D K ANOSIS PAPER LTD ν. ΕΠΙΠΛΩΣΕΙΣ ΝΟΡΑ ΛΤΔ, Γεν. Αίτηση: 20/2013, 19/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A112 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ (Εκ της υποθέσεως Αρ. Αγ. 7978/2011 του Ε.Δ. Λευκωσίας) ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Γεν. Αίτηση: 20/2013 Μεταξύ: ΕΠΙΠΛΩΣΕΙΣ ΝΟΡΑ ΛΤΔ Καθ΄ών η Αίτηση και D & K ANOSIS PAPER LTD Αιτητών Ημερομηνία: 19 Ιουλίου, 2013 Εμφανίσεις: Για τους αιτητές: κ. Γ. Λουκαϊδης για Δρ Ανδρέας Ποιητής & Σία Για τους Καθ΄ών η Αίτηση: κα Θεοδώρου για Κούσιος και Κορφιώτης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (για έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής εκτέλεσης απόφασης μέχρι της εκδίκασης της κυρίως αίτησης με την οποία επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης) Για να γίνει κατανοητό τι καλούμαι να αποφασίσω με την παρούσα ενδιάμεση απόφαση μου κρίνω σκόπιμο να καταγράψω το ιστορικό των διαδικασιών που προηγήθηκαν. Οι καθ΄ ών η αίτηση στην παρούσα (στη συνέχεια ¨οι καθ΄ών η αίτηση¨), είχαν εγείρει την υπ΄ αριθμό 7978/2011 αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την οποία αξίωναν υπόλοιπο λογαριασμού για εργασίες που εκτέλεσαν για λογαριασμό των εναγομένων - αιτητών στην παρούσα αίτηση (στη συνέχεια οι αιτητές). Στις 27.01.2012 εκδόθηκε ερήμην των αιτητών απόφαση με την οποία διατάσσονταν να πληρώσουν στους καθ΄ών η αίτηση €15.642,50σ. πλέον τόκο 5.5% ετησίως από 2.12.2011 μέχρι εξοφλήσεως πλέον τα έξοδα. Όπως ισχυρίζονται οι αιτητές εκ παραδρομής καταχωρήθηκε εκ μέρους τους σημείωμα εμφάνισης μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης ήτοι στις 14.03.2012 ενώ πρόθεση τους ήταν να καταχωρήσουν υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης οι καθ΄ών η αίτηση καταχώρησαν στις 3.02.2012 ένταλμα κινητών (αρ. 54240 Λ/σίας και με αριθμό 284/12 Λ/κας), εναντίον κινητής περιουσίας των αιτητών, το οποίο εκτελέστηκε και κατασχέθηκε κινητή περιουσία που βρισκόταν στην κατοχή τους και ήταν μόλις τότε που πληροφορήθηκαν ότι είχε εκδοθεί ερήμην τους απόφαση εναντίον τους. Για τα εν λόγω κατασχεθέντα αντικείμενα τα οποία συνίσταντο σε μια γεννήτρια Green Power Genarators, ένα μηχάνημα εκφόρτωσης FD 3ST, ένα μηχάνημα ρολών αποδείξεων Mod. LS-1001-1, πέντε γραφείς και διάφορα χαρτικά προϊόντα (είδη γραφικής ύλης) στάλθηκε ειδοποίηση εκ μέρους του Δικαστικού Επιδότη στις 19.02.13 με την οποία ενημερώνονταν ότι θα πωλούνταν με δημόσιο πλειστηριασμό στις 6.03.
- Οι αιτητές καταχώρησαν αίτηση για ακύρωση της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης του Ε.Δ. Λευκωσίας στην αγωγή 7978/11 στις 21.02.2013 η οποία όπως πληροφορήθηκα από τους συνηγόρους κατά την ακρόαση της παρούσας εκδικάστηκε στο μεταξύ την 1.07.13 και αναμένεται η επιφυλαχθείσα απόφαση. Στις 22.02.2013 οι αιτητές καταχώρησαν την παρούσα Γενική Αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Αυτό γιατί το ένταλμα πώλησης κινητών είχε σταλεί προς εκτέλεση στην Επαρχία Λάρνακας και έτσι ως είναι παραδεκτό το Ε.Δ. Λάρνακας απέκτησε αρμοδιότητα (βλ. Δ.40 κ. 17). Με εκείνη την αίτηση επιζητούσαν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ακυρωνόταν η κατάσχεση της κινητής τους περιουσίας και αναστολή οποιασδήποτε διαδικασίας πώλησης της μέχρι την εκδίκαση της αίτησης για ακύρωση της δικαστικής απόφασης. Παράλληλα καταχώρησαν και μονομερή αίτηση με την οποία αξίωναν αναστολή της διαδικασίας της υπόθεσης μέχρι την εκδίκαση της διά κλήσεως αίτησης. Η τελευταία αυτή αίτηση διατάχθηκε όπως επιδοθεί στην άλλη πλευρά, πράγματι όταν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και μετά τη συζήτηση που έγινε αποδέχθηκε στις 4.03.3013 και εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα αναστολής της εκποίησης της πιο πάνω κινητής περιουσίας που είχε κατασχεθεί μέχρι της εκδίκασης της διά κλήσεως αιτήσεως. Η απόφαση στην αίτηση αυτή μετά από ακροαματική διαδικασία εκδόθηκε στις 27.05.2013 με την οποία απορρίφθηκε για τους λόγους που εξηγούνται σε αυτή. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης στις 30.05.2013 καταχωρήθηκε έφεση. Με την παρούσα αίτηση τους, η οποία καταχωρήθηκε μονομερώς με ημερομηνία 31.05.2013 και στη συνέχεια δόθηκαν οδηγίες επίδοσης της, επιζητείται από τους αιτητές η έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης με ημερομηνία 27.05.2013 μέχρι την εκδίκαση της διά κλήσεως αίτησης η οποία ζητήθηκε να οριστεί για ακρόαση σε μεταγενέστερη ημερομηνία με την οποία επιζητείται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Το νομικό υπόβαθρο της αίτησης είναι οι Θεσμοί περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1 - 4, 8 και 9, Δ.40 Θ. 7 και 11,17, Δ.35, Θ. 18 και η συμφυής δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης την υπογράφει ο κ. Δημήτρης Χαρτσιάς, ιδιοκτήτης της αιτήτριας εταιρείας (αιτητών) και γνώστης προσωπικά των γεγονότων της υπόθεσης ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Κάνει αναφορά στα γεγονότα που οδήγησαν τους εναγόμενους - αιτητές στην παρούσα να προβεί στο παρών διαδικαστικό διάβημα και δηλώνει τα ακόλουθα: Ότι στις 19.02.2013 επισκέφθηκε την εταιρεία του δικαστικός επιδότης για την εκτέλεση εντάλματος πώλησης κινητών όπου κατέγραψε διάφορα αντικείμενα της εταιρείας τα οποία κατάσχε και όρισε την πώληση τους για τις 6.03.
- Αναφέρεται σε συγκεκριμένο μηχάνημα το οποίο κατασχέθηκε και τα οποίο ισχυρίζεται ότι δεν αποτελεί περιουσία της εταιρείας αλλά ανήκει σε τράπεζα η οποία χρηματοδότησε την αγορά του και σε άλλα αντικείμενα τα οποία κατασχέθηκαν στα οποία εγγράφηκε κυμαινόμενη επιβάρυνση υπέρ τραπεζικών ιδρυμάτων και επομένως δεν μπορούσαν να κατασχεθούν και να εκποιηθούν προς ικανοποίηση της απαίτησης της ενάγουσας. Ισχυρίζεται ότι η εταιρεία του δεν επέδειξε αδιαφορία για την υπόθεση γιατί πάντοτε είχε καλή υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Ο χρόνος που παρήλθε από την ημερομηνία επίδοσης της απόφασης μπορεί να φαίνεται εκ πρώτης όψεως αρκετός, όμως μόλις στις 19.
- 2013 πληροφορήθηκαν ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι όταν τους επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα έδωσαν οδηγίες στους δικηγόρους τους οι οποίοι υπέγραψαν το σχετικό σημείωμα ενώπιον δικαστικού λειτουργού ήδη από τις 6.02.211 (η αναφορά στο 2011 φαίνεται να είναι λανθασμένη και θα έπρεπε να αναγραφόταν 2012), να καταχωρήσουν εμφάνιση και έμειναν ήσυχοι ότι αυτό καταχωρήθηκε από το γραφείο επιδόσεως τους στη Λευκωσία και ότι η υπόθεση θα εκδικαζόταν. Επομένως, ισχυρίζεται ότι η καθυστέρηση που παρουσιάζεται ήταν εντελώς καλόπιστη χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε αδιαφορία εκ μέρους τους. Αναφέρεται περαιτέρω στα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στη διαφορά τους με τους καθ΄ ών η αίτηση για να καταδείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση. Για όλα τα πιο πάνω παρουσίασε ως τεκμήρια διάφορα έγγραφα και αλληλογραφία τα οποία κατά την άποψη του συνηγορούν υπέρ των ισχυρισμών τους. Διατείνεται ότι έχουν καλή υπόθεση για ακύρωση της απόφασης και πολύ καλή υπεράσπιση για να κερδίσουν την υπόθεση επί της ουσίας της. Τέλος, ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που προχωρήσει η εκποίηση των κατασχεθέντων αντικειμένων, οι αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά διότι θα πωληθούν περιουσιακά τους στοιχεία και η ζημιά τους θα έγκειται στα εξής: α) Αν τα μηχανήματα τους πωληθούν δεν θα μπορούν να εργαστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, (β) το εκπλειστηρίασμα που επιτυγχάνεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πολύ χαμηλότερο της πραγματικής τιμής και (γ) αν οι καθ΄ών η αίτηση εισπράξουν οποιοδήποτε ποσό, θα είναι αδύνατο για τους αιτητές να το επαναεισπράξουν διότι οι καθ΄ών η αίτηση δεν είναι σε θέση να τους το επιστρέψουν λόγω της οικονομικής τους κατάστασης. Οι καθ΄ών η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση περί της πρόθεσης τους να καταχωρήσουν ένσταση και στις δύο αιτήσεις τόσο τη μονομερή όσο και στη διά κλήσεως. Αποφασίστηκε δε με κοινή δήλωση και των δύο πλευρών, ενόψει και των δικαστικών διακοπών όπως εκδικασθεί πρώτα η μονομερής αίτηση. Παραθέτω τους λόγους ένστασης για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων με την μονομερή αίτηση: Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νόμω και/ή ουσία αβάσιμη. Δεν χωρεί αναστολή εκτέλεσης της απόφασης στην απόφαση ημερομηνίας 27.05.2013 η οποία δεν θέτει οποιαδήποτε θετική υποχρέωση ούτε επιβάλλει οποιοδήποτε καθήκον το οποίο θα μπορούσε να ανασταλεί. Η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 27.05.2013 δεν επηρεάζει σε καμία περίπτωση την εκτέλεση του εντάλματος κινητών το οποίο εκκρεμεί εναντίον των αιτητών αφού ακόμα και αν εκδοθεί διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 27.05.2013 το ένταλμα εκτέλεσης κινητής περιουσίας είναι σε ισχύ και/ή εκτελεστό. Οι αιτητές με αίτηση τους δεν προβάλλουν οποιονδήποτε και/ή ουσιαστικό λόγο και/ή δεν στοιχειοθετούν λόγο που να δικαιολογεί το αίτημα τους για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 27.05.2013 μέχρι την εκδίκαση της καταχωρηθείσας εκ μέρους τους έφεσης, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στους Νόμους, θεσμούς και τη Νομολογία. Οι αιτητές δεν αποδεικνύουν και/ή δεν υπάρχει μαρτυρία σε σχέση με το πώς πλήττονται εάν συμμορφωθούν με την εκδοθείσα απόφαση και/ή την ύπαρξη ειδικών και/ή ιδιαίτερων περιστάσεων οι οποίες να καθιστούν ανεπιθύμητη την άμεση εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 27.05.2013 και/ή οι αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και/ή ότι δεν θα μπορούν να επαναεισπράξουν τα καταβληθέντα. Οι αιτητές προωθούν την παρούσα αίτηση καταχρηστικά και/ή για αλλότριους και/ή αθέμιτους σκοπούς και/ή για παρακώληση της διαδικασίας εκτέλεσης της απόφασης και/ή των διαδικασιών που αυτή συνεπάγεται. Το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης δεν δικαιολογεί την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας και/ή με την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας οι καθ΄ών η αίτηση θα αποστερηθούν τους καρπούς της υπέρ τους εκδοθείσας απόφασης και/ή θα επηρεαστούν τα δικαιώματα και/ή τα συμφέροντα τους. Οι ισχυρισμοί και/ή η πεποίθηση των αιτητών ότι: (α) Αν τα μηχανήματα τους πωληθούν δεν θα μπορούν να εργαστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, (β) το εκπλειστηρίασμα που επιτυγχάνεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πολύ χαμηλότερο της πραγματικής τιμής, (γ) αν οι καθ΄ών η αίτηση εισπράξουν οποιοδήποτε ποσό θα είναι αδύνατο για τους αιτητές να το επαναεισπράξουν διότι οι καθ΄ών η αίτηση δεν είναι σε θέση να τους το επιστρέψουν λόγω της οικονομικής τους κατάστασης όπως επίσης και οι λοιποί ισχυρισμοί των αιτητών δεν θα έχουν αποδειχθεί και/ή δεν υπάρχει μαρτυρία επί τούτων και/ή είναι αόριστοι και/ή γενικοί και/ή αποτελούν υποθέσεις και/ή δεν αποτελούν βάσιμους λόγους αναστολής της εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης. Οι αιτητές δεν εξασφαλίζουν με οποιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα των καθ΄ ών η αίτηση και τους αποστερούν τους καρπούς της επιτυχίας τους στην απόφαση η οποία εκδόθηκε υπέρ τους. Σε περίπτωση που το δικαστήριο αποφασίσει την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 27.05.2013 είναι ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο να διασφαλίσει τα συμφέροντα και/ή δικαιώματα των καθ΄ών η αίτηση ως αυτά επιβεβαιώθηκαν διά της εκδοθείσας απόφασης, θέτοντας ως όρο για την αναστολή την κατάθεση στο Δικαστήριο και/ή την παροχή τραπεζικής εγγύησης και/ή άλλης ικανοποιητικής εξασφάλισης προς τους καθ΄ών η αίτηση. Με την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως ο κ. Π. Ιωαννίδης, διευθυντής των καθ΄ών η αίτηση ο οποίος δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και ότι έχει λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους τους και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση, εκφράζει τη διαφωνία του με όσα ισχυρίζεται ο κ. Χαρτσιάς και κάμνει αναφορά στα γεγονότα που οδήγησαν στην επίδικη διαφορά όπως βέβαια τα αντιλαμβάνονται από της δικής τους πλευράς. Περαιτέρω γίνεται αναφορά στην πορεία της παρούσας υπόθεσης μέχρι της καταχώρησης του εντάλματος κατάσχεσης κινητών του οποίου η εκτέλεση καθυστέρησε ένα χρόνο. Σε σχέση δε με το σημείωμα εμφάνισης που κατ΄ ισχυρισμό καταχώρησαν οι αιτητές, αντίγραφο του οποίου επεσύναψαν στην αίτηση τους, επισημαίνεται ότι αυτό διαφέρει από αυτό που πράγματι είναι κατατεθειμένο στο φάκελο της αγωγής 7978/2011 του Ε.Δ. Λευκωσίας το οποίο φέρει ημερομηνία 14.03.2012, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτει στη δική του ένορκη δήλωση. Επαναλαμβάνει τη θέση της πλευράς τους ότι το αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί αφού η απόφαση ημερομηνίας 27.05.2013 δεν θέτει οποιαδήποτε υποχρέωση ούτε επιβάλλει οποιοδήποτε καθήκον το οποίο θα μπορούσε να ανασταλεί. Επίσης η ενδεχόμενη αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 27.05.2013 δεν επηρεάζει σε κάθε περίπτωση την εκτέλεση του εντάλματος πώλησης κινητής περιουσίας το οποίο εκκρεμεί εναντίον των αιτητών αφού αυτό είναι σε ισχύ και είναι εκτελεστό. Η εκδοθείσα απόφαση είναι ορθή και το μόνο που επιδιώκεται είναι η καθυστέρηση στην εκτέλεση της αρχικά εκδοθείσας απόφασης επί της απαίτησης της ενάγουσας. Τέλος, εάν ήθελε διαταχθεί η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 27.05.2013 θα πρέπει το Δικαστήριο ταυτόχρονα να επιβάλει όρους αναστολής με τους οποίους να ισορροπούνται τα συγκρουόμενα δικαιώματα των διαδίκων, διασφαλίζοντας την είσπραξη ολόκληρου του εξ αποφάσεως χρέους και των δικηγορικών εξόδων, επιβάλλοντας όρο για την αναστολή την παροχή τραπεζικής εγγύησης ή την κατάθεση στο Δικαστήριο ολόκληρου του εξ αποφάσεως χρέους και των δικηγορικών εξόδων ή άλλη ικανοποιητική εξασφάλιση. Στις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν και ανέλυσαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Σε λεπτομέρειες αυτών των θέσεων, σε σχέση με τα ζητήματα που προκύπτουν και θα με απασχολήσουν στη συνέχεια, θα κάμω αναφορά στο κατάλληλο σημείο της απόφασης μου όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών ανέφερε ότι η έρευνα του δεν απέδωσε ως προς την ύπαρξη νομολογίας που να αφορά το ζήτημα και περιόρισε το αίτημα τους στην αναστολή της δημοπρασίας των αντικειμένων τα οποία έχουν κατασχεθεί μέχρι την εκδίκαση της διά κλήσεως αίτησης. Τόνισε ότι με την εξέλιξη που έχει προσλάβει η υπόθεση η πλευρά των καθ΄ών η αίτηση είναι εξασφαλισμένη καθώς τα κατασχεθέντα αντικείμενα θα παραμείνουν στην κατοχή και φύλαξη του δικαστικού επιδότη μέχρι την τελική απόφαση επί της διά κλήσεως αίτησης. Εξάλλου όπως επίσης τόνισε θα μπορούσαν να προχωρήσουν με άλλα μέτρα εκτέλεσης χωρίς κανένα πρόβλημα. Η ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ών η αίτηση εξήγησε με παραπομπή σε σχετική κατά την άποψη της νομολογία ότι σε σχέση με τον πρώτο λόγο ένστασης, όπου προβάλλουν ότι η αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική και αβάσιμη, εκείνο που εισηγούνται είναι ότι θα έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960)το οποίο δεν συμπεριέλαβαν στη νομική βάση της αίτησης τους και δεν διορθώνεται με βάσει τη Διαταγή 64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία επίσης δεν έχει συμπεριληφθεί στη νομική βάση της αίτησης. Ο κ. Λουκαϊδης με τη σειρά του αντέτεινε ότι τα πιο πάνω ισχύουν σε ενδιάμεσες αιτήσεις και όχι όπως είναι η παρούσα που είναι γενική αίτηση. Στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Panayides Contracting Ltd,
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978, έχουν συνοψιστεί οι αρχές που διέπουν το ζήτημα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης όταν εκκρεμεί έφεση: « Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψιστούν στις ακόλουθες: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 Καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνη, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην υπόθεση The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Suphire Seas, Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 191-1996, ημερ. 29.06.2001, ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ΄αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας. Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.. Σύμφωνα με τη νομολογία, οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας σχετικός αλλά, στις περισσότερες περιπτώσεις οριακής σημασίας, δεδομένου ότι μόνο κατά την ακρόαση της έφεσης διαγιγνώσκονται τα δικαιώματα του εφεσείοντος τα οποία συναρτώνται με την εξέταση των λόγων της έφεσης. Ο παράγοντας αυτός αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μόνο όπου μπορεί να γίνει συζήτηση του θέματος. (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 A.A.Δ. σελ. 1147)». Θεωρώ σκόπιμο να ξεκινήσω την ανάλυση μου με τον πρώτο λόγο ένστασης ο οποίος αφορά το παράτυπο και/ή αντικανονικό και/ή νόμω και/ή ουσία αβάσιμο της αίτησης, λόγος ο οποίος, όπως διευκρινίστηκε κατά την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου κας Θεοδώρου, έγκειται στο γεγονός ότι δεν συμπεριλήφθηκε στη νομική βάση της παρούσας αίτησης το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960). Η αίτηση διά κλήσεως (by summons) την οποία καταχώρησαν οι αιτητές περιβλήθηκε τον τύπο 46 σύμφωνα με την Δ.48, κ. 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών. Στον τύπο αυτό καθορίζεται ότι θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται το ειδικό μέρος του Νόμου και Κανονισμών του Δικαστηρίου σύμφωνα με τη Δ.48, κ. 1. Η υπό εξέταση μονομερής (ex parte) αίτηση καταχωρήθηκε σύμφωνα με τον τύπο 45 όπως προνοείται επίσης στην Δ.48, κ. 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών. Στον τύπο αυτό επίσης συμπεριλαμβάνεται σύμφωνα με τη Δ.48, κ. 1 το ειδικό μέρος του Νόμου και κανονισμών του Δικαστηρίου. Στην παρούσα αίτηση ως νομική βάση αναφέρεται η Δ.48 Θ. 1 - 4, 8 και 9, η Δ.40 Θ. 7 και 11, 17, η Δ.35 Θ. 18 και η συμφυής δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των αιτητών ότι δεν απαιτείται σε αυτού του τύπου τις αιτήσεις η συμπερίληψη του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960)με βρίσκει σύμφωνο, εφόσον εκείνο που ενδιαφέρει στην παρούσα είναι η Δ.35 κ. 18, η Δ.40 κ. 7 (β) και 11 τα οποία είναι και τα δικαιοδοτικά άρθρα. Ο κ. 18 της Δ.35 προνοεί τα ακόλουθα: « Η έφεση δεν ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός σε βαθμό που θα διέτασσε τούτο το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ή το Εφετείο ή ένας Δικαστής των ανωτέρων Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση ενέργεια ή διαδικασία δεν θα πρέπει να ακυρώνεται, εκτός στο βαθμό που θα διέτασσε το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση, το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί. Αν η ασφάλεια θα δοθεί υπό τύπο γραμματίου, το γραμμάτιο θα γίνει προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου η υπό έφεση απόφαση έχει εκδοθεί.» Ο κ. 7(β) της Δ.40 προνοεί τα ακόλουθα: « Κάθε πρόσωπο προς το οποίον οποιοδήποτε ποσόν ή χρήματα ή έξοδα πρέπει να πληρωθούν σύμφωνα με μια απόφαση ή διάταγμα, όταν τα χρήματα ή έξοδα καταστούν πληρωτέα, δικαιούται να αποταθεί για την έκδοση εντάλματος για επιβολή της πληρωμής λαμβανομένων όμως υπ' όψιν των πιο κάτω: .... (β) Το δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί, κατά ή μετά το χρόνο που ορίζεται στην απόφαση ή το διάταγμα, να αναστείλει την εκτέλεση μέχρι τέτοιου χρόνου που θα ήθελε θεωρήσει πρέποντα. Ο κ. 11 της Δ.40 προνοεί τα ακόλουθα: « Οποιοσδήποτε διάδικος που εξεδόθη απόφαση εναντίον του σε διάταγμα, μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για αναστολή εκτέλεσης ή άλλη θεραπεία εναντίον της απόφασης αυτής στα γεγονότα που εμφανίστηκαν πολύ αργά για να αναφερθούν στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να δώσει τέτοια θεραπεία και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι.» Το τι αξιώνει η πλευρά των αιτητών καθορίζεται πλήρως στους πιο πάνω δικαιοδοτικούς κανονισμούς και η αναφορά του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960)δεν είναι αναγκαία εφόσον δεν επιζητείται οποιοδήποτε διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεγκές, ή προστακτικόν), όπως αυτά που προνοούνται στο πιο πάνω άρθρο οπότε και θα απαιτείτο παράλληλα και η εξέταση κατά πόσο συντρέχουν οι τρεις γνωστές προϋποθέσεις και επί πλέον κατά πόσον είναι πρόσφορο για το Δικαστήριο να εκδώσει προσωρινό διάταγμα για να μη προκληθεί αδικία. Επομένως η όποια συζήτηση πάνω σε αυτή τη βάση δεν έχει έρεισμα και οι αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ΄ών η αίτηση δεν βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση εφόσον διαπραγματεύονται το όλο ζήτημα από μια διαφορετική σκοπιά. Εξετάζοντας περαιτέρω τους λόγους ένστασης δεν θα συμφωνήσω με τη θέση που εκφράστηκε από την πλευρά των καθ΄ών η αίτηση, όπως αυτή προβάλλεται στον 2ο λόγο ένστασης, ότι δηλαδή «η απόφαση ημερομηνίας 27.05.2013 δεν θέτει οποιαδήποτε θετική υποχρέωση ούτε επιβάλλει οποιοδήποτε καθήκον το οποίο θα μπορούσε να ανασταλεί.» Αντιλαμβάνομαι ότι εκείνο το οποίο επιδιωκόταν στην εκεί αίτηση ήταν η έκδοση διατάγματος το οποίο να ακυρώνει την κατάσχεση των αντικειμένων και της διαδικασίας πώλησης τους με πλειστηριασμό μέχρι την εκδίκαση αίτησης για την ακύρωση της αρχικά εκδοθείσας απόφασης στην αγωγή 7978/2011 του Ε.Δ. Λευκωσίας. Επομένως υπάρχει κάτι απτό και πολύ ουσιαστικό το οποίο επιδιώκεται με τη παρούσα αίτηση. Η πλευρά των αιτητών πιστεύει ότι θα έπρεπε να είχαν εκδοθεί σε εκείνη την αίτηση τα αιτούμενα διατάγματα, γι΄αυτό και με την καταχώρηση έφεσης εκφράζει τη διαφωνία της για τη μη έκδοση του. Με την έκδοση όμως της απόφασης έπαυσε να ισχύει και η αναστολή των διαταγμάτων η οποία είχε επιτευχθεί εκ συμφώνου. Επομένως, επανέρχεται στο προσκήνιο το ζήτημα της πώλησης με πλειστηριασμό των κατασχεθέντων αντικειμένων, οπότε σε τέτοιο ενδεχόμενο είναι δυνατόν οι αιτητές να βρεθούν εκτεθειμένοι, καθώς ένα από αυτά δεν ανήκει στους ίδιους αλλά σε Τράπεζα που χρηματοδότησε την αγορά του, τα δε άλλα μηχανήματα και λόγω των κυμαινόμενων επιβαρύνσεων με τα οποία επιβαρύνθηκαν υπέρ δύο τραπεζών για διευκολύνσεις που λαμβάνουν από αυτές. Το κυριότερο όμως ζήτημα που προκύπτει και θα πρέπει να προβληματίσει είναι το αποτέλεσμα της αναμενόμενης πλέον απόφασης για τον παραμερισμό της αρχικά εκδοθείσας απόφασης, η οποία όπως λέχθηκε πιθανόν να εκδοθεί εντός Σεπτεμβρίου σε διάστημα δηλαδή μόλις δύο μηνών από σήμερα. Σε περίπτωση που παραμεριστεί η απόφαση και στο μεταξύ πωληθούν τα κατασχεθέντα αντικείμενα, τότε θα δημιουργηθούν τετελεσμένα, η ανατροπή των οποίων θα δυσκολέψει περαιτέρω την κατάσταση. Προς αποφυγή του πιο πάνω ενδεχομένου κατά την άποψη μου, υπό τις συνθήκες που χαρακτηρίζουν την υπόθεση, κρίνω ότι είναι αναγκαία η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος με σκοπό την αποφυγή τετελεσμένων γεγονότων αλλά και για διατήρηση του status quo. Η πλευρά των καθ΄ών η αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε περαιτέρω ζημιά ή θα διατρέξει κίνδυνο απώλειας αυτών των αντικειμένων εφόσον αυτά ήδη έχουν κατασχεθεί και φυλάγονται από τον Δικαστικό Επιδότη. Προβλήθηκε ως λόγος ένστασης η μη αποκάλυψη βάσιμου λόγου και/ή αιτίας στην ένορκη δήλωση ο οποίος να είναι ικανοποιητικός. Παρατηρώ ότι εξηγούνται με επάρκεια στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει οι λόγοι για τους οποίους υπάρχει ανησυχία εκ μέρους των αιτητών σε σχέση με τη τύχη των κατασχεθέντων αντικειμένων όπως είναι η πώληση τους με πολύ χαμηλότερο τίμημα από την πραγματική τους αξία και από την άλλη το γεγονός ότι δεν θα μπορούν να εργασθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα αν τα μηχανήματα πωληθούν. Σε σχέση με τον τρίτο λόγο που προβάλλουν, αυτόν της αδυναμίας τους να εισπράξουν από τους καθ΄ών η αίτηση λόγω της οικονομικής τους κατάστασης, δεν έχει αποδειχθεί με μαρτυρία ούτε και προωθήθηκε και έτσι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Οι δύο όμως πιο πάνω λόγοι κρίνω ότι είναι αρκούντως ικανοποιητικοί και βάσιμοι καθώς σε περίπτωση που πετύχουν πράγματι στην έφεση τους να προκαλείται εύλογη ανησυχία ότι θα είναι αδύνατη η απόδοση εν τέλει δικαιοσύνης, εφόσον τα αντικείμενα μπορεί να πωληθούν σε πολύ χαμηλές τιμές αλλά και θα παρεμποδισθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα να τα χρησιμοποιήσουν. Παρόλα τα πιο πάνω και ενόψει της μη ευθύνης των καθ΄ών η αίτηση για τη πορεία που ακολούθησε η υπόθεση και της καθυστέρησης που προκλήθηκε και προκαλείται, κρίνω ότι θα ήταν δίκαιο η παροχή τραπεζικής εγγύησης υπέρ των καθ΄ών η αίτηση ύψους €17.500,00 έτσι ώστε να καλύπτεται ολόκληρο το ποσό της απαίτησης πλέον οι τόκοι και τα έξοδα. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια καταλήγω υπέρ της έγκρισης της αίτησης και έκδοσης διατάγματος, το οποίο όπως έχει περιοριστεί από τους αιτητές θα αφορά αποκλειστικά και μόνο την αναστολή της πώλησης με δημόσιο πλειστηριασμό των πιο πάνω αναφερθέντων αντικειμένων τα οποία έχουν κατασχεθεί δυνάμει του εντάλματος πώλησης κινητών με αριθμό 284/12 Λ/κας και βρίσκονται υπό τη φύλαξη του Δικαστικού Επιδότη, μέχρι και την εκδίκαση της διά κλήσεως αίτησης η οποία ορίζεται για ακρόαση στις 27.09.2013 και ώρα 10:00π.μ. Η αναστολή εκτέλεσης θα ισχύει μέχρι την 31.07.2013 και θα συνεχίσει μετά από την ημερομηνία αυτή υπό την προϋπόθεση ότι η πιο πάνω καθορισθείσα τραπεζική εγγύηση προς όφελος των καθ΄ών η αίτηση παραδοθεί στους δικηγόρους τους. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της απόφασης που θα εκδοθεί στην διά κλήσεως αίτηση και θα είναι όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο κατά παρόμοιο τρόπο όπως αντιμετωπίζεται το ζήτημα σύμφωνα με το Annual Practice 1952 σελ. 1286: The costs of an application to stay are usually borne by the applicant. But the Court has a discretion, and in a proper case will depart from the Rule (Adair v. Young
(1879), 11 Ch. D. 136, where the costs were made costs in the appeal). (Υπ.) .................................................... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο