ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΡΑΝΤΩΚΗ, Αρ. Αγωγής:2844/2011, 28/5/2013

(3)προνοεί ότι η διαδικασία τριτοδιαδίκου μπορεί οιανδήποτε στιγμή να παραμερισθεί από το Δικαστήριο ή Δικαστή. Η Δ.10 Θ.1 που περιέχει τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες το Δικαστήριο μπορεί να δώσει άδεια για την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και τον τρόπο καταχώρησης της σχετικής αίτησης προνοεί τα ακόλουθα: «

(1)Όταν σε οποιανδήποτε αγωγή ο Εναγόμενος απαιτεί εναντίον οιουδήποτε προσώπου που δεν είναι ήδη διάδικος στην αγωγή, (σ' αυτή τη Διάταξη καλείται «τριτοδιάδικος»). α) Ότι δικαιούται συνεισφοράς ή αποζημιώσεως ή β) Ότι δικαιούται θεραπεία σχετική με τα αρχικά αίτια της αγωγής και ουσιαστικά την ίδια ή μερική θεραπεία που απαιτείται από τον Ενάγοντα ή, γ)Ότι οιονδήποτε ζήτημα σχετικό με το αντικείμενο της αγωγής είναι ουσιαστικά το ίδιο με το ζήτημα που αναφύεται μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου και έπρεπε κανονικά να εκδικασθεί όχι μόνον μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου αλλά μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου και του τριτοδιαδίκου ή μεταξύ οιουδήποτε εξ αυτών, το Δικαστήριον ή ο Δικαστής μπορεί να δώσει άδεια στον Εναγόμενον να εκδώσει και να επιδόσει «ειδοποίηση τριτοδιαδίκου». Στην υπόθεση Ιωάννου v. Βιολάρης

(2001)1Β Α.Α.Δ 1424 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι αυτονόητο πως μπορεί να τίθεται θέμα χορήγησης άδειας για έκδοση και επίδοση κλήσης τριτοδιαδίκου αν η περίπτωση εντάσσεται σε μια από τις τρεις που εξειδικεύει η Δ.10,θ1 (α)(β)(γ). Και είναι σαφές πως, ενώ το θέμα δεν κρίνεται οριστικά σε εκείνο το αρχικό στάδιο, χρειάζεται τουλάχιστον να φαίνεται εκ πρώτης όψεως πως η περίπτωση είναι τέτοια. Χωρίς εκ πρώτης όψεως διαπίστωση τέτοιας φύσης δεν διανοίγεται δυνατότητα άσκησης διακριτικής εξουσίας αναφορικά με οτιδήποτε άλλο.» Αφού διαπιστωθεί ότι πληρείται η πιο πάνω προϋπόθεση τότε το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να χορηγήσει την άδεια, όπως έχει πράξει και στη παρούσα περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη την αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών και τη δημιουργία περαιτέρω εξόδων. Παράλληλα το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα ταλαιπωρίας στον ενάγοντα ή την πρόκληση καθυστέρησης στην υπόθεση. Η Δ.10 Θ.7 ρυθμίζει την αίτηση για οδηγίες που ακολουθεί την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Στα πλαίσια των οδηγιών το Δικαστήριο εξετάζει δυνάμει της εν λόγω διαταγής την εγκυρότητα της ειδοποίησης και τυχόν ενστάσεις του τριτοδιαδίκου. Είναι αναγκαίο δε να εξεταστεί αρχικά κατά πόσον η υπόθεση εμπίπτει σε οποιανδήποτε από τις περιπτώσεις που προβλέπει η Δ.10 Θ.1 (βλ. Baxter v. France & Others

(1895)1 QB 455 και Ιωάννου v. Κ. Βιολάρης (πιο πάνω)). Στην υπόθεση Asimenos v. Chrysostomou κ.α.

(1982)1 C.L.R 145 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "It is clear, however, form the said notes in the Annual Practice and the authorities referred to therein that questions such as embarrassment or delay to the plaintiff or where the questions at issue cannot be completely disposed in the action, or whether the procedure will be allowed to continue, are matters which will have to be considered on the application for directions and not on the application for leave to issue the notice. It is also presumed that if a prima facie case is made out which would bring the matter within any paragraph of rule 1 and leave to issue a third party notice is granted the court will not, in granting leave, consider the merits of the claim." Προκύπτει συνεπώς ότι το ορθό στάδιο για την υποβολή ένστασης στην έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου είναι αυτό της κλήσης για οδηγίες δυνάμει της Δ.10 Θ.7. Ο τριτοδιάδικος όμως δεν στερείται του δικαιώματος να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης αφού σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.10 Θ.7

(3), η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου μπορεί να ακυρωθεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας (Asimenos πιο πάνω). Η καθυστέρηση όμως στην καταχώρηση της αίτησης μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην ακύρωση της ειδοποίησης (βλ. Κουμούλη v. Yasmingh

(1999)1A A.A.Δ. 323). Στην υπόθεση (Νικήτα v. Medcon Construction Ltd κ.α.

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 646) λέχθησαν τα ακόλουθα: «Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης τριτοδιάδικου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπιση του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγομένου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R.534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.). Σκοπός της Διαδικασίας Τριτοδιαδίκου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιάδικου με το αποτέλεσμα αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιάδικου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωσή του εναντίον του τριτοδιάδικου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του.» Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, διαπιστώνω πως η απαίτηση του εναγομένου εναντίον του τριτοδιάδικου όπως αυτή αποκρυσταλλώνεται στο δικόγραφο της υπεράσπισης του αλλά και στην αίτηση του βάση της οποίας πέτυχε την έκδοση της κλήσης του τριτοδιαδίκου στη διαδικασία, στηρίζεται στην θέση του ότι η πρόκληση του δυστυχήματος οφείλεται αποκλειστικά και ή κατά τον μέγιστο βαθμό στην συντρέχουσα αμέλεια του τελευταίου. Είναι επίσης προφανές ότι ο εναγόμενος διεκδικεί εναντίον του τριτοδιάδικου την ανάλογη συνεισφορά του στην περίπτωση που διαταχθεί από το δικαστήριο να καταβάλει αποζημιώσεις στον ενάγοντα. Εξετάζοντας στη συνέχεια το περιεχόμενο των εξοφλητικών αποδείξεων προς τη ασφαλιστική εταιρεία, η οποία κατά το ουσιώδη χρόνο εκπροσωπούσε τον τριτοδιάδικο, θα έλεγα ότι αυτές δεν αποτελούν στοιχείο ικανοποιητικό για την έγκριση του παραμερισμού της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Σε σχέση με την εξοφλητική απόδειξη που υπέγραψε ο εναγόμενος, αυτή θα αποτελούσε στοιχείο που προφανώς ο τριτοδιάδικος θα είχε την ευκαιρία να προβάλει κατά την υπεράσπιση του στη περίπτωση που ο εναγόμενος απαιτούσε εναντίον του αποζημιώσεις για τις προσωπικές του βλάβες από το δυστύχημα. Σε ότι αφορά την εξοφλητική απόδειξη πληρωμής αποζημιώσεων που υπέγραψε ο ενάγοντας προς την ασφαλιστική εταιρεία του τριτοδιάδικου, με τα όσα τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, δεν προκύπτει ισχυρισμός ότι η πληρωμή αυτή έγινε εν γνώση και με την συγκατάθεση του εναγόμενου. Αντίθετα ο εναγόμενος παρά την πιο πάνω ενέργεια της ασφαλιστικής εταιρείας του τριτοδιάδικου, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την αγωγή του ενάγοντα με την οποία απαιτεί εναντίον του αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές που έχει υποστεί από το δυστύχημα. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα ποσά που αξιώνει ο ενάγοντας ως αποζημιώσεις με την αγωγή που καταχώρησε εναντίον του εναγόμενου υπερβαίνουν κατά πολύ το ποσό που φαίνεται να εισέπραξε από την ασφαλιστική εταιρεία του τριτοδιάδικου. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω συνεπώς πως η οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του τριτοδιάδικου που έγινε στην απουσία του εναγόμενου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να εμποδίσει τον εναγόμενο να απαιτήσει την συνεισφορά του τριτοδιάδικου στις αποζημιώσεις που τυχόν να διαταχθεί να καταβάλει στον ενάγοντα. Ο παραμερισμός της διαδικασίας του τριτοδιαδίκου θα άφηνε προφανώς το τριτοδιάδικο μαζί με τον ενάγοντα να συμφωνήσουν μεταξύ τους και στην απουσία του εναγόμενου τον καταμερισμό της ευθύνης για το δυστύχημα. Ως αποτέλεσμα δε τούτου ο εναγόμενος να στερηθεί του δικαιώματος του για μια δίκαιη δίκη κατά την οποία να έχει την ευκαιρία να ακουστεί και να προωθήσει τη θέση του σε σχέση με την εκ μέρους του ισχυριζόμενη ευθύνη του τριτοδιάδικου για την πρόκληση του δυστυχήματος όπως αυτή προκύπτει από τα δικόγραφα του και περιγράφεται πιο πάνω. Επιπρόσθετα σημειώνεται πως δεν έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία ή γεγονότα σε σχέση τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο ενάγοντας υπέγραψε την εξοφλητική απόδειξη προς τη ασφαλιστική εταιρεία του τριτοδιάδικου οι οποίες να υποδεικνύουν και τις τυχόν συνέπειες αυτής , θέματα που εν πάση περιπτώσει κρίνεται πως δεν θα πρέπει να εξεταστούν μέσα στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Αντίθετα αποτελούν ζητήματα που θα είναι δυνατόν να τεθούν για να αποφασιστούν από το δικαστήριο μέσα στα πλαίσια της εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης όπου όλες οι πλευρές με τη μαρτυρία που θα προσκομίσουν θα έχουν την ευκαιρία να θέσουν στο δικαστήριο όλα τα σχετικά γεγονότα. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω και εφαρμόζοντας τις νομολογημένες αρχές κρίνω ότι η παρούσα είναι περίπτωση όπου ενδείκνυται η παρουσία του τριτοδιάδικου στην υπόθεση και βρίσκω ότι υπό τις περιστάσεις αυτό θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς της απονομής της δικαιοσύνης. Ενώ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο παραμερισμός της διαδικασίας του τριτοδιαδίκου θα αποτελεί παρέκκλιση από τα θέσμια της δίκαιης δίκης αφού αποδεδειγμένα θα στερήσει από τον εναγόμενο το δικαίωμα του όπως κατά τη εκδίκαση της υπόθεσης προωθήσει τη θέση του ότι η πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος οφείλεται αποκλειστικά και ή κατά το μέγιστο βαθμό στη συντρέχουσα αμέλεια του τριτοδιάδικου. Αναμφίβολα η οποιαδήποτε τυχόν συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του τριτοδιάδικου δεν κρίνεται στοιχείο ικανοποιητικό για να στερήσει από τον εναγόμενο το αναφερόμενο δικαίωμα του. Ταυτόχρονα τονίζω πως η υπεράσπιση του εναγόμενου έναντι της αξίωσης του ενάγοντα καθώς και η απαίτηση του έναντι του τριτοδιάδικου έχουν κοινή πραγματική βάση και παρουσιάζεται ευχερής ή εκδίκαση αυτών στα πλαίσια της ίδιας διαδικασίας αφού αφορούν τη ευθύνη για την πρόκληση του ίδιου δυστυχήματος, κατά το οποίο ο ενάγοντας με την έκθεση απαίτησης του ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω βρίσκω ότι στην υπό εξέταση περίπτωση, ικανοποιούνται πλήρως οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.10 θ1

(1)για την διατήρηση του αιτητή ως τριτοδιάδικου αφού εξυπηρετείται ο σκοπός της διαδικασίας τριτοδιαδίκου όπως αναλύεται με τη σχετική επί του θέματος νομολογία. Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση του τριτοδιάδικου απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του εναγόμενου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο