Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας ν. John Oratis, Αρ. Αγωγής: 3204/2010, 24/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3204/2010 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας Ενάγοντα -και- John Oratis Εναγομένου Αίτηση συνένωσης ημερομηνίας 18.12.
- Ημερομηνία: 24 Μαΐου
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο-Αιτητή: κ. Σοφοκλέους. Για Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση: κα Λυσιώτη. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο εναγόμενος-αιτητής ζητά τη συνένωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής με την αγωγή αρ. 1497/
- Το νομικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης αποτελούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 και Δ.48 θ.2, 9(d). Το δε πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης περιλαμβάνεται στην ένορκη δήλωση της Κάκιας Πέτρου, ημερομηνίας 18.12.
- Όπως αναφέρει, μεταξύ άλλων, η ενόρκως δηλούσα, η οποία είναι υπάλληλος των δικηγόρων του εναγομένου, και οι δύο αγωγές προέρχονται από το Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας, εκπροσωπούμενο από το Γενικό Εισαγγελέα. Η πρώτη χρονολογικά αγωγή αφορά τέλη στάθμευσης αεροσκαφών στον αερολιμένα Λάρνακας ενώ η δεύτερη αφορά αξιώσεις για ενοικιάσεις χώρων στον αερολιμένα Λάρνακας. Στην εν λόγω αγωγή (την παρούσα) υπάρχουν ανταπαιτήσεις κατά της Δημοκρατίας. Συνιστά, ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα, κατάχρηση της διαδικασίας η έγερση δύο αγωγών από τον ίδιο ενάγοντα εναντίον του ιδίου εναγομένου σε σχέση με παρόμοιες αιτίες αγωγής. Θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και θα μειωθεί η δικαστική και δικηγορική δαπάνη εάν οι απαιτήσεις στις δύο αγωγές συνεκδικαστούν. Η πλευρά του ενάγοντα έφερε ένσταση στην αιτούμενη συνένωση για τους οκτώ λόγους που αναφέρονται στο σώμα της ένστασης, ημερομηνίας 8.3.
- Η ένσταση του ενάγοντα στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του Μάμα Πάρπα, ημερομηνίας 8.3.2013, στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι οι δύο αγωγές δεν αφορούν τα ίδια επίδικα θέματα. Η μεν παρούσα αφορά οφειλόμενα δυνάμει γραπτών συμφωνιών μεταξύ ενάγοντα και εναγομένου, η δε αγωγή αρ. 1497/2009 αφορά τέλη στάθμευσης αεροσκαφών οφειλόμενα δυνάμει νόμων και κανονισμών. Από τους φακέλους των δύο αγωγών διαπιστώνεται, εισηγείται ο ενόρκως δηλών, ότι τα θέματα τα οποία θα εκδικαστούν είναι εντελώς διαφορετικά και στηρίζονται σε διαφορετική νομική και πραγματική βάση. Στην πρώτη περίπτωση τα ποσά της αξίωσης αφορούν τέλη τα οποία προκύπτουν από τις συμφωνίες μεταξύ ενάγοντα και εναγομένου, ο δε εναγόμενος ισχυρίζεται στην υπεράσπιση του ότι υπάρχει παράβαση συμφωνίας, εξ ου και καταχωρεί ανταπαίτηση. Στη δεύτερη περίπτωση, τα ποσά της αξίωσης προκύπτουν δυνάμει νόμων και/ή κανονισμών, ο δε εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η αγωγή είναι νόμω αβάσιμη. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε στις αγορεύσεις των δύο συνηγόρων, οι οποίοι μάλιστα προσκόμισαν στο Δικαστήριο γραπτό κείμενο αγόρευσης. Έχω με προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο και των δύο αγορεύσεων. Σύμφωνα με τη Δ.14 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες, εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωση τους. Ο κύριος σκοπός της συνένωσης είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων και η αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου, Πολ. Έφ. 7101, ημερ. 30.5.1990, διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση δύο αγωγών. Το Δικαστήριο, εξασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, εξετάζει κατά πόσο η προτεινόμενη συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων, ως επίσης η οικονομία του δικαστικού χρόνου, αποτελούν παράγοντες που ως έχει νομολογηθεί, προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου. (Χ΄Αθανασίου ν. Παρπερίδης κ.α.
(1975)1 C.L.R. 401, Metcon Construction Ltd v. Chr. Marneros & Co Ltd
(1977)1 Α.Α.Δ. 546 και Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Akro Industries κ.α.
(1999)1 A.A.Δ. 1721). Ο χρόνος επίσης υποβολής της αίτησης, το γεγονός δηλαδή ότι συνήθως θα πρέπει να υποβάλλεται μετά τη συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων, αποτελεί στοιχείο που πρέπει να συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα, για τη συνένωση ή τη μη συνένωση των αγωγών. (Κυριάκος Μενελάου, ως διαχειριστής της περιουσίας του Γεώργιου Σπαρσή Χ΄Σπύρου κ.α. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1 Α.Α.Δ. 371). Στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου
(1998)1 A.A.Δ. 1876, εξηγήθηκε ότι το καθοριστικό κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις εκθέσεις απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Ανάλογη ήταν και η προσέγγιση στην υπόθεση Χ΄Αθανασίου (ανωτέρω). Σαφής είναι επίσης η νομολογία ότι η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπον που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Άλλωστε, ως και το λεκτικό του Θεσμού, το κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος θα πρέπει να είναι τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση των αγωγών. Στην παρούσα περίπτωση διαπιστώνεται ότι παρά το γεγονός ότι η αξίωση σε κάθε μια από τις αγωγές αφορά συναφή, θα μπορούσε να λεχθεί, θέματα, το γεγονός παραμένει ότι πρόκειται για διαφορετικής φύσης αξιώσεις για συγκεκριμένες περιόδους η κάθε μια. Εμφανώς η παρούσα αγωγή αφορά αξίωση για τέλη χρήσης γης στον αερολιμένα Λάρνακας για τις περιόδους από κατά ή περί την 7.3.2004 μέχρι και την 31.7.2010, ως επίσης και ποσό για κατανάλωση ύδατος για τις περιόδους από κατά ή περί την 23.10.2001 μέχρι 1.1.2008, ενώ η αγωγή αρ. 1497/2009 αφορά κατ΄ ισχυρισμόν οφειλόμενο ποσό για τέλη στάθμευσης για τα έτη 2002 έως
- Συνεπώς, δεν με βρίσκει σύμφωνο ότι οι αγωγές έχουν είτε κοινό νομικό ζήτημα, είτε κοινό πραγματικό ζήτημα τέτοιας σημασίας ώστε να είναι επιθυμητή η συνένωση των αγωγών. Δεν μου διαφεύγει, επίσης, ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε σε χρόνο κατά τον οποίο η αγωγή 1497/2009 είναι ήδη ορισμένη και προγραμματισμένη για ακρόαση στις 10.6.
- Τέλος, ως έχω εξηγήσει ανωτέρω, το θέμα θα πρέπει να εξετάζεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Ουσιαστικό στοιχείο στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί παρά να είναι το γεγονός της ύπαρξης σημαντικής ανταπαίτησης στην παρούσα αγωγή, κάτι το οποίο καθορίζει και τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Συνεπώς, επιτυχία της παρούσας αίτησης θα σήμαινε ότι η αγωγή αρ. 1497/2009 θα πρέπει να αναμένει την παράθεση της μαρτυρίας στην παρούσα αγωγή, τόσο ως προς την απαίτηση όσο και ως προς την ανταπαίτηση, ενώ τα δικά της επίδικα θέματα διαφέρουν τόσο σε φύση όσο και πολυπλοκότητα. Συνεπώς, καθίσταται εμφανές ότι τα ως άνω δεν θα εξυπηρετούσαν τους στόχους που η συνένωση αγωγών τάσσεται να εξυπηρετήσει. Θεωρώντας ότι κανένα όφελος δεν θα προκύψει από τη συνεκδίκαση των εν λόγω αγωγών, ούτε τα συμφέροντα των διαδίκων θα εξυπηρετηθούν, καταλήγω ότι η εξουσία του Δικαστηρίου στην υπό κρίση περίπτωση θα πρέπει να ασκηθεί εναντίον της έγκρισης της αίτησης. Συνακόλουθα, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του εναγομένου-αιτητή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος. (Υπ.)................. Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο