Paul Nkwaya ν. Δημήτρη Τακούσιη κ.α., Αρ. Αγωγής 145/2010, 25/6/2013

(2), 3, 7 και 9 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη Νομολογία. Απαριθμούν αριθμό λόγων για τους οποίους ενίστανται στην παρούσα αίτηση και τους καταγράφουν στην ειδοποίηση ένστασης και είναι οι ακόλουθοι: «Α. Οι λεπτομέρειες που ζητά ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν εμπίπτουν εντός της έννοιας των περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών. Β. Ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν νομιμοποιείται να ζητά το αιτούμενο διάταγμα για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες και η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή έχει ως σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας. Γ. Οι λεπτομέρειες που ζητά ο Ενάγοντας - Αιτητής αφορούν ως προς το περιεχόμενο των προδικαστικών ενστάσεων της Έκθεσης Υπεράσπισης θέμα πραγματικά νομικό και ως προς τις παραγράφους 15 και 16 αφορούν μαρτυρία που οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση δεν υποχρεούνται να δώσουν στο παρόν στάδιο. Δ. Οι λεπτομέρειες που ζητά ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν είναι αναγκαίες και/ή απαραίτητες ως απαιτείται και/ή ως προνοείται από τη νομοθεσία και/ή τη σχετική νομολογία και/ή τους σχετικούς κανονισμούς. Ε. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/η αστήρικτη και/ή ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της. Στ. Η Αίτηση έγινε καταχρηστικά και/ή κακόπιστα. Ζ. Δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου από τον Ενάγοντα - Αιτητή διατάγματος. Η. Οι λεπτομέρειες που ζητά ο Ενάγοντας - Αιτητής σε σχέση με τις παραγράφους 15 και 16 της Έκθεσης Απαίτησης αποτελούν μαρτυρία και/ή αποδεικτικό υλικό που δεν μπορεί να αποτελεί μέρος των δικογράφων και/ή μόνο σκοπό έχουν την απόσπαση και/ή ψάρεμα μαρτυρίας που θα προσφέρουν και/η θα προσκομίσουν οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση κατά την ακροαματική διαδικασία. Θ. Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο και δεν πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αφού εμπίπτει στη διακριτική του ευχέρεια η οποία πρέπει να ασκηθεί υπέρ των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση.» Τα γεγονότα φαίνονται στην επισυνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση του Λούκα Κοϊνά και στην οποία λέγει ότι οι λεπτομέρειες αφορούν θέμα πραγματικά νομικό, δεν πρέπει να επιτραπεί να δοθούν αφού οι περιεχόμενοι στις εν λόγω παραγράφους ισχυρισμοί των Εναγομένων αφορούν μαρτυρία που αυτοί θα δώσουν και προσκομίσουν κατά το στάδιο και μόνο της ακροαματικής διαδικασίας. Ο Ενάγοντας ζητά διάταγμα για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες με σκοπό να αποσπάσει, δηλαδή να ψαρέψει μαρτυρία. Οι παράγραφοι 15 και 16 της υπεράσπισης δεν χρήζουν διευκρίνησης. Νομική Πτυχή Το αίτημα των Εναγόντων διέπεται από τη Δ.19 Θ.6 η οποία προβλέπει ότι περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οποιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οποιοδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως όπως θα ήθελε φανεί δίκαιο. Προτού ένας διάδικος αποταθεί για διάταγμα για λεπτομέρειες μπορεί να τις ζητήσει με επιστολή, όπως έπραξαν και ο Αιτητής στην παρούσα υπόθεση. Ο Αιτητής προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να εφοδιάσει με περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες με επιστολή του προς τους Εναγόμενους ημερομηνίας 2/11/2012. Στην απόφαση Χριστόδουλος Κ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2000)1 ΑΑΔ 157 το Ανώτατο είπε μεταξύ άλλων και τα εξής στη σελίδα 162: «Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των πιο πάνω ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απίνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν.» Ακόμα πιο διαφωτιστικά είναι τα όσα έχουν λεχθεί στην απόφαση ΚΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΧΡ. ΜΑΡΝΕΡΟΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ

(1997)1 Β ΑΑΔ 718: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd

(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others

(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απίνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 A.A.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd

(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη.» Επίσης στην απόφαση Κουρσουμά ν. Κοσμά

(1991)1 Α.Α.Δ. σελίδα 973 στη σελίδα 979 το Ανώτατο αποφάσισε ότι η υποχρέωση για παροχή λεπτομερειών είναι συνάρτηση με το ζήτημα του βάρους της απόδειξης. Μπορεί να ζητηθούν από διάδικο μόνο αναφορικά με ισχυρισμούς το βάρος της απόδειξης των οποίων έχει ο διάδικος. Διάδικος που παραλείπει να υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από αυτές έτσι που να μην μπορεί κατά τη δίκη να αποκλείσει την εισαγωγή μαρτυρίας προς υποστήριξη κάποιου γενικού ισχυρισμού. Νικήτα ν. ΚΟΑ

(2003)1 Α.Α.Δ. σελίδα 344. Ο Ενάγοντας θα πρέπει να γνωρίζει την υπόθεση που θα αντιμετωπίσει. Αυτό δεν είναι δυνατό να ισχύσει χωρίς τις πληροφορίες που ζητούνται. Οι πληροφορίες που ζητούνται θα πρέπει να δοθούν. Ενόψει των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι Εναγόμενοι να δώσουν μέσα σε 30 μέρες από σήμερα τις λεπτομέρειες που ζητούνται στην παρούσα Αίτηση και σε περίπτωση παράλειψης δεν θα επιτραπεί στους Εναγόμενους να προσκομίσουν μαρτυρία για να αποδείξουν το περιεχόμενο των παραγράφων (α), (β), 15 και 16 της υπεράσπισης κατά τη δίκη. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Ενάγοντα-Αιτητή και εναντίον των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Appl. Αναφορά: Αίτηση για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο