ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ν. ΦΟΥΚΑΡΙΔΗΣ ΣΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής.: 1557/11, 21/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A100 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής.: 1557/11 ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ Ενάγοντος v.
- ΦΟΥΚΑΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ
- ΣΑΒΒΑΣ ΦΟΥΚΑΡΙΔΗΣ
- ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΦΟΥΚΑΡΙΔΟΥ Εναγομένων Αίτηση ημ. 11-2-13 υπό Ενάγοντος για Διαγραφή Υπερασπίσεων και Οδηγίες Ημερομηνία: 21 Ιουνίου 2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: κα Μιχαήλ για Κύπρος Ανδρέου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους - Καθ' ων: κ. Λ. Λουκαϊδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την πιο πάνω αίτηση του ο Ενάγων αιτείται την διαγραφή των Υπερασπίσεων των Εναγομένων ημερ. 14-9-11 και 5-1-12, καθώς και οδηγίες για την περαιτέρω πορεία της αγωγής. Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.19 θ.1,14, 26, Δ.20 θ.1-3, Δ.21, Δ.30 θ.1-5,7, Δ.19, Δ.26, Δ.27 θ.1-3 και Δ.48 θ.1-4,
- Στην επισυνημμένη ένορκη του δήλωση ο Ενάγων αναφέρεται στο διαδικαστικό ιστορικό της αγωγής καταλήγοντας ότι υπάρχει πρόβλημα λόγω της καταχώρισης δύο Υπερασπίσεων, ήτοι μιας προ της Έκθεσης Απαίτησης και μιας μετά από αυτή. Οι Εναγόμενοι προέβαλαν τρεις λόγους ένστασης ως εξής:
- Η αίτηση παραβαίνει τη Δ.64 θ.
- Η πρώτη υπεράσπιση (ημ. 14-9-11) καταχωρίστηκε νόμιμα και κανονικά λόγω του ότι ο Ενάγων καταχώρισε την Έκθεση Απαίτησης του με όλες τις λεπτομέρειες της στις 16-5-11, παρόλο που ήταν σε κλητήριο Δ.2 θ.1, δηλαδή σε λανθασμένο τύπο.
- Η δεύτερη Υπεράσπιση (ημ. 5-1-12) καταχωρίστηκε λόγω της καταχώρισης έκθεσης απαιτήσεως για δεύτερη φορά από τον Ενάγοντα με ημερ. 30-12-
- Στην επισυνημμένη ένορκη της δήλωση η δικηγόρος κα Λουκία Πατσαλίδου εξηγεί επίσης το ιστορικό της αγωγής και ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Νομική Πτυχή Η αγωγή αφορά διεκδίκηση αποζημιώσεων για λίβελλο και ή δυσφήμηση και ή ψευδολογία. Σύμφωνα με τη Δ.2 θ.1, εκτός αν υπάρχει διαφορετική πρόνοια, οποιαδήποτε αγωγή θα αρχίζει με κλητήριο ένταλμα. Βάσει της Δ.2 θ.6
(4)το κλητήριο σε αγωγή για λίβελλο ή δυσφήμηση δεν μπορεί να είναι ειδικώς οπισθογραφημένο (specially indorsed) με την έκθεση απαίτησης. Εξ αντιδιαστολής λοιπόν συνάγεται ότι μια τέτοια αγωγή καταχωρείται υποχρεωτικώς επί κλητηρίου γενικώς οπισθογραφημένου. Τα δύο σχετικά έντυπα (Τύποι 1 και 2) διαφέρουν κατά το ότι: i. Το κλητήριο βάσει της Δ.2 θ.1 αναφέρει στο πίσω μέρος τη φράση "Οπισθογραφήσις Απαιτήσεως" και στο μπροστινό μέρος υπάρχει πρόνοια μόνο για την δυνατότητα καταχώρισης εμφάνισης εντός 10 ημερών από την επίδοση της αγωγής. ii. Το κλητήριο βάσει της Δ.2 θ.6 αναφέρει στο πίσω μέρος τη φράση "΄Εκθεσις Απαιτήσεως" και στο μπροστινό μέρος πληροφορεί τον Εναγόμενο ότι δύναται να καταχωρίσει εμφάνιση εντός 10 ημερών και Υπεράσπιση εντός περαιτέρω 14 ημερών από της τελευταίας ημέρας για εμφάνιση. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice του 1958, σελ. 491: "Broadly speaking, the delivery of a statement of claim is a matter of rule in all cases - .................................. Ιf a defendant has appeared, a statement of claim must be delivered to the party or his solicitor". Το ζήτημα της αναγκαιότητας καταχώρισης έκθεσης απαίτησης ρυθμίζεται, κατά τρόπον επιτακτικό, από τις Δ.19 θ.1 και Δ.20 θ.1, πράγμα που συνάγεται από τη χρήση του όρου "shall". H χρησιμότητα της έκθεσης απαίτησης είναι ότι αυτή θα πρέπει να περιέχει σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο Ενάγων στηρίζει την απαίτηση του (Δ.19 θ.4). Να σημειωθεί πως το δικαστήριο με βάση τη Δ.19 θ.26 διατηρεί την εξουσία να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της υπόθεσης. Όπως έχει λεχθεί η παρούσα αγωγή αφορά αξιώσεις για δυσφήμηση και ή λίβελλο και ή ψευδολογίες. Ως εκ τούτου ορθώς επελέγη η χρήση του εντύπου της Δ.2 θ.
- Το κλητήριο επιδόθηκε σε όλους τους Εναγόμενους στις 8-6-11, οι οποίοι και καταχώρισαν κοινό σημείωμα εμφάνισης στις 14-6-
- Συνεπώς ο Ενάγων βάσει της Δ.20 θ.1 είχε την υποχρέωση να καταχωρίσει και παραδώσει την έκθεση απαίτησης του εντός 10 ημερών. Αντί τούτου καταχωρίστηκε στις 14-9-11 Υπεράσπιση από τους Εναγόμενους. Μάλιστα στις 10-11-11 ο Πρωτοκολλητής παρέλαβε και προσωπική επιστολή του Εναγομένου 2 με την οποίαν αυτός ζητούσε όπως οριστεί άμεσα η αγωγή για ακρόαση. Στις 30-12-11 καταχωρίστηκε η Έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντος. Στις 25-1-12 οι Εναγόμενοι καταχώρισαν δεύτερη Υπεράσπιση. Από το περιεχόμενο της γίνεται αντιληπτό πως εξέλαβαν την έκθεση απαίτησης ως "δεύτερη αγωγή", όπως την απεκάλεσαν, εξ ου και ζήτησαν την απόρριψη της ως καταχρηστικής. Στις 21-5-12 ο συνήγορος των Εναγομένων καταχώρισε αίτηση για ορισμό της αγωγής, οπότε και ορίστηκε για οδηγίες στις 27-6-12 βάσει της Δ.
- Προφανώς ο ορισμός αυτός έγινε διότι λόγω της ύπαρξης Υπεράσπισης στο φάκελο, θεωρήθηκε, μάλλον εκ παραδρομής, ότι είχαν δεόντως συμπληρωθεί τα δικόγραφα. Η ανορθόδοξη αυτή πορεία συνεχίστηκε, αφού στις 27-6-12 ζητήθηκε ημερομηνία ακρόασης, οπότε η αγωγή ορίστηκε αρχικά στις 7-12-12 και αργότερα στις 31-5-
- Στο ενδιάμεσο διάστημα καταχωρίστηκε (στις 11-2-13) η υπό κρίσιν αίτηση. Με βάση τα πιο πάνω είναι αναντίλεκτο γεγονός πως ο Ενάγων είχε παραλείψει να καταχωρίσει την έκθεση απαίτησης του εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Υπό κανονικές περιστάσεις θα μπορούσαν να τεθούν σε εφαρμογή οι πρόνοιες της Δ.26 θ.1 ή της Δ.26 θ.13
(2)για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης της. Δεν έγινε όμως κάτι τέτοιο και εν πάση περιπτώσει δεν είναι με βάση αυτή την διαταγή που ενήργησαν οι Εναγόμενοι. Όπως εξήγησε ο συνήγορος των (Εναγομένων), οι Ενάγοντες έγραψαν πάρα πολλά πράγματα στο αρχικό κλητήριο και για αυτό οι ίδιοι έκριναν ότι όφειλαν (οι Εναγόμενοι) να καταχωρίσουν την Υπεράσπιση τους. Όταν αργότερα παρέλαβαν και έκθεση απαίτησης θεώρησαν ότι έπρεπε να καταχωρίσουν και δεύτερη Υπεράσπιση. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τις εισηγήσεις που έχουν υποβληθεί για τους πιο κάτω λόγους:
- Το ίδιο το κλητήριο από τυπικής πλευράς έχει συνταχθεί με βάση τη Δ.2 θ.1 πράγμα που αναφέρεται στον τίτλο του, ενώ και στο πίσω μέρος υπάρχει αναφορά σε "Οπισθογράφησις Απαίτησης".
- Υπό κανονικές περιστάσεις, με βάση τη Δ.2 θ.9, "[Σ]ε αγωγές για λίβελλο η οπισθογράφηση στο κλητήριο πρέπει να περιέχει επαρκείς λεπτομέρειες για να εξακριβωθούν οι δημοσιεύσεις σχετικά με τις οποίες ηγέρθη η αγωγή". Είναι γεγονός πως αυτή η πρόνοια δεν επιβάλλει επιτακτικά την παράθεση αυτούσιου του δυσφημηστικού δημοσιεύματος στην οπισθογράφηση, όπως επιβάλλεται στην ίδια την έκθεση απαίτησης (Bullen & Leake, 12η έκδοση, σελ. 545). Ο Ενάγων εκ του περισσού παρέθεσε verbatim το περιεχόμενο της επιστολής, πλην όμως αυτό δεν επηρέασε δυσμενώς τους Εναγόμενους. Εν πάση περιπτώσει ακόμα και εάν οι Εναγόμενοι είχαν διαφορετική άποψη, θα μπορούσαν οι ίδιοι να αποταθούν για διαγραφή του τμήματος αυτού.
- Η εισήγηση ότι οι Ενάγοντες έγραψαν πάρα πολλά δεν ευσταθεί. Αυτό που ίσως δημιούργησε την εντύπωση αυτή είναι η επιλογή του Ενάγοντος να παραθέσει αυτούσιο το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 11-4-11, για την οποία ισχυρίζεται ότι συνιστά το δυσφημιστικό δημοσίευμα. Είναι ενδεικτικό πως το σύνολο της Οπισθογράφησης περιλαμβάνει επτά αξιώσεις και ολόκληρη καταλαμβάνει έκταση μόνον 1,5 σελίδας. Κακώς θεωρήθηκε ότι οι Εναγόμενοι θα έπρεπε να καταχωρίσουν Υπεράσπιση σε μια Οπισθογράφηση, η οποία αυστηρώς ομιλούντες περιείχε μόνον τις αξιώσεις του Ενάγοντος, χωρίς δηλαδή οποιοδήποτε ισχυρισμό, τον οποίο θα προσπαθούσε να αποδείξει κατά την ακρόαση, όπως επιβάλλουν οι θεσμοί.
- Οι Εναγόμενοι θα έπρεπε είτε να θέσουν σε εφαρμογή τον μηχανισμό για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης, είτε να αναμένουν την καταχώριση έκθεσης απαίτησης και μετά να προχωρήσουν στην Υπεράσπιση τους. Με βάση όλα τα πιο πάνω είναι προφανές πως η Υπεράσπιση ημερ. 14-9-11, η οποία καταχωρίστηκε πριν την έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε παράτυπα και αντικανονικά. Ως εκ τούτου θα πρέπει να διαγραφεί. Όσον αφορά την δεύτερη υπεράσπιση, από τυπικής πλευράς, θα μπορούσε να λεχθεί ότι αφού καταχωρίστηκε μετά την έκθεση απαίτησης του Ενάγοντος συνιστά την κανονική υπεράσπιση των Εναγομένων. Πλην όμως η Υπεράσπιση αυτή (ημερ. 25-1-12), αποτελούμενη από 5 γραμμές, είναι προφανές ότι εκλαμβάνει την έκθεση απαίτησης ως δεύτερη αγωγή, επιζητεί την απόρριψη της ως καταχρηστικής και στην ουσία δεν απαντά σε οποιονδήποτε ισχυρισμό του Ενάγοντος. Είναι σχεδόν βέβαιο πως η διατήρηση της θα περιπλέξει τα πράγματα και θα καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής, δεδομένου ότι υπήρξε παρανόηση, ένεκα της οποίας δεν συμπεριλαμβάνει τις θέσεις των Εναγομένων. Ως εκ τούτου θεωρώ ορθότερο, προς εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, όπως διαγραφεί και αυτή σε αυτό στάδιο ούτως ώστε να καταχωριστεί κανονική Υπεράσπιση βάσει των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Κατάληξη Με βάση όλα τα πιο πάνω διατάσσεται η διαγραφή των δύο Υπερασπίσεων ημερ. 14-9-11 και 25-1-
- Οι Εναγόμενοι έχουν το δικαίωμα να καταχωρίσουν νέα Υπεράσπιση σύμφωνα με τους θεσμούς, ήτοι εντός 14 ημερών από σήμερα. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Ενόψει της εξέλιξης αυτής η αγωγή τίθεται εκτός πινακίου και η δικάσιμος ημερ. 13-9-13 ακυρώνεται. Οποιοσδήποτε των διαδίκων έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση ορισμού μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων. Επιδικάζονται έξοδα της αίτησης προς όφελος του Ενάγοντος και εναντίον των Εναγομένων ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, συν Φ.Π.Α. (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο