της υπόθεσης είναι εξαιρετικά επείγουσες και θα είναι αδύνατο και/ή εξαιρετικά δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και η αίτηση πρέπει να εξετασθεί χωρίς ειδοποίηση στους εναγόμενους. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δε θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στους εναγόμενους - καθ' ων η αίτηση αφού το αίτημα τους αφορά την επιστροφή και/ή μη χρησιμοποίηση των οχημάτων τους τα οποία οι εναγόμενοι - καθ' ων η αίτηση αρνούνται να τους επιστρέψουν ή να τους αποζημιώσουν και τα παρέδωσαν σε άγνωστα σε αυτή πρόσωπα τα οποία τα οδηγούν χωρίς είτε οι εναγόμενοι - καθ' ων η αίτηση είτε οι κάτοχοι και/ή οδηγοί τους να καλύπτονται από ασφάλεια με αποτέλεσμα τόσο αυτή όσο και η εταιρεία της να είναι νυχθημερόν εκτεθειμένοι και να κινδυνεύουν να κατηγορηθούν για σοβαρά ποινικά αδικήματα και για καταβολή ζημιών και αποζημιώσεων ακαθόριστου ή μη προβλέψιμου ύψους, χωρίς να έχουν οποιαδήποτε ευθύνη. Η νομική βάση της αίτησης βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρα 2,4,5 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν. 14/1960Άρθρα 29,30,32, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1,2 και 3, στη νομολογία, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση για την πρόθεση των καθ΄ών η αίτηση - εναγομένων να ενστούν καταχωρήθηκε στις 20.01.
  11. Αυτή υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 κ. Νίκου Λίλλη που όπως δηλώνει είναι και διευθυντής της εναγόμενης 2 και παραθέτει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  12. Η αίτηση ημερομηνίας 14/12/2012 είναι ουσία και νόμω αβάσιμη.
  13. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για την έκδοση των ζητουμένων διαταγμάτων.
  14. Οι αιτητές δεν προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου με "καθαρά χέρια".
  15. Οι αιτητές απέκρυψαν από το σεβαστό Δικαστήριο ουσιώδη πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
  16. Οι αιτητές στερούνται οποιουδήποτε αγώγιμου δικαιώματος εναντίον των καθ' ων η αίτηση.
  17. Ουδέποτε συνήφθηκε η ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία κατά ή περί τον Μάιο και/ή τον Αύγουστο του 2010 μεταξύ της ενάγουσας και των καθ' ων η αίτηση για παραχώρηση 10 αυτοκινήτων.
  18. Η αγωγή εναντίον των εναγομένων είναι πρόωρη και καμία θεραπεία δεν μπορεί να αποδοθεί από το σεβαστό Δικαστήριο.
  19. Κανένα αντάλλαγμα δεν δόθηκε στους εναγόμενους - καθ' ων η αίτηση, στοιχείο που καθιστά την ισχυριζόμενη συμφωνία άκυρη εξ' υπαρχής.
  20. Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προβολή απαίτησης από τους Ενάγοντες και στην καταχώρηση της αίτησης και δεν δίδεται καμία εξήγηση για την εν λόγω καθυστέρηση.
  21. Η αίτηση των αιτητών στερείται του αναγκαίου πραγματικού υπόβαθρου για την χορήγηση των ζητούμενων διαταγμάτων.
  22. Οι αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη στοιχεία και/ή γεγονότα και/ή έχουν προβάλει ανακρίβειες στην αίτηση τους.
  23. Στην αίτηση και στην ένορκο δήλωση που την υποστηρίζει δεν υπάρχουν γεγονότα που να δείχνουν το κατ' επείγον ή άλλη ιδιαίτερη περίσταση ούτως ώστε ο αιτητής να νομιμοποιείται και να ζητεί από το Δικαστήριο να εκδώσει τα ζητούμενα διατάγματα. 13.Στην αίτηση ή στην ένορκο δήλωση τους οι αιτητές δεν καταδεικνύουν με γεγονότα ότι είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. 14.0ι αιτητές έχουν καθυστερήσει υπέρμετρα στην καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 14/12/2012 και δεν δίδουν καμία εξήγηση για την καθυστέρηση τους αυτή στην ένορκο δήλωση που την συνοδεύει. 15.Τα επίδικα διατάγματα δεν μπορούν να εκτελεστούν και ή η παράβαση τους δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει παρακοή εναντίον των καθ' ων η αίτηση και τα Δικαστήρια δεν δικάζουν επί ματαίω. Στην ένορκη του δήλωση με την οποία παρέχεται το πραγματικό υπόβαθρο στην ένσταση ο κ. Νίκος Λίλλης ισχυρίζεται τα ακόλουθα τα οποία καταγράφω αυτολεξεί:
  24. Είμαι ο εναγόμενος 1 - καθ΄ού η αίτηση 1 και διευθυντής της εναγόμενης 2 και καθ' ης η αίτηση 2 στην αίτηση ημερομηνίας 14/12/2012 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω προσωπικά όλα τα γεγονότα τα οποία αναφέρω στην δήλωση μου κατωτέρω, έχω θετική γνώση για αυτά και από πληροφορίες από τον φάκελο της δικογραφίας, πλην εκείνων των γεγονότων τα οποία έχω πληροφορηθεί από τρίτους τους οποίους κατονομάζω και όσον αφορά νομικές συμβουλές αυτά που με έχει συμβουλεύσει ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση κ. Χρίστος Πουτζιουρής και είμαι εξουσιοδοτημένος και από την εναγόμενη 2 όπως προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  25. Ισχυρίζομαι και από συμβουλές που έχω λάβει από τους δικηγόρους μου ότι η αγωγή και/ή το κλητήριο ένταλμα που έχει καταχωρήσει η ενάγουσα στην παρούσα αγωγή δεν αποκαλύπτει κανένα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και ότι η αγωγή της ενάγουσας είναι σκανδαλώδης, ενοχλητική και εκδικητική με σκοπό να αναγκάσει τους εναγόμενους αλλά και να μας εκβιάσει να πληρώσουμε στους ενάγοντες ποσά τα οποία δεν τους οφείλουμε.
  26. Ισχυρίζομαι ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών είναι αντικανονική και παράτυπη επειδή δεν είναι σύμφωνη με τη Διαταγή 39 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και περιέχει πληροφορίες από τρίτα πρόσωπα τα οποία δεν κατονομάζει στην ένορκη δήλωση της η ενόρκως δηλούσα σύμφωνα με τους Δικονομικούς Θεσμούς όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου Χρίστος Πουτζιουρής.
  27. Έχω διαβάσει την ένσταση των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και τους λόγους που αναφέρονται στο κυρίως σώμα της και υιοθετώ πλήρως και επαναλαμβάνω στην παρούσα ένορκη δήλωση μου τους λόγους ένστασης όπως περιγράφονται σε αυτή.
  28. Έχω διαβάσει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Παναγιώτας Λιοτατή ημερομηνίας 14/12/2012 που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών ημερομηνίας 14/12/2012 και αρνούμαι κάθε ένα ξεχωριστά και όλους μαζί τους ισχυρισμούς των εναγόντων που περιέχονται σε αυτές, πλην εκείνων των ισχυρισμών που ρητά και ειδικά παραδέχομαι κατωτέρω, αρνούμαι δε επίσης την νομική βάση της αίτησης ημερομηνίας 14/12/2012 και τα αιτούμενα διατάγματα και θέτω την ενόρκως δηλούσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της.
  29. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης της ενόρκως δηλούσας Παναγιώτας Λιοτατή ημερομηνίας 14/12/2012 και την θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της.
  30. Παραδέχομαι την παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης των αιτητών ημερομηνίας 14/12/
  31. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης των αιτητών ημερομηνίας 14/12/2012 και τους θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι ουδέποτε εγώ και η εναγομένη 2 προσωπικά και για ίδιο λογαριασμό συμφωνήσαμε προφορικά με τους ενάγοντες όλα αυτά που ισχυρίζεται στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης της ημερομηνίας 14/12/2012 η ενόρκως δηλούσα Παναγιώτα Λιοτατή και οι ισχυρισμοί των εναγόντων είναι εκ των υστέρων σκέψεις για ανάκτηση από εμάς ποσών τα οποία δεν τους οφείλουμε και για τα οποία δεν έχουν κανένα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον μας.
  32. Η ενόρκως δηλούσα κατά παράβαση της σχετικής νομολογίας όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου Χρίστος Πουτζιουρής καταγράφει στην ένορκη δήλωση της διαζευκτικούς ισχυρισμούς για πραγματικά γεγονότα δηλαδή για τον ισχυριζόμενο χρόνο σύναψης της ισχυριζόμενης προφορικής συμφωνίας.
  33. Ισχυρίζομαι ότι η ενόρκως δηλούσα δεν αποκαλύπτει την αλήθεια στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης της και προσπαθεί να παραπλανήσει το σεβαστό Δικαστήριο εφόσον τα αληθινά γεγονότα έχουν ως ακολούθως:-
  34. Οι ενάγοντες διά μέσου του Χαράλαμπου Λιοτατή διευθυντή της και συζύγου της ενόρκως δηλούσας ήταν χορηγός και σπόνσορας του Αθλητικού Σωματείου ΑΛΚΗ Λάρνακας στο οποίο εγώ κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήμουν Πρόεδρος και κατόπιν σχετικής συμφωνίας με το Σωματείο ΑΛΚΗ η ενάγουσα διαφημιζόταν στα επιστολόχαρτα του Σωματείου ΑΛΚΗ, στις φανέλες των ποδοσφαιριστών του Σωματείου καθώς και στις διαφημιστικές πινακίδες του σταδίου του Γυμναστικού Συλλόγου Ζήνωνα στο οποίο αγωνιζόταν η ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΛΚΗΣ.
  35. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α στην παρούσα ένορκη δήλωση μου απόδειξη πληρωμής προς τον Χαράλαμπο Λιοτατή από το Σωματείο ΑΛΚΗ του ποσού των €230- για την κατασκευή 2 flash πινακίδων για διαφήμιση στο γήπεδο της ΑΛΚΗΣ που αφορούσαν τους ενάγοντες όπως προσωπικά γνωρίζω.
  36. Επίσης ο ίδιος ο Χαράλαμπος Λιοτατή ήταν για ένα χρόνο ο εκπρόσωπος του Σωματείου ΑΛΚΗ στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου άλλως καλούμενης Κ.Ο.Π. και συμμετείχε στο συμβούλιο της Κ.Ο.Π. ως εκπρόσωπος της ΑΛΚΗΣ.
  37. Σε αντάλλαγμα των ανωτέρω η ενάγουσα και ο Χαράλαμπος Λιοτατή παραχώρησαν την κατοχή και χρήση διάφορων οχημάτων τους στο Σωματείο ΑΛΚΗ με σκοπό να τα χρησιμοποιούν οι ποδοσφαιριστές της ΑΛΚΗΣ ως μέσο μεταφοράς τους.
  38. Το Σωματείο ΑΛΚΗ με την σειρά του παραχωρούσε την κατοχή και χρήση των αυτοκινήτων που τους παραχωρούσαν οι ενάγοντες και ο Χαράλαμπος Λιοτατή στους δικούς τους ποδοσφαιριστές και εργοδοτούμενους και πάντα τα ασφάλιζε όπως καλά γνωρίζω και επομένως οποιοσδήποτε άλλος ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας είναι ψευδής και κακόβουλος.
  39. Εγώ και η εναγόμενη 2 καμία συμφωνία δεν συνήψαμε με τους ενάγοντες και τον Χαράλαμπο Λιοτατή και καμία συμβατική σχέση δεν είχαμε και ή έχουμε μαζί τους εφόσον οι οποιεσδήποτε συμφωνίες και διαπραγματεύσεις για την χρήση και κατοχή των οχημάτων της ενάγουσας έγιναν με το Σωματείο ΑΛΚΗ το οποίο έλαβε και το αντάλλαγμα της συμφωνίας με τους ενάγοντες και τον Χαράλαμπο Λιοτατή και όχι προσωπικά μαζί μου ή με την εναγόμενη
  40. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης των αιτητών ημερομηνίας 14/12/2012 και την θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι τα οχήματα που έχει στην κατοχή του το Σωματείο ΑΛΚΗ Λάρνακας και είναι στο όνομα των εναγόντων και τα οποία χρησιμοποιούν οι ποδοσφαιριστές της ΑΛΚΗΣ είναι αυτά τα οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο Β στην παρούσα ένορκη δήλωση μου και τα οποία όπως με πληροφορεί ο ασφαλιστής της ΑΛΚΗΣ Ιορδάνης Θεοδόσης είναι ασφαλισμένα από την Ασφαλιστική εταιρεία PRIME INSURANCE CO LIMITED.
  41. Αναφορικά με τα οχήματα που είναι εγγεγραμμένα στο όνομα των εναγόντων όπως φαίνεται από το ανωτέρω Τεκμήριο Β αυτά είναι ασφαλισμένα από την ΑΛΚΗ, μάλιστα στο όνομα της ενάγουσας, πράγμα το οποίο γνωρίζει και το απέκρυψε από το Δικαστήριο η ενόρκως δηλούσα.
  42. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης των αιτητών ημερομηνίας 14/12/2012 και την θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι η συμφωνία της εναγομένης 2 δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα υπόθεση και δεν αφορά την ενάγουσα ή το σωματείο ΑΛΚΗ.
  43. Ισχυρίζομαι ότι η ενόρκως δηλούσα απέκρυψε από το Δικαστήριο όταν ζητούσε μονομερώς το εκδοθέν διάταγμα ότι ο σύζυγος της προσωπικά εισέπραξε από την εναγόμενη 2 το ποσόν των €600,000.- από την εναγόμενη 2 το οποίο προερχόταν από δανεισμό της εναγομένης 2 από τον Χαράλαμπο Λιοτατή και επισυνάπτω ως Τεκμήριο Γ σχετική απόδειξη που δόθηκε από τον Χαράλαμπο Λιοτατή στην εναγομένη 2 ημερομηνίας 23/04/2012 και ουδέποτε έθεσε ο Χαράλαμπος Λιοτατής τότε οποιοδήποτε θέμα άλλων οφειλών της εναγομένης 2 προς τον Χαράλαμπο Λιοτατή ή την εταιρεία του όπως ισχυρίζεται τώρα.
  44. Περαιτέρω ο Χαράλαμπος Λιοτατή οφείλει στην εναγόμενη 2 το ποσόν των €25.000.- το οποίο είναι το ισάξιο της επιταγής ημερομηνίας 29/07/2011 με αριθμό 97491993 εκδομένης επί της Ελληνικής Τράπεζας η οποία επιστράφηκε απλήρωτη την 2/08/2011 όταν παρουσιάστηκε για πληρωμή από την εναγόμενη 2 στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Δ αντίγραφο της σχετικής επιταγής η οποία δόθηκε στον δικηγόρο της εναγομένης 2 για καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης εναντίον των εναγόντων.
  45. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης των αιτητών ημερομηνίας 14/12/2012 και την θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι οι ισχυρισμοί των αιτητών είναι γενικοί και αόριστοι και είναι εξ ακοής μαρτυρία χωρίς να αποκαλύπτεται η πηγή της γνώσης της αιτήτριας κατά παράβαση των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας όπως με συμβουλεύει ο ανωτέρω δικηγόρος μου.
  46. Είναι ο ισχυρισμός μου ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς ΚΜW 602 ουδέποτε ήταν στην κατοχή και ή χρήση εμένα ή της εναγομένης 2 και καμία σχέση δεν είχαμε προσωπικά με τον Richard Eromoighe και όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 2 που επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση της η ενόρκως δηλούσα η αγωγή καταχωρήθηκε την 9/02/2012 και επιδόθηκε την 8/06/2012 χωρίς να λάβει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον μας και χωρίς να κάνει οποιαδήποτε καταγγελία στην Αστυνομία σύμφωνα με τους δικούς της ισχυρισμούς.
  47. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης των αιτητών ημερομηνίας 14/12/2012 και τη θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι κανένα διάταγμα δεν πρέπει να εκδοθεί εναντίον της εναγομένης 2 και εμένα προσωπικά εφόσον σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγόντων τα επίδικα οχήματα δεν βρίσκονται στην κατοχή μας ή στον έλεγχο μας και επομένως οποιοδήποτε τυχόν εκδοθέν ενδιάμεσο διάταγμα δεν μπορεί να εκτελεστεί εναντίον μας ή και να στοιχειοθετήσει αίτηση παρακοής εναντίον μας όπως με συμβουλεύει ο ανωτέρω δικηγόρος μας. 25.Όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου η αίτηση των αιτητών ημερομηνίας 14/12/2012 δεν θα έπρεπε να εξεταστεί μονομερώς εφόσον δεν συνέτρεχε το κατεπείγον για την έκδοση του διατάγματος μονομερώς και έχει παραβιαστεί το Συνταγματικό μας δικαίωμα και οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης όπως ακουστούμε πριν την έκδοση του μονομερώς προσωρινού διατάγματος.
  48. Δεν υπάρχει προοπτική επιτυχίας της αγωγής των εναγόντων εφόσον δεν βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου ο αναγκαίος διάδικος που είναι το Σωματείο ΑΛΚΗ Λάρνακας που έχει στην κατοχή του και χρησιμοποιεί τα επίδικα οχήματα επομένως δεν μπορούμε εγώ και η εναγόμενη 2 να αποξενώσουμε κάτι που δεν έχουμε στην ιδιοκτησία μας και δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε κάτι το οποίο δεν έχουμε στην κατοχή μας ή να εμποδίσουμε τρίτα άτομα να τα χρησιμοποιούν τα επίδικα οχήματα. 27.Οι αιτητές δεν δικαιούνται στη διατήρηση του προσωρινά μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος το οποίο θα πρέπει να ακυρωθεί για τους λόγους που αναφέρω ανωτέρω και δεν πρέπει να εκδοθούν τα υπόλοιπα διατάγματα της αίτησης τους επειδή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης τους σύμφωνα με την νομολογία όπως με συμβουλεύει ο ανωτέρω δικηγόρος μου.
  49. Ισχυρίζομαι ότι η ένορκη δήλωση των αιτητών ημερομηνίας 14/12/2012 στερείται του αναγκαίου πραγματικού υπόβαθρου για να μπορέσει το Δικαστήριο να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος των αιτητών και να διατηρήσει σε ισχύ το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ή να εκδώσει τα υπόλοιπα διατάγματα που αιτείται.
  50. Οι αιτητές δεν έχουν επισυνάψει στην αίτηση τους τίτλους ιδιοκτησίας των ισχυριζόμενων επίδικων αυτοκινήτων με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να διακριβώσει τους ισχυρισμούς της και όπως με πληροφόρησε προσωπικά ο Χαράλαμπος Λιοτατής τα επίδικα οχήματα των εναγόντων είναι finance δηλαδή έχουν ενοικιαγοραστεί από Τράπεζα επομένως ίσως και να μην βρίσκονται στην ιδιοκτησία τους τώρα.
  51. Οι αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει κανένα τιμολόγιο της αγοράς των επίδικων αυτοκινήτων ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει το Δικαστήριο να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια αναφορικά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή την διατήρηση τους σε ισχύ εφόσον γενικά και αόριστα αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της για αξία τους που είναι €60,000.- και για αξία τους που ανέρχεται σε €55,000.- στην γενική οπισθογράφηση τους.
  52. Ισχυρίζομαι ότι οι αιτητές ουδέποτε με όχλησαν προφορικά ή δια τηλεφώνου για τους ισχυρισμούς τους όπως περιγράφονται στην ένορκη δήλωση τους και ουδέποτε τερμάτισαν οποιαδήποτε προφορική συμφωνία μαζί μου εφόσον εγώ προσωπικά ουδέποτε συνήψα τέτοια συμφωνία μαζί τους για προσωπικό μου όφελος ή για προσωπική μου δέσμευση.
  53. Επίσης ισχυρίζομαι ότι οι αιτητές ουδέποτε όχλησαν την εναγόμενη 2 για τους ίδιους λόγους που αναφέρω ανωτέρω και το αναληθές των ισχυρισμών των αιτητών αποδεικνύεται από την ίδια την επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 7/12/2012 την οποία απέστειλε μόνο σε εμένα και όχι στην εναγομένη 2 και την οποία επιστολή σκοπίμως δεν επισύναψε στην ένορκη δήλωση της επειδή δεν βοηθούσε την υπόθεση της εναντίον της εναγομένης
  54. Ισχυρίζομαι ότι παρέλαβα την επιστολή των δικηγόρων των αιτητών ημερομηνίας 7/12/2012 μεταγενέστερα της 14/12/2012 όταν καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση για προσωρινά διατάγματα και από ότι συνάγεται η εν λόγω επιστολή στάληκε με μόνο σκοπό να στοιχειοθετηθεί μαρτυρία για χρήση της για έκδοση των μονομερών διαταγμάτων. Επισυνάπτω την επιστολή ημερομηνίας 7/12/2012 ως Τεκμήριο Ε.
  55. Ισχυρίζομαι ότι ο οι ισχυρισμοί των αιτητών στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης τους είναι εξ ακοής μαρτυρία και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και εν πάση περιπτώσει είναι αναληθείς οι ισχυρισμοί των αιτητών εφόσον σύμφωνα με τα Τεκμήρια που επισυνάπτω όσα επίδικα οχήματα βρίσκονται στην κατοχή του Σωματείου ΑΛΚΗ είναι ασφαλισμένα.
  56. Οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι ο δικηγόρος τους εκ μέρους και για λογαριασμό τους απέστειλε άλλη επιστολή ημερομηνίας 25/05/2012 προς εμένα προσωπικά στο φάξ των δικηγόρων μου που είναι το 22100324 και την ίδια επιστολή στην σύζυγο μου στο Παράρτημα της Λαϊκής Τράπεζας στην Λάρνακα όπου εργάζεται, με σκοπό να την εκθέσει στους συναδέλφους της και στους εργοδότες της ισχυριζόμενη ψευδώς αυτή την φορά ότι της χρωστούσε και η σύζυγος μου για τα επίδικα αυτοκίνητα. Επισυνάπτω ως Τεκμήρια ΣΤ και Η τις επιστολές του δικηγόρου των εναγόντων ημερομηνίας 25/05/
  57. Βάσει των πιο πάνω πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως ακυρωθεί το προσωρινό διάταγμα και απορριφθεί η αίτηση των αιτητών με έξοδα εναντίον τους όπως θα υπολογισθούν και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
  58. Τα πιο πάνω ορκίζομαι και λέγω ότι είναι ορθά και αληθή.
  59. Αυτά ορκίζομαι όσων κάλλιον γνωρίζω προσωπικά και από πληροφορίες από τρίτα άτομα τα οποία κατονομάζω στην ένορκο δήλωση μου. Στις 3.04.2013 οι συνήγοροι των δύο πλευρών δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και προχώρησαν στην ακρόαση της αίτησης με τις αγορεύσεις τους όπου υποστήριξαν και ανέλυσαν ο καθένας σε έκταση τις δικογραφημένες θέσεις τους και ανέπτυξαν νομική επιχειρηματολογία που συνηγορεί κατά την εισήγηση τους υπέρ των θέσεων τους. Ο κ. Σ. Μάτσας, με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και τις προϋποθέσεις που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων και παραπέμποντας σε σχετική νομολογία και αυθεντίες, υποστήριξε ότι πληρούνται στη παρούσα περίπτωση όλες οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος και της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος υπό στοιχείο Β. Ο κ. Χρ. Πουτζιουρής αντίθετα, κάνοντας και αυτός αναφορά σε σχετική επί του θέματος νομολογία και σε συνδυασμό με τα γεγονότα που περιστοιχίζουν την υπόθεση, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ενόρκους δηλώσεις, κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση και να ακυρώσει το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα με έξοδα υπέρ των εναγομένων καθώς δεν πληρούνται οι απαιτούμενες από το νόμο προϋποθέσεις. Σε λεπτομέρειες των θέσεων και ισχυρισμών που οι δύο πλευρές προβάλλουν και σε σχολιασμό των τεκμηρίων που επισυνάφτηκαν στις ένορκες δηλώσεις θα αναφερθώ όπου χρειαστεί στη συνέχεια της απόφασης μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, εφαρμόζεται εκεί που η έκδοση συντηρητικού διατάγματος έχει σκοπό την προστασία της περιουσίας που είναι αντικείμενο της αγωγής (Βλ. Cyprus Palestine Plantation Co Ltd v. Oliver & Co (Cyprus) Ltd 16 C.L.R. 122). Το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 αποτελεί το υπόβαθρο αιτήσεων που υποβάλλονται μονομερώς (βλ. σχετικά Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments) Ltd,

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 2029). Η έκδοση προσωρινού διατάγματος με μονομερή αίτηση δεν παρέχει οποιοδήποτε ουσιαστικό ή δικονομικό πλεονέκτημα στον αιτητή, ο οποίος βαρύνεται κατά την ακρόαση να τεκμηριώσει το αίτημα του για την παροχή θεραπείας (βλ. Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1453). Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος ερμηνεύτηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεταξύ άλλων και στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & others
(1982)1 C.L.R. 557. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς (δέστε Demades v. Studio
(1996)1 A.A.Δ. 799 και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704). Το Άρθρο 32 παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Δεν θα παραθέσω εδώ το τόσο γνωστό άρθρο που εξετάστηκε από τα Κυπριακά Δικαστήρια σε σειρά υποθέσεων (βλέπε Acropol Shipping Co. Ltd v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi
(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates (ανωτέρω), National Bank of Greece SA v. Motovia Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Pastella Marine Co. Ltd v. National Iranian Tanker Co. Ltd.
(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd. v. Global Cruises SA
(1989)1 A.A.Δ. 182, Zεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσολάκη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282, Vuitton v. Dermosak Limited κ.α. (ανωτέρω), αλλά θα προχωρήσω στην εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι οι εξής: (
  1. i)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (
  2. ii)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι ενάγοντες σε θεραπεία. (iii) Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει ο,τιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32
(1)απαιτεί από τους αιτητές μόνο να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας ("visible chance of success"). Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ των εναγόντων στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το Διάταγμα (δέστε Bacardi v. Vinco,
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζηντίλης ν. Ανδρέου,
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland,
(1997)1 (G) A.A.Δ. 1791, Akis Express ν. Aris Expres,
(1998)(1A) Α.Α.Δ. σελ. 149). Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της τυχόν μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, που στη προκείμενη υπόθεση δεν υπήρξε. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις. Στο στάδιο όμως αυτό το δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιόν του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σε αυτό το στάδιο το δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Α.32 του Ν.14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, οι αιτητές πρέπει να παραθέσουν ενώπιον του δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί με σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλ. Hadjikyriacos Co. Ltd. v. United Biscuits UK Ltd.
(1984)1 C.L.R. 263, 267-268). Ωστόσο τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas.
(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248), Μιχαηλίδης v. Παπακυριακού
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 209). Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υποδεικνύεται στην (Odysseos ανωτέρω). Με γνώμονα λοιπόν τις πιο πάνω νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις ή αρχές που καθιερώθηκαν σε ό,τι αφορά την εξέταση αυτής της φύσης των αιτημάτων θα προσπαθήσω στη συνέχεια έχοντας υπόψη τις ενόρκους δηλώσεις και όσα τις συνοδεύουν, οι οποίες υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις, να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου. Σίγουρα τα όσα θα ακολουθήσουν δεν θα πρέπει να εκληφθούν ότι αποτελούν τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου επί της διαφοράς. Εκείνο το οποίο θα επιχειρηθεί είναι να καταδειχθεί η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα καθιστούσαν έκδηλα ανικανοποίητα τα κριτήρια που θέτει το Άρθρο 32 του Ν. 14/1960. Το Δικαστήριο σύμφωνα με τη νομολογία μας στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας με διεξοδική έρευνα και εξέταση των επιδίκων θεμάτων της αγωγής ούτε και καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης ή επιλύει αντικρουόμενους ισχυρισμούς ή καταλήγει σε συμπεράσματα σε σχέση με την αξιοπιστία ή μη των μαρτύρων. ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η παρούσα απόφαση αφορά το κατά πόσο θα οριστικοποιηθεί ή όχι το εν λόγω εκδοθέν προσωρινό διάταγμα και κατά πόσο θα εκδοθεί ή όχι το διάταγμα όπως το ζητούν οι ενάγοντες - αιτητές υπό στοιχείο Β και τα οποία εφόσον εκδοθούν θα ισχύουν μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Η ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΥΣΙΩΔΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ: Σε σχέση με το ζήτημα της απόκρυψης στοιχείων όπως τέθηκε το ζήτημα από την πλευρά των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση προς υποστήριξη των αντίστοιχων λόγων ένστασης ότι δηλαδή οι ενάγοντες - αιτητές δεν προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου με ¨καθαρά χέρια¨, προβάλλεται από πλευράς εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση ότι οι ενάγοντες μέσω του διευθυντή τους κ. Χαράλαμπου Λιοτατή και συζύγου της ενόρκως δηλούσας ήταν χορηγός και σπόνσορας του Αθλητικού Σωματείου ΑΛΚΗ Λάρνακας στο οποίο ο εναγόμενος 1 ήταν Πρόεδρος και κατόπιν σχετικής συμφωνίας με το Σωματείο ΑΛΚΗ οι ενάγοντες διαφημίζονταν στα επιστολόχαρτα του Σωματείου ΑΛΚΗ, στις φανέλες των ποδοσφαιριστών του Σωματείου καθώς και στις διαφημιστικές πινακίδες του σταδίου του Γυμναστικού Συλλόγου Ζήνωνα στο οποίο αγωνιζόταν η ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΛΚΗΣ. Προς τούτο επεσύναψε απόδειξη του Σωματείου ΑΛΚΗ ως τεκμ. Α για την είσπραξη του ποσού των €230,00 από τον σύζυγο της ενόρκως δηλούσας το οποίο αφορούσε την κατασκευή flash πινακίδων για διαφήμιση στο γήπεδο της ΑΛΚΗΣ που αφορούσαν τους ενάγοντες. Πέραν των πιο πάνω προβάλλεται ο ρόλος του συζύγου της ενόρκως δηλούσας στο Σωματείο ΑΛΚΗ της οποίας για ένα χρόνο διετέλεσε εκπρόσωπος στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Κ.Ο.Π. και συμμετείχε στο συμβούλιο της Κ.Ο.Π. ως εκπρόσωπος του ίδιου σωματείου. Είναι δε ο ισχυρισμός του ότι ήταν ως αντάλλαγμα αυτών που οι ενάγοντες και ο Χαράλαμπος Λιοτατή παραχώρησαν την κατοχή και χρήση διαφόρων οχημάτων τους στο Σωματείο ΑΛΚΗ με σκοπό να τα χρησιμοποιούν οι ποδοσφαιριστές της ΑΛΚΗΣ ως μέσο μεταφοράς τους. Οι ενάγοντες - αιτητές δεν κάνουν καθόλου μνεία στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τους για τα πιο πάνω και ούτε ζήτησαν να αντεξετάσουν τον ενόρκως δηλούντα καθ΄ού η αίτηση 1 και να αμφισβητήσουν αυτούς τους ισχυρισμούς του. Τουναντίον με την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου τους ουσιαστικά παραδέχονται ότι υπήρξε αυτή η σχέση και αναφέρει τα ακόλουθα συγκεκριμένα στη σελ. 3 αυτής σχολιάζοντας τους πιο πάνω ισχυρισμούς: « Παραλείπει όμως να αναφέρει ότι η ισχυριζόμενη διαφήμιση έληξε τον Μάιο του 2012, άρα θα έπρεπε η χρήση και η κατοχή από την ΑΛΚΗ να τερματισθεί και τα 8 επίδικα αυτοκίνητα να επιστραφούν στους ενάγοντες ακόμα και με βάση τον δικό του ισχυρισμό.» Ο καθ΄ού η αίτηση στη παρ. 16 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει τα ακόλουθα: « Εγώ και η εναγόμενη 2 καμιά συμφωνία δεν συνήψαμε με την ενάγουσα και τον Χαράλαμπο Λιοτατή και καμία συμβατική σχέση δεν είχαμε και ή έχουμε μαζί τους εφόσον οι οποιεσδήποτε συμφωνίες και διαπραγματεύσεις για τη χρήση και κατοχή των οχημάτων της ενάγουσας έγιναν με το Σωματείο ΑΛΚΗ το οποίο έλαβε και το αντάλλαγμα της συμφωνίας με την ενάγουσα και τον Χαράλαμπο Λιοτατή και όχι προσωπικά μαζί μου ή με την εναγόμενη 2.» Σημειώνω ότι ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρει άλλα τρίτα πρόσωπα με τα οποία έγιναν αυτές οι συμφωνίες και διαπραγματεύσεις και έτσι δεν είχε καμιά υποχρέωση να προσκομίσει σχετική μαρτυρία όπως εισηγείται η πλευρά των αιτητών. Ο εναγόμενος 1 δεν αποκρύβει την ιδιότητα του Πρόεδρου του Σωματείου ΑΛΚΗ και μάλιστα σ΄αυτή την ιδιότητα του αποδίδει την όποια εμπλοκή του με τους ενάγοντες και τον διευθυντή της κ. Λιοτατή και αμφισβητεί την εμπλοκή καθ΄οιονδήποτε τρόπο της εναγομένης 2 στην όλη υπόθεση και διερωτάται γιατί να εμπλέκεται αυτή όπως και για τη σχετικότητα του τεκμ. 1 το οποίο επικαλείται, δηλαδή της επιταγής των €9.200,00 με τις τυχόν αξιώσεις για τα οχήματα. Διαπιστώνεται από την πιο πάνω διάσταση στους εκατέρωθεν ισχυρισμούς ότι υπήρχαν γεγονότα τα οποία η πλευρά των αιτητών θα έπρεπε να τα είχαν θέσει και αποκαλύψει ενώπιον του Δικαστηρίου με ευκρίνεια και διαφωτίζοντας το όταν είχαν αποταθεί με μονομερή αίτηση προς εξασφάλιση μονομερώς των διαταγμάτων που αξιώνουν, για την εμπλοκή των εναγόντων και/ή του διευθυντή τους με το σωματείο ΑΛΚΗ είτε αυτή αφορούσε την πτυχή που αφορά την διαφήμιση των εναγόντων μέσω των δραστηριοτήτων του σωματείου είτε της εμπλοκής του διευθυντή τους κ. Λιοτατή με τα διοικητικά του σωματείου. Αυτά όμως επιμελώς αποκρύβησαν και είναι φανερό ότι επιδιώκουν την εμπλοκή μόνο των καθ΄ών η αίτηση υπό την προσωπική τους ιδιότητα και σε κάθε περίπτωση παραμένει άγνωστη και αδιευκρίνιστη η εμπλοκή της εναγομένης 2 στην όλη διαφορά. Από την άλλη το Σωματείο ΑΛΚΗ του οποίου ποδοσφαιριστές οι παράγοντες χρησιμοποιούν τα επίδικα αυτοκίνητα δεν είναι διάδικος. Κρίνω ότι τα πιο πάνω ήταν ουσιώδη γεγονότα τα οποία η πλευρά των αιτητών όφειλε να τα είχε θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Η νομολογία καθορίζει ότι η συνολική εικόνα που πρέπει να μεταδίδεται μέσα από την αίτηση πρέπει να είναι στη βάση της ορθή χωρίς παραπλάνηση (βλ. Χαραλάμπους v. Petros Michael Exclusif Ltd κ.ά,
(2004)1 A.A.Δ. 1953). Πέραν όμως των πιο πάνω υπάρχουν και άλλα ζητήματα τα οποία κατά την άποψη μου θα έπρεπε να είχαν αποκαλυφθεί ενώπιον του Δικαστηρίου έτσι που αυτό να είχε ενώπιον του μια πλήρη εικόνα των σχέσεων των δύο πλευρών. Ως τέτοια γεγονότα εντοπίζω τα ακόλουθα: α. την επιστολή που απέστειλε ο δικηγόρος των εναγόντων - αιτητών από 25.05.12 (τεκμ. Στ. και Η στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση) β. την απόδειξη είσπραξης με ημερομηνία 23.04.2012 του ποσού των €600,000 από την 2η καθ΄ής η αίτηση από τον κ. Χαράλαμπο Λιοτατή διευθυντή της ενάγουσας με το λεκτικό ότι ¨Το ποσό αυτό αποτελεί επιστροφή των λεφτών που έχω δανείσει την εταιρεία.¨ (τεκμ. Γ στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση). Εφόσον οι ενάγοντες - αιτητές εμπλέκουν την 2η εναγόμενη στη παρούσα υπόθεση όφειλαν να δώσουν εξήγηση γι΄αυτό το ποσό που είσπραξαν από αυτή και τι περιλάμβανε αυτό. Τα όσα αναφέρθηκαν εκ μέρους του ευπαιδεύτου συνηγόρου κατά την αγόρευση του δεν συνιστούν μαρτυρία καθώς είναι γνωστή η αρχή ότι δεν δίδεται μαρτυρία μέσω της αγόρευσης. Εύλογα επομένως προκύπτει το ερώτημα αν έθεσε ή όχι θέμα άλλων οφειλών ο κ. Λιοτατής από τους εναγόμενους μετά την είσπραξη του πιο πάνω ποσού. Εάν υπήρχε τέτοιο ζήτημα όφειλε να είχε αντεξετάσει τον κ. Λίλλη επί του ισχυρισμού του ότι μετά την πληρωμή εκείνου του ποσού δεν παρέμενε οποιαδήποτε άλλη οφειλή προς αυτόν ή την εταιρεία του γ. την ύπαρξη και τη σημασία της επιταγής των €25.000 (τεκμ. Δ στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση), δ. τη μη παροχή εξήγησης γιατί να μην απευθύνεται και στην εναγόμενη 2 - καθ' ής η αίτηση 2 η επιστολή τους με ημερομηνία 7.12.2012 εφόσον ήθελε να την καταστήσει μέρος της διαφοράς τους. Επομένως είναι η κατάληξη μου σε σχέση με το θεμελιώδες ζήτημα της αποκάλυψης όλων των ουσιωδών στοιχείων ότι υπήρξε πράγματι απόκρυψη στοιχείων και επομένως η πλευρά των αιτητών δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με ¨καθαρά χέρια¨. Για τους πιο πάνω λόγους είναι φανερό ότι η πλευρά των αιτητών δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου αποκαλύπτοντας όλο το φάσμα των διαφορών των διαδίκων κατά τρόπο που διαπιστώνεται κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας και επίδειξη κακοπιστίας εκ μέρους των εναγόντων - αιτητών, διαπιστώσεις οι οποίες θα μπορούσαν από μόνες τους να οδηγήσουν το Δικαστήριο στο να μη δώσει συνέχεια στη παρούσα αίτηση. Η ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ: Θα εξετάσω το ζήτημα του λόγου ένστασης περί της μη ύπαρξης της προϋπόθεσης του κατεπείγοντος. Στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου v. Aristo Developers Ltd Πολ. Έφεση Αρ. 211/2010 ημερ. 14.07.2011 αναφορικά με το κατεπείγον στην έκδοση μονομερώς ενδιάμεσων διαταγμάτων αναφέρθηκαν τα κατωτέρω: « Τέθηκε από την εφεσείουσα ότι τίποτε το επείγον δεν υπήρχε ώστε να εκδοθεί σε μονομερή βάση το προσωρινό διάταγμα. Είναι νομολογημένο ότι ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος διότι αποστερείται με τον τρόπο αυτό η δικαιοδοτική βάση και η εξουσία έκδοσης από το Δικαστήριο του διατάγματος πάνω σε μονομερή βάση (βλ. Stavros Hotel Apartments Ltd (No. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 836,841 και Babel Boutique Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 947,954). Όπως τονίστηκε περαιτέρω στη Χ¨ Βασιλείου v. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 2004 1 Α.Α.Δ. 203 στη σελ. 207: « . Μόνο όπου συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν αδύνατη τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο, μπορεί να δικαιολογηθεί η παρέκβαση από τα θέσμια της δικαίας δίκης και να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά.» Επιβεβαίωση της αρχής αυτής έγινε και στην Αίτηση της εταιρείας Quantum Telecommunications Ltd σε αίτηση για έκδοση Certiorari
(2005)1 Α.Α.Δ. 901. Παρόλο που οι αποφάσεις αυτές εξέτασαν τον κανόνα του επείγοντος στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία χορήγησης προνομιακών ενταλμάτων, εντούτοις είναι πρόδηλο ότι το Δικαστήριο που εκδίδει ex parte το διάταγμα δύναται από μόνο του να επανεξετάσει μετά από την καταχώρηση της σχετικής ένστασης και το ζήτημα του χρόνου ως στοιχείο που εμπίπτει στα πλαίσια της όλης δικαιοδοσίας του να επικυρώσει ή να ακυρώσει το διάταγμα υπό το φως της ολότητας των γεγονότων. Οι θεραπείες που ζητούνται, το πολύπλοκο της υπόθεσης και η όλη διαφορά επιδρούν αναλόγως επί του παράγοντα του χρόνου (δέστε Seamark Consultancy Services Ltd κ.ά v. Joseph Lasala κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ. 162 σελ. 185-186).» Από πλευράς των καθ΄ών η αίτηση για να καταδειχθεί ότι δεν συνέτρεχε ο παράγοντας του κατεπείγοντος ώστε να ζητηθεί μονομερώς το επίδικο διάταγμα από τους αιτητές προβλήθηκαν τα ακόλουθα: Α. Υπήρχε καθυστέρηση από τους αιτητές στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης του εφόσον οι αιτητές όπως αναφέρεται στην ένορκη τους δήλωση με ημερομηνία 14.12.2012 η προφορική συμφωνία έγινε με τους εναγόμενους « .κατά ή περί τον Μάιο και/ή Αύγουστο του 2010 προφορικά με τον Νίκο Λίλλη.» και μετά αναφέρουν ότι: « .Η συμφωνία της εναγομένης καθ΄ής η αίτηση 2 με την Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Α.ΤΗ.Κ. ολοκληρώθηκε στις 4.11.2011.» Από τους ισχυρισμούς αυτούς φαίνεται ότι εφόσον ισχυρίζονται ότι είχαν προφορική συμφωνία με τους εναγόμενους να ιδρύσουν εταιρεία και να εγγράψουν σε αυτή τα επίδικα αυτοκίνητα, τότε γιατί από τον Νοέμβριο του 2011 όταν είχε ολοκληρωθεί η συμφωνία που επικαλείται με την Α.ΤΗ.Κ. δεν έπραξαν οτιδήποτε καθ΄όλο αυτό το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την καταχώρηση της επίδικης αίτησης και ούτε αναφέρουν στην ένορκη δήλωση οτιδήποτε για να δικαιολογήσουν την εν λόγω καθυστέρηση. Β. Το ζήτημα της έγερσης αγωγής εναντίον του κ. Λιοτατή με αριθμό 127/ 2012 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας για αποζημιώσεις ένεκα εμπλοκής του ενός εκ των ισχυριζόμενων αυτοκινήτων τους σε δυστύχημα την 21.08.2011 και σύμφωνα με το τεκμ. 2 της ένορκης δήλωσης έχει επιδοθεί η εν λόγω αγωγή από την 8.06.12 σύμφωνα με την σχετική υπογραφή του και την ημερομηνία που αναφέρεται σε αυτή. Εάν είχε λάβει γνώση της αγωγής που είχε καταχωρηθεί την 8.06.12 γιατί υπήρξε τόση καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Δεν δίδεται καμιά εξήγηση ούτε γι΄αυτή την καθυστέρηση. Γ. Σε σχέση με την επιταγή των €9.2000,000 ( τεκμ. 1), αυτή είχε ημερομηνία 3.11.2011 επομένως εφόσον γνώριζαν το εν λόγω γεγονός οι αιτητές από 3.11.11 και εφόσον όπως ισχυρίζεται δεν υλοποίησαν τα ισχυριζόμενα συμφωνηθέντα οι καθ΄ών η αίτηση γιατί δεν καταχώρησαν αμέσως την επίδικη αγωγή και αίτηση και περίμεναν μέχρι την 14.12.12. Ούτε γι΄αυτό το ζήτημα δεν παρέχεται οποιαδήποτε εξήγηση. Δ. Τέλος, σύμφωνα με τα τεκμ. Ε και ΣΤ που συνοδεύουν την ένορκη δήλωση του κ. Νίκου Λίλλη στην ένσταση του, οι αιτητές και πάλιν διαψεύδονται ότι συνέτρεχε το κατεπείγον για την έκδοση των διαταγμάτων μονομερώς, εφόσον στις επιστολές του δικηγόρου τους ημερομηνίας 25.05.12 έδωσαν προθεσμία 15 ημερών για συμμόρφωση υποτίθεται του εναγόμενου και επομένως γιατί δεν καταχώρησαν την επίδικη αγωγή και αίτηση τους αμέσως μετά την παρέλευση της πιο πάνω προθεσμίας. Συμφωνώ με τις πιο πάνω επισημάνσεις ότι δεν συνέτρεχε η προϋπόθεση του κατεπείγοντος στην οποία βασίστηκε το Δικαστήριο όταν εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα την οποία επικαλέστηκαν οι αιτητές εφόσον τα πιο πάνω γεγονότα κάθε άλλο παρά συνηγορούν στο ότι επρόκειτο για ζήτημα το οποίο το Δικαστήριο θα έπρεπε να είχε κρίνει με την κατεπείγουσα διαδικασία της μονομερούς αίτησης. Βέβαια, η κρίση εκείνη του Δικαστηρίου βασίστηκε στο γεγονός ότι οι αιτητές προέβαλαν τον ισχυρισμό για οδήγηση των επίδικων οχημάτων χωρίς να καλύπτονται από ασφαλιστικά συμβόλαια, ισχυρισμός όμως ο οποίος διαψεύδεται από τα ασφαλιστήρια έγγραφα (τεκμ. Β), στην ένορκη δήλωση του κ. Λίλλη τα οποία υπήρχαν τουλάχιστον για κάποια από τα οχήματα από 31.01.2012 και άλλα από 21.09.2012 και όχι από 28.01.2013 όπως παραπλανητικά προσπάθησε να εισηγηθεί η πλευρά των αιτητών και ότι τάχα συνάφθηκαν ενόψει της αγωγής. Κρίνεται επομένως ότι οι αιτητές σύμφωνα με τα ανωτέρω δεν δικαιούνταν της θεραπείας που έτυχαν μονομερώς καθώς δεν συνέτρεχε το κατεπείγον του αιτήματος καθώς εάν τα πιο πάνω γεγονότα παρουσιάζονταν όπως είχαν ενώπιον του Δικαστηρίου η εικόνα θα ήταν διαφορετική και πιθανόν διαφορετική θα ήταν η αντιμετώπιση του ζητήματος του κατεπείγοντος. Επομένως κρίνω ότι το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια με το να εκδώσει μονομερώς το διάταγμα που εν τέλει εξέδωσε ενήργησε με πλάνη περί τα γεγονότα της υπόθεσης τα οποία δεν τέθηκαν ενώπιον του από πλευράς των αιτητών όπως όφειλαν και τα οποία εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι καθόλου δεν δικαιολογούσαν το κατεπείγον του αιτήματος. Επομένως και γι΄αυτόν τον λόγο θα απέρριπτα την αίτηση και θα ακύρωνα το εκδοθέν μονομερώς διάταγμα. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΩΝ: Παρόλη την πιο πάνω κατάληξη μου για την μη εκπλήρωση των πιο πάνω προϋποθέσεων οι οποίες από μόνες τους είναι καθοριστικές ως προς την τύχη της αίτησης, εντούτοις για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου θα προχωρήσω και θα εξετάσω και τις τρεις γνωστές προϋποθέσεις Για να καταδείξουν οι αιτητές ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και στη συνέχεια ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας θα πρέπει πρώτα να διαπιστωθεί αν έχουν δικαίωμα να ζητήσουν θεραπεία εναντίον των συγκεκριμένων εναγομένων. Στο στάδιο της εκδίκασης αίτησης για έκδοση ή για οριστικοποίηση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, το Δικαστήριο αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που παρέχεται από τις ενόρκους δηλώσεις και τα έγγραφα που επισυνάπτονται, και θεωρείται ως επαρκής μαρτυρία για σκοπούς ενόρκου δηλώσεως σε τέτοιες αιτήσεις ακόμα και εξ ακοής μαρτυρία του ενόρκως δηλούντα και τα οποία πρόκειται να αποδειχθούν μεταγενέστερα κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής μέσα από την κλήση των απαραίτητων μαρτύρων (βλ. Δ. 39 Θ. 2 και επίσης το Supreme Court Practice 1982, v. 1,703 - 704 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco Investments (Netherlands) BV,
(1984)1 WLR 271 σελ. 282). Το Δικαστήριο στην εξέταση που προβαίνει κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στις υποθέσεις Jonitexo και Γρηγορίου (πιο πάνω), αυτό ανάγεται κατ΄εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υποδείχθηκε και στην Odysseos (πιο πάνω), αλλά με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι όσα προηγήθηκαν ή θα ακολουθήσουν αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται απλώς η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα άφηναν έκδηλα ανικανοποίητα τα τρία κριτήρια. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση, η βάση της αίτησης έχει σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προϋπόθεση προχωρεί στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης (βλ. Odysseos (πιο πάνω). Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ικανοποιείται επομένως με αναφορά στα δικόγραφα και κατά πόσο αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση και θεμελιώνεται εκ πρώτης όψεως νομικά η αξίωση, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται όταν η νομική αυτή θεμελίωση, συνδυασμένη με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις και την τυχόν αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, αποκαλύπτει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Εκείνο το οποίο απαιτείται να καταδειχθεί προς ικανοποίηση του κριτηρίου αυτού είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Πράγματι οι ενάγοντες - αιτητές επικαλούνται ως βάση της αγωγής τους διάρρηξη συμφωνίας που συνήψαν με τους εναγόμενους και διεκδικούν προς τούτο γενικές και ειδικές αποζημιώσεις και για αδικαιολόγητο πλουτισμό ή και για ζημιές ή και για απώλεια κερδών και απώλεια χρήσεως των αυτοκινήτων τους τις οποίες υπέστησαν. Προχώρησαν στο μεταξύ και καταχώρησαν και την έκθεση απαιτήσεως τους και επομένως θα μπορούσα να λάβω υπόψη μου κατά την εξέταση αυτής της προϋπόθεσης και τα εκεί διαλαμβανόμενα τα οποία όμως δίδουν την ίδια κατ΄ουσίαν εικόνα. Η επίκληση προφορικής συμφωνίας για την παραχώρηση της κατοχής των επίδικων αυτοκινήτων τα οποία εξακολουθούν να παραμένουν επ΄ ονόματι των εναγόντων - αιτητών και κάποια στο όνομα του διευθυντή τους κ. Λιοτατή, χωρίς να δίδεται κάποια εξήγηση γι΄αυτό το γεγονός από πλευράς των καθ' ών η αίτηση, με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις εκπληρούνται. Θα προχωρήσω και θα εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση, κατά πόσο δηλαδή με τη μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σύμφωνα με τη νομολογία μας η αφερεγγυότητα (ή η δυσκολία εκτέλεσης), από μόνη της δεν θεμελιώνει την τρίτη προϋπόθεση. Είναι στοιχείο όμως το οποίο, ενόψει των δεδομένων κάθε υπόθεσης, λαμβάνεται υπόψη (βλ. Pastella Marin Co. Ltd v. National Iranian Tanker Co. Ltd,
(1987)1 A.A.Δ. 583, εφόσον με τη μη έκδοση διατάγματος θα καθίστατο αναποτελεσματική η δικαστική διαδικασία (βλ. επίσης Barley Johnson v. Yuill,
(1980)1 A.E.E.R 190 και Poldava Petroleum Co v. Mexana Oil Ltd,
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1301). Η προϋπόθεση αυτή στην ουσία σχετίζεται με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων κάτω από το φως των γεγονότων της υπόθεσης. Είναι δε νομολογημένο ότι εάν η επιδίκαση αποζημιώσεων στους αιτητές στο τελικό στάδιο, ανάλογα βέβαια πάντοτε με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Σύμφωνα με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης οι αιτητές θα μπορούν να ικανοποιηθούν χρηματικά αν πετύχουν στην αγωγή τους και να αποζημιωθούν για όποια ζημιά ήθελαν υποστεί. Δεν έχει δε προβληθεί ισχυρισμός ότι οι εναγόμενοι - καθ΄ ών η αίτηση προτίθενται να αποξενωθούν τα επίδικα αυτοκίνητα ή ότι είναι αφερέγγυα πρόσωπα. Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι ούτε αυτή η προϋπόθεση δεν εκπληρούται. Η αιτιολογική βάση της έκδοσης ή μη διατάγματος θα πρέπει να συναρτάται με τα πραγματικά περιστατικά, όπως θα υπαχθούν στις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 και κρίνονται κατά βάση με την ένορκη δήλωση και δια μέσου αυτής βέβαια εξετάζεται και η υπάρχουσα δικογραφία. Στη παρούσα περίπτωση σύμφωνα με την κατάληξη μου στα πιο πάνω επιμέρους ζητήματα κρίνω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την συνέχιση ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος και επομένως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος όπως αυτό αξιώνεται υπό στοιχείο Β της αίτησης. Κάτω από τις περιστάσεις και με δεδομένο ότι δεν έχω ικανοποιηθεί από τους αιτητές ότι συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/1960 θα ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια ακυρώνοντας το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα η ισχύς του οποίου τερματίζεται και θα απορρίψω την αίτηση σε σχέση με το αιτητικό υπό στοιχείο Β. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία όμως θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ........... Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.