GPM METAL LTD ν. Α/ΦΟΙ ΑΛ ΚΟΥΝΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής.: 2562/11, 26/4/2013

(1998)1 ΑΑΔ 2271: "Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει .... στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν την υπόθεση του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. ............................................................. Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη". Η αποκάλυψη εγγράφων δυνατόν να είναι είτε γενική βάσει της Δ.28 θ.1 που αντιστοιχεί με την αγγλική διάταξη 0.31 r.12, είτε ειδική βάσει της Δ.28 θ.11 που αντιστοιχεί με την 0.31 r. 19A

(3). Οι Ενάγοντες - Καθ' ων είχαν ήδη σε παλαιότερο στάδιο δεχθεί τη γενική αποκάλυψη και με βάση το σχετικό Διάταγμα αποκάλυψαν με την ένορκη δήλωση τους ημερ. 21-6-12 ότι έχουν στην κατοχή τους τα έγγραφα που ανέφεραν στον πίνακα Α. Αυτό που ουσιαστικά ζητούν με την αίτηση τους οι Εναγόντες είναι να τους επιτραπεί να καταχωρίσουν Περαιτέρω Ένορκη Δήλωση (Further Affidavit) με την οποίαν να αποκαλύψουν (οι Ενάγοντες) αποδείξεις είσπραξης για ποσά που εισέπραξαν από τους Εναγόμενους, διάφορες επιστολές και άλλα έγγραφα που σχετίζονται με την αγωγή. Είναι γεγονός πως από τα σχόλια στις 0.31 r.12 και 0.31 r.19A

(3)στο Annual Practice 1958 προκύπτει πως υπάρχει όντως τέτοια εξουσία του δικαστηρίου τόσο εν σχέσει με γενική, όσο και ειδική αποκάλυψη που έχει προηγηθεί. Όπως αναφέρεται στη σελ. 716: "Where the affidavit is insufficient in form a further affidavit will be ordered". Άλλωστε αυτό το αναγνωρίζουν και οι Εναγόμενοι (με αναφορά στο σύγγραμμα Halsbury' s Laws of England, 4η έκδοση, reissue, Τόμος 37, § 555). Πλην όμως υπάρχουν προϋποθέσεις όπως συνάγεται από το πιο κάτω απόσπασμα στη σελ. 713 του Annual Practice: "Upon Application for Further Affidavit. - (see r. 19A, under which a further affidavit can be ordered as to particular documents.) The Court is not restricted to requiring from a party one affidavit of documents only: it may require another at any time if it is not unreasonable tο suppose......, from certain sources ...... or there is a reasonable probability or presumption or ground for suspicion derived from such sources that he has other relevant documents in his possession..... if, for example, he has excluded documents under a misconception of the case". Συνεπώς θα πρέπει είτε να μην είναι παράλογο να υποτεθεί με βάση τις συγκεκριμένες πηγές (certain sources), είτε να υπάρχει εύλογη πιθανότητα ή τεκμήριο ή υπόβαθρο για υποψία προερχόμενη από τις εν λόγω πηγές ότι υπάρχουν και άλλα σχετικά έγγραφα στην κατοχή κάποιου. Εάν δεν καταδειχθεί με αυτό τον τρόπο ότι η αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης είναι ανεπαρκής δεν διατάσσεται Περαιτέρω Ένορκη Δήλωση αποκάλυψης (Further Affidavit). Ως πηγές εννοούνται η αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης, τα αναφερόμενα σ' αυτήν έγγραφα, τα τυχόν προσκομισθέντα έγγραφα και τα δικόγραφα. Στο Annual Practice, σελ. 725 αναφέρεται επίσης πως μια εκ πρώτης όψεως περίπτωση σχετικότητας και κατοχής των εγγράφων είναι αρκετή για να επιτραπεί το διάταγμα ("A prima facie case of relevancy and possession of the documents is sufficient to entitle the applicant to the order"). Στην ίδια περικοπή και ειδικά εν σχέσει με την 0.31 r.12 (Δ.28 θ.2) αναφέρεται ότι: "A further affidavit may be ordered under r.12, supra, on an application without an affidavit in support, but under r.12 only when the Court is clearly satisfied from particular sources that the assertions in the affidavit of documents are untrue or cannot be accepted." Με βάση λοιπόν όλα τα ανωτέρω στην υπό κρίσιν περίπτωση παρατηρούνται τα εξής: i. Υπάρχει διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να επιτρέψει την καταχώριση περαιτέρω Ένορκης Δήλωσης Αποκάλυψης και ορθώς οι Ενάγοντες καταχώρισαν σχετική αίτηση, δεδομένου ότι σύμφωνα με δικές τους δηλώσεις υπάρχουν έγγραφα που δεν είχαν αποκαλυφθεί. ii. Τα έγγραφα τα οποία προτίθενται να αποκαλύψουν οι Ενάγοντες είναι σχετικά με την υπόθεση πράγμα που εμμέσως έχουν ήδη δεχθεί στην αγόρευση τους και οι Εναγόμενοι. iii. Προκύπτει ως αναμφίβολο επίσης πως η αρχική ένορκη δήλωση των Εναγόντων είναι ανεπαρκής και μη ικανοποιητική δεδομένου ότι κατά κοινή παραδοχή δεν αποκαλύφθηκαν με αυτήν όλα τα έγγραφα. iv. Η αποκάλυψη θα είναι προς όφελος και των Εναγομένων. Κατάληξη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι Ενάγοντες όπως εντός 30 ημερών από σήμερα καταχωρίσουν Περαιτέρω Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης αποκαλύπτοντας τα έγγραφα που είχαν ή έχουν υπό την κατοχή ή έλεγχο ή εξουσίαν τους εν σχέσει με την αγωγή και τα οποία δεν είχαν αποκαλυφθεί με την αρχική ένορκη δήλωση τους. Δεδομένου ότι η αίτηση κατέστη αναγκαία "λόγω αβλεψίας ή λάθους ή εκ παραδρομής" της πλευράς των Εναγόντων μετά που είχαν εκδοθεί σχετικά διατάγματα στο στάδιο των οδηγιών, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιβαρύνουν τους ίδιους. Επιδικάζονται έξοδα της αίτησης ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων. (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο