ΝΙΚΟ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ν. ASSOFIT HOLDINGS LIMITED, Αίτηση Αριθμός: 26/2012, 28/5/2013

(1)να απαιτεί από τρίτους, περιλαμβανομένων των εκάστοτε Διοικητικών Συμβούλων της Εταιρείας, και να λαμβάνει απ΄ αυτούς οικονομική και άλλη πληροφόρηση αναφορικά με τη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων της Εταιρείας και των θυγατρικών της εταιρειών και

(2)εξασφαλίζει την διεξαγωγή ανεξάρτητου οικονομικού ελέγχου της οικονομικής κατάστασης και των αποτελεσμάτων της Εταιρείας και των θυγατρικών της εταιρειών. Α.1.

1. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εταιρεία, προτού συνάπτει οποιεσδήποτε σημαντικές συμφωνίες, διενεργεί οποιεσδήποτε σημαντικές συναλλαγές ή πρόκειται ν' αποφασίζει ή πράττει οτιδήποτε σημαντικό αναφορικά και/ή σε σχέση με τα περιουσιακά της στοιχεία, να λαμβάνει την εξασφάλιση της γραπτής έγκρισης του Αιτητή και/ή να τον ενημερώνει γραπτώς τουλάχιστο 15 μέρες προηγουμένως ή άλλη περίοδο, όπως θα καθορίσει το Δικαστήριο για τέτοια σημαντική συμφωνία, σημαντική συναλλαγή ή οτιδήποτε σημαντικό σε σχέση με τα περιουσιακά της στοιχεία. Α.1.2 Διάταγμα του Δικαστηρίου που να προσδιορίζει σε σχέση με το Α.1.1 πιο πάνω ότι «σημαντική συμφωνία», «σημαντική συναλλαγή» ή «οτιδήποτε σημαντικό» σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας σημαίνει τα πιο κάτω και/ή οτιδήποτε διαφορετικό αποφασίσει το Δικαστήριο: i. Κάθε συναλλαγή και/ή δέσμευση με οποιοδήποτε συνδεδεμένο πρόσωπο, όπως αυτό καθορίζεται στο Διεθνές Λογιστικό Πρότυπο 24 (ΙΑS24) ii. Απόκτηση και αποξένωση ακίνητης περιουσίας iii. Λήψη νέων δανείων iν. Επιβάρυνση με οποιοδήποτε τρόπο περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας ν. Αποξένωση οποιουδήποτε άλλου περιουσιακού στοιχείου της Eταιρείας, μη ακίνητης ιδιοκτησίας, σε τιμή κάτω από την δίκαιη αξία του. νi. Η συνομολόγηση οποιασδήποτε συμφωνίας από την Εταιρεία, η οποία δεν είναι υπό προϋποθέσεις πλήρους ανταγωνισμού (not at arm's length) και/ή με συνήθεις εμπορικούς όρους. Α.
2. Οδηγίες του Δικαστηρίου με το οποίο να προσδιορίζεται και διευκρινίζεται κατά πόσο με την φράση «με εξουσία να λάβει στην κατοχή και έλεγχο του την οποιασδήποτε μορφής περιουσία της Εταιρείας με αποκλειστικό σκοπό τη διαφύλαξη της» στο Διάταγμα ημερομηνίας 30/3/2012, το Δικαστήριο εννοούσε και αναμένει: i. Ότι η οποιαδήποτε τέτοια περιουσία της Εταιρείας, όπως π.χ. μετοχές σε θυγατρικές εταιρείες της Εταιρείας, θα πρέπει να εγγραφεί επ' ονόματι του Αιτητή, ο οποίος θα κατέχει την περιουσία / τις μετοχές αυτές, ως καταπιστευματοδόχος προς όφελος και για λογαριασμό της Εταιρείας και/ή των μετόχων της, ή οτιδήποτε άλλο που το Δικαστήριο ήθελε προσδιορίσει επιπρόσθετα προς το Διάταγμα ημερομηνίας 30/3/
3. ii. Ότι επιπρόσθετα των μετοχών της Εταιρείας στις θυγατρικές, ο Αιτητής μέσα στα πλαίσια της διαφύλαξης της αξίας των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας, θα πρέπει και δικαιούται

(1)να απαιτεί από τρίτους, περιλαμβανομένων των διευθύνσεων των θυγατρικών εταιρειών και να λαμβάνει οικονομική και άλλη πληροφόρηση αναφορικά με τη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων των θυγατρικών εταιρειών και

(2)εξασφαλίζει την διεξαγωγή ανεξάρτητου οικονομικού ελέγχου της οικονομικής κατάστασης και των αποτελεσμάτων των θυγατρικών εταιρειών. Α.2.1 Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εταιρεία, ανεξάρτητα από το αν διαταχθεί από το Δικαστήριο όπως οι μετοχές της σε θυγατρικές της εταιρείες εγγραφούν επ' ονόματι του Αιτητή, να πράττει οτιδήποτε βρίσκεται εντός των νομίμων εξουσιών της υπό την ιδιότητα της ως μετόχου των θυγατρικών της εταιρειών ώστε να εξασφαλίζει και παραδίδει στον Αιτητή, οπότε αυτός το ζητήσει:

(1)την οικονομική και άλλη πληροφόρηση αναφορικά με τη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων των θυγατρικών της εταιρειών και

(2)ανεξάρτητο οικονομικό έλεγχο της οικονομικής κατάστασης και των αποτελεσμάτων των θυγατρικών της εταιρειών. Α.2.2 Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εταιρεία να πράττει οτιδήποτε βρίσκεται εντός των νομίμων εξουσιών της υπό την ιδιότητα της ως μετόχου των θυγατρικών της εταιρειών ώστε προτού οποιαδήποτε θυγατρική της εταιρεία συνάπτει οποιεσδήποτε σημαντικές συμφωνίες, διενεργεί οποιεσδήποτε σημαντικές συναλλαγές ή πρόκειται ν' αποφασίζει ή πράττει οτιδήποτε σημαντικό αναφορικά και/η σε σχέση με τα περιουσιακά της στοιχεία, να λαμβάνει την εξασφάλιση της γραπτής έγκρισης του Αιτητή και/η να τον ενημερώνει τουλάχιστο 15 μέρες προηγουμένως ή άλλη περίοδο, όπως θα καθορίσει το Δικαστήριο, για τέτοια σημαντική συμφωνία, σημαντική συναλλαγή ή οτιδήποτε σημαντικό σε σχέση με τα περιουσιακά της στοιχεία. Α.2.3 Διάταγμα του Δικαστηρίου που να προσδιορίζει σε σχέση με το Α.2.2 πιο πάνω ότι «σημαντική συμφωνία», «σημαντική συναλλαγή» ή «οτιδήποτε σημαντικό» σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία οποιασδήποτε θυγατρικής εταιρείας της Εταιρείας» σημαίνει τα πιο κάτω και/ή οτιδήποτε διαφορετικό αποφασίσει το Δικαστήριο: i. Κάθε συναλλαγή και/ή δέσμευση με οποιοδήποτε συνδεδεμένο πρόσωπο, όπως αυτό καθορίζεται στο Διεθνές Λογιστικό Πρότυπο 24 (ΙΑ324) ii. Απόκτηση και αποξένωση ακίνητης περιουσίας iii. Λήψη νέων δανείων iv. Eπιβάρυνση με οποιοδήποτε τρόπο περιουσιακών στοιχείων της οποιασδήποτε θυγατρικής εταιρείας της Εταιρείας ν. Αποξένωση οποιουδήποτε άλλου περιουσιακού στοιχείου οποιασδήποτε θυγατρικής εταιρείας της Εταιρείας, μη ακίνητης ιδιοκτησίας, σε τιμή κάτω από την δίκαιη αξία του. vi. Η συνομολόγηση οποιασδήποτε συμφωνίας από οποιαδήποτε θυγατρική εταιρεία της Εταιρείας, η οποία δεν είναι υπό προϋποθέσεις πλήρους ανταγωνισμού (not at arm's length) και/ή με συνήθεις εμπορικούς όρους. Α.

1. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Εταιρεία να πράξει οτιδήποτε είναι αναγκαίο και αποτελεσματικό κατά την κρίση του Δικαστηρίου ώστε να περιέλθει στον αποτελεσματικό έλεγχο και κατοχή του Αιτητή η οποιαδήποτε περιουσία της Εταιρείας, περιλαμβανόμενων των μετοχών της Εταιρείας σε οποιαδήποτε θυγατρική της εταιρεία είτε στην Κύπρο είτε στην αλλοδαπή, όπως π.χ στην Ουκρανική εταιρεία Prysma Beta LLC, και/ή ή να διατάσσονται οι Καθ' ων η Αίτηση και/ή οποιοσδήποτε απ' αυτούς να πράξουν οτιδήποτε είναι αναγκαίο ώστε να εγγραφούν οι πιο πάνω μετοχές της Εταιρείας επ' ονόματι του Αιτητή και/ή να δίδεται η δυνατότητα στον Αιτητή να διεκπεραιώνει τα όσα αναφέρονται πιο πάνω. Α.
2. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να περιβάλει τον Αιτητή με εκείνες τις εξουσίες που το Δικαστήριο θεωρήσει ότι θα πρέπει να έχει για να δύναται αυτός να ασκήσει αποτελεσματικά και ουσιαστικά τις υποχρεώσεις και καθήκοντα του που απορρέουν από το Διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/3/2012, όπως τροποποιήθηκε με το Διάταγμα ημερομηνίας 23/4/
3. Β.
4. Διάταγμα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου με το οποίο να προσδιορίζονται ονομαστικά και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο που το Δικαστήριο θεωρήσει αναγκαίο ή «θυγατρική εταιρεία», «οι δύο εταιρείες», «η διεύθυνση της θυγατρικής εταιρείας» και τα «περιουσιακά στοιχεία» που αναφέρονται στο Διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/4/
5. Β.
6. Διάταγμα και/η οδηγίες του Δικαστηρίου με το οποίο να προσδιορίζεται και διευκρινίζεται η φράση «κατάσταση πραγμάτων» στο Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/4/
7. Β.
8. Διάταγμα και/η οδηγίες του Δικαστηρίου με το οποίο να προσδιορίζεται και διευκρινίζεται κατά πόσο η υποχρέωση του Αιτητή να επαναφέρει την κατάσταση πραγμάτων που ίσχυε κατά την 30/3/2012 όσον αφορά τα συμφέροντα και των δύο εταιρειών, καθώς και τη διεύθυνση της θυγατρικής εταιρείας και περιουσιακών στοιχείων, όπως αυτά θα προσδιοριστούν από το Δικαστήριο, αφορά στην Εταιρεία μόνο ή και σε οποιεσδήποτε θυγατρικές εταιρείες της Εταιρείας. Β.
9. Διάταγμα και/η οδηγίες του Δικαστηρίου με το οποίο να προσδιορίζεται και διευκρινίζεται κατά πόσο η υποχρέωση του Αιτητή να επαναφέρει την κατάσταση πραγμάτων που ίσχυε κατά την 30/3/2012 όσον αφορά τα συμφέροντα και των δύο εταιρειών, καθώς και τη διεύθυνση της θυγατρικής εταιρείας και περιουσιακών στοιχείων, όπως αυτά θα προσδιοριστούν από το Δικαστήριο, αφορούν και στις οποιεσδήποτε πράξεις και/ή ενέργειες του Παναγιώτη Χριστοδούλου στις οποίες προέβη κατ' επίκληση του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/3/
10. Β.
11. Διάταγμα και/η οδηγίες του Δικαστηρίου με το οποίο να προσδιορίζεται και διευκρινίζεται κατά πόσο η υποχρέωση του Αιτητή να επαναφέρει την κατάσταση πραγμάτων που ίσχυε κατά την 30/3/2012 όσον αφορά τα συμφέροντα και των δύο εταιρειών, καθώς και τη διεύθυνση της θυγατρικής εταιρείας και περιουσιακών στοιχείων, όπως αυτά θα προσδιοριστούν από το Δικαστήριο, επεκτείνεται και αφορά σε αποφάσεις, πράξεις, ενέργειες και οτιδήποτε άλλο που έλαβε χώρα μέχρι τις 23/4/2012 ή και μέχρι οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία, όπως θα καθοριστεί από το Δικαστήριο έχοντας υπόψη ότι ο Αιτητής μέχρι της έκδοσης των παρόντων διαταγμάτων δεν ήταν σε θέση να ενεργήσει ως ορίζει το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/3/2012, όπως αυτό τροποποιήθηκε. Β.
12. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται οτιδήποτε και οποιοσδήποτε που το Δικαστήριο αποφασίσει ώστε να περιβάλει τον Αιτητή με εκείνες τις εξουσίες που το Δικαστήριο θεωρήσει ότι θα πρέπει να έχει για να δύναται αυτός να επαναφέρει την κατάσταση πραγμάτων, όπως αυτή θα προσδιοριστεί από το Δικαστήριο, ως είχε στις 30/3/2012 όσον αφορά τα συμφέροντα και των δύο εταιρειών, καθώς και την διεύθυνση της «θυγατρικής εταιρείας» και «περιουσιακών στοιχείων», όπως αυτά θα προσδιοριστούν από το Δικαστήριο, για τους σκοπούς του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/4/
13. Η Αίτηση βασίζεται στο Άρθρο 227 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στα Άρθρα 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, στα Άρθρα 4-9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στην Δ.48 θθ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, Κανονισμούς 1-12, στον Κανονισμό 92 των Περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμών του 1993-1998 και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της αίτησης υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του ο κ. Νίκος Κυριακίδης και σε αυτή δηλώνει τα ακόλουθα:
14. Ότι διορίστηκε δυνάμει του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/4/2012 ως Προσωρινός Παραλήπτης της εταιρείας ASSOFIT HOLDINGS LIMITED προφανώς με τις εξουσίες και καθήκοντα που είχε περιβληθεί ο προκάτοχος μου Παναγιώτης Χριστοδούλου δυνάμει του Διατάγματος ημερομηνίας 30/3/
16. Αιτία για την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης αποτελούν διάφορα ζητήματα που προέκυψαν από την ερμηνεία και ορθή εφαρμογή από αυτόν των προηγούμενων διαταγμάτων του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/3/2012 και 23/4/2012 σε ότι αφορά τα καθήκοντα και υποχρεώσεις του ως Προσωρινού Παραλήπτη περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας, που όμως δεν καθορίστηκαν από το Δικαστήριο ώστε να υπάρχει και συναντίληψη μεταξύ των δύο πλευρών, καθώς επίσης και από την πιο κάτω αλληλογραφία: i. Η επιστολή ημερομηνίας 31/5/2012 που είναι το Τεκμήριο ΝΚ
17. ii. Η επιστολή των Δικηγόρων των ASSOFIT HOLDINGS LIMITED και STOCKMAN INTERHOLD S.A. ημερομηνίας 6.6.2012 που είναι το Τεκμήριο ΝΚ
18. iii. H επιστολή του ημερομηνίας 11/6/2012 που είναι το Τεκμήριο ΝΚ
19. iv Η επιστολή των Δικηγόρων των ASSOFIT HOLDINGS LIMITED και STOCKMAN INTERHOLD S.A. ημερομηνίας 13/6/2012 που είναι το Τεκμήριο ΝΚ
21. Όπως το Δικαστήριο μπορεί ν' αντιληφθεί διαβάζοντας την πιο πάνω αλληλογραφία και επίσης τα αιτούμενα διατάγματα, έχει την άποψη ότι θα πρέπει το Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και/ή οδηγίες ώστε από την μια να το βοηθήσει και διαφωτίσει ως προς το πώς αναμένεται από αυτόν να φέρει εις πέρας το έργο που του ανατέθηκε από το Δικαστήριο με την σύμφωνη γνώμη των δύο πλευρών και από την άλλη να του δώσει εκείνες τις εξουσίες που θα πρέπει να έχει κατά τη γνώμη του ώστε να είναι σε θέση να ενεργήσει όπως το Δικαστήριο έχει ορίσει.
22. Τα ζητήματα που έχουν προκύψει αφορούν στην αποτελεσματική άσκηση των εξουσιών και καθηκόντων του, που, αν δεν επιλυθούν με κατάλληλες οδηγίες και διατάγματα του Δικαστηρίου, θα του είναι αδύνατο να συνεχίει να ενερεί ως Προσωρινός Παραλήπτης της Εταιρείας και/ή των οποιωνδήποτε αδιευκρίνιστων περιουσιακών στοιχείων κατά αποτελεσματικό τρόπο ώστε να διατηρηθούν στο ακέραιο και χωρίς μεταβολή μέχρι της εκδίκασης της Αίτησης Διάλυσης της Εταιρείας..
23. Τα μόνα περιουσιακά στοιχεία που η Εταιρεία έχει, εξ' όσων αντιλαμβάνεται, είναι μετοχές σε θυγατρικές εταιρείες. Δεν γνωρίει αν πέραν από τις μετοχές, η Εταιρεία διατηρεί κεφάλαια επίσης σε τραπεζικούς λογαριασμούς και αν αυτά επίσης περιλαμβάνονται στα περιουσιακά στοιχεία τα οποία θα πρέπει να περιέλθουν στον έλεγχο και κατοχή του.
24. Η δε αξία αυτών των μετοχών της Εταιρείας στις θυγατρικές της εταιρείες εξαρτάται από το αντίκρισμα της αξίας των περιουσιακών στοιχείων των θυγατρικών της εταιρειών.
25. Εύκολα γίνεται αντιληπτό από οποιοδήποτε ότι δεν νοείται διαφύλαξη της αξίας των μετοχών της Εταιρείας στις θυγατρικές της εταιρείες, χωρίς ο οποιοσδήποτε Παραλήπτης να μπορεί να είναι σε θέση να ελέγχει και να διαφυλάττει την αξία των περιουσιακών στοιχείων των θυγατρικών της εταιρειών.
26. Αν αυτό σημαίνει και έλεγχο της διάθεσης των περιουσιακών στοιχείων των θυγατρικών εταιρειών από αυτόν ενόσω εκκρεμεί η Αίτησης Διάλυσης, αυτό θα πρέπει να προσδιοριστεί και καθοριστεί από το Δικαστήριο. Αν αυτό δεν είναι εφικτό είτε λόγω νομοθεσίας είτε για οποιοδήποτε άλλον καλό λόγο, θα πρέπει και πάλι το Δικαστήριο να δώσει τις ανάλογες οδηγίες και/ή διατάγματα.
27. O διορισμός του στη θέση του Παραλήπτη δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός. Θα πρέπει να έχει ουσιαστικό νόημα, το οποίο, έει την ταπεινή άποψη, ελλείπει αυτή τη στιγμή χωρίς το Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και/ή οδηγίες ώστε να γνωρίζει αν είναι σε θέση να ασκήσει αποτελεσματικά τα καθήκοντα του ως Προσωρινός Παραλήπτης ενόσω εκκρεμεί η Αίτηση Διάλυσης και για τους σκοπούς των δύο διαδοχικών διαταγμάτων ημερομηνίας 30/3/2012 και 23/4/
29. Πέραν από τα πιο πάνω, το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει τα ανάλογα διατάγματα και οδηγίες σε σχέση με την «επαναφορά της κατάστασης πραγμάτων όσον αφορά τα συμφέροντα των δύο εταιρειών καθώς και την διεύθυνση της θυγατρικής εταιρείας και περιουσιακών στοιχείων» που αναφέρεται στο διάταγμα ημερομηνίας 23/4/2012, σε σχέση με την οποία, κατά την ταπεινή του άποψη, διάφορα ζητήματα είναι αδιευκρίνιστα και/ή αόριστα.
30. Ενδεχομένως αυτό που αναμένεται από αυτόν να πράξει σε σχέση με το πιο πάνω να επεκτείνεται εκτός της δικαιοδοσίας της Κύπρου και επίσης να αφορά σε διοικητικά ζητήματα της Εταιρείας ή των θυγατρικών της.
31. Δεν νοείται να μην γνωρίζει τόσο αυτός όσο και οι μέτοχοι της Εταιρείας μέχρι ποιου βαθμού επεκτείνονται οι εξουσίες του και την ίδια στιγμή να αναμένεται από αυτόν να ενεργήσει ως Προσωρινός Παραλήπτης.
32. Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη και λόγω της άσκησης του επαγγέλματος του στην Κύπρο για σειρά ετών ως εγκεκριμένος ελεγκτής με βάση τον ισχύοντα νόμο και σύμβουλος εταιρειών για πάρα πολλά ζητήματα, είναι της άποψης πως τα διατάγματα που αιτείται είναι δικαιολογημένα.
33. Περισσότερα για το σκοπό και τη σημασία της παρούσας Αίτησης θα αναπτυχθούν από τους δικηγόρους του στο στάδιο της ακρόασης. Οι καθ΄ών η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση περί της πρόθεσης τους να ενστούν όπου προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:

(1)Τα καθήκοντα και/ή οι υποχρεώσεις του προσωρινού παραλήπτη προσδιορίζονται και/ή καθορίζονται τόσο από τη σχετική επί του θέματος νομοθεσία και/ή από τις καλά θεμελιωμένες νομολογιακές αρχές και δεν υφίσταται πραγματικός λόγος για έκδοση οδηγιών και/ή διαταγμάτων από το Δικαστήριο.

(2)Το διάταγμα ημερομηνίας 30.3.12 δεν επιδέχεται οποιασδήποτε αμφισβήτησης και/ή διευκρίνισης και/ή παρερμηνείας όσον αφορά την φύση και/ή έκταση των εξουσιών του προσωρινού παραλήπτη.

(3)Ο αιτητής κωλύεται να επιζητεί τα αιτούμενα υπό σημεία Α.2.1 έως Α.4 και Β.1 έως Β6 διατάγματα και/ή δεν παρέχεται στο δικαστήριο η ευχέρεια να εκδίδει τέτοιας φύσεως διατάγματα στα πλαίσια αυτής της αίτησης, και/ή δεν συντρέχουν οι υπό του νόμου απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση τέτοιας φύσης διαταγμάτων.

(4)Η υπό αναφορά αίτηση εδράζεται επί λανθασμένης νομικής βάσης και/ή η συγκεκριμένη νομική βάση δεν δίδει δικαίωμα σε προσωρινό παραλήπτη ο οποίος διορίστηκε από το δικαστήριο να επιζητεί τις αιτούμενες οδηγίες και/ή διατάγματα.

(5)Η αίτηση είναι πρόωρη και/ή καταχρηστική.

(6)Δεν παρέχεται δικαίωμα για καταχώρηση τέτοιας φύσεως αίτησης. Η ένσταση στηρίζεται στο άρθρο 227 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, στα Άρθρα 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στα άρθρα 4-9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στην Δ.48 Θ.Θ1, 2, 3 και 4

(2)Θ

(2), και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς 1-12, στον Κανονισμό 92 του Περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμών του 1993-1998 και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου κ. Νιόβης Πετρίδου η οποία δηλώνει τα ακόλουθα;

1. Ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση και έχω άμεση και προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, τόσο από την μελέτη του φακέλου της υπόθεσης όσο και από πληροφόρηση που έχει λάβει, από τους Δικηγόρους του γραφείου που χειρίζονται την υπόθεση.
2. Στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 21/6/12 που συνοδεύει την αίτηση ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι αιτία της καταχώρησης της υπό αναφορά αίτησης αποτελούν διάφορα ζητήματα που προέκυψαν από την ερμηνεία και ορθή εφαρμογή εκείνων των διαταγμάτων του Δικαστηρίου με ημερομηνίες 30.3.2012 και 23.4.2012 και αφορούν τα καθήκοντα και υποχρεώσεις του ως προσωρινός παραλήπτης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας.
3. Από ότι πληροφορούμαι από τους δικηγόρους οι οποίοι χειρίζονται την υπόθεση και από ότι γνωρίζω το διάταγμα ημερομηνίας 30.3.12 και το διάταγμα ημερομηνίας 23.4.12 με το οποίο διορίστηκε ο Αιτητής προσωρινός παραλήπτης της εταιρείας, δεν επιδέχονται οποιασδήποτε αμφισβήτησης ή παρερμηνείας αναφορικά με τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του ως προσωρινός παραλήπτης της εταιρείας. Το λεκτικό των προαναφερόμενων διαταγμάτων είναι σαφές και προσδιορίζει με ακρίβεια τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του. Τουναντίον τα ζητήματα τα οποία προέκυψαν οφείλονται στην λανθασμένη από τον Αιτητή αντίληψη μέχρι ποιου βαθμού επεκτείνονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του.
4. Περαιτέρω και σε συνάρτηση με τα όσα αναφέρει και εξαιτίας της εσφαλμένης εντύπωσης του Αιτητή σε σχέση με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ζήτησε με την επιστολή του συνημμένη ως Τεκμήριο ΝΚ1 στην ένορκη δήλωση του, μεταξύ άλλων την μεταφορά επ' ονόματι του τίτλου ιδιοκτησίας όλων των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Από ότι γνωρίζω και από ότι πληροφορούμαι από τους δικηγόρους οι οποίοι χειρίζονται την υπόθεση κάτι τέτοιο προφανώς δεν εμπίπτει στα καθήκοντα και ευθύνες του προσωρινού παραλήπτη ως αυτά καθορίζονται από νόμο αλλά και από το λεκτικό των προαναφερόμενων διαταγμάτων.
5. Περαιτέρω και σε συνάρτηση με τις αναφορές της παραγράφου 4 ανωτέρω ο Αιτητής στις παραγράφους 3 έως 7 της ενόρκου δηλώσεως του αναφέρει ότι θα πρέπει να περιέλθουν στην κατοχή του και έλεγχο του μεταξύ άλλων και τα περιουσιακά στοιχεία θυγατρικών εταιρειών και ότι με αυτό τον τρόπο θα μπορεί να ασκήσει αποτελεσματικά τα καθήκοντα και τις εξουσίες που του έχουν δοθεί. Προφανώς ο Αιτητής προσπαθεί με τις αναφορές που περιέχονται στις προαναφερόμενες παραγράφους να αιτιολογήσει τον λόγο για τον οποίο αιτείται την έκδοση αριθμού διαταγμάτων που αφορούν περιουσιακά στοιχεία θυγατρικών και άλλων εταιρειών. Εξ' όσων πληροφορούμαι και γνωρίζω κάτι τέτοιο όχι μόνο εκφεύγει των υποχρεώσεων και καθηκόντων ως αυτά έχουν καθοριστεί με τα υπό αναφορά διατάγματα, αλλά αποτελεί ουσιαστική εκτροπή από τις καλά καθιερωμένες νομολογιακές αρχές. Τα περιουσιακά στοιχεία θυγατρικών και άλλων εταιρειών, οι οποίες σχετίζονται με την εταιρεία δεν μπορεί να αποτελούν αντικείμενο των διαταγμάτων βάση των οποίων ο Αιτητής διορίστηκε προσωρινός παραλήπτης. Οι θυγατρικές εταιρείες ως είναι καλά θεμελιωμένο αποτελούν ξεχωριστές νομικές οντότητες στις οποίες ο Αιτητής δεν δύνανται να ασκήσει οποιοδήποτε έλεγχο. Όπως ο ίδιος ο Αιτητής αναφέρει στην παράγραφο 5 της ενόρκου δηλώσεως του τα μόνα περιουσιακά στοιχεία τα οποία κατέχει η εταιρεία είναι μετοχές σε θυγατρικές εταιρείες. Αυτό ακριβώς είναι το αντικείμενο του διορισμού του ως προσωρινός παραλήπτης της εταιρείας, δηλαδή να διαφυλάξει και διατηρήσει την κατάσταση πραγμάτων σχετικά με τα συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία γεγονός το οποίο καταγράφεται με ευκρίνεια και σαφήνεια στα διατάγματα ημερομηνίας 30.3.12 και 23.4.12 και τα οποία προφανώς δεν επιδέχονται οποιασδήποτε αμφισβήτησης ή παρερμηνείας. Εξ' όσων πληροφορείται και γνωρίζει τα καθήκοντα του παραλήπτη ως καθορίζονται από το προαναφερόμενο διάταγμα δεν του παρέχουν δικαίωμα διαχείρισης (management) των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας και ειδικότερα περιουσιακών στοιχείων άλλων θυγατρικών εταιρειών. Αντίθετα το δικαίωμα διαχείρισης (management) της εταιρείας και κάθε θυγατρικής της συνεχίζουν να το έχουν οι αντίστοιχοι διευθυντές της εταιρείας.
6. Αναφέρει επίσης ότι ο αιτητής επιδιώκει την έκδοση διαταγμάτων όμοιων με τα διατάγματα που αιτήθηκαν με την αίτηση τους ημερομηνίας 30.3.12 οι αιτητές στην αίτηση Διάλυσης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (Αrricano Trading Ltd), οι οποίοι μεταξύ άλλων αιτήθηκαν όπως ο Προσωρινός Παραλήπτης, που το Δικαστήριο ήθελε διορίσει στη βάση της αίτησης ημερομηνίας 30.3.12, να λάβει στην κατοχή και έλεγχο του της οποιασδήποτε μορφής περιουσία της εταιρείας. Εξ' όσων πληροφορείται και γνωρίζει έχει καταχωρηθεί στις 30.4.12 ένσταση στην προαναφερόμενη αίτηση. Τόσο η αίτηση ημερομηνίας 30.3.12 όσο και η ένσταση ημερομηνίας 30.4.12 είναι καταχωρημένες και βρίσκονται στο φάκελο του δικαστηρίου.
7. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, σε περίπτωση που το Δικαστήριο προχωρήσει στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και οδηγιών, κατ' ουσίαν θα αποφασίσει και επί της ουσίας της προαναφερόμενης αίτησης ημερομηνίας 30.3.12 αναφορικά με τον διορισμό προσωρινού παραλήπτη όπως επίσης και για τις εξουσίες και δικαιώματα του, παραγνωρίζοντας τις θέσεις των Καθ' ων η αίτηση ως αυτές εμφαίνονται στην ένσταση ημερομηνίας 30.4.12 και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει. Τα παράλληλα αυτά μέτρα για την επίτευξη του ιδίου σκοπού, επεκτείνονται σε τέτοιο βαθμό που όχι μόνο μπορούν να χαρακτηριστούν δρακόντεια αλλά και καταρρίπτουν τον σκοπό για τον οποίο αρχικά είχε εκδοθεί το διάταγμα διορισμού προσωρινού παραλήπτη.
8. Αναφέρει ότι η υπό αναφορά αίτηση βασίζεται επί σαθρού νομικού υποβάθρου γεγονός που από μόνο του θα πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη της. Συγκεκριμένα η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 227 του Περί Εταιρειών Νόμου στο οποίο ουδεμία πρόνοια γίνεται για την καταχώρηση αίτησης τέτοιας φύσεως από προσωρινό παραλήπτη ο οποίος θα διορισθεί με διάταγμα Δικαστηρίου. Περαιτέρω αναφέρει ότι ουδεμία πρόνοια γίνεται στον Περί Εταιρειών Νόμο για την καταχώρηση τέτοιας φύσεως αίτησης από προσωρινό παραλήπτη.
9. Η αίτηση βασίζεται επίσης στα άρθρα 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμο τα οποία όμως προνοούν για την ευχέρεια του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικά διατάγματα (παρεμπίπτοντα, διηνεκή ή προστακτικά). Εξ' όσων πληροφορείται από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση και πιστεύει τα αιτούμενα διατάγματα δεν εμπίπτουν εντός των προνοιών του νόμου αυτού. Ακόμη όμως και στην περίπτωση που θεωρηθεί ότι εμπίπτουν εντός των προνοιών του νόμου και/ή ότι η νομική βάση της αίτησης δεν πάσχει δικονομικά σε βαθμό που να υπόκειται σε απόρριψη, στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά είτε σε κατ' επείγον ζήτημα, είτε σε οποιοδήποτε καλό ζήτημα προς εκδίκαση, είτε ότι η εταιρεία θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά συνεπεία της μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
10. Περαιτέρω και σε συνάρτηση με τις ανωτέρω αναφορές αναφέρει ότι ο Αιτητής επιθυμεί να λάβει οδηγίες και/ή διατάγματα για να ενεργεί ως σαν να είναι εκκαθαριστής της Εταιρείας και όχι ως προσωρινός παραλήπτης ο οποίος διορίστηκε από το δικαστήριο για να ενεργεί για συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος ρητά καθορίζεται από τις πρόνοιες του υπό αναφορά διατάγματος. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να αντεξετάσουν οποιονδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και έτσι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους στις οποίες ουσιαστικά επανέλαβαν με παραπομπή σε σχετική νομολογία και αυθεντίες τις θέσεις τους και επιχειρηματολόγησαν υπέρ ή κατά της έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων. Είναι η εισήγηση της πλευράς του αιτητή ότι χωρίς τα αιτούμενα διατάγματα ο διορισμός του θα είναι μόνο διακοσμητικός. Η πλευρά των καθ΄ών η αίτηση από την άλλη, εκτός από την εισήγηση ότι η αίτηση δεν έχει νομικό έρεισμα ούτε και βασίζεται σε ορθή νομική βάση, εισηγείται ότι ουσιαστικά εκείνο το οποίο επιδιώκει ο αιτητής είναι να περιβληθεί παρόλο ότι είναι προσωρινός παραλήπτης με τις εξουσίες εκκαθαριστή. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι ο ρόλος που του ανατέθηκε με το συγκεκριμένο διάταγμα είναι για συγκεκριμένο σκοπό ο οποίος ρητά καθορίζεται από τις πρόνοιες του. Σε λεπτομέρειες αυτών των εισηγήσεων θα γίνει αναφορά όπου χρειαστεί στη συνέχεια κατά τη συζήτηση των επιμέρους θεμάτων που έχουν τεθεί. Το Άρθρο 227 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 στο οποίο στηρίζεται η αίτηση προνοεί τα ακόλουθα:

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου αυτού, το Δικαστήριο δύναται, να διορίσει προσωρινά εκκαθαριστή σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση.

(2)Ο διορισμός προσωρινού εκκαθαριστή δύναται να γίνει οποτεδήποτε πριν από την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης και είτε ο επίσημος παραλήπτης είτε οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο πρόσωπο δύναται να διοριστεί.

(3)Όταν ο εκκαθαριστής διορίζεται προσωρινά από το Δικαστήριο, το Δικαστήριο δύναται να περιορίσει τις εξουσίες με το διάταγμα που τον διορίζει. Είναι σημαντικό να παραθέσω τις πρόνοιες του Άρθρου 216 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Κατά την εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο οποιαδήποτε διάθεση της ιδιοκτησίας της εταιρείας, περιλαμβανομένων και αγωγίμων δικαιωμάτων, και οποιαδήποτε μεταβίβαση μετοχών, ή αλλαγή της υπόστασης των μελών της εταιρείας, που γίνεται μετά την έναρξη της εκκαθάρισης είναι άκυρη, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά.» Στη βάση της αρχικής πιο πάνω καταγραφής για τα ισχύοντα σε σχέση με το εκδοθέν εκ συμφώνου διάταγμα, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, για το περιεχόμενο των οποίων φαίνεται ότι υπάρχει κάποια παρερμηνεία από της πλευράς των καθ΄ών η αίτηση, θα πρέπει να εξετασθεί στη συνέχεια αν το περιεχόμενο ακριβώς των πιο πάνω διαταγμάτων χρήζει οποιασδήποτε ερμηνείας έτσι που να δικαιολογείται το αίτημα, αφού όμως προηγουμένως αποφασιστεί κατά πόσο ο αιτητής διαθέτει δικονομικά τέτοια δυνατότητα για να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητά όπως η αίτηση του. Κατέγραψα πιο πάνω το νομοθετικό πλαίσιο στο οποίο ο αιτητής στηρίζει την αίτηση του. Μελετώντας τις διατάξεις στις οποίες στηρίζεται η αίτηση, κρίνω ότι η πλευρά των καθ΄ών η αίτηση έχει δίκαιο να ισχυρίζεται ότι σε αυτές δεν γίνεται τέτοια ρύθμιση και δεν καλύπτουν το ζήτημα. Το άρθρο 227 στο οποίο βασίζεται η αίτηση και μάλιστα στην παρ. 3 προνοεί ότι το Δικαστήριο μπορεί μόνο να περιορίσει τις εξουσίες του προσωρινού παραλήπτη και όχι να τις επεκτείνει όπως επιζητείται με τα αιτούμενα διατάγματα. Αυτή δε είναι η μόνη ερμηνεία η οποία μπορεί να δοθεί σε αυτή τη διάταξη καθώς αν ο νομοθέτης επιθυμούσε τη παροχή της δυνατότητας επέκτασης τους, αυτό θα το καθόριζε ρητά, κάτι όμως που δεν κάμνει. Τα δε Άρθρα 31 και 32

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/1960εξαντλούνται στη δυνατότητα εκ μέρους του Δικαστηρίου έκδοσης διατάγματος με το οποίο να διορίζεται παραλήπτης και τίποτε πέραν αυτού. Οι εξουσίες από την άλλη του προσωρινού παραλήπτη πηγάζουν από τις ίδιες τις διατάξεις του νόμου τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, τις οποίες οφείλει να ασκήσει. Θα συμφωνήσω δε επί της ουσίας με τη θέση των καθ΄ών η αίτηση ότι ουσιαστικά ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του (έστω και υπό άλλη σύνθεση) και να επανανοίξει την αίτηση ημερομηνίας 30.03.2012 η οποία αποφασίστηκε μέχρι την εκδίκαση της αίτησης με το διάταγμα με ημερομηνία 23.04.2012 και να αποδώσει εξουσίες στον προσωρινό παραλήπτη πέραν αυτών που είχαν αποφασιστεί στις 23.04.2012 μετά από συζήτηση της υπόθεσης και κοινής δήλωσης (όπως πράγματι είχε συμβεί) και χωρίς βεβαίως να υπάρχει κανένα διάβημα προς τον σκοπό αυτό από τους διαδίκους. Είναι περαιτέρω η εισήγηση της πλευράς των καθ΄ών η αίτηση ότι κανένας από τους διαδίκους δεν έχει αμφισβητήσει το προαναφερόμενο διάταγμα με οποιοδήποτε τρόπο και έτσι θα πρέπει πλέον να θεωρείται δεδικασμένο εφόσον δεν ασκήθηκαν ένδικα μέσα εναντίον του. Βέβαια σημειώνω ότι το διάταγμα αυτό ισχύει όπως καθορίζεται από το ίδιο μέχρι της πλήρους εκδίκασης και αποπεράτωσης της αίτησης και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η εκδίκαση της αίτησης σημειώνω ότι εκκρεμεί ακόμα ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν των πιο πάνω, όπως ήταν και η εισήγηση των καθ΄ών η αίτηση, εκείνο το οποίο επιδιώκεται με την αίτηση είναι να παρασχεθεί στον αιτητή δικαίωμα διεύθυνσης και διαχείρισης τόσο της εταιρείας Assofit Holdings Limited αλλά και των θυγατρικών της εταιρειών (βλ. για τη διάκριση του δικαιώματος διαχείρισης (management) και των εξουσιών ενός παραλήπτη στις σελ. 337 - 339 του συγγράμματος Principles of Corporate Ιnsolvensy Law (2η Έκδοση) κάτι το οποίο και κατά την δική μου άποψη δεν επιτρέπεται. Εξετάζοντας το περιεχόμενο του διατάγματος προκύπτει ότι δεν ήταν αυτή η πρόθεση των μερών. Εκείνο το οποίο καθορίζει με σαφήνεια και στο οποίο αποσκοπούσε ήταν η διατήρηση του satus quo της υπό εκκαθάριση μητρικής εταιρείας και ασφαλώς αυτό συμπεριλαμβάνει και τη θυγατρική ή θυγατρικές της εταιρείες. Εξάλλου στη διατήρηση του status quo αποσκοπούν και οι πρόνοιες του Άρθρου 216 (πιο πάνω). Σε καμιά περίπτωση το εν λόγω διάταγμα δεν αναθέτει στον προσωρινό παραλήπτη δικαίωμα διαχείρισης (management) των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας ή των θυγατρικών της εταιρειών το οποίο εξακολουθεί να παραμένει στους διευθυντές τους. Ο αιτητής αναφέρει στη παράγραφο 5 της ενόρκου δηλώσεως του ότι εξ όσων αντιλαμβάνεται τα μόνα περιουσιακά στοιχεία τα οποία κατέχει η εταιρεία είναι μετοχές σε θυγατρικές εταιρείες. Περαιτέρω δηλώνει ότι δεν γνωρίζει αν πέραν από τις μετοχές, η εταιρεία διατηρεί κεφάλαια επίσης σε τραπεζικούς λογαριασμούς και αν αυτά περιλαμβάνονται επίσης στα περιουσιακά στοιχεία τα οποία θα πρέπει να περιέλθουν στον έλεγχο και στην κατοχή του. Εάν αντικείμενο διορισμού του προσωρινού παραλήπτη είναι να διαφυλάξει και διατηρήσει την κατάσταση πραγμάτων σχετικά με τα συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία είναι φανερό ότι αυτό δεν συμπεριλαμβάνει και τη μεταβίβαση των εν λόγω μετοχών της εταιρείας στο όνομα του έτσι που θα καθίστατο ο ίδιος εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της εταιρείας και των θυγατρικών της εταιρειών. Το διάταγμα διορισμού του προσωρινού παραλήπτη δεν δίδει σε αυτόν τέτοια εξουσία η οποία θα συνεπαγόταν την ανάληψη εκ μέρους του της διεύθυνσης και διαχείρισης τους κάτι που δεν του ανατέθηκε. Η πλευρά των καθ΄ών η αίτηση αποδέχεται αντιλαμβάνομαι σύμφωνα με την εισήγηση της να γίνει απλή παράδοση των τίτλων των μετοχών των θυγατρικών εταιρειών των καθ΄ών η αίτηση στον αιτητή και αυτό θα πρέπει να επιδιώξει και απαιτήσει ο αιτητής από τους καθ΄ών η αίτηση σύμφωνα με τις εξουσίες που ήδη του παρέχει το διάταγμα. Το ίδιο δικαίωμα πληροφόρησης έχει και σε σχέση με κεφάλαια σε τραπεζικούς λογαριασμούς τα οποία τυχόν διατηρούν οι καθ΄ών η αίτηση. Σκοπός του διορισμού του αιτητή είναι η διαφύλαξη του μετοχικού καθεστώτος των εταιρειών και η διαφύλαξη της κατάστασης πραγμάτων αναφορικά με τα συμφέροντα των εταιρειών ως είχαν στις 30.03.2012. Επομένως ο προσωρινός παραλήπτης δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο, έχει έργο να επιτελέσει και του παρέχονται τέτοιες εξουσίες από το εκδοθέν διάταγμα όπως αυτές σαφώς καθορίζονται σε αυτό. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η αίτηση δεν μπορεί να τύχη θετικής αντίκρισης. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία θα είναι πληρωτέα από την περιουσία της υπό εκκαθάριση εταιρείας στο τέλος όμως της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο