ANDREAS EFTHIMIOU REAL ESTATE AGENCY LTD ν. CHRISTINE DEMETRIOU κ.α., Αρ. Αγωγής: 2694/10, 21/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A98 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. B. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2694/10 Μεταξύ: ANDREAS EFTHIMIOU REAL ESTATE AGENCY LTD Εναγόντων και
(2005)1 Α.Α.Δ 273). Ο Εναγόμενος 2 με την Υπεράσπιση του δήλωσε άγνοια για το ότι η Εναγόμενη 1 ήταν δικαιούχος προς εγγραφή ως ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος, αλλά παραδέχθηκε ότι περί τον Μάϊο του 2010 η Εναγόμενη 1 συμφώνησε να πωλήσει το επίδικο διαμέρισμα στον ίδιο (Εναγόμενο 2) έναντι ποσού €105.000. Αρνήθηκε όμως τους υπόλοιπους ισχυρισμούς λέγοντας ότι ". δεν γνωρίζει και ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν είχαν συμφωνήσει και ποια ήταν η συμφωνία που είχαν μεταξύ τους οι Ενάγοντες με την Εναγομένη .", προσθέτοντας ότι ο ίδιος ουδέποτε συμφώνησε να πληρώσει και ή εγγυήθηκε οποιοδήποτε ποσό προς τους Ενάγοντες και αν υπάρχει οποιαδήποτε οικονομική διαφορά μεταξύ εκείνων αυτό δεν αφορά τον ίδιο. Μαρτυρία Εκ μέρους των Εναγόντων κλήθηκαν τρεις μάρτυρες, ενώ προς υπεράσπιση του Εναγομένου 2 κατέθεσε μόνον ο ίδιος. Ο Μ.Ε.1 Ανδρέας Ευθυμίου, διευθυντής των Εναγόντων παρουσίασε έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμ. 1,2), καθώς και τρεις ετήσιες άδειες ασκήσεως επαγγέλματος κτηματομεσίτη για την εταιρεία τους για τα έτη 2010-2012 (Τεκμ. 3-5). Στην προφορική του μαρτυρία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι: - Η Εναγόμενη 1 τους είχε αναθέσει την πώληση του διαμερίσματος και είχαν συμφωνήσει ότι αν μεσολαβούσαν με επιτυχία οι Ενάγοντες θα έπαιρναν το ποσόν των €7.500 συν Φ.Π.Α. - Τον Μάϊο του 2010 επικοινώνησε μαζί του ο Εναγόμενος 2 ενδιαφερόμενος να αγοράσει διαμέρισμα στη Λάρνακα το οποίο διαφήμιζαν οι Ενάγοντες, οπότε του επεδείχθησαν 3-4 διαμερίσματα και εκείνος ενδιαφέρθηκε περισσότερο για το επίδικο. Ο Μ.Ε.1 συνέστησε να διορίσουν δικηγόρο για τα συμβόλαια και με την σύμφωνη γνώμη του Εναγομένου 2 ανέθεσε την υπόθεση στον κ. Μάριο Ναθαναήλ (Μ.Ε.3), στην παρουσία του οποίου μετά από δύο μέρες ο Εναγόμενος 2 πλήρωσε €1000 για την κράτηση του διαμερίσματος. - Ο Εναγόμενος 2 ζητούσε την σύντομη ολοκλήρωση της διαδικασίας αλλά ο Μ.Ε.1 τον ενημέρωσε ότι η Εναγόμενη 1 έλεγε ότι με €1000 δεν είναι κράτηση. Παράλληλα ο Εναγόμενος 2 είχε ήδη ενημερωθεί πως ο λόγος της καθυστέρησης ήταν η ύπαρξη υποθήκης στο διαμέρισμα και δέχθηκε να περιμένει. - Μετά από λίγες μέρες όμως ο Μ.Ε.1 έμαθε από φίλο του, γείτονα στο διαμέρισμα της Εναγομένης 1, ότι μετακόμιζε εκεί ο νέος ένοικος, οπότε ο Μ.Ε.1 παραξενεύτηκε. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν απαντούσαν στις συνεχείς κλήσεις του. - Μετά από λίγες μέρες, κατόπιν πρωτοβουλίας του Εναγομένου 2, ο Μ.Ε.1 συναντήθηκε μαζί του και εκείνος είπε ότι "θα δώσουν" στους Ενάγοντες €4.000, ζητώντας έκπτωση. - Στις 14-6-10 διευθετήθηκε η συνάντηση στο Κτηματολόγιο. Η Εναγόμενη 1 καθυστέρησε να έρθει. Προηγουμένως απαντούσε μόνον στον Εναγόμενο 2. Όταν ήρθε ψιθύριζαν μεταξύ τους. Εκεί έμαθε ο ίδιος ότι τα χρήματα είχαν ήδη δοθεί στην Εναγομένη 1. Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε τα σχετικά έγγραφα και ζήτησε να πληρωθεί από την Εναγόμενη 1 αλλά εκείνη επικαλείτο ότι δεν είχε φέρει λεφτά μαζί της και ότι οι Τράπεζες είχαν ήδη κλείσει, με αποτέλεσμα ο Μ.Ε.1 να αρνείται να προχωρήσει η μεταβίβαση αν δεν πληρωθεί. Ήταν σ' αυτό το σημείο που ο Εναγόμενος 2 λέγοντας ότι δεν μπορούσε να χάσει και άλλη μέρα από τη δουλειά του είπε ενώπιον του Μ.Ε.3 ότι εγγυάται την Εναγόμενη 1 και αν δεν πλήρωνε την επόμενη το πρωί τις €7.500 συν Φ.Π.Α θα τα κατέβαλλεν ο ίδιος. Για αυτό ο Μ.Ε.1 στηρίχθηκε στο λόγο του και προχώρησαν στην μεταβίβαση, ως φαίνεται στη σχετική Δήλωση του Κτηματολογίου (Τεκμ. 6). - Την επόμενη μέρα δεν ήρθε κάποιος από τους δύο και ούτε απαντούσαν στις κλήσεις του. - Μετά από δύο μέρες τού τηλεφώνησε ο κ. Αντώνης Ιντιάνος, δικηγόρος εκ μέρους της Εναγόμενης 1 οπότε πήγαν στο γραφείο του με τον Μ.Ε.3. Αφού τους άκουσε είπε πως δεν γνώριζε ότι τον είχαν ξεγελάσει και θα μιλούσε με την Εναγόμενη 1. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι ο ίδιος υπέδειξε στον Εναγόμενο 2 να δώσει προκαταβολή €1000 στον κ. Ναθαναήλ, τα οποία (ο μάρτυρας) παρέλαβε και έδωσε στην Εναγόμενη 1. Δεν ενθυμείτο εάν στις 14-6-10 στο Κτηματολόγιο ήταν και ο υπάλληλος της Τράπεζας που είχε την υποθήκη. Αρνήθηκε ότι όταν πήγαν στο γραφείο του μ. Ιντιάνου μίλησαν για συγκεκριμένο ποσό. Ο Μ.Ε.2 κ. Γεώργιος Αντωνίου είπε μεταξύ άλλων πως από το 2007 μέχρι το Καλοκαίρι του 2012 διέμενε στο διαμέρισμα αρ. 101, στην πολυκατοικία "Αλέξανδρος Κορτ", Λήδρας 6 στη Λάρνακα, δηλαδή δίπλα από το επίδικο διαμέρισμα αρ. 103. Είναι φίλος του διευθυντή των Εναγόντων, δηλαδή του Μ.Ε.1, τον οποίον είχε δει και 2-3 φορές όταν έφερε υποψηφίους αγοραστές για το επίδικο κατά τον Μάϊο του 2010. Μεταξύ άλλων τον είχε δει και μαζί με τον Εναγόμενο 2 μια φορά όταν ήρθαν για τον ίδιο σκοπό. Αργότερα είδε ξανά τον Εναγόμενο 2, 2-3 φορές μετά τις 20-5-10 όταν μετακόμιζε στο διαμέρισμα της Εναγομένης 1. Αυτό το ανέφερε στον Μ.Ε.1. Αργότερα η Εναγόμενη 1 του εξέφρασε παράπονο για αυτή την πληροφορία που έδωσε στον Μ.Ε.1. Στη συνέχεια έβλεπε εκεί τον Εναγόμενο 2 να μπαινοβγαίνει καθώς και ένα αυτοκίνητο μπλε και ένα τύπου βαν. Μίλησαν μάλιστα και 2-3 φορές μαζί. Ο Μ.Ε.3 κ. Μάριος Ναθαναήλ. δικηγόρος, ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο τον είχε ενημερώσει ο Μ.Ε.1 για την συναλλαγή ζητώντας του να βοηθήσει στην ολοκλήρωση της. Γνώριζε την Εναγόμενη 1 από πιο παλιά, ενώ τον Εναγόμενο 2 τον έφερε στο γραφείο του ο Μ.Ε.1. Πήρε οδηγίες από όλους να προχωρήσει με την υπόθεση. Όταν πήγαν στο Κτηματολόγιο στις 14-6-10 η Εναγόμενη 1 καθυστέρησε και είχε έρθει λίγο μετά τις 1.00 μ.μ. Δημιουργήθηκαν κάποια ζητήματα για την προμήθεια και το υπόλοιπο του τιμήματος. Εξοφλήθηκε η υποθήκη και η Εναγόμενη 1 δήλωσε πως το δικό της υπόλοιπο το είχε λάβει από πριν από τον Εναγόμενο 2. Ως προς την προμήθεια η Εναγόμενη 1 υπέσχετο ότι θα πλήρωνε τον Μ.Ε.1 την επόμενη το πρωί καθότι δεν είχε χρήματα μαζί της, πράγμα που δεν αποδέχετο ο Μ.Ε.1. Ήταν σ' αυτό το σημείο που ο Εναγόμενος 2 διαβεβαίωσε τον Μ.Ε.1 πως αν δεν το έπραττε η Εναγόμενη 1, εγγυάτο ο ίδιος την πληρωμή, οπότε οι Ενάγοντες πείστηκαν και έδωσαν την συγκατάθεση τους για ολοκλήρωση της συναλλαγής. Αναφέρθηκε επίσης στη συνάντηση με τον μ. Ιντιάνο, την οποία αντιλήφθηκε ως προσπάθεια του να διευθετήσει το χρέος. Όταν του εξήγησαν οι Ενάγοντες τι είχε γίνει, εκείνος είπε πως θα μιλούσε με την Εναγόμενη 1 για να διευθετήσει τις υποχρεώσεις της. Ο ίδιος ο Μ.Ε.3 προσπάθησε να μιλήσει με την Εναγόμενη 1 αλλά δεν την βρήκε ενώ, επικοινωνία του με τον Εναγόμενο 2 δεν οδήγησε σε κάποιο αποτέλεσμα. Κατά την αντεξέταση δέχθηκε ότι ανέθεσε τα διαδικαστικά (έγγραφα, φόρους κ.λ.π) σε δικολαβικό γραφείο (Καραγιάννη), πλην όμως δεν ενθυμείτο πως εξοφλήθηκε το εν λόγω γραφείο. Προσέθεσε πως ο ίδιος (ο Μ.Ε.3) πήγε στο Κτηματολόγιο γύρω στο μεσημέρι και δεν ήταν εκεί η Εναγόμενη 1. Απάντησε σε διάφορες διευκρινιστικές ερωτήσεις για το τι είχε γίνει στο Κτηματολόγιο. Λεπτομερέστερη αναφορά θα γίνει κατωτέρω. Ο Εναγόμενος 2 στη δική του μαρτυρία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι: - Αναζητούσε διαμέρισμα και επικοινώνησε με τον Μ.Ε.1 μετά που είδε διαφημιστική πινακίδα με τον αριθμό τηλεφώνου του. - Διευθέτησαν συνάντηση στο περίπτερο Ορόκλινη όπου ενημερώθηκε για την τιμή και κάποια άλλα στοιχεία. - Μεταξύ άλλων έμαθε και για κάποιο πρόβλημα στο πάτωμα, οπότε διευθέτησαν και δεύτερη συνάντηση στο διαμέρισμα στην παρουσία της Εναγομένης 1, για επιθεώρηση. - Μετά, κατόπιν υπόδειξης του Μ.Ε.1, επικοινώνησε με τον Μ.Ε.3 προς τον οποίον έστειλε και €1000. - Ξαναπήγε μόνος του και τρίτη φορά στο διαμέρισμα κατόπιν τηλεφωνήματος προς την Εναγόμενη 1. - Το διαμέρισμα ήταν επιπλωμένο και δεν μετέφερε οτιδήποτε σ' αυτό πριν την μεταβίβαση. - Για την ημερομηνία μεταβίβασης (14-6-10) τον ειδοποίησε ο Μ.Ε.1 λέγοντας του να φέρει χρήματα για την εξάλειψη της υποθήκης και εξόφληση της Εναγομένης 1, ενώ είπε πως τού ζήτησε και τα χρήματα της προμήθειας. - Στις 14-6-10 όλοι οι ενδιαφερόμενοι ήταν παρόντες από το πρωί στο Κτηματολόγιο. Ο ίδιος εξόφλησε την υποθήκη με τραπεζική επιταγή (Τεκμ. 9). Μαζί του είχε πάρει και μετρητά το ποσόν των €23.960, τα οποία κατέβαλε στην Εναγόμενη 1 κατά την μεταβίβαση από τον αρχικό πωλητή προς την ίδια, για να πληρώσει τα μεταβιβαστικά επ' ονόματι της. Οι δύο πράξεις μεταβίβασης ήταν συνεχόμενες. - Η Εναγόμενη 1 ήταν συνεχώς εκεί και δεν εγκατέλειψε το κτήριο μέχρι τις 13.39 μ.μ που ολοκληρώθηκε και η δεύτερη μεταβίβαση. - Ο Μ.Ε.3 ήρθε μετά που είχαν υπογραφεί όλα τα έγγραφα. Ο Μ.Ε.1 δεν ήταν κοντά τους όταν ετοίμαζαν τα έγγραφα για την πρώτη μεταβίβαση. - Ο ίδιος δεν άκουσε και δεν περιήλθε στην αντίληψη του οποιοδήποτε πρόβλημα με την προμήθεια του Μ.Ε.1. Ούτε και ανέλαβε οποιαδήποτε δέσμευση είτε μέσα, είτε έξω από το Κτηματολόγιο για να πληρώσει ο ίδιος την προμήθεια του Μ.Ε.1. Δεν γνωρίζει τι έγινε με το θέμα. - Ως αγοραστής και νέος ιδιοκτήτης μετακόμισε στο διαμέρισμα κατά το επόμενο Σαββατοκυρίακο μετά τη μεταβίβαση, παρότι είχε παραλάβει κλειδί από την ημέρα εκείνη (14-6-10). - Αρκετές μέρες μετά τη μεταβίβαση τού τηλεφώνησε ο Μ.Ε.1 παρακαλώντας τον να εντοπίσει την Εναγόμενη 1 (που δεν απαντούσε) και να τής πει να πληρώσει. Πράγματι τής διαβίβασε αυτά και εκείνη τού είπε αν ξαναπάρει τηλέφωνο ο Μ.Ε.1 να τού δώσει τον αριθμό τηλεφώνου του δικηγόρου της και θα έδιναν €4.000 για την προμήθεια. Όπως είπε ο Εναγόμενος 2 μετά από αυτά τηλεφώνησε στον Μ.Ε.1 και τού είπε τι είχε αναφέρει η Εναγόμενη 1. - Μετά από 2 εβδομάδες από την μεταβίβαση τον πήρε τηλέφωνο ο Μ.Ε.3 λέγοντας ότι δεν τα βρήκαν με την Εναγόμενη 1 και ζητώντας του βοήθεια να την εντοπίσουν. Επίσης τού είπε ότι έπρεπε να κανονίσει να έλθουν τα χρήματα της προμήθειας, απειλώντας τον ότι αν δεν κανόνιζε θα του έστελλε τον "Φανιέρο". Για αυτό πήρε το μ. Ιντιάνο και του είπε τι είχεν αναφέρει ο Μ.Ε.3. Εκείνος τον καθησύχασε ότι θα τα κανονίσει. - Αρνήθηκε ότι 2 εβδομάδες πριν την μεταβίβαση τρώγοντας με την Εναγόμενη 1 σε εστιατόριο, πήραν τηλέφωνο τον Μ.Ε.1 ζητώντας του να δεχθεί ως προμήθεια το ποσόν των €4.000. - Επέμενε ότι πλήρωσε €24.000 στην Εναγόμενη 1 στις 14-6-10, τα οποία είχε πάρει από την Τράπεζα του στις 2-6-10 βάσει του Τεκμηρίου 10. Δεν ενθυμείτο αν ήταν επιταγή και την εξαργύρωσε ο ίδιος. Αξιολόγηση - Ευρήματα Πριν από οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να σημειωθεί πως μέσα από τις εκατέρωθεν θέσεις, όπως εκφράστηκαν στα δικόγραφα, καθώς και στην ακροαματική διαδικασία, σε συνδυασμό με την έγγραφη μαρτυρία, προκύπτει κάποιο υπόβαθρο γεγονότων τα οποία παραμένουν αναντίλεκτα και στο τέλος μη αμφισβητούμενα ως ακολούθως: i. Το επίδικο διαμέρισμα υπ' αρ. 103 στον Α' όροφο της πολυκατοικίας "Αλέξανδρος Κορτ" επί του τεμ. 674 στα Λειβάδια Λάρνακας (στο εξής "το διαμέρισμα") είχε ανεγερθεί από την εταιρεία ΑΡΤΕΜΗΣ Κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΛΤΔ (στο εξής "η Κατασκευάστρια"). Από την εταιρεία αυτή το είχε αγοράσει το 2005 η Εναγόμενη 1 με αγοραπωλητήριο έγγραφο, το οποίο κατατέθηκε στο αρμόδιο Κτηματολόγιο (υπ' αρ. ΠΩΕ 1463/05). Η Εναγόμενη 1 βάσει αυτής της αγοράς ήταν κατά τον Μάιο του 2010 δικαιούχος προς εγγραφήν ως ιδιοκτήτρια του εν λόγω διαμερίσματος. Ξεχωριστή εγγραφή επ' ονόματι της κατασκευάστριας εταιρείας φαίνεται να έγινε στις 11-3-09 (υπ' αρ. 0/10551). ii. Οι Ενάγοντες συστάθηκαν στις 29-10-09 (Τεκμ. 1) και κατά τα έτη 2010-2012 διέθεταν Άδεια Άσκησης Επαγγέλματος Κτηματομεσίτη βάσει του σχετικού νόμου (Τεκμ. 3-5). Ένας εκ των διευθυντών, καθώς και ο Γραμματέας των ήταν ο Μ.Ε.1. iii. Κάποια στιγμή προ του Μαΐου 2010 η Εναγόμενη 1 ανέθεσε στους Ενάγοντες να μεσολαβήσουν ως κτηματομεσίτες στην πώληση του διαμερίσματος εκ μέρους της, συμφωνώντας ότι αν επιτυγχάνετο η πώληση με τη μεσολάβηση τους τότε θα λάμβαναν ως αμοιβή ποσόν €7.500. Στα πλαίσια αυτής της εντολής οι Ενάγοντες άρχισαν να διαφημίζουν μεταξύ άλλων και αυτό το διαμέρισμα προς πώληση, τοποθετώντας και σχετικές πινακίδες με την ένδειξη "ΠΩΛΕΙΤΑΙ" και αριθμό τηλεφώνου τους. Μια από αυτές τις πινακίδες είχε δει και ο Εναγόμενος 2 στις αρχές Μαΐου 2010, οπότε τηλεφώνησε στον Μ.Ε.1. Υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές για το τι ακριβώς επακολούθησε. iv. Πάντως, μετά το αρχικό ενδιαφέρον και αφού είδε το διαμέρισμα, ο Εναγόμενος 2 συμφώνησε να το αγοράσει έναντι ποσού €105.000. Οι Ενάγοντες ανέλαβαν να φροντίσουν όπως καταστεί δυνατή η μεταβίβαση και εγγραφή επ' ονόματι του Εναγομένου 2, πράγμα το οποίο επίσης τελικά επετεύχθη στις 14-6-10. Για τα όσα έλαβαν χώρα στο Κτηματολόγιο Λάρνακας εκείνη τη μέρα επίσης υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές. v. Δεν αμφισβητείται όμως πως αρχικά έγινε μεταβίβαση από την κατασκευάστρια εταιρεία στην Εναγόμενη 1 και ακολούθως αυτή με τη σειρά της μεταβίβασε στον Εναγόμενο 2. Τα Τεκμ. 6,7 και 8 είναι μερικά από τα έγγραφα που χρησιμοποιήθηκαν για τις μεταβιβάσεις. Τα ουσιώδη αμφισβητούμενα ζητήματα, είναι αφενός το κατά πόσον ο Εναγόμενος 2 είχε γνώση για την συμφωνία μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένης 1 και αφετέρου το κατά πόσον στις 14-6-10 εγγυήθηκε ο ίδιος την καταβολή της προμήθειας, στην περίπτωση που δεν το κατέβαλλε η Εναγόμενη 1. Όπως έχει διαφανεί τα γεγονότα στο σύνολο τους μπορούν να διαχωριστούν για σκοπούς πιο εύκολης παρακολούθησης σε τρεις βασικές κατηγορίες, ήτοι σε γεγονότα: (
- i)προ, (
- ii)κατά, και (iii) μετά τη μεταβίβαση. Παρακολούθησα με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Εν σχέσει με τον Μ.Ε.1, με εξαίρεση κάποια επουσιώδη σημεία για τα οποία θεωρώ ότι δεν ενθυμείτο πολύ καλά τα γεγονότα, κρίνω ότι γενικά υπήρξε ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Οι απαντήσεις του ήταν άμεσες, πειστικές, τεκμηριωμένες και χωρίς οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις, οι οποίες να επηρεάζουν την βασική εκδοχή του. Είναι γεγονός πως για κάποια γεγονότα και εξελίξεις αδυνατούσε να δώσει εξηγήσεις, μέχρι την παρουσίαση τους στο Κτηματολόγιο ή και μέχρι την ημέρα που έδωσε τη μαρτυρία του, όπως π.χ το πώς κατάφερε να λάβει κατοχή του διαμερίσματος ο Εναγόμενος 2 πριν την μεταβίβαση, το πώς και πότε εξοφλήθηκε η Εναγόμενη 1, το γιατί καθυστέρησε η Εναγόμενη 1 να έρθει στο Κτηματολόγιο ή το ποιόν από τους δύο Εναγόμενους εκπροσωπούσε ο μ. Ιντιάνος. Για κάποια έλαβε απαντήσεις και εξήγαγε συμπεράσματα μέσα από ερωτήσεις και υποβολές που τού έγιναν κατά τη διαδικασία, χωρίς αυτό να επηρεάζει τη συνολική του εικόνα ως προσώπου το οποίο περιέγραψε με εντιμότητα τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του. Όσον αφορά τον Μ.Ε.2, δεν παραγνωρίζω ότι διατηρούσε και διατηρεί φιλική σχέση με τον Μ.Ε.1. Αυτό είναι κάτι το οποίο - προς τιμήν τους - δεν αρνήθηκαν ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος. Παρακολουθώντας όμως και ελέγχοντας την μαρτυρία του δεν διαπίστωσα σε οποιοδήποτε σημείο να ήταν διατεθειμένος να ψευδομαρτυρήσει, ή να αλλοιώσει γεγονότα ή να παραπλανήσει το δικαστήριο εξαιτίας αυτής της σχέσης. Σχημάτισα την εικόνα ότι μετέφερε στο δικαστήριο τα γεγονότα όπως τα αντιλήφθηκε και κατά τρόπο πειστικό. Δέχομαι τη μαρτυρία του. Ως προς τον Μ.Ε.3, επίσης δεν παραγνωρίζω την επαγγελματική σχέση που είχε με τον Μ.Ε.1 και τους Ενάγοντες, καθώς και τον πιθανό κίνδυνο να υπήρξε προσυνεννόηση με τον Μ.Ε.1 ή προσπάθεια επιβεβαίωσης εκείνου ως προς επιμέρους σημεία. Έχω και για αυτόν σχηματίσει την εικόνα πως δεν ήταν διατεθειμένος να αλλοιώσει γεγονότα προς υποστήριξη των πελατών του. Αντιθέτως, σε αρκετές περιπτώσεις, δέχθηκε υποβολές δηλώνοντας ευθαρσώς ότι δεν ενθυμείτο κάποια από τα γεγονότα, σε άλλες δέχθηκε τη θέση της υπεράσπισης βλέποντας κάποια στοιχεία, ενώ υπήρξαν και περιπτώσεις που εξέφρασε διαφορετικές θέσεις από τον Μ.Ε.1, πράγμα που επιβεβαιώνει ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε προσυνεννόηση μεταξύ τους. Ενδεικτικές περιπτώσεις είναι αφενός η ώρα άφιξης του στο Κτηματολόγιο, (όπου ο Μ.Ε.1 είχε πει πως πήγαν μαζί περί τις 9.30 π.μ, ενώ ο Μ.Ε.3 δήλωσε πως ο ίδιος πήγε περί το μεσημέρι) και αφετέρου η αναφορά του Μ.Ε.1 ότι είχεν ετοιμαστεί αγοραπωλητήριο έγγραφο, (σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε ο Μ.Ε.3, ότι δηλαδή τελικά δεν απαιτήθηκαν τέτοια έγγραφα). Ειδικότερη αναφορά θα γίνει κατωτέρω όπου χρειάζεται. Όσον αφορά τον Εναγόμενο 2 σχημάτισα την εντύπωση πως δεν υπήρξε ειλικρινής σε ουσιώδη ζητήματα στο δικαστήριο. Ο τρόπος που απαντούσε και προσπαθούσε να τεκμηριώσει κάποια από τα λεγόμενα του μού έδωσαν την εικόνα ότι κατάφερε εσκεμμένως να αναπτύξει κάποια περαιτέρω γνωριμία με την Εναγομένη 1 και ότι στην πορεία κατά τον ίδιο τρόπο ενεπλάκη στο θέμα της προμήθειας των Εναγόντων. Το ζήτημα αυτό ήταν κάτι το οποίο προσπάθησε επιμελώς να αποκρύψει από το δικαστήριο προσπαθώντας παράλληλα να στοιχειοθετήσει υπεράσπιση στη βάση της θέσης ότι ο ίδιος ήταν αμέτοχος των τεκταινομένων μεταξύ Μ.Ε.1 και Εναγομένης 1. Προφανώς όλα αυτά ξεκίνησαν από την δεύτερη επίσκεψη του στο διαμέρισμα, χωρίς την παρουσία του Μ.Ε.1, την οποίαν πραγματοποίησε με πρόφαση να ελέγξει τα πατώματα, τα οποία τελικά δεν είχαν κάτι το σοβαρό. Βασικό χαρακτηριστικό του Εναγόμενου 2 ως μάρτυρος είναι το ότι διατηρούσε την ικανότητα να ελίσσεται στις απαντήσεις του και να διαμορφώνει τις θέσεις του αναλόγως του τι έκρινε ως πιο βολικό στην κάθε περίπτωση. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η αρχική επιμονή του ότι στο Κτηματολόγιο είχε μαζί του άλλα μετρητά εκτός από τις €24.000, "μπορεί και €500" όπως είπε, αρνούμενος ότι είχε €5.000, ενώ όταν αργότερα βρέθηκε σε δύσκολη θέση πολύ εύκολα κατέφυγε στην λύση ότι είχε εκ των προτέρων επιπλέον €4.792 για τα δικά του μεταβιβαστικά. Επίσης ενώ συνεχώς παρουσίαζε τον εαυτό του ως άνθρωπο που δεν δίδει χρήματα χωρίς εξασφάλιση, αργότερα ευρισκόμενος σε δύσκολη θέση για τους ισχυρισμούς ότι απέστειλε με courier €1000 στον Μ.Ε.3 (χωρίς να τον έχει δει ποτέ) και για το ότι έδωσε έτσι απλά τις €24.000 στην Εναγομένη 1 (πριν την ώρα της μεταξύ τους πράξης) ήταν έτοιμος για το πρώτο να πει αμέσως ότι αυτές οι εταιρείες παρέχουν απόδειξη και για το δεύτερο ότι "από έναν ιδιώτη δεν παίρνεις απόδειξη", πράγμα πέραν κάθε λογικής. Φυσικά η μοναδική εξήγηση και για τα δύο είναι πως δεν είναι με αυτούς τους τρόπους που παρέδωσε τα χρήματα, αλλά όπως περιέγραψαν οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3. Ξεκινώντας όμως χρονολογικά θα πρέπει να σημειωθεί ότι αμέσως μετά την προφορική συμφωνία για αγορά του διαμερίσματος, στην υπόθεση ενεπλάκη εξαρχής από τον Μ.Ε.1 και ο δικηγόρος Μ.Ε.3. Οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3 επέμειναν κατά την ακρόαση ότι ο Εναγόμενος 2 επισκέφθηκε τον Μ.Ε.3 στο γραφείο του, όπου στην παρουσία και των δύο κατέβαλε €1000 για την κράτηση, τα οποία και θα λογίζοντο ως προκαταβολή για την αγορά του διαμερίσματος. Προς τον Μ.Ε.3 έγιναν υποβολές ότι δεν υπήρξε τέτοια επίσκεψη και ότι τα €1000 τα έστειλε ο Εναγόμενος 2 στο γραφείο (του Μ.Ε.3) με επιταγή. Ο ίδιος ο Εναγόμενος 2 καταθέτοντας επέμεινε ότι αυτό το ποσόν ήταν ως δικηγορική αμοιβή για την ετοιμασία των εγγράφων και μάλιστα ότι τα είχε στείλει σε μετρητά στο γραφείο του Μ.Ε.3, μέσω υπηρεσίας "courier" και μάλιστα προτού μιλήσει οποτεδήποτε με τον Μ.Ε.3, πράγμα που προκαλεί εντύπωση ως παράλογο και απίθανο για έναν άνθρωπο τόσο προσεκτικό στις συναλλαγές του όπως ήθελε να παρουσιάσει τον εαυτό του. Δεν έχω πειστεί ότι η εκδοχή του Εναγομένου 2 (είτε ως υποβολή, είτε ως μαρτυρία του) ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Πέραν της όλης εικόνας που σχημάτισα και το ότι ήταν έτοιμος ανά πάσα στιγμή να προσαρμόσει τις απαντήσεις του κατά το δοκούν, πρέπει να πω καταρχάς ότι δεν έχει εξηγηθεί για ποιο λόγο να πλήρωνε ο ίδιος εξ ολοκλήρου την αμοιβή ενός δικηγόρου τον οποίον εισηγήθηκε ο κτηματομεσίτης που εκπροσωπούσε την άλλη πλευρά και μάλιστα εκ των προτέρων, χωρίς δηλαδή να γνωρίζει κανείς τι οι συγκεκριμένες ανάγκες θα απαιτούσαν στο τέλος. Κατά δεύτερο και βασικότερο λόγο όμως προκύπτει από τα όσα επακολούθησαν, πως ο Εναγόμενος 2 είχε ενημερωθεί και γνώριζε πολύ καλά από τα αρχικά στάδια πως το ποσόν των €1000 θα λογίζετο ως προκαταβολή, όπως επιβεβαιώνεται και από τα χρήματα που πήρε από την Τράπεζα του στις 2-6-10, το οποίο με την προκαταβολή συναθροίζεται στις €105.000 (τίμημα αγοράς). Πράγμα που ο ίδιος δεχόταν και επανέλαβε αρκετές φορές. Ειδικότερη αναφορά θα γίνει κατωτέρω. Ο ισχυρισμός του Εναγομένου 2 ότι ο Μ.Ε.1 ζήτησε €10.000 ως προμήθεια και μάλιστα "μαύρα" δεν μπορεί και δεν γίνεται δεκτός, καθότι δεν έχει τεθεί στον Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση του και κατά τη γνώμη μου πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψη του Εναγομένου 2. Όμως δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα η έμμεση παραδοχή που εξάγεται ότι συζήτησε με τον Μ.Ε.1 ζητήματα προμήθειας, η οποία (παραδοχή) επιβεβαιώνει τον Μ.Ε.1 ως προς την παρέμβαση του Εναγομένου 2 σε τέτοια ζητήματα εξαρχής, όπως ο Μ.Ε.1 πειστικά εξήγησε. Η συζήτηση αυτή έγινε αφού είχε προηγηθεί περί τα τέλη Μαΐου 2010 η εντύπωση που απεκόμισε ο Μ.Ε.2 ότι ο Εναγόμενος 2 μετακόμισε στο επίδικο διαμέρισμα, οπότε και ειδοποίησε τον Μ.Ε.1 περί τούτου. Βασικά είχε δει τον Εναγόμενο 2 να κατεβάζει κάποια πράγματα από το αυτοκίνητο του στο διαμέρισμα. Πέραν αυτού τον είδε και δύο - τρεις φορές ακόμα σε άλλες περιπτώσεις κατά τρόπον που σχημάτισε την εικόνα ότι διέμενε πλέον εκεί. Όπως εξήγησε ο Μ.Ε.2 το διαμέρισμα δεν ήταν πλήρως επιπλωμένο από την Εναγόμενη 1. Η υποβολή που τού έγινε ότι μετά τη μεταβίβαση ο Εναγόμενος 2 δεν μετέφερε οτιδήποτε στο διαμέρισμα, καθώς και ο ισχυρισμός του τελευταίου ότι εν τέλει μετέφερε μόνο μια τσάντα, δεν μπορεί να σημαίνει κάτι. Δεδομένου ότι, με βάση τον Μ.Ε.2, είχε ήδη μεταφέρει άλλα (πιο βαριά) αντικείμενα από το τέλος Μαΐου η αναγκαιότητα μόνο μιας τσάντας απλώς θα επιβεβαίωνε ακόμα περισσότερο τον Μ.Ε.2, αφού θα κατεδείκνυε ότι αυτό το έπραξε διότι είχε ήδη μεταφέρει από πριν όλα τα άλλα αναγκαία. Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.1, μετά το τηλεφώνημα που έλαβε από τον Μ.Ε.2, την επόμενη μέρα τού τηλεφώνησε και ο Εναγόμενος 2 και όταν στην συνέχεια συναντήθηκαν ο τελευταίος τού ανακοίνωσε και εκείνος ότι μετακόμισε στο διαμέρισμα, προσθέτοντας πως ήταν θέμα δικό του το πώς κατάφερε κάτι τέτοιο με κράτηση των €1000. Η ουσία όμως είναι πως σ' αυτή τη συνάντηση ο Εναγόμενος 2 είπε επίσης προς τον Μ.Ε.1 επί λέξει "θα σου δώσουμε €4.000" ως προμήθεια. Ο πληθυντικός βεβαίως κάλυπτε την Εναγόμενη 1 και τον Εναγόμενο 2, πράγμα που δείχνει τη συνεργασία των δύο ως προς αυτό το θέμα. Είναι προφανές, πως με την γνωριμία που είχε αναπτύξει ο Εναγόμενος 2 ενεπλάκη ήδη στο θέμα της προμήθειας και προσπάθησε να πετύχει μείωση της. Συνεπώς, η αναφορά του ότι μίλησε με τον Μ.Ε.1 για ζητήματα προμήθειας είναι μεν αληθής, αλλά η συζήτηση δεν είχε το περιεχόμενο που (ο Εναγόμενος 2) προσπάθησε να αποδώσει. Στην πραγματικότητα οι Εναγόμενοι 1 και 2 συνεργάζοντο πλέον ως προς αυτό το θέμα και ζητούσαν από τον Μ.Ε.1 να μειώσει την αμοιβή που είχε προσυμφωνήσει με την Εναγόμενη 1. Ο Μ.Ε.1 βεβαίως σε καμία περίπτωση αποδέχθηκε μια τέτοια μείωση. Καθίσταται δε αναπόφευκτο το συμπέρασμα πως ο Εναγόμενος 2 (ίσως και λόγω της ενασχόλησης του μέσω της εταιρείας του με αγοραπωλησίες ακινήτων) είχε ενδιαφερθεί και γνώριζε μέσω της Εναγόμενης 1 τα προσυμφωνηθέντα ως προς την προμήθεια. Ως προς την οικονομική πτυχή, όπως παραδέχθηκε ο Εναγόμενος 2, ο ίδιος γνώριζε εξαρχής και τουλάχιστον από τις 2-6-10 ότι θα χρειαζόταν περί τις €80.000 για την εξάλειψη υφιστάμενης υποθήκης, καθώς και άλλες €24.000 περίπου για την εξόφληση του τιμήματος προς την Εναγόμενη 1. Αυτά ήταν τα ποσά που φρόντισε να αποσύρει από τον τραπεζικό του λογαριασμό στις 2-6-10, προετοιμαζόμενος για την μετάβαση τους στο Κτηματολόγιο. Συνεπώς ο Εναγόμενος 2 γνώριζε πολύ καλά εξαρχής πως το ποσόν των €1000 θα συνυπολογίζετο στο τίμημα των €105.000, εξ ου και φρόντισε να εξασφαλίσει το υπόλοιπο των €104.000 από την Τράπεζα στις 2-6-10 (Τεκμ. 10) ως εξήγησε. Ο Εναγόμενος 2 δέχεται ότι το ποσό των €80.000 (κατ' ακρίβειαν €80.060,05) το έλαβε από την Τράπεζα του με Τραπεζική Επιταγή (Bankers Draft) επ' ονόματι του ενυπόθηκου δανειστή. Η συγκεκριμένη επιταγή παρουσιάστηκε ως Τεκμ. 9 και πράγματι μέσω αυτής επιβεβαιώνονται όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στην κατάσταση λογαριασμού του, δηλαδή το Τεκμ. 10. Συγκεκριμένα το ότι ήταν Τραπεζική επιταγή, ημερ. 2-6-10, επ' ονόματι της MARFIN - LAIKI. Δυστυχώς όμως ούτε ο Εναγόμενος 2, ούτε οι Ενάγοντες επεδίωξαν να παρουσιάσουν περισσότερες λεπτομέρειες ανάληψης ως προς το άλλο ποσό των €24.000 (κατ' ακρίβειαν €23.960,05) το οποίο προορίζετο για την Εναγόμενη 1. Υπήρξε έντονη συζήτηση κατά την αντεξέταση του Εναγομένου 2 κατά πόσον το ποσόν αυτό ελήφθη σε μετρητά ή σε επιταγή από την Τράπεζα. Ο Εναγόμενος 2 παρουσιάστηκε να μην θυμάται λεπτομέρειες για αυτό το θέμα. Παρά ταύτα, προκαλεί αρνητική εντύπωση το ότι εξέφραζε τη βεβαιότητα ότι όπως και αν έγινε η ανάληψη, ο ίδιος όταν αργότερα πήγαν στο Κτηματολόγιο είχε μαζί του το ποσόν αυτό σε μετρητά. Η σχετική μαρτυρία του έχει ως εξής: "Δεν θυμάμαι αν αυτό το ποσόν είναι cash ή επιταγή και να την άλλαξα μετά. Το σίγουρο είναι ότι είχα cash. Μπορεί να είναι και cash που πήρα. Δεν θυμάμαι. Εγώ δέχομαι ότι μπορεί να είναι και cash". Η τελευταία φράση αφορά την πιθανότητα να είχε πάρει αυτό το ποσόν σε μετρητά από την Τράπεζα. Προχώρησε λέγοντας πως αν ήταν μετρητά, απλώς την ημέραν που πήγε στην Τράπεζα να πάρει την επιταγή παρέλαβε και αυτά. Παρά την αδυναμία μνήμης που επεδείκνυε ως προς αυτό το σημείο παρακάτω απαντούσε με βεβαιότητα ότι από τις 2-6-10 είχε τα μετρητά σε χρηματοκιβώτιο στο σπίτι του μέχρι τις 14-6-10 που πήγαν στο Κτηματολόγιο. Η επιμονή του έχει τη σημασία της και δεν είναι καθόλου τυχαία. Καθότι ο Εναγόμενος 2 προσπαθούσε (ανεπιτυχώς) πάση θυσία να πείσει πως στις 14-6-10 είχε μαζί του τις €24.000 ("ή κάπου εκεί", όπως έλεγε) σε μετρητά και ότι παρέδωσε επιτόπου το ποσόν αυτό στην Εναγομένη 1, η οποία μάλιστα τα καταμέτρησε στον πάγκο και έχοντας τα χρήματα αυτά ήταν σε θέση να πληρώσει και τα μεταβιβαστικά της πρώτης πράξης, καθώς και την οποιαδήποτε προμήθεια αν ήθελε χωρίς να μπορεί να ισχυρίζεται εκείνη ότι είχαν κλείσει οι Τράπεζες και δεν μπορούσε να αποσύρει χρήματα για πληρωμή της προμήθειας. Βεβαίως να σημειωθεί εδώ πως κανένας από τους Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3 δεν είδε την Εναγόμενη 1 να παραλαμβάνει τέτοιο ποσόν και πολύ περισσότερο να καταμετρά €24.000 στον πάγκο του Κτηματολογίου, κάτι που προφανώς θα είχαν αντιληφθεί εάν συνέβαινε. Πέραν των πιο πάνω η θέση του Εναγομένου 2 ότι κατέβαλε τις €24.000 στην Εναγόμενη 1 όταν έγινε η μεταβίβαση από την κατασκευάστρια προς την ίδια και εκείνη χρειάστηκε πλέον χρήματα για τα μεταβιβαστικά δεν πείθει. Καθότι το επικαλείται προβάλλοντας ότι οι δύο πράξεις έγιναν ταυτοχρόνως πράγμα που δεν ευσταθεί και αφετέρου αντιφάσκει με άλλη επίμονη θέση του ότι δεν δίδει "χιλιάδες χωρίς εξασφάλιση". Επί του παρόντος αρκεί να λεχθεί πως ανεξαρτήτως του πότε ακριβώς ο Εναγόμενος 2 κατέβαλε τις €24.000, το βέβαιο συμπέρασμα είναι πως στις 2-6-10 παρέλαβε και αυτό το ποσόν από την Τράπεζα του με Τραπεζική Επιταγή (Bankers Draft) και όχι σε μετρητά. Αυτό προκύπτει από τις καταγραφές στο Τεκμ. 10 για τις συναλλαγές που εκτελέστηκαν στις 2-6-10. Προκύπτει πως η μια Τραπεζική επιταγή (για τις €80.000) φέρει αριθμό 00818802 (Τεκμ. 9) συμβολίζεται σε δύο σημεία στο Τεκμ. 10 με τις ενδείξεις "B/D", που λογικά αναλύεται σε "Bankers Draft" όπως και είναι. Για το άλλο ποσόν (των €24.000) η επιταγή φέρει αριθμό 00818800 και συμβολίζεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο στο Τεκμ. 10, δηλαδή με "B/D" και σημαίνει ακριβώς το ίδιο. Συνεπώς είναι βέβαιο πως δεν παρέλαβε μετρητά στις 2-6-10 ο Εναγόμενος 2. Παρέλαβε δύο τραπεζικές επιταγές. Η μία προορίζετο για την Τράπεζα και η άλλη για την Εναγόμενη 1. Δεν δέχομαι τις μεταγενέστερες εικασίες του ότι πιθανόν μετέτρεψε την επιταγή που προορίζετο για την Εναγόμενη 1 σε μετρητά. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να πράξει κάτι τέτοιο και στην πραγματικότητα ούτε ο ίδιος επιθυμούσε να παραδώσει τέτοιο ποσό σε μετρητά, δηλαδή χωρίς κάποιο αποδεικτικό στοιχείο ότι το είχε καταβάλει. Να σημειωθεί πως ο Εναγόμενος 2 δεν είναι κάποιος τυχαίος αγοραστής. Εκτός από ταπελλογράφος είναι και ιδιοκτήτης της εταιρείας A. K. STAR SIGNS Co. LTD, η οποία, όπως επιβεβαιώνει και η επαγγελματική διαφημιστική της κάρτα (Τεκμ. 11) ασχολείται με αγοραπωλησίες ακινήτων, εκτιμήσεις και συμβουλές, με Διευθυντή τον ίδιο. Ο οποίος επιπλέον εξήγησε ότι γνωρίζει και από οικονομικά και από λογιστικά στα πλαίσια της 32 ετούς επιχειρηματικής του ενασχόλησης. Η σειρά των γεγονότων καταδεικνύει ότι ο Εναγόμενος 2 προχώρησε στην εξασφάλιση των δύο επιταγών επειδή είχαν αποφασίσει να προχωρήσουν σύντομα, από μέρα σε μέρα στη μεταβίβαση. Έχω πειστεί ότι παρήγγειλε τις επιταγές στις 2-6-10 επειδή επίκειτο από μέρα σε μέρα η μεταβίβαση. Τόσον ο ίδιος, όσον και η Εναγόμενη 1 επείγοντο να προχωρήσει η μεταβίβαση. Για αυτό εξάλλου εφόσον δεν υπήρχε άλλο πρόβλημα, αποφασίστηκε από όλους ότι δεν απαιτείτο αγοραπωλητήριο έγγραφο. Εξ ου επίσης και οι διαδικασίες για φοροαπαλλαγή του διαμερίσματος είχαν ξεκινήσει από τις πρώτες μέρες Ιουνίου 2010 και όπως δέχθηκε και ο Εναγόμενος 2 (κατά την αντεξέταση του) αυτή εξασφαλίστηκε στις 7-6-10. Είναι για αυτό το λόγο λοιπόν που στις 2-6-10 είχε εφοδιαστεί με τις δύο απαραίτητες Τραπεζικές επιταγές. Είναι θέμα κοινής λογικής πως εάν η πρόθεση του ήταν να μετατρέψει την μια σε μετρητά δεν υπήρχε κανένας λόγος εξαρχής να παραγγείλει τραπεζική επιταγή και να σπεύσει αμέσως να την μετατρέψει σε μετρητά, τα οποία να φυλάσσει στο σπίτι του μέχρι να καθίστατο δυνατή η μετάβαση στο Κτηματολόγιο. Ο Εναγόμενος 2 δεν υπήρξε ειλικρινής ούτε στο θέμα αυτό. Η πληρωμή με τέτοια επιταγή σίγουρα είναι ικανή εξασφάλιση και ευκολοαπόδεικτη. Άλλωστε και αν ακόμα κάτι πήγαινε στραβά θα είχε και πάλιν ισχυρή αξίωση για την μεταβίβαση βάσει των πληρωμών του, ενώ ούτως ή άλλως θα κρατούσε την άλλη επιταγή η οποία προορίζετο για την εξάλειψη της υποθήκης. Με βάση τα πιο πάνω εξάγεται το ασφαλές συμπέρασμα πως κατέβαλε το ποσό των €24.000 προς την Εναγόμενη 2 μέσω της δεύτερης αυτής επιταγής, που είχε πάρει στις 2-6-10. Η σχετική δήλωση της Εναγομένης 1, ενώπιον όλων, στο Κτηματολόγιο επιβεβαιώνει τα πιο πάνω και καθορίζει και τον χρόνο στον οποίον είχε γίνει η εν λόγω πληρωμή. Συγκεκριμένα είχε πει τα εξής: "Οι Τράπεζες εκλείσαν. Που τη στιγμή που μού τα έδωσεν μιαν εβδομάδαν πριν τα λεφτά δεν εφέραμεν λεφτά μαζί μας και αύριο πρωί - πρωί θα είμαι στο γραφείο σου να σού πληρώσω το ποσόν". Την εν λόγω αναφορά της την επιβεβαιώνει, εκτός από τον Μ.Ε.1 και ο Μ.Ε.3. Έτσι εξηγείται και το ότι ούτε ο Μ.Ε.1, ούτε ο Μ.Ε.3 είδαν να παραδίδεται ποσόν €24.000 σε μετρητά εκεί στο Κτηματολόγιο, όπως επίσης ανεπιτυχώς προσπαθούσε να πείσει ο Εναγόμενος 2, επιμένοντας μάλιστα ότι είχαν καταμετρηθεί εκεί στον πάγκο του Κτηματολογίου, σε κοινή θέα, από την Εναγόμενη 1. Ειδικότερα ως προς τα υπόλοιπα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώραν στις 14-6-10 στο Κτηματολόγιο θα πρέπει να σημειωθεί η μη ουσιώδης, κατά τη γνώμη μου αντίφαση μεταξύ Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3 ως προς την ώρα που έφθασαν στο Κτηματολόγιο. Ο μεν Μ.Ε.1 είπε πως έφθασαν στις 9.30 π.μ, ενώ ο Μ.Ε.3 είπε πως ο ίδιος πήγε κατά το μεσημέρι. Θεωρώ ως ορθή, για τον εαυτό του τουλάχιστον, την αναφορά του ίδιου του Μ.Ε.3 ο οποίος βεβαίως ήταν σε καλύτερη θέση να γνωρίζει και θυμάται τι ώρα ήταν όταν πήγε στο Κτηματολόγιο. Είναι δε πολύ λογικό για τον Μ.Ε.3 να μην είχε ιδιαίτερη έγνοια να πάει από το πρωί, δεδομένου ότι κατά κοινή παραδοχή όλων ο Μ.Ε.3 είχε από τις προηγούμενες μέρες αναθέσει στο δικολαβικό γραφείο Καραγιάννη την εξασφάλιση κάποιων προκαταρκτικών απαραίτητων εγγράφων, όπως π.χ της φοροαπαλλαγής στις 7-6-10 καθώς και τη συμπλήρωση και υποβολή των σχετικών εντύπων μεταβίβασης. Στην πραγματικότητα, πρώτος, όπως παραδέχεται και ο Εναγόμενος 2 είχε φθάσει ο ίδιος περί τις 8.30 π.μ. με βάση την ενημέρωση που είχε από τον Μ.Ε.1. Η αλήθεια είναι πως ο Εναγόμενος 2 δεν ανέφερε σε οποιαδήποτε περίπτωση ότι εκείνη την ώρα ήταν παρών και ο Μ.Ε.1. Μια έμμεση τέτοια αναφορά (στην κυρίως εξέταση του) προέκυψε από καθοδηγητική ερώτηση στην οποίαν δεν αποδίδεται κάποια βαρύτητα, ιδιαιτέρως ενόψει των όσων ανέφερε μετά. Αναφέρομαι κυρίως στις αναφορές του ότι "όλες οι φόρμες εγεμίσαν ταυτόχρονα" (από το δικολάβο) και ρητή θέση του ότι ο Μ.Ε.1 δεν ήταν παρών εκεί που γέμιζαν τις φόρμες. Όπως ο Εναγόμενος 2 δέχθηκε, παρόντες εκείνη τη στιγμή ήταν ο ίδιος, η Εναγόμενη 1, και οι εκπρόσωποι της κατασκευάστριας εταιρείας και της Τράπεζας. Μάλιστα σε σχετική ερώτηση είπε: "Ε: Την επιταγή πότε την έδωσες στον υπάλληλο της Τράπεζας; Α: Η ώρα 8.30 π.μ που πήγαμε εκεί ήταν και ο άνθρωπος της Τράπεζας και τού την έδωσα για την εξάλειψη". Είναι προφανές λοιπόν ότι τα απαραίτητα έντυπα συμπληρώθηκαν νωρίς το πρωί, στις 8.30 π.μ και εκεί δόθηκε η επιταγή για την εξάλειψη της υποθήκης προς τον υπάλληλο της Τράπεζας. Ο εκπρόσωπος της κατασκευάστριας , η Εναγόμενη 1 και ο Εναγόμενος 2 ήταν όλοι παρόντες και μπορούσαν να υπογράψουν τα έντυπα εκείνη τη στιγμή. Για αυτό επέμενε ο Εναγόμενος 2 ότι "όλες οι φόρμες εγεμίσαν ταυτόχρονα". Αυτό ήταν καθήκον που ανέλαβε ο δικολάβος και ήταν σε θέση να το διεκπεραιώσει στην παρουσία όσων έπρεπε να υπογράψουν, πράγμα που έπραξε. Τις λεπτομέρειες αυτές αγνοούσαν οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3, αφού δεν είχαν πάει τόσο νωρίς στο Κτηματολόγιο. Έχει ήδη διαπιστωθεί πως ο Μ.Ε.1 πήγε στο Κτηματολόγιο μια ώρα μετά, στις 9.30 π.μ και δέχομαι τη θέση του ότι δεν είδε εκεί την Εναγόμενη 1. Υπενθυμίζω ότι και ο Μ.Ε.3 αντεξετάστηκε ως προς το κατά πόσον μπορούσε να αποκλείσει ότι η Εναγόμενη 1 ήταν στο Κτηματολόγιο στις 8.30 π.μ, έφυγε και ξαναήρθε αργότερα. Φυσικά ο Μ.Ε.3 δεν γνώριζε, πλην όμως όλα δείχνουν πως αυτό έγινε. Για αυτό δεν την είδε ο Μ.Ε.1 όταν ο ίδιος πήγε εκεί περί τις 9.30 π.μ ή ο Μ.Ε.3 όταν έφθασε περί το μεσημέρι. Δεν δέχομαι σε καμία περίπτωση ότι ανταποκρίνεται στην αλήθεια η αναφορά του Εναγομένου 2 ότι την ώρα που συμπλήρωναν τα έντυπα, δηλαδή στις 8.30 π.μ, ο Μ.Ε.1 ήταν έξω από το Κτηματολόγιο. Πέραν της θέσης του ιδίου του Μ.Ε.1 (ότι έφθασε στις 9.30) η οποία έγινε δεκτή και για την οποία δεν αντεξετάστηκε, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι και ο Εναγόμενος 2 στη συνέχεια αναφερόμενος στην πιο πάνω θέση του, (ότι δηλαδή ήταν εκεί ο Μ.Ε.1), προσέθεσε ότι ο Μ.Ε.1 "κατά διαστήματα ερχόταν μέσα στην αίθουσα που γίνονταν οι διαδικασίες". Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι αναφερόταν λογικά στο στάδιο μετά την υποβολή των αιτήσεων κατά το οποίο όντως ήταν παρών ο Μ.Ε.1 και όχι στο στάδιο της συμπλήρωσης και υπογραφής, που είχε γίνει νωρίς το πρωί. Το Τεκμ. 7 συνιστά τη Δήλωση Μεταβίβασης του διαμερίσματος από την κατασκευάστρια προς την Εναγόμενη 1. Το Τεκμ. 6 συνιστά την Δήλωση Μεταβίβασης από την Εναγόμενη 1 στον Εναγόμενο 2. Ο ισχυρισμός του τελευταίου ότι τα έντυπα υπεβλήθησαν και προχώρησαν μαζί και ότι απλώς η ολοκλήρωση της δεύτερης έγινε με διαφορά 4 λεπτών δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού: α) Το Τεκμ. 7 έλαβε αρίθμηση Π.978/10 πράγμα που λογικά σημαίνει ότι προηγήθηκε από το Τεκμ. 6 κατά τουλάχιστον τέσσερις πράξεις πώλησης, αφού το τελευταίο έλαβε αρίθμηση Π.983/10. Σίγουρα λοιπόν δεν ήταν ακριβώς συνεχόμενες οι δύο πράξεις. β) Η πρώτη επίσημη ενέργεια στο Τεκμ. 7 καταγράφηκε να έγινε στις 10.30 π.μ με τη διαπίστωση της ύπαρξης δύο επιβαρύνσεων, ήτοι της υποθήκης Υ.3166/04 και του πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ1463/05, ενώ η πρώτη ενέργεια στο Τεκμ. 6 ήταν ο έλεγχος εμποδίων στο Ε.Π.Α στις 11.59 π.μ. Παρατηρείται λοιπόν μια χρονική απόσταση 1,5 ώρας μεταξύ των δύο ενεργειών. γ) Η Υ.3166/04 εξαλείφθηκε στις 12.38 π.μ με το Τεκμ. 8 και ακολούθως το Τεκμ. 7 έγινε δεκτό στις 12.42 μ.μ, οπότε ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση από την κατασκευάστρια στην Εναγόμενη 1. Θα πρέπει όμως παρεμπιπτόντως να σημειωθεί πως εκ του αριθμού της εν λόγω υποθήκης φαίνεται ότι ενεγράφη το 2004 και προφανώς δεν αφορά το ίδιο το διαμέρισμα, το οποίο ούτως ή άλλως η Εναγόμενη 1 αγόρασε το 2005, χωρίς να υπάρχει τότε ξεχωριστός τίτλος ακόμα. Άρα δεν μπορούσε να υποθηκευθεί το 2004. Το πιο πάνω επιβεβαιώνεται από το ότι το Τεκμήριο 8 αναφέρει ως ενυπόθηκο οφειλέτη την κατασκευάστρια εταιρεία και ενυπόθηκο δανειστή την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και όχι την Marfin Laiki Popular Bank Ltd, επ' ονόματι της οποίας είχε εκδοθεί η επιταγή - Τεκμ. 9 από την Τράπεζα Κύπρου. Όμως δεν αμφισβητείται ότι το Τεκμ. 9 δόθηκε προς εξόφληση υποθήκης της Εναγομένης 1 και λογικά πρέπει να υπήρχε τέτοια υποθήκη της Λαϊκής επί του διαμερίσματος. δ) Ο έλεγχος για το διαμέρισμα και η καταγραφή στο Τεκμ. 6 ότι ήταν ελεύθερο έγινε στις 13.11 μ.μ και η εν λόγω Δήλωση Μεταβίβασης έγινε δεκτή στις 13.39 μ.μ. οπότε ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση από την Εναγόμενη 1 στον Εναγόμενο 2. ε) Το Τεκμ. 7 φέρεται να υπέγραψε εκ μέρους της κατασκευάστριας κάποιος Αλέξανδρος Βασιλείου δυνάμει Πληρεξουσίου Εγγράφου ΠΛΕ564/06, ενώ το Τεκμ. 8 εκ μέρους της εν λόγω εταιρείας υπέγραψε κάποιος Αρτέμης Βασιλείου σύμφωνα με τα πρακτικά της εταιρείας ημερ. 10-6-10, (εξ ου διαφέρουν και οι υπογραφές). Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν πως ακόμα και αν υπεγράφησαν την ίδια στιγμή οι δύο Δηλώσεις, εντούτοις στην πράξη, όπως ήταν λογικό, υπεβλήθησαν η καθεμιά σε διαφορετικό χρόνο, προωθήθηκαν ως δύο χωριστές πράξεις και ολοκληρώθηκαν με σημαντική χρονική διαφορά. Το βέβαιο πάντως είναι πως η επίμονη θέση του Εναγόμενου 2 ότι οι δύο πράξεις έγιναν με διαφορά 4 λεπτών καταρρίπτεται από την υπόλοιπη μαρτυρία και δη από την πιο πάνω έγγραφη μαρτυρία, αφού καταδεικνύεται ότι οι δύο πράξεις ολοκληρώθηκαν με διαφορά μιας ώρας. Όπως καταρρίπτεται και η θέση του ότι "επειδή οι φόρμες μεταβίβασης έγιναν ταυτόχρονα", ο ίδιος "όταν η Εναγόμενη 1 χρειάστηκε χρήματα για τα δικά της μεταβιβαστικά", τότε της έδωσε όλο το ποσό που τής χρωστούσε, δηλαδή τις €24.000. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το είχαν διευθετήσει από προηγουμένως εν αγνοία των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3. Οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3 ανέφεραν ότι η Εναγόμενη 1 έφθασε (ξανά) στο Κτηματολόγιο περί τις 1.00 μ.μ, πλην όμως με δεδομένο ότι η πρώτη πράξη έγινε αποδεκτή και ολοκληρώθηκε στις 12.42 μ.μ θεωρώ ότι ήταν παρούσα λογικά τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή, η οποία ούτως ή άλλως δεν απέχει σημαντικά από την ώρα που ανέφεραν οι πιο πάνω. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι όταν οι ενδιαφερόμενοι παρουσιάστηκαν στον αρμόδιο λειτουργό για την προώθηση και της δεύτερης μεταβίβασης (Τεκμ. 6) ερωτήθηκαν για την διαμεσολάβηση μεσιτών οπότε και δήλωσαν τη μεσολάβηση των Εναγόντων και ότι το ποσόν της προμήθειας τους ήταν €7.500. Αυτό καταγράφηκε και σε σχετικό λεκτικό στο Τεκμήριο 7, επί του οποίου υπέγραψαν τόσον η Εναγόμενη 1, όσον και ο Εναγόμενος 2. Ο τελευταίος δεν αρνείται ότι υπέγραψε τη δήλωση για την προμήθεια ως δικαιοδόχος, πράγμα το οποίο με τη σειρά του εξυπακούει και επιβεβαιώνει και την γνώση του για την συμφωνία μεταξύ Μ.Ε.1 και Εναγομένης 1 και η οποία έχει ήδη επιβεβαιωθεί και από άλλη μαρτυρία. Η προσπάθεια του Εναγομένου 2 να πείσει ότι όλα εξελίχθηκαν ομαλά και ο ίδιος απλά έφυγε λίγο αργότερα με την ολοκλήρωση της μεταβίβασης, χωρίς να γνωρίζει αν εξοφλήθηκαν ή όχι οι Ενάγοντες, είναι τουλάχιστον ατυχής και επιτηδευμένη. Δέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 ότι όταν ζήτησε την προμήθεια του, τότε η Εναγόμενη 1 επικαλούμενη την δυσκολία εξασφάλισης μετρητών εκείνη τη στιγμή, δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό υποσχόμενη ότι θα το πράξει την επαύριο το πρωί. Όλα αυτά βεβαίως εξελίσσοντο στην παρουσία του Μ.Ε.3 και του Εναγόμενου 2, με τον τελευταίο να επιθυμεί όπως ολοκληρωθεί εκείνη τη μέρα η μεταβίβαση. Είναι στα πλαίσια αυτά που ο Εναγόμενος 2 έλαβε μέρος στη συζήτηση και προσπαθώντας να πείσει τον Μ.Ε.1 τού δήλωσε στην παρουσία και του Μ.Ε.3, ότι δεσμεύετο ο ίδιος προσωπικά, στην περίπτωση που δεν πλήρωνε την επόμενη το πρωί η Εναγόμενη 1, τότε να καταβάλει ο ίδιος την συμφωνηθείσα προμήθεια των €7.500. Πράγμα το οποίο επιβεβαίωσε εδώ και ο Μ.Ε.3. Είναι πολύ εύλογο ότι ο Μ.Ε.1 ανέμενε και επεδίωκε τη διευθέτηση της προμήθειας πριν την ολοκλήρωση της πράξης, καθώς και ότι δεν θα παρείχε τη συναίνεση του εάν δεν λάμβανε αυτή την επιπρόσθετη εξασφάλιση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που όταν υπεδείχθη η χρονική απόσταση της μιάς ώρας μεταξύ των δύο πράξεων, ο Εναγόμενος 2 αδυνατούσε να δώσει κάποια λογική εξήγηση, λησμόνησε την προηγούμενη επιμονή του για συνεχόμενες και ταυτόχρονες πράξεις ψελλίζοντας μόνον ότι "ίσως να υπήρχαν κάποιες πράξεις στο Κτηματολόγιο". Παρεμπιπτόντως να σημειωθεί όμως ότι στη σφραγίδα του Κτηματολογίου δεν αναφέρεται ότι θα υπήρχε και Φ.Π.Α επί του ποσού των €7.500 και προφανώς δεν ενθυμείτο καλώς ο Μ.Ε.1 όταν ανέφερε το αντίθετο στην μαρτυρία του. Άλλωστε δεν έχει διεκδικηθεί Φ.Π.Α ούτε στην αγωγή. Ως προς τα όσα επακολούθησαν θα πρέπει καταρχάς να επισημανθεί ότι ο Μ.Ε.1 δεν αμφισβητήθηκε επί της αναφοράς του ότι μετά έλαβε τηλεφώνημα από τον μ. Ιντιάνο για να συναντηθούν. Αντιθέτως είχαν υποβληθεί σχετικές ερωτήσεις με δεδομένη αυτή τη θέση και μάλιστα υπεβλήθη στον Μ.Ε.1 ότι το τηλεφώνημα ο μ. Ιντιάνος το είχε κάνει εκ μέρους της Εναγόμενης 1. Από την άλλη όμως ούτε οι Ενάγοντες αμφισβήτησαν την τηλεφωνική επικοινωνία Εναγόντων με τον Εναγόμενο 2 από τον οποίο ζητήθηκε βοήθεια για είσπραξη της προμήθειας του. Θεωρώ πως η μια θέση δεν αναιρεί την άλλη, με τη διευκρίνιση μόνον ότι όντως ο Εναγόμενος 2 έλαβε τηλεφώνημα από την πλευρά των Εναγόντων, πλην όμως όχι από τον Μ.Ε.1, αλλά από τον Μ.Ε.3. Προς τον τελευταίο μάλιστα υπεβλήθη ότι αυτό είχε γίνει 2 ημέρες μετά την μεταβίβαση, πράγμα που συνάδει με τα όσα δέχθηκε ο Εναγόμενος 2. Υπενθυμίζω ότι και κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.3 έγινε επίσης υποβολή ότι όντως ο μ. Ιντιάνος κάλεσε τους Ενάγοντες στο γραφείο του. Εν πάση περιπτώσει η προσπάθεια του εν λόγω δικηγόρου ήταν να λυθεί το θέμα της προμήθειας των Εναγόντων, αλλά χωρίς αποτέλεσμα τελικά. Αν πρέπει να σημειωθεί κάτι από τα όσα έγιναν σ' αυτό το διάστημα είναι ότι η Εναγόμενη 1 δεν απαντούσε στις κλήσεις των Εναγόντων, ότι η Εναγόμενη 1 διατηρούσε πλέον τόσο καλές σχέσεις με τον Εναγόμενο 2 σε βαθμό που εκείνου να τού απαντά και να τού αναθέτει τη μεσολάβηση, ενημερώνοντας τον για λεπτομέρειες όπως π.χ για το ότι αποφάσισαν με τον μ. Ιντιάνο να έδιναν €4.000, δηλ. το 3%. Δεν θεωρώ τυχαίο οποιοδήποτε από τα στοιχεία αυτά. Συνάδουν στην πραγματικότητα με όσα είχαν προηγηθεί και ιδιαίτερα με τη συνεργασία που ανέπτυξαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 μεταξύ τους και την κοινή προσπάθεια να μειώσουν το ποσό των €7.500 που είχε αρχικά συμφωνηθεί και αργότερα δηλωθεί στο Κτηματολόγιο. Άλλωστε όπως έχει διαφανεί αυτή ήταν η προσπάθεια τους εξαρχής, όπως φαίνεται και από την πρόταση που είχε υποβάλει ο Εναγόμενος 2 στον Μ.Ε.1 πριν τη μεταβίβαση. Νομική Πτυχή Κατά τον επίδικο χρόνο ευρίσκετο σε ισχύ ο Περί Κτηματομεσιτών Ν.273