← Κύπρος

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΛΙΟΤΑΤΗΣ ν. ΝΙΚΟΣ ΛΙΛΛΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής:4370/ 2012, 2/5/2013

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΛΙΟΤΑΤΗΣ ν. ΝΙΚΟΣ ΛΙΛΛΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής:4370/ 2012, 2/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A81 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:4370/ 2012 Μεταξύ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΛΙΟΤΑΤΗΣ Εναγόντων - Αιτητών και

  1. ΝΙΚΟΣ ΛΙΛΛΗΣ εκ Λάρνακας
  2. WADNIC TRADING LTD εκ Λάρνακας ΗΕ 193193 Εναγομένων - Καθ'ών η Αίτηση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 2 Μαΐου, 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Σάββας Μάτσας για Σάββας Μάτσας Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ών η αίτηση: κ. Χρ. Πουτζιουρής για Ορφανίδης, Χριστοφίδης, Πουτζιουρή & Δαμιανού Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος) Στις 14.12.2012 ο ενάγοντας - αιτητής καταχώρησε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο αξιώνει εναντίον των εναγομένων γενικές ή και ειδικές αποζημιώσεις για αδικαιολόγητο πλουτισμό των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση ή και για ζημιές ή και απώλεια κερδών ή και απώλεια χρήσεως τις οποίες υπέστη λόγω παραβάσεως από τους εναγομένους προφορικών συμφωνιών που έγιναν μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων κατά ή περί το Μάιο και ή Αύγουστο του
  3. Η συμφωνία αφορούσε την παραχώρηση δώδεκα αυτοκινήτων των οποίων αναφέρονται οι αριθμοί εγγραφής τους και προσδιορίζεται η αξία τους στα €65.000,00 στην οπισθογράφηση τα οποία οι εναγόμενοι αρνούνται και/ή παραλείπουν και /ή αμελούν να επιστρέψουν στον ενάγοντα. Ταυτόχρονα με τη καταχώρηση του κλητηρίου ο ενάγοντας καταχώρησε μονομερή αίτηση και στις 20..12.2012 πέτυχε την έκδοση προσωρινού διατάγματος όπως το στοιχείο Α της αίτησης του το οποίο διαλάμβανε τα ακόλουθα: «Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να απαγορεύει ή και παρεμποδίζει τους εναγόμενους - καθ' ων η Αίτηση 1 & 2 προσωπικά ή και μέσω αντιπροσώπων ή και υπηρετών ή και υπαλλήλων, ή και προσώπων ή και εταιρειών που ενεργούν εκ μέρους του να χρησιμοποιούν ή και να πωλήσουν ή και δωρίσουν ή και υποθηκεύσουν ή και μεταβιβάσουν ή και με οποιονδήποτε άλλο τρόπο αποξενώσουν ή και επιβαρύνουν ή και καταστρέψουν ή και με οποιονδήποτε τρόπο προκαλέσουν ζημιά στην κινητή ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι του ενάγοντα- αιτητή και βρίσκεται στην κατοχή των εναγομένων - καθ' ων η Αίτηση και συγκεκριμένα τα αυτοκίνητα με αρ. εγγραφής ΕΖΗ 483, ΗΒΜ 995, KHG 436, KKN 433 KLD 031,KLG 181,KMU 035, KMW 287, KMW 602,KMU 065, KMW 834 και KMW 870 μέχρι πλήρους εκπλήρωσης και αποπεράτωσης της αγωγής.» Με την ίδια αίτηση αιτείτο υπό στοιχείο Β και διάταγμα για επιστροφή των ίδιων πιο πάνω οχημάτων το οποίο όμως δεν δόθηκε μονομερώς και παρέμεινε για επίδοση. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 2,4,5 και 9 του Κεφ. 6, στα άρθρα 29,30 και 32 του Ν.14/60 και στη Δ.48 θ. 1-
  4. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή στην οποία αναφέρει ότι είναι ένας από τους μετόχους και διευθυντές στην εταιρεία C&P LIOTATIS COLTD και ισχυρίζεται τα ακόλουθα τα οποία καταγράφω αυτολεξεί:
  5. Κατά ή περί τον Μάϊο και/ή Αύγουστο 2010 συμφώνησα προφορικά με τον Νίκο Λίλλη και την εταιρεία WADNIC TRADING LTD την οποία αντιπροσώπευε ο Νίκος Λίλλης ως μέτοχος και διευθυντής να τους παραχωρήσω δώδεκα αυτοκίνητα εγγεγραμμένα στο όνομα μου τα οποία εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένα στο όνομα μου για να παραχωρήσει τη χρήση τους σε ποδοσφαιριστές του Σωματείου ΑΛΚΗ Λάρνακας του οποίου είναι Πρόεδρος, υπό την προϋπόθεση ότι θα εξασφάλιζαν ασφαλιστική κάλυψη για κάθε αυτοκίνητο που θα παραχωρούσαν. Περαιτέρω συμφωνήσαμε ότι ευθύς ως επληρώνετο από σύμβαση που συνήψε η 2η εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση με το Ταμείο Συντάξεως Υπαλλήλων της Α.ΤΗ.Κ. θα ίδρυε και ενέγραφε νέα εταιρεία στην οποία θα μεταβίβαζε τα αυτοκίνητα μου και θα κατέβαλλε σε μένα την αξία αγοράς τους ήτοι € 60.000 πλέον τόκους από την ημέρα παράδοσης τους στους καθ' ων η αίτηση μέχρι την πληρωμή σε μένα της αξίας τους.
  6. Οι αριθμοί εγγραφής των εν λόγω 10 (δέκα) αυτοκινήτων είναι οι ακόλουθοι: ΕΖΗ 483, ΗΒΜ 995, KHG 436, KKN 433 KLD 031,KLG 181,KMU 035, KMW 287, KMW 602,KMU 065, KMW 834 και KMW
  8. Η συμφωνία της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση 2 με την Α.ΤΗ.Κ. ολοκληρώθηκε στις 4 Νοεμβρίου
  9. Ο Νίκος Λίλλης καθ'ου η αίτηση 1, παρέλαβε στην παρουσία μου από το Ταμείο Συντάξεως της ΑΤΗΚ, εκ μέρους της εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση 2, ως διευθυντής επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας επ' ονόματι της Εναγομένη καθ' ης η αίτηση 2, για το ποσό των €9.200.000, την οποία παρέδωσε στην παρουσία μου στον Διευθυντή της Τράπεζας κ. Δημήτρη Λεβέντη. Ο κ. Δημήτρης Λεβέντης κατέθεσε την εν λόγω επιταγή στην παρουσία μου στο κατάστημα της Λαϊκής Τράπεζας που βρίσκεται στην οδό Στρατηγού Τιμάγια στη Λάρνακα στον λογαριασμό της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση
  10. Αντίγραφο της επιταγής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  12. Τα δώδεκα αυτοκίνητα που αναφέρονται στην παράγραφο 4 οι εναγόμενοι -καθ' ων η αίτηση τα παράδωσαν σε άτομα της επιλογής τους όπως αναφέρω πιο πάνω και όπως πληροφορούμαι τα οδηγούν χωρίς καμμιά ασφαλιστική κάλυψη, με αποτέλεσμα να είμαι καθημερινά εκτεθειμένος τόσο για διάπραξη ποινικών αδικημάτων όσο και για πληρωμή σωματικών ή υλικών αποζημιώσεων ή ζημιών σε περίπτωση πρόκλησης δυστυχήματος. Ήδη καταχωρήθηκε εναντίον μου μία αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με αριθμό 127/12 στην κλίμακα €10.000-50.000 από τη Νίκη Σακκάτου Πογιατζή από την Αμμόχωστο εναντίον του οδηγού του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΚΜW 602 Richard Eromoigbe και εναντίον μου. Με την ως άνω αγωγή η Νίκη Σακκάτου Πογιατζή αξιώνει €12.500 ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές στο όχημα της με αριθμό ΤΑBJ 728 συνεπεία δυστυχήματος που έγινε στις 21/8/2011 στο δρόμο Αγίας Νάπας-Παραλιμνίου λόγω αμέλειας, όπως υπάρχει ισχυρισμός, του Richard Eromoigbe. Επίσης αξιώνει €6.500 για απώλεια εισοδημάτων συνεπεία του δυστυχήματος και γενικές και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, νόμιμους τόκους και έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Αντίγραφο της Αγωγής επισυνάπτεται ως Τεκμ.
  14. Ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου οι περιστάσεις της υπόθεσης είναι εξαιρετικά επείγουσες και θα είναι αδύνατο και/ή εξαιρετικά δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και η αίτηση πρέπει να εξετασθεί χωρίς ειδοποίηση στους εναγόμενους. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δε θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στους εναγόμενους - καθ' ων η αίτηση αφού το αίτημα του αφορά την επιστροφή και/ή μη χρησιμοποίηση των οχημάτων του τα οποία οι εναγόμενοι - καθ' ων η αίτηση αρνούνται να του επιστρέψουν ή να τον αποζημιώσουν και τα παρέδωσαν σε άγνωστα σε αυτόν πρόσωπα τα οποία τα οδηγούν χωρίς είτε οι εναγόμενοι - καθ' ων η αίτηση είτε οι κάτοχοι και/ή οδηγοί τους να καλύπτονται από ασφάλεια με αποτέλεσμα ο ίδιος να είναι νυχθημερόν εκτεθειμένος και να κινδυνεύει να κατηγορηθεί για σοβαρά ποινικά αδικήματα και για καταβολή ζημιών και αποζημιώσεων ακαθόριστου ή μη προβλέψιμου ύψους, χωρίς να έχει οποιαδήποτε ευθύνη. Ο ενάγοντας με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 20.12.12 κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 1 επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 7.12.12 προς τον εναγόμενο 1 με την οποία απαιτούσε πληρωμή του ποσού των € 65.000 και ή διαζευκτικά την επιστροφή των επίδικων οχημάτων. Οι εναγόμενοι- καθ΄ών η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στις 29.01.
  15. Αυτή υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 κ. Νίκου Λίλλη που όπως δηλώνει είναι και διευθυντής της εναγόμενης 2 και παραθέτει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  16. Η αίτηση ημερομηνίας 14/12/2012 είναι ουσία και νόμω αβάσιμη.
  17. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για την έκδοση των ζητουμένων διαταγμάτων.
  18. Οι αιτητές δεν προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου με "καθαρά χέρια".
  19. Ο αιτητής απέκρυψε από το σεβαστό Δικαστήριο ουσιώδη πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
  20. Ο αιτητής στερείται οποιουδήποτε αγώγιμου δικαιώματος εναντίον των καθ' ων η αίτηση.
  21. Ουδέποτε συνήφθηκε η ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία κατά ή περί τον Μάιο και/ή τον Αύγουστο του 2010 μεταξύ του ενάγοντα και των καθ' ων η αίτηση για παραχώρηση 12 αυτοκινήτων.
  22. Η αγωγή εναντίον των εναγομένων είναι πρόωρη και καμία θεραπεία δεν μπορεί να αποδοθεί από το σεβαστό Δικαστήριο.
  23. Κανένα αντάλλαγμα δεν δόθηκε στους εναγόμενους - καθ' ων η αίτηση, στοιχείο που καθιστά την ισχυριζόμενη συμφωνία άκυρη εξ' υπαρχής.
  24. Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προβολή απαίτησης από τον Ενάγοντα και στην καταχώρηση της αίτησης και δεν δίδεται καμία εξήγηση για την εν λόγω καθυστέρηση.
  25. Η αίτηση του αιτητή στερείται του αναγκαίου πραγματικού υπόβαθρου για την χορήγηση των ζητούμενων διαταγμάτων.
  26. Ο αιτητής δεν έχει αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη στοιχεία και/ή γεγονότα και/ή έχουν προβάλει ανακρίβειες στην αίτηση τους.
  27. Στην αίτηση και στην ένορκο δήλωση που την υποστηρίζει δεν υπάρχουν γεγονότα που να δείχνουν το κατ' επείγον ή άλλη ιδιαίτερη περίσταση ούτως ώστε ο αιτητής να νομιμοποιείται και να ζητεί από το Δικαστήριο να εκδώσει τα ζητούμενα διατάγματα.
  28. Στην αίτηση ή στην ένορκο δήλωση του ο αιτητής δεν καταδεικνύει με γεγονότα ότι είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
  29. Ο αιτητής έχει καθυστερήσει υπέρμετρα στην καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 14/12/2012 και δεν δίδει καμία εξήγηση για την καθυστέρηση τους αυτή στην ένορκο δήλωση που την συνοδεύει.
  30. Τα επίδικα διατάγματα δεν μπορούν να εκτελεστούν και ή η παράβαση τους δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει παρακοή εναντίον των καθ' ων η αίτηση και τα Δικαστήρια δεν δικάζουν επί ματαίω. Στην ένορκη του δήλωση με την οποία παρέχεται το πραγματικό υπόβαθρο στην ένσταση ο κ. Νίκος Λίλλης ισχυρίζεται τα ακόλουθα τα οποία καταγράφω αυτολεξεί:
  31. Είμαι ο εναγόμενος 1 - καθ΄ού η αίτηση 1 και διευθυντής της εναγόμενης 2 και καθ' ης η αίτηση 2 στην αίτηση ημερομηνίας 14/12/2012 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω προσωπικά όλα τα γεγονότα τα οποία αναφέρω στην δήλωση μου κατωτέρω, έχω θετική γνώση για αυτά και από πληροφορίες από τον φάκελο της δικογραφίας, πλην εκείνων των γεγονότων τα οποία έχω πληροφορηθεί από τρίτους τους οποίους κατονομάζω και όσον αφορά νομικές συμβουλές αυτά που με έχει συμβουλεύσει ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση κ. Χρίστος Πουτζιουρής και είμαι εξουσιοδοτημένος και από την εναγόμενη 2 όπως προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  32. Ισχυρίζομαι και από συμβουλές που έχω λάβει από τους δικηγόρους μου ότι η αγωγή και/ή το κλητήριο ένταλμα που έχει καταχωρήσει ο ενάγοντας στην παρούσα αγωγή δεν αποκαλύπτει κανένα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και ότι η αγωγή τουενάγοντα είναι σκανδαλώδης, ενοχλητική και εκδικητική με σκοπό να αναγκάσει τους εναγόμενους αλλά και να μας εκβιάσει να πληρώσουμε στον ενάγοντα ποσά τα οποία δεν του οφείλουμε.
  33. Ισχυρίζομαι ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών είναι αντικανονική και παράτυπη επειδή δεν είναι σύμφωνη με τη Διαταγή 39 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και περιέχει πληροφορίες από τρίτα πρόσωπα τα οποία δεν κατονομάζει στην ένορκη δήλωση της η ενόρκως δηλούσα σύμφωνα με τους Δικονομικούς Θεσμούς όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου Χρίστος Πουτζιουρής.
  34. Έχω διαβάσει την ένσταση των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και τους λόγους που αναφέρονται στο κυρίως σώμα της και υιοθετώ πλήρως και επαναλαμβάνω στην παρούσα ένορκη δήλωση μου τους λόγους ένστασης όπως περιγράφονται σε αυτή.
  35. Έχω διαβάσει το περιεχόμενο των ένορκων δηλώσεων του ενάγοντα ημερομηνίας 14/12/2012 και 20.12.12 που συνοδεύουν την αίτηση του αιτητή ημερομηνίας 14/12/2012 και αρνούμαι κάθε ένα ξεχωριστά και όλους μαζί τους ισχυρισμούς των εναγόντων που περιέχονται σε αυτές, πλην εκείνων των ισχυρισμών που ρητά και ειδικά παραδέχομαι κατωτέρω, αρνούμαι δε επίσης την νομική βάση της αίτησης ημερομηνίας 14/12/2012 και τα αιτούμενα διατάγματα και θέτω την ενόρκως δηλούσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της.
  36. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του αιτητή ημερομηνίας 14/12/2012 και τον θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του.
  37. Παραδέχομαι την παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης του αιτητή ημερομηνίας 14/12/
  39. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του αιτητή ημερομηνίας 14/12/2012 και θέτω τον ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι ουδέποτε εγώ και η εναγομένη 2 προσωπικά και για ίδιο λογαριασμό συμφωνήσαμε προφορικά με τους ενάγοντες όλα αυτά που ισχυρίζεται στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 14/12/2012 και οι ισχυρισμοί του ενάγοντα είναι εκ των υστέρων σκέψεις για ανάκτηση από εμάς ποσών τα οποία δεν του οφείλουμε και για τα οποία δεν έχει κανένα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον μας.
  40. Ο ενάγοντας κατά παράβαση της σχετικής νομολογίας όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου Χρίστος Πουτζιουρής καταγράφει στις ένορκες δηλώσεις του διαζευκτικούς ισχυρισμούς για πραγματικά γεγονότα δηλαδή για την ισχυριζόμενη ημερομηνία σύναψης της ισχυριζόμενης προφορικής συμφωνίας. 10.Ισχυρίζομαι ότι ο ενάγοντας δεν αποκαλύπτει την αλήθεια στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του και προσπαθεί να παραπλανήσει το σεβαστό Δικαστήριο εφόσον τα αληθινά γεγονότα έχουν ως ακολούθως:-
  41. Ο ενάγοντας και η εταιρεία του C & P LIOTATIS CO LIMITED ήταν χορηγοί και σπόνσορες του Αθλητικού Σωματείου ΑΛΚΗ Λάρνακας στο οποίο εγώ κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήμουν Πρόεδρος και κατόπιν σχετικής συμφωνίας με το Σωματείο ΑΛΚΗ η εταιρεία του ενάγοντα διαφημιζόταν στα επιστολόχαρτα του Σωματείου ΑΛΚΗ, στις φανέλες των ποδοσφαιριστών του Σωματείου καθώς και στις διαφημιστικές πινακίδες του σταδίου του Γυμναστικού Συλλόγου Ζήνωνα στο οποίο αγωνιζόταν η ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΛΚΗΣ.
  42. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α στην παρούσα ένορκη δήλωση μου απόδειξη πληρωμής προς τον Χαράλαμπο Λιοτατή από το Σωματείο ΑΛΚΗ του ποσού των €230- για την κατασκευή 2 flash πινακίδων για διαφήμιση στο γήπεδο της ΑΛΚΗΣ που αφορούσαν τους ενάγοντες όπως προσωπικά γνωρίζω.
  43. Επίσης ο ίδιος ο ενάγοντας ήταν για ένα χρόνο ο εκπρόσωπος του Σωματείου ΑΛΚΗ στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου άλλως καλούμενης Κ.Ο.Π. και συμμετείχε στο συμβούλιο της Κ.Ο.Π. ως εκπρόσωπος της ΑΛΚΗΣ.
  44. Σε αντάλλαγμα των ανωτέρω ο ενάγοντας και η εταιρεία του παραχώρησαν την κατοχή και χρήση διάφορων οχημάτων στο Σωματείο ΑΛΚΗ με σκοπό να τα χρησιμοποιούν οι ποδοσφαιριστές της ΑΛΚΗΣ ως μέσο μεταφοράς τους.
  45. Το Σωματείο ΑΛΚΗ με την σειρά του παραχωρούσε την κατοχή και χρήση των αυτοκινήτων που τους παραχωρούσε ο ενάγοντας στους δικούς της ποδοσφαιριστές και πάντα τα ασφάλιζε όπως καλά γνωρίζω και επομένως οποιοσδήποτε άλλος ισχυρισμός του ενάγοντα είναι ψευδής και κακόβουλος. 16.Εγώ και η εναγόμενη 2 καμία συμφωνία δεν συνήψαμε με τον ενάγοντα και την ανωτέρω εταιρεία του και καμία συμβατική σχέση δεν είχαμε και ή έχουμε μαζί τους εφόσον οι οποιεσδήποτε συμφωνίες και διαπραγματεύσεις για την χρήση και κατοχή των οχημάτων του ενάγοντα έγιναν με το Σωματείο ΑΛΚΗ το οποίο έλαβε και το αντάλλαγμα της συμφωνίας με τον ενάγοντα και την εταιρεία του και όχι προσωπικά μαζί μου ή την εναγόμενη
  47. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του αιτητή ημερομηνίας 14/12/2012 και τον θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι τα οχήματα που έχει στην κατοχή του το Σωματείο ΑΛΚΗ Λάρνακας και είναι στο όνομα του ενάγοντα και τα οποία χρησιμοποιούν οι ποδοσφαιριστές της ΑΛΚΗΣ είναι αυτά τα οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο Β στην παρούσα ένορκη δήλωση μου και τα οποία όπως με πληροφορεί ο ασφαλιστής της ΑΛΚΗΣ Ιορδάνης Θεοδόσης είναι ασφαλισμένα από την Ασφαλιστική εταιρεία PRIME INSURANCE CO LIMITED.
  48. Αναφορικά με τα οχήματα που είναι εγγεγραμμένα στο όνομα του ενάγοντα όπως φαίνεται από το ανωτέρω Τεκμήριο Β αυτά είναι ασφαλισμένα από την ΑΛΚΗ, μάλιστα στο όνομα του ενάγοντα, πράγμα το οποίο γνωρίζει και το απέκρυψε από το Δικαστήριο.
  49. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του αιτητή ημερομηνίας 14/12/2012 και τον θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι η συμφωνία της εναγομένης 2 δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα υπόθεση και δεν αφορά την ενάγουσα ή το σωματείο ΑΛΚΗ.
  50. Ισχυρίζομαι ότι ο ενάγοντας απέκρυψε από το Δικαστήριο όταν ζητούσε μονομερώς το εκδοθέν διάταγμα ότι ο ίδιος προσωπικά εισέπραξε από την εναγόμενη 2 το ποσόν των €600,000.- από την εναγόμενη 2 το οποίο προερχόταν από δανεισμό της εναγομένης 2 από τον ενάγοντα και επισυνάπτω ως Τεκμήριο B σχετική απόδειξη που δόθηκε από τον ενάγοντα στην εναγομένη 2 ημερομηνίας 23/04/2012 και ουδέποτε έθεσε τότε οποιοδήποτε θέμα άλλων οφειλών της εναγομένης 2 προς τον ενάγοντα ή την εταιρεία του όπως ισχυρίζεται τώρα. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Γ αντίγραφο της σχετικής απόδειξης πληρωμής του ανωτέρω ποσού στον ενάγοντα.
  51. Περαιτέρω ο ενάγοντας οφείλει στην εναγόμενη 2 το ποσόν των €25.000.- το οποίο είναι το ισάξιο της επιταγής ημερομηνίας 29/07/2011 με αριθμό 97491993 εκδομένης επί της Ελληνικής Τράπεζας η οποία επιστράφηκε απλήρωτη την 2/08/2011 όταν παρουσιάστηκε για πληρωμή από την εναγόμενη 2 στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Δ αντίγραφο της σχετικής επιταγής η οποία δόθηκε στον δικηγόρο της εναγομένης 2 για καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης εναντίον των εναγόντων.
  52. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης του αιτητή ημερομηνίας 14/12/2012 και τον θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή είναι γενικοί και αόριστοι και είναι εξ ακοής μαρτυρία χωρίς να αποκαλύπτεται η πηγή της γνώσης του αιτητή κατά παράβαση των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας όπως με συμβουλεύει ο ανωτέρω δικηγόρος μου.
  53. Είναι ο ισχυρισμός μου ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς ΚΜW 602 ουδέποτε ήταν στην κατοχή και ή χρήση εμένα ή της εναγομένης 2 και καμία σχέση δεν είχαμε προσωπικά με τον Richard Eromoighe και όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 2 που επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση του ο αιτητής η αγωγή καταχωρήθηκε την 9/02/2012 και επιδόθηκε την 8/06/2012 χωρίς να λάβει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον μας και χωρίς να κάνει οποιαδήποτε καταγγελία στην Αστυνομία σύμφωνα με τους δικούς του ισχυρισμούς.
  54. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του αιτητή ημερομηνίας 14/12/2012 και τον θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του που περιέχονται στην παράγραφο αυτή και ισχυρίζομαι ότι κανένα διάταγμα δεν πρέπει να εκδοθεί εναντίον της εναγομένης 2 και εμένα προσωπικά εφόσον σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα τα επίδικα οχήματα δεν βρίσκονται στην κατοχή μας ή στον έλεγχο μας και επομένως οποιοδήποτε τυχόν εκδοθέν ενδιάμεσο διάταγμα δεν μπορεί να εκτελεστεί εναντίον μας ή και να στοιχειοθετήσει αίτηση παρακοής εναντίον μας όπως με συμβουλεύει ο ανωτέρω δικηγόρος μας. 25.Όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου η αίτηση του αιτητή ημερομηνίας 14/12/2012 δεν θα έπρεπε να εξεταστεί μονομερώς εφόσον δεν συνέτρεχε το κατεπείγον για την έκδοση του διατάγματος μονομερώς και έχει παραβιαστεί το Συνταγματικό μας δικαίωμα και οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης όπως ακουστούμε πριν την έκδοση του μονομερώς προσωρινού διατάγματος.
  55. Δεν υπάρχει προοπτική επιτυχίας της αγωγής του ενάγοντα εφόσον δεν βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου ο αναγκαίος διάδικος που είναι το Σωματείο ΑΛΚΗ Λάρνακας που έχει στην κατοχή του και χρησιμοποιεί τα επίδικα οχήματα επομένως δεν μπορούμε εγώ και η εναγόμενη 2 να αποξενώσουμε κάτι που δεν έχουμε στην ιδιοκτησία μας και δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε κάτι το οποίο δεν έχουμε στην κατοχή μας ή να εμποδίσουμε τρίτα άτομα να τα χρησιμοποιούν τα επίδικα οχήματα. 27.Ο αιτητής δεν δικαιούται στη διατήρηση του προσωρινά μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος το οποίο θα πρέπει να ακυρωθεί για τους λόγους που αναφέρω ανωτέρω και δεν πρέπει να εκδοθούν τα υπόλοιπα διατάγματα της αίτησης του επειδή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης τους σύμφωνα με την νομολογία όπως με συμβουλεύει ο ανωτέρω δικηγόρος μου.
  56. Ισχυρίζομαι ότι η ένορκη δήλωση των αιτητών ημερομηνίας 14/12/2012 και 20.12.2012 στερείται του αναγκαίου πραγματικού υπόβαθρου για να μπορέσει το Δικαστήριο να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του αιτητή και να διατηρήσει σε ισχύ το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ή να εκδώσει τα υπόλοιπα διατάγματα που αιτείται.
  57. Ο αιτητής δεν έχει επισυνάψει στην αίτηση του τίτλους ιδιοκτησίας των ισχυριζόμενων επίδικων αυτοκινήτων με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να διακριβώσει τους ισχυρισμούς του και όπως με πληροφόρησε προσωπικά ο αιτητής τα επίδικα οχήματα του είναι finance δηλαδή έχουν ενοικιαγοραστεί από Τράπεζα επομένως ίσως και να μην βρίσκονται στην ιδιοκτησία του τώρα.
  58. Ο αιτητής δεν έχει παρουσιάσει κανένα τιμολόγιο της αγοράς των επίδικων αυτοκινήτων ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει το Δικαστήριο να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια αναφορικά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή την διατήρηση τους σε ισχύ εφόσον γενικά και αόριστα αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του για αξία τους που είναι €60,000.- και για αξία τους που ανέρχεται σε €65,000.-
  59. Αρνούμαι και δεν παραδέχομαι τις παραγράφους 1,2,3 και 4 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του αιτητή ημερομηνίας 20/12/2012 και θέτω τον ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του που περιέχονται στις παραγράφους αυτές και ισχυρίζομαι ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ενάγοντα έγινε με μόνο σκοπό να ενισχύσει την προηγούμενη ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 14/12/2012 για να πείσει το Δικαστήριο να εκδώσει το διάταγμα μονομερώς.
  60. Ισχυρίζομαι ότι ο αιτητής ουδέποτε με όχλησε προφορικά ή δια τηλεφώνου για τους ισχυρισμούς τους όπως περιγράφονται στην παράγραφο 2 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του και ουδέποτε τερμάτισε οποιαδήποτε προφορική συμφωνία μαζί μου εφόσον εγώ προσωπικά ουδέποτε συνήψα τέτοια συμφωνία μαζί του για προσωπικό μου όφελος ή για προσωπική μου δέσμευση.
  61. Επίσης ισχυρίζομαι ότι ο αιτητής ουδέποτε όχλησε την εναγόμενη 2 για τους ίδιους λόγους που αναφέρω ανωτέρω και το αναληθές των ισχυρισμών του αιτητή αποδεικνύεται από την ίδια την επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 7/12/2012 την οποία απέστειλε μόνο σε εμένα και όχι στην εναγομένη
  63. Ισχυρίζομαι ότι παρέλαβα την επιστολή των δικηγόρων του αιτητή ημερομηνίας 7/12/2012 μεταγενέστερα της 14/12/2012 όταν καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση για προσωρινά διατάγματα και από ότι συνάγεται η εν λόγω επιστολή στάληκε με μόνο σκοπό να στοιχειοθετηθεί μαρτυρία για χρήση της για έκδοση των μονομερών διαταγμάτων.
  64. Ισχυρίζομαι ότι ο οι ισχυρισμοί των αιτητή στην παράγραφο 4 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του είναι εξ ακοής μαρτυρία και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και εν πάση περιπτώσει είναι αναληθείς οι ισχυρισμοί του αιτητή εφόσον σύμφωνα με τα Τεκμήρια που επισυνάπτω όσα επίδικα οχήματα βρίσκονται στην κατοχή του Σωματείου ΑΛΚΗ είναι ασφαλισμένα.
  65. Ο αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι ο δικηγόρος του εκ μέρους και για λογαριασμό του απέστειλε άλλη επιστολή ημερομηνίας 25/05/2012 προς εμένα προσωπικά στο φάξ των δικηγόρων μου που είναι το 22100324 και την ίδια επιστολή στην σύζυγο μου στο Παράρτημα της Λαϊκής Τράπεζας στην Λάρνακα όπου εργάζεται, με σκοπό να την εκθέσει στους συναδέλφους της και στους εργοδότες της ισχυριζόμενος ψευδώς αυτή την φορά ότι του χρωστούσε και η σύζυγος μου για τα επίδικα αυτοκίνητα. Επισυνάπτω ως Τεκμήρια Ε και ΣΤ τις επιστολές του δικηγόρου των εναγόντων ημερομηνίας 25/05/
  67. Βάσει των πιο πάνω πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως ακυρωθεί το προσωρινό διάταγμα και απορριφθεί η αίτηση του αιτητή με έξοδα εναντίον του ενάγοντα -αιτητή όπως θα υπολογισθούν και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
  68. Τα πιο πάνω ορκίζομαι και λέγω ότι είναι ορθά και αληθή.
  69. Αυτά ορκίζομαι όσων κάλλιον γνωρίζω προσωπικά και από πληροφορίες από τρίτα άτομα τα οποία κατονομάζω στην ένορκο δήλωση μου. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών με τις αγορεύσεις τους αναφερόμενοι στις αρχές που τάσσει η νομολογία μας για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των πελατών τους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών υποστήριξε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος και την έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος υπό στοιχείο Β. Αντίθετα ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ'ων η αίτηση από την πλευρά του υποστήριξε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν την οριστικοποίηση του διατάγματος και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση και να ακυρώσει το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 CLR 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1983)1 CLR 263, Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 2029). Με βάση τις νομολογημένες αρχές παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκδίδεται όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. H έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δικονομικά ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς( Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 AΑΔ 2015.) Είναι νομολογημένο πως η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 από μόνη της δεν είναι αρκετή. Το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ένα προσωρινό διάταγμα. Είναι επίσης νομολογημένο ότι το Δικαστήριο στο στάδιο που εξετάζει αίτημα για την έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πρόκειται να διεξέλθει τη μαρτυρία με γνώμονα τη διαπίστωση γεγονότων ή την τελεσίδικη αξιοπιστία της (Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980). Όπως είναι γνωστό, κατά την ακρόαση των αιτήσεων σύμφωνα με τη Δ.48 Θ4 δεν προσκομίζεται μαρτυρία, αλλά γίνεται μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, η αμφισβήτηση των οποίων γίνεται με αντεξέταση κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου είτε με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις (Πατούρης v. Hellenic Bank Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 218). Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης, βεβαίως, της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 1013 υποδείχθηκε ότι ισχυρισμοί επί ενόρκων δηλώσεων που δεν αντεξετάσθηκαν επί του περιεχομένου τους παραμένουν ακλόνητοι και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί. Το βάρος απόδειξης ανήκει στον αιτητή να ικανοποιήσει τις πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις (Μαίρη Σεβαστού v. Εμανουήλ Σεβαστού
(2002)1 Γ Α.Α.Δ. 1980) Τα αμφισβητούμενα γεγονότα σε αιτήσεις επιβάλλεται να αποδεικνύονται από τον διάδικο που τα επικαλείται (Thinking Steel International Bv. V. Caramondani Bros Public Co Ltd, Πολ. Εφ. 361/08, ημ. 29.6.12).Στην περίπτωση που το προσωρινό διάταγμα δοθεί μονομερώς η υποχρέωση απόδειξης αμφισβητούμενων γεγονότων σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας υφίσταται και διατηρείται στους ώμους του αιτητή (Ανδρέου v. Colossus Signs Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 1040). Στην απόφαση Κυρίλλου v. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528 έχει επίσης τονιστεί ότι στο στάδιο αυτό το δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την προσφερόμενη μαρτυρία ούτε καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων εκτός μόνο εκείνων που κρίνονται αναγκαία για την εξακρίβωση στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για την θεμελίωση των προϋποθέσεων που τάσσει η νομολογία. Ο αιτητής στηρίζει την αίτηση του και στο άρθρο 4 του Κεφ. 6. το οποίο παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα με σκοπό την προστασία της περιουσίας που είναι αντικείμενο της αγωγής (Βλ. BP Holdings Ltd κ.α v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.α (Αρ.2)
(1994)1 ΑΑΔ 694 και Cyprus Palestine Plantation Co Ltd v. Oliver & Co (Cyprus) Ltd 16 C.L.R. 122). Το άρθρο 4 δεν εξετάζεται ανεξάρτητα από το άρθρο 32 του Ν. 14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 αποτελεί το υπόβαθρο αιτήσεων που υποβάλλονται μονομερώς (βλ. σχετικά Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments) Ltd,
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 2029). Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω το αίτημα του ενάγοντα και έχοντας βέβαια κατά νου ότι το βάρος απόδειξης να ικανοποιήσει τις από την νομολογία τασσόμενες προϋποθέσεις παραμένει στον διάδικο που επιζητεί την έκδοση του διατάγματος. Σημειώνοντας εκ των προτέρων ότι στην υπό εξέταση υπόθεση ο ενόρκως δηλών εναγόμενος 1 δεν αμφισβητήθηκε σε όσα ορκίστηκε αφού δεν αντεξετάστηκε (Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ πιο πάνω). Μέσα από την ένσταση των εναγομένων προβάλλεται η έλλειψη του κατεπείγοντος, η μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και η μη συνδρομή των απαιτούμενων προϋποθέσεων Κατεπείγον Όπως έχει αναφερθεί μέσα από τη νομολογία το άρθρο 9 του Κεφ.6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος μονομερώς (Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598 και I Ahmad Zein κ.ά v. Παράσχος κ. Καμπανελλάς Λτδ
(2000)1(Α) ΑΑΔ 606 και Ιερά Μητρόπολη Πάφου V. Aristo Developers Ltd Πολ. Έφεση 211/10 ημερ. 14.7.2011 ). Στη παρούσα υπόθεση δόθηκε μονομερώς μόνο το πρώτο από τα διατάγματα που ζητά με την αίτηση του ο αιτητής. Το κατεπείγον στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο στους άμεσους κινδύνους που επικαλέστηκε ο ενάγοντας ισχυριζόμενος χρήση των οχημάτων χωρίς την ύπαρξη ασφαλιστικής κάλυψης. Ισχυρισμός όμως που διαψεύδεται από το περιεχόμενο της ένστασης και το επισυνημμένο τεκμήριο Β με το οποίο έχει διαφανεί ότι υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη για τα αναφερόμενα οχήματα. Επομένως οι ειδικές περιστάσεις κάτω από τις οποίες εκδόθηκε μονομερώς το ενδιάμεσο διάταγμα δεν υφίστανται και συνεπώς δεν συνέτρεχε η προϋπόθεση του κατεπείγοντος στην οποία βασίστηκε το δικαστήριο όταν εξέδωσε το συγκεκριμένο διάταγμα. Μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων Υποχρέωση του ενάγοντα ήταν να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία πιθανόν να επηρέαζαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση ή μη του διατάγματος. Σύμφωνα με τη νομολογία ο ενάγοντας θα έπρεπε να αποκαλύψει όχι μόνο τα γεγονότα που ήταν γνωστά σε αυτόν αλλά και εκείνα τα οποία θα μπορούσε να αποκαλύψει με εύλογη έρευνα. Η βάση του διατάγματος ανατρέπεται από τη μη αποκάλυψη γεγονότων εξ' αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση M. & Ch. Mitsingas Trading v. Timberland Co of U.S.A
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791 υποδεικνύεται ότι ουσιώδες είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για προσωρινό διάταγμα όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Ν.14/60. Επιπλέον σε μονομερείς αιτήσεις ουσιώδη είναι τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του θέματος. Στην Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 αναφέρεται ότι: «Είναι βασική αρχή δικαίου ότι το Δικαστήριο αποφασίζει τις διαφορές των μερών αφού ακούσει και τους δύο διαδίκους. Δεν εκδίδει διαταγή πριν ακούσει και το άλλο μέρος». Κατά παρέκκλιση όμως, ο νομοθέτης, για επείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις, για να είναι αποτελεσματική ή θεραπεία επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima Fides). Ο αιτητής έχει καθήκον και υποχρέωση να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία.» Πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του Διατάγματος λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά εξ' αντικειμένου ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου οπόταν στην απουσία του αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής (βλ. Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου,
(1998)1Β Α.Α.Δ. 598). Από τα πιο πάνω στοιχεία που αποκαλύπτει ο εναγόμενος - καθ' ου η αίτηση 1 στη δική του ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, διαφαίνεται ότι, διαφοροποιείται ουσιαστικά η εικόνα την οποία είχε παρουσιάσει μονομερώς στο Δικαστήριο ο ενάγοντας-αιτητής κυρίως σε ότι αφορούσε τα γεγονότα που σχετίζονταν με το κατεπείγον του θέματος αλλά και σε ζητήματα που αφορούν την επίδικη διαφορά. Ο ενάγοντας όταν αποτάθηκε στο Δικαστήριο παρέλειψε να αναφέρει ότι ο ίδιος και η εταιρεία του C & P LIOTATIS CO LIMITED ήταν χορηγοί και σπόνσορες του Αθλητικού Σωματείου ΑΛΚΗ Λάρνακας στο οποίο ο εναγόμενος 1 ήταν Πρόεδρος και κατόπιν σχετικής συμφωνίας με το Σωματείο ΑΛΚΗ η εταιρεία του ενάγοντα διαφημιζόταν στα επιστολόχαρτα του Σωματείου ΑΛΚΗ, στις φανέλες των ποδοσφαιριστών του Σωματείου καθώς και στις διαφημιστικές πινακίδες του σταδίου του Γυμναστικού Συλλόγου Ζήνωνα στο οποίο αγωνιζόταν η ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΛΚΗΣ. Προς τούτο οι εναγόμενοι επεσύναψαν απόδειξη του Σωματείου ΑΛΚΗ ως τεκμ. Α για την είσπραξη του ποσού των €230,00 το οποίο αφορούσε την κατασκευή flash πινακίδων για διαφήμιση στο γήπεδο της ΑΛΚΗΣ που αφορούσαν τον ενάγοντα και την εταιρεία του. Πέραν των πιο πάνω προβάλλεται ο ρόλος του ενάγοντα στο Σωματείο ΑΛΚΗ της οποίας για ένα χρόνο διετέλεσε εκπρόσωπος στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Κ.Ο.Π. και συμμετείχε στο συμβούλιο της Κ.Ο.Π. ως εκπρόσωπος του ίδιου σωματείου. Είναι δε ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι ήταν ως αντάλλαγμα αυτών που ο ενάγοντας παραχώρησε την κατοχή και χρήση διαφόρων οχημάτων του στο Σωματείο ΑΛΚΗ με σκοπό να τα χρησιμοποιούν οι ποδοσφαιριστές της ΑΛΚΗΣ ως μέσο μεταφοράς τους. Οι ενάγοντας- αιτητής δεν κάνει οποιαδήποτε αναφορά στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του για τα πιο πάνω και ούτε ζήτησε να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα καθ΄ού η αίτηση 1 και να αμφισβητήσει αυτούς τους ισχυρισμούς του. Ακόμα ένα στοιχείο το οποίο δεν αποκαλύφθηκε από τον ενάγοντα είναι η αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 25.5.12 που επισυνάπτεται στη ένσταση ως τεκμήριο Ε. Στοιχείο ουσιώδες κυρίως σε ότι αφορά τον χρόνο που αυτή έχει αποσταλεί δηλαδή 7 μήνες πριν ο ενάγοντας αποτεθεί μονομερώς στο δικαστήριο για την έκδοση των υπό συζήτηση διαταγμάτων και εξαρθρώνει βέβαια το στοιχείο του κατεπείγοντος. Αντίθετα ο ενάγοντας αποκάλυψε μόνο την επιστολή ημερομηνίας 1.12.2012 για να στοιχειοθετήσει ότι δεν υπήρχε καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Ουσιώδες είναι και το περιεχόμενο της αναφερόμενης επιστολής όπου γίνεται αναφορά για εξόφληση υπολοίπου και όχι του ποσού της αξίας αγοράς των αυτοκινήτων όπως προβάλλει στην ένορκη δήλωση του ο ενάγοντας. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ως στοιχείο που δεν αποκαλύφθηκε ότι τα αναφερόμενα αυτοκίνητα αποτελούν αντικείμενα ενοικιαγοράς σε Τράπεζα σύμφωνα με τον ισχυρισμό των εναγομένων που παρέμεινε αναντίλεκτος και σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι είναι εγγεγραμμένα στο όνομα του. Ακόμα κάτι ουσιώδες το οποίο ο ενάγοντας θα μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να γνώριζε είναι ότι τα αναφερόμενα αυτοκίνητα ήταν ασφαλισμένα από συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρεία και κατ' επέκταση δεν υφίσταται ο άμεσος κίνδυνος οδήγησης τους χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Στη βάση των πιο πάνω το δικαστήριο αν είχε όλα τα ουσιώδη γεγονότα ενώπιον του είναι βέβαιο ότι δεν θα προχωρούσε μονομερώς στην έκδοση του διατάγματος. Τονίζεται προς τούτο ότι ο εναγόμενος 1 δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του με την οποία υποστηρίζει την ένσταση των εναγομένων. Συνεπώς οι πιο πάνω ισχυρισμοί του παρέμειναν αναπάντητοι και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί (Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ πιο πάνω). Τούτο δεδομένου ότι το βάρος απόδειξης ανήκει στον αιτητή να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία μας και έχοντας κατά νου ότι ιδιαίτερα στις περιπτώσεις απαγορευτικών διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί μονομερώς η υποχρέωση απόδειξης αμφισβητούμενων γεγονότων βαρύνει τους ώμους του ενάγοντα -αιτητή (Βλ. Ανδρέου v. Colossos Signs Ltd πιο πάνω). Στο σημείο αυτό ανοίγω μια παρένθεση για να υπογραμμίσω ότι ο ενάγοντας επιχείρησε να εισαγάγει μαρτυρία με την αγόρευση του δικηγόρου του. Η μαρτυρία αυτή είναι ανεπίτρεπτο να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο δεδομένου ότι η αγόρευση σαφώς δεν είναι το σωστό μέτρο και βήμα για την εισαγωγή μαρτυρίας. Εξέταση των τριών προϋποθέσεων Σε σχέση με την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση, έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτείται τίποτε περισσότερο από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση, ενώ το δεύτερο κριτήριο, αλληλένδετο σε κάποιο βαθμό με το πρώτο, ικανοποιείται με την απόδειξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ότι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Α. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Στην παρούσα υπόθεση η βάση της αγωγής στηρίζεται σε παράβαση συμφωνίας πώλησης οχημάτων την οποία επικαλείται ο ενάγοντας και απαιτεί πληρωμή της αξίας τους και αποζημιώσεις. Με βάση τα όσα περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αλλά και στην έκθεση απαίτησης η οποία έχει στο μεταξύ καταχωρηθεί κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση. Β. Πιθανότητα επιτυχίας. Εξετάζοντας την δεύτερη προϋπόθεση κατά πόσο δηλαδή υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας το δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. υπ. Odysseos, ανωτέρω και Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201). Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1Α Α.Α.Δ. 253 η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα. Τέτοια μαρτυρία είναι αυτή που εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων. Πιο πρόσφατα στην υπόθεση Thinking Steel International BV v. Garamondani Bros Public Co. Ltd, (πιο πάνω), έχει αναφερθεί πως στην περίπτωση αιτήσεων βασιζόμενων σε ένορκες δηλώσεις τα αμφισβητούμενα γεγονότα επιβάλλεται να αποδεικνύονται από το διάδικο που τα επικαλείται, στο βαθμό και στην έκταση που το βάρος απόδειξης επιβάλλει. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές μέσα από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου διαπιστώνονται τα ακόλουθα: Ο εναγόμενος 1 στην ένορκη δήλωση του αρνείται την ύπαρξη οποιασδήποτε συμβατικής σχέσης μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων. Συγκεκριμένα ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι οι οποιεσδήποτε συμφωνίες και διαπραγματεύσεις για τη χρήση και κατοχή των αυτοκινήτων έγιναν με το σωματείο ΑΛΚΗ το οποίο έλαβε και το αντάλλαγμα της συμφωνίας με τον ενάγοντα και την εταιρεία του και όχι με τους εναγομένους 1 και
  1. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν αντικρουστεί από τον ενάγοντα μέσω της αντεξέτασης του εναγόμενου 1 ούτε και επιχειρήθηκε να δοθεί οποιαδήποτε απάντηση με την κατάθεση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Διαπιστώνεται περαιτέρω ότι οι επιστολές ημερομηνιών 25.5.12 και 7.12.12 απεστάλησαν στον εναγόμενο 1 χωρίς να γίνεται σε αυτές οποιαδήποτε αναφορά στην εναγόμενη 2 εταιρεία. Εάν η συμφωνία που επικαλείται ο ενάγοντας έγινε με τους εναγόμενους 1 και 2 όπως ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση τότε θα αναμενόταν οι επιστολές με τις οποίες ο ενάγοντας απαιτεί πληρωμή να απευθύνονταν και στην εναγόμενη εταιρεία. Από την άλλη η εμπλοκή του σωματείου ΑΛΚΗ αποτελεί γεγονός που προκύπτει από τους ισχυρισμούς του ενάγοντα όπως αυτοί παρατίθενται πιο πάνω. Όλα τα πιο πάνω αφήνουν κενό σε σχέση με τους αντισυμβαλλόμενους του ενάγοντα και κατ' επέκταση αναπάντητο το ερώτημα κατά πόσο η αγωγή και η αίτηση τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου με τους ορθούς διαδίκους με αποτέλεσμα να κρίνεται ότι δεν ικανοποιείται η δεύτερη προϋπόθεση της ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής εναντίον των εναγομένων 1 και
  2. Ανεξάρτητα των πιο πάνω η πιθανότητα επιτυχίας της αξίωσης του ενάγοντα για επιστροφή των οχημάτων αποδυναμώνεται από τις θέσεις που ο ίδιος έθεσε στο δικαστήριο. Ουσιαστικά επικαλείται ότι πώλησε τα αναφερόμενα οχήματα παραδίδοντας εκουσίως την κατοχή τους με συμφωνία η πληρωμή του τιμήματος να γίνει σε μεταγενέστερο χρόνο. Υπό αυτές τις περιστάσεις κρινόμενος ως απλήρωτος πωλητής κάτω από τις πρόνοιες του σχετικού νόμου τα δικαιώματα του δεν συμπεριλαμβάνουν δικαίωμα επιστροφής των αντικειμένων. Γ. Δυσκολία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Σύμφωνα με τη νομολογία μας η αφερεγγυότητα (ή η δυσκολία εκτέλεσης), από μόνη της δεν θεμελιώνει την τρίτη προϋπόθεση. Είναι στοιχείο όμως το οποίο, ενόψει των δεδομένων κάθε υπόθεσης, λαμβάνεται υπόψη (βλ. Pastella Marin Co. Ltd v. National Iranian Tanker Co. Ltd,
(1987)1 A.A.Δ. 583,) εφόσον με τη μη έκδοση διατάγματος θα καθίστατο αναποτελεσματική η δικαστική διαδικασία (βλ. επίσης Barley Johnson v. Yuill,
(1980)1 A.E.E.R 190 και Poldava Petroleum Co v. Mexana Oil Ltd,
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1301). Η προϋπόθεση αυτή στην ουσία σχετίζεται με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων κάτω από το φως των γεγονότων της υπόθεσης. Είναι δε νομολογημένο ότι εάν η επιδίκαση αποζημιώσεων στους αιτητές στο τελικό στάδιο, ανάλογα βέβαια πάντοτε με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εκεί όπου οι αποζημιώσεις δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία ή εκεί που σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να εκτελεστεί η απόφαση. Η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εξαρτάται από τα γεγονότα που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση. Στην υπό κρίση υπόθεση διαπιστώνω ότι ο αιτητής απαίτησε την έκδοση των διαταγμάτων βασιζόμενος στο κίνδυνο τα οχήματα να οδηγούνται χωρίς ασφαλιστική κάλυψη, κίνδυνος που μέσα από την ένσταση των εναγομένων και το τεκμήριο Β προκύπτει ότι δεν υφίσταται. Όπως διαφαίνεται από τους ισχυρισμούς του αιτητή αλλά και γενικότερα από το σύνολο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, οι Ενάγοντας ζήτησε τη έκδοση των διαταγμάτων βασιζόμενος μόνο στην ύπαρξη του πιο πάνω κινδύνου και χωρίς να ισχυρίζεται ή να αποκαλύπτει στοιχεία που να υποδεικνύουν κίνδυνο αποξένωσης ή καταστροφής των επίδικων οχημάτων. Κανένα στοιχείο και καμιά άλλη πληροφορία δεν τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου που να δεικνύει ότι υπάρχει πράγματι ένας τέτοιος κίνδυνος. Ούτε και εντοπίζεται οποιοδήποτε στοιχείο προς αυτή την κατεύθυνση αφού ο αιτητής στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του πλην του γενικού ισχυρισμού ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο κανένα άλλο στοιχείο και καμία πληροφορία δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου που να δεικνύει ότι σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής δεν θα μπορεί να εκτελέσει την απόφαση. Κρίνεται συνεπώς ότι ο αιτητής θα μπορεί να ικανοποιηθεί χρηματικά στη περίπτωση που πετύχει η αγωγή του εναντίον των υφιστάμενων εναγομένων και να αποζημιωθεί για οποιαδήποτε ζημιά ήθελε υποστεί. Στη βάση των πιο πάνω κρίνεται συνεπώς ότι ούτε η τρίτη προϋπόθεση εκπληρούται. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω κατάληξης μου στα επί μέρους ζητήματα που εξετάζονται πιο πάνω κρίνεται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις αφενός για την συνέχιση ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 20.12.12 και αφετέρου για την έκδοση του διατάγματος όπως αυτό αξιώνεται υπό στοιχείο Β στην αίτηση. Επιπρόσθετα η χορήγηση του διατάγματος υπό στοιχείο Β, το οποίο ταυτίζεται με ένα από τα διατάγματα που ζητούνται ως τελική θεραπεία, θα ανέτρεπε τη διατήρηση της επίδικης κατάστασης πραγμάτων εκκρεμούσης της αγωγής (status quo ante) (βλ. Κούνουνα v. C & A Simonos Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ.1361). Με το αιτούμενο διάταγμα Β ουσιαστικά επιδιώκεται η ανάληψη της κατοχής των επίδικων οχημάτων και η ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων αντί η διατήρηση της. Υπό το φώς των πιο πάνω το εκδοθέν διάταγμα ακυρώνεται και η αίτηση ως προς το υπόλοιπο μέρος της υπό στοιχείο Β απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων 1 και 2 και σε βάρος του ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .................. Στ. Λουκίδου Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.