NCP CHRISTOU LIMITED ν. ΑΔΑΜΟΥ ΠΥΛΙΩΤΗ, Αρ. Αγωγής:3113/2012, 14/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A82 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:3113/2012 Μεταξύ: N.C.P. CHRISTOU LIMITED Ενάγουσας - Καθ΄ής η Αίτηση και ΑΔΑΜΟΥ ΠΥΛΙΩΤΗ Εναγόμενου - Αιτητή ----------------------------------- Ημερομηνία: 14 Μάιου, 2013 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα - καθ΄ής η αίτηση: κα Κ. Λυσιώτη για Κ. Λυσιώτη & Ι. Μιχαήλ Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο - αιτητή: κ. Χρ. Καράς για Αντώνης Κ. Καράς Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση (Σε αίτηση για παραμερισμό απόφασης και επαναφοράς του κλητηρίου εντάλματος) Ο εναγόμενος - αιτητής επιδιώκει τον παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου που εκδόθηκε ερήμην του στις 22.11.
- Η απόφαση αφορούσε το ποσό των € 3.063,00 με νόμιμο τόκο από την 11.10.2010 μέχρι εξοφλήσεως πλέον τα έξοδα της αγωγής. Η απαίτηση της ενάγουσας αφορούσε οφειλόμενο υπόλοιπο λογαριασμού για την αγορά εμπορευμάτων. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ. 17 Θ. 10, Δ.48 Θ. 9 (h). Tην αίτηση υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του ο εναγόμενος - αιτητής κ. Αδάμος Πυλιώτης και σε αυτή προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς ως προς τις συνθήκες επίδοσης της αγωγής όπως και ισχυρισμούς σε σχέση με την ύπαρξη καλής υπεράσπισης στην απαίτηση της ενάγουσας όπου μάλιστα ισχυρίζεται ότι θα προβάλει και ανταπαίτηση. Οι ουσιώδεις ισχυρισμοί του σε σχέση με τα πιο πάνω θέματα μπορούν να συνοψιστούν στους ακόλουθους: Ισχυρίζεται ότι είναι γεωργός και διατηρεί θερμοκήπιο στη περιοχή της Αγίας Θέκλας. Λόγω των επαγγελματικών του υποχρεώσεων απουσιάζει αρκετές ώρες της ημέρας από το σπίτι του. Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος δεν έγινε προσωπικά στον ίδιο αλλά το παρέλαβε άλλο πρόσωπο που διαμένει στην κατοικία του χωρίς να του αναφερθεί οτιδήποτε. Στην κατοικία του διαμένει η σύζυγος του η οποία ένεκα δυστυχήματος παραμένει ακίνητη στο κρεβάτι, η θυγατέρα του με ειδικές ανάγκες και μια φροντίστρια από τις Φιλιππίνες για να τους παρέχει την αναγκαία φροντίδα συνεπεία της αναπηρίας και των δύο. Το κλητήριο ένταλμα βρισκόταν με πολλά άλλα έγγραφα τα οποία εντόπισε στις 23.11.
- Αμέσως τηλεφώνησε στο δικηγόρο του με τον οποίο συναντήθηκαν την επόμενη στις 24.11.2012 που ήταν ημέρα Σάββατο. Στις 26.11.2012 πληροφόρησε γραπτώς τους δικηγόρους της ενάγουσας για την πρόθεση του να εμφανιστεί και στις 27.11.2012 καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης. Ισχυρίζεται ότι έλαβε καθυστερημένα γνώση της εγέρσεως της αγωγής και αμέσως έδωσε στο δικηγόρο του οδηγίες να καταχωρήσει εμφάνιση. Ισχυρίζεται ότι έχει καλή υπεράσπιση και το ποσό για το οποίο εξεδόθη η απόφαση δε δικαιολογείται και/ή είναι υπερβολικό. Από την ενάγουσα αγόραζε φυτά για γεωργικές καλλιέργειες και πάντοτε ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα φυτά τα οποία αγόρασε από την ενάγουσα ήταν προβληματικά και ολόκληρη η φυτεία παρέμεινε καχεκτική χωρίς παραγωγή. Πληροφόρησε προς τούτο την ενάγουσα και την κάλεσε να επισκεφθεί την καλλιέργεια του αλλά αρνήθηκαν και του είπαν ότι θα τον έπαιρναν στο Δικαστήριο. Ως εκ τούτου θεωρεί δίκαιο και λογικό να επιτρέψει το Δικαστήριο την αίτηση του για να του δοθεί η ευκαιρία να προβάλει την υπεράσπιση και ανταπαίτηση του. Για τους λόγους αυτούς πιστεύει ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραμερισθεί η επίδικη απόφαση. Η ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στην οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
- Ο εναγόμενος δεν έχει καταδείξει σοβαρό και εύλογο λόγο για την παράλειψη του να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης έγκαιρα παρόλο ότι η αγωγή επιδόθηκε δεόντως και νομότυπα.
- Ο εναγόμενος δεν έχει αποκαλύψει καλή ή έστω συζητήσιμη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην αγωγή, οι δε προβαλλόμενοι ισχυρισμοί είναι άσχετοι με την ουσία της αγωγής και ταυτόχρονα αόριστοι και ατεκμηρίωτοι.
- Τα γεγονότα τα οποία επικαλείται ο εναγόμενος - αιτητής είναι αναληθή και/ή ατεκμηρίωτα και δεν υποστηρίζονται από οποιαδήποτε πραγματική μαρτυρία πέραν της αυτοεπιβεβαιωτικής μαρτυρίας του ίδιου.
- Ο παραμερισμός της απόφασης, η οποία εκδόθηκε, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην ενάγουσα παρεμποδίζοντας την από το να εισπράξει το λαβείν της από την προς όφελος της νομότυπα εκδοθείσα απόφαση.
- Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής. Η ένσταση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και ειδικότερα στη Διάταξη 17 Θεσμός 10, Διάταξη 26 Θεσμός 14, Διάταξη 33 Θεσμός 2,3 και 5, Διάταξη 48 Θεσμός 4
(1)και
(2), Διάταξη 21, Διάταξη 19 και 20 καθώς και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση της η κα Νίκη Χρίστου Σπυρίδη με την οποία υποστηρίζει την ένσταση δηλώνει ότι είναι μια εκ των διευθυντών της ενάγουσας, γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί σε αυτή την ένορκη δήλωση. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς του εναγόμενου - αιτητή εκτός του ότι αυτός είναι γεωργός. Η επίδοση έγινε νόμιμα και κανονικά όπως φαίνεται και από την ένορκη δήλωση του επιδότη στη σύζυγο του εναγομένου. Ο εναγόμενος επανειλημμένα αγνοούσε τις οχλήσεις τους και δεν παρέλαβε ακόμα από το ταχυδρομείο διπλοσυστημένη επιστολή τους που του την είχαν στείλει μέσω του δικηγόρου τους στη γνωστή του διεύθυνση όπου και έγινε η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Ο εναγόμενος δεν αποκάλυψε καλή ή έστω συζητήσιμη υπεράσπιση καθώς η αγορά των φυτών και κατ΄επέκταση η εξόφληση του τιμήματος δεν εξαρτάται από την επιτυχία της καλλιέργειας. Όταν ο εναγόμενος παρέλαβε τα φυτά αυτά ήταν σε άριστη κατάσταση γι΄αυτό και κατέβαλε αυθημερόν προκαταβολή €700,00 και ακολούθως περίπου πέντε μήνες μετά άλλα €1.500,00 έναντι του λογαριασμού του. Οι ισχυρισμοί του περί της ποιότητας των φυτών είναι αόριστοι και ατεκμηρίωτοι και δεν υπάρχει μαρτυρία περί αυτών από εμπειρογνώμονα και αρνείται συγκεκριμένα τον ισχυρισμό του ότι την πληροφόρησε για το πρόβλημα της καλλιέργειας του και ότι τάχα τους κάλεσε να επισκεφθούν τη φυτεία του. Δεν δικαιολογεί γιατί άφησε τόσο χρόνο να διαρρεύσει χωρίς ο ίδιος να λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον της ενάγουσας εφόσον ισχυρίζεται ότι προτίθεται να καταχωρήσει και ανταπαίτηση για την υποτιθέμενη ζημιά του. Επομένως δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη καλής υπεράσπισης. Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και/ή ατελής με αποτέλεσμα η αίτηση να είναι νομικά μετέωρη. Για όλους αυτούς τους λόγους ζητεί όπως απορριφθεί η αίτηση με έξοδα σε βάρος του εναγομένου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να αντεξετάσουν τους ενόρκως δηλούντες και προχώρησαν μετά από άδεια του Δικαστηρίου σε γραπτές αγορεύσεις όπου ανέλυσαν τις θέσεις τους με παραπομπή σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Στη συνέχεια της απόφασης μου όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ σε σημεία των επισημάνσεων και εισηγήσεων τους. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η αίτηση εξετάζεται κάτω από τις πρόνοιες της Διαταγής 17 Θ. 10 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just. Σε μετάφραση: Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της Διαταγής, θα είναι νόμιμο για το δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι. Η νομολογία μας έχοντας σαν καθοδηγητική την υπόθεση Evans v. Bartham,
(1937)2 All E.R. 646 καθόρισε τις αρχές που το δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, η οποία ασφαλώς θα πρέπει να ασκείται δικαστικά με βάση τις αρχές και τα κριτήρια που καθιερώνονται στη νομολογία, όταν εξετάζει αίτηση για παραμερισμό απόφασης (βλ. μεταξύ άλλων την Bush κ.ά. v. Γιαννή,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. σελ. 1342 και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.ά.,
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 457). Η πιο πάνω απόφαση έτυχε ανάλυσης και στην υπόθεση Μερκής v. Yiannouka Holiday Inns Ltd κ. ά.,
(1994)1 Α.Α.Δ. σελ. 736 η οποία βεβαίως αφορούσε έκδοση τελικής απόφασης σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως από το πρωτόδικο Δικαστήριο εφόσον δεν είχε καταχωρηθεί εμφάνιση από τον εναγόμενο, όπου ο Κούρρης, Δ (απόφαση πλειοψηφίας) συνόψισε το σκεπτικό της ως εξής σε σχέση με τις αρχές που διέπουν τον παραμερισμό απόφασης που λαμβάνεται ερήμην του εναγομένου με τις οποίες βέβαια δεν διαφώνησε με την απόφαση του (μειοψηφίας) ο Χρυσοστομής, Δ. καθώς η διαφωνία του έγκειτο στον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας προς απόδειξη της ύπαρξης καλής υπεράσπισης επί της ουσίας όπως ερμηνευόταν τότε η Δ.48 Θ. 4:
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης, και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης έγγραφης μαρτυρίας, συνημμένης στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσης του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας. Οι ακόλουθες δύο αποφάσεις επεξηγούν επίσης τι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε αυτής της μορφής τις αιτήσεις: Στην υπόθεση Πατούρη v. Hellenic Bank Ltd,
(2001)1 (Γ) A.A.Δ. 2118, 2123 λέχθηκαν τα εξής: ¨Καθιερωμένες μπορεί να θεωρηθούν οι αρχές που διέπουν και προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σ΄αυτό το πεδίο. Απαραίτητη είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης¨. Στην δε υπόθεση Phylactou and others v. Michael,
(1982)1 C.L.R. 204, 210 λέχθηκαν τα εξής: ¨Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από τη μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης¨. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ: Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης διαταγής για ακύρωση μιας δικαστικής απόφασης, το χρόνο υποβολής του αιτήματος, τους λόγους που υποστηρίζουν το αίτημα και τους λόγους της ένστασης όπως επίσης και τις εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των δύο πλευρών θα προσπαθήσω στη συνέχεια να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η έγκριση του αιτήματος. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση των δύο βασικών προϋποθέσεων που απαιτούνται όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί από την νομολογία μας. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: Το ζήτημα κατά πόσο συντρέχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση είναι θέμα που συνδέεται με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Έτσι στη νομολογία μας συναντάμε περιπτώσεις όπου έγινε αποδοχή, ως δικαιολογημένη, καθυστέρηση πολύ μεγαλύτερης διάρκειας από αυτήν της παρούσας υπόθεσης, ενώ σε άλλες περιπτώσεις απορρίφθηκαν αιτήματα λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης που το χρονικό διάστημα ήταν και μικρότερο. Στην υπόθεση Πεγειώτης v. Κωμοδρόμου,
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1601 η οποία είναι σχετική ως προς το χρόνο, αποφασίστηκε ότι ο χρόνος 3 μηνών και κάτι από την επίδοση μέχρι την καταχώρηση αίτησης παραμερισμού δεν ήταν τόσο μακρύς που να υποδηλώνει αφ΄ εαυτού καταφρόνηση της διαδικασίας. Σε αυτής της φύσης τα αιτήματα θα πρέπει να εξετάζεται ο παράγοντας του χρόνου σε συνάρτηση με τα γεγονότα της υπόθεσης. Στη προκείμενη περίπτωση είναι γεγονός ότι επιδόθηκε το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στη σύζυγο του εναγομένου - αιτητή στις 20.04.
- Η ενάγουσα υπέβαλε αίτηση για έκδοση απόφασης σύμφωνα με τη Δ.17 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν καταχωρήθηκε εμφάνιση εκ μέρους του εναγομένου και στις 28.05.2012 που ορίστηκε η αίτηση μετά από παρουσίαση του διαθέσιμου μαρτυρικού υλικού και στην απουσία αμφισβήτησης του εκδόθηκε η επίδικη απόφαση στην απουσία του. Ο εναγόμενος δικαιολογεί το γεγονός της μη εμφάνισης του στο ότι δεν ενημερώθηκε από τη σύζυγο του στην οποία επιδόθηκε σύμφωνα με τον επιδότη, αν και στην ένορκη δήλωση του αφήνει ανοιχτό το ζήτημα σε ποιόν επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα. Πληροφορήθηκε δε για πρώτη φορά ότι είχε επιδοθεί το κλητήριο ένταλμα στις 23.11.2012 μαζί με πολλά άλλα έγγραφα τα οποία βρήκε στο σπίτι του. Με δεδομένο ότι η επίδοση σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του επιδότη έγινε στη σύζυγο του εναγομένου η οποία δεν υπέγραψε όταν της υποδείχθηκε και χωρίς να αμφισβητείται το νομότυπο της επίδοσης, θεωρώ ότι ο εναγόμενος έλαβε γνώση της επίδοσης της αγωγής της ενάγουσας από της ημέρας της επίδοσης της δηλαδή στις 10.10.
- Έστω και αν η σύζυγος του είχε ατύχημα, ως ο ισχυρισμός του εναγομένου - αιτητή, γι΄αυτό και παραμένει και πάλιν κατά ισχυρισμό του ακίνητη στο κρεβάτι, δεν αναφέρθηκε ότι αυτή αντιμετώπιζε οποιοδήποτε διανοητικό πρόβλημα. Επομένως, υπό κανονικές συνθήκες η επίδοση ενός δικαστικού εγγράφου σε αυτή θα έπρεπε να την έθετε σε εγρήγορση και να ενημέρωνε τον σύζυγο της αμέσως. Επομένως ο χρόνος που παρήλθε μέχρι την 22.11.2012, που εκδόθηκε η απόφαση μετά δηλαδή από σχεδόν 1 ½ μήνα από της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος όταν η υποχρέωση εμφάνισης είναι 14 ημέρες όπως καθορίζεται στο κλητήριο, κρίνω ότι δεν έχει δικαιολογηθεί με επάρκεια. Καταλήγω ότι δεν δόθηκε οποιαδήποτε επαρκής δικαιολογία για την μη εμφάνιση του ενώπιον του δικαστηρίου και την αμφισβήτηση της απαίτησης της ενάγουσας σύμφωνα με τις πρόνοιες των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Οι θεσμοί μας δεν προνοούν πάντοτε την προσωπική επίδοση σε ένα διάδικο και αν άρχιζαν τα Δικαστήρια να αποδέχονται τέτοιους ισχυρισμούς θα έθεταν σε κίνδυνο ανατροπής ολόκληρου συστήματος το οποίο επιτρέπει με βάσει την Δ.17 την έκδοση απόφασης όταν δεν επιδεικνύεται ενδιαφέρον από ένα διάδικο. Η κατάληξη μου σε σχέση με την καθυστέρηση που υπήρξε είναι καθοριστική και προς τούτο παραπέμπω στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη,
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 941, 945 όπου ο Πικής, Δ, ανέφερε τα ακόλουθα: «Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση, παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου.» Στην ίδια απόφαση τονίζεται ότι: «Η παροχή εξηγήσεων για παράλειψη του εναγόμενου να εμφανιστεί δεν ισοδυναμεί με την αιτιολόγηση της καθυστέρησης, πολύ δε λιγότερο με τη συγχώρεση της.» (βλ. επίσης για το πώς αντιμετωπίζεται το ζήτημα της καθυστέρησης από τη νομολογία μας την υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.ά.,
(2001)(1 Α) Α.Α.Δ. σελ. 457). ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΚΑΛΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ: Σύμφωνα με τη νομολογία μας ο αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση επί της ουσίας της διαφοράς του με την ενάγουσα. Στην υπόθεση Χρυσάνθου κ.ά. v. Mariala Construction Ltd,
(1996)(1Β) A.A.Δ. σελ. 1129 λέχθηκαν τα εξής: ¨Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στους Αιτητές να αποδείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης. Δεν απαιτείται απόδειξη της υπεράσπισης τους. Είναι αρκετό να αποδείξουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και αυτό είναι αρκετό για να παραμεριστεί η απόφαση και να επανεκδικασθεί η υπόθεση επί της ουσίας.¨ Στην υπόθεση Τεγκεράκης ως Διαχειριστής της περιουσίας της K. Τεγκεράκη (Χ¨ Παναγή Γιάννη) v. Δήμος Λευκωσίας,
(2005)(1 Α) Α.Α.Δ. σελ. 289 τονίστηκε ότι: « Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του αιτητή.» Στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου,
(1993)1 Α.Α. Δ. 26 είχε υποβληθεί αίτημα για παραμερισμό απόφασης που είχε εκδοθεί ερήμην ένα χρόνο μετά την έκδοση της απόφασης. Δεν δόθηκε ικανοποιητική δικαιολογία για την καθυστέρηση. Το Εφετείο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία αποφασίσθηκε ο παραμερισμός της απόφασης. Στην υπόθεση Λουκά v. Cyprus Pipes Industries Ltd,
(1995)1 Α.Α.Δ. σελ. 163 το Δικαστήριο αποδέκτηκε την αίτηση των εφεσιβλήτων και παραμέρισε την απόφαση. Κρίθηκε ότι αποκαλύφθηκε υπεράσπιση και ότι υπήρξε επαρκής εξήγηση των λόγων παράλειψης εμφάνισης. Κρίθηκε ακόμα ότι ορθά ασκήθηκε και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Φραντζής v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ,
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1096 απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του εναγομένου για μη καταχώριση σημειώματος εμφάνισης παραμερίστηκε με τον όρο παραχώρησης εγγυήσεων για τα ποσά της απόφασης και τα έξοδα. Επρόκειτο για απόφαση που είχε εκδοθεί ερήμην και καταχωρήθηκε η αίτηση για παραμερισμού της 18 μήνες αργότερα. Η αίτηση στηρίχθηκε στον ισχυρισμό ότι η υπογραφή του σαν εγγυητή στο έγγραφο ενοικιαγοράς που κατατέθηκε σαν μαρτυρία ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν πλαστή. Η επιβολή των εγγυήσεων, θεωρήθηκε ότι έγινε κατά ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση King's Head Development Co Ltd v. Πηλέα,
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ.733 όπου η απόφαση είχε εκδοθεί στην απουσία των εφεσειόντων όταν το πρωτόδικο Δικαστήριο δε δέχθηκε τον νέο δικηγόρο τους επειδή ο δικηγόρος που χειριζόταν την υπόθεση μέχρι τότε δεν αποσύρθηκε νομότυπα. Το αίτημα για επανάνοιγμα της υπόθεσης στη συνέχεια απορρίφθηκε. Από το Εφετείο διατάχθηκε η αναδίκαση της. Τέλος, στην υπόθεση Πίττας v. Unigoods Trading Company Ltd,
(2004)1 A.A.Δ. σελ. 1761 η έφεση απορρίφθηκε. Είχε κριθεί από το Πρωτόδικο Δικαστήριο ότι δεν υπήρχαν στοιχεία σε σχέση με την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης και όπου επίσης κρίθηκε ότι ο εφεσείων είχε επιδείξει κατά συρροή αδιαφορία η οποία υπό τις συνθήκες προσλάμβανε μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Η πλευρά του αιτητή προβάλλει ότι έχει καλή υπεράσπιση και ότι θα πρέπει να του δοθεί το δικαίωμα να την παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου, μάλιστα διαθέτει και ανταπαίτηση την οποία επίσης θα προβάλει. Εξετάζοντας τα γεγονότα της υπόθεσης, έχοντας υπόψη και τα αποδεικτικά έγγραφα που παρουσίασε η ενάγουσα στο στάδιο της απόδειξης της απαίτησης της, εύκολα μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος χωρίς να διαθέτει υπεράσπιση ελαύνεται από σκέψεις εκ των υστέρων για να καθυστερήσει την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του. Το συμπέρασμα μου αυτό εξάγεται από τα ακόλουθα γεγονότα:
- Σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασε η ενάγουσα τα εμπορεύματα για το υπόλοιπο του τιμήματος των οποίων εκδόθηκε η απόφαση είχαν αγοραστεί στις 30.06.
- Σύμφωνα με το τιμολόγιο επρόκειτο για εποχιακά φυτά. Ο εναγόμενος είχε καταβάλει €700,00 ως προκαταβολή. Στις 11.10.2010 και εφόσον με την πάροδο χρόνου τριών και πλέον μηνών θα είχε φανεί η παραγωγικότητα των φυτών, ίσως και ο κύκλος της ζωής τους να είχε κλείσει μέχρι τότε, κατέβαλε επιπρόσθετα το ποσό των €1.500,
- Αυτό δείχνει ότι τουλάχιστον μέχρι τις 11.10.2010 δεν είχε παρουσιαστεί οποιοδήποτε πρόβλημα ή τουλάχιστον δεν είχε διαμαρτυρηθεί για οποιοδήποτε πρόβλημα ως προς την ποιότητα των φυτών.
- Η ενάγουσα ισχυρίζεται στην ένσταση της ότι όχλησε τον εναγόμενο πολλές φορές για την εξόφληση του υπόλοιπου του τιμήματος. Αρνείται δε ρητά τον ισχυρισμό του εναγομένου περί έκφρασης εκ μέρους του διαμαρτυρίας. Αυτοί οι ισχυρισμοί της ενάγουσας δεν αμφισβητήθηκαν και δεν ζητήθηκε να αντεξετασθεί η ενόρκως δηλούσα που τους πρόβαλε.
- Θεωρώ παράδοξο ο εναγόμενος να υπέστη ζημιά από τα εποχιακά φυτά που αγόρασε από την ενάγουσα, να καταβάλλει στη συνέχεια όταν θα είχε ήδη διαφανεί το πρόβλημα με τα φυτά ένα σημαντικό ποσό έναντι του τιμήματος και να μην αποτείνεται στην ενάγουσα μέσω κάποιας δικής του επιστολής ή μέσω του δικηγόρου του και να διαμαρτυρηθεί για την ποιότητα των φυτών στην οποία μάλιστα να προβάλει και την ανταπαίτηση του.
- Στον εναγόμενο είχε αποσταλεί διπλοσυστημένη προειδοποιητική επιστολή στις 10.07.2012 από τις δικηγόρους της ενάγουσας χωρίς αυτός να ανταποκριθεί και να την παραλάβει από το ταχυδρομείο. Αυτό αποδεικνύει και τον ισχυρισμό της ενάγουσας περί των συνεχών οχλήσεων στις οποίες προέβαινε για την είσπραξη του υπόλοιπου ποσού που της οφειλόταν από τον εναγόμενο χωρίς αυτός να ανταποκρίνεται. Τα πιο πάνω γεγονότα καθιστούν φανερή την αμέλεια που επιδεικνύει ο εναγόμενος στον χειρισμό των υποθέσεων του.
- Είναι δε τουλάχιστον παράδοξο να έχει υποστεί τέτοιας έκτασης ζημιά όπως ισχυρίζεται ο εναγόμενος σήμερα και να αφήσει τον χρόνο να διαρρεύσει χωρίς να λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον της ενάγουσας και να έρχεται τώρα μετά την πάροδο τριών σχεδόν χρόνων να ισχυρίζεται ότι έχει και ανταπαίτηση εναντίον της ενάγουσας. Στην υπόθεση Παπανικολάου v. Κότσαπα,
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1800 στη σελ. 1805 λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι΄αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. (Δέστε σχετικά Άννα Νικολάου Χαραλάμπους v. Κ.& Τ.Andreou Ltd κ.ά. Π.Ε. 11120 ημερ. 13.09.02 και Phylactou v. Michael,
(1982)1 C.L.R. 204), στην δε υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.ά.,
(2001)1 Α.Α.Δ. σελ. 457 λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας αλλά παράγοντας υψίστης σημασίας για την ουσιαστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι συνυφασμένη με την ανάγκη εξασφάλισης της τελεσιδικίας. Αν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιτυγχάνει επανάνοιγμα υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου θα απολεσθούν με οδυνηρές συνέπειες στην απόδοση του δικαίου.» Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως τα παρέθεσα πιο πάνω σε συνδυασμό με τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω με οδηγούν στο συμπέρασμα να ασκήσω τα η διακριτική μου ευχέρεια εναντίον του αιτήματος. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της ενάγουσας - καθ΄ής η αίτηση και εναντίον του εναγομένου - αιτητή τα οποία καθορίζονται στο ποσό των €650,00. (Υπ.) ............................................ Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο